ریشههای شکست سیاست خارجی آمریکا از زبان جان مرشایمر
جان مرشایمر، استاد برجسته روابط بینالملل و نظریهپرداز واقعگرایی تهاجمی، در مصاحبهای تفصیلی با تاکر کارلسون به تحلیل ریشهها و دلایل شکستهای متعدد سیاست خارجی آمریکا پرداخت. او ضمن بررسی جنگ اوکراین، سیاست ناتو و نفوذ لابی اسرائیل، به شکلی صریح از نقش آمریکا در بحرانهای منطقهای، بهویژه در قبال ایران، سخن گفت.
مرشایمر با تاکید بر تضاد منافع واشنگتن و تلآویو، بهویژه در مورد ایران، روایتی را از تلاش ساختارمند برای کشاندن آمریکا به یک درگیری مستقیم با تهران ارائه داد. در بخشی از این مصاحبه، مرشایمر تأکید میکند که اسرائیل در سال ۲۰۲۴ دو بار تلاش کرده تا آمریکا را وارد جنگ با ایران کند؛ یکبار در آوریل و بار دیگر در ژوئیه، اما برخلاف دوره فعلی ترامپ که در این دام افتاد، دولت بایدن این طعمه را نپذیرفت.
او این الگو را مشابه سیاست اوکراین میداند؛ جاییکه کشورهای منطقهای با وابستگی شدید به آمریکا تلاش میکنند با تحریک تنشها، ارتش ایالات متحده را به نیابت از خود وارد میدان نبرد کنند. مرشایمر با قاطعیت هشدار میدهد که چنین روندی نهتنها به نفع آمریکا نیست، بلکه واشنگتن را در باتلاقهایی بیپایان گرفتار میکند.
در تحلیل اهداف اسرائیل نسبت به ایران، مرشایمر معتقد است که مقابله با برنامه هستهای تنها بخشی از مسئله است؛ هدف اصلی، تجزیه و فروپاشی ایران است، مشابه آنچه در سوریه رخ داد. اسرائیل علاقه دارد کشورهای همسایهاش ضعیف، تقسیمشده و ناتوان از تهدید باشند. در این مسیر، حضور گسترده نظامی آمریکا در منطقه بخشی از راهبرد تلآویو برای داشتن «اسلحهای آماده شلیک» تلقی میشود؛ تا اگر اسرائیل در مواجهه با ایران به چالش خورد، آمریکا بدون تأمل وارد عمل شود. مرشایمر این سیاست را آشکارا برخلاف منافع ملی آمریکا دانسته و آن را محصول نفوذ شدید لابی اسرائیل در ساختار تصمیمسازی واشنگتن میداند.
🌐 @import_export
جان مرشایمر، استاد برجسته روابط بینالملل و نظریهپرداز واقعگرایی تهاجمی، در مصاحبهای تفصیلی با تاکر کارلسون به تحلیل ریشهها و دلایل شکستهای متعدد سیاست خارجی آمریکا پرداخت. او ضمن بررسی جنگ اوکراین، سیاست ناتو و نفوذ لابی اسرائیل، به شکلی صریح از نقش آمریکا در بحرانهای منطقهای، بهویژه در قبال ایران، سخن گفت.
مرشایمر با تاکید بر تضاد منافع واشنگتن و تلآویو، بهویژه در مورد ایران، روایتی را از تلاش ساختارمند برای کشاندن آمریکا به یک درگیری مستقیم با تهران ارائه داد. در بخشی از این مصاحبه، مرشایمر تأکید میکند که اسرائیل در سال ۲۰۲۴ دو بار تلاش کرده تا آمریکا را وارد جنگ با ایران کند؛ یکبار در آوریل و بار دیگر در ژوئیه، اما برخلاف دوره فعلی ترامپ که در این دام افتاد، دولت بایدن این طعمه را نپذیرفت.
او این الگو را مشابه سیاست اوکراین میداند؛ جاییکه کشورهای منطقهای با وابستگی شدید به آمریکا تلاش میکنند با تحریک تنشها، ارتش ایالات متحده را به نیابت از خود وارد میدان نبرد کنند. مرشایمر با قاطعیت هشدار میدهد که چنین روندی نهتنها به نفع آمریکا نیست، بلکه واشنگتن را در باتلاقهایی بیپایان گرفتار میکند.
در تحلیل اهداف اسرائیل نسبت به ایران، مرشایمر معتقد است که مقابله با برنامه هستهای تنها بخشی از مسئله است؛ هدف اصلی، تجزیه و فروپاشی ایران است، مشابه آنچه در سوریه رخ داد. اسرائیل علاقه دارد کشورهای همسایهاش ضعیف، تقسیمشده و ناتوان از تهدید باشند. در این مسیر، حضور گسترده نظامی آمریکا در منطقه بخشی از راهبرد تلآویو برای داشتن «اسلحهای آماده شلیک» تلقی میشود؛ تا اگر اسرائیل در مواجهه با ایران به چالش خورد، آمریکا بدون تأمل وارد عمل شود. مرشایمر این سیاست را آشکارا برخلاف منافع ملی آمریکا دانسته و آن را محصول نفوذ شدید لابی اسرائیل در ساختار تصمیمسازی واشنگتن میداند.
🌐 @import_export
بریکس به تهدیدهای ترامپ پاسخ نمیدهد
سخنگوی کرملین اعلام کرد که گروه بریکس به تهدیدهای تعرفهای دونالد ترامپ، پاسخی نمیدهد زیرا هیچگاه مقابله با دیگر کشورها در دستورکار بریکس نیست. وی تأکید کرد که بریکس یک انجمن است و نه یک سازمان نهادی، و اعضای آن نیز کشورهایی با منافع و دیدگاههای مشترک درباره همکاری متقابل هستند.
وی افزود: بریکس ایجاد شده است تا کشورها بتوانند در زمینههای مورد علاقه دوجانبه بهخاطر منافع متقابل همکاری کنند و این هدف اصلی این اتحاد است نه مقابله با دیگران. همچنین در این گروه صحبتی درباره ایجاد ارز مشترک نشده و نیست و تمرکز بر ایجاد بسترهای سرمایهگذاری مشترک و همکاری مالی است که امکان تبادل و سرمایهگذاری متقابل را فراهم میکند.
سخنگوی کرملین ضمن رد تهدیدهای تعرفهای ترامپ گفت این اظهارات جدید نیست و از پیش نیز مطرح شده بود؛ کارشناسان آمریکایی باید بهتر موضوعات مربوط به بریکس را به این مقامات توضیح دهند. بریکس بلوکی است که وابستگی به دلار آمریکا را کاهش میدهد اما هیچ برنامهای برای مقابله یا تضعیف کشورهای دیگر ندارد و تصمیمات آن بهشکل توافق جمعی اتخاذ میشود.
🌐 @import_export
سخنگوی کرملین اعلام کرد که گروه بریکس به تهدیدهای تعرفهای دونالد ترامپ، پاسخی نمیدهد زیرا هیچگاه مقابله با دیگر کشورها در دستورکار بریکس نیست. وی تأکید کرد که بریکس یک انجمن است و نه یک سازمان نهادی، و اعضای آن نیز کشورهایی با منافع و دیدگاههای مشترک درباره همکاری متقابل هستند.
وی افزود: بریکس ایجاد شده است تا کشورها بتوانند در زمینههای مورد علاقه دوجانبه بهخاطر منافع متقابل همکاری کنند و این هدف اصلی این اتحاد است نه مقابله با دیگران. همچنین در این گروه صحبتی درباره ایجاد ارز مشترک نشده و نیست و تمرکز بر ایجاد بسترهای سرمایهگذاری مشترک و همکاری مالی است که امکان تبادل و سرمایهگذاری متقابل را فراهم میکند.
سخنگوی کرملین ضمن رد تهدیدهای تعرفهای ترامپ گفت این اظهارات جدید نیست و از پیش نیز مطرح شده بود؛ کارشناسان آمریکایی باید بهتر موضوعات مربوط به بریکس را به این مقامات توضیح دهند. بریکس بلوکی است که وابستگی به دلار آمریکا را کاهش میدهد اما هیچ برنامهای برای مقابله یا تضعیف کشورهای دیگر ندارد و تصمیمات آن بهشکل توافق جمعی اتخاذ میشود.
🌐 @import_export
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 تامی پیگت، معاون سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در نشست خبری روز پنجشنبه نهم مرداد، درخواست مطرح شده توسط عباس عراقچی در فایننشالتایمز مبنی بر اینکه آمریکا باید بابت حمله به تاسیسات هستهای در ایران غرامت بپردازد را «مضحک» توصیف کرد.
🌐 @import_export
🌐 @import_export
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 فیلم سینمایی آقایان
(The Gentlemen, 2019)
كارگردان: گای ریچی
بازیگران: متیو مککاناهی، چارلی هونام، میشل داکری، جرمی استرانگ، لاین رنی، کالین فرل، هنری گولدینگ، تام وو
خلاصه داستان: میکی پیرسون باند بسیار قوی و بزرگی را رهبری میکند. همین موضوع موجب میشود که پاپوشها، توطئهها و خیانتهایی علیه او انجام شود. او به عنوان قویترین فروشنده موادمخدر در بریتانیا تلاش میکند تا امپراتوری ماریجوانای بسیار سودآور خود را به تعدادی میلیاردر اهل اوکلاهما بفروشد اما…
🌐 @import_export
(The Gentlemen, 2019)
كارگردان: گای ریچی
بازیگران: متیو مککاناهی، چارلی هونام، میشل داکری، جرمی استرانگ، لاین رنی، کالین فرل، هنری گولدینگ، تام وو
خلاصه داستان: میکی پیرسون باند بسیار قوی و بزرگی را رهبری میکند. همین موضوع موجب میشود که پاپوشها، توطئهها و خیانتهایی علیه او انجام شود. او به عنوان قویترین فروشنده موادمخدر در بریتانیا تلاش میکند تا امپراتوری ماریجوانای بسیار سودآور خود را به تعدادی میلیاردر اهل اوکلاهما بفروشد اما…
🌐 @import_export
راهبردهای صادرات محصولات نوآورانه و دانشبنیان
به قلم: دکتر هومن باسره
در عصر تحول دیجیتال و شتاب روزافزون فناوری، مسیر توسعه اقتصادی کشورها دیگر از منابع طبیعی نمیگذرد، بلکه از مسیر دانش، نوآوری و تجاریسازی علمی عبور میکند. شرکتهایی که بتوانند ایدههای فناورانه را به محصولات قابل ارائه در بازار جهانی تبدیل کنند، نقشی کلیدی در رشد پایدار و ارتقای جایگاه کشورشان ایفا خواهند کرد.
از داروهای نوترکیب گرفته تا نرمافزارهای تخصصی و تجهیزات هوشمند، این محصولات نهتنها ارزش افزوده بالایی دارند، بلکه دروازهای برای همکاریهای بینالمللی، جذب سرمایهگذاری و ارتقای برند ملی محسوب میشوند. ورود به عرصه صادرات فناوری نیازمند آمادگیهای زیرساختی، شناخت دقیق بازارهای هدف، درک الزامات حقوقی و طراحی مدلهای تجاری خلاقانه است.
بسیاری از شرکتهای ایرانی علیرغم برخورداری از توان علمی، به دلیل کمبود تجربه در حوزه تجارت بینالملل، در مراحل ورود به بازار جهانی با موانع مهمی مواجهاند. در همین مسیر، توانمندسازی تولیدکنندگان داخلی در حوزه صادرات دانشبنیان، به رشد اقتصادی کشور کمک شایانی مینماید.
🌐 @import_export
به قلم: دکتر هومن باسره
در عصر تحول دیجیتال و شتاب روزافزون فناوری، مسیر توسعه اقتصادی کشورها دیگر از منابع طبیعی نمیگذرد، بلکه از مسیر دانش، نوآوری و تجاریسازی علمی عبور میکند. شرکتهایی که بتوانند ایدههای فناورانه را به محصولات قابل ارائه در بازار جهانی تبدیل کنند، نقشی کلیدی در رشد پایدار و ارتقای جایگاه کشورشان ایفا خواهند کرد.
از داروهای نوترکیب گرفته تا نرمافزارهای تخصصی و تجهیزات هوشمند، این محصولات نهتنها ارزش افزوده بالایی دارند، بلکه دروازهای برای همکاریهای بینالمللی، جذب سرمایهگذاری و ارتقای برند ملی محسوب میشوند. ورود به عرصه صادرات فناوری نیازمند آمادگیهای زیرساختی، شناخت دقیق بازارهای هدف، درک الزامات حقوقی و طراحی مدلهای تجاری خلاقانه است.
بسیاری از شرکتهای ایرانی علیرغم برخورداری از توان علمی، به دلیل کمبود تجربه در حوزه تجارت بینالملل، در مراحل ورود به بازار جهانی با موانع مهمی مواجهاند. در همین مسیر، توانمندسازی تولیدکنندگان داخلی در حوزه صادرات دانشبنیان، به رشد اقتصادی کشور کمک شایانی مینماید.
🌐 @import_export
مقدمهای بر اقتصاد دانشبنیان و نقش آن در صادرات فناورانه
تعریف و تمایز اقتصاد دانشبنیان
اقتصاد دانشبنیان (Knowledge-Based Economy) اقتصادی است که در آن تولید، توزیع و بهرهبرداری از دانش به عنوان عامل کلیدی رشد، اشتغال و رفاه جامعه شناخته میشود. برخلاف اقتصادهای مبتنی بر منابع طبیعی، در اقتصاد دانشبنیان محور فعالیتها به نوآوری، تحقیقات علمی، و فناوریهای نو تمرکز دارد. در این ساختار اقتصادی، داراییهای ناملموس نظیر دانش فنی، خلاقیت نیروی انسانی، سیستمهای نوآوری، و اطلاعات تجاری نقش اصلی را ایفا میکنند. کشورهایی که توانستهاند از وابستگی به صادرات مواد خام عبور کرده و به صادرات محصولات فناورانه و خدمات دانشبنیان روی آورند، در مسیر پیشرفت و توسعه پایدار حرکت کردهاند.
جایگاه اقتصاد دانشبنیان در جهان و ایران
امروزه بسیاری از کشورها در حال گذار از اقتصادهای سنتی به سمت اقتصاد دانشمحور هستند. از کرهجنوبی تا فنلاند، از سنگاپور تا چین، کشورهایی که بر نوآوری و سرمایهگذاری علمی تمرکز کردهاند توانستهاند در عرصه تجارت بینالملل برندهای فناورانه خلق کنند و وابستگی خود را به صادرات اولیه کاهش دهند. در ایران نیز با وجود چالشهای ساختاری، ظرفیتهای چشمگیری در حوزه علمی، پژوهشی و فناورانه شکل گرفته است. شرکتهای دانشبنیان زیر نظر معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری با هدف توسعه فناوری و تجاریسازی آن فعالیت میکنند. این شرکتها در حوزههایی چون بیوتکنولوژی، نانو، تجهیزات پیشرفته، نرمافزار، و انرژیهای نو، محصولات ارزشمندی تولید کردهاند که قابلیت رقابت جهانی دارند.
نقش محصولات دانشبنیان در ارزشآفرینی صادراتی
صادرات محصولات دانشبنیان یک مزیت اقتصادی صرف نیست؛ بلکه تجلی قدرت نرم یک کشور در عرصه بینالملل محسوب میشود. این نوع محصولات غالباً دارای سه ویژگی کلیدی هستند:
- ارزش افزوده بالا نسبت به منابع مصرفی
- توان سازگاری با بازارهای تخصصی و نیازهای پیچیده
- امکان بومیسازی و ارتقا بر اساس دانش داخلی
برای نمونه، داروهای نوترکیب، حسگرهای هوشمند، پلتفرمهای نرمافزاری تخصصی، و تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته از جمله محصولاتی هستند که از مرزهای ایران فراتر رفتهاند و در کشورهای همسایه یا حتی اروپا مورد استفاده قرار گرفتهاند.
از دانشگاه تا صادرات: مسیر خلق ارزش فناورانه
حرکت از تولید علمی در دانشگاهها تا تبدیل آن به محصول صادراتی نیازمند زنجیرهای هماهنگ از عناصر زیر است:
- مراکز رشد و پارکهای علم و فناوری برای حمایت اولیه
- شرکتهای دانشبنیان برای توسعه و تجاریسازی
- نهادهای حمایتگر مالی، حقوقی و صادراتی برای ورود به بازار جهانی
- ایجاد اکوسیستم نوآوری متصل به صنعت، بازار و قوانین جهانی تجارت
بدون چنین زنجیرهای، دستاوردهای علمی صرفاً در مقالات باقی میمانند و به محصول اقتصادی تبدیل نمیشوند.
چرا صادرات دانشبنیان مهمتر از صادرات سنتی است؟
- کالاهای فناورانه معمولاً کمتر تحت تأثیر نوسانات قیمت جهانی هستند.
- توان رقابتی بلندمدت دارند چون مبتنی بر مزیت علمیاند نه منابع تمامشدنی.
- ارتباطات بینالمللی شرکتها را ارتقا میدهند و منجر به شبکهسازی جهانی میشوند.
- میتوانند اعتمادسازی کنند و دروازهای برای صادرات دیگر کالاها باشند.
برای مثال، شرکتی که یک تجهیزات هوشمند برای مدیریت انرژی تولید میکند، با ورود موفق به بازار امارات یا ترکیه، دروازهای برای صادرات دیگر محصولات صنعتی نیز باز میکند.
🌐 @import_export
تعریف و تمایز اقتصاد دانشبنیان
اقتصاد دانشبنیان (Knowledge-Based Economy) اقتصادی است که در آن تولید، توزیع و بهرهبرداری از دانش به عنوان عامل کلیدی رشد، اشتغال و رفاه جامعه شناخته میشود. برخلاف اقتصادهای مبتنی بر منابع طبیعی، در اقتصاد دانشبنیان محور فعالیتها به نوآوری، تحقیقات علمی، و فناوریهای نو تمرکز دارد. در این ساختار اقتصادی، داراییهای ناملموس نظیر دانش فنی، خلاقیت نیروی انسانی، سیستمهای نوآوری، و اطلاعات تجاری نقش اصلی را ایفا میکنند. کشورهایی که توانستهاند از وابستگی به صادرات مواد خام عبور کرده و به صادرات محصولات فناورانه و خدمات دانشبنیان روی آورند، در مسیر پیشرفت و توسعه پایدار حرکت کردهاند.
جایگاه اقتصاد دانشبنیان در جهان و ایران
امروزه بسیاری از کشورها در حال گذار از اقتصادهای سنتی به سمت اقتصاد دانشمحور هستند. از کرهجنوبی تا فنلاند، از سنگاپور تا چین، کشورهایی که بر نوآوری و سرمایهگذاری علمی تمرکز کردهاند توانستهاند در عرصه تجارت بینالملل برندهای فناورانه خلق کنند و وابستگی خود را به صادرات اولیه کاهش دهند. در ایران نیز با وجود چالشهای ساختاری، ظرفیتهای چشمگیری در حوزه علمی، پژوهشی و فناورانه شکل گرفته است. شرکتهای دانشبنیان زیر نظر معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری با هدف توسعه فناوری و تجاریسازی آن فعالیت میکنند. این شرکتها در حوزههایی چون بیوتکنولوژی، نانو، تجهیزات پیشرفته، نرمافزار، و انرژیهای نو، محصولات ارزشمندی تولید کردهاند که قابلیت رقابت جهانی دارند.
نقش محصولات دانشبنیان در ارزشآفرینی صادراتی
صادرات محصولات دانشبنیان یک مزیت اقتصادی صرف نیست؛ بلکه تجلی قدرت نرم یک کشور در عرصه بینالملل محسوب میشود. این نوع محصولات غالباً دارای سه ویژگی کلیدی هستند:
- ارزش افزوده بالا نسبت به منابع مصرفی
- توان سازگاری با بازارهای تخصصی و نیازهای پیچیده
- امکان بومیسازی و ارتقا بر اساس دانش داخلی
برای نمونه، داروهای نوترکیب، حسگرهای هوشمند، پلتفرمهای نرمافزاری تخصصی، و تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته از جمله محصولاتی هستند که از مرزهای ایران فراتر رفتهاند و در کشورهای همسایه یا حتی اروپا مورد استفاده قرار گرفتهاند.
از دانشگاه تا صادرات: مسیر خلق ارزش فناورانه
حرکت از تولید علمی در دانشگاهها تا تبدیل آن به محصول صادراتی نیازمند زنجیرهای هماهنگ از عناصر زیر است:
- مراکز رشد و پارکهای علم و فناوری برای حمایت اولیه
- شرکتهای دانشبنیان برای توسعه و تجاریسازی
- نهادهای حمایتگر مالی، حقوقی و صادراتی برای ورود به بازار جهانی
- ایجاد اکوسیستم نوآوری متصل به صنعت، بازار و قوانین جهانی تجارت
بدون چنین زنجیرهای، دستاوردهای علمی صرفاً در مقالات باقی میمانند و به محصول اقتصادی تبدیل نمیشوند.
چرا صادرات دانشبنیان مهمتر از صادرات سنتی است؟
- کالاهای فناورانه معمولاً کمتر تحت تأثیر نوسانات قیمت جهانی هستند.
- توان رقابتی بلندمدت دارند چون مبتنی بر مزیت علمیاند نه منابع تمامشدنی.
- ارتباطات بینالمللی شرکتها را ارتقا میدهند و منجر به شبکهسازی جهانی میشوند.
- میتوانند اعتمادسازی کنند و دروازهای برای صادرات دیگر کالاها باشند.
برای مثال، شرکتی که یک تجهیزات هوشمند برای مدیریت انرژی تولید میکند، با ورود موفق به بازار امارات یا ترکیه، دروازهای برای صادرات دیگر محصولات صنعتی نیز باز میکند.
🌐 @import_export
شناسایی و دستهبندی محصولات دانشبنیان برای صادرات
صادرات محصولات دانشبنیان، نیازمند دیدی دقیق، چندلایه و تحلیلی به ظرفیتهای فناورانه کشور است. محصول دانشبنیان صادراتی، محصولی است مبتنی بر دانش فنی، R&D و نوآوری علمی که بتواند در بازار بینالمللی رقابت کند. این محصولات معمولاً با هدف پاسخ به نیازهای پیچیده تولید میشوند و بر تخصص فناورانه، تیمهای علمی و فناوریهای نوین متکی هستند.
محصولات حوزه فناوری زیستی (Biotech)
- شامل داروهای نوترکیب، واکسنهای نوآورانه، مکملهای تخصصی
- مزیت صادراتی: پاسخ به نیاز جهانی در حوزه سلامت، جایگزینی برای داروهای گرانقیمت خارجی.
محصولات فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)
- شامل نرمافزارهای تخصصی، سامانههای ERP، اپلیکیشنهای خدماتی
- مزیت صادراتی: سرعت بالا در توسعه، قابلیت بومیسازی در کشورهای هدف، انعطاف در کاربرد.
محصولات حوزه نانوفناوری
- شامل پوششهای ضدباکتری، نانوذرات صنعتی، مصالح نوین ساختمانی
- مزیت صادراتی: ارزش افزوده بالا، کاربرد صنعتی متنوع و گسترده، جذابیت برای بازارهای نوظهور.
تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی
- شامل دستگاههای تشخیص سریع، نمایشگرهای هوشمند، تجهیزات آزمایشگاهی دقیق
- مزیت صادراتی: کیفیت قابل رقابت با برندهای خارجی، قیمت پایینتر، استانداردهای جهانی.
محصولات انرژیهای نو
- شامل پنلهای خورشیدی، سیستمهای هوشمند مدیریت انرژی، تجهیزات تجدیدپذیر
- مزیت صادراتی: انطباق با سیاستهای زیستمحیطی بینالمللی، جذابیت در کشورهای در حال توسعه.
مواد پیشرفته و کامپوزیتها
- شامل پلیمرهای مهندسی، کامپوزیتهای صنعتی، مصالح مقاوم در شرایط خاص
- مزیت صادراتی: تقاضای بالا در صنایع هوافضا، خودروسازی و ساختوساز مدرن.
خدمات فناورانه و نرم
- شامل مشاورههای تخصصی R&D، خدمات تحلیل داده، آموزشهای فنی از راه دور
- مزیت صادراتی: عدم وابستگی به حملونقل فیزیکی، حاشیه سود بالا، قابلیت تطبیق سریع با نیاز بازار هدف.
معیارهای انتخاب محصول دانشبنیان مناسب برای صادرات
۱. تناسب با نیاز بازار جهانی
۲. تمایز فناورانه نسبت به محصولات رقیب
۳. قابلیت تطبیق فرهنگی، قانونی و زبانی با کشور هدف
۴. توان تولید پایدار و مقیاسپذیر شرکت
۵. اخذ گواهینامهها و مجوزهای بینالمللی تخصصی.
نقش تحقیق و توسعه در تعیین مسیر صادراتی
صادرات دانشبنیان نیازمند آمادگی فناورانه، تجاری، حقوقی، و انسانی است؛ و این آمادگی باید با ابزارهای مدرن، آموزش مستمر، و نقشه راه عملیاتی همراه باشد. ترکیب فعالیتهای داخلی R&D با تحلیل بازار خارجی، منجر به تولید محصولی قابل رقابت و تطبیقپذیر میشود. حتی محصولات فعلی نیز با بهینهسازی و بومیسازی میتوانند قابلیت صادرات پیدا کنند.
ارزیابی برند، محتوا و روایت محصول
یک محصول فناورانه وقتی موفق به صادرات میشود که داستانی انسانی، علمی و قابل اعتماد داشته باشد. مخاطبان خارجی به دنبال پاسخهایی هستند نظیر:
- چرا این محصول منحصربهفرد است؟
- پشتوانه علمی و تخصصی آن چیست؟
- تیم تولیدکننده چهکسانی هستند و چه چشماندازی دارند؟
توصیه کاربردی: ایجاد وبسایت چندزبانه، تدوین بروشور تخصصی، و تولید محتوای ویدئویی معرفی محصول برای استفاده در مذاکرات خارجی ضروری است.
🌐 @import_export
صادرات محصولات دانشبنیان، نیازمند دیدی دقیق، چندلایه و تحلیلی به ظرفیتهای فناورانه کشور است. محصول دانشبنیان صادراتی، محصولی است مبتنی بر دانش فنی، R&D و نوآوری علمی که بتواند در بازار بینالمللی رقابت کند. این محصولات معمولاً با هدف پاسخ به نیازهای پیچیده تولید میشوند و بر تخصص فناورانه، تیمهای علمی و فناوریهای نوین متکی هستند.
محصولات حوزه فناوری زیستی (Biotech)
- شامل داروهای نوترکیب، واکسنهای نوآورانه، مکملهای تخصصی
- مزیت صادراتی: پاسخ به نیاز جهانی در حوزه سلامت، جایگزینی برای داروهای گرانقیمت خارجی.
محصولات فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)
- شامل نرمافزارهای تخصصی، سامانههای ERP، اپلیکیشنهای خدماتی
- مزیت صادراتی: سرعت بالا در توسعه، قابلیت بومیسازی در کشورهای هدف، انعطاف در کاربرد.
محصولات حوزه نانوفناوری
- شامل پوششهای ضدباکتری، نانوذرات صنعتی، مصالح نوین ساختمانی
- مزیت صادراتی: ارزش افزوده بالا، کاربرد صنعتی متنوع و گسترده، جذابیت برای بازارهای نوظهور.
تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی
- شامل دستگاههای تشخیص سریع، نمایشگرهای هوشمند، تجهیزات آزمایشگاهی دقیق
- مزیت صادراتی: کیفیت قابل رقابت با برندهای خارجی، قیمت پایینتر، استانداردهای جهانی.
محصولات انرژیهای نو
- شامل پنلهای خورشیدی، سیستمهای هوشمند مدیریت انرژی، تجهیزات تجدیدپذیر
- مزیت صادراتی: انطباق با سیاستهای زیستمحیطی بینالمللی، جذابیت در کشورهای در حال توسعه.
مواد پیشرفته و کامپوزیتها
- شامل پلیمرهای مهندسی، کامپوزیتهای صنعتی، مصالح مقاوم در شرایط خاص
- مزیت صادراتی: تقاضای بالا در صنایع هوافضا، خودروسازی و ساختوساز مدرن.
خدمات فناورانه و نرم
- شامل مشاورههای تخصصی R&D، خدمات تحلیل داده، آموزشهای فنی از راه دور
- مزیت صادراتی: عدم وابستگی به حملونقل فیزیکی، حاشیه سود بالا، قابلیت تطبیق سریع با نیاز بازار هدف.
معیارهای انتخاب محصول دانشبنیان مناسب برای صادرات
۱. تناسب با نیاز بازار جهانی
۲. تمایز فناورانه نسبت به محصولات رقیب
۳. قابلیت تطبیق فرهنگی، قانونی و زبانی با کشور هدف
۴. توان تولید پایدار و مقیاسپذیر شرکت
۵. اخذ گواهینامهها و مجوزهای بینالمللی تخصصی.
نقش تحقیق و توسعه در تعیین مسیر صادراتی
صادرات دانشبنیان نیازمند آمادگی فناورانه، تجاری، حقوقی، و انسانی است؛ و این آمادگی باید با ابزارهای مدرن، آموزش مستمر، و نقشه راه عملیاتی همراه باشد. ترکیب فعالیتهای داخلی R&D با تحلیل بازار خارجی، منجر به تولید محصولی قابل رقابت و تطبیقپذیر میشود. حتی محصولات فعلی نیز با بهینهسازی و بومیسازی میتوانند قابلیت صادرات پیدا کنند.
ارزیابی برند، محتوا و روایت محصول
یک محصول فناورانه وقتی موفق به صادرات میشود که داستانی انسانی، علمی و قابل اعتماد داشته باشد. مخاطبان خارجی به دنبال پاسخهایی هستند نظیر:
- چرا این محصول منحصربهفرد است؟
- پشتوانه علمی و تخصصی آن چیست؟
- تیم تولیدکننده چهکسانی هستند و چه چشماندازی دارند؟
توصیه کاربردی: ایجاد وبسایت چندزبانه، تدوین بروشور تخصصی، و تولید محتوای ویدئویی معرفی محصول برای استفاده در مذاکرات خارجی ضروری است.
🌐 @import_export
تحلیل بازارهای هدف و طراحی استراتژی ورود برای محصولات دانشبنیان
انتخاب یک بازار صادراتی مناسب از کلیدیترین عوامل موفقیت شرکتهای دانشبنیان محسوب میشود. اگر این تصمیم بر اساس بررسیهای علمی و تحلیل دقیق شاخصها نباشد، میتواند منجر به اتلاف منابع، شکست تجاری و آسیب به اعتبار برند گردد. بهجای ورود به بازارهای تصادفی یا صرفاً در دسترس، باید فاکتورهایی مثل اندازه بازار، سطح رقابت، روندهای فناورانه، پذیرش نوآوری، میزان واردات محصولات مشابه، و وجود اکوسیستم نوآوری مورد ارزیابی قرار گیرند. این تحلیلها باعث میشود که شرکت مقصدی را برگزیند که از نظر فرهنگی، اقتصادی و تکنولوژیک، پذیرای محصول دانشبنیان باشد.
شاخصهای کلیدی تحلیل بازار هدف
برای تصمیمگیری دقیق در انتخاب کشور یا منطقه هدف، لازم است شاخصهایی خاص بررسی شوند. بهجای نگاه صرفاً عددی، بهتر است اندازه بازار با ظرفیت تقاضا و نوع نیاز فناورانه آن سنجیده شود. همچنین باید بررسی کرد آیا محصول مشابه قبلاً وارد آن کشور شده یا نه، و چه سطحی از رقابت وجود دارد. سطح پذیرش تکنولوژی در جامعه هدف نیز تعیینکننده است؛ برخی کشورها استقبال بیشتری از نوآوری دارند. از طرفی موانع ورود مثل تعرفههای گمرکی، مجوزهای خاص یا فرهنگ کسبوکار محلی نباید نادیده گرفته شوند. وجود پارکهای علم و فناوری یا مراکز تحقیقاتی نیز میتواند نشانگر وجود یک زیستبوم مناسب برای فناوری باشد.
روشهای انتخاب کشور هدف
راههای متفاوتی برای انتخاب کشور هدف وجود دارد. یکی از روشهای کارآمد، غربالگری چندمرحلهای است که طی آن، کشورهایی با ریسک بالا یا موانع جدی حذف شده و گزینههای قابلدسترستر باقی میمانند. مطالعه رفتار رقبا نیز بسیار راهگشاست؛ اینکه آنها به کدام کشورها صادرات دارند و چه مسیری را طی کردهاند، اطلاعات ارزشمندی فراهم میکند. همچنین مشورت با رایزنان بازرگانی و مطالعه توافقهای دوجانبه یا چندجانبه ایران با کشورها (مانند اتحادیه اوراسیا یا کشورهای همسایه) میتواند تصمیمگیری را دقیقتر کند.
طراحی استراتژی ورود به بازار
پس از انتخاب کشور هدف، نوبت به تدوین نوع ورود به بازار میرسد. شرکتهای دانشبنیان بسته به منابع، تجربه و مدل کسبوکارشان، میتوانند از روشهایی نظیر صادرات مستقیم یا غیرمستقیم، همکاری مشترک (Joint Venture)، فروش لیسانس فناوری، یا حضور در رویدادهای تخصصی بینالمللی بهره ببرند. صادرات مستقیم معمولاً برای شرکتهایی مناسب است که تیم تجاری قوی دارند و میتوانند ارتباطات بینالمللی را مدیریت کنند. در مقابل، استفاده از واسطهها یا شرکای محلی در صادرات غیرمستقیم، ریسکهای اجرایی را کاهش میدهد. گاهی همکاری با شرکتهای محلی، مسیر ورود به بازار را بسیار هموارتر میسازد.
تحلیل رقبا در بازارهای هدف
برای موفقیت در صادرات، شناخت دقیق رقبا ضروری است. بررسی فعالیت رقبا در کشور هدف، نقاط قوت و ضعف آنها، نحوه قیمتگذاری، کیفیت محصول، کانالهای توزیع و بازخورد مشتریانشان از طریق شبکههای اجتماعی، بینش ارزشمندی ایجاد میکند. شرکت با شناخت خلأهای بازار، میتواند مزیت رقابتی خود را دقیقتر تعریف کرده و استراتژی متفاوتی از رقبا اتخاذ نماید. استفاده از ابزارهایی نظیر Google Trends و شبکههای تخصصی مثل LinkedIn به شناسایی رفتار رقبا و تحلیل بازار کمک شایانی میکند.
بومیسازی پیام و ارزش پیشنهادی
هر بازار خارجی نیازمند روایت خاص خود است. این یعنی صرفاً ترجمه محتوا کافی نیست؛ بلکه باید داستان محصول، مزایا و ارزش پیشنهادی آن با فرهنگ، دغدغهها و زبان مخاطبان همخوان باشد. محتوای بازاریابی باید نشان دهد چگونه این فناوری میتواند مشکلات جامعه هدف را حل کند، چه اثر اجتماعی یا زیستمحیطی دارد، و چه پشتوانه علمی قابل اعتمادی ارائه میدهد. همچنین بستهبندی، مذاکره و تبلیغات باید با حساسیتهای فرهنگی آن کشور هماهنگ شود. در این راستا، همکاری با شرکتهای مشاور بازاریابی بینالمللی میتواند به تولید کمپینهای بومیسازی شده کمک کند.
🌐 @import_export
انتخاب یک بازار صادراتی مناسب از کلیدیترین عوامل موفقیت شرکتهای دانشبنیان محسوب میشود. اگر این تصمیم بر اساس بررسیهای علمی و تحلیل دقیق شاخصها نباشد، میتواند منجر به اتلاف منابع، شکست تجاری و آسیب به اعتبار برند گردد. بهجای ورود به بازارهای تصادفی یا صرفاً در دسترس، باید فاکتورهایی مثل اندازه بازار، سطح رقابت، روندهای فناورانه، پذیرش نوآوری، میزان واردات محصولات مشابه، و وجود اکوسیستم نوآوری مورد ارزیابی قرار گیرند. این تحلیلها باعث میشود که شرکت مقصدی را برگزیند که از نظر فرهنگی، اقتصادی و تکنولوژیک، پذیرای محصول دانشبنیان باشد.
شاخصهای کلیدی تحلیل بازار هدف
برای تصمیمگیری دقیق در انتخاب کشور یا منطقه هدف، لازم است شاخصهایی خاص بررسی شوند. بهجای نگاه صرفاً عددی، بهتر است اندازه بازار با ظرفیت تقاضا و نوع نیاز فناورانه آن سنجیده شود. همچنین باید بررسی کرد آیا محصول مشابه قبلاً وارد آن کشور شده یا نه، و چه سطحی از رقابت وجود دارد. سطح پذیرش تکنولوژی در جامعه هدف نیز تعیینکننده است؛ برخی کشورها استقبال بیشتری از نوآوری دارند. از طرفی موانع ورود مثل تعرفههای گمرکی، مجوزهای خاص یا فرهنگ کسبوکار محلی نباید نادیده گرفته شوند. وجود پارکهای علم و فناوری یا مراکز تحقیقاتی نیز میتواند نشانگر وجود یک زیستبوم مناسب برای فناوری باشد.
روشهای انتخاب کشور هدف
راههای متفاوتی برای انتخاب کشور هدف وجود دارد. یکی از روشهای کارآمد، غربالگری چندمرحلهای است که طی آن، کشورهایی با ریسک بالا یا موانع جدی حذف شده و گزینههای قابلدسترستر باقی میمانند. مطالعه رفتار رقبا نیز بسیار راهگشاست؛ اینکه آنها به کدام کشورها صادرات دارند و چه مسیری را طی کردهاند، اطلاعات ارزشمندی فراهم میکند. همچنین مشورت با رایزنان بازرگانی و مطالعه توافقهای دوجانبه یا چندجانبه ایران با کشورها (مانند اتحادیه اوراسیا یا کشورهای همسایه) میتواند تصمیمگیری را دقیقتر کند.
طراحی استراتژی ورود به بازار
پس از انتخاب کشور هدف، نوبت به تدوین نوع ورود به بازار میرسد. شرکتهای دانشبنیان بسته به منابع، تجربه و مدل کسبوکارشان، میتوانند از روشهایی نظیر صادرات مستقیم یا غیرمستقیم، همکاری مشترک (Joint Venture)، فروش لیسانس فناوری، یا حضور در رویدادهای تخصصی بینالمللی بهره ببرند. صادرات مستقیم معمولاً برای شرکتهایی مناسب است که تیم تجاری قوی دارند و میتوانند ارتباطات بینالمللی را مدیریت کنند. در مقابل، استفاده از واسطهها یا شرکای محلی در صادرات غیرمستقیم، ریسکهای اجرایی را کاهش میدهد. گاهی همکاری با شرکتهای محلی، مسیر ورود به بازار را بسیار هموارتر میسازد.
تحلیل رقبا در بازارهای هدف
برای موفقیت در صادرات، شناخت دقیق رقبا ضروری است. بررسی فعالیت رقبا در کشور هدف، نقاط قوت و ضعف آنها، نحوه قیمتگذاری، کیفیت محصول، کانالهای توزیع و بازخورد مشتریانشان از طریق شبکههای اجتماعی، بینش ارزشمندی ایجاد میکند. شرکت با شناخت خلأهای بازار، میتواند مزیت رقابتی خود را دقیقتر تعریف کرده و استراتژی متفاوتی از رقبا اتخاذ نماید. استفاده از ابزارهایی نظیر Google Trends و شبکههای تخصصی مثل LinkedIn به شناسایی رفتار رقبا و تحلیل بازار کمک شایانی میکند.
بومیسازی پیام و ارزش پیشنهادی
هر بازار خارجی نیازمند روایت خاص خود است. این یعنی صرفاً ترجمه محتوا کافی نیست؛ بلکه باید داستان محصول، مزایا و ارزش پیشنهادی آن با فرهنگ، دغدغهها و زبان مخاطبان همخوان باشد. محتوای بازاریابی باید نشان دهد چگونه این فناوری میتواند مشکلات جامعه هدف را حل کند، چه اثر اجتماعی یا زیستمحیطی دارد، و چه پشتوانه علمی قابل اعتمادی ارائه میدهد. همچنین بستهبندی، مذاکره و تبلیغات باید با حساسیتهای فرهنگی آن کشور هماهنگ شود. در این راستا، همکاری با شرکتهای مشاور بازاریابی بینالمللی میتواند به تولید کمپینهای بومیسازی شده کمک کند.
🌐 @import_export
مهارتهای ارتباطی و مذاکرات در صادرات محصولات دانشبنیان
در مسیر ورود به بازارهای جهانی، شرکتهای دانشبنیان پس از طراحی استراتژی ورود، با واقعیترین چالش صادرات مواجه میشوند: مذاکره با طرف خارجی. این مرحله صرفاً مبادله اطلاعات یا قیمت نیست، بلکه میدان تعامل انسانی، تفاهم فرهنگی، انتقال اعتماد، و تعریف ارزش فناورانه محصول است. بدون توانمندی ارتباطی مناسب، حتی بهترین نوآوریها نیز ممکن است بهدلیل سوءتفاهم یا بیاعتمادی، از چرخه صادرات خارج شوند.
برای آغاز یک مذاکره موفق، تیم فروش و صادرات باید مهارتهای ارتباطی چندلایهای را دارا باشد. این یعنی تسلط به زبان طرف مقابل کافی نیست؛ بلکه توانایی درک سبک ارتباطی و فرهنگی آن کشور نیز ضروریست. بهعنوان مثال، مذاکره با مشتری ژاپنی نیازمند دقت، ادب و هماهنگی آرام است؛ در حالیکه گفتوگو با طرف آلمانی ممکن است صریح، منطقی و مستندمحور باشد. شناخت این تفاوتها باعث میشود ارتباط مؤثرتر برقرار شود و فرآیند اعتمادسازی شکل گیرد.
آمادگی محتوایی نیز بخش مهمی از این مرحله است. شرکت باید مدارک فنی، گواهینامههای بینالمللی، نمونه محصول، بروشورها و ویدئوهای معرفی را در قالبی حرفهای و چندزبانه تهیه کند. طرف خارجی باید در همان مراحل اولیه مذاکره احساس کند که با تیمی منسجم، آماده و قابل اتکا روبهروست. طراحی یک روایت انسانی برای محصول (مثل داستان شکلگیری آن، مشکلی که حل کرده، یا پشتوانه علمیاش) میتواند به ارتباطی عمیقتر و احساسیتر منجر شود.
از منظر حقوقی نیز آشنایی با ساختار قراردادهای بینالمللی اهمیت بالایی دارد. بسیاری از شرکتها بهدلیل ضعف در شناخت مفاد قرارداد، شرایط پرداخت، بندهای فسخ یا ضمانتها، در مرحله بعدی با مشکل مواجه میشوند. وجود یک مشاور حقوقی در تیم، یا بهرهگیری از قالبهای استاندارد قرارداد از منابع معتبر، یکی از عوامل کاهش ریسک در مذاکره است. همچنین در کشورهایی با سیستم حقوقی پیچیده، همکاری با وکیل محلی مسلط به زبان و فرهنگ تجاری میتواند بسیار راهگشا باشد.
مهارتهای نرم تیم مذاکرهکننده (مانند گوشدادن فعال، پرسشگری هدفمند، مدیریت اختلافنظرها، کنترل زبان بدن و حفظ آرامش در شرایط تنشزا) نقش مهمی در روند مذاکره ایفا میکنند. این مهارتها باید در قالب جلسات آموزشی، تمرینهای شبیهسازی شده، و تجربههای واقعی تقویت شوند. همچنین شرکت باید توانایی تحلیل هر مذاکره را داشته باشد تا نقاط قوت، ضعف و فرصتها مشخص شوند و استراتژی گفتوگو در مراحل بعدی اصلاح گردد.
حضور در جلسات بینالمللی، نمایشگاهها یا مذاکرات آنلاین نیز بخش دیگری از فرآیند ارتباط است. در این فضاها، شرکت نهتنها محصول بلکه برند و شخصیت سازمانی خود را معرفی میکند. بنابراین طراحی روایت حرفهای، همراه با محتوای چندرسانهای و رفتار مذاکرهای مناسب، میتواند متمایزکننده باشد و در ذهن خریدار ماندگار بماند.
در مجموع، مذاکرات بینالمللی نقطه تلاقی علم، هنر و تجربه است. شرکت دانشبنیان موفق، شرکتی نیست که فقط محصول خوب داشته باشد، بلکه آن است که بتواند ارزش محصول را بهدرستی منتقل کند، اطمینان طرف مقابل را جلب نماید، و در قالب یک تعامل انسانی، علمی و حقوقی، به توافقی پایدار برسد.
🌐 @import_export
در مسیر ورود به بازارهای جهانی، شرکتهای دانشبنیان پس از طراحی استراتژی ورود، با واقعیترین چالش صادرات مواجه میشوند: مذاکره با طرف خارجی. این مرحله صرفاً مبادله اطلاعات یا قیمت نیست، بلکه میدان تعامل انسانی، تفاهم فرهنگی، انتقال اعتماد، و تعریف ارزش فناورانه محصول است. بدون توانمندی ارتباطی مناسب، حتی بهترین نوآوریها نیز ممکن است بهدلیل سوءتفاهم یا بیاعتمادی، از چرخه صادرات خارج شوند.
برای آغاز یک مذاکره موفق، تیم فروش و صادرات باید مهارتهای ارتباطی چندلایهای را دارا باشد. این یعنی تسلط به زبان طرف مقابل کافی نیست؛ بلکه توانایی درک سبک ارتباطی و فرهنگی آن کشور نیز ضروریست. بهعنوان مثال، مذاکره با مشتری ژاپنی نیازمند دقت، ادب و هماهنگی آرام است؛ در حالیکه گفتوگو با طرف آلمانی ممکن است صریح، منطقی و مستندمحور باشد. شناخت این تفاوتها باعث میشود ارتباط مؤثرتر برقرار شود و فرآیند اعتمادسازی شکل گیرد.
آمادگی محتوایی نیز بخش مهمی از این مرحله است. شرکت باید مدارک فنی، گواهینامههای بینالمللی، نمونه محصول، بروشورها و ویدئوهای معرفی را در قالبی حرفهای و چندزبانه تهیه کند. طرف خارجی باید در همان مراحل اولیه مذاکره احساس کند که با تیمی منسجم، آماده و قابل اتکا روبهروست. طراحی یک روایت انسانی برای محصول (مثل داستان شکلگیری آن، مشکلی که حل کرده، یا پشتوانه علمیاش) میتواند به ارتباطی عمیقتر و احساسیتر منجر شود.
از منظر حقوقی نیز آشنایی با ساختار قراردادهای بینالمللی اهمیت بالایی دارد. بسیاری از شرکتها بهدلیل ضعف در شناخت مفاد قرارداد، شرایط پرداخت، بندهای فسخ یا ضمانتها، در مرحله بعدی با مشکل مواجه میشوند. وجود یک مشاور حقوقی در تیم، یا بهرهگیری از قالبهای استاندارد قرارداد از منابع معتبر، یکی از عوامل کاهش ریسک در مذاکره است. همچنین در کشورهایی با سیستم حقوقی پیچیده، همکاری با وکیل محلی مسلط به زبان و فرهنگ تجاری میتواند بسیار راهگشا باشد.
مهارتهای نرم تیم مذاکرهکننده (مانند گوشدادن فعال، پرسشگری هدفمند، مدیریت اختلافنظرها، کنترل زبان بدن و حفظ آرامش در شرایط تنشزا) نقش مهمی در روند مذاکره ایفا میکنند. این مهارتها باید در قالب جلسات آموزشی، تمرینهای شبیهسازی شده، و تجربههای واقعی تقویت شوند. همچنین شرکت باید توانایی تحلیل هر مذاکره را داشته باشد تا نقاط قوت، ضعف و فرصتها مشخص شوند و استراتژی گفتوگو در مراحل بعدی اصلاح گردد.
حضور در جلسات بینالمللی، نمایشگاهها یا مذاکرات آنلاین نیز بخش دیگری از فرآیند ارتباط است. در این فضاها، شرکت نهتنها محصول بلکه برند و شخصیت سازمانی خود را معرفی میکند. بنابراین طراحی روایت حرفهای، همراه با محتوای چندرسانهای و رفتار مذاکرهای مناسب، میتواند متمایزکننده باشد و در ذهن خریدار ماندگار بماند.
در مجموع، مذاکرات بینالمللی نقطه تلاقی علم، هنر و تجربه است. شرکت دانشبنیان موفق، شرکتی نیست که فقط محصول خوب داشته باشد، بلکه آن است که بتواند ارزش محصول را بهدرستی منتقل کند، اطمینان طرف مقابل را جلب نماید، و در قالب یک تعامل انسانی، علمی و حقوقی، به توافقی پایدار برسد.
🌐 @import_export
مدیریت عملیات صادرات و زنجیره تأمین در محصولات دانشبنیان
هنگامیکه قرارداد صادراتی با مشتری خارجی امضا میشود، شرکت وارد مرحلهای میشود که دانش و برنامهریزی باید به اجرا تبدیل شود. در این مرحله، کنترل عملیاتی دقیق، هماهنگی میان بخشهای مختلف شرکت، و تعامل با نهادهای خارجی حیاتی است. شرکتهای دانشبنیان معمولاً با محصولات فناورانه، پیچیده و حساس وارد بازار بینالمللی میشوند؛ بنابراین اجرای صحیح فرآیند صادرات میتواند اعتبار محصول را تثبیت یا تضعیف کند.
در قدم نخست، بستهبندی محصول باید با استانداردهای بازار هدف سازگار باشد. بستهبندی در صادرات صرفاً جنبه ظاهری ندارد؛ بلکه نشاندهنده کیفیت، ایمنی و مسئولیتپذیری تولیدکننده است. درج اطلاعات فنی، شمارهسری، تاریخ تولید و انقضا، هشدارهای ایمنی و کدهای پیگیری همگی از الزامات بستهبندی صادراتی هستند. در برخی کشورها، الزامات زیستمحیطی یا دستورالعملهایی خاص درباره نوع مواد مصرفی نیز وجود دارد.
انتخاب نوع حملونقل باید با توجه به ماهیت کالا، مبدأ و مقصد جغرافیایی، هزینه و زمان تحویل انجام شود. محصولات حساس مانند تجهیزات پزشکی یا نانوفناورانه ممکن است نیاز به حملونقل هوایی داشته باشند، در حالیکه کالاهای حجیم یا کمارزشتر با حملونقل دریایی یا زمینی ارسال میشوند. همچنین باید بررسی شود آیا شرکت بیمه حملونقل را دریافت کرده، و فرآیند ارسال با استفاده از برچسبهای بینالمللی، لیبلهای گمرکی، و شناسههای ردیابی انجام میشود یا نه.
مدیریت ردیابی سفارشها نیز اهمیت زیادی دارد. مشتری خارجی معمولاً انتظار دارد در هر لحظه از وضعیت سفارش خود مطلع باشد. استفاده از نرمافزارهای ERP یا پلتفرمهای مدیریت صادرات میتواند فرآیند پیگیری سفارش، تولید فاکتور، کنترل موجودی، زمانبندی ارسال و ارتباط با گمرک را تسهیل کند. تنظیم گزارشهای مرحلهای برای مشتری، نمایش وضعیت ارسال و پیشبینی زمان تحویل میتواند در افزایش رضایت مشتری مؤثر باشد.
در حوزه مالی، باید مکانیزم شفاف برای پرداخت، صدور فاکتور بینالمللی، محاسبه مالیاتها، کارمزدهای بانکی و مدیریت نرخ ارز وجود داشته باشد. توافق بر سر روش پرداخت (اعتبار اسنادی، انتقال بانکی، پرداخت مرحلهای یا پس از تحویل) باید در قرارداد مشخص شود و مطابق مقررات بانکی کشور مبدأ و مقصد اجرا گردد. شرکت باید با همکاری واحد مالی و حقوقی، از دریافت بهموقع و کامل مبالغ اطمینان حاصل کند و در صورت لزوم از بیمه ضمانت پرداخت یا ابزارهای پوشش ریسک استفاده نماید.
در محصولات دانشبنیان، بهویژه آنهایی که ماهیت نرمافزاری یا سیستممحور دارند، خدمات پس از صادرات نقش تعیینکننده دارد. مشتری نیاز به راهنمایی، نصب، آموزش، بهروزرسانی و پشتیبانی دارد. بیتوجهی به این بخش میتواند رابطه تجاری را آسیبپذیر کند. شرکت باید سیستمی برای پاسخگویی چندزبانه، آموزشهای آنلاین، و مدیریت شکایات یا ایرادات فنی تعریف کند تا اعتبار صادراتی خود را حفظ نماید.
اجرای صادرات موفق مستلزم آن است که شرکت بتواند بین بخشهای داخلی (تولید، مالی، حقوقی، کنترل کیفیت، بازاریابی بینالملل) و نهادهای خارجی (گمرک، بانک، شرکت حملونقل، مشتری خارجی) یک تعامل یکپارچه، منظم و انعطافپذیر برقرار سازد. صادرات محصول دانشبنیان یک فرآیند چندبعدی است؛ ترکیبی از تکنولوژی، تجارت و ارتباط انسانی. شرکتی موفق خواهد بود که این فرآیند را مثل یک سیستم مهندسیشده، طراحی، اجرا و تحلیل کند.
🌐 @import_export
هنگامیکه قرارداد صادراتی با مشتری خارجی امضا میشود، شرکت وارد مرحلهای میشود که دانش و برنامهریزی باید به اجرا تبدیل شود. در این مرحله، کنترل عملیاتی دقیق، هماهنگی میان بخشهای مختلف شرکت، و تعامل با نهادهای خارجی حیاتی است. شرکتهای دانشبنیان معمولاً با محصولات فناورانه، پیچیده و حساس وارد بازار بینالمللی میشوند؛ بنابراین اجرای صحیح فرآیند صادرات میتواند اعتبار محصول را تثبیت یا تضعیف کند.
در قدم نخست، بستهبندی محصول باید با استانداردهای بازار هدف سازگار باشد. بستهبندی در صادرات صرفاً جنبه ظاهری ندارد؛ بلکه نشاندهنده کیفیت، ایمنی و مسئولیتپذیری تولیدکننده است. درج اطلاعات فنی، شمارهسری، تاریخ تولید و انقضا، هشدارهای ایمنی و کدهای پیگیری همگی از الزامات بستهبندی صادراتی هستند. در برخی کشورها، الزامات زیستمحیطی یا دستورالعملهایی خاص درباره نوع مواد مصرفی نیز وجود دارد.
انتخاب نوع حملونقل باید با توجه به ماهیت کالا، مبدأ و مقصد جغرافیایی، هزینه و زمان تحویل انجام شود. محصولات حساس مانند تجهیزات پزشکی یا نانوفناورانه ممکن است نیاز به حملونقل هوایی داشته باشند، در حالیکه کالاهای حجیم یا کمارزشتر با حملونقل دریایی یا زمینی ارسال میشوند. همچنین باید بررسی شود آیا شرکت بیمه حملونقل را دریافت کرده، و فرآیند ارسال با استفاده از برچسبهای بینالمللی، لیبلهای گمرکی، و شناسههای ردیابی انجام میشود یا نه.
مدیریت ردیابی سفارشها نیز اهمیت زیادی دارد. مشتری خارجی معمولاً انتظار دارد در هر لحظه از وضعیت سفارش خود مطلع باشد. استفاده از نرمافزارهای ERP یا پلتفرمهای مدیریت صادرات میتواند فرآیند پیگیری سفارش، تولید فاکتور، کنترل موجودی، زمانبندی ارسال و ارتباط با گمرک را تسهیل کند. تنظیم گزارشهای مرحلهای برای مشتری، نمایش وضعیت ارسال و پیشبینی زمان تحویل میتواند در افزایش رضایت مشتری مؤثر باشد.
در حوزه مالی، باید مکانیزم شفاف برای پرداخت، صدور فاکتور بینالمللی، محاسبه مالیاتها، کارمزدهای بانکی و مدیریت نرخ ارز وجود داشته باشد. توافق بر سر روش پرداخت (اعتبار اسنادی، انتقال بانکی، پرداخت مرحلهای یا پس از تحویل) باید در قرارداد مشخص شود و مطابق مقررات بانکی کشور مبدأ و مقصد اجرا گردد. شرکت باید با همکاری واحد مالی و حقوقی، از دریافت بهموقع و کامل مبالغ اطمینان حاصل کند و در صورت لزوم از بیمه ضمانت پرداخت یا ابزارهای پوشش ریسک استفاده نماید.
در محصولات دانشبنیان، بهویژه آنهایی که ماهیت نرمافزاری یا سیستممحور دارند، خدمات پس از صادرات نقش تعیینکننده دارد. مشتری نیاز به راهنمایی، نصب، آموزش، بهروزرسانی و پشتیبانی دارد. بیتوجهی به این بخش میتواند رابطه تجاری را آسیبپذیر کند. شرکت باید سیستمی برای پاسخگویی چندزبانه، آموزشهای آنلاین، و مدیریت شکایات یا ایرادات فنی تعریف کند تا اعتبار صادراتی خود را حفظ نماید.
اجرای صادرات موفق مستلزم آن است که شرکت بتواند بین بخشهای داخلی (تولید، مالی، حقوقی، کنترل کیفیت، بازاریابی بینالملل) و نهادهای خارجی (گمرک، بانک، شرکت حملونقل، مشتری خارجی) یک تعامل یکپارچه، منظم و انعطافپذیر برقرار سازد. صادرات محصول دانشبنیان یک فرآیند چندبعدی است؛ ترکیبی از تکنولوژی، تجارت و ارتباط انسانی. شرکتی موفق خواهد بود که این فرآیند را مثل یک سیستم مهندسیشده، طراحی، اجرا و تحلیل کند.
🌐 @import_export
توسعه بازار و پایداری در صادرات محصولات دانشبنیان
ورود موفق به بازار خارجی، اگرچه گامی بزرگ محسوب میشود، اما حفظ و توسعه آن نیازمند استراتژیهای هوشمندانه، سرمایهگذاری مداوم و سازگاری با تغییرات بازار هدف است. برای شرکتهای دانشبنیان که عموماً محصولات پیچیده، فناورانه و خدماتمحور ارائه میدهند، پایداری صادرات بهمعنای توانایی در خلق ارزش مداوم برای مشتری خارجی است.
تحلیل بازار هدف
در آغاز، شرکت باید از رویکردی فراتر از فروش محصول استفاده کند؛ یعنی شناخت عمیق مشتریان، رفتار خرید، رقبا، فرهنگ کسبوکار، زیرساختهای قانونی و روندهای فناورانه بازار هدف. این تحلیل باید بهروز و پویا باشد؛ زیرا بازارهای خارجی، بهویژه آنهایی که بر پایه نوآوری بنا شدهاند، بهسرعت تغییر میکنند.
بومیسازی و تطبیقپذیری محصولات
پایداری صادرات بدون بومیسازی ممکن نیست. این بومیسازی میتواند شامل تغییرات فنی، زبان، بستهبندی، آموزش و حتی ویژگیهای نرمافزاری باشد. محصول باید با فرهنگ، الزامات فنی و استانداردهای محلی بازار مقصد تطبیق یابد. در محصولات دانشبنیان، این تطبیقپذیری گاهی بهمعنای بازطراحی کامل بخشی از سیستم است.
ایجاد روابط بلندمدت با شرکا
شرکت باید از حالت فروشنده صرف خارج شود و بهسمت ساخت اکوسیستم صادراتی حرکت کند. این یعنی همکاری بلندمدت با نمایندگان محلی، توزیعکنندگان، مشتریان کلیدی، نهادهای دولتی و مراکز علمی بازار مقصد. سرمایهگذاری روی آموزش شریک تجاری، پشتیبانی فنی و ارائه ارزش مشترک میتواند وفاداری و تداوم همکاری را تضمین کند.
یادگیری و نوآوری مستمر
شرکتهای دانشبنیان موفق، از صادرات فقط برای درآمدزایی استفاده نمیکنند؛ بلکه آن را بهعنوان منبع یادگیری و رشد سازمانی میبینند. بازخورد مشتریان خارجی، تغییرات قانونی، ورود رقبای جدید و دگرگونیهای تکنولوژی همگی عواملی هستند که شرکت باید آنها را تحلیل کرده و بر اساس آنها عمل کند. استقرار سیستمهای مدیریت دانش، استفاده از دادههای صادراتی برای بهینهسازی محصول و انعکاس تجربه بازار خارجی در توسعه داخلی میتواند به نوآوری پایدار کمک کند.
مدیریت ریسک و انعطافپذیری استراتژیک
بازارهای خارجی همواره در معرض ریسکهای سیاسی، اقتصادی و تغییرات مقررات قرار دارند. شرکتهای دانشبنیان، جهت پایداری صادرات، باید سیستمهای تحلیل ریسک و سناریونویسی را فعال داشته باشند تا در مواجهه با تحریمها، نوسانات ارزی یا تغییرات تعرفهها بتوانند بهسرعت واکنش نشان دهند و استراتژیهای جایگزین را اجرا کنند.
تمرکز بر برندینگ و ایجاد ارزش افزوده
محصولات دانشبنیان بهدلیل ماهیت پیچیده و فناورانه، نیاز به معرفی و برندینگ حرفهای دارند. ایجاد برند معتبر در بازارهای هدف، همراه با ارائه خدمات پس از فروش با کیفیت و ایجاد تجربه مثبت برای مشتری، منجر به افزایش وفاداری مشتری و حفظ جایگاه رقابتی میشود.
استفاده از فناوریهای دیجیتال در توسعه بازار
بهکارگیری پلتفرمهای تجارت الکترونیک، بازاریابی دیجیتال، تحلیل دادههای بزرگ (Big Data) و هوش مصنوعی میتواند به شرکتهای دانشبنیان کمک کند تا شناخت بهتری از رفتار مشتریان خارجی پیدا کنند، عملیات فروش را سریعتر و بهینهتر کنند و خدمات خود را بهشکل هوشمندانهتری ارائه دهند.
تشکیل کنسرسیومهای صادراتی
برای پروژههای بزرگ و بازارهای پیچیده، شرکتهای دانشبنیان میتوانند در قالب کنسرسیومها یا شبکههای صادراتی با یکدیگر همکاری کنند تا بستههای محصول و خدمات کاملتر و رقابتپذیرتری ارائه دهند.
- دکتر هومن باسره
🌐 @import_export
ورود موفق به بازار خارجی، اگرچه گامی بزرگ محسوب میشود، اما حفظ و توسعه آن نیازمند استراتژیهای هوشمندانه، سرمایهگذاری مداوم و سازگاری با تغییرات بازار هدف است. برای شرکتهای دانشبنیان که عموماً محصولات پیچیده، فناورانه و خدماتمحور ارائه میدهند، پایداری صادرات بهمعنای توانایی در خلق ارزش مداوم برای مشتری خارجی است.
تحلیل بازار هدف
در آغاز، شرکت باید از رویکردی فراتر از فروش محصول استفاده کند؛ یعنی شناخت عمیق مشتریان، رفتار خرید، رقبا، فرهنگ کسبوکار، زیرساختهای قانونی و روندهای فناورانه بازار هدف. این تحلیل باید بهروز و پویا باشد؛ زیرا بازارهای خارجی، بهویژه آنهایی که بر پایه نوآوری بنا شدهاند، بهسرعت تغییر میکنند.
بومیسازی و تطبیقپذیری محصولات
پایداری صادرات بدون بومیسازی ممکن نیست. این بومیسازی میتواند شامل تغییرات فنی، زبان، بستهبندی، آموزش و حتی ویژگیهای نرمافزاری باشد. محصول باید با فرهنگ، الزامات فنی و استانداردهای محلی بازار مقصد تطبیق یابد. در محصولات دانشبنیان، این تطبیقپذیری گاهی بهمعنای بازطراحی کامل بخشی از سیستم است.
ایجاد روابط بلندمدت با شرکا
شرکت باید از حالت فروشنده صرف خارج شود و بهسمت ساخت اکوسیستم صادراتی حرکت کند. این یعنی همکاری بلندمدت با نمایندگان محلی، توزیعکنندگان، مشتریان کلیدی، نهادهای دولتی و مراکز علمی بازار مقصد. سرمایهگذاری روی آموزش شریک تجاری، پشتیبانی فنی و ارائه ارزش مشترک میتواند وفاداری و تداوم همکاری را تضمین کند.
یادگیری و نوآوری مستمر
شرکتهای دانشبنیان موفق، از صادرات فقط برای درآمدزایی استفاده نمیکنند؛ بلکه آن را بهعنوان منبع یادگیری و رشد سازمانی میبینند. بازخورد مشتریان خارجی، تغییرات قانونی، ورود رقبای جدید و دگرگونیهای تکنولوژی همگی عواملی هستند که شرکت باید آنها را تحلیل کرده و بر اساس آنها عمل کند. استقرار سیستمهای مدیریت دانش، استفاده از دادههای صادراتی برای بهینهسازی محصول و انعکاس تجربه بازار خارجی در توسعه داخلی میتواند به نوآوری پایدار کمک کند.
مدیریت ریسک و انعطافپذیری استراتژیک
بازارهای خارجی همواره در معرض ریسکهای سیاسی، اقتصادی و تغییرات مقررات قرار دارند. شرکتهای دانشبنیان، جهت پایداری صادرات، باید سیستمهای تحلیل ریسک و سناریونویسی را فعال داشته باشند تا در مواجهه با تحریمها، نوسانات ارزی یا تغییرات تعرفهها بتوانند بهسرعت واکنش نشان دهند و استراتژیهای جایگزین را اجرا کنند.
تمرکز بر برندینگ و ایجاد ارزش افزوده
محصولات دانشبنیان بهدلیل ماهیت پیچیده و فناورانه، نیاز به معرفی و برندینگ حرفهای دارند. ایجاد برند معتبر در بازارهای هدف، همراه با ارائه خدمات پس از فروش با کیفیت و ایجاد تجربه مثبت برای مشتری، منجر به افزایش وفاداری مشتری و حفظ جایگاه رقابتی میشود.
استفاده از فناوریهای دیجیتال در توسعه بازار
بهکارگیری پلتفرمهای تجارت الکترونیک، بازاریابی دیجیتال، تحلیل دادههای بزرگ (Big Data) و هوش مصنوعی میتواند به شرکتهای دانشبنیان کمک کند تا شناخت بهتری از رفتار مشتریان خارجی پیدا کنند، عملیات فروش را سریعتر و بهینهتر کنند و خدمات خود را بهشکل هوشمندانهتری ارائه دهند.
تشکیل کنسرسیومهای صادراتی
برای پروژههای بزرگ و بازارهای پیچیده، شرکتهای دانشبنیان میتوانند در قالب کنسرسیومها یا شبکههای صادراتی با یکدیگر همکاری کنند تا بستههای محصول و خدمات کاملتر و رقابتپذیرتری ارائه دهند.
- دکتر هومن باسره
🌐 @import_export
ضرورت رفع ابهام وضعیت ارزی روغن خام تا پایان سال
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی گفت: علیرغم افزایش تولید و توزیع، هنوز بازار روغن در مقابل آرامش، مقاومت نشان میدهد و این وضع به دلیل ابهاماتی است که بانک مرکزی، سازمان امور مالیاتی و دیگر دستگاههای اجرایی ایجاد کردهاند.
به گزارش ایسنا، به نقل از انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، علیرضا شریفی اظهار کرد: بزرگترین وظیفه فعلی دولت در حوزه بازار و صنعت روغن نباتی، رفع ابهام در خصوص وضعیت ارزی روغن خام تا پایان سال جاری است. حال آنکه در ماههای گذشته، هر مقطع که بازار روغن حرکت به سمت آرامش را عزم کرده، اتفاق عجیبی رخ داده است.
شریفی مالیات بر ارزش افزوده گمرک، مالیات بر ارزش افزوده معاملات داخلی روغن خام، مالیات بر کالاهای آسیبرسان و ارز ترکیبی را از جمله مصادیق ابهامات مذکور دانست و همچنین فقدان رویکرد سیستمی و کلنگر در معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، سازمان امور مالیاتی، وزارت صمت (سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان)، بانک مرکزی، سازمان غذا و دارو و سازمان ملی استاندارد و عملکرد جزیرهای سازمانهای مذکور را، از علل اصلی ایجاد اینگونه ابهامات مخرب برشمرد.
وی خاطرنشان کرد: از ابتدای سال جاری، کارخانجات روغن نباتی، روغنهای خام وارداتی خود را با پرداخت یک درصد و تعهد ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده ترخیص کردهاند و محصول نهایی را بر همین اساس فروختهاند که یکباره در پایان خرداد اعلام میشود که لایحه اعطاء اختیار به دولت جهت کاهش مالیات بر ارزش افزوده کالاهای اساسی رد شده و کارخانجات موظف هستند ۹ درصد را نیز برای اجرا از ابتدای سال، بپردازند یا سازمان امور مالیاتی پس از گذشت ۱۷ سال از معافیت مالیات ارزش افزوده روغن خام، بهیکباره عنوان کرد که از سال ۱۴۰۰ به بعد، روغن خام معاف نبوده و مالیات بر ارزش افزوده بر معاملات روغن خام را ابلاغ میکند با این استدلال غلط که روغن خام، خوراکی نیست در حالی که خوراکی هست ولی قبل از پالایش، قابل مصرف نیست و یا سازمان امور مالیاتی، بدون رعایت مراحل و تشریفات قانونی، مالیات بر ارزش افزوده روغن نیمهجامد را ابلاغ میکند در حالی که اولاً، غیرقانونی است و مراحل و تشریفات لازم را طی نکرده، ثانیاً باید طبق ماده ۳ آئیننامه اجرایی قانون بهبود مستمر محیط کسبوکار، لااقل ۳ ماه زودتر اعلام میشد که نه تنها ۳ ماه زودتر ابلاغ نشده بلکه اجرای آن به ابتدای سال جاری موکول شده و ثالثاً امکان اعمال این مالیات بر روغن که دارای نرخ تثبیتی و مصوب است، اساساً وجود ندارد.
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، اعلام ارز ترکیبی را نیز از دیگر مصادیق مخرب عدم هماهنگی بین بانک مرکزی و وزارت جهاد کشاورزی برشمرد و گفت: هرچند وزیر جهاد کشاورزی، به صراحت اعلام کرده که سناریوی ارز ترکیبی منتفی است و ارز ترجیحی تا پایان سال به روغن نباتی و دیگر کالاهای اساسی، اختصاص خواهد یافت ولیکن بانک مرکزی از دو هفته قبل، ارز ترکیبی را در سامانه بانکی "درنا" بارگذاری کرد و همان کافی بود تا بازار رو به آرامش روغن را متزلزل کند و اکنون علیرغم اینکه وزیر کشاورزی چندبار در تهران و اصفهان، تأکید بر استمرار و تداوم تخصیص ارز ترجیحی کرده، هنوز بازار از شوک خبر قبلی خارج نشده، لذا لازم است وزارت جهاد کشاورزی و بانک مرکزی، طی اطلاعیه رسمی، استمرار و تداوم تخصیص ارز ترجیحی را اعلام کنند.
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، وجود یک فرد یا سازمان جهت هماهنگی بین معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان، سازمان امور مالیاتی، سازمان غذا و دارو و سازمان ملی استاندارد را ضرورتی حیاتی در حوزه کالاهای اساسی دانست و گفت: کارخانجات روغن نباتی طی ۴ ماه گذشته ۷۰۵ هزار تن و طی ماه گذشته بیش از ۲۳۰ هزار تن تولید کردهاند که نسبت به دورههای مشابه سال گذشته، به ترتیب ۱۴ درصد و ۵۰ درصد افزایش نشان میدهد، لذا با این رکوردهای بیسابقه تولید و توزیع، کمبودهای حتی جزئی روغن نباید وجود داشته باشد.
🌐 @import_export
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی گفت: علیرغم افزایش تولید و توزیع، هنوز بازار روغن در مقابل آرامش، مقاومت نشان میدهد و این وضع به دلیل ابهاماتی است که بانک مرکزی، سازمان امور مالیاتی و دیگر دستگاههای اجرایی ایجاد کردهاند.
به گزارش ایسنا، به نقل از انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، علیرضا شریفی اظهار کرد: بزرگترین وظیفه فعلی دولت در حوزه بازار و صنعت روغن نباتی، رفع ابهام در خصوص وضعیت ارزی روغن خام تا پایان سال جاری است. حال آنکه در ماههای گذشته، هر مقطع که بازار روغن حرکت به سمت آرامش را عزم کرده، اتفاق عجیبی رخ داده است.
شریفی مالیات بر ارزش افزوده گمرک، مالیات بر ارزش افزوده معاملات داخلی روغن خام، مالیات بر کالاهای آسیبرسان و ارز ترکیبی را از جمله مصادیق ابهامات مذکور دانست و همچنین فقدان رویکرد سیستمی و کلنگر در معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، سازمان امور مالیاتی، وزارت صمت (سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان)، بانک مرکزی، سازمان غذا و دارو و سازمان ملی استاندارد و عملکرد جزیرهای سازمانهای مذکور را، از علل اصلی ایجاد اینگونه ابهامات مخرب برشمرد.
وی خاطرنشان کرد: از ابتدای سال جاری، کارخانجات روغن نباتی، روغنهای خام وارداتی خود را با پرداخت یک درصد و تعهد ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده ترخیص کردهاند و محصول نهایی را بر همین اساس فروختهاند که یکباره در پایان خرداد اعلام میشود که لایحه اعطاء اختیار به دولت جهت کاهش مالیات بر ارزش افزوده کالاهای اساسی رد شده و کارخانجات موظف هستند ۹ درصد را نیز برای اجرا از ابتدای سال، بپردازند یا سازمان امور مالیاتی پس از گذشت ۱۷ سال از معافیت مالیات ارزش افزوده روغن خام، بهیکباره عنوان کرد که از سال ۱۴۰۰ به بعد، روغن خام معاف نبوده و مالیات بر ارزش افزوده بر معاملات روغن خام را ابلاغ میکند با این استدلال غلط که روغن خام، خوراکی نیست در حالی که خوراکی هست ولی قبل از پالایش، قابل مصرف نیست و یا سازمان امور مالیاتی، بدون رعایت مراحل و تشریفات قانونی، مالیات بر ارزش افزوده روغن نیمهجامد را ابلاغ میکند در حالی که اولاً، غیرقانونی است و مراحل و تشریفات لازم را طی نکرده، ثانیاً باید طبق ماده ۳ آئیننامه اجرایی قانون بهبود مستمر محیط کسبوکار، لااقل ۳ ماه زودتر اعلام میشد که نه تنها ۳ ماه زودتر ابلاغ نشده بلکه اجرای آن به ابتدای سال جاری موکول شده و ثالثاً امکان اعمال این مالیات بر روغن که دارای نرخ تثبیتی و مصوب است، اساساً وجود ندارد.
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، اعلام ارز ترکیبی را نیز از دیگر مصادیق مخرب عدم هماهنگی بین بانک مرکزی و وزارت جهاد کشاورزی برشمرد و گفت: هرچند وزیر جهاد کشاورزی، به صراحت اعلام کرده که سناریوی ارز ترکیبی منتفی است و ارز ترجیحی تا پایان سال به روغن نباتی و دیگر کالاهای اساسی، اختصاص خواهد یافت ولیکن بانک مرکزی از دو هفته قبل، ارز ترکیبی را در سامانه بانکی "درنا" بارگذاری کرد و همان کافی بود تا بازار رو به آرامش روغن را متزلزل کند و اکنون علیرغم اینکه وزیر کشاورزی چندبار در تهران و اصفهان، تأکید بر استمرار و تداوم تخصیص ارز ترجیحی کرده، هنوز بازار از شوک خبر قبلی خارج نشده، لذا لازم است وزارت جهاد کشاورزی و بانک مرکزی، طی اطلاعیه رسمی، استمرار و تداوم تخصیص ارز ترجیحی را اعلام کنند.
دبیر انجمن صنفی صنایع روغن نباتی ایران، وجود یک فرد یا سازمان جهت هماهنگی بین معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، سازمان حمایت مصرفکنندگان و تولیدکنندگان، سازمان امور مالیاتی، سازمان غذا و دارو و سازمان ملی استاندارد را ضرورتی حیاتی در حوزه کالاهای اساسی دانست و گفت: کارخانجات روغن نباتی طی ۴ ماه گذشته ۷۰۵ هزار تن و طی ماه گذشته بیش از ۲۳۰ هزار تن تولید کردهاند که نسبت به دورههای مشابه سال گذشته، به ترتیب ۱۴ درصد و ۵۰ درصد افزایش نشان میدهد، لذا با این رکوردهای بیسابقه تولید و توزیع، کمبودهای حتی جزئی روغن نباید وجود داشته باشد.
🌐 @import_export
