🌊 immersion

چکامه‌خوانیِ یهویی فراخورِ چهارشنبه‌سوری! 🔥
تُپُق‌ها و نادرستی‌های شایدی را ببخشایید 🤭
خداوندِ روشنایی، آتش‌پاره‌ها را برایمان نگاه دارد...
‏❤️‍🔥
#فیض_کاشانی 🪁

صد روزه به دردِ دل گرفتم
عیدی به مُرادِ جان ندیدم

هرچند جراحت از زبان است
مرهم به‌جز از زبان ندیدم...

#خاقانی 🪁

ای آن‌که دَهی مایهْ کم و خواهشْ بیش
آن‌روز که وقتِ بازپُرس آید پیش
بگذار مرا که من خیالی دارم
با حسرتِ عیش‌های ناکردهٔ خویش...

#غالب_دهلوی 🪁

قَدرِ مشتاقان چه دانَد، دَردِ ما چَندش بوَد
آن‌که دائم کار با دل‌هایِ خرسندش بوَد...

#غالب_دهلوی 🪁

پُستی که می‌تونست یک شعرِ بهاری باشه، اما سبز از خزان شد! :)
[ که گیتی سپنج‌ست و جاوید نیست ]
این دَم‌دَمای سال نویی، داشتم دنبال شعری می‌گشتم که ‏«بهار» داشته باشه، دلم خواست از سیمین باشه...
توی دفتر اول مجموعه اشعارش سرچ کردم و چشمم به شعرِ ‏«گُل‌هات را بگذار این‌جا» افتاد:

گُل‌هات را بگذار این‌جا
ای ‏«از کجا»، ای ‏«از چه هنگام»
من تشنه‌ام، لب‌هام خشک است
ای در کَفَت نوشین‌ترین جام
ابرِ لطیفی در بهاران
آبِ خنک داری، بباران...!

[ همه‌ش‌و نمی‌ذارم، شاید یه‌روز دکلمه‌ش کردم ]
به آخرش که رسیدم: ❣
[ این علامت‌و روی شعرهایی می‌ذارم که کوچک‌دلم کردن و احساسم‌و از دلم به چشمام جاری کردن! ]
سیمین این شعرو در اسفند سال 75 در بیمارستان پارس سروده بود و حدود دو دهه بعد، اون‌جا درگذشت.
می‌گن بهار، نویدِ تازگی داره...
امّا زندگی، تکرارِ نو شدن‌هاست.
برق ستاره‌ای و شبِ بی‌نهایتی...
در انتها، یادِ کتابِ ‏«وَ هر روز صبح، راهِ خانه دورتر و دورتر می‌شود» افتادم (بخش‌هایی از اون‌هم توی بیمارستان و با خیالِ یار سپری می‌شه)... یه نَقل هم از این کتاب:

کائنات بزرگ‌تر از آن است که با آن بجنگی، اما برای همراهی‌کردن، یک‌عمر زندگی را در اختیار داری.

امیدورام توی سال جدید و ‏”اعتدال بهاری“، ‏«معتدل»بودن و ‏«گذشتن» و ‏«همراهی‌کردن» رو یاد بگیرم؛ وَ قدرِ گُل‌هایی که الان پیشم هستن، بدونم! پیش از آن‌که روزی آرزو کنم کسی، گُل‌هاش‌و پیشم می‌ذاشت...

در منزلِ خجستهٔ اسفند
–همسایهٔ سراچهٔ فروردین–
با شاخه‌های تُرد، بلوغ جوانه‌ها
باران به چشم‌روشنیِ صبح آمده‌ست.
زشت است اگر که من
–یار قدیم و همدمِ همساغرِ سحر–
در کوچه‌های خامش و خلوت نجویمش
یا
با جامِ شعرِ خویش
خوش‌آمد نگویمش.

#محمدرضا_شفیعی_کدکنی
@chaameghazal ⛵️

نوروز و سال نو مبارک ❤️

مجدداً سال نو مبارک ❤️
تکمیلی 😁
چون این ساعت، قشنگ‌تره! 😌
امیدوارم امسال، جیبتون پُر از دلار، تُشَکتون پُر از طلا =)) مغزتون پُر از دوپامین و سروتونین، تقویمتون پُر از برنامه‌ریزی برای لحظات خوش، وَ جسمتون سالم و جوون و سرحال باشه؛ همین‌طور برای عزیزانتون، تا ‏«شش درجه»! که به خودمم برگرده 😌❤️
وَ آها، تا یادم نرفته...
با کمک هم، تاریکی‌ها و پلیدی‌ها رو هُل بدیم اون تَه‌مَه‌ها! :)
حتی شده این هُل‌دادن، یه ری‌اکشنِ مثبت زیرِ یه پست باشه که مورد هجومِ دیوپرستان قرار گرفته!! دیگه سایرِ پلیدی‌ها که بماند 😌🔥

مجلسِ اُنس و بهار و بحثِ شعر اندر میان
نَستَدَن جامِ مِی از جانان گران‌جانی بوَد...

#حافظ 🪁
🌿 ۲۱ مارس روز جهانی شعر

تو دانایی و آگاهی ز اسرار
نمی‌آرم زدن دَم را به‌گفتار...

#عطار 🪁

من و اندیشهٔ زیر و زِبَر و سود و زیان؟
من که بر سنگ زدم، شیشهٔ دانایی را؟
کافرِ عشقم اگر پیشِ تو از دل نَکَنم
ریشهٔ طاقت و بنیانِ شکیبایی را...

#حسین_منزوی - از شوکران و شکّر - غزل ۱۴

و یک‌روز کسی را گفت:
دانی که چرا توحید از تو درست نمی‌آید؟
گفت: نی
گفت: زیرا که او را به خود طلب می‌کنی.

تذکرة الأولیاء
ذکر شیخ ابوبکر شِبْلی
#عطار 🪁

و گفت: دوستیِ اهلِ این زمانه را چون خوردنیِ بازار یافتم، به بویْ خوش، به طعمْ ناخوش.

تذکرة الأولیاء
ذکر مالک بن دینار
#عطار 🪁

یا رب که مِیِ خوش‌دلی‌ات باد گوارا
هر چند که از مات گَهی یاد نیاید...

#امیرخسرو_دهلوی 🪁

کدومتونین تازگیا 😢 می‌ذارین پای پست‌ها! نداشتیم :)
من با همین ری‌اکشن هم ❣!
اگر دوریم، اگر نزدیک
بیا باهم بگرییم ای چو من تاریک…

‏بس‌که یاران در همین ویرانه‌ها گُم گشته‌اند
می‌چکد اشکم ز چشم و خاک را بو می‌کند...

#بیدل_دهلوی 🪁
#ناصری‌جات

‏00:02:58
آشفته‌ترین رودم، در جاریِ انسان‌ها...

رُخِ شکفته، هوایِ گرفته می‌خواهد
به خوش‌دلی گذران روزِ ابر و باران را
ز گریه، ابرِ سیه می‌شود سفید آخر
بس است اشکِ ندامت سیاه‌کاران را...

#صائب_تبریزی 🪁

امروز ۱۰ فروردین، جشنِ آبانگاه، یکی از جشن‌های ایران باستانه (با آبانگان که در آبان‌ماه برگزار می‌شه، اشتباه نشه!).
در این روز، جشنی با حضور در کنار چشمه‌ها و رودخانه‌ها و آبشارها برگزار می‌شد و مردم به‌هم آب می‌پاشیدن و ایزدبانوی آب (آناهیتا) رو بابت نعمتش ستایش می‌کردن.
درواقع هم آبانگاه (در فروردین) و هم آبانگان (در آبان)، یک جشن هستن، جشنِ ستایش آناهیتا و آب‌های روان.
در فروردین، برای بارشِ مطلوب باران و برکت‌دادن به کشاورزی ستایش می‌کردن و در آبان، برای برکت‌دادن به منابع آب و نیایش برای آسیب‌ندیدن به‌واسطه‌ی آب (سیل و...).
خلاصه که شادش کنید! ^^