بیدل به فَغان زین قفست نیست رهایی
ای خاکِ به خون خفته غبارِ دگر انگیز...

#بیدل_دهلوی 🪁

أنا لا أشبه عشاقك، يا سيدتي!
فإذا أهداك غيري غيمة
أنا أهديك المطر...

من شبیه به عشاقت نیستم بانوی من!
اگر کسی به غیر از من به تو ابر هدیه داد
من به تو باران هدیه می‌دهم...

#نزار_قبانی

بسی خون کرده‌اند اهل ملامت
ولی این خون نخسبد تا قیامت
هر آن خونی که بر روی زمانه‌ست
برفت از چشم و این خون جاودانه‌ست
چو ذاتش آفتاب جاودان بود
ز خون او شفق باقی ازآن بود
چو آن خورشید دین شد ناپدیدار
در آن خون، چرخ می‌گردد چو پرگار

#عطار 🪁

جز داغ نیست مائدهٔ دستگاه عشق
آتش خورَد کسی که شود میهمان ما...

#بیدل_دهلوی 🪁

مرغ شب‌خوان، که با دلم می‌خواند
رفت و این آشیانه، خالی ماند
آهوان گُم شدند در شبِ دشت
آه از آن رفتگانِ بی‌برگشت...
‏❣🖤

#هوشنگ_ابتهاج

تب‌وتاب غم عشقت دل دریا طلبد
هر تنگ‌حوصله را طاقت این توفان نیست...

#هوشنگ_ابتهاج

یکی را از عُلما پرسیدند که: یکی با ماهرویی‌ست در خلوت نشسته و درها بسته و رقیبان خُفته و نفْس طالب و شهوت غالب؛ چنان‌که عرب گوید: التَّمرُ یانِعٌ وَ النّاطورُ غَیرُ مانِعٍ.
هیچ باشد که به قوّت پرهیزگاری، از او به سلامت بمانَد؟
گفت: اگر از مَهرویان به سلامت بمانَد از بدگویان نمانَد.

شاید پَسِ کارِ خویشتن بنشستن
لیکن نتوان زبانِ مردم بستن

#سعدی 🪁

اهل دنیا عاشقِ جاهند از بی‌دانشی
آتشِ سوزان به چشمِ کودکِ نادان زَر است

رازِ ما صافی‌دلان پوشیده نتوان یافتن
هرچه دارد خانهٔ آیینه بیرونِ دَر است...

#بیدل_دهلوی 🪁

خود چه حبیبی؟ بُتا، یا چه طبیبی؟ که هیچ
از تو دوایی ندید این دل بیمارِ من
چارهٔ کارم نهان گر بکنی می‌توان
لیک تو خود فارغی از من و افکار من...

#اوحدی 🪁

پیداست بی‌نیازیِ عشق از فنای ما
گر زورقی شکست، ز دریا چه می‌رود...؟

#غالب_دهلوی

🌊 immersion

من روی تخت خوابیده بودم، و هرچه تقلا می‌کردم نمی‌توانستم تکان بخورم. هیچ نیرویی در بدنم نبود، به تخت دوخته شده بودم.
گفتم به همین سادگی است، آدم این‌همه به خودش مغرور است که خیال می‌کند هیچ‌وقت از کار نمی‌افتد، بعد یک‌باره می‌بیند که دنیا با سرعت دور می‌شود، و او جا مانده است.

📖 سال بلوا
#عباس_معروفی 🖤

بمیران، که دونند و کمتر ز دون
بسوزان، که پَستند و زآن‌سوی پَست
یکی بشنو این نعرهٔ خشم را!
برای که برپا نگه داشتی
زمینی چنین بی‌حیا چشم را...؟

برانداز بیخی که خار آورَد
درختی بپرور که بار آورد

جهان‌سوز را کُشته بهتر چراغ
یکی بِه در آتش که خَلقی به داغ

جفاپیشگان را بده سر به‌باد
ستم بر ستم‌پیشه عدل است و داد

#سعدی 🪁

سازِش مپسندید
با هیچ بهانه
کز خونِ شهیدان
رودی‌ست روانه
از ریشه بِبُرّید
آن دست که در باغ
می‌کَنْد شکوفه
می‌سوخت جوانه
یا رومیِ رومی
یا زنگیِ زنگی
یک‌رنگ نسازَد
با رنگِ دوگانه
بس غنچه ز دل‌ها
تَرَکید به سینه
بس میوه ز سرها
آویخت به شانه
آن پنجۀ بیداد
از بند، جدا باد...

#سیمین_بهبهانی - سازش مپسندید