ای موج پر از شور که بر سنگ سرت خورد
برخیز فدای سرت، انگار نه انگار...

#فاضل_نظری

تا بداند که شب ما به چه سان می‌گذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده….

#مولانا 🪁       

به لطف خویش مستش کن خوشِ جام الستش کن
خراب و می پرستش کن که بی آرام می‌گردد...

#مولانا 🪁       

هیچ شک نیست که: روزی اثری خواهد کرد
تیر آهی که به وقت سحر انداخته‌ایم...

#اوحدی 🪁       

یک لحظه بود این یا شبی کز عمر ما تاراج شد
ما همچنان لب بر لبی نابرگرفته کام را..

#سعدی 🪁       

تن‌پروری خلق فزون شد ز ریاضت
جز گرمی افطار ندارد رمضان هیچ..

#غالب_دهلوی

فغان که شرم محبت امان نداد مرا
که بوسه‌ای بربایم ز آستانه دوست..

#صائب_تبریزی 🪁       

© Philipp Frohnapfel

دمی چشمم دمی هوش و دمی گوش
دمی دید و زبانم گشته خاموش
دمی گوشم نداری لَنْ تَرانی
همی گویم در این شرح و معانی
دمی هوشم نموده جمله اسرار
بگفته راز خود با جمله اغیار
دمی عقلم در اینجا در تک و تاز
که تا پرده براندازم عیان باز
دمی شوقم درون جان و دلها
نمایم هر کسی را شور و غوغا

گهی هستم گهی پنهان شده من
گهی با جسمم و گه جان شده من...


#عطار 🪁       
🌿 ۲۵ فروردین روز بزرگداشت عطار

گفتند: تو او را که می‌پرستی می‌بینی؟
گفت: اگر ندیدمی نپرستیدمی.

«تذکرة الأولیاء - ذکر رابعه عدویه - #عطار»

و گفت: شکر آن بود که نعمت را نبینی، منعم را بینی.

«تذکرة الأولیاء - ذکر شیخ ابوبکر شبلی - #عطار»

دلم خون گشت ای ساقی اسرار
مرا در عین خود کن ناپدیدار
مرا جامی بده زان جام باقی
که تو هم جام و هم جانی و ساقی...

#عطار 🪁       

افسانهٔ عشق او شدم من
وافسانه جزین ز بر ندارم..

#عطار 🪁       

گرچه دل خون شد ز درد عشق صائب کاشکی
در بساط سینه بودی صد دل دیگر مرا...

#صائب_تبریزی 🪁

او را به خون دیده بپرورده‌ایم، لیک
شاخی بلند بود، نچیدیم بار ازو
داغم گذاشت در دل و بر ما گذشت و ما
دل شاد می‌کنیم بدین یادگار ازو..

#اوحدی 🪁

من و در خاک غلتیدن، تو و حالم نپرسیدن
به عاشق آنچنان زیبد به دلدار اینچنین باید...

#بیدل_دهلوی 🪁

حیرت از ایام وصلم فرصت یادی نداد
کز بهار رفته رنگی در خیال انشا کنم...

#بیدل_دهلوی 🪁

🌊 immersion

ناگهان آیینه حیران شد، گمان کردم تویی
ماه پشت ابر پنهان شد، گمان کردم تویی
ردپایی تازه از پشت صنوبرها گذشت...
چشم آهوها هراسان شد، گمان کردم تویی
ای نسیم بی‌قرار روزهای عاشقی
هر کجا زلفی پریشان شد، گمان کردم تویی
سایهٔ زلف کسی چون ابر بر دوزخ گذشت
آتشی دیگر گلستان شد، گمان کردم تویی
باد پیراهن کشید از دست گل‌ها ناگهان
عطر نیلوفر فراوان شد، گمان کردم تویی
چون گلی در باغ، پیراهن دریدم در غمت
غنچه‌ای سر در گریبان شد، گمان کردم تویی
کشته‌ای در پای خود دیدی یقین کردی منم
سایه‌ای بر خاک مهمان شد، گمان کردم تویی...

#فاضل_نظری - چشم دیگر ماهی