جانم به لب رسید و تنم فرسود
ای آسمان! دریچه‌ی شب واکن
ای چشم سرنوشت، هویدا شو
او را که در منست هویدا کن...

#نادر_نادرپور

خو کرده به خلوت، دل غم فرسایم
کوتاه شد از صحبت مردم، پایم

تا تنهایم، هم نفسم یاد کسی است
چون هم نفسم کسی شود، تنهایم

#شیخ_بهایی

و گفت: الهی اگر خلق را بیازارم همینکه مرا بینند راه بگردانند و چندانکه تو را بیازردیم تو با مایی...

«تذکرة الأولیاء - #عطار»

هر شب تو را بی جستجو می یافتم اما
نگذاشت بی خوابی بدست آرم تو را امشب..

#محمدعلی_بهمنی

زین باغِ هوس، نامه به آن گل نتوان برد
هرچند که رنگ تو کبوتر شده باشد..

#بیدل_دهلوی

ای پرده سرایان که درین پرده سرائید
از پرده برون شد دلم آخر بسرآئید...

#خواجوی_کرمانی

هرگز نشوید از دل خواجو نفسی دور
وین طرفه که معلوم ندارد که کجائید...

ای که ز آب زندگی لعل تو می‌دهد نشان
خیز و به دیده‌ام نشین، آتش دل فرو نشان...

#فروغی_بسطامی

🎧 #HiRes - 22.5 MB

عطرت که بپره دل می‌بُری ازم….

کنون بشنو سخن تا راز گویم
ز مغز قصّه،‌ معنی بازگویم
که در هر نقطه صد معنی نهانست
ولی در چشم صاحبدل عیانست...

#عطار

گویند مردمان غمِ دیوانه می‌خورند
دیوانه هم شدیم و غم ما کسی نخورد..

#لاادری

قدیم وقتی اشعاری را در کتابها ذکر می‌کردند که سراینده آن مشخص نبود، به‌جای نام شاعر می‌نوشتند:
«لا ادری»؛ یعنی «نمی‌دانم».

ما شکوه از کشاکش دوران نمی‌کنیم
موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم...

#رهی_معیری

گر نباشد بوسه شیرین، پیام تلخ هم
بهر تسکین دل امیدوار ما بس است...

#صائب_تبریزی

تو می‌دیدی که گر روی تو یک دم
نمی‌دیدیم، چون بودیم از غم...

#وحشی

مرا بس بود داغ بی نصیبی
فزون کردی بر آن درد غریبی..

#جامی

گفتی مرا چو جویی در جان خویش یابی
چون جویمت که در جان بس بی نشان نشستی...

#عطار

همه روز ار ز روی تو دورست
همه شب خالی از خیال تو نیست...

#خاقانی