پس حاضرم بچه انسان نگهداری کنم تا حیوان..

سوک واقعا ترسناکه... اینو قبلاً احساس نمی کردم ...

شاید به خاطر حیواناتی که اخیرا از دستشون دادم

خیلی سخته.. نه میتونم حیونمو به کسی بسپارم.. نه میتونم جوری مراقبش باشم که مریض نشه و مدام نگم اگه مسوولیت پذیر تر میبودم

و هر بار که مریض میشه میگم سر حال شد میدم بره نمیتونم هر بار این دوره استرس زا رو بکشم..

اما هر بار نمی تونم ببرم بفروشمش..

هعی میگم اگه طرف در قبالش احساس مسوولیت نکنه چی..

وقتای که مریض میشن و بیرون مدام با نگرانی اینکه نباشمو بمیرن سر می کنم تا برسم

مثل الان

دلم یه دلیت اکانت همه جانبه از همه شبکه های اجتماعی رو می خواد

واقعا حالم از بی مسولیتی بهم میخوره

فکر می کردم کنار میام

ولی اصلا

نمیتونم کنار بیام

و الان باید بگم حالم از خودم بهم میخوره؟

ازت معذرت می‌خوام

امیدوارم دنیای دیگه جای بهتر از زندگی لجن زار منی که پر درد بود واست داشته باشی