موانع اجرای پژوهش و کاربرد آن، به‌ویژه در حوزهٔ علوم اجتماعی؛ به روایت خانم دکتر ژاله شادی‌طلب

دکتر ژاله شادی‌طلب به بررسی چالش‌ها و موانع ساختاری پژوهش، به‌ویژه در حوزه علوم اجتماعی در ایران می‌پردازد. او با اشاره به بودجه‌های بسیار محدود پژوهشی، بیان می‌کند که مسئولان معمولاً پژوهش‌های اجتماعی را «مایه دردسر» می‌دانند. به گفته او، اگر نتایج یک مطالعه نشان‌دهنده واقعیت‌هایی مانند کاهش سرمایه اجتماعی و بی‌اعتمادی مردم باشد، یافته‌های آن محرمانه شده، امکان انتشار و ریشه‌یابی پیدا نمی‌کند و بودجه‌های بعدی نیز قطع می‌شود. این رویکرد در کنار تغییرات مدیریتی و بی‌توجهی مدیران جدید به مطالعات گذشته، باعث توقف چرخه مسئله‌یابی و اختراع دوباره چرخ در کشور شده است.
منبع: درگاه تلگرامی آرته (دانشنامه فرهنگ و هنر و ادب معاصر ایران)
🆑 @ilam_development

تحلیل قابل تأمل دکتر مجتبا ترکارانی، جامعه‌شناس، با عنوان «آموزش و پرورش لرستان؛ مسئله‌ای فراتر از معدل پایین دانش‌آموزان» که بر اساس شواهد موجود، قابلیت تعمیم به استان ما را نیز دارد.👇

آموزش‌وپرورش لرستان؛ مسئله‌ای فراتر از معدل پایین دانش‌آموزان

✍️دکتر مجتبا ترکارانی/ جامعه‌شناس

🔹مقامات ارشد استان لرستان و حتا مسئولان آموزش‌وپرورش در ماه‌های اخیر یک خبر را بارها تکرار می‌کنند: «میانگین نمرات دانش‌آموزان استان افت کرده است.» آن‌ها نگرانی خود را نیز اعلام می‌کنند و، طبق روال همیشگی، وعده می‌دهند که «برنامه‌هایی در دست اجراست». اما این خبر، فقط یک خبر آموزشی نیست.

🔹نمره‌ی پایین یک دانش‌آموز لرستانی، نوک یک کوه یخ است؛ زیر آن، شبکه‌ای از مشکلات اقتصادی، نهادی، منطقه‌ای و مدیریتی پنهان شده که سال‌هاست روی هم انباشته می‌شوند. از این منظر، مسئله‌ی اصلی نه صرفاً پایین بودن معدل، بلکه سازوکارهایی است که مانع تبدیل ظرفیت‌های انسانی لرستان به سرمایه انسانی توانمند برای توسعه استان می‌شوند.

🔹عددهایی که باید نگران‌مان کنند
میانگین نمرات امتحانات نهایی دانش‌آموزان لرستان در سال ۱۴۰۳ به ۸/۹۹ رسیده و استان از این نظر در رتبه‌ی ۲۷ کشور قرار گرفته است. در رشته‌ی علوم انسانی فاصله حتا بیش‌تر است؛ میانگین لرستان ۷/۶۸، در برابر ۸/۶۴ در سطح کشور. شکاف واقعی را باید درون خود استان جست‌وجو کرد: در الیگودرز میانگین به ۱۰/۲۳ می‌رسد و در رومشکان به ۵/۴۱ سقوط می‌کند. یعنی «لرستان» یک عدد نیست؛ چند لرستان متفاوت است که هرکدام سرنوشت آموزشی متفاوتی دارند.

🔹وقتی دانش‌آموزی در کلاسی بالای چهل نفر، در مدرسه‌ای دوشیفته و کم‌تجهیزات، بدون مشاوره‌ی تحصیلی کافی درس می‌خواند، افت نمره‌اش را نمی‌توان صرفاً به بی‌انگیزگی او نسبت داد. مسیر جایگزین هم به‌روشنی باز نیست: سهم آموزش فنی و حرفه‌ای در لرستان ۵/۳۶ درصد است، در حالی که هدف کشوری ۵۰ درصد بوده است؛ همان مسیری که می‌توانست فرصت مناسب‌تری برای دانش‌آموزان علاقه‌مند به مهارت و آموزش‌های عملی فراهم کند، خود با محدودیت‌هایی روبه‌روست. (منبع: ایرنا)

🔹افت نمرات، بنابراین، بیش‌تر از آن‌که یک مسئله مستقل آموزشی باشد، نشانه‌ای از درهم‌تنیدگی چند مسئله ساختاری است؛ مسائلی که در سطح نهادی، اقتصادی، منطقه‌ای و مدیریتی عمل می‌کنند و در مناطق پیرامونی ممکن است با شدت بیشتری بازتولید شوند.
چهار مسئله‌ای که زیر پوست ماجراست
🔹بخش مهمی از این وضعیت را باید در ساختارهای نهادی و اجتماعی – سیاسی مناطق پیرامونی جست‌وجو کرد، نه صرفاً در کاستی‌های درونی سازمان آموزش‌وپرورش. چهار مسئله، هسته‌ی این وضعیت را شکل می‌دهند.

🌐 متن کامل این یادداشت را در 👈تارنمای آوای سیمره مطالعه کنید.
🆑 @ilam_development

نارسایی‌های حاکم بر حوزه میراث فرهنگی کشور در ابعاد گوناگونی از جمله حفاری‌ها و قاچاق اشیاء تاریخی، اجرای پروژه‌های عمرانی فاقد پیوست فرهنگی که منجر به از بین رفتن بخش قابل‌توجهی از سرمایه‌های فرهنگی گردیده، کاهش محدوده‌های حفاظتی آثار تاریخی، عدم تعیین تکلیف بیش از ۱۶۰ بافت تاریخی شناسایی‌شده و تخریب بخش عمده‌ای از تپه‌ها و محوطه‌های باستانی؛ به روایت رئیس پیشین پژوهشگاه میراث فرهنگی👇

رئیس پیشین پژوهشگاه میراث فرهنگی: مواردی دیدیم که نمایندهٔ مجلس دنبال گنج و دفینه است /حتی امام جمعهٔ یک شهر در حفاری قاچاق حضور داشته است!
منبع: درگاه تلگرامی«خبر فوری»
🆑 @ilam_development

ساز و دهل برای معاون وزیر در سفر به استان ایلام

معاون وزیر میراث فرهنگی برای بازدید به دره‌شهر آمده؛ با ساز و دهل و شعرخوانی به استقبالش رفته‌اند.

این همه تشریفات برای چیست؟

قرار است این سفر چه تغییری در وضعیت میراث فرهنگی، معیشت مردم، اشتغال جوانان و رونق گردشگری ایجاد کند؟

آیا برای بازدید یک مقام مسئول از چند منطقه، این حجم از تشریفات و استقبال ضروری است؟

شاید بهتر باشد به‌جای تشریفات پرهزینه،
مطالبات استان و مردم را پررنگ‌تر از استقبال‌ها به مسئولان نشان دهیم.
منبع: کانال تلگرامی «ایلام رسانه»

🔻فهیما: الگوی واقعی توسعه، به رسمیت شناختن بازار آزاد و نفع شخصی افراد است | رفع تحریم‌ها به تنهایی منجر به توسعه نمی‌شود زیرا...

امین فهیما، مترجم و پژوهشگر فلسفه سیاسی در گفت‌وگو با اقتصادنیوز:

🔹پیاده‌سازی هر نوع مدل توسعه، پسایند استقرار یک ساختار اخلاقی-حقوقی است. اساسا تولید ثروت و توسعه ملل، منوط به استقرار نظام درست اخلاقی-حقوقی است

🔹اساسا صحبت از تحریم، فساد، و ناکارآمدی به عنوان علل و عوامل عدم توسعه، خطایی بزرگ است. تمام این موارد معلول عدم استقرار نظام درست اخلاقی-حقوقی است، و نه علت

🔹روش توسعه قابل قبول برای ایران و هر کشور دیگری، در شرایط پس از جنگ یا هر شرایط دیگری، صرفا استقرار نظام اخلاقی-حقوقی مناسب مبتنی بر به رسمیت شناختن حقوق اساسی فردی (حق حیات، آزادی و مالکیت)، اتکا به بازار آزاد (تعبیر درست آزادی اقتصادی به معنای آزادی در خرید، فروش، مبادله، استخدام، و سایر شئونات اقتصادی)، عدم تصدی‌گری، دخالت و کنترل دولت در مسائل و امور اقتصادی، است

⬅️ مشروح گفتگو

منبع: درگاه تلگرامی اقتصاد نیوز
🆑 @ilam_development

دیدگاه شما در خصوص ایده‌ی بالا، مبنی بر اینکه: «الگوی واقعی و روش توسعه‌ی قابل‌قبول برای ایران، به‌رسمیت‌شناختن بازار آزاد و منافع شخصی افراد است»، چیست؟
#ادمین
🆑 @ilam_development

بانام ویاد خدا

خطاب به فرماندار محترم و مدیریت آب و فاضلاب شهرستان دره‌شهر
ضرورت رسیدگی فوری به فرسودگی شبکه آب شرب دره‌شهر

فرسودگی شبکه آب شرب در بخش‌هایی از دره‌شهر، دیگر موضوعی نیست که بتوان آن را با وعده‌های کلی یا اقدامات مقطعی پشت سر گذاشت. استمرار شکستگی خطوط، هدررفت آب، افت فشار و مشکلات ناشی از فرسودگی شبکه، مستقیماً با آسایش و حقوق عمومی شهروندان ارتباط دارد.
از فرماندار محترم دره‌شهر و مدیریت آب و فاضلاب شهرستان انتظار می‌رود به‌صورت شفاف به مردم اعلام کنند:
میزان فرسودگی شبکه آب شرب شهرستان چه مقدار است؟
چه میزان آب به دلیل فرسودگی و شکستگی شبکه هدر می‌رود؟
برنامه مشخص آبفا برای اصلاح و نوسازی خطوط فرسوده چیست؟
چه اعتباری برای این موضوع اختصاص یافته و چه میزان آن تاکنون هزینه شده است؟
زمان‌بندی اجرای طرح‌های اصلاح و نوسازی شبکه در مناطق مختلف شهر چیست؟
چه اقدامی برای جلوگیری از تکرار شکستگی‌ها و حفاری‌های مکرر انجام خواهد شد؟
اگر چه زحمات کارکنان و کارگران زحمتکش شبکه آب و فاضلاب قابل چشم پوشی نیست اماآتل بستن و پانسمان زخم های کهنه شبکه آب راه چاره نیست وهدر رفت زحمات شهرداری در ایجاد آسفالت خیابان ها وکوچه هاست و ایجاد دست اندازهای نامتعارف است ودرآستانه فصل ریزش نزولات آسمانی قطعا مشکلات را بیشتر می کند انتظار می رود جهت جذب اعتبار لازم اقدامات لازم صورت گیرد نه هر ماه درصدی فقط به بندهای قبوض مصرف کننده اضافه شود
امین ریاضی زاده

دره‌شهر را به معاون وزیر نشان دادید یا فقط از کنارش عبور کردید؟

معاون وزیر میراث فرهنگی آمد؛
آمد به ایلام، به سرزمینی که اگر تاریخ را ورق بزنیم، برگ‌هایش از جنس سنگ و سفال و قلعه و پل و شهر باستانی است.

اما سؤال اینجاست:

سهم دره‌شهر از این سفر چه بود؟

شهری که تاریخ در کوچه‌هایش نفس می‌کشد؛
شهری که سیمره، این نگین باستانی، هنوز زیر آفتاب ایلام روایت‌های ناگفته دارد؛
شهری که قلعه‌ها و پل‌ها و تنگه‌ها و طبیعت بکرش می‌توانند هر گردشگر تاریخ‌دوستی را ساعت‌ها پای خود نگه دارند؛
شهری که سال‌هاست درباره ظرفیت‌های تاریخی و گردشگری‌اش سخن گفته می‌شود، اما ظاهراً هنوز برخی مسئولان محلی نمی‌دانند «امتیاز گرفتن» از یک مقام وزارتخانه، فقط با سلام و صلوات و چند عکس یادگاری حاصل نمی‌شود!
اگر قرار بود معاون وزیر خودش بیاید و تازه برای مسئولان توضیح بدهد که دره‌شهر چه ظرفیت‌هایی دارد، پس این همه اداره و جلسه و کارگروه و مسئول و مشاور برای چه داریم؟
مگر مسئول محلی نباید پیش از آمدن مقام وزارت، فهرستی از مطالبات مشخص، عدد و رقم‌  قابل پیگیری روی میز بگذارد؟

مگر نباید گفته می‌شد:
آقای معاون!
این موزه نیاز به اعتبار دارد؛
این محوطه تاریخی نیاز به ساماندهی دارد؛
این جاده دسترسی نیاز به اعتبار دارد؛
این منطقه گردشگری زیرساخت می‌خواهد؛
این ظرفیت طبیعی، سرمایه‌گذار می‌خواهد؛
این آثار تاریخی، برنامه معرفی و حفاظت می‌خواهند؛
این مردم، سهمی از اقتصاد گردشگری می‌خواهند؛
و این شهرستان، یک بسته ویژه توسعه گردشگری می‌خواهد، نه صرفاً چند جمله زیبا در پایان یک بازدید!
این شهرستان آن‌قدر «میراث» دارد که برای معرفی‌اش به مسئولان، نیازی به شعر گفتن نیست؛
فقط کافی است پرونده‌ای درست و حسابی روی میز باشد.
آقایان مسئول!

مقام وزارت برای دیدن ظرفیت نمی‌آید؛
برای شنیدن مطالبه می‌آید.

برای همین است که وقتی چنین فرصتی ایجاد می‌شود، باید یک لیست بلندبالا از پروژه‌های ضروری، اعتبار مورد نیاز، موانع قانونی، ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری و مطالبات مردم روی میز باشد.
باید گفته شود:
اگر دره‌شهر قطب تاریخی و گردشگری است، پس سهمش از اعتبارات گردشگری کجاست؟

اگر آثار تاریخی دارد،
اعتبار حفاظت و مرمتش کجاست؟

اگر ظرفیت ثبت جهانی دارد،
برنامه عملیاتی‌اش کجاست؟

اگر گردشگر می‌تواند اقتصاد شهرستان را متحول کند،
زیرساختش کجاست؟

اگر سرمایه‌گذار می‌خواهیم،
مشوق و بسته سرمایه‌گذاری‌اش کجاست؟

و اگر قرار است مردم از این خوان گسترده میراث فرهنگی نانی بخورند،
سهم مردم در این سفره کجاست؟

دره‌شهر را نباید با چند بنر و چند عکس و چند جمله تشریفاتی معرفی کرد.

دره‌شهر را باید مطالبه کرد.

باید پای میز وزارتخانه گذاشت.

باید گفت:

«این شهرستان فقط یک نقطه روی نقشه نیست؛
اینجا بخشی از تاریخ این سرزمین است.»

مسئولان عزیز!

فرصت‌ها مثل رود سیمره‌اند؛ اگر به‌موقع از آن استفاده نکنید، از کنارمان عبور می‌کنند.

سفر معاون وزیر تمام شد؛
عکس‌ها گرفته شد؛
خبرها منتشر شد؛
جملات زیبا هم گفته شد.

اما حالا وقت آن است که مردم بپرسند:

از این سفر دقیقاً چه چیزی برای دره‌شهر گرفتید؟

چند میلیارد اعتبار؟
کدام پروژه؟
کدام مصوبه؟
کدام تعهد؟
کدام زمان‌بندی؟
کدام پیگیری؟
چون مردم دیگر از «تأکید شد»، «بررسی شد»، «پیگیری می‌شود» و «ظرفیت دارد» خسته‌اند.

مردم نتیجه می‌خواهند.
دره‌شهر به مسئولانی نیاز دارد که وقتی معاون وزیر می‌آید،
نه اینکه فقط در کنار او بایستند؛

بلکه پشت سر مطالبات مردم بایستند.

وگرنه فردا دوباره می‌آیند،
دوباره بازدید می‌کنند،
دوباره عکس می‌گیرند،
دوباره می‌گویند:
«دره‌شهر ظرفیت‌های بسیار خوبی دارد...»

و ما هم دوباره می‌گوییم:

«بله آقایان؛ همه می‌دانند دره‌شهر ظرفیت دارد؛
هنر شما این است که بالاخره یک روز کاری کنید این ظرفیت، به فرصت تبدیل شود!»
دره‌شهر گنج کم ندارد؛
آنچه کم دارد، اراده‌ای است که گنج را از زیر خاکِ بی‌تدبیری بیرون بکشد.و این مطالبه مردم است؛
نه از سر گلایه،
بلکه از سر دلسوزی برای شهری که تاریخش بسیار بزرگ‌تر از آن است که در حاشیه تصمیم‌ها و برنامه‌ها بماند.

با احترام و در راستای مطالبه‌گری،
ابوذر اسدی فر
منبع: کانال تلگرامی سیمریان (تاریخ و فرهنگ)
🆑 @ilam_development