ایدهٔ راه‌اندازی کتابخانه در نقاط مرزی ایران؛ اقدامی ارزشمند از سوی سرکار خانم فرزانه اخوت به‌منظور ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی در میان ساکنان مناطق مرزی
ایلام توسعه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فرزانه اخوت کتاب را آسان‌ترین، ارزان‌ترین و قابل‌دسترس‌ترین مشاور و «غذای ذهن» می‌داند و با همین دیدگاه، ایدهٔ راه‌اندازی کتابخانه در نقاط مرزی ایران را عملی کرده است. او مرزنشینان را به پوست بدن تشبیه می‌کند که مانند قلعه‌ای از امنیت کل کشور محافظت می‌کنند و بر این باور است که آگاهی، سواد، رفاه و احساسات ملی مرزنشینان می‌تواند قوی‌ترین ابزار حفاظتی برای مرزها باشد. او با ابتکار در تأمین هزینه‌ها و جلب کمک‌های مردمی و اطرافیان، تاکنون حدود ۱۰۳ تا ۱۰۴ کتابخانه در مناطق مرزی گوناگون از جمله سیستان و بلوچستان، کردستان و خراسان جنوبی راه‌اندازی کرده است.| آرته (دانشنامه فرهنگ و هنر و ادب معاصر ایران)
🆑 @ilam_development
🆑 @ilam_development
پژوهش‌های دانشگاهی که درگیر «فساد» شده است!
به گزارش ایسنا، این بخشی از یادداشت مسعود جعفری جزی، نویسنده، استاد دانشگاه و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.او در یادداشت خود با عنوان «ضرورت اصلاح فرآیند جذب اعضای هیئت علمی» نوشته است: «وضعیت نابه‌سامان آموزش عالی دلایل گوناگونی دارد که صاحب‌نظران بارها به آن پرداخته‌اند.
از نیمۀ دوم دهۀ هشتاد با درهم‌شکستن اصول و ضوابطی که تا آن زمان در فرآیندهای آموزشی و پژوهشی جاری بود، سیر تخریب شتاب گرفت و به‌تدریج با غلبۀ نگاه مهندسی و کمیت‌گرا، همۀ بنیادهای علمی آسیب دید. این وضعیت به‌ویژه در رشته‌های علوم انسانی ویرانی بیشتری به بار آورد. پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها و مقاله‌های پژوهشی به ابزارهایی مکانیکی تقلیل یافتند و وسیله‌ای شدند برای ارتقا و رزومه‌سازی. همۀ موازین کیفی به کنار گذاشته شد و همه چیز جنبۀ صوری و شکلی به خود گرفت. اکنون جامعۀ دانشگاهی با انبوهی از مقالات چنداسمی و رساله‌های توخالی روبه‌رو است که هیچ‌کس به آنها مراجعه نمی‌کند. شرح این داستان پر آب چشم را باید در جای دیگری گفت.
یکی از پیامدهای منفی این وضعیت اکنون در فرآیند جذب اعضای هیئت علمی نیز خود را نشان داده است. مسئولان وزارت علوم به گونه‌ای توجیه‌ناپذیر همه چیز را به جدول‌هایی مکانیکی تقلیل و داوطلبان جذب را عملاً به آن جانب سوق دادند که زیرکانه جدول‌های مذکور را پر کنند و رزومه‌ای بلندبالا بسازند. در این مسابقۀ کمی طبعاً آنچه اهمیت نداشت مطالعۀ عمیق، تأمل و دقت است. داوطلب باید به‌جای کتاب خواندن و یا نوشتن مطلبی سنجیده و راهگشا صرفاً مقاله‌ای صوری در مجله‌ای پژوهشی منتشر کند و دیگر امتیازها را نیز که غالباً جنبۀ صوری و شکلی دارند به‌دست آورد. چون ملاک‌ها صوری است و به کیفیت مرتبط نیست و مهم‌تر اینکه به شخصیت انسانی و علمی فرد توجه نمی‌شود متأسفانه نتایج همواره مطلوب نیست. واقعیت این است که امروزه وضعیت در رشته‌های علوم انسانی به گونه‌ای است که باید در هر رزومه‌ای به تردید و به دیدۀ منفی نگریست مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. درواقع، در بسیاری مواقع، وضعیت به گونه‌ای است که رزومه‌های بلندبالا عملاً نقض غرض است. طبیعی است هنگامی‌که به‌جای توجه به محتوای مقاله و نقش آن در پیشبرد دانش، به عنوان مجلۀ پژوهشی یا درجۀ آن توجه شود نتیجه از قبل معلوم است. این در شرایطی است که وضعیت ادارۀ مجله‌های پژوهشی و دادوستدهایی که در آنها جریان دارد خود مصیبت دیگری است. اگر بدبینانه به قضایا بنگریم متأسفانه باید گفت که وضعیت پژوهش‌های دانشگاهی حوزۀ علوم انسانی، خواسته یا ناخواسته، موجب شکل‌گیری نوعی «فساد» ویران‌گر شده است و با تعمیم آن به جذب اعضای هیئت علمی عملاً دور باطلی را پدید می‌آورد که راه برون‌شد از آن بسیار دشوار خواهد بود. آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان وزارت علوم در حوزۀ علوم انسانی دانشگاه‌ها چاره‌ای بیندیشند؟»
🔗 منبع
🆑 @ilam_development
«متأسفانه باید گفت که وضعیت پژوهش‌های دانشگاهی حوزۀ علوم انسانی، خواسته یا ناخواسته، موجب شکل‌گیری نوعی «فساد» ویران‌گر شده است و اکنون با تعمیم آن به جذب اعضای هیئت علمی عملاً دور باطلی را پدید می‌آورد که راه برون‌شد از آن بسیار دشوار خواهد بود.»
به گزارش ایسنا، این بخشی از یادداشت مسعود جعفری جزی، نویسنده، استاد دانشگاه و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.او در یادداشت خود با عنوان «ضرورت اصلاح فرآیند جذب اعضای هیئت علمی» نوشته است: «وضعیت نابه‌سامان آموزش عالی دلایل گوناگونی دارد که صاحب‌نظران بارها به آن پرداخته‌اند.
از نیمۀ دوم دهۀ هشتاد با درهم‌شکستن اصول و ضوابطی که تا آن زمان در فرآیندهای آموزشی و پژوهشی جاری بود، سیر تخریب شتاب گرفت و به‌تدریج با غلبۀ نگاه مهندسی و کمیت‌گرا، همۀ بنیادهای علمی آسیب دید. این وضعیت به‌ویژه در رشته‌های علوم انسانی ویرانی بیشتری به بار آورد. پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها و مقاله‌های پژوهشی به ابزارهایی مکانیکی تقلیل یافتند و وسیله‌ای شدند برای ارتقا و رزومه‌سازی. همۀ موازین کیفی به کنار گذاشته شد و همه چیز جنبۀ صوری و شکلی به خود گرفت. اکنون جامعۀ دانشگاهی با انبوهی از مقالات چنداسمی و رساله‌های توخالی روبه‌رو است که هیچ‌کس به آنها مراجعه نمی‌کند. شرح این داستان پر آب چشم را باید در جای دیگری گفت.
یکی از پیامدهای منفی این وضعیت اکنون در فرآیند جذب اعضای هیئت علمی نیز خود را نشان داده است. مسئولان وزارت علوم به گونه‌ای توجیه‌ناپذیر همه چیز را به جدول‌هایی مکانیکی تقلیل و داوطلبان جذب را عملاً به آن جانب سوق دادند که زیرکانه جدول‌های مذکور را پر کنند و رزومه‌ای بلندبالا بسازند. در این مسابقۀ کمی طبعاً آنچه اهمیت نداشت مطالعۀ عمیق، تأمل و دقت است. داوطلب باید به‌جای کتاب خواندن و یا نوشتن مطلبی سنجیده و راهگشا صرفاً مقاله‌ای صوری در مجله‌ای پژوهشی منتشر کند و دیگر امتیازها را نیز که غالباً جنبۀ صوری و شکلی دارند به‌دست آورد. چون ملاک‌ها صوری است و به کیفیت مرتبط نیست و مهم‌تر اینکه به شخصیت انسانی و علمی فرد توجه نمی‌شود متأسفانه نتایج همواره مطلوب نیست. واقعیت این است که امروزه وضعیت در رشته‌های علوم انسانی به گونه‌ای است که باید در هر رزومه‌ای به تردید و به دیدۀ منفی نگریست مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. درواقع، در بسیاری مواقع، وضعیت به گونه‌ای است که رزومه‌های بلندبالا عملاً نقض غرض است. طبیعی است هنگامی‌که به‌جای توجه به محتوای مقاله و نقش آن در پیشبرد دانش، به عنوان مجلۀ پژوهشی یا درجۀ آن توجه شود نتیجه از قبل معلوم است. این در شرایطی است که وضعیت ادارۀ مجله‌های پژوهشی و دادوستدهایی که در آنها جریان دارد خود مصیبت دیگری است. اگر بدبینانه به قضایا بنگریم متأسفانه باید گفت که وضعیت پژوهش‌های دانشگاهی حوزۀ علوم انسانی، خواسته یا ناخواسته، موجب شکل‌گیری نوعی «فساد» ویران‌گر شده است و با تعمیم آن به جذب اعضای هیئت علمی عملاً دور باطلی را پدید می‌آورد که راه برون‌شد از آن بسیار دشوار خواهد بود. آیا وقت آن نرسیده است که مسئولان وزارت علوم در حوزۀ علوم انسانی دانشگاه‌ها چاره‌ای بیندیشند؟»
🔗 منبع
🆑 @ilam_development
گونه‌شناسی مدیران
در ادامه یادداشت قبلی در بیان تفاوت‌های مدیران سنتی و تحول‌گرا موارد زیر هم قابل توجه است:
ادامهٔ مطلب را اینجا بخوانید
🆑 @ilam_development
در ادامه یادداشت قبلی در بیان تفاوت‌های مدیران سنتی و تحول‌گرا موارد زیر هم قابل توجه است:
ادامهٔ مطلب را اینجا بخوانید
🆑 @ilam_development
«دوبی ـ ۱۳۵۴»
یکی از پرسش‌هایی که حتماً باید بهش بپردازیم اینه که دولت‌های حاشیۀ جنوبی خلیج فارس چطور و طی چه مراحلی توسعه پیدا کردند. کیه که عکس‌های ابوظبی و دوبیِ اوایل دهۀ ۱۹۶۰ رو با وضعیت امروزشون مقایسه کنه و شگفت‌زده نشه؟ نمی‌شه این توسعه رو انکار کرد و به نظرم اصلاً درست نیست که با پیشداوری و غرض‌ورزی، این پیشرفت و توسعه رو ناچیز بشمریم... و احتمالاً بدترین واکنش هم دهن‌کجی به این توسعه‌ست.
توسعه، با هر شکل و شمایلی، یکی از فضیلت‌های حکمرانی و بیش از اون، شایستگی یک جامعه‌ست. حکمران موظفه زمینه‌ساز توسعه باشه. ما واقعاً سرمون رو با این بحث که توسعه باید چطور باشه و توسعۀ آمرانه خوبه یا بده، به درد آوردیم. سال‌هاست هم دعوا داریم که توسعه سیاسی باید مقدم بر توسعه اقتصادی باشه یا برعکس؟
به همین دلیل، بد نیست الگوهای مختلف توسعه رو مرور کنیم؛ به‌خصوص دربارۀ کشورها و دولت‌های همسایه‌مون. همیشه یکی از مطمئن‌ترین شیوه‌های پیشرفت، استفاده از تجربیات دیگرانه. چینی‌ها به همین روش — مشاهده موفقیت دیگران — خودش رو از زندان سوسیالیسم آزاد کرد.
در جست‌وجوی مستندها و ویدئوهایی که روند توسعۀ امارات رو نشون بدن، به یک مستند رپورتاژگونه از هنرمند و مستندساز ارجمند کشورمون، کامران شیردل، برخوردم که اتفاقاً پر از تصاویر و داده‌های خیلی مفیده.
دعوت می‌کنم این مستند رو که در سال ۱۳۵۴ ساخته شده، ببینید. چیزی که بیشتر از هر چیز در این مستند من رو جذب کرد، لحن خیلی بی‌غرض، صمیمانه و محترمانۀ مستنده. درست مثل این می‌مونه که یک همسایۀ بی‌غرض بخواد با نهایت دوستی و صداقت، از حال‌وروز خوب و موفقیت‌های همسایه‌ش حرف بزنه. در کل، این مستند یکی از دلچسب‌ترین مستندهاییه که دیدم.
این مستند، مختصر و مفید، ما رو با تاریخ، جغرافیا، حکمرانی و به‌خصوص پروژه‌های توسعه و تجارت در دوبی آشنا میکنه. چهار نسل از حکمرانان دوبی رو در این مستند می‌بینیم؛ از بزرگ خاندان آل‌مکتوم، یعنی شیخ سعید، تا شیخ محمد بن راشد آل‌مکتوم که امروز امیر دوبیه و وقتی این فیلم ساخته می‌شد، وزیر دفاع این امیرنشین بود و با هلیکوپتر به صحرا و گوشه‌وکنار امارت سرکشی می‌کرد.
🔗 منبع
🆑 @ilam_development
یکی از پرسش‌هایی که حتماً باید بهش بپردازیم اینه که دولت‌های حاشیۀ جنوبی خلیج فارس چطور و طی چه مراحلی توسعه پیدا کردند. کیه که عکس‌های ابوظبی و دوبیِ اوایل دهۀ ۱۹۶۰ رو با وضعیت امروزشون مقایسه کنه و شگفت‌زده نشه؟ نمی‌شه این توسعه رو انکار کرد و به نظرم اصلاً درست نیست که با پیشداوری و غرض‌ورزی، این پیشرفت و توسعه رو ناچیز بشمریم... و احتمالاً بدترین واکنش هم دهن‌کجی به این توسعه‌ست.
توسعه، با هر شکل و شمایلی، یکی از فضیلت‌های حکمرانی و بیش از اون، شایستگی یک جامعه‌ست. حکمران موظفه زمینه‌ساز توسعه باشه. ما واقعاً سرمون رو با این بحث که توسعه باید چطور باشه و توسعۀ آمرانه خوبه یا بده، به درد آوردیم. سال‌هاست هم دعوا داریم که توسعه سیاسی باید مقدم بر توسعه اقتصادی باشه یا برعکس؟
به همین دلیل، بد نیست الگوهای مختلف توسعه رو مرور کنیم؛ به‌خصوص دربارۀ کشورها و دولت‌های همسایه‌مون. همیشه یکی از مطمئن‌ترین شیوه‌های پیشرفت، استفاده از تجربیات دیگرانه. چینی‌ها به همین روش — مشاهده موفقیت دیگران — خودش رو از زندان سوسیالیسم آزاد کرد.
در جست‌وجوی مستندها و ویدئوهایی که روند توسعۀ امارات رو نشون بدن، به یک مستند رپورتاژگونه از هنرمند و مستندساز ارجمند کشورمون، کامران شیردل، برخوردم که اتفاقاً پر از تصاویر و داده‌های خیلی مفیده.
دعوت می‌کنم این مستند رو که در سال ۱۳۵۴ ساخته شده، ببینید. چیزی که بیشتر از هر چیز در این مستند من رو جذب کرد، لحن خیلی بی‌غرض، صمیمانه و محترمانۀ مستنده. درست مثل این می‌مونه که یک همسایۀ بی‌غرض بخواد با نهایت دوستی و صداقت، از حال‌وروز خوب و موفقیت‌های همسایه‌ش حرف بزنه. در کل، این مستند یکی از دلچسب‌ترین مستندهاییه که دیدم.
این مستند، مختصر و مفید، ما رو با تاریخ، جغرافیا، حکمرانی و به‌خصوص پروژه‌های توسعه و تجارت در دوبی آشنا میکنه. چهار نسل از حکمرانان دوبی رو در این مستند می‌بینیم؛ از بزرگ خاندان آل‌مکتوم، یعنی شیخ سعید، تا شیخ محمد بن راشد آل‌مکتوم که امروز امیر دوبیه و وقتی این فیلم ساخته می‌شد، وزیر دفاع این امیرنشین بود و با هلیکوپتر به صحرا و گوشه‌وکنار امارت سرکشی می‌کرد.
🔗 منبع
🆑 @ilam_development
👍1👌1
شکاف میان انتظارات از ایفای نقش توسعه‌ای توسط اکثر مدیران دستگاه‌های دولتی استان ایلام و عملکرد فعلی آنها، به‌قدری نمایان است که پیش‌بینی بهبود کیفی شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استان در چارچوب مدیریت کنونی، بسیار بعید به نظر می‌رسد.
🆑 @ilam_development
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
ایلام توسعه|نقد و بهبود|
شکاف میان انتظارات از ایفای نقش توسعه‌ای توسط اکثر مدیران دستگاه‌های دولتی استان ایلام و عملکرد فعلی آنها، به‌قدری نمایان است که پیش‌بینی بهبود کیفی شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استان در چارچوب مدیریت کنونی، بسیار بعید به نظر می‌رسد. تحریریه ایلام توسعه…
ضرورت بررسی دو نکته کلیدی در ارزیابی وضعیت توسعه در استان ایلام
بر اساس چارچوب مفهومی ماکس وبر: «در فرآیند ایجاد تحول و توسعه، هم شرایط و امکانات مادی (زیرساخت‌ها) و هم آمادگی خُلقی-روان‌شناختی عاملان و کارگزاران توسعه در انطباق با رفتار عقلانی توسعه، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. هرچند از دیدگاه وبر، آمادگی عاملان دارای اهمیت بیشتری می‌باشد» (نقل به مضمون از وِبر، ۱۳۷۱: ۳۶).
در راستای تعمیم این چارچوب به منظور ارزیابی وضعیت توسعه در استان ایلام، ضروری است دو نکتهٔ کلیدی مورد بررسی قرار گیرند:
۱. آیا شرایط و زیرساخت‌های موجود در استان ایلام به حدی کافی فراهم شده‌اند تا فرایندِ توسعه‌ی موفق را تسریع بخشند؟
۲. آیا عوامل و مسئولان ذی‌ربط در مدیریت توسعه استان، از انضباط و آمادگی ذهنی لازم که در ادبیات توسعه‌ای به آن «روحیهٔ کارفرمایی» و مانند آن اطلاق می‌شود، برخوردارند تا بتوانند وظیفه‌ی سنگین توسعه را، مطابق با آنچه وِبر آن را «کنش عقلانی معطوف به هدف» نامیده است، به نتیجه‌ی مطلوب برسانند؟
نقد و نظر شما در این باره چیست؟
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
🆑 @ilam_development
بر اساس چارچوب مفهومی ماکس وبر: «در فرآیند ایجاد تحول و توسعه، هم شرایط و امکانات مادی (زیرساخت‌ها) و هم آمادگی خُلقی-روان‌شناختی عاملان و کارگزاران توسعه در انطباق با رفتار عقلانی توسعه، از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. هرچند از دیدگاه وبر، آمادگی عاملان دارای اهمیت بیشتری می‌باشد» (نقل به مضمون از وِبر، ۱۳۷۱: ۳۶).
در راستای تعمیم این چارچوب به منظور ارزیابی وضعیت توسعه در استان ایلام، ضروری است دو نکتهٔ کلیدی مورد بررسی قرار گیرند:
۱. آیا شرایط و زیرساخت‌های موجود در استان ایلام به حدی کافی فراهم شده‌اند تا فرایندِ توسعه‌ی موفق را تسریع بخشند؟
۲. آیا عوامل و مسئولان ذی‌ربط در مدیریت توسعه استان، از انضباط و آمادگی ذهنی لازم که در ادبیات توسعه‌ای به آن «روحیهٔ کارفرمایی» و مانند آن اطلاق می‌شود، برخوردارند تا بتوانند وظیفه‌ی سنگین توسعه را، مطابق با آنچه وِبر آن را «کنش عقلانی معطوف به هدف» نامیده است، به نتیجه‌ی مطلوب برسانند؟
نقد و نظر شما در این باره چیست؟
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 صنعتی‌شدن ایران: خیلی دور خیلی سخت | داستان ناکامی در صنعتی‌شدن
🔸 ویدئوی کامل این مصاحبه را می‌توانید در کانال یوتیوب ایران‌تاک مشاهده نمایید.
موضوع مرتبط:
صنعتی شدن چیست؟
صنعتی شدن چگونه امکان‌پذیر است؟
🆑 @ilam_development
🔸 ویدئوی کامل این مصاحبه را می‌توانید در کانال یوتیوب ایران‌تاک مشاهده نمایید.
موضوع مرتبط:
صنعتی شدن چیست؟
صنعتی شدن چگونه امکان‌پذیر است؟
🆑 @ilam_development
ایلام توسعه|نقد و بهبود|
🎥 صنعتی‌شدن ایران: خیلی دور خیلی سخت | داستان ناکامی در صنعتی‌شدن 🔸 ویدئوی کامل این مصاحبه را می‌توانید در کانال یوتیوب ایران‌تاک مشاهده نمایید. موضوع مرتبط: صنعتی شدن چیست؟ صنعتی شدن چگونه امکان‌پذیر است؟ 🆑 @ilam_development
به نظر شما: «تفاوت صنعتی‌شدن با کارخانه‌سازی و اساساً صنعتی‌شدن اقتصادی چیست؟» شهرک‌های صنعتی تأسیس‌شده در مناطق مختلف ایران را بیشتر مصداق کدام‌یک از مقولات مورد اشاره می‌دانید؟
🆑 @ilam_development
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
قابلیت‌های سرزمینی استان ایلام با رویکرد به‌کارگیری انرژی‌های تجدیدپذیر
✍️قدرت طاهری، پژوهشگر حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر
استان ایلام با مساحتی حدود ۲۰٬۱۶۴ کیلومترمربع، حدود ۲.۱درصد از مساحت کشور را دربرمی‌گیرد. این استان از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان، از شمال با استان کرمانشاه و از غرب با کشور عراق هم‌مرز است. برخورداری از حدود ۴۲۵ کیلومتر مرز مشترک با عراق، موقعیتی راهبردی برای توسعه مبادلات تجاری، اقتصادی، زنجیره تامین و در صورت فراهم‌شدن الزامات لازم، همکاری‌های انرژی با کشور همسایه ایجاد کرده است.
استان ایلام در پایان سال ۱۴۰۳ دارای ۱۲ شهرستان، ۳۰ بخش، ۲۸ شهر، ۵۷ دهستان و ۷۸۱ آبادی دارای سکنه بوده است. بر اساس برآوردهای مرکز آمار ایران، جمعیت استان در سال ۱۴۰۳ حدود ۵۹۷ هزار نفر بوده که حدود ۷درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد. این ساختار جمعیتی و سکونتگاهی، در کنار ویژگی‌های طبیعی و اقتصادی استان، ضرورت برنامه‌ریزی فضایی و توسعه متوازن شهرستان‌ها را دوچندان می‌کند.
متن کامل را در وب‌سایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد مطالعه کنید.
🆑 @ilam_development
✍️قدرت طاهری، پژوهشگر حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر
استان ایلام با مساحتی حدود ۲۰٬۱۶۴ کیلومترمربع، حدود ۲.۱درصد از مساحت کشور را دربرمی‌گیرد. این استان از جنوب با استان خوزستان، از شرق با استان لرستان، از شمال با استان کرمانشاه و از غرب با کشور عراق هم‌مرز است. برخورداری از حدود ۴۲۵ کیلومتر مرز مشترک با عراق، موقعیتی راهبردی برای توسعه مبادلات تجاری، اقتصادی، زنجیره تامین و در صورت فراهم‌شدن الزامات لازم، همکاری‌های انرژی با کشور همسایه ایجاد کرده است.
استان ایلام در پایان سال ۱۴۰۳ دارای ۱۲ شهرستان، ۳۰ بخش، ۲۸ شهر، ۵۷ دهستان و ۷۸۱ آبادی دارای سکنه بوده است. بر اساس برآوردهای مرکز آمار ایران، جمعیت استان در سال ۱۴۰۳ حدود ۵۹۷ هزار نفر بوده که حدود ۷درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد. این ساختار جمعیتی و سکونتگاهی، در کنار ویژگی‌های طبیعی و اقتصادی استان، ضرورت برنامه‌ریزی فضایی و توسعه متوازن شهرستان‌ها را دوچندان می‌کند.
متن کامل را در وب‌سایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد مطالعه کنید.
🆑 @ilam_development
👏1👌1
حذف عوامل ایجاد فقر به‌جای پرداخت‌های حمایتی؛ دکتر فرشاد مؤمنی در نشست گفتمان کاهش رنج مردم خواستار شد
به گزارش روزنامه اطلاعات، در ادامه سلسله نشست‌های «گفتمان کاهش رنج» فرشاد مؤمنی، اقتصاددان، استاد دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس مؤسسه دین و اقتصاد، درباره ریشه‌های تاریخی و ساختاری مشکلات اقتصاد ایران سخن گفت! آنچه می‌خوانید فشرده‌ای از دیدگاه‌های این صاحبنظر در مورد موضوعات اقتصادی کشور است.
ریشه اصلی رنج اقتصادی مردم
بسیاری از مشکلاتی که امروز در زندگی مردم دیده می‌شود، از تورم و فقر گرفته تا کاهش قدرت خرید، بیکاری و ناامنی اقتصادی، پدیده‌هایی جدا از یکدیگر نیستند، بلکه در یک ساختار به‌هم‌پیوسته شکل می‌گیرند و در طول زمان یکدیگر را تقویت می‌کنند. گاهی هر یک از این مسائل به صورت منفرد بررسی و برای هر کدام نیز یک راه‌حل جداگانه پیشنهاد می‌شود؛ در حالی که اگر منشاء مشترک آنها را نشناسیم، ممکن است در بهترین حالت برای مدتی یکی از نشانه‌ها را کنترل کنیم، اما خود مسأله دوباره در شکل دیگری بازتولید شود.
استفاده از دانش توسعه برای فهم مسائل
یکی از مسائل بنیادی در دانش توسعه، تغییر مبنای اقتدار است؛ اقتداری که بر پول، زور و فریب استوار باشد، باید جای خود را به اقتدار مبتنی بر دانش و علم بدهد. یکی از مشکلات اساسی در مسیر توسعه ایران آن است که در فرآیند تصمیم‌گیری، گاهی به جای دانش و تجربه کارشناسی، عوامل دیگری تعیین‌کننده می‌شوند. در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری از مسیر عقلایی و کارشناسی فاصله می‌گیرد و سیاست‌ها بیشتر به واکنش‌هایی مقطعی تبدیل می‌شوند.
برای اصلاح شرایط موجود، ابتدا باید به مبانی بازگردیم و درباره مسائل اساسی کشور دوباره گفت‌وگو کنیم. وقتی تصمیم‌ها بدون توجه به مبانی و پیوند میان مسائل گرفته شوند، سیاستگذاری تبدیل به مجموعه‌ای از واکنش‌های جداگانه می‌شود؛ در حالی که اقتصاد یک سیستم است و متغیرهای آن بر یکدیگر اثر می‌گذارند؛ نمی‌توان یک تصمیم اقتصادی گرفت و تصور کرد که آثار آن فقط در همان حوزه باقی می‌ماند. برای مثال، وقتی درباره نرخ ارز تصمیم می‌گیریم، این تصمیم بر تولید، تجارت، قیمت کالاها، دستمزد و حتی وضعیت مالی دولت اثر می‌گذارد؛ بنابراین هر تصمیم باید در ارتباط با سایر اجزای اقتصاد مورد ارزیابی قرار گیرد.
◇مشروح گزارش را اینجا بخوانید
🆑 @ilam_development
به گزارش روزنامه اطلاعات، در ادامه سلسله نشست‌های «گفتمان کاهش رنج» فرشاد مؤمنی، اقتصاددان، استاد دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس مؤسسه دین و اقتصاد، درباره ریشه‌های تاریخی و ساختاری مشکلات اقتصاد ایران سخن گفت! آنچه می‌خوانید فشرده‌ای از دیدگاه‌های این صاحبنظر در مورد موضوعات اقتصادی کشور است.
ریشه اصلی رنج اقتصادی مردم
بسیاری از مشکلاتی که امروز در زندگی مردم دیده می‌شود، از تورم و فقر گرفته تا کاهش قدرت خرید، بیکاری و ناامنی اقتصادی، پدیده‌هایی جدا از یکدیگر نیستند، بلکه در یک ساختار به‌هم‌پیوسته شکل می‌گیرند و در طول زمان یکدیگر را تقویت می‌کنند. گاهی هر یک از این مسائل به صورت منفرد بررسی و برای هر کدام نیز یک راه‌حل جداگانه پیشنهاد می‌شود؛ در حالی که اگر منشاء مشترک آنها را نشناسیم، ممکن است در بهترین حالت برای مدتی یکی از نشانه‌ها را کنترل کنیم، اما خود مسأله دوباره در شکل دیگری بازتولید شود.
استفاده از دانش توسعه برای فهم مسائل
یکی از مسائل بنیادی در دانش توسعه، تغییر مبنای اقتدار است؛ اقتداری که بر پول، زور و فریب استوار باشد، باید جای خود را به اقتدار مبتنی بر دانش و علم بدهد. یکی از مشکلات اساسی در مسیر توسعه ایران آن است که در فرآیند تصمیم‌گیری، گاهی به جای دانش و تجربه کارشناسی، عوامل دیگری تعیین‌کننده می‌شوند. در چنین شرایطی، تصمیم‌گیری از مسیر عقلایی و کارشناسی فاصله می‌گیرد و سیاست‌ها بیشتر به واکنش‌هایی مقطعی تبدیل می‌شوند.
برای اصلاح شرایط موجود، ابتدا باید به مبانی بازگردیم و درباره مسائل اساسی کشور دوباره گفت‌وگو کنیم. وقتی تصمیم‌ها بدون توجه به مبانی و پیوند میان مسائل گرفته شوند، سیاستگذاری تبدیل به مجموعه‌ای از واکنش‌های جداگانه می‌شود؛ در حالی که اقتصاد یک سیستم است و متغیرهای آن بر یکدیگر اثر می‌گذارند؛ نمی‌توان یک تصمیم اقتصادی گرفت و تصور کرد که آثار آن فقط در همان حوزه باقی می‌ماند. برای مثال، وقتی درباره نرخ ارز تصمیم می‌گیریم، این تصمیم بر تولید، تجارت، قیمت کالاها، دستمزد و حتی وضعیت مالی دولت اثر می‌گذارد؛ بنابراین هر تصمیم باید در ارتباط با سایر اجزای اقتصاد مورد ارزیابی قرار گیرد.
◇مشروح گزارش را اینجا بخوانید
🆑 @ilam_development
👌1
به‌عنوان نمونه و در تأیید دیدگاه جناب دکتر مومنی، طی سال‌های اخیر در همین استان، پژوهش‌ها، سمینارها و کارگاه‌های متعددی در خصوص مسائل و آسیب‌های اجتماعی به‌صورت پراکنده و بدون پیوند با متغیرهای کلان انجام شده است؛ بدون آنکه به تحلیل ریشه‌ای این آسیب‌ها از منظر چالش‌های کلان مدیریت توسعه پرداخته شود.
بیشتر بخوانید
🆑 @ilam_development
بیشتر بخوانید
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
پروژه‌های رانتی سدسازی؛ تحلیل ساخت‌وسازهای بی‌رویه و نمونه‌هایی از مداخلات نمایندگان در فرآیند تصویب و تخصیص بودجه این پروژه‌ها
تحریریه ایلام توسعه
🔷واکاوی سدسازی و انتقال آب بین‌حوضه‌ای در هشتادودومین «شب ایران»
🔶پروژه‌های سدسازی
🔷سیاری، کارشناس منابع آب: بسیاری از مشکلات سدسازی خارج از بدنه کارشناسی وزارت نیرو شکل گرفته است گلزار، کنشگر محیط‌زیست: وزارت نیرو نباید ضعف خود را با قدرت دیگران توجیه کند
✍️نگین شریفی
🔷سال‌هاست وزارت نیرو در برابر انتقادها به سدسازی و پروژه‌های انتقال آب، یکی از اصلی‌ترین طرف‌های پاسخ‌گو بوده است؛ اما «مجید سیاری»، کارشناس منابع آب و مدیریت سوانح طبیعی، معتقد است بخشی از تصمیم‌هایی که به اجرای پروژه‌های مسئله‌دار آبی منجر شده، تحت‌تأثیر فشار نمایندگان مجلس گرفته شده است.
🔷 او در هشتادودومین «شب ایران» نمونه‌هایی از دخالت نمایندگان در روند تصویب و تأمین بودجه پروژه‌های سدسازی را روایت کرد؛ روایتی که «حنیف‌رضا گلزار»، کنشگر و پژوهشگر محیط‌زیست، با آن بخش از ماجرا که مسئولیت وزارت نیرو را کمرنگ می‌کند، موافق نیست.
ادامه مطلب را در یادداشت پروژه‌های سدسازی زیر فشار نمایندگان مطالعه نمایید.
🆑 @ilam_development
🔶پروژه‌های سدسازی
🔷سیاری، کارشناس منابع آب: بسیاری از مشکلات سدسازی خارج از بدنه کارشناسی وزارت نیرو شکل گرفته است گلزار، کنشگر محیط‌زیست: وزارت نیرو نباید ضعف خود را با قدرت دیگران توجیه کند
✍️نگین شریفی
🔷سال‌هاست وزارت نیرو در برابر انتقادها به سدسازی و پروژه‌های انتقال آب، یکی از اصلی‌ترین طرف‌های پاسخ‌گو بوده است؛ اما «مجید سیاری»، کارشناس منابع آب و مدیریت سوانح طبیعی، معتقد است بخشی از تصمیم‌هایی که به اجرای پروژه‌های مسئله‌دار آبی منجر شده، تحت‌تأثیر فشار نمایندگان مجلس گرفته شده است.
🔷 او در هشتادودومین «شب ایران» نمونه‌هایی از دخالت نمایندگان در روند تصویب و تأمین بودجه پروژه‌های سدسازی را روایت کرد؛ روایتی که «حنیف‌رضا گلزار»، کنشگر و پژوهشگر محیط‌زیست، با آن بخش از ماجرا که مسئولیت وزارت نیرو را کمرنگ می‌کند، موافق نیست.
ادامه مطلب را در یادداشت پروژه‌های سدسازی زیر فشار نمایندگان مطالعه نمایید.
🆑 @ilam_development
دکتر کامران داوری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد، طراحی نادرست سیستم توسعه شامل ساخت بی‌رویه سد و حفر چاه‌های عمیق با توجیه خودکفایی و توسعه کشاورزی؛ بدون رعایت شاخص‌های توسعه پایدار را عامل اصلی خشکسالی‌های اخیر ایران می‌داند.
🆑 @ilam_development
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚖💧 خشکیِ انسان‌ساخت
◽️🔸دکتر کامران داوری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد:
🔹تصاویر ماهواره‌ای دروغ نمی‌گویند؛ به همان نسبتی که سطح باغات و زمین‌های کشاورزی در حوضه ارومیه گسترش یافت، نگین فیروزه‌ای دریاچه ارومیه خشک شد.
🔹مقصر اصلی نه آسمان است و نه اقلیم؛ مقصر سدسازی‌های مکرر و آب‌پاشی به کام توسعه ناپایدار بود.| حقوق و حکمرانی آب
🆑 @ilam_development
◽️🔸دکتر کامران داوری، استاد دانشگاه فردوسی مشهد:
🔹تصاویر ماهواره‌ای دروغ نمی‌گویند؛ به همان نسبتی که سطح باغات و زمین‌های کشاورزی در حوضه ارومیه گسترش یافت، نگین فیروزه‌ای دریاچه ارومیه خشک شد.
🔹مقصر اصلی نه آسمان است و نه اقلیم؛ مقصر سدسازی‌های مکرر و آب‌پاشی به کام توسعه ناپایدار بود.| حقوق و حکمرانی آب
🆑 @ilam_development
همان‌گونه که پیش‌تر بیان گردید و نظرات کارشناسی متعدد نیز این مطلب را تأیید می‌نمایند، «سیاست‌ها و اقدامات پوپولیستی در بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آبی» به بهانه‌های توسعه کشاورزی و موارد مشابه، در غیاب درک کافیِ کارشناسی از مبانی توسعه پایدار، به‌عنوان عامل اصلی تخریب محیط‌زیست و تشدید خشکسالی‌های اخیر کشور شناخته شده است.
🆑 @ilam_development
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development
Forwarded from سیمره خبر(نیوز)
منم اولش فکر کردم جایی اتیش گرفته
اما خوب که نگاه کردم دیدم باز هم خودوری جاروب کش شهرداری گردوخاکی راه انداخته که نگو
گویا همشهریانی که رفتن جاده سلامت پیاده روی کنن با این حجم گردوخاک ناسلامت برگشتن
این خودرو برای نظافت ساخته شده اما عملا خاک زمینو تبدیل به ریزگرد کرده و عملا به ریه مردم راهنمایی میکنه
چندین بار شهروندان در این خصوص تذکر دادن اما گویا گوش شنوایی وجود نداره
بنظرم خاک روی زمین بمونه از اینه بره تو ریه مردم بره
احتمالا این ماشین تولید گردوخاکه که دادنش شهرداری
@Seymarehnews
اما خوب که نگاه کردم دیدم باز هم خودوری جاروب کش شهرداری گردوخاکی راه انداخته که نگو
گویا همشهریانی که رفتن جاده سلامت پیاده روی کنن با این حجم گردوخاک ناسلامت برگشتن
این خودرو برای نظافت ساخته شده اما عملا خاک زمینو تبدیل به ریزگرد کرده و عملا به ریه مردم راهنمایی میکنه
چندین بار شهروندان در این خصوص تذکر دادن اما گویا گوش شنوایی وجود نداره
بنظرم خاک روی زمین بمونه از اینه بره تو ریه مردم بره
احتمالا این ماشین تولید گردوخاکه که دادنش شهرداری
@Seymarehnews
سیمره خبر(نیوز)
منم اولش فکر کردم جایی اتیش گرفته اما خوب که نگاه کردم دیدم باز هم خودوری جاروب کش شهرداری گردوخاکی راه انداخته که نگو گویا همشهریانی که رفتن جاده سلامت پیاده روی کنن با این حجم گردوخاک ناسلامت برگشتن این خودرو برای نظافت ساخته شده اما عملا خاک زمینو تبدیل…
ارزیابی شما در خصوص کیفیت خدمات شهری و عملکرد شهرداری‌های استان ایلام چیست؟
🆑 @ilam_development
تحریریه ایلام توسعه
🆑 @ilam_development