به عنوان مثال، با توجه به فقدان گزارش ارزیابی پروژه سد سیکان در شهرستان دره‌شهر به مردم و ذی‌نفعان، این سوال مطرح است:

🔎آیا اساساً پروژۀ سد مخزنی سیکان دارای مطالعۀ معتبر و کارشناسانۀ «پیوست فرهنگی- اجتماعی» هست؟ اگر جواب مثبت است، چرا تاکنون هیچ نسخه‌ای از آن در پایگاه‌های علمی-اطلاع‌رسانی و مراکز معتبر پیوست‌نگاری داخلی نمایه نشده است؟ و یا در قالب یک نشست عمومی یا تخصصی با مردم و آگاهان محلی جامعۀ میزبان در میان گذارده نشده است؟
همین سؤال در خصوص «مطالعۀ ارزیابی تأثیرات زیست‌محیطی پروژه» هم قابل طرح است. و ضرورت دارد متخصصان امر با توجه به اهمیت موضوع، صحت و سقم انجام آن را به‌جد پیگیری نمایند.
هنوز برای بسیاری از آگاهان محلی و کارشناسان خبره محرز نشده آیا چنین مطالعه‌ای انجام گرفته و اگر انجام گرفته تا چه میزان کارشناسی‌شده و توسط موسسات تحقیقاتی حرفه‌ای و بی‌طرف انجام گرفته؟ آیا منطق توجیه آن بیشتر فنی و ابزاری و صرفاً بر مبنای محاسبۀ فایدهٔ میزان درآمد حاصل از فروش آب و امثالهم و به نفع کارفرما و شرکای پروژه بوده یا نگاه اجتماعی-فرهنگی و رعایت شاخص‌های توسعۀ پایدار به‌ نفع جامعۀ میزبان نیز در آن لحاظ شده است؟
لطفاً ماهیت و مختصات پروژه را شفاف با مردم درمیان بگذارید.
✍️#عزیزـ‌کلانتری
@ilam_development

نوکیسگی و تعینات فرهنگی آن مطالعه‌ای درباره زمینه‌ها و نتایج ظهور طبقه نوکیسه در ایران
نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

آرش حیدری 1
بنیامین حسینی بجد 2

1.عضو هیئت علمی گروه مطالعات فرهنگی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران، ایران

2.دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران، ایران

چکیده
پژوهش حاضر به بررسی تحولات اقتصادی-اجتماعی دهه ۹۰ شمسی در ایران و ظهور طبقه نوپدید «نوکیسه» می‌پردازد. این دهه، با ویژگی‌هایی چون رشد ناپایدار، تورم مزمن و اقتصاد رانتی و تحریمی، به تعمیق شکاف طبقاتی و تشدید نابرابری‌ها منجر شد. تحلیل داده‌های رسمی نشان می‌دهد که ثروت، عمدتاً از طریق فعالیت‌های غیرمولد، رانت‌ها و دلالی‌ها، در دست اقلیتی متمرکز شده است؛ این تمرکز حتی در بستری از رشد اقتصادی صفر یا منفی رخ داده است.
نتایج فرهنگی ظهور این طبقه، دگرگونی ارزشی وسیعی است. مصرف نمایشی و تجمل‌گرایی به مثابه مسیر اصلی کسب عزت‌نفس، به محتوای غالب و هژمونیک فضای اجتماعی بدل شده و بر فرهنگ عمومی و ساختارهای میل‌ورزی تأثیر عمیق گذاشته است.
این مقاله با بهره‌گیری از داده‌های ثانویه رسمی و چارچوب‌های نظری، ابتدا ظهور اقتصادی این طبقه را توصیف و سپس پیامدهای فرهنگی-ارزشی آن را نقد می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد تعینات فرهنگی این ظهور عبارتند از: تحقیر کار تولیدی و مشروعیت‌بخشی به دلالی، دگرگونی معیارهای منزلت، عادی‌سازی فساد، کالایی شدن فرهنگ و اخلاق، و تحلیل رفتن سرمایه و اعتماد اجتماعی.
کلیدواژه‌ها

نوکیسگی، مصرف نمایشی، بحران اقتصادی، غارت، هژمونی

🔗اصل مقاله

منبع: فصلنامه علوم‌اجتماعی، دوره 32، شماره 110 - شماره پیاپی 110
پاییز 1404
صفحه 147-18
@ilam_development

پی‌نوشت: بازنشر مقاله حاضر و مانند آن از آن رو اهمیت دارد که به خواننده کمک می‌کند گونه‌های واقعی کنش اقتصادی را از بدلی بازشناسی نموده و نتایج فرهنگی ظهورِ طبقهٔ نامولد را در مواردی مانند مصرف نمایشی و تجمل‌گرایی، همچنین تأثیرات فرهنگی آن را در مواردی مانند تحقیر کار تولیدی، مشروعیت‌بخشی به دلالی، عادی‌سازی فساد و تحلیل رفتن سرمایه و اعتماد اجتماعی برملا کند و امکان نقد علمی آن را فراهم نماید.
#ادمین

@ilam_development

📚 توسعه و تله تاریخ

نویسنده: علی رضاقلی

✅ «توسعه و تله تاریخ» خواننده را به سفری در اعماق تاریخ و ساختارهای نهادی ایران می‌برد؛ سفری که در آن علی رضاقلی با تکیه بر ترکیبی از رویکرد نهادگرایانه و دستاوردهای جامعه‌شناسی تاریخی، چرایی و چگونگی تکرار دورهای باطل عقب‌ماندگی‌های ایران را بازمی‌کاود. او با طرح مفهوم «تله تاریخ»، نشان می‌دهد که موانع توسعه پایدار، اغلب ریشه‌های عمیق نهادی، فرهنگی و اجتماعی دارد و نسخه‌های وارداتی یا تقلیدگرایانه چاره‌ساز نخواهند بود.
✅ این کتاب، دعوتی است به بازاندیشی انتقادی درباره تاریخ، اصلاح باورها و بازسازی نهادهای کارآمد و بومی. اثری الهام‌بخش برای هر خواننده دغدغه‌مند که می‌خواهد راه‌های عبور از چرخه بسته وابستگی به مسیر طی شده و نیاز عمیق به ساختن تصویر عالمانه و امید برانگیز از آینده‌ای توسعه‌یافته برای ایران را بهتر درک کند./انتشارات نهادگرا

🌐 لینک سفارش کتاب
@ilam_development

📚 فهرست کتاب توسعه و تله تاریخ

🔸 برای چه می‌نویسیم؟
🔸 دردسر تاریخ
🔸 توسعه و تله تاریخ
🔸 مغولان آمدند
🔸 اصلاحات امیرکبیر و استبداد
🔸 مردی نام‌آور با نامی بلند
@ilam_development

گزیدهٔ سخنان روشنگرانهٔ آیت‌الله محقق‌داماد به روایت کانال خبری سایت جماران

♨️انتقاد تند آیت الله محقق داماد از نظام اقتصادی کشور: دوگانه چپ و راست اهمیت ندارد؛ دوگانه «اقتصاد با قاعده» و «بی‌قاعده» مهم است / تورم، مالیاتِ بی‌قانون است

آیتالله سید مصطفی محقق داماد در روزنامه اطلاعات نوشت:

🔹آفت اصلی اقتصاد کشور، کج‌خواندنِ متن بود، نه صرفِ گرایش به چپ. اگر دیروز کسانی از آیه «وَ أَنْ لَیسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعی» الغای مالکیت درآوردند، امروز کسانی از حرمت ربا، سقف‌گذاری دستوری بر نرخ سود درمی‌آورند.

🔹دوگانه فرسوده چپ و راست بیش از همه از غیبت پایه سوم جان می‌گیرد: چون سازوکار را ندانیم، ناچار به برچسب پناه می‌بریم؛ به جای سنجیدن قاعده، مرام گوینده را می‌سنجیم.

🔹نزاع واقعی زمانه ما نه میان چپ و راست، که میان «قاعده» و «بی‌قاعدگی» است. مصادره بی‌قاعده دیروز و وامِ ارزان‌تر از تورم برای منتخبانِ امروز، هر دو از یک چشمه‌اند: تصرف در مال مردم بی‌رضای ایشان و بی‌حکم قانون.

🔹تورم، وقتی پدید می‌آید که خرج دولت و بانک‌ها با خلق پولِ بیش از رشد اقتصاد تامین شود. این به حقیقت مالیات است؛ اما مالیاتی که هیچ مجلسی تصویبش نکرده و سنگین‌ترین بارش بر دوش مزدبگیر و اجاره‌نشین و مستمری‌بگیر است.

🔹سیاستِ درستِ بی‌قاعده، به همان جا می‌رسد که سیاستِ غلط. درمان هر دو یکی است: بازگشت به قاعده. عواید ثروت‌های ملی دارایی است نه درآمد؛ خرج دولت از مالیاتِ به‌قانون و قرضِ به‌تصویب مجلس باشد، نه از خلق پول./ جماران‌نیوز
@ilam_development

بازاندیشی در یک سخن

آیت‌الله دکتر سیدمصطفی محقق داماد: چندی پیش در نشستی گفتم ظلمی که تفکر چپ در این کشور کرد، کمتر از ظلم مغول نبود. آن جمله از سر درد واز بن دندان گفته شد و بازتاب‌ها یافت؛ هم تحسین و هم اعتراض./اطلاعات آنلاین

🔗 متن کامل
@ilam_development

امیرحسین خالقی، اقتصاددان، در گفت‌وگو با «اقتصادنیوز» با بررسی تجربه کشورهای منطقهٔ خاورمیانه، به ریشه‌های سرمایه‌داری رانتی- رفاقتی پرداخته و درباره نقش نفت، دولت‌های رانتی و نهادهای ضعیف در محدود شدن آزادی اقتصادی و در نتیجه شکل‌گیری و گسترش این نوع سرمایه‌داری توضیح می‌دهد.👇

🔻رمزگشایی از «شبکه‌های قدرت و سرمایه‌داری رفاقتی» در خاورمیانه | خالقی: بهار عربی صاحبان قدرت را تغییر داد، ولی منطق کلی و قواعد قدرت را تغییر نداد

امیرحسین خالقی، اقتصاددان، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز:

🔹تغییر حکومت لزوماً منطق زیربنایی اقتصاد سیاسی کشورها را تغییر نمی‌دهد

🔹اگر در ذهن داشته باشیم که سیاست و اقتصاد را نمی‌توان از هم جدا کرد، سیاست خرج دارد و توزیع ثروت از مناسبات قدرت متأثر می‌شود؛ وضعیت فعلی چیز خیلی غریبی نیست

🔹متأسفانه نفت فقط یک عامل در اقتصاد یا حتی سیاست نیست، نفتی فکر کردن به یک نوع ذهنیت بدل می‌شود که با پیشرفت واقعی و آبادانی پایدار کشورها نسبتی ندارد.نفتی فکر کردن، نسبتی با پیشرفت واقعی و پایدار کشورها ندارد

🔹اساساً وقتی درجاتی از آزادی اقتصادی وجود ندارد و همه‌جا با دستور و فرمان سیاسیون روبه‌رو هستیم، نمی‌توان به آزادی سیاسی فکر کرد

⬅️ مشروح گفتگو
@ilam_development

شما نیز می‌توانید نمونه‌های متعددی از توزیع ثروت رانتی ناشی از تسلط این الگوی سرمایه‌داری میان حامیان آن را برشمارید؛ الگویی که متأسفانه تاکنون منجر به هیچ پیشرفت واقعی یا آبادانی پایدار نشده است. برای یافتن مصداق، لازم نیست جای دوری بروید...
@ilam_development

روایت‌ و پی‌نوشتِ محسن جلال‌پور-فعال بخش‌ خصوصی و تحلیل‌گر مسائل اقتصادی-از شیو‌هٔ مدیریتی جامعه‌نگرِ مرحوم حمید سعید(شهردار سال‌های دور بردسیر استان کرمان) زیر عنوان "شهردار سربلند"
بلکه سرمشقی باشد برای اهل پژوهش در تفکیک و بازسازی تاریخی"نوع مثالی" کُنش‌های مدیریتی جامعه‌محور ومردم‌مدار از گونه‌های‌بدلی‌ و فرصت‌طلبانه‌ و همچنین تلنگری‌به کسانی‌که مناصب مدیریتی را نه با نیت‌ ارائهٔ خدمت صادقانه‌ به‌ جامعه، بلکه به قصدخودنمایی و بهره‌مندی از مزایای مادی و منزلتی‌آن، به لطایف‌الحیل تصاحب می‌کنند؛ بدون‌آن‌که‌ تلاش‌نمایند در عهد مسئولیت‌شان‌یادگاری ارزشمند‌ ازخویش‌ برجای‌ گذارند.
✍عزیزکلانتری

شهردارِسربلند

✍محسن‌جلال‌پور

مرحوم حمید سعید مرد بزرگی بود. مرور خاطراتش درکتاب تلاش‌گران پیشرفت کرمان نشان می‌دهد چه زندگی ترازی داشته‌ وچقدر سالم و مبادی‌اخلاق و انصاف بوده است.او ۲۶ سال مدیر «شیر و خورشیدسرخ»بردسیر بود و ۸ سال بدون دریافت حقوق، شهردار این شهر شد. در همه این‌سال‌ها از دارایی شخصی‌اش هزینه کرد و چیزی برای خود برنداشت. قدیمی‌های بردسیر از او وخانواده‌اش به نیکی یاد می‌کنند.
وزارت ‌فرهنگ در اوایل دهه ۴۰، طی‌نامه‏ای به مرحوم سعيد، از ایشان درخواست زمین می‌کند و آن مرحوم دو فقره زمین به وسعت هركدام سیصد قصب (جمعا ۱۵هزار متر مربع) به این اداره هدیه می‌کند. ۲۳۰ قطعه زمین هم برای ساخت خانه به ۲۳۰ خانواده می‌بخشد.
زمانی که شهردار بردسیر بود تصمیم گرفت برای این شهر خیابانی بسازد. ۳۰۰قصب (۷۵۰۰ متر مربع) از زمین‏های باغ او در محدوده‌ خیابان قرار داشت و مرحوم سعید پولی بابت آن دریافت نکرد. دیگران وقتی دیدند شهردار بابت زمین خودش پولی دریافت نکرده؛آنها هم از مطالبه پول بابت زمین‌هایشان‌صرف‏نظرکردند. اغلب خیابان‌‏های بردسیر بدون پرداخت هیچ پولی به صاحبان زمین، احداث شد.
زمانی که در شهرداری بردسیر حضور داشت، سیدجوادسعیدی‌فیروزآبادی که بسیار خوش‌نام و قابل احترام بود، سکان استانداری کرمان را در دست داشت.در خرداد سال ۱۳۴۶ پروژه آب‌رسانی بردسیر با حضور استاندار و مقامات شهری افتتاح شد.
آن روز به واسطه تلاش برای آبرسانی‌ شهر، از زحمات شهردار قدردانی کردند. مرحوم سعید از پیمانکار خواست، از سود اجرای پروژه، مبلغ ده‌هزار تومان به شهرداری بردسیر هدیه کند، پیمانکار پذیرفت و چکی در وجه شهردار صادر کرد. مرحوم سعید حسابدار شهرداری را احضار کرد. چک را تحویلش داد و گفت: چک را همین امروز به‌حساب واریز کن. از نماینده بانک هم خواست چک را نقد و واریز کند. ولی از او خواست مبلغ به‌حساب شهرداری واریز شود نه به‌حساب شخصی‌ شهردار. نماینده بانک انجام داد و رسید را هم برای او ارسال کرد.
همان روز حرف و حدیث‌ها آغاز شد و فرماندار بردسیر، شهردار را متهم کرده بود که از پیمانکار پول گرفته و به‌حساب شخصی خودش واریز کرده است. روز بعد استاندار او را احضار کرد. مرحوم سعید فوراً به‌طرف کرمان حرکت کرد. استاندار خوش‌نام کرمان به این دلیل که مرحوم سعید از شهرداری حقوق نمی‏گرفت همیشه به او احترام می‏گذاشت. وقتی مرحوم سعید وارد اتاق شد، استاندار برخلاف همیشه از جا بلند نشد.
با ناراحتی پرسید: «این درست است که دیروز پولی به شهرداری بردسیر داده‏اند؟» شهردار گفت: «خیر پول را فقط به من دادند.»
استاندار با عتاب پرسید: «چرا از آن‌ها پول گرفتید؟» شهردار بردسیر گفت: «پیمانکار ۶۰ هزار تومان سود کرده و من ۱۰ هزار تومانِ آن را گرفتم؛ که باید می‏گرفتم.»
این را گفت و دست در جیبش کرد و رسید آن مبلغ را که به‌حساب شهرداری واریزشده بود بیرون آورد و به استاندارداد.استاندار رسید را گرفت و زمانی که متوجه شد؛ پول در وجه شهرداری پرداخت‌شده است.حالت چهره‏اش تغییر کرد. لحن صدایش عوض شد.از جا برخاست. مثل همیشه از پشت میز خارج شد و شهردار را در بغل گرفت.
رو به میهمانانش کرد و گفت: «این شهردار هیچ‏وقت پول یا حقوق نگرفته است.یک‌بار هم که من به شهرداری «بردسیر» کمک مالی کردم ایشان رفتند و از مردم خواستند به شهرداری کمک کنند؛ تاپول استانداری را برگردانند.مردم چهار برابر کمکِ صد هزارتومانیِ استاندار را به‌حساب شهرداری واریز کردند و او هم پول اهداییِ استانداری را برگرداند.»
مرحوم سعید توضیح داده که چگونه این پول را بازگردانده است: «روزی که برای برگرداندنِ پول استانداری به دیدن استاندار رفتم گفتم: مردم از من گله کرده‌‏اندکه چرا کمک مالی شما راپذیرفته‌ام. چهاربرابر شما به من کمک کرده‌‏اند؛ تا من پول شما را برگردانم؛ این هم پول شما.»
پ‌ن:
آدم این روایت‌ها را که می‌خواند فکر می‌کند مربوط به سرزمینی‌دیگر است. مدیرانی‌که منافع شخصی را نادیده می‌گرفتند تا جامعه منفعت ببرد امروز کجا هستند؟ ومردمانی‌که کمک دولت را ننگ می‌دانستند وچهار برابر کمک استاندار را باز می‌گرداندند امروز در کدام کشور زندگی می‌کنند؟
☑️ محسن جلال پور
@ilam_development

نسخه آسفالت برای مشکلات!
مینا حیدری: تصاویر آسفالت کردن بستر رودخانه الیگودرز را که دیدم، نخستین واکنشم ناباوری بود. فکر کردم شاید یکی از همان شوخی‌های بی‌مزه فضای مجازی با هوش مصنوعی باشد؛ تصاویری که قرار است چند ساعتی دست‌به‌دست شوند و بعد فراموششان کنیم.

✅ بُرشی از متن

این ماجرا بیش از آن‌که درباره یک رودخانه باشد، درباره یک ذهنیت مدیریتی است؛ ذهنیتی که وقتی با یک مسأله پیچیده مواجه می‌شود، به سراغ ساده‌ترین راه‌حل می‌رود: حذف صورت مسأله.
بوی بد رودخانه؟ آسفالتش کنیم.

کمبود زمین در مرکز شهر؟ بستر رودخانه را به زمین شهری تبدیل کنیم.

مشکل ساماندهی دستفروشان و وانت‌بارها؟ رودخانه را در اختیارشان بگذاریم.

پارکینگ کم داریم؟ رودخانه پارکینگ شود.
این همان نقطه‌ای است که ضعف مدیریتی، گاهی چنان آشکار می‌شود که جنبه فکاهی پیدا می‌کند. آدم می‌ماند آیا باید بخندد یا نگران باشد.

منبع: اطلاعات آنلاین

🔗متن اصلی
@ilam_development

سؤال اینجاست این ذهنیت مدیریتی که در مواجهه با مسائل پیچیده، به جای کارِ کارشناسی، ساده‌ترین راه‌حل (حذف صورت مسأله) را انتخاب می‌کند، محصول کجاست و چرا -با وجود انتقاد آگاهان جامعه به عملکرد زیانبار آن- به رویه غالب مدیریتی در بسیاری از سازمان‌ها تبدیل شده است؟
@ilam_development

بخشی از پاسخ به سؤالِ بالا؛ دلایل غالب شدن ذهنیت مدیریتی‌ای که به جای کارِ کارشناسی در مواجهه با مسائل پیچیده، به سراغ ساده‌ترین راه‌حل و حذف صورت مسأله می‌رود، در توضیحات ذیل منعکس شده است؛ جایی که علاءالدین رفیع‌زاده می‌گوید:

مدیران ما پسرخاله‌ها و دخترخاله‌های خودشان را به ادارات می‌آورند و بعد از مدتی به آنها مسئولیت‌های مهم می‌دهند.

پ.ن: البته از مدیران و کارکنانی که بدین شیوه به سازمان‌های رسمی وارد می‌شوند، جز سمبل‌کاری و کارهای نمایشی، انتظاری بیش از این نمی‌رود.

🔴 مدیران ما پسرخاله‌ها و دخترخاله‌های خودشان را به ادارات می‌آورند و بعد از مدتی به آنها مسئولیت‌های مهم می‌دهند

💢 علاءالدین رفیع‌زاده معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی:

📌 وزارت خارجه، وزارت نفت و وزارت صمت با چه اجازه‌ای برای خودشان یک دانشگاه حیاط خلوت باز کرده‌اند و مدرک تحصیلی می‌دهند؟! مگر این مملکت وزارت علوم ندارد؟

🏷 علاءالدین رفیع‌زاده/ اقتصاد ۱۲۰
@ilam_development

حتماً برای شما هم جای سؤال است که چرا با آنکه رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور به صراحت اعلام می‌کند کسی که نتوانسته از طریق آزمون استخدامی پذیرفته شود، از مسیر دیگری (به گفتهٔ وی پارتی) وارد دستگاه‌های اداری شده، ولی عملاً قادر به اصلاحِ این مسیر نادرست و ناکارآمد نیست؟ غلامرضا حیدری کرد زنگنه، رئیس اسبق سازمان خصوصی‌سازی، این مسأله را از منظر کوتاهی در کوچک‌سازی دولت (ناتوانی در کاستن از بار مالی و مدیریتیِ دولت) به نفع خصوصی‌سازی، توضیح می‌دهد.

📺 فیلم/ ۴۰۰ هزار مدیر در دولت داریم که با کل کارمندان دولت ژاپن برابری می‌کند/ هیچ وزارتخانه‌ای، آمار صحیح کارمندانش را ندارد

👤 غلامرضا حیدری کرد زنگنه، رئیس اسبق سازمان خصوصی‌سازی: مالیات از بخش تولید می‌گیریم و به کارمند اداری پشت میز نشینی می‌دهیم که از بیکاری جدول حل می‌کند./اقتصاد ۱۲۰
@ilam_development

|حکمرانی غیرنهادی| و |انحراف از اصل شایسته‌سالاری| از جمله عوامل موثر بر ضعف مدیریتی و ناکارآمدی سازمان‌های دولتی

سیمره‌ی ۸۳۲ جاری شد…

هشت‌صدوسی‌ودومین شماره‌ی هفته‌نامه‌ی منطقه‌ای سیمره، روز ‌‌‌‌دوشنبه، (26 اَمُردادماه 1405) به صاحب‌امتیازی سودابه آزادگان و مدیرمسئولی کیانوش رستمی، چاپ شد و روی پیش‌خوان دکه‌های مطبوعاتی قرار گرفت.
به گزارش آوای سیمره، این شماره در بردارنده‌ی مطالب و مقالات متنوعی است؛ از جمله: 

*تیتریک:-در نقد مصوبه‌ي تازه مجلس درباره‌ي فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري/ فرهنگ، پادگان نيست 

*سرمقاله:-نهادسازي فرهنگي و رسانه‌اي لرستان در زيست‌بوم فرهنگي ايران/ دکترمسعود زمانی‌مقدم  

*یادداشت‌ها:
– مذاکره به روش پيامبر اسلام / دکتر مرتضا ادیب
– روشن فکر کيست؟(۱) / حسین خداکرمی
– توسعه يا توقف؟ /جدال بر سر کمربندي غربي خرم‌آباد /عباس دارايي
– فقط مدير مي‌تواند، يعني چه؟! / زمان شهاوند
– به بهانه‌ي روز جهاني جوانان / یوسف درگاهیان 

* مقاله:-نحوه‌ي زيستن اصيل در باور فيلسوفان پسا‌رنسانسي(۷)/ دکتر فرزاد حاتم‌زاده 

*طنز:– فانتزی واژه‌ها(۷۵)  (چي براي چيه!؟) / صافی لرستانی-کارتون سیمره/ یاسر دلفان

 *شعر:-آفاق شوهانی / زانا کردستانی

 *مقاله:-شصت سال پرسه در ميان اوراق و حوادث /ماشاالله محمدي، کتاب‌فروشِ نسل نخستِ کتاب‌خوان‌هاي خرم‌آباد(بخش دوم)/  محمدکاظم علي‌پور-تنبور ميراث گمشده‌ي لرستان(بخش دوم)/ محسن دلفان  

 *لرستان‌پژوهی:
– زبان معيار لکي (نگاهي به شعر استاد کرم دوستي) بخش دوم/علی گودرزیان  

 *اخبار:
– نماينده‌ي خرم‌آباد و چگني: عملکرد دانشگاه علوم پزشکي لرستان رضايت‌بخش نيست / ورزش به چالشي براي استان ما تبديل شده است

– تذکر سپه‌وند نماينده‌ي مجلس به رييس جمهور درباره‌ي انتخابات شوراها؛ تمديد فعاليت نهادهاي انتخابي بايد مستند به قانون باشد

– و…
@seymareweekly

رئیس سازمان اداری و استخدامی: تلاش می‌کنیم از ماه آینده حقوق نیروهای شرکتی مانند نیروهای «رسمی، قراردادی، پیمانی» بلافاصله آخر ماه پرداخت شود/اطلاعات آنلاین