📌 گزارش ویژه کردپرس؛

📰 غفلت وزارت راه و شهرسازی در تکمیل یک کریدور راهبردی

📝 سرویس کرمانشاه
پروژه «جاده توسعه» یکی از بزرگترین بلندپروازی‌های توسعه‌ای اردوغان است که با هدف ترانزیت کالا و مسافر از خلیج فارس به اروپا از مسیر ترکیه در حال انجام است.
در ایران هم یک کریدور بزرگراهی با همین کارکرد مشابه از مرز بازرگان به بندر امام از حدود ۱۵ سال قبل در طول نوار غربی کشور در حال اجراست. غفلت عجیب وزارت راه و شهرسازی از تکمیل سریع این پروژه می‌تواند تاوانی به بزرگی جاماندن ایران از رقابت‌ با کریدورهای جدید و تضعیف جایگاه ترانزیتی کشور را در پی داشته باشد. کردپرس در قالب یک گزارش به این موضوع پرداخته است.

بُرشی از متن

پروژه بزرگراهی شمال غرب - جنوب غرب یک طرح بسیار مهم و کلیدی در رقابت‌های منطقه‌ای برای ایران است ولی متأسفانه طی این سال‌ها تکمیل آن با یک حرکت لاک‌پشتی دنبال شده است. طرحی که علاوه بر تامین منافع اقتصادی کشور در سطح کلان، یک مسیر ارتباطی مناسب و تحول‌آفرین برای استان‌های محروم و توسعه‌نیافته غرب کشور برای دسترسی آسانتر به اروپا و خلیج‌فارس محسوب می‌شود.

⬅️ گزارش کامل
@ilam_development

بوروکراسی هم از واژگان مظلوم است. وقتی "هرج و مرج اداری موجود" را "بوروکراسی" می‌نامیم تنِ "ماکس وبر" را در گور می‌لرزانیم.
ما در واقع از نبود بوروکراسی رنج می‌بریم نه از بود آن. بوروکراسی افلیج و بلکه ضد بوروکراسی داریم: کاغذبازی، نامه‌بازی، جلسه‌بازی، مرحله تراشی، سنگ قلاب کردن ارباب رجوع، پیچیده کردن و پیچاندن، ساختارهای متعارض، تودرتویی نهادی، تکثر مقررات،  شهوت سندنویسی، فرار حساب شده از دولت الکترونیک و شفافیت‌گریزی (پیش‌بینی‌ناپذیری)

به تجربه عرض می‌کنم نقطه عزیمت بسیاری از اصلاحات، درک و دریافت درست از بوروکراسی و نهضت زدایش‌هاست: ساختارزدایی، جلسه‌زدایی، مقررات‌زدایی، نامه‌زدایی، گزارش‌زدایی و ...

✍️حسین انتظامی |کانال آیند
@ilam_development

برداشت شما از بوروکراسی موجود بر اساس تجربه‌ای که از مراجعه به ادارات دولتی-در ایران- دارید چیست؟ آن را در مقایسه با مدل ایده‌آل بوروکراسی ماکس وبر چگونه ارزیابی می‌کنید؟
@ilam_development

حکمرانیِ خوب به زبان ساده!

در این ویدئو، هشت ویژگی «حکمرانی خوب» (good governance) به زبان ساده و با ذکر مثال، تعریف و تشریح شده است.
در این ویدئو نشان داده می‌شود وقتی راجع به حکومت خوب حرف می‌زنیم، دقیقا درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم.
@ilam_development

عباس کاظمی

در ادبیات کلاسیک، دانشگاه به‌مثابه «اجتماع علمی» فهم می‌شود؛ فضایی که بر هنجارهای مشترک، گفت‌وگوی علمی و اخلاق دانشگاهی استوار است. اما این مقاله استدلال می‌کند که سه دهه پژوهش درباره دانشگاه ایران نشان داده‌اند چنین اجتماعی عملاً شکل نگرفته است. نویسنده به‌جای تکرار روایت «ضعف اجتماع علمی»، پیشنهاد می‌کند چارچوب نظری خود را تغییر دهیم و دانشگاه را از دریچه مفهوم «قبایل دانشگاهی» ببینیم.
با الهام از نظریهٔ "میشل مافزولی" و آثار بچر و تراولر، مقاله نشان می‌دهد مناسبات دانشگاهی تنها بر عقلانیت علمی استوار نیست، بلکه شبکه‌هایی از دوستی، وفاداری، رقابت، حسادت، تعلقات سیاسی و منافع مادی و منزلتی نیز در آن نقش تعیین‌کننده دارند. از این منظر، فرایندهایی مانند جذب اعضای هیئت علمی، انتشار مقاله، تخصیص منابع و شکل‌گیری همکاری‌های پژوهشی، اغلب در دل روابط غیررسمی و مرزبندی‌های گروهی سامان می‌یابند.

نویسنده نتیجه می‌گیرد که مفهوم «قبایل دانشگاهی» نسبت به «اجتماع علمی» قدرت توضیحی بیشتری برای فهم واقعیت دانشگاه معاصر ایران دارد./کانال تلگرامی عباس وریج‌کاظمی

لینک مقاله در مجله
@ilam_development

♦️ولی‌رضا نصر در خصوصِ استقلال‌طلبیِ ایران سخن می‌گوید🔺/اقتباس از کانال جرعه
@HsociologyDeveplopment

📚نابرابری در سایه نهادها
اقتصاد سیاسی بازتوزیع در حکمرانی غیرنهادی

نویسنده:فاطمه قابل‌رحمت
✅ چرا در برخی جوامع،با وجود شعارهای عدالت‌خواهانه، نابرابری تداوم می‌یابد؟ چرا سیاست‌های بازتوزیعی، حتی زمانی که در متن ایدئولوژی‌های حاکم جایگاهی مرکزی دارند، یا به اجرا درنمی‌آیند، یا به نفع گروه‌های خاص منحرف می‌شوند؟
این کتاب با عبور از تبیین‌های رایجِ مبتنی بر ایدئولوژی،مسئلهٔ اصلی را نه در محتوای ایدئولوژی‌ها،بلکه درالگوی حکمرانی غیرنهادی جستجو می‌کند.در ساختارهایی که حکمرانی از مسیرهایی چون کلاینتالیسم، پوپولیسم انتخاباتی و رفیق‌سالاری پیش می‌رود، بازتوزیع بیش از آن‌که ابزاری برای کاهش نابرابری باشد، به سازوکاری برای کنترل سیاسی-اجتماعی و تثبیت ائتلاف‌های قدرت بدل می‌شود.
✅این کتاب با تکیه بر رویکرد اقتصاد سیاسی، نشان می‌دهد که چگونه حکمرانی غیرنهادی می‌تواند مفاهیم عدالت و بازتوزیع را از درون تهی کند؛ حتی زمانی که این مفاهیم در قلب ایدئولوژی‌ رسمی قرار دارند.
«نابرابری در سایه نهادها» تلاشی است برای فهم ریشه‌های ساختاری نابرابری در خاورمیانه و بازاندیشی نسبت../نشر نهادگرا
🌐 لینک سفارش کتاب
@ilam_development

فعلاً برای کسب اطلاعات بیشتر درباره معنا و مفهوم کلاینتالیسم (دست‌نشانده‌پروری) و اثرات آن بر اقتصاد و اجتماع، به دو منبع زیر مراجعه کنید:

🔗درآمدی بر نظریه‌ی کلاین‌تالیسم و زمینه‌های ظهور و تداوم آن در جوامع در حال توسعه – بخش نخست

🔗ضربهٔ فساد به رفاه
@ilam_development

نمونه‌ای از رانت و فساد ناشی از حکمرانی مبتنی بر کلاینتالیسم (دست‌نشانده‌پروری)، پوپولیسم انتخاباتی و رفیق‌سالاری، در شرکت‌های زیرمجموعه صندوق‌های بازنشستگی به روایت احمد میدری.

فساد شرکت‌ها، صدای وزیر کار را درآورد + ویدئو

خلیج فارس: وزیر کار گفت: هفته‌ای حداقل دو گزارش محرمانه فساد از شرکت‌های زیر مجموعه به‌دست من می‌رسد.
به گزارش خلیج فارس، احمد میدری وزیر تعاون،کار و رفاه اجتماعی در دیدار نمایندگان بازنشسته کشوری با انتقاد از وضعیت مدیریت شرکت‌های زیرمجموعه صندوق‌های بازنشستگی گفت: این شرکت‌ها باید ساماندهی شوند؛ هفته‌ای حداقل دو گزارش محرمانه فساد از شرکت‌های زیر مجموعه به‌دست من می‌رسد.
وی در بخشی از سخنانش گفت: یک شرکت در صندوق بازنشستگی کشوری داریم، طبق محاسبه‌ای که سال ۹۹ کردم، اگر این شرکت را ۴بار آتش زده و دوباره ساخته بودیم، این همه زیان به کشور تحمیل نمی‌شد
@ilam_development

شما نیز می‌توانید نمونه‌هایی از مصادیق آشکار رانت و فساد ناشی از چیرگی الگوی حکمرانی غیرنهادی مبتنی بر دست‌نشانده‌پروری، پوپولیسم انتخاباتی و رفیق‌سالاری را در شهر و دیارتان مثال بزنید.

برخی از مظاهرِ آشکار و پنهانِ رانت و فسادِ ناشی از غلبهٔ الگوهای حکمرانیِ غیرنهادی (اعم از حامی‌پروری، پوپولیسم انتخاباتی و رفیق‌سالاری) که همهٔ ما کم‌وبیش از گسترشِ زیان‌بارِ آن‌ها باخبریم:
◽ دسترسی غیررقابتی به منابع و فرصت‌های کمیاب توسط افراد و گروه‌هایی که با مقاماتِ در قدرت، وابستگی سیاسی یا شخصی دارند؛ مثلاً یک شرکت خاص که به یک مقام دولتی نزدیک است و بدون رعایت قواعدِ رقابتیِ بازار، قراردادهای ویژهٔ دولتی را کسب می‌کند.
◽ توزیعِ برخی منابع عمومی یا ارائهٔ خدماتِ رایگان و کم‌بهره به افراد و گروه‌های خاصی که از حامیانِ نمایندگان و جناح‌های پیروزِ انتخابات هستند.
◽ به‌کارگیری و جانبداری از انتصابِ افرادِ خاص در سمت‌های کلیدی بر اساس روابط شخصی و دوستی‌ها، نه بر اساس شایستگی و توانایی (عاملِ اصلیِ ناکارآمدی در مدیریتِ منابع و گسترشِ فساد).
@ilam_development

هدا احمدی، نویسندهٔ نشریه تجارت فردا، در یادداشتی مرتبط با مسئله‌ی الگوی حکمرانی غیر نهادی و تأثیرات منفی آن با عنوان: تیول‌داری و حامی‌پروری و عواقب منفیِ آن برای نظام اداری، سؤال ذیل را مطرح و به آن پاسخ داده، که مطالعهٔ آن به فهم بهتر ما از معضل یاد شده در ایران کمک می‌کند:
«آیا مسعود پزشکیان می‌تواند نوچه‌پروری در نظام اداری را کاهش دهد؟»
@ilam_development

جناب شیخ یوسف جمالی گرامی، ما هم به وجود مبارک شما و هموطنان اهل‌سنت‌مون می‌بالیم/گاراژ-مهدی تدینی
#ایران
#بندرعباس
#ایرانشهر
#جامعه‌ـ‌ایرانی
#همبستگی‌ـ‌اجتماعی‌

⭕️ جبر فقر

ناامنی اقتصادی در استان‌های محروم چه عواقبی دارد؟

✍🏻مریم رحیمی /نویسنده نشریه

🔹معمولاً انتظار داریم فرصت‌های شغلی بیشتر و درآمد بیشتر، سبب تورم شوند. یعنی تورم به‌عنوان یک پدیده پولی در استان‌هایی که میزان درآمد بالاتر است بیشتر باشد و در روی دیگر سکه، استان‌های دارای رکود و بیکاری بالا که احتمالاً دچار ضعف تقاضا هم هستند، تورم کمتری را تجربه کنند. آنچه امروز در برخی استان‌های ایران مشاهده می‌شود، تصویری متفاوت و نگران‌کننده از اقتصاد منطقه‌ای کشور ارائه می‌دهد. در سال‌های اخیر، استان‌هایی مانند کردستان، کرمانشاه، ایلام و لرستان در صدر جدول بیکاری قرار گرفته‌اند و همزمان بالاترین نرخ‌های تورم را نیز تجربه کرده‌اند.

🔹مناطق محروم عمدتاً به بخش کشاورزی یا برخی فعالیت‌های دیگر وابسته هستند که بسته به موقعیت‌های مختلف، ممکن است با رشد منفی مواجه شوند. این مناطق صنعتی نبوده و از ظرفیت تولید بالایی هم برخوردار نیستند. در این مناطق حتی اگر صنعتی هم وجود داشته باشد، توسعه ‌نیافته است و علاوه‌بر این، بخش خدمات هم رشد قابل‌توجهی نداشته است. حال فرض کنیم تقاضای کالا در سراسر کشور در سطح پایینی قرار دارد. در چنین شرایطی، عرضه در منطقه محروم بیش از هر چیز تحت‌تاثیر قرار می‌گیرد، زیرا گلوگاه‌های لجستیک، مسائل حمل‌ونقل و موضوعات امنیتی موجب می‌شود کالاها با دشواری بیشتری به‌دست مصرف‌کنندگان برسند.

🔹از سوی دیگر، مناطق محروم، شهرستانی و مرزی معمولاً نرخ زادوولد بالاتری نسبت به شهرهایی مانند تهران یا البرز دارند؛ در نتیجه، تعداد بیشتری از جوانان به سن ورود به بازار کار می‌رسند. بسیاری از این جوانان در مناطق کم‌درآمد تحصیل ‌کرده‌اند، اما فرصت شغلی متناسب با تخصص و تحصیلات را در این مناطق پیدا نکرده‌اند. در نتیجه، این افراد به مناطق شهری و صنعتی مهاجرت می‌کنند. نیروی کار متخصص، نخبه و دارای بهره‌وری بالاتر در مناطق محروم جایگاهی برای جذب ندارد، زیرا ساختار تولید این مناطق توان جذب چنین نیروهایی را ندارد. این افراد برای یافتن شغل ناچارند به مناطق صنعتی‌تر و برخوردار که رشد اقتصادی بالاتر دارند مهاجرت کنند.

🔹برای خروج این مناطق از تله فقر باید به این نکته توجه کرد که «وقتی ساختار تولید ضعیف باشد، هرچقدر هم نیروی کار تربیت شود، امکان جذب آن وجود نخواهد داشت. نتیجه چنین وضعیتی افزایش بیکاری و در ادامه تشدید فشارهای تورمی است. اینها در واقع بازتاب همان پیوندها و چسبندگی‌هایی هستند که میان متغیرهای اقتصادی وجود دارد. توسعه اقتصادی این مناطق نیازمند طراحی یک بسته سیاستی جامع است و اگر قرار است از این مناطق حمایت شود، حمایت‌ها باید در بر گیرنده مجموعه‌ای از اقدامات مانند تامین مواد اولیه، بهبود فضای کسب‌وکار، توسعه حمل‌ونقل، ارتقای امنیت منطقه، اصلاح شبکه توزیع و تسهیل دسترسی خانوارها به کالاهای مورد نیاز باشد./تجارت فردا

📌 متن کامل گزارش را اینجا و گفت‌وگوی پرونده را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
@ilam_development

🎥 موسی غنی‌نژاد: دین را ابزار سیاسی نکنید

موسی غنی‌نژاد در مناظره با میلاد دخانچی:

🔹از درون دین، مبارزه طبقاتی برنمی‌آید. اینها اسلام را ابزار سیاسی و مبارزه کرده‌اند. این را اول به آقای شریعتی و بعد به آقای دخانچی می‌گویم؛ اگر پروژه‌‌ای برای اداره جامعه دارید، مانند مارکسیست‌ها پروژه‌تان را پیاده کنید. به دین چه کار دارید؟ چرا دین را ابزار می‌کنید؟ دین در میان مردم محبوبیت دارد. مردم به دین علاقه و اعتقاد دارند.

🔹استفاده ابزاری از دین، غیر اخلاقی‌ترین کاری است که یک فرد سیاسی و روشنفکر می‌تواند انجام دهد. دین از سیاست جداست، به این معنا نیست که دین به سیاست ربطی ندارد؛ بلکه به این معناست که نباید دین را ابزار پروژه خود کنید؛ چون ممکن است پروژه شما اشتباه باشد و در این میان دین است که هزینه می‌دهد. چرا از دین هزینه می‌کنید؟ از خودتان هزینه کنید. شما پروژه خود را مطرح کنید؛ اگر مردم پسندیدند آن را انتخاب می‌کنند؛ اگر نپسندیدند آن را کنار می‌گذارند.

⬅️ فیلم کامل مناظره موسی غنی‌نژاد و میلاد دخانچی | چپ نو؛ پروژه رفع بدنامی از چپ‌ها؟/اقتصاد نیوز
@ilam_development

🔻غنی‌نژاد: هرجا چپ‌ها سکان‌دار بودند فاجعه به بار آمد، آنها بی‌آبرو شده‌اند | دخانچی: چپ نو، تکرارِ مارکسیسم نیست

◻️موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان و میلاد دخانچی، پژوهشگر مطالعات فرهنگی در یک مناظره صریح و داغ در «اقتصادنیوز»، اندیشه‌های یکدیگر را به نقد کشیدند.

موسی غنی نژاد:

🔹چپ‌ها بی‌آبرو شدند برای اینکه بی‌مبنا صحبت کرده‌اند.

🔹اسلام را ابزار سیاسی نکنید. اسلامِ سیاسی یعنی چه؟ کجای اسلام، سیاسی است؟ چرا از دین هزینه می‌کنید؟ از خودتان هزینه کنید.

🔹دکتر شریعتی هیچ دانش اسلامی نداشت. شریعتی نمی‌داند مارکسیسم چیست.  به نظر من او از نظر فکری، شیاد است.

🔹من راست نیستم و اصلاً با تفکر راست زاویه دارم؛ من لیبرال هستم و از لیبرالیسم و آزادی‌خواهی دفاع می‌کنم.

🔹چپ‌ها، لیبرال‌ها را توجیه‌کننده وضع موجود می‌دانند؛ در حالی که لیبرال‌ها بزرگ‌ترین منتقدین وضع موجودند

🔹 مشکل ایران نبودن آزادی است. ما در اقتصاد، فرهنگ، سیاست و اجتماع، آزادی نداریم. به حقوق فردی احترام نمی‌گذاریم.

میلاد دخانچی:

🔹به دلیل بدنامی چپ‌ها، مجبور شدیم آرام‌آرام از آن فاصله بگیریم. جالب است که بگویم در بسیاری از محافل همچنان ما را چپی می‌نامند.

🔹چپ فحش و ناسزا شده است. من طرفدار مارکس نیستم؛ ولی طرفدار علوم انسانی و مروج علوم انسانی هستم.

🔹شریعتی در برندینگ قوچانی – غنی‌نژاد قرار گرفت و غلط معرفی شد. شریعتی در ایجاد دولت-ملت ایرانی، مشارکت عمده‌ای داشت.

🔹مسئله ما در ایران حضور یک لویاتان اختاپوسی است که دستش را در همه حوزه‌ها برده است.

🔹یک نهاد امنیتی گفت میزان اقبال مردم به جمهوری اسلامی کم شده و شما مقصر هستید.

⬅️مشروح مناظره در سایت اقتصادنیوز

⬅️ فیلم کامل مناظره در کانال یوتیوب اقتصادنیوز

⬅️ این تیزر را از دست ندهید
@ilam_development

یک جامعه‌شناس:
بنیاد ایران‌شناسی می‌تواند حلقه‌ی وصل سرمایه‌ی اجتماعی و فرهنگی لرستان باشد


مجتبا ترکارانی، جامعه‌شناس، در نشست هیئت امنای بنیاد ایران‌شناسی با استاندار لرستان، با اشاره به ظرفیت‌های فرهنگی استان، گفت:« لرستان با یک «اختلال در بازنمایی» مواجه است؛ به این معنا که آن‌چه در واقعیت به‌عنوان توانمندی، سرمایه اجتماعی و ظرفیت انسانی وجود دارد، هنوز نتوانسته به‌درستی در عرصه عمومی و در قالب یک نمود مؤثر فرهنگی و اجتماعی ظاهر شود.»

دکتر ترکارانی با بیان این‌که استان لرستان در سطح فردی و اجتماعی نیازمند تقویت این بازنمایی است، افزود:« نهادهایی مانند بنیاد ایران‌شناسی می‌توانند در این مسیر نقش‌آفرینی کنند و فاصله میان «بود» و «نمود» را کاهش دهند.»

ترکارانی با تقدیر از تلاش‌های صورت‌گرفته در بنیاد ایران‌شناسی، به‌ویژه فعالیت‌های آقای رومانی، اظهار کرد: «در دو تا سه سال اخیر، این مجموعه توانسته سرمایه اجتماعی موجود را به سرمایه فرهنگی تبدیل کند و نشست‌های فرهنگی مؤثری را رقم بزند.»

عضو هیئت تحریریه‌ی هفته‌نامه‌ی سیمره، با اشاره به این‌که بخشی از ظرفیت‌های فرهنگی استان هنوز در ساختارهای رسمی و بروکراتیک مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، تصریح کرد: «جمع حاضر از میانگین فرهنگی استان بالاتر است، اما احساس می‌کند در سیاست‌گذاری فرهنگی استان اثرگذاری لازم را ندارد و درهای بروکراسی بر روی آن بسته است.»

این جامعه‌شناس هم‌چنین با هشدار نسبت به «گسست نسلی» در این‌گونه نهادها گفت: «میانگین سنی بالای حاضران نشان می‌دهد که در جذب نسل جوان موفق نبوده‌ایم و بخشی از مباحث و فعالیت‌ها برای نسل جدید جذابیت لازم را ندارد یا پرسش‌های آنان در این فضا پاسخ داده نمی‌شود.»/کانال رسمی هفته‌نامه‌ی منطقه‌ای سیمره


⬅️متن کامل و ادامه‌ی این خبر در تارنمای آوای سیمره
@ilam_development

همان‌طور که جوادی یگانه در کانال رویای ایرانی بدرستی اشاره نموده، یکی از این سرمایه‌های ارزشمند ملی که قدر آن را بدرستی ندانستیم و ساز و کارهای استقرار و تداوم آن را در نظام حکمرانی تقویت نکردیم، همبستگی اجتماعی و ایران‌گرایی جامعه پس از جنگ ۱۲ روزه بود...

🔻پروژه شریعتی؛ نگاه به خویشتن با عینک مارکسیسم | وقتی دین ایدئولوژیک شد و قابیل نماد مالکیت خصوصی!

🔹️علی شریعتی به عنوان یکی از تاثیرگذارترین روشنفکران دهه چهل و پنجاه شمسی، نقش مهمی در شکل‌دهی به ذهنیت انقلابی جامعه ایران ایفا کرد، تا جایی که خود انقلابیون او را «معلم اتقلاب» نامیدند.

🔹️نگاه شریعتی به غرب، نگاهی یکپارچه منفی، خصمانه و ناشی از یک سوءتفاهم عمیق از مبانی مدرنیته بود. شریعتی مدرنیته را نه به عنوان بستر زایش آزادی‌های فردی، حاکمیت قانون و حقوق مالکیت، بلکه صرفاً به عنوان ماشین جنگیِ استعمار، سرمایه‌داری فاسد و استحاله فرهنگی (یا همان الیناسیون) می‌دید.

🔹️او در کتاب «تشیع علوی و تشیع صفوی» (مجموعه آثار ۹، ص ۸۸) مالکیت خصوصی را ریشه تمام مفاسد بشری و سرچشمه استثمار می‌خواند. موسی غنی‌نژاد در کتاب «اقتصاد و دولت در ایران» به تفصیل بحث می‌کند که این ضدیت کور با مالکیت خصوصی، ناشی از عدم درک این واقعیت است که مالکیت خصوصی چگونه ضامن آزادی فردی در برابر استبداد دولت شده است.|اقتصاد نیوز

⬅️ مشروح گزارش

@ilam_development