مادام که عمر من به دنیا باشد
هرجا که تو باشی دلم آنجا باشد

دیگر خبر از خودم ندارم ای دوست
تا باشد از این بی‌خبری ها باشد

☁️میلاد‌عرفان‌پور

رفتم که از دیوانه بازی دست بردارم
تا اَخم کردم مطمئن شد دوستش دارم

واکرد درهای قفس را گفت: مختاری
ترجیح دادم دست روی دست بگذارم

بیزارم از وقتی که آزادم کند، ای وای
روزی که خوشحالش نخواهد کرد آزارم

از یال و کوپالم خجالت می‌کشم اما
بازیچه‌ی آهو شدن را دوست می‌دارم

با خود نشستم مو به مو یادآوری کردم
از خواب‌های روز در شب های بیدارم

من چای می‌خوردم به نوبت شعر می‌خواندند
تا صبح، تصویر من و سعدی به دیوارم

-مهدی فرجی

در یکنواختی و سکون هیچ چیز وجود ندارد چه رسد به خوشبختی، که ناگزیر از پویشی دائمی سرچشمه میگیرد.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

عزيز من
شب عمیق است؛ اما روز از آن هم عمیق تر است. غم عميق است؛ اما شادی از آن هم عمیق تر است.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

کاش می‌توانستم همچون خوب‌ترین دلقکان جهان تو را سخت و طولانی و عمیق بخندانم.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

هرکس که کاری می‌کند، هر قدر هم کوچک در معرض خشم کسانی‌ست که کاری نمی‌کنند.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

و از یاد نبریم که قلب انسان بدون گریستن می‌پوسد.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

می‌توان از کمترین شادی متعلق به دیگران، بسیار شاد شد بدون توقع تصرف آن شادی یا سهم‌خواهی از آن.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

عزیز من
برگ‌های پاییزی بی‌شک در تداوم بخشیدن به مفهوم درخت و مفهوم بخشیدن به تداوم درخت، سهمی از یاد نرفتنی دارند.

•چهل نامه کوتاه به همسرم

دست مرا بگیر و قلم کن
فکری به حال این‌همه غم کن
یعنی عزیز من بغلم کن
با این‌که عشق فاجعه‌ساز است...

-سید مهدی موسوی

قطار سوت کشید
و
راه افتاد
همه گوششان را گرفتند
و من قلبم را

-سهيل ملكى

این چنین زیر و زبر عالم نمی ماند مدام
می‌نشاند چرخ هر کس را به جای خویشتن

-صائب‌تبریزی

بله واقعا هم [ عجب جایی به داد من رسیدی..]

برای من بگو خواب کسی را باز می بینی
کسی آیا کنارت هست در رویای بعد از من؟
بگو آیا برای کشف یک لبخند می‌میرند؟
چگونه دوستت دارند آدم های بعد از من؟
چگونه گریه‌ی دیروز را از یاد خواهی برد؟
به آغوش که عادت میکنی فردای بعد از من؟

-حامد ابراهیم پور