آنچنان سوخته این خاک بلاکش که دگر
انتظار مددی از کرم باران نیست

به وفای تو طمع بستم و عمر از کف رفت
آن خطا را به حقیقت کم از این تاوان نیست

این چه تیغ است که در هر رگ من زخمی ازوست
گر بگویم که تو در خون منی بهتان نیست

رنج دیرینه ی انسان به مداوا نرسید
علّت آن است که بیمار و طبیب انسان نیست

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع
لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست

تب و تاب غم عشقت دل دریا طلبد
هر تنک حوصله را طاقت این طوفان نیست

” سایه ” صد عمر در این قصه به سر رفت و هنوز
ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

-هوشنگ‌ابتهاج

چون که جالب بود.

خب بذارید شعر امشبو‌ براتون بفرستم.

شاخه را محکم گرفتن این زمان بی فایده‌ست
برگ می‌ریزد، ستیزش با خزان بی فایده‌ست

باز می‌پرسی چه شد که عاشق جبرت شدم
در دل طوفان که باشی بادبان بی فایده‌ست

بال وقتی بشکند از کوچ هم باید گذشت
دست و پا وقتی نباشد نردبان بی فایده‌ست

تا تو بوی زلف‌ها را می‌فرستی با نسیم
سعی من در سر به زیری بی گمان بی فایده‌ست

در من عاشق، توان ذره‌ای پرهیز نیست
پرت کن ما را به دوزخ، امتحان بی فایده‌ست

از نصیحت کردنم پیغمبرانت خسته‌اند
حرف موسی را نمی‌فهمد شبان، بی فایده‌ست

من به دنبال خدایی که بسوزاند مرا
همچنان می‌گردم اما همچنان بی فایده‌ست

-کاظم بهمنی

ما غالبا دلتنگ موقعیتی می‌شویم که در آن همه واقعیت را نمی‌دانستیم.

*/تنهایان‌- ادوارد مونک ۱۹۰۵

ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﭼﺮﺍ ﻣﻦ؟!
ﺗﺎ ﺷﺮﺡ ﺩﻫﻢ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ‌ی ﺧﻠﻖ ﭼﺮا تو ؟

-محمدعلی بهمنی

به تو که فکر میکنم؛
پرنده‌ای می‌آید ..
می‌نشیند گوشه‌ی قلبم!

-جورج؛اورول

باز عاشقت شدم
داشتم آهنگی گوش میدادم که؛
شبیه چشم‌هایِ تو بود...

-عباس‌ معروفی

بهت نگفت بمون؟

دارم راه میفتم ببینمم تهش
منو این هوا تا کجا می‌بره...

بیاید براتون شعر بخونم.

گفت در چشمان من غرق تماشایی چقدر
گفتم آری، خود نمی‌دانی که زیبایی چقدر
‌
در میان دوستداران تا غریبم دید گفت:
دوره‌گرد آشنا! دور و بر مایی چقدر
‌

ای دل عاشق که پای انتظارش سوختی
هیچکس در انتظارت نیست، تنهایی چقدر
‌
عاشقی از داغ غیرت مرد و با خونش نوشت
دل نمی‌بندی ولی محبوب دلهایی چقدر
‌