စိတ္တဇလူသတ်သမားတွေကို ရွေးပြီးလိုက်သတ်တတ်တဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမား သတ်သမားတစ်ယောက်အကြောင်း...အခုတင်ပေးထားတဲ့ စီးရီးကတော့ စိတ္တဇလူသတ်သမား သတ်သမားတစ်ယောက်အကြောင်းပါပဲ။

စာမှားရိုက်ထားလားဆိုပြီး နှစ်ခါပြန်မဖတ်ပါနဲ့ မှန်ပါတယ် စိတ္တဇလူသတ်သမားတွေကိုမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်သတ်ချင်တဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမားတစ်ယောက်ပါ။

စိတ္တဇလူသတ်သမား သို့မဟုတ် ကွင်းဆက်လူသတ်သမားတွေကိုက အခြားလူသတ်သမားတွေနဲ့မတူပါဘူး။ အရမ်းပိရိတယ်၊ အကွက်ကျတယ်၊ ဉာဏ်များတယ်။ ဒီတော့ ဒီလိုလူတွေကိုမှ ပြန်လိုက်သတ်ဖို့ဆိုရင် ကတုံးပေါ်ထိပ်ကွက် ဂျင်ပေါ်ကထုံးလိုဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်။

ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသွားတာက သူဟာ ရဲဌာနမှာအလုပ်လုပ်နေတဲ့ သွေးကျွမ်းကျင်မှုခင်းပညာရှင်ဖြစ်နေတာပါပဲ။ ဒီတော့ အမှုတွေကိုစုံစမ်းလိုက်ပြီးရင် ရဲဌာနတစ်ခုလုံးမရိပ်မိအောင် လိုက်ဖြုတ်လိုက်နဲ့ အတော်ကို ဥာဏ်များရတဲ့အလုပ်ပါပဲ။ ကြည့်ကြည့်လိုက်ကြပါဦး။

အဲလက်စ်ပဲရစ်ရှ်ဟာ အက်ဖ်ဘီအိုင်လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း Quantico မွာ အတန်းထဲ ထိပ်ဆုံးအနေနဲ့သင်တန်းကာလပြီးဆုံးခဲ့ပြီး လက်တွေ့လုပ်ငန်းခွင်ဝင်နေသူဖြစ်ပါတယ်

တစ်နေ့ နယူးယောက်ရဲ့ ဂရင်းစင်ထရယ် ဘူတာရုံမွာ 9/11 တိုက်ခိုက်မှုအပြီး အကြီးဆုံးတိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အဲ့ဒီနေရာမှာ ဘာကိုမွ မမှတ်မိတော့ပဲ သူ မေ့နေရာကနေ သတိပြန်ရလာခဲ့တယ်။

တိုက်ခိုက်မှုမဖြစ်ပွားခင် အချိန်လေးခဏအတွင်းမှာ ဘာမွ မသိလိုက်ရပေမယ့် အထောက်အထားတွေ အားလုံးက သူ့ကိုတရားခံလို့ညွှန်ပြနေကြပါတယ်။

ဘယ်လိုငြင်းငြင်း သူ့အထက်အရာရှိကိုယ်တိုင်ကိုက မယုံပဲနဲ့ သူ့ကို အချုပ်ခန်းအပို့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီခဲ့တယ်။

တစ်ချိန်က သူ့အတန်းဖော်တွေ သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ဆရာတွေကိုယ်တိုင်ကိုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထား လိုက်ရှာကြချိန်မှာ သူ့အနေနဲ့ သူတရားခံ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သက်သေခိုင်ခိုင်မာမာပြနိုင်ဖို့ ကျောင်းမှာ သင်ခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို အသုံးချ ကြိုးစားရပါတော့မယ်။

“အရင်နှစ်နွေရာသီက ဆိုးဝါးတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ် ကျွန်မကို ဘယ်အရာ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူကထိခိုက်နာကျင်စေလဲဆိုတာကို မမှတ်မိဘူး

ကျွန်မမိသားစုထဲက ဘယ်သူကမှလည်း ပြန်မပြောပြကြဘူး သူတို့က ကျွန်မနဲ့စကားပြောချင်စိတ်တောင် ရှိကြရဲ့လား မသိဘူး….

အမှန်တရားကြောင့် ကျွန်မစိတ်ထိခိုက်သွားမှာကို သူတို့စိုးထိတ်ကြတယ်ထင်တယ် မဟုတ်လည်း အဲဒါက သူတို့ကိုအရင်ထိခိုက်စေမှာကို စိုးရိမ်ပုံပဲ ကိုယ့်ကိုသေအောင်လို့ဆိုပြီး ပစ်ထားခံလိုက်ရတဲ့အခါ သိချင်စိတ်ဖြစ်လာမိတာ ပုံမှန်ပါပဲ….ကျွန်မအဖြစ်ကို သိအောင်လုပ်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ….”

ဒီလိုစကားလေးနဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အစချီထားပြီး ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးက ကမ်းခြေတစ်ခုမှာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ လဲကျနေတာကို အရင်ဆုံး မြင်တွေ့ရမှာပါ။

အမေရိကန်တော်ဝင်မိသားစုလို့တောင် ခေါ်ထိုက်တဲ့ စင်ကလဲမိသားစုဟာ နွေရာသီတိုင်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျွန်းဖြစ်တဲ့ ဘိချ်ဝုဒ်ကျွန်းကြီးပေါ်မှာ မိသားစုစုံစုံလင်လင်နဲ့ အားလုံးအတူတကွ ပျော်ပျော်ပါးပါး အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိကြပါတယ်တဲ့။

ဟယ်ရစ်စင်ကလဲဆိုတဲ့ ချမ်းသာပြီး ဩဇာအာဏာလည်းရှိသူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးမှာ သမီး သုံးယောက်ရှိတယ် – ကယ်ရီ၊ ပန်နီနဲ့ ဘက်စ်တဲ့။

သမီး ၃ယောက်က အိမ်ထောင်ကိုယ်စီကျပြီး ကလေးတွေ ထပ်ရှိလာတော့ ကေဒန့်စ်၊ ဂျော်နီနဲ့ မီရန်… သူတို့အောက်မှာ အငယ်တွေထပ်ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကေဒန့်စ်တို့သုံးယောက်က ဇာတ်လိုက်ပေါ့။

တစ်နှစ်တစ်ခါ ကျွန်းပေါ်ရောက်တိုင်း ဆူမရ ဆဲမရနဲ့ အော်ကြောလန် အမွှေစိန်တွေကို နာမည်ပေးထားကြတယ်။ လူလိမ်လေးများတဲ့။

သူတို့အဖွဲ့မှာ စင်ကလဲမိသားစုဝင်မဟုတ်တဲ့ ဂက်ဆိုတဲ့ အိန္ဒိယနွယ်ဖွား ကောင်လေးတစ်ယောက်လည်းပါတယ်။ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီး ကေဒန့်စ်အတွက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတဲ့ နွေရာသီက သူတို့လေးတွေအားလုံး အသက် ၁၆နှစ်ပြည့်တဲ့ နွေရာသီမှာပေါ့။

ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်လိုတွေမှားယွင်းခဲ့ကြပြီး ထိခိုက်အနာတရတွေ ဖြစ်ရတဲ့အထိ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ကြလဲဆိုတာကို ကေဒန့်စ်က ပြန်သတိရလာအောင်လုပ်မယ့်ခရီးစဉ်ကို အတူလိုက်ပါစီးမျောပြီး ကြည့်ရှုရမယ့် Psychological Thriller အမျိုးအစားဖြစ်ပါတယ်