منو یادتون بیارید داره پاییز میشه.

از آدمایی که می‌شه باهاشون درباره‌ی همه‌چی حرف زد خوشم میاد.

‏از لحاظ روحی نیاز دارم، یه مدت هیچ‌ جا نباشم.

اخلاق منو از بقیه نپرسید من با هرکی اندازه لیاقتش رفتار میکنم.

جمعه نیست که شکنجه‌ی روح و روان منه.

من عشقی رو به آدما دادم که خودم آرزوشو داشتم.

از
قشنگیات
می‌شه
هزار‌
و‌
یک
شب
نوشت.

شاید همین الانم خیلی دلم برات تنگ شده باشه ولی هیچوقت دیگه دلم نمیخواد نزدیکت شم

چطور میشه ادمی که اسیب دیده منم اما اونی که مقصره هم منم تو کجای این ماجرا بودی؟

از اون تابستونی که تو نبودی یکساعت مونده تموم بشه..