Тақдир чархпалаги
Даврада хуш кайфиятда ўтирган синфдошлар бирданига эшик олдида ғарибгина кийинган аёл пайдо бўлганда серганк тортдилар. Кафе бу кеча синфдошларнинг 35 йиллик учрашувлари учун банд қилиниб, бошқа мехмон қабул қилмаслиги аён бўла туриб, бегона одам кириши, кўпчиликка ёқмаганди. –Балки, синфдош қизларимиздандир?- аниқлик киритмоқчи бўлди Юлдуз.
-Йуғ-е, - эътироз билдирди Салима,- ёшига қараганда биздан анча каттага ўхшайди-ку!
Равшан бу аёлни таниб турганди, аммо, синфдошлари танирмикан дея индамай ўтирганди. Кейин ўзи аниқлик киритди:
-Бу Гулнора! Мен уни Жиззахдан топдим, сизларга сюрприз бўлсин деб индамагандим.
Синфдошлари унга ишонқирамай, анграйиб қолишди. Ахир, Гулнора синфларидаги, хатто мактабдаги энг сулув, кўхлик қизлардан эди-да! Бу кампир эса, сираям Гулига ўхшамасди. Шу пайт кўпчиликнинг хаёлида 1975 йил Жиззахга пахта теримига боришган кунлари жонланди.
Ўша йиллари мактаб ўқувчилари оммавий тарзда пахта теримига олиб кетиларди. Даврада ўтирган синфдошлар бу йили 9 синфда ўқишар, пахтага келишганларини худди саёхатга келишгандек қабул қилишганди. Бир куни шомда теримдан кейинги йўқлама пайти Гулнора даладан қайтмаганлиги аниқланди. Яқин – атрофни қидиришиб, топишолмади. Юқори синф йигитлари хамма ўғил болаларни сафлашиб, гурухларга ажратишди-да, қайси гурух, қайси пайкални қидиришини тушунтиришди. Қидирувчилар қоронғу тушаётган пайтда, ўзлари пахта терган пайкал четидаги трактор прицепи остидан Гулнорани ушлаб олишди. Ёнидаги шу далага масъул бўлган звеновой йигит экан. Йигитлар иккисини чала-чулпа кийинтириб, штабга судраб келишди. Иккисига хам тегишли чоралар кўрилди. Гулини уйига жўнатиб юборишди.
Терим тугаб, ноябр ойида - дарслар бошланган кунлари “пахта гуллади”. Гулноранинг дарс пайтида кўнгли айниб, қусиб юборганидан хавотирланган муаллими мактаб хамширасини чақириб келди. Текширувлар натижасида эрта гуллаган пахта кўсак олгани маълум бўлиб қолди. Буни эшитган Гулноранинг дадаси юрагини чангаллаб қолди. Ранглари кўкариб, оғзидан кўпик кела бошлади.
-Оқ қилдим сен беномусни, берган тузимга рози эмасман!..-бу отанинг сўнгги хитоби бўлди. Катта ўғил оталарининг қирқи чиқмасдан аввал, синглисини Жиззахга ўша йигитнинг ховлисига обориб ташлади.
Шу бўйи Гулнорани хеч ким қайтиб кўрмади.
Фалакнинг гардиши билан Равшан институтни битиргач, оиласи билан Жиззахга кўчиб кетди. У ерда фермер хўжалиги ташкил қилиб, иш юрита бошлади. Куз пайти пахта теримига талабалар келган кунлари эди. Бир куни аёли унга шундай деди:
-Дадаси, нариги пайкалимиздаги шийпонда бир аёл қизи билан яшаркан. Талабаларга овқат пишириб бераётган хола бор-ку, шу биз томондан экан. Аммо, мен танимадим.
Равшан эртасига мавриди бўлганда ошпаз аёл билан учрашди, гаплашди. Маълум бўлдики, Бу Гулнора экан. Синфдоши Равшанни таниган Гулноранинг ёшлари юзини ювди.
-Қўй Гули йиғлама, мана кўришдик соғ-омон экансан. Кел, яхшиси бошингдан ўтганларини гапириб бер.
-Нимасини гапирай Равшан, мен кўрмаган азоб-уқубат қолмади. Ёшлигимдаги хато учун бир умр жазосини тортиб яшаябман, тўдаси хайдаган қушдек. Хаёт хамма яқинларимдан айирди. Асли ўзим айбдорман, шунинг учун мана, гадойтопмас жойларда, одамлардан йироқда кун кечирябман.
-Гули, эшитишимча, сени ўша йигитга никохлаб қўйишганди. Нега хозир ёлғизсан? Кейин, у йигитни махалласи бу ердан анча узоқда-ку?
Гулнора авваллари хаётини кимгадир гапириб беришдан қўрқиб юрарди. Аммо, хозир синфдоши билан дардлашиб, кўнглини бўшатгиси, тўйиб-тўйиб йиғлагиси келди. Кейин нимадан бошласам экан дея бироз тараддудланиб қолди.
-Акам ўша ховлига ташлаб кетгач, унинг хотини жанжал бошлади, онасиникига кетиб қолди. Уйидагилар менга душмандек муносабатда эдилар. Умримда қилмаган оғир мехнатларни қилиб куним ўта бошлади. Тез орада хамир қориш, ноп ёпиш, сигир соғишларни хам ўрганиб олдим. Орадан кунлар ўтиб, кундошим болаларини олиб, қайтиб келди. Эр бермоқ жон бермоқ эканини англаганди назаримда. Эртасига хамир қориб, нон ёпдим. Тандирга нон ёништираётганимда кундошим ортимдан пусиб келди-да, шартта кўтариб тандирга тиқа бошлади. Дод солиб питирлай бошладим......
Давоми 19:00 да
Даврада хуш кайфиятда ўтирган синфдошлар бирданига эшик олдида ғарибгина кийинган аёл пайдо бўлганда серганк тортдилар. Кафе бу кеча синфдошларнинг 35 йиллик учрашувлари учун банд қилиниб, бошқа мехмон қабул қилмаслиги аён бўла туриб, бегона одам кириши, кўпчиликка ёқмаганди. –Балки, синфдош қизларимиздандир?- аниқлик киритмоқчи бўлди Юлдуз.
-Йуғ-е, - эътироз билдирди Салима,- ёшига қараганда биздан анча каттага ўхшайди-ку!
Равшан бу аёлни таниб турганди, аммо, синфдошлари танирмикан дея индамай ўтирганди. Кейин ўзи аниқлик киритди:
-Бу Гулнора! Мен уни Жиззахдан топдим, сизларга сюрприз бўлсин деб индамагандим.
Синфдошлари унга ишонқирамай, анграйиб қолишди. Ахир, Гулнора синфларидаги, хатто мактабдаги энг сулув, кўхлик қизлардан эди-да! Бу кампир эса, сираям Гулига ўхшамасди. Шу пайт кўпчиликнинг хаёлида 1975 йил Жиззахга пахта теримига боришган кунлари жонланди.
Ўша йиллари мактаб ўқувчилари оммавий тарзда пахта теримига олиб кетиларди. Даврада ўтирган синфдошлар бу йили 9 синфда ўқишар, пахтага келишганларини худди саёхатга келишгандек қабул қилишганди. Бир куни шомда теримдан кейинги йўқлама пайти Гулнора даладан қайтмаганлиги аниқланди. Яқин – атрофни қидиришиб, топишолмади. Юқори синф йигитлари хамма ўғил болаларни сафлашиб, гурухларга ажратишди-да, қайси гурух, қайси пайкални қидиришини тушунтиришди. Қидирувчилар қоронғу тушаётган пайтда, ўзлари пахта терган пайкал четидаги трактор прицепи остидан Гулнорани ушлаб олишди. Ёнидаги шу далага масъул бўлган звеновой йигит экан. Йигитлар иккисини чала-чулпа кийинтириб, штабга судраб келишди. Иккисига хам тегишли чоралар кўрилди. Гулини уйига жўнатиб юборишди.
Терим тугаб, ноябр ойида - дарслар бошланган кунлари “пахта гуллади”. Гулноранинг дарс пайтида кўнгли айниб, қусиб юборганидан хавотирланган муаллими мактаб хамширасини чақириб келди. Текширувлар натижасида эрта гуллаган пахта кўсак олгани маълум бўлиб қолди. Буни эшитган Гулноранинг дадаси юрагини чангаллаб қолди. Ранглари кўкариб, оғзидан кўпик кела бошлади.
-Оқ қилдим сен беномусни, берган тузимга рози эмасман!..-бу отанинг сўнгги хитоби бўлди. Катта ўғил оталарининг қирқи чиқмасдан аввал, синглисини Жиззахга ўша йигитнинг ховлисига обориб ташлади.
Шу бўйи Гулнорани хеч ким қайтиб кўрмади.
Фалакнинг гардиши билан Равшан институтни битиргач, оиласи билан Жиззахга кўчиб кетди. У ерда фермер хўжалиги ташкил қилиб, иш юрита бошлади. Куз пайти пахта теримига талабалар келган кунлари эди. Бир куни аёли унга шундай деди:
-Дадаси, нариги пайкалимиздаги шийпонда бир аёл қизи билан яшаркан. Талабаларга овқат пишириб бераётган хола бор-ку, шу биз томондан экан. Аммо, мен танимадим.
Равшан эртасига мавриди бўлганда ошпаз аёл билан учрашди, гаплашди. Маълум бўлдики, Бу Гулнора экан. Синфдоши Равшанни таниган Гулноранинг ёшлари юзини ювди.
-Қўй Гули йиғлама, мана кўришдик соғ-омон экансан. Кел, яхшиси бошингдан ўтганларини гапириб бер.
-Нимасини гапирай Равшан, мен кўрмаган азоб-уқубат қолмади. Ёшлигимдаги хато учун бир умр жазосини тортиб яшаябман, тўдаси хайдаган қушдек. Хаёт хамма яқинларимдан айирди. Асли ўзим айбдорман, шунинг учун мана, гадойтопмас жойларда, одамлардан йироқда кун кечирябман.
-Гули, эшитишимча, сени ўша йигитга никохлаб қўйишганди. Нега хозир ёлғизсан? Кейин, у йигитни махалласи бу ердан анча узоқда-ку?
Гулнора авваллари хаётини кимгадир гапириб беришдан қўрқиб юрарди. Аммо, хозир синфдоши билан дардлашиб, кўнглини бўшатгиси, тўйиб-тўйиб йиғлагиси келди. Кейин нимадан бошласам экан дея бироз тараддудланиб қолди.
-Акам ўша ховлига ташлаб кетгач, унинг хотини жанжал бошлади, онасиникига кетиб қолди. Уйидагилар менга душмандек муносабатда эдилар. Умримда қилмаган оғир мехнатларни қилиб куним ўта бошлади. Тез орада хамир қориш, ноп ёпиш, сигир соғишларни хам ўрганиб олдим. Орадан кунлар ўтиб, кундошим болаларини олиб, қайтиб келди. Эр бермоқ жон бермоқ эканини англаганди назаримда. Эртасига хамир қориб, нон ёпдим. Тандирга нон ёништираётганимда кундошим ортимдан пусиб келди-да, шартта кўтариб тандирга тиқа бошлади. Дод солиб питирлай бошладим......
Давоми 19:00 да
❤21👍6
Қўлим тандирдаги чўғда куйиб қолгач эса, жон ширин эмасми, кучим кўпайиб, унинг қўлидан қутилиб олдим. Жанжал бошланди. Қайнонам, қўни қўшнилар йиғилди. Хеч ким менинг тарафимни олмасди. Хўрлигим келиб кетди.
Гулнора бўғзи тўлиб гапиролмай қолди. Рўмолчасига кўз ёшларини артиб бироз нафас ростладида яна давом этди:
-Шунда махалламиз оқсоқоли менга насихат қилди. “Қизим, бу ер сенга ватан бўлолмайди. Бир кун сени ўлдириб қўйиши, ёки хомилангга зарар етказишлари хеч гап эмас. Агар, маслахатимга амал қилсанг, сени бошқа йигитга никохлаб қўяман. Ўзи ёмон йигит эмас, хеч кими йўқ етим ўсган. Нарги қишлоқ шийпонида яшайди. Одамлардан узоқда, қулоғинг тинч яшайсан. Эрингни овқатини вақтида пиширсанг, кир-чирини ювиб юрсанг сени бошида олиб юради”.
Менда танлаш имкони йўқ эди. Эрим жавобимни берди, кейин мени олиб кетишди. Иккинчи эрим хам ёмон одам эмасди, аммо, ўта бефарқ айтиш мумкинки бироз девонасифат экан. Кўп ичади, мени бор йўғим билан хам иши йўқ. У маст келганда ичмасликка чақирдим, аммо, калтак едим. Орадан ойлар ўтиб июнь ойида ўғил фарзанд кўрдим. Ўғлим хам далада, одамлар кўзидан панада улғая бошлади. Эрим боламга эътибор бермас, бор-йўқлиги билан иши хам йўқ. Ўғлим Алишер 5ёшга тўлган кунлари эди. Катта ариқ бўйига ўйнаб бориб қолганди. Узоқдан кўриб турвдим. Нариги сохилда эрим куймаланиб юрганди. Ўғлим уни кўргани учун ўша ёққа интилди деб ўйладим. Ўғлимни энди чақирай десам, ўзи ортига бурилиб мен томонга кела бошлади. Хотиржам бўлиб яна кетмонни қўлимга олдим. Аммо, ёнимга етиб келавермагач ўгирилиб қарадим-у, уни кўрмадим. “Алишер!” деб додлаганча катта ариққа югурдим. Болам юз метрча нарида гох кўриниб-гох кўринмай оқиб кетаётганди. Уни амаллаб сувдан олиб чиқдим. Аммо, Алишерим хушидан айрилган экан. Қаёқдандир одамлар ёрдамга етиб келишди. Додлаганим эшитишган чоғи, дарров машина топиб, мени касалхонага жўнатишди.
Туман касалхонасида даво тополмай Тошкентга жунатишди. Ярим ойдан ошиқ касалхонада ётдик. Эр зорманда бирон марта холинг не деб хабар олмади. Чумчуқ читтакнинг боласига ачинармиди! Шунда англадимки, бу одам бизга оталик қилолмас экан. Қайтага ундан яшириб тўплаган уч-тўрт сўм жамғармамни хам ичиб юборди. Ундан кетишга қарор
қилдим, аммо, ўғлимнинг тақдири нима бўлади? Ўзим боқолмас эканман, демак, кимгадир беришим, яхши еб, яхши ўқишини таъминлашим керак. Ўша ердаги хамшира ёрдамида ўғлимни болалар уйига жойладим. Ўзим
эса хар ерларда ишлаб, адашган ит каби хаёт кечира бошладим. Тақдир тақозоси билан шу далалар раиси мени бу шийпонга олиб келди. Битта хонани бахоли қудрат жихозлаб берди. Шундан бери аввалига бригада аъзоларига, кейинчалик фермер хўжалиги ташкиллингач ишчиларга ошпазлик қилиб юрибман. Фермер 20 сотих ер
ажратиб берган, трактор ишларини битириб беради. Шу ерда дехқончилик қиламан.
- Ёнингдаги қизча ким унда?-Равшан қизиқиб сўради.
-Бу қиз пахтага келган бир талаба қизники. Уям мендек адашган, гулламай сўлган
нихол экан. Пахтага келганда хомиладорлигини сезувдим. Кейинчалик туғиб менга олиб келди. Мана боқябман. Хозир ўғлимни хам боқа оламан, аммо, уни тополмадим, бошқа жойга кўчиришган экан. Хозир катта йигит бўлиб, оилали бўлгандир. Қанийди уни кўролсам, набираларимни қучолсам...
Аёлнинг кўз ёшлари юзини ювди. Равшан ичидан бир нималар туғён кўтарганини, нафас йўлларини бўғаётганини сезди.
-Гулнора, нега уйингга қайтмадинг? - Аёл бошини сарак –сарак қилди.
-Қандай қайтай, бўйнимда шармандалик тамғаси бўлса... Хонадоним ор-номуси елкамда эди, асролмадим. Уларни пичоқсиз сўйдим.
-Гулнора, дўстим, хўп десанг бир иш қиламиз. Сенинг 35 йиллик хаётинг дўзахда ўтибди.
Қилмишингга ортиғи билан жазо олибсан. Билсанми, жиноятчиларга хам шунча муддат жазо тайинланмайди. Оиланг сени кечиришларига ишонаман. Кейинги ойнинг охирги шанбасида синфдошлар мактабни битирганимизнинг 35 йиллигини нишонлаб, тадбир ташкиллаябмиз. Биз сени узоқ қидирдик,тополмадик. Мана, тақдирдан бўлиб, учрашдик. У ерга сен хам боргин, дугоналарингни, дўстларингни кўрасан. Кейин сени уйингга олиб борамиз.......
Давоми 20:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гулнора бўғзи тўлиб гапиролмай қолди. Рўмолчасига кўз ёшларини артиб бироз нафас ростладида яна давом этди:
-Шунда махалламиз оқсоқоли менга насихат қилди. “Қизим, бу ер сенга ватан бўлолмайди. Бир кун сени ўлдириб қўйиши, ёки хомилангга зарар етказишлари хеч гап эмас. Агар, маслахатимга амал қилсанг, сени бошқа йигитга никохлаб қўяман. Ўзи ёмон йигит эмас, хеч кими йўқ етим ўсган. Нарги қишлоқ шийпонида яшайди. Одамлардан узоқда, қулоғинг тинч яшайсан. Эрингни овқатини вақтида пиширсанг, кир-чирини ювиб юрсанг сени бошида олиб юради”.
Менда танлаш имкони йўқ эди. Эрим жавобимни берди, кейин мени олиб кетишди. Иккинчи эрим хам ёмон одам эмасди, аммо, ўта бефарқ айтиш мумкинки бироз девонасифат экан. Кўп ичади, мени бор йўғим билан хам иши йўқ. У маст келганда ичмасликка чақирдим, аммо, калтак едим. Орадан ойлар ўтиб июнь ойида ўғил фарзанд кўрдим. Ўғлим хам далада, одамлар кўзидан панада улғая бошлади. Эрим боламга эътибор бермас, бор-йўқлиги билан иши хам йўқ. Ўғлим Алишер 5ёшга тўлган кунлари эди. Катта ариқ бўйига ўйнаб бориб қолганди. Узоқдан кўриб турвдим. Нариги сохилда эрим куймаланиб юрганди. Ўғлим уни кўргани учун ўша ёққа интилди деб ўйладим. Ўғлимни энди чақирай десам, ўзи ортига бурилиб мен томонга кела бошлади. Хотиржам бўлиб яна кетмонни қўлимга олдим. Аммо, ёнимга етиб келавермагач ўгирилиб қарадим-у, уни кўрмадим. “Алишер!” деб додлаганча катта ариққа югурдим. Болам юз метрча нарида гох кўриниб-гох кўринмай оқиб кетаётганди. Уни амаллаб сувдан олиб чиқдим. Аммо, Алишерим хушидан айрилган экан. Қаёқдандир одамлар ёрдамга етиб келишди. Додлаганим эшитишган чоғи, дарров машина топиб, мени касалхонага жўнатишди.
Туман касалхонасида даво тополмай Тошкентга жунатишди. Ярим ойдан ошиқ касалхонада ётдик. Эр зорманда бирон марта холинг не деб хабар олмади. Чумчуқ читтакнинг боласига ачинармиди! Шунда англадимки, бу одам бизга оталик қилолмас экан. Қайтага ундан яшириб тўплаган уч-тўрт сўм жамғармамни хам ичиб юборди. Ундан кетишга қарор
қилдим, аммо, ўғлимнинг тақдири нима бўлади? Ўзим боқолмас эканман, демак, кимгадир беришим, яхши еб, яхши ўқишини таъминлашим керак. Ўша ердаги хамшира ёрдамида ўғлимни болалар уйига жойладим. Ўзим
эса хар ерларда ишлаб, адашган ит каби хаёт кечира бошладим. Тақдир тақозоси билан шу далалар раиси мени бу шийпонга олиб келди. Битта хонани бахоли қудрат жихозлаб берди. Шундан бери аввалига бригада аъзоларига, кейинчалик фермер хўжалиги ташкиллингач ишчиларга ошпазлик қилиб юрибман. Фермер 20 сотих ер
ажратиб берган, трактор ишларини битириб беради. Шу ерда дехқончилик қиламан.
- Ёнингдаги қизча ким унда?-Равшан қизиқиб сўради.
-Бу қиз пахтага келган бир талаба қизники. Уям мендек адашган, гулламай сўлган
нихол экан. Пахтага келганда хомиладорлигини сезувдим. Кейинчалик туғиб менга олиб келди. Мана боқябман. Хозир ўғлимни хам боқа оламан, аммо, уни тополмадим, бошқа жойга кўчиришган экан. Хозир катта йигит бўлиб, оилали бўлгандир. Қанийди уни кўролсам, набираларимни қучолсам...
Аёлнинг кўз ёшлари юзини ювди. Равшан ичидан бир нималар туғён кўтарганини, нафас йўлларини бўғаётганини сезди.
-Гулнора, нега уйингга қайтмадинг? - Аёл бошини сарак –сарак қилди.
-Қандай қайтай, бўйнимда шармандалик тамғаси бўлса... Хонадоним ор-номуси елкамда эди, асролмадим. Уларни пичоқсиз сўйдим.
-Гулнора, дўстим, хўп десанг бир иш қиламиз. Сенинг 35 йиллик хаётинг дўзахда ўтибди.
Қилмишингга ортиғи билан жазо олибсан. Билсанми, жиноятчиларга хам шунча муддат жазо тайинланмайди. Оиланг сени кечиришларига ишонаман. Кейинги ойнинг охирги шанбасида синфдошлар мактабни битирганимизнинг 35 йиллигини нишонлаб, тадбир ташкиллаябмиз. Биз сени узоқ қидирдик,тополмадик. Мана, тақдирдан бўлиб, учрашдик. У ерга сен хам боргин, дугоналарингни, дўстларингни кўрасан. Кейин сени уйингга олиб борамиз.......
Давоми 20:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25👍1
Гулнора Равшанга сўзсиз тикилиб қолди.
“Уйимга қайтаманми!? Мени кечиришармикан, итдек хайдаб солмасмикан! Мен уларни улар мени уятдан ўлдирганмиз! Асал арилар ножоиз жойларга қўниб келган шерикларини ўлдиришганидек”
-Равшан, мени иккинчи марта ўлдирма дўст!
-Йўқ, Гулнора, менга ишон! Энди хаммаси яхши бўлади…
Равшан кафе ташқарисида киришга ийманиб турган Гулнорага қараб, бир ой олдинги воқеаларни эслаб олди. Кейин синфдош қизларига деди:
-Уни олиб киринглар. Қайтишда уйларига олиб борамиз.
Дўстлар у билан бошқатдан таниша бошладилар. Орадан ўтган вақт чехраларга турли шакллар солган, кўпчилик таниб бўлмас даражада
ўзгариб кетганди. Байрам нихоясига етгач, икки йигит ва қизлардан уч киши Гулнорани олиб уйларига йўл олишди. Гулнорани машинада қолдириб ичкарига киришди. Гулноранинг онаси ва келинойиси уларни илиқ кутиб олишди. Дарров дастурхон ёзиб, ноз-неъматларни тўкиб солишди. -Хола, бўлди, келинингизга айтинг, дастурхонга бошқа овора бўлмасинлар. Биз сизга бир янгиликни айтгани келувдик,-гап бошлади Равшан.
-Юзларингни қувончига қараганда, яхши гап айтмоқчисан а ўғлим? – деб Равшанга тикилди она .
-Ха биз учун яхши хабар холажон, сиз хам яхши деб қабул қиласиз деган умиддамиз. Биласиз, султон суягини хўрламас дейишади. Сиз катта одамсиз, бу гапларни биздан яхшироқ тушунасиз. Хар ким экканини ўраркан. Айтмоқчиманки, иккинчи марта ўришга йўл қўймасангиз!
-Нима демоқчисан болам? Берган ёнғоғинг бироз қаттиқ экан, чақолмадим.
-Холажон, бу ёнғоқ вахлироқ экилган ва вахлироқ кесилди хам. Аммо, яратган эгам томиридан яна нихол битибди. Энди бу дарахтни кесишга йўл қўйманг.
-Хўп болам, Худо ундирганни биз ўлдирмаймиз!
Равшан Салимага имо қилганди, у тез чиқиб Гулнорани бошлаб келди. Гулнора остонагача жадал келди-ю, онасига тикилганча тўхтаб қолди:
-Ассалому алайкум!
Хамма жим. Алик хам олинмади. Она унга тикилганча бир зум қотиб қолди. Танирмикан дея бошқалар хам жим кузатардилар.
-Гулнор!!!-нихоят она таниб ўрнидан туриб кетди
-Ойижон!-дея Гулнора онасининг қучоғига отилди. Она уни қучиб, елкаларидан сочларидан силай бошлади. Юзларидан, кўзларидан ўпа кетди. -Ойижон, мени кечиринглар!
Она бир сўз айтмас, 35 йиллик айрилиқдан кейин тилига бир сўз келмасди. Ахири қизимни топсам бундай дейман, ундай дейман деган гаплари хам тилига келмасди. Бор гаплари кўзларидан ёғилар, қизини хидлаб-хидлаб, юз-кўзларидан чўлп-чўлп ўпарди. Асли, гапга хожат хам йўқ эди.
Ўтирганлар бу ходисадан кўнгиллари бузилиб, рўмолчаларини олишди. Нихоят, она тилга кирди:
-Акангни сени қидирмаган жойи қолмади-ку, болам, қаёқларда эдинг!
Равшан бу гапдан тушундики, дарахт иккинчи марта кесилмайди. Синфдошлар тезда хайрлашиб хонадонни тарк этишди. Орадан бир хафта ўтиб Гулноранинг акаси жияни Алишерни Сурхондарёдан топиб келди. Бутун оила жам бўлишди.
Давлатнинг панохида катта бўлган Алишер ўқиб, олий малумотли бўлган, хозир мактабда математикадан дарс берарди. Оила қурган, иккита ширингина фарзандлари бор экан.
Бутун оила жам бўлишди. Онасининг қолиш таклифини эса рад этди. У хеч кимдан хафа эмаслигини, фақат, дарахт бир жойда кўкаришини истаётганини айтиб узр сўради. Аммо, тез-тез келиб туришга вада берди.
-Яқин кунларда ўғлимга хатна тўй қиламиз. Хаммаларингни олиб кетаман ойижон!
тамом
Дониёр Ахмаджонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Уйимга қайтаманми!? Мени кечиришармикан, итдек хайдаб солмасмикан! Мен уларни улар мени уятдан ўлдирганмиз! Асал арилар ножоиз жойларга қўниб келган шерикларини ўлдиришганидек”
-Равшан, мени иккинчи марта ўлдирма дўст!
-Йўқ, Гулнора, менга ишон! Энди хаммаси яхши бўлади…
Равшан кафе ташқарисида киришга ийманиб турган Гулнорага қараб, бир ой олдинги воқеаларни эслаб олди. Кейин синфдош қизларига деди:
-Уни олиб киринглар. Қайтишда уйларига олиб борамиз.
Дўстлар у билан бошқатдан таниша бошладилар. Орадан ўтган вақт чехраларга турли шакллар солган, кўпчилик таниб бўлмас даражада
ўзгариб кетганди. Байрам нихоясига етгач, икки йигит ва қизлардан уч киши Гулнорани олиб уйларига йўл олишди. Гулнорани машинада қолдириб ичкарига киришди. Гулноранинг онаси ва келинойиси уларни илиқ кутиб олишди. Дарров дастурхон ёзиб, ноз-неъматларни тўкиб солишди. -Хола, бўлди, келинингизга айтинг, дастурхонга бошқа овора бўлмасинлар. Биз сизга бир янгиликни айтгани келувдик,-гап бошлади Равшан.
-Юзларингни қувончига қараганда, яхши гап айтмоқчисан а ўғлим? – деб Равшанга тикилди она .
-Ха биз учун яхши хабар холажон, сиз хам яхши деб қабул қиласиз деган умиддамиз. Биласиз, султон суягини хўрламас дейишади. Сиз катта одамсиз, бу гапларни биздан яхшироқ тушунасиз. Хар ким экканини ўраркан. Айтмоқчиманки, иккинчи марта ўришга йўл қўймасангиз!
-Нима демоқчисан болам? Берган ёнғоғинг бироз қаттиқ экан, чақолмадим.
-Холажон, бу ёнғоқ вахлироқ экилган ва вахлироқ кесилди хам. Аммо, яратган эгам томиридан яна нихол битибди. Энди бу дарахтни кесишга йўл қўйманг.
-Хўп болам, Худо ундирганни биз ўлдирмаймиз!
Равшан Салимага имо қилганди, у тез чиқиб Гулнорани бошлаб келди. Гулнора остонагача жадал келди-ю, онасига тикилганча тўхтаб қолди:
-Ассалому алайкум!
Хамма жим. Алик хам олинмади. Она унга тикилганча бир зум қотиб қолди. Танирмикан дея бошқалар хам жим кузатардилар.
-Гулнор!!!-нихоят она таниб ўрнидан туриб кетди
-Ойижон!-дея Гулнора онасининг қучоғига отилди. Она уни қучиб, елкаларидан сочларидан силай бошлади. Юзларидан, кўзларидан ўпа кетди. -Ойижон, мени кечиринглар!
Она бир сўз айтмас, 35 йиллик айрилиқдан кейин тилига бир сўз келмасди. Ахири қизимни топсам бундай дейман, ундай дейман деган гаплари хам тилига келмасди. Бор гаплари кўзларидан ёғилар, қизини хидлаб-хидлаб, юз-кўзларидан чўлп-чўлп ўпарди. Асли, гапга хожат хам йўқ эди.
Ўтирганлар бу ходисадан кўнгиллари бузилиб, рўмолчаларини олишди. Нихоят, она тилга кирди:
-Акангни сени қидирмаган жойи қолмади-ку, болам, қаёқларда эдинг!
Равшан бу гапдан тушундики, дарахт иккинчи марта кесилмайди. Синфдошлар тезда хайрлашиб хонадонни тарк этишди. Орадан бир хафта ўтиб Гулноранинг акаси жияни Алишерни Сурхондарёдан топиб келди. Бутун оила жам бўлишди.
Давлатнинг панохида катта бўлган Алишер ўқиб, олий малумотли бўлган, хозир мактабда математикадан дарс берарди. Оила қурган, иккита ширингина фарзандлари бор экан.
Бутун оила жам бўлишди. Онасининг қолиш таклифини эса рад этди. У хеч кимдан хафа эмаслигини, фақат, дарахт бир жойда кўкаришини истаётганини айтиб узр сўради. Аммо, тез-тез келиб туришга вада берди.
-Яқин кунларда ўғлимга хатна тўй қиламиз. Хаммаларингни олиб кетаман ойижон!
тамом
Дониёр Ахмаджонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24👍9⚡1
Иккиси хам утмиш хотираларига асир булиб колишди бир зум. Биринчи булиб Гулширин узига келди.
- Менинг хам сизга бир совгам бор, -деди хижо-латомуз.
- Менга-я? -энди ажабланиш навбати Давронни-ки эди.
- Тугрироги, Асалга совгам бор. Мана бу кугир-чокни унга бериб куйсангиз. Мадина иккисига бир хил кугирчок олдим.
- Рахмат, - Даврон аел узатган кугирчокни олиб негадир хомуш тортиб колди. - Ота барибир она урнини боса олмас экан. Каранг, кизим кугир-чок уйнайдиган ешда экани умуман едимда йук
Бу унинг биринчи кугирчоги булади. Буни узин-гиз берсангиз яхши буларди. Кеча сиз кетгани-нгиздан сунг Асал "ам яна качон келади?"деб ярим тунгача бувисини холи-жонига куймади. Ойим "аянг сенга чиройли уйинчоклар олиб ке-лади, яхши киз булсанг" деб алдаб ухлатдилар. Узининг ойисини яхши эслай олмайди, шунинг учун кимни курса, уша аелнинг киефасида она-сини кургандек булади. Илгари бир-икки огиз гап билан алдаб, овутардик. Лекин кеча кетга-нингиздан кейин овутиш кийин булди.
- Унда узим бераман кугирчокни, - Давроннинг сузларидан таьсирланган Гулширин катьий ахд килди. - Бугун ишдан кейин Асални шахардаги истирохат богига олиб боринг. Мен хам бола-лар билан бораман.
Уша куни Гулширин узини кушдек сезди нега-дир. Ишлари уз-узидан унар, кайфияти аьло эди. Буни кул остидаги ходимлар хам сезишди. "Бугун юзингиздан нур егиляпти-я!"дерди ким курса. Доим хоргин ва хомуш юрадиган Гулши-рин бошка биров алмаштириб куйилгандек эди гуе. Кечки пайт ишдан эртарок чикиб, болалар-ни шоширди:
- Бугун истирохат богига борамиз.
Сарвар билан Мадина бу хабарни эшитиб хур-сандчиликдан кийкириб юборишди. Гулширин уз ташвишлари билан булиб, болаларини деяр-ли бир йилдан буен бокка олиб бормаганини шундагина эслади. "Уз ташвишларимга урала-шиб, болаларимни хам катта одамга айланти-риб куйибман. Ахир, болалик бир зумда утиб кетади, кейин харканча истаса хам топа олмай-
ди бу кунларни.
Даврон кизчаси билан уларни бог дарвозаси олдида кутиб турган экан. Асал Гулшириннинг куриши билан "Аяжон!"деганча чопкиллаб ол-дига келди. Гулширин кизалокни даст кутариб олиб, юз-кузидан упди. Узига хам хайронлик, хам кизганиш билан караетган угли билан ки-зига тушунтирди:
- Сарвар, Мадина, бу жажжи кизалок Даврон амакингнинг кизи Асал. Энди у билан дуст бу-ласизлар. Хозир эса сизларга бир совгам бор, - у елимхалтага солиб олган кугирчокларни чи-кариб, аввал Асалга, кейин Мадинага тутказди.
Хар икки кизалокнинг кувончи чексиз эди. Асал кулидаги кугирчокка туймай бокарди.
- Сиз кизларга совга берган булсангиз, мен Сарварга сюрприз тайерлаганман, - Даврон чунтагидан кутича олиб Сарварга узатди. Кути-ни очиб Сарварнинг кузлари чакнаб кетди. Бу у купдан буен орзу килган Ургимчак-одам уйин-чоги эди.
- Каранг, кизларга уйинчок олибману, Сарварга олиш хакида уйламабман хам, - деди Гулширин. Рости, угил болалар кандай уйинчок уйнашини билмайман.
- Угил боланинг тилини угил бола тушунади, шундайми, полвон? - Даврон Сарварнинг елка-сига енгилгина кокди. Сарвар мамнун кулим-сиради...
Улар болаларни турли аттракционларда учи-риб, узлари завкланиб томоша килишди. Кейин музкаймокхурлик килишди. Болалар бирпасда бир-бири билан чикишиб кетишди. Мадина ва Асал кугирчокларини бир-бирига курсатиб зав-кланишарди, Даврон Сарварни ташкарига олиб чикиб, унга ниманидир уктирарди. Гулширин бир муддат елгизланиб колди. Кизик, Зохид би-лан яшаган йилларида эри уни болалар билан бирор марта истирохат богига олиб чикмаган экан. Хаелини аел кишининг майин овози бул-ди:
- Бахтли аел экансиз, - гапираетган кушни стол-да утирган урта ешлардаги аел эди. - Боядан буен сизларга караб утирибман. Хужайинингиз болаларингизга жуда мехрибон экан. Сизни хам авайлар экан. Бахтингизга куз тегмасин. Бир-бирингизга узукка куз куйгандек мос экан-сизлар.
Гулширин "рахмат" деди, аммо "бу йигит бола-ларимнинг отаси эмас" дея олмади. Негадир аелнинг гаплари юрагига хуш екаетган эди.
Богдан кайтишганида вакт анча кеч булиб колганди. Асал дадасининг кулида кугирчоги-ни кучоклаганча ухлаб колди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Менинг хам сизга бир совгам бор, -деди хижо-латомуз.
- Менга-я? -энди ажабланиш навбати Давронни-ки эди.
- Тугрироги, Асалга совгам бор. Мана бу кугир-чокни унга бериб куйсангиз. Мадина иккисига бир хил кугирчок олдим.
- Рахмат, - Даврон аел узатган кугирчокни олиб негадир хомуш тортиб колди. - Ота барибир она урнини боса олмас экан. Каранг, кизим кугир-чок уйнайдиган ешда экани умуман едимда йук
Бу унинг биринчи кугирчоги булади. Буни узин-гиз берсангиз яхши буларди. Кеча сиз кетгани-нгиздан сунг Асал "ам яна качон келади?"деб ярим тунгача бувисини холи-жонига куймади. Ойим "аянг сенга чиройли уйинчоклар олиб ке-лади, яхши киз булсанг" деб алдаб ухлатдилар. Узининг ойисини яхши эслай олмайди, шунинг учун кимни курса, уша аелнинг киефасида она-сини кургандек булади. Илгари бир-икки огиз гап билан алдаб, овутардик. Лекин кеча кетга-нингиздан кейин овутиш кийин булди.
- Унда узим бераман кугирчокни, - Давроннинг сузларидан таьсирланган Гулширин катьий ахд килди. - Бугун ишдан кейин Асални шахардаги истирохат богига олиб боринг. Мен хам бола-лар билан бораман.
Уша куни Гулширин узини кушдек сезди нега-дир. Ишлари уз-узидан унар, кайфияти аьло эди. Буни кул остидаги ходимлар хам сезишди. "Бугун юзингиздан нур егиляпти-я!"дерди ким курса. Доим хоргин ва хомуш юрадиган Гулши-рин бошка биров алмаштириб куйилгандек эди гуе. Кечки пайт ишдан эртарок чикиб, болалар-ни шоширди:
- Бугун истирохат богига борамиз.
Сарвар билан Мадина бу хабарни эшитиб хур-сандчиликдан кийкириб юборишди. Гулширин уз ташвишлари билан булиб, болаларини деяр-ли бир йилдан буен бокка олиб бормаганини шундагина эслади. "Уз ташвишларимга урала-шиб, болаларимни хам катта одамга айланти-риб куйибман. Ахир, болалик бир зумда утиб кетади, кейин харканча истаса хам топа олмай-
ди бу кунларни.
Даврон кизчаси билан уларни бог дарвозаси олдида кутиб турган экан. Асал Гулшириннинг куриши билан "Аяжон!"деганча чопкиллаб ол-дига келди. Гулширин кизалокни даст кутариб олиб, юз-кузидан упди. Узига хам хайронлик, хам кизганиш билан караетган угли билан ки-зига тушунтирди:
- Сарвар, Мадина, бу жажжи кизалок Даврон амакингнинг кизи Асал. Энди у билан дуст бу-ласизлар. Хозир эса сизларга бир совгам бор, - у елимхалтага солиб олган кугирчокларни чи-кариб, аввал Асалга, кейин Мадинага тутказди.
Хар икки кизалокнинг кувончи чексиз эди. Асал кулидаги кугирчокка туймай бокарди.
- Сиз кизларга совга берган булсангиз, мен Сарварга сюрприз тайерлаганман, - Даврон чунтагидан кутича олиб Сарварга узатди. Кути-ни очиб Сарварнинг кузлари чакнаб кетди. Бу у купдан буен орзу килган Ургимчак-одам уйин-чоги эди.
- Каранг, кизларга уйинчок олибману, Сарварга олиш хакида уйламабман хам, - деди Гулширин. Рости, угил болалар кандай уйинчок уйнашини билмайман.
- Угил боланинг тилини угил бола тушунади, шундайми, полвон? - Даврон Сарварнинг елка-сига енгилгина кокди. Сарвар мамнун кулим-сиради...
Улар болаларни турли аттракционларда учи-риб, узлари завкланиб томоша килишди. Кейин музкаймокхурлик килишди. Болалар бирпасда бир-бири билан чикишиб кетишди. Мадина ва Асал кугирчокларини бир-бирига курсатиб зав-кланишарди, Даврон Сарварни ташкарига олиб чикиб, унга ниманидир уктирарди. Гулширин бир муддат елгизланиб колди. Кизик, Зохид би-лан яшаган йилларида эри уни болалар билан бирор марта истирохат богига олиб чикмаган экан. Хаелини аел кишининг майин овози бул-ди:
- Бахтли аел экансиз, - гапираетган кушни стол-да утирган урта ешлардаги аел эди. - Боядан буен сизларга караб утирибман. Хужайинингиз болаларингизга жуда мехрибон экан. Сизни хам авайлар экан. Бахтингизга куз тегмасин. Бир-бирингизга узукка куз куйгандек мос экан-сизлар.
Гулширин "рахмат" деди, аммо "бу йигит бола-ларимнинг отаси эмас" дея олмади. Негадир аелнинг гаплари юрагига хуш екаетган эди.
Богдан кайтишганида вакт анча кеч булиб колганди. Асал дадасининг кулида кугирчоги-ни кучоклаганча ухлаб колди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33👍5❤🔥2🔥1
- Ухлаб колмаганида сиз билан кетаман деб ро-са хархаша киларди, - деди Даврон. - Эрталаб аямни топиб беринг деб сураса, нима деб жа-воб бераман хайронман.
- Агар инжиклик килачерса, айтинг, узим уни куришга бораман еки богда айланамиз.
- Майли, яхшиси богда айлана колайлик. Сарвар билан Мадина хам яйрашди.
Даврон уларни машинасида уйга келтириб куйди. Уйга келгунча Асал Гулшириннинг кучо-гида эди. Тушаетиб, кизалокнинг иссиккина юзларидан упиб куйди.
- Даврон ака, рахмат, болалар бугун жуда яйра-шди.
- Сизга рахмат. Кизим бугун узини онаси бордек хис килди. Шу бахтни сиз ато этдингиз.
Иккиси бир лахза бир-бирига тикилиб колди. Уртада йиллар давомида уларнинг орасини ту-сиб турган кузга куринмас тусик кулаб, юрак-ларни бир-бирига якинлаштирадиган нимадир пайдо була бошлаган эди...
Кунлар шу тарика бир-бирини кувиб утарди. Ишлар хам бир маромда кетяпти. Дам олиш кунлари Гулширин болалари билан, Даврон эса Асални олиб бирор жойда хордик чикаришади. Кундан кунга калбдаги иликлик ортаетганди.
Шу кунларда Дилобар чет элда эди. Ишбилар-мон аеллар иштирок этган анжуманда катна-шиб, бир олам таассурот билан кайтди. Уша тадбирда унлаб хамкорлар билан шартнома ту-зибди. Гулшириннинг унга хаваси келди.
- Опажон, канийди сиз каби чет элликлар билан хамкорлик кила олсам, - чин дилдан хавас кил-ди Гулширин.
- Бунинг хеч кандай кийин жойи йук, - деди Ди-лобар опа. Сиз аввало ички бозорда уз урнин-гизни топишингиз керак. Якинда халкаро мусо-бака утказилади. Мусобака иштирокчиларнинг либоси буйинча тендер эьлон килинган. Ана шу танловда иштирок этинг. Шояд бахтингиз чо-
пиб, танловда голиб чиксангиз. Ана шунда сиз-
га барча эшиклар очилади. Либослар дизайни устида пухта ишланг, хеч бир детални куздан кочирманг. Шу танловда голиб булишингиз шарт!
Гулширин Дилобар опа айтган танлов шарти билан танишди. У каби танлов голиби булишни истаганлар канча! Аммо у кечинмайди. Энди хеч качон ортга кайтмайди. Олдинда уни янги синовлар кутмокда эди.
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 9-қисм. - 891577018614
💥ЯНГИ СИНОВЛАР..
Танловда катнашаман деган билан хеч нарса уз-узидан булиб колмайди. Канча хужжату, югур-югурсиз битмас экан. Гулшириннинг хуж-жатлар билан ишлашга унча укуви йук. Яхшиям, енида Даврон бор, у бир хафтага кол-май керакли хужжатларни тайерлади. Хужжат-лар топширилди. Энди танлов натижасини ку-тиш колди.
"Мен сингари бу танловда катнашаетганлар канча! - уйларди Гулширин. - Уларнинг тажри-баси катта, голиб булиш эхтимоли хам юкори. Уларнинг олдида менга йул булсин!"
Шундай уйлардию , аммо калбининг бир чети-да "балки..." деган илинж ожизгина бир умид йилтиллаб турарди.
Нихоят, танлов голиблари эьлон килинадиган кун келди. Гулширин бу кунни ички бир хаяжон билан кутди. Канийди, тезрок голиб эьлон кили-нсаю, у хам уша голибни табриклаб, сунг уз иш-лари билан машгул булса. Бир нарсани узок ку-таверса одамнинг кули ишга хам бормай кола-ркан. Уша куни Гулширин тонг-сахардан уйгон-ди. Негадир кули хеч бир ишга бормади. Ич-ичидан асабийлашарди. Уни олиб кетиш учун келган Даврон хам буни сезди. Ярим йулда Гулширин бирдан фикридан кайтиб колди.
- Даврон ака, машинани оркага кайтаринг, хеч каекка бормаймиз. Бундай катта танловда иш-тирок этишга менга йул булсин.
- Нега бирдан фикрингиздан кайтиб колдингиз? Олд ойнадан оркада утирган жувонга синовчан назар ташлади йигит.
- Ростини айтсам...куркаяпман...-ростини айтиб куя колди Гулширин. - Ишларим бошкаларни-кини олдида арзимас булса, устимдан кулиш-майдими "сенга ким куйибди?"деб.
- Жанг олдидан кушинини ташлаб кочган кумо-ндон сингари сиз хам мухим иш олдидан кур-коклик киляпсизми?
- Билмадим...билмадим...- бушашди Гулширин. Негадир каттик хаяжонланяпман.
- Узингизни кулга олинг. Мухими - бу танловда голиб булишингиз эмас, шу танловда иштирок этишимизнинг узи.
Давроннинг "танловда иштирок этишимизни-нг узи мухим" деган сузлари Гулширинга далда берди. Демак, энди у елгиз эмас. Енида рухан куллаб-кувватлайдиган, керак пайтда ердам ку-лини чузадиган, суянч була оладиган кишиси бор.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Агар инжиклик килачерса, айтинг, узим уни куришга бораман еки богда айланамиз.
- Майли, яхшиси богда айлана колайлик. Сарвар билан Мадина хам яйрашди.
Даврон уларни машинасида уйга келтириб куйди. Уйга келгунча Асал Гулшириннинг кучо-гида эди. Тушаетиб, кизалокнинг иссиккина юзларидан упиб куйди.
- Даврон ака, рахмат, болалар бугун жуда яйра-шди.
- Сизга рахмат. Кизим бугун узини онаси бордек хис килди. Шу бахтни сиз ато этдингиз.
Иккиси бир лахза бир-бирига тикилиб колди. Уртада йиллар давомида уларнинг орасини ту-сиб турган кузга куринмас тусик кулаб, юрак-ларни бир-бирига якинлаштирадиган нимадир пайдо була бошлаган эди...
Кунлар шу тарика бир-бирини кувиб утарди. Ишлар хам бир маромда кетяпти. Дам олиш кунлари Гулширин болалари билан, Даврон эса Асални олиб бирор жойда хордик чикаришади. Кундан кунга калбдаги иликлик ортаетганди.
Шу кунларда Дилобар чет элда эди. Ишбилар-мон аеллар иштирок этган анжуманда катна-шиб, бир олам таассурот билан кайтди. Уша тадбирда унлаб хамкорлар билан шартнома ту-зибди. Гулшириннинг унга хаваси келди.
- Опажон, канийди сиз каби чет элликлар билан хамкорлик кила олсам, - чин дилдан хавас кил-ди Гулширин.
- Бунинг хеч кандай кийин жойи йук, - деди Ди-лобар опа. Сиз аввало ички бозорда уз урнин-гизни топишингиз керак. Якинда халкаро мусо-бака утказилади. Мусобака иштирокчиларнинг либоси буйинча тендер эьлон килинган. Ана шу танловда иштирок этинг. Шояд бахтингиз чо-
пиб, танловда голиб чиксангиз. Ана шунда сиз-
га барча эшиклар очилади. Либослар дизайни устида пухта ишланг, хеч бир детални куздан кочирманг. Шу танловда голиб булишингиз шарт!
Гулширин Дилобар опа айтган танлов шарти билан танишди. У каби танлов голиби булишни истаганлар канча! Аммо у кечинмайди. Энди хеч качон ортга кайтмайди. Олдинда уни янги синовлар кутмокда эди.
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 9-қисм. - 891577018614
💥ЯНГИ СИНОВЛАР..
Танловда катнашаман деган билан хеч нарса уз-узидан булиб колмайди. Канча хужжату, югур-югурсиз битмас экан. Гулшириннинг хуж-жатлар билан ишлашга унча укуви йук. Яхшиям, енида Даврон бор, у бир хафтага кол-май керакли хужжатларни тайерлади. Хужжат-лар топширилди. Энди танлов натижасини ку-тиш колди.
"Мен сингари бу танловда катнашаетганлар канча! - уйларди Гулширин. - Уларнинг тажри-баси катта, голиб булиш эхтимоли хам юкори. Уларнинг олдида менга йул булсин!"
Шундай уйлардию , аммо калбининг бир чети-да "балки..." деган илинж ожизгина бир умид йилтиллаб турарди.
Нихоят, танлов голиблари эьлон килинадиган кун келди. Гулширин бу кунни ички бир хаяжон билан кутди. Канийди, тезрок голиб эьлон кили-нсаю, у хам уша голибни табриклаб, сунг уз иш-лари билан машгул булса. Бир нарсани узок ку-таверса одамнинг кули ишга хам бормай кола-ркан. Уша куни Гулширин тонг-сахардан уйгон-ди. Негадир кули хеч бир ишга бормади. Ич-ичидан асабийлашарди. Уни олиб кетиш учун келган Даврон хам буни сезди. Ярим йулда Гулширин бирдан фикридан кайтиб колди.
- Даврон ака, машинани оркага кайтаринг, хеч каекка бормаймиз. Бундай катта танловда иш-тирок этишга менга йул булсин.
- Нега бирдан фикрингиздан кайтиб колдингиз? Олд ойнадан оркада утирган жувонга синовчан назар ташлади йигит.
- Ростини айтсам...куркаяпман...-ростини айтиб куя колди Гулширин. - Ишларим бошкаларни-кини олдида арзимас булса, устимдан кулиш-майдими "сенга ким куйибди?"деб.
- Жанг олдидан кушинини ташлаб кочган кумо-ндон сингари сиз хам мухим иш олдидан кур-коклик киляпсизми?
- Билмадим...билмадим...- бушашди Гулширин. Негадир каттик хаяжонланяпман.
- Узингизни кулга олинг. Мухими - бу танловда голиб булишингиз эмас, шу танловда иштирок этишимизнинг узи.
Давроннинг "танловда иштирок этишимизни-нг узи мухим" деган сузлари Гулширинга далда берди. Демак, энди у елгиз эмас. Енида рухан куллаб-кувватлайдиган, керак пайтда ердам ку-лини чузадиган, суянч була оладиган кишиси бор.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33❤🔥3🔥1
Танлов утказилаетган залга киришганида Гул-ширин узи каби хаяжонда утирган тадбиркор аелларни курди. Нихоят, хайьат раиси мазкур танлов шартларни буйича барча мезбонларга жавоб бера оладиган голиб номини эьлон кил-ди:
- Танишинг - "Ширин" хусусий корхонаси рахба-ри Гулширин Хамроева...
Хайьат раисининг кейинги сузларини Гулши-рин эшитмади. Кулоклари чиппа битиб колган, кузларидан тинмай еш куйиларди. Атрофдаги-лар уни галаба билан табриклашар, аммо Гул-шириннин назарида буларнинг хаммаси туши-да кечаетгандек эди. Нихоят, Давроннинг дал-даси билан бир оз узига келди.
- Намунча еш боладай куз еш килдингиз, йигло-ки? - кулди Даврон.
- Узи шунакаман, сал нарсага хам йиглайвера-ман.
"Насиб булса бу гузал кузлар энди хеч качон ешланмайди, - уйлади Даврон ичида. - Бу куз-лар факат бахт шуьласидан чакнаши керак".
- Хамроева, сизни чакиришяпти, мархамат, ки-ринг, - хайьат раисининг котибаси уларнинг сухбатини булди.
Гулширин юрагида минг бир хадик билан раиснинг хонасига кадам босди. Даврон унинг ортидан икки кафтини бирлаштириб "омад ти-лайман!"дегандек харакат килди.
- Келинг, Гулширинхон! Мархамат, утиринг, - таклиф килди еши эллик беш-олтмишлар атро-фидаги сочларига ок оралаган киши. - Сиз му-носиб тарзда танлов голиби булдингиз. Узин-гиз курдингиз, сиз каби танловда иштирок эт-ганлар куп булди. Аммо экспертларимиз сиз такдим этган либослар дизайни устида тухта-лишди. Шунинг узиек сиз учун катта имконият.
Энди эса ишга киришинг. Бу мусобака халкаро микесда утказилади. Демак, яратган либосла-рингиз хам ана шунга яраша юксак талабларга жавоб бериши керак. Сиз яратган либосни кийиб мусобакага киришган юртдошларимиз ортида уни куллаетган халкининг нафасини се-зиб турсин. Келган мехмонлар эса бу либосни кийганда узбекларнинг багрикенглигини, иссик нафасини хис этишсин. Сизга берилган вакт жуда оз, буюртмалар киска муддат ичида тайер булиши керак. Комиссия буюртмани ка-бул килиб олади.
Хайьат раиси айтган муддат чиндан хам киска эди. Бу фурсат ичида бундай катта хажмдаги буюртмани фахат йирик корхоналар бажара олиши мумкин. Гулшириннинг юрагига "Агар бажара олмасак нима булади?"деган вахима оралади. Катта ишга кул урибди-ю, аммо уни кандай бажариш хакида уйламаган экан. Ун-беш-йигирма чогли тикувчи билан бу ишнинг уддасидан чика олармикан?
Хайьат раисига бу тугрида хеч нарса демаган булса-да, дилидагини Давронга айтди.
- Чумчукдан курккан тарик экмайди, -тагин дал-да берди Даврон. Бошладингизми, энди ортга йул йук.
Уша куни Гулширин биринчи катта буюртма учун шартнома имзолади. Тез кунда иш бошла-ниб кетди. Илгари хар-хар замонда буладиган кичик буюртмаларни бажариб, бекорчи булиб коладиган тикувчилар ишга кумилишди-колиш-ди. Хатто бир пиела чой ичишга хам вакт йук. Вакт эса борган сайин якинлашмокда эди. Гул-ширин ички имкониятларни хисоблаб, кул ости-даги ходимлар билан ишни комиссия кабул ки-либ оладиган кунгача уддалашига ишонди. Факат кизлар иш сурьатини пасайтирмаслик-лари шарт. Аммо кутилмаганда тикувчи аеллар
дан бирининг боласи бетоб булиб колди. Бола-си эртаю кеч иситма килиб етганда онанинг кунглига иш сигармиди? Шундок хам "вактида буюртмани бажара олмасак нима булади?"деб жигибийрони чикиб юрган Гулширин тутакиб
кетди.:
- Зумрад опа, болангиз шндай пайтдаям касал буладими?
- Гулширинхон касаллик биздан рухсат сураб келмайди-ку, - кунгли огриди тикувчи аелнинг. Узингизнинг хам болаларингиз бор, улар касал булишмаганми?
- Кечиринг опа, нотугри гапириб юбордим, - ки-зишиб кетганини тан олди Гулширин. - Майли, болангизга каранг. Соглигини тиклаб, кейин ишга чиксангиз булади. Бирор ердам керак булса айтинг.
- Рахмат, хеч нарса керакмас...- Зумрад опа шундай дедию, кузлари ер чизди. Гулширин бу аелнинг эри енгилтак бир аелга илакишиб колиб, оиласидан воз кечганини, Зумрад опа аел боши билан елгиз узи уч болани ювиб- та-раб вояга етказаетганини биларди. Орияти кат-тиклигидан ердам сурамайди. Гулширин унинг кулига пул тутказди:
- Болангизни дориларига ишлатинг. Бу карз эмас, яхши ишлаганингиз учун ердам.
- Менга берган бирингиз узингизга юз баробар купайиб кайтсин, - Зумад опа кулидаги пулга караб йиглаб юборди.
- Танишинг - "Ширин" хусусий корхонаси рахба-ри Гулширин Хамроева...
Хайьат раисининг кейинги сузларини Гулши-рин эшитмади. Кулоклари чиппа битиб колган, кузларидан тинмай еш куйиларди. Атрофдаги-лар уни галаба билан табриклашар, аммо Гул-шириннин назарида буларнинг хаммаси туши-да кечаетгандек эди. Нихоят, Давроннинг дал-даси билан бир оз узига келди.
- Намунча еш боладай куз еш килдингиз, йигло-ки? - кулди Даврон.
- Узи шунакаман, сал нарсага хам йиглайвера-ман.
"Насиб булса бу гузал кузлар энди хеч качон ешланмайди, - уйлади Даврон ичида. - Бу куз-лар факат бахт шуьласидан чакнаши керак".
- Хамроева, сизни чакиришяпти, мархамат, ки-ринг, - хайьат раисининг котибаси уларнинг сухбатини булди.
Гулширин юрагида минг бир хадик билан раиснинг хонасига кадам босди. Даврон унинг ортидан икки кафтини бирлаштириб "омад ти-лайман!"дегандек харакат килди.
- Келинг, Гулширинхон! Мархамат, утиринг, - таклиф килди еши эллик беш-олтмишлар атро-фидаги сочларига ок оралаган киши. - Сиз му-носиб тарзда танлов голиби булдингиз. Узин-гиз курдингиз, сиз каби танловда иштирок эт-ганлар куп булди. Аммо экспертларимиз сиз такдим этган либослар дизайни устида тухта-лишди. Шунинг узиек сиз учун катта имконият.
Энди эса ишга киришинг. Бу мусобака халкаро микесда утказилади. Демак, яратган либосла-рингиз хам ана шунга яраша юксак талабларга жавоб бериши керак. Сиз яратган либосни кийиб мусобакага киришган юртдошларимиз ортида уни куллаетган халкининг нафасини се-зиб турсин. Келган мехмонлар эса бу либосни кийганда узбекларнинг багрикенглигини, иссик нафасини хис этишсин. Сизга берилган вакт жуда оз, буюртмалар киска муддат ичида тайер булиши керак. Комиссия буюртмани ка-бул килиб олади.
Хайьат раиси айтган муддат чиндан хам киска эди. Бу фурсат ичида бундай катта хажмдаги буюртмани фахат йирик корхоналар бажара олиши мумкин. Гулшириннинг юрагига "Агар бажара олмасак нима булади?"деган вахима оралади. Катта ишга кул урибди-ю, аммо уни кандай бажариш хакида уйламаган экан. Ун-беш-йигирма чогли тикувчи билан бу ишнинг уддасидан чика олармикан?
Хайьат раисига бу тугрида хеч нарса демаган булса-да, дилидагини Давронга айтди.
- Чумчукдан курккан тарик экмайди, -тагин дал-да берди Даврон. Бошладингизми, энди ортга йул йук.
Уша куни Гулширин биринчи катта буюртма учун шартнома имзолади. Тез кунда иш бошла-ниб кетди. Илгари хар-хар замонда буладиган кичик буюртмаларни бажариб, бекорчи булиб коладиган тикувчилар ишга кумилишди-колиш-ди. Хатто бир пиела чой ичишга хам вакт йук. Вакт эса борган сайин якинлашмокда эди. Гул-ширин ички имкониятларни хисоблаб, кул ости-даги ходимлар билан ишни комиссия кабул ки-либ оладиган кунгача уддалашига ишонди. Факат кизлар иш сурьатини пасайтирмаслик-лари шарт. Аммо кутилмаганда тикувчи аеллар
дан бирининг боласи бетоб булиб колди. Бола-си эртаю кеч иситма килиб етганда онанинг кунглига иш сигармиди? Шундок хам "вактида буюртмани бажара олмасак нима булади?"деб жигибийрони чикиб юрган Гулширин тутакиб
кетди.:
- Зумрад опа, болангиз шндай пайтдаям касал буладими?
- Гулширинхон касаллик биздан рухсат сураб келмайди-ку, - кунгли огриди тикувчи аелнинг. Узингизнинг хам болаларингиз бор, улар касал булишмаганми?
- Кечиринг опа, нотугри гапириб юбордим, - ки-зишиб кетганини тан олди Гулширин. - Майли, болангизга каранг. Соглигини тиклаб, кейин ишга чиксангиз булади. Бирор ердам керак булса айтинг.
- Рахмат, хеч нарса керакмас...- Зумрад опа шундай дедию, кузлари ер чизди. Гулширин бу аелнинг эри енгилтак бир аелга илакишиб колиб, оиласидан воз кечганини, Зумрад опа аел боши билан елгиз узи уч болани ювиб- та-раб вояга етказаетганини биларди. Орияти кат-тиклигидан ердам сурамайди. Гулширин унинг кулига пул тутказди:
- Болангизни дориларига ишлатинг. Бу карз эмас, яхши ишлаганингиз учун ердам.
- Менга берган бирингиз узингизга юз баробар купайиб кайтсин, - Зумад опа кулидаги пулга караб йиглаб юборди.
❤44🔥1
- Яхши иш килдингиз. Шурлик аел кимдан ер-дам сурашни билмай турган экан, деди Даврон Зумрад опа хонадан чиккач.
- Менга бу каби аелларнинг хаети яхши таниш, хомуш тортиб колди Гулширин. - Елгиз аел фар-занди учун хам ота, хам она вазифасини бажа-ради. Боласининг кузида еш курмаслик учун хатто жонини хам беришга тайер. Баьзи нома-рд эркаклар эса узининг маишатидан бошка нарсани уйламайди. Уша номард эрларнинг худбинлиги туфайли боланинг дили уксик, аел-нинг калби вайрон.
Гулширин огир хурсинди. Кундошлик балоси-га чидаган кунларини, эрининг уйидан чикиб кетганидан сунг икки боласи билан кечирган азобли кеча-кундузларни эслади. Кузига еш калкиди.
- Утган кунларни эслаб узингизни азобламанг, - тасалли берди Даврон. Яхши кунларингиз хали олдинда.
- Хали киладиган ишларим жуда куп, - деди Гул-ширин уйчан. - Узимни катта туфон турган ден-гизда икки боласини омон саклаб колиш учун жон бериб курашаетган одамга ухшатаман. Качон курукликка чикишим номаьлум булса-да, окимга карши сузаверади. Мен чиккан кема капитани уз хузур-халовати учун оила кемаси-ни туфон каьрига ташлаб кетиб колди. Энди бу кемани узим бошкаришим, болаларимни нурли манзилга етказишим шарт. Шу икки йил ичида бошимдан нималар утганини узим биламан. Энг аввало киладиган ишим - узимиз учун уй сотиб олишим керак. Болаларимнинг бемалол кириб чикадиган уз ватани булиши керак.
"Менинг уйим фарзандларингизга ватан бул-майдими? Хонадоним бекаси, кизимга она, узимга суюкли ер булинг. Ушанда сиз кузлаган нурли манзилга бирга етамиз!" - ана шундай фикрлар утди Давроннинг хаелидан. Уйларини тилга кучириш учун огиз жуфтлади, аммо тусат-дан жирингаган телефон кунгироги сухбатни кок уртасидан булди.
- Эшитаман, - Гулширин кунгирокка жавоб бер-ди. Гушакнинг нариги тарафидаги кишининг сузларини эшитаркан, ранги бир бироз окарди.
- Нега бунча киска фурсатда? - Ахир, хали вакт бор эди-ку...деди зурга.
Гушакни куйганида кайфияти буткул тушкун ахволда эди.
- Нима булди, тинчликми? - суради Даврон ха-вотирланиб.
- Танлов хайьати раиси кунгирок килди. Буюрт-мани вактидан олдин топшириш керак экан. Бизга беш кун мухлат беришди. Агар вактида топширмасак...- Гулширин гапининг давомини айтолмади. Стул чеккасига бехол утириб колди
- Нега, ахир хали вакт бор эди-ку?
- Билмадим, билмадим...- бош чайкади Гулши-рин. - Нега бундай булаетганини сира тушунол-маяпман.
- Мен тушунгандекман...- уйга чумди Даврон. - Бу ерда бошка гап бор.
- Кандай гап? - тушунмади Гулширин.
- Кимдир буюртмани узиники килиб олмокчи. Таниш-билишларини уртага солиб, хайьат аьзо-ларини буюртмани сиз бажара олмаслигингиз-га ишонтирган. Бу "ишонтириш" учун анчагина харажат килган булиши керак. Конунан танлов голиби сиз, тугридан тугри буюртмани бошка кишига олиб беришолмайди. Шунинг учун кин-гир йул билан ишни сиздан тортиб олишмокчи.
- Гап бу екда экан-да...- огир бош чайкади Гул-
ширин.
Бир оз уйга толиб, сунг бирдан тетикланди: - Йук, бекор уйлашибди, осонгина таслим булма-ймиз. Бу ишларни нихоясига етказсак рузгори-мизга барака киради деб канча аеллар умид билан эртаю кеч мехнат килишяпти. Уларнинг ризкини яримта килишга хеч кимнинг хакки йук.
- Нима килмокчисиз?
- Бугундан бошлаб уч сменада иш ташкил кила-миз. Узим хам кизлар билан бирга ишлайман. Тунни тонгга улаб ишлаймиз, кийин булса хам максадимизга етамиз.
Гулшириннинг овози катьий эди, кузлари хам чакнаб кетди. Унинг шижоатини куриб Даврон коллежда укиб юрган гайратли киз Гулширин-ни кургандек булди.
Гулширин айтгандек, зур босим билан иш ку-чайтирилди. Ун нафар тикувчи биринчи смена-да, яна ун нафари иккинчи сменада ишлайди-ган булди. Учинчи - тунги сменада эса Гулшири-нга шогирд тушган аеллар ишлайдиган булиш-ди. Гулшириннинг узи хар уч сменадаги тикув-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Менга бу каби аелларнинг хаети яхши таниш, хомуш тортиб колди Гулширин. - Елгиз аел фар-занди учун хам ота, хам она вазифасини бажа-ради. Боласининг кузида еш курмаслик учун хатто жонини хам беришга тайер. Баьзи нома-рд эркаклар эса узининг маишатидан бошка нарсани уйламайди. Уша номард эрларнинг худбинлиги туфайли боланинг дили уксик, аел-нинг калби вайрон.
Гулширин огир хурсинди. Кундошлик балоси-га чидаган кунларини, эрининг уйидан чикиб кетганидан сунг икки боласи билан кечирган азобли кеча-кундузларни эслади. Кузига еш калкиди.
- Утган кунларни эслаб узингизни азобламанг, - тасалли берди Даврон. Яхши кунларингиз хали олдинда.
- Хали киладиган ишларим жуда куп, - деди Гул-ширин уйчан. - Узимни катта туфон турган ден-гизда икки боласини омон саклаб колиш учун жон бериб курашаетган одамга ухшатаман. Качон курукликка чикишим номаьлум булса-да, окимга карши сузаверади. Мен чиккан кема капитани уз хузур-халовати учун оила кемаси-ни туфон каьрига ташлаб кетиб колди. Энди бу кемани узим бошкаришим, болаларимни нурли манзилга етказишим шарт. Шу икки йил ичида бошимдан нималар утганини узим биламан. Энг аввало киладиган ишим - узимиз учун уй сотиб олишим керак. Болаларимнинг бемалол кириб чикадиган уз ватани булиши керак.
"Менинг уйим фарзандларингизга ватан бул-майдими? Хонадоним бекаси, кизимга она, узимга суюкли ер булинг. Ушанда сиз кузлаган нурли манзилга бирга етамиз!" - ана шундай фикрлар утди Давроннинг хаелидан. Уйларини тилга кучириш учун огиз жуфтлади, аммо тусат-дан жирингаган телефон кунгироги сухбатни кок уртасидан булди.
- Эшитаман, - Гулширин кунгирокка жавоб бер-ди. Гушакнинг нариги тарафидаги кишининг сузларини эшитаркан, ранги бир бироз окарди.
- Нега бунча киска фурсатда? - Ахир, хали вакт бор эди-ку...деди зурга.
Гушакни куйганида кайфияти буткул тушкун ахволда эди.
- Нима булди, тинчликми? - суради Даврон ха-вотирланиб.
- Танлов хайьати раиси кунгирок килди. Буюрт-мани вактидан олдин топшириш керак экан. Бизга беш кун мухлат беришди. Агар вактида топширмасак...- Гулширин гапининг давомини айтолмади. Стул чеккасига бехол утириб колди
- Нега, ахир хали вакт бор эди-ку?
- Билмадим, билмадим...- бош чайкади Гулши-рин. - Нега бундай булаетганини сира тушунол-маяпман.
- Мен тушунгандекман...- уйга чумди Даврон. - Бу ерда бошка гап бор.
- Кандай гап? - тушунмади Гулширин.
- Кимдир буюртмани узиники килиб олмокчи. Таниш-билишларини уртага солиб, хайьат аьзо-ларини буюртмани сиз бажара олмаслигингиз-га ишонтирган. Бу "ишонтириш" учун анчагина харажат килган булиши керак. Конунан танлов голиби сиз, тугридан тугри буюртмани бошка кишига олиб беришолмайди. Шунинг учун кин-гир йул билан ишни сиздан тортиб олишмокчи.
- Гап бу екда экан-да...- огир бош чайкади Гул-
ширин.
Бир оз уйга толиб, сунг бирдан тетикланди: - Йук, бекор уйлашибди, осонгина таслим булма-ймиз. Бу ишларни нихоясига етказсак рузгори-мизга барака киради деб канча аеллар умид билан эртаю кеч мехнат килишяпти. Уларнинг ризкини яримта килишга хеч кимнинг хакки йук.
- Нима килмокчисиз?
- Бугундан бошлаб уч сменада иш ташкил кила-миз. Узим хам кизлар билан бирга ишлайман. Тунни тонгга улаб ишлаймиз, кийин булса хам максадимизга етамиз.
Гулшириннинг овози катьий эди, кузлари хам чакнаб кетди. Унинг шижоатини куриб Даврон коллежда укиб юрган гайратли киз Гулширин-ни кургандек булди.
Гулширин айтгандек, зур босим билан иш ку-чайтирилди. Ун нафар тикувчи биринчи смена-да, яна ун нафари иккинчи сменада ишлайди-ган булди. Учинчи - тунги сменада эса Гулшири-нга шогирд тушган аеллар ишлайдиган булиш-ди. Гулшириннинг узи хар уч сменадаги тикув-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42🥰8❤🔥1🔥1👏1
ОНА СЕЗГИСИ
Қабулимга бир аёл учинчи бор кириб келиб, хар доимгидек ўша мавзудан гап бошлади. Бугун ҳам шундай бўлди. Ишни бошлаб улгурмасимдан, эшик тақиллаб, эшик ортидан яна ўша аёл кўринди.
- Ассалому алайкум доктор мумкинми?
- Ҳа келинг опа мумкин.
- Яна олдингизга келяпманда.
- Ҳа майли опа, тинчликми бу сафар нима безовта қиляпти?
- Доктор сиз яҳшилаб текширмаяпсизда, ўғлимни юраги уч марта уриб кейин бир муддат тўхтаб қоляпти.
- Вой опа ей, қаердан олдингиз а бу гапни, икки марта текширдим, ҳаммаси жойида бўлса нега хавотирга тушяпсиз хайронман? Ёки менга ишонмаяпсизми?
- Ундай деманг жон ука, сиздан илтимос яна бир бор диққат билан текширинг!
- Хўп олиб кирингчи буёққа!
Авваллари томирини ушлаб аниқлаб кўргандим, бинойидек ураётган эди. Энди онахонга ишончли бўлиш учун тегишли асбоб ёрдамида текшириб кўришни режа қилдим.
Онахон фарзандини суяганча хонамга олиб кирди ва ўриндиққа ўтқазди.
- Хўш ука, бу ерга ёнбошлангчи, қани бир яҳшилаб кўрайчи! - дедимда йигитчани ўриндиққа ёнбошлатиб, керакли асбоб ёрдамида юрак уришини текшира кетдим.
- Астағфируллох! Эй худо! Опа минг бор узр, мен адашган эканман, ростдан сиз айтгандек юраги уриб туриб тўхтаб қоляпти.
- Ана айтгандиму сизга доктор.
- Тезда ўғлингизни даволаш зарур, яҳши ҳамки вақтида аниқладик, агар сиз буни сезиб қолмаганингизда охири ёмон бўларди. Фақат бир нарса сўрамоқчиман сиздан опа.
- Нима сўрамоқчисиз доктор?
- Мен шифокорман, шу ишни мутахассисиман, аввал оддий усулда, кейин эса керакли асбоблар ёрдамида бу холатни аниқладим, сизчи сиз буни қаердан сезиб қолдингиз?
- Сиз шифокорсиз беморни илмингизга таяниб текширасиз, асбобларингиз орқали эшитиб касалликни аниқлайсиз, мен онаман ахир, мен ўз фарзандимни юрак урушини бутун вужудим билан эшитаман ва азобланаман.
Онажонларимизни борига шукр!!!
Яҳши ҳамки сизлар борсизлар онажонлар!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қабулимга бир аёл учинчи бор кириб келиб, хар доимгидек ўша мавзудан гап бошлади. Бугун ҳам шундай бўлди. Ишни бошлаб улгурмасимдан, эшик тақиллаб, эшик ортидан яна ўша аёл кўринди.
- Ассалому алайкум доктор мумкинми?
- Ҳа келинг опа мумкин.
- Яна олдингизга келяпманда.
- Ҳа майли опа, тинчликми бу сафар нима безовта қиляпти?
- Доктор сиз яҳшилаб текширмаяпсизда, ўғлимни юраги уч марта уриб кейин бир муддат тўхтаб қоляпти.
- Вой опа ей, қаердан олдингиз а бу гапни, икки марта текширдим, ҳаммаси жойида бўлса нега хавотирга тушяпсиз хайронман? Ёки менга ишонмаяпсизми?
- Ундай деманг жон ука, сиздан илтимос яна бир бор диққат билан текширинг!
- Хўп олиб кирингчи буёққа!
Авваллари томирини ушлаб аниқлаб кўргандим, бинойидек ураётган эди. Энди онахонга ишончли бўлиш учун тегишли асбоб ёрдамида текшириб кўришни режа қилдим.
Онахон фарзандини суяганча хонамга олиб кирди ва ўриндиққа ўтқазди.
- Хўш ука, бу ерга ёнбошлангчи, қани бир яҳшилаб кўрайчи! - дедимда йигитчани ўриндиққа ёнбошлатиб, керакли асбоб ёрдамида юрак уришини текшира кетдим.
- Астағфируллох! Эй худо! Опа минг бор узр, мен адашган эканман, ростдан сиз айтгандек юраги уриб туриб тўхтаб қоляпти.
- Ана айтгандиму сизга доктор.
- Тезда ўғлингизни даволаш зарур, яҳши ҳамки вақтида аниқладик, агар сиз буни сезиб қолмаганингизда охири ёмон бўларди. Фақат бир нарса сўрамоқчиман сиздан опа.
- Нима сўрамоқчисиз доктор?
- Мен шифокорман, шу ишни мутахассисиман, аввал оддий усулда, кейин эса керакли асбоблар ёрдамида бу холатни аниқладим, сизчи сиз буни қаердан сезиб қолдингиз?
- Сиз шифокорсиз беморни илмингизга таяниб текширасиз, асбобларингиз орқали эшитиб касалликни аниқлайсиз, мен онаман ахир, мен ўз фарзандимни юрак урушини бутун вужудим билан эшитаман ва азобланаман.
Онажонларимизни борига шукр!!!
Яҳши ҳамки сизлар борсизлар онажонлар!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙ХАЙРЛИ ТУН МEҲРИБОНЛАРИМ
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌤🌹🌙 РАМАЗОННИНГ 22-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!!!
🤲 Рамазон ойида ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🌙•🌹• Дилда иймон, тилда бўлсин зикр саловат.
🌙•🌹• Ибодатлар гуноҳларга бўлсин каффорат.
🌙•🌹• Ҳажга бориб Байтуллоҳни айланг зиёрат.
🌙•🌹• Борар манзилингиз бўлсин Фирдавси Жаннат.
🌙•🌹• Жаннатнинг хушбўйлардан бўлинг баҳраманд.
🌙•🌹• Дуодадир сиз учун қалбим ҳар соат.
🌙•🌹• Дуоларим Парвардигор эцин ижобат.
🌙•🌹• Хонадонни тарк этмасин файзу-барокат!
🌙ЯҚИНЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 22-КУНИ МУБОРАК! 🕋
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🤲 Рамазон ойида ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🌙•🌹• Дилда иймон, тилда бўлсин зикр саловат.
🌙•🌹• Ибодатлар гуноҳларга бўлсин каффорат.
🌙•🌹• Ҳажга бориб Байтуллоҳни айланг зиёрат.
🌙•🌹• Борар манзилингиз бўлсин Фирдавси Жаннат.
🌙•🌹• Жаннатнинг хушбўйлардан бўлинг баҳраманд.
🌙•🌹• Дуодадир сиз учун қалбим ҳар соат.
🌙•🌹• Дуоларим Парвардигор эцин ижобат.
🌙•🌹• Хонадонни тарк этмасин файзу-барокат!
🌙ЯҚИНЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 22-КУНИ МУБОРАК! 🕋
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
ҲАСАДГЎЙ...
Рўзаи рамазон ойида, якшанба куни жигаримдан хабар олиш учун йўлга тушдим. Опам, энди икки йилдан буён юришдан қолган. Негалигини билмадим, ҳали олтмишдан энди ўтган бўлса, соғ-саломат бўлса, нега юролмаяптийкин? Жигарлардан хабар олиш, кўнглини кўтариш, меҳр бериш ахир ҳар бир инсоннинг бурчи-ку. Мана шундай яхши ният билан у-бу олиб, опамнинг хонадонига оёқ босдим.
-Ассаломалекум опажон, яхшимисиз. Оёғингиз яхшими? Уй ичлар, боллариз, поччам яхши юрибдиларми?
-Эээ синглим,кел. Яхшимисан. Ишлар билан ҳорма. Жонинг соғми? Бола-чақанг, уй ичинг ҳаммаси яхшими?
-Раҳмат, Худога шукур. Юрибмиз Худонинг берган кунига шукур қилиб.
-Шукур қил, шукур. Оёғинг бутун, зинғилдай югуриб юрибсан. Жонинг соғ.
-Мандаям дард дегани бисёр. Синов бисёр, ташвишим кўп. Бир қайғуни битирсам, иккинчиси келади. Шунгаям шукур.
-Мани, мана кўриб турибсан. Икки йилдан буён оёғим ишламаяпти. Ўтирган жойим ўзимники. Бир дардинг бўлса, болаларинг ҳам қочаркан, эринг ҳам.
-Қанақасига қочади, ахир бир уйда яшасаларинг.
-Бир уйда яшасам ҳам болаларимни гоҳ кўраман, гоҳ йўқ. Ўғилларим саломлашишгаям киришмайди, баъзан.
Опам, рўмолининг учи билан кўзёшларини артди.
-Ман қайси ниятда бола ўстиргандим. Ер юткур келинлар, болаларимдан мени жудо қилишди...
Шундан сўнг опам ўн минутча келинларини қарғади. Ўғилларини хотинқулиликда айблади.
-Жиянларим унчалик ёмон болалармас-ку..
-Ташқаридан шунақа кўринади сенга. Аслида Беҳруз ҳам Шоҳруҳ ҳам хотинининг гапидан чиқолмайди....
Дастурхон тузаётган келинининн қош-қовоғи уйилди. Дастурхонга у-бу қўйгач, мени дастурхонга таклиф этиб, чиқиб кетди...
-Опа, келинингизнинг ёнида бунақа демасангиз бўларди...
-Ҳа, нима? Билиб қўйсин-да, ўзларининг кимликларини.-Кел, бир пиёла чой ичгин.
Кейин сурилиб-сурилиб хонтахтага яқинлашди.
-Пешонам шўр экан, синглим, пешонам шўр экан...
-Унақа деманг. Худога шукур учта болангиз, невараларингиз бор.
-Э, ман поччангни айтяпман. Мана, кўздан қолиб, сўнг одам бўлди.Ёшлигимда, уйдан ўғирлик қилиб, ароқхўрлик қилиб куйдирди-ку...
Сўнг бир пасдан кейин гапини давом этди,
-Отамга йиғлаб бориб айтдим. Ота, ажралишаман. Ажралмасам, болалариям ўзидай алкаш бўлиб кетади дедим. "Бизди авлодда эрдан чиққан хотин йўқ. Юравериб, секин одам бўлар деди"... Қани одам бўлдими? Шоҳруҳ отасининг йўлидан юрди. Кўчаларда балчиққа ботиб ётган ҳам шу, хотини билан уришиб ҳайдаган ҳам шу...
-Ҳа, опа қўйинг, асабийлашманг. Ақли кириб қолар...
-Гўрда кирадими ақли, икки болали бўлгунча кирмай... Бироздан чой ҳўплаб давом этди,
-Магазинда ишлардим. Қўлим пулли эди. Ҳамма жигарим менинг пулим билан одам бўлди. Гавҳар опамнинг тўйида артистини кўтардим. Бир қоп ун обердим, битта қўйнинг гўштини юбордим садақасига. Назокатнинг боласига ёрдам бериш учун қизимни бир ой жўнатдим, Акамнинг учта тўйининг маблағини мен кўтардим, онамга тилла узук,тилла сирға олиб бердим, ҳеч биттаси олиб беролмади....
-Кейин... онам ўлмасидан аввал, жанжаллашиб, берганлариззи олибсиз-ку...
-Ҳа, олмасам, кимларнинг қўлига тушиб кетарди. Ювғичга беришармиди, гўрковга беришармиди...
Опам бундан ўттиз-қирқ йил аввал кимга қандай яхшилик қилган бўлса, бирма-бир санаб чиқди.
-Мана, энди кўряпсанми,биттаси опам бор экан, синглим бор экан деб хабар олай демайди... Кўролмаслик эмас, аммо ҳозир қарагин. Ҳаммаси йўлини топиб, жуда яхши яшашяпти. Ҳар бирининг участкаси бор. Мендай домда яшаётгани йўқ. Ҳаммаси менинг пулим билан одам бўлган. Ҳозир ҳаммасини ёмон кўраман. Кўришга кўзим йўқ...
-Сизам участка қургандизу, сотмаслигиз керак эди.
-Ҳааа, Беҳруз ҳовлида яшамайман. Менга машина керак деганига сотгандим. Ошхона, ҳаммомларигача пишиқ ғиштдан эди. Сотиб олган чигиртка, маза қилиб яшаётгандир...
Гап айланиб менга келди.
-Сенам,бир хабар олай демайсан. Сен ўқиётганингда юборган консерваларимни қатор қилиб қўйсам, Тошкентгача борарди.......
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рўзаи рамазон ойида, якшанба куни жигаримдан хабар олиш учун йўлга тушдим. Опам, энди икки йилдан буён юришдан қолган. Негалигини билмадим, ҳали олтмишдан энди ўтган бўлса, соғ-саломат бўлса, нега юролмаяптийкин? Жигарлардан хабар олиш, кўнглини кўтариш, меҳр бериш ахир ҳар бир инсоннинг бурчи-ку. Мана шундай яхши ният билан у-бу олиб, опамнинг хонадонига оёқ босдим.
-Ассаломалекум опажон, яхшимисиз. Оёғингиз яхшими? Уй ичлар, боллариз, поччам яхши юрибдиларми?
-Эээ синглим,кел. Яхшимисан. Ишлар билан ҳорма. Жонинг соғми? Бола-чақанг, уй ичинг ҳаммаси яхшими?
-Раҳмат, Худога шукур. Юрибмиз Худонинг берган кунига шукур қилиб.
-Шукур қил, шукур. Оёғинг бутун, зинғилдай югуриб юрибсан. Жонинг соғ.
-Мандаям дард дегани бисёр. Синов бисёр, ташвишим кўп. Бир қайғуни битирсам, иккинчиси келади. Шунгаям шукур.
-Мани, мана кўриб турибсан. Икки йилдан буён оёғим ишламаяпти. Ўтирган жойим ўзимники. Бир дардинг бўлса, болаларинг ҳам қочаркан, эринг ҳам.
-Қанақасига қочади, ахир бир уйда яшасаларинг.
-Бир уйда яшасам ҳам болаларимни гоҳ кўраман, гоҳ йўқ. Ўғилларим саломлашишгаям киришмайди, баъзан.
Опам, рўмолининг учи билан кўзёшларини артди.
-Ман қайси ниятда бола ўстиргандим. Ер юткур келинлар, болаларимдан мени жудо қилишди...
Шундан сўнг опам ўн минутча келинларини қарғади. Ўғилларини хотинқулиликда айблади.
-Жиянларим унчалик ёмон болалармас-ку..
-Ташқаридан шунақа кўринади сенга. Аслида Беҳруз ҳам Шоҳруҳ ҳам хотинининг гапидан чиқолмайди....
Дастурхон тузаётган келинининн қош-қовоғи уйилди. Дастурхонга у-бу қўйгач, мени дастурхонга таклиф этиб, чиқиб кетди...
-Опа, келинингизнинг ёнида бунақа демасангиз бўларди...
-Ҳа, нима? Билиб қўйсин-да, ўзларининг кимликларини.-Кел, бир пиёла чой ичгин.
Кейин сурилиб-сурилиб хонтахтага яқинлашди.
-Пешонам шўр экан, синглим, пешонам шўр экан...
-Унақа деманг. Худога шукур учта болангиз, невараларингиз бор.
-Э, ман поччангни айтяпман. Мана, кўздан қолиб, сўнг одам бўлди.Ёшлигимда, уйдан ўғирлик қилиб, ароқхўрлик қилиб куйдирди-ку...
Сўнг бир пасдан кейин гапини давом этди,
-Отамга йиғлаб бориб айтдим. Ота, ажралишаман. Ажралмасам, болалариям ўзидай алкаш бўлиб кетади дедим. "Бизди авлодда эрдан чиққан хотин йўқ. Юравериб, секин одам бўлар деди"... Қани одам бўлдими? Шоҳруҳ отасининг йўлидан юрди. Кўчаларда балчиққа ботиб ётган ҳам шу, хотини билан уришиб ҳайдаган ҳам шу...
-Ҳа, опа қўйинг, асабийлашманг. Ақли кириб қолар...
-Гўрда кирадими ақли, икки болали бўлгунча кирмай... Бироздан чой ҳўплаб давом этди,
-Магазинда ишлардим. Қўлим пулли эди. Ҳамма жигарим менинг пулим билан одам бўлди. Гавҳар опамнинг тўйида артистини кўтардим. Бир қоп ун обердим, битта қўйнинг гўштини юбордим садақасига. Назокатнинг боласига ёрдам бериш учун қизимни бир ой жўнатдим, Акамнинг учта тўйининг маблағини мен кўтардим, онамга тилла узук,тилла сирға олиб бердим, ҳеч биттаси олиб беролмади....
-Кейин... онам ўлмасидан аввал, жанжаллашиб, берганлариззи олибсиз-ку...
-Ҳа, олмасам, кимларнинг қўлига тушиб кетарди. Ювғичга беришармиди, гўрковга беришармиди...
Опам бундан ўттиз-қирқ йил аввал кимга қандай яхшилик қилган бўлса, бирма-бир санаб чиқди.
-Мана, энди кўряпсанми,биттаси опам бор экан, синглим бор экан деб хабар олай демайди... Кўролмаслик эмас, аммо ҳозир қарагин. Ҳаммаси йўлини топиб, жуда яхши яшашяпти. Ҳар бирининг участкаси бор. Мендай домда яшаётгани йўқ. Ҳаммаси менинг пулим билан одам бўлган. Ҳозир ҳаммасини ёмон кўраман. Кўришга кўзим йўқ...
-Сизам участка қургандизу, сотмаслигиз керак эди.
-Ҳааа, Беҳруз ҳовлида яшамайман. Менга машина керак деганига сотгандим. Ошхона, ҳаммомларигача пишиқ ғиштдан эди. Сотиб олган чигиртка, маза қилиб яшаётгандир...
Гап айланиб менга келди.
-Сенам,бир хабар олай демайсан. Сен ўқиётганингда юборган консерваларимни қатор қилиб қўйсам, Тошкентгача борарди.......
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30😁3👍1🕊1
Буёғига бир нарса дейишга ҳолим қолмади.
-Майли, мен борай, тезроқ соғайиб кетинг...
-Тўғри гап туққанингга ёқмайди. Мана санам аразладинг.
-Аразламадим. Ишларим бор эди. Майли яхши ўтиринг опажон, яна келаман.
Дим хонадан чиқдим. Тоза ҳаво...
Тоза ҳаво қандай яхшисан! Айниқса зах хонадаги қурум
босган кўнгилдан чиққан гапларни эшитганингдан кейин, тинглашдан қутилганингдан кейин, тоза ҳавонинг қадрига етмай бўлармиди...
Ташқари чиқиб, кетаётгандим. Катта жияним машинасига чақирди,
-Хола,юринг, олиб кетаман.
-Йўқ, раҳмат. Автобусда кетаман.
Жияним зўрдан машинага ўтқизди,
-Хола, гапим бор.
Машинасига ўтирдим, йўлга тушдик,
-Опангизнинг гапларидан бир шингил эшитдизми?
-Сизлар бир уйда яшаб кирмасмишсизлар. Нега бундай қиласизлар?Онангниям боғлаб қўймаган-ку. Эрта бир кун қарисанглар, онангнинг куни бошларизга тушишидан қўрқмайсизларми?
-Онам юришдан қолиб, ҳаммани қарғайдиган бўлдилар, ҳамманинг дилини оғритадилар. Ҳаммадан норози, ҳатто Худониям қарғайдилар, шукур қилишни билмайдилар. Худойим онамга жазо беришда адашибдилар. Тилларини олиши керак эди....
Мен нима дейишни билмасдим..
Раъно Умаркулова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Майли, мен борай, тезроқ соғайиб кетинг...
-Тўғри гап туққанингга ёқмайди. Мана санам аразладинг.
-Аразламадим. Ишларим бор эди. Майли яхши ўтиринг опажон, яна келаман.
Дим хонадан чиқдим. Тоза ҳаво...
Тоза ҳаво қандай яхшисан! Айниқса зах хонадаги қурум
босган кўнгилдан чиққан гапларни эшитганингдан кейин, тинглашдан қутилганингдан кейин, тоза ҳавонинг қадрига етмай бўлармиди...
Ташқари чиқиб, кетаётгандим. Катта жияним машинасига чақирди,
-Хола,юринг, олиб кетаман.
-Йўқ, раҳмат. Автобусда кетаман.
Жияним зўрдан машинага ўтқизди,
-Хола, гапим бор.
Машинасига ўтирдим, йўлга тушдик,
-Опангизнинг гапларидан бир шингил эшитдизми?
-Сизлар бир уйда яшаб кирмасмишсизлар. Нега бундай қиласизлар?Онангниям боғлаб қўймаган-ку. Эрта бир кун қарисанглар, онангнинг куни бошларизга тушишидан қўрқмайсизларми?
-Онам юришдан қолиб, ҳаммани қарғайдиган бўлдилар, ҳамманинг дилини оғритадилар. Ҳаммадан норози, ҳатто Худониям қарғайдилар, шукур қилишни билмайдилар. Худойим онамга жазо беришда адашибдилар. Тилларини олиши керак эди....
Мен нима дейишни билмасдим..
Раъно Умаркулова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤12😢9🕊1💯1
БОЙ КЕЛИНЛАР ҲАМ ЙИҒЛАЙДИ.
Ичимда илондек тўлғониб, юрагимга наштарини санчаётган бу гапни айтайми, йўқми деб узоқ ўйландим.
Кўнглим бир «Улар энди сенга бегона, бир оғизлари куйсин.
Қайтар дунё, деб шуни айтишса керак» деса, бир «Қўй, Барно, Лайло сенга не ёмонлик қилувди? Ўзинг озмунча дард чекдингми?» деб мени олға ундарди. Қадам ташлашга келганда эса негадир журъат қилолмаяпман...
Машҳурлар оламида ҳар куни ҳар хил воқеаларга, турли гап-сўзларга дуч келавериб, кўзим ҳам пишиб кетган асли. Уларнинг санъати бир томону ҳаёт саҳнасидаги томошалари бир томон. Йўқ, мен санъаткор эмасман. Шунчаки улар билан ишлайдиган ташкилотларнинг бирида ҳисобчиман, холос. Бўлимимизнинг шоу-бизнес дунёсида бўлаётган барча ҳодисаларни назардан қочирмайдиган, ҳар куни иш вақтимизнинг нақ учдан бир қисмини асосий мавзу — уларнинг тақдири ҳақидаги муҳокамаларга бағишлайдиган қизларимиз ёниб-куйиб айтаётганлари менинг қулоғимни ҳам четлаб ўтмайди, албатта. Аёл бўлсам-да, аслида бу «шоу»нинг менга унчалик қизиғи йўқ. Чунки тезроқ ишимни тугатиб, мактаб-боғчага шошишим керак. Бунинг устига, иш орасида қўшимча даромад учун ҳам нимадирлар қилишим керак. Ойлик маошимни ўзим, уч боламга етказишим лозим. Яхшиям, отам ҳаётлигида уйли-жойли қилди. Тўғри, ака-опаларим ҳам қараб туришмайди. Бироқ бировга юк бўлиб яшашнинг ўзига яраша юки бор-да. Эрдан ажрашган деган тамға эса пешанамга ботавериб, дийдамни ҳам анча қотирган.
Ўн йил аввал “тенг тенги билан” деган нақлга амал қилиб, мени турмушга узатишди. Институтда иккинчи босқичда ўқирдим ўшанда. Бойлик бахтнинг кафолати эмаслигини мен тугул, ота-онам ҳам англамаганига куяман ҳозир. Ҳошим ака бадавлат оиланинг тўнғичи, мен эса уйининг баландлигию отасининг мартабаси уникидан қолишмайдиган оиланинг кенжаси эдим. Жуда узукка кўз қўйган жуфтлик бўлганмиз. Кимларнингдир наздида, албатта. Бироқ ўзимиз узукка кўз бўлмадик. Собиқ эримни йиллар давомида хиёнатда, калтабинлик ва дангасалик, қиморбозликда айблаб келдим. Энди тушунаяпман, аслида қайнота-қайнонам уни ўзлари чизиб берган йўлдан юритиб (ўқиш жойи, дўстлари, хотинини каби катта танловларни ўғли учун улар танлашган), шундай масъулиятсиз қилиб қўйишган экан. Икки болам қўлимда, кенжам қорнимдалигида ажрашдик. Ажрашишимиз ҳам тўйимизнинг томошасидан кам бўлмади. Мебелу сарполарим икки машинага юк бўлиб, қўни-қўшниларнинг деразаю эшик ора мўралашлари билан кузатилди... ҳаммасидан ўғлимни бермаймиз дейишгани ёмон бўлди. Бечора болам олти ойни икки уй ўртасида сарсон ўтказди. Охири эрим уйланди-ю, ўғил талашиш можаросига уч нуқта қўйилди. Хуллас, миллионлар устунига қурилган оиламиз аслида қумдан ясалган ўйинчоқ уй экан... Энди эса...
Ўтган ҳафта гастролдан қайтган опахон санъаткорларимиздан бири ишхонамизга келди. Қизлар у ёқ-бу ёқдан гап солишди. Ўзиям бир қоп ёнғоқ экан.
—Опа, сизни Асрор (исми ўзгартирилган) олиб келдими? Жуда келишган ва истеъдодли йигит-да шу, деди гапга чечан Нигора дераза оша боқиб.
Ҳа, келажаги бор бу боланинг дея фахр билан гапирди опахон.
Уйланаётгани ростми қизлар бирваракайига бир хил савол беришганидан аввал кулишди, кейин бироз хижолат тортишди. Яқинда уйлантираяпмиз Бир яхшигина қиз топиб қўйдим ўзим дея келин ҳақидаги маълумотларни айта кетди. Таниш исмлар қулоғимга чалингач, унинг гапларидан ҳайратим ошди.
Санъатда истеъдоднинг ўзи камлик қилади. Кимнингдир қўллови керак Фалончи ака фалон жойда каттакон. Ўзи қўллаб юборади Асрорни, дея йигитни айнан Лайло собиқ қайнсинглимга уйлантиришдан асл мақсадни шу тариқа тушунтирган опа суҳбатга якун ясади Асрорнинг бир жувон билан боғлиқ ҳикояси билан боғлиқ саволларга эса «Йигитчиликда бўлиб туради» деб қисқагина жавоб қайтарди-да, жўнаб қолди.
У кетгач мунозара яна қизиди. Чунки яқиндагина шу йигитнинг бир жувонга илакишиб қолгани у Асрорга охирги русумдаги машина совға қилгани уйланаётганини эшитиб санъаткорлар йиғилган даврага келиб катта жанжал кўтаргани ва ғурурли юлдузимизнинг машина калитини унга қарата отгани (мен буни ғурурданмас аксинча сири очилгани аламидан деб ўйлайман ҳақида гап-сўз роса болалаганди.....
Давоми 10:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ичимда илондек тўлғониб, юрагимга наштарини санчаётган бу гапни айтайми, йўқми деб узоқ ўйландим.
Кўнглим бир «Улар энди сенга бегона, бир оғизлари куйсин.
Қайтар дунё, деб шуни айтишса керак» деса, бир «Қўй, Барно, Лайло сенга не ёмонлик қилувди? Ўзинг озмунча дард чекдингми?» деб мени олға ундарди. Қадам ташлашга келганда эса негадир журъат қилолмаяпман...
Машҳурлар оламида ҳар куни ҳар хил воқеаларга, турли гап-сўзларга дуч келавериб, кўзим ҳам пишиб кетган асли. Уларнинг санъати бир томону ҳаёт саҳнасидаги томошалари бир томон. Йўқ, мен санъаткор эмасман. Шунчаки улар билан ишлайдиган ташкилотларнинг бирида ҳисобчиман, холос. Бўлимимизнинг шоу-бизнес дунёсида бўлаётган барча ҳодисаларни назардан қочирмайдиган, ҳар куни иш вақтимизнинг нақ учдан бир қисмини асосий мавзу — уларнинг тақдири ҳақидаги муҳокамаларга бағишлайдиган қизларимиз ёниб-куйиб айтаётганлари менинг қулоғимни ҳам четлаб ўтмайди, албатта. Аёл бўлсам-да, аслида бу «шоу»нинг менга унчалик қизиғи йўқ. Чунки тезроқ ишимни тугатиб, мактаб-боғчага шошишим керак. Бунинг устига, иш орасида қўшимча даромад учун ҳам нимадирлар қилишим керак. Ойлик маошимни ўзим, уч боламга етказишим лозим. Яхшиям, отам ҳаётлигида уйли-жойли қилди. Тўғри, ака-опаларим ҳам қараб туришмайди. Бироқ бировга юк бўлиб яшашнинг ўзига яраша юки бор-да. Эрдан ажрашган деган тамға эса пешанамга ботавериб, дийдамни ҳам анча қотирган.
Ўн йил аввал “тенг тенги билан” деган нақлга амал қилиб, мени турмушга узатишди. Институтда иккинчи босқичда ўқирдим ўшанда. Бойлик бахтнинг кафолати эмаслигини мен тугул, ота-онам ҳам англамаганига куяман ҳозир. Ҳошим ака бадавлат оиланинг тўнғичи, мен эса уйининг баландлигию отасининг мартабаси уникидан қолишмайдиган оиланинг кенжаси эдим. Жуда узукка кўз қўйган жуфтлик бўлганмиз. Кимларнингдир наздида, албатта. Бироқ ўзимиз узукка кўз бўлмадик. Собиқ эримни йиллар давомида хиёнатда, калтабинлик ва дангасалик, қиморбозликда айблаб келдим. Энди тушунаяпман, аслида қайнота-қайнонам уни ўзлари чизиб берган йўлдан юритиб (ўқиш жойи, дўстлари, хотинини каби катта танловларни ўғли учун улар танлашган), шундай масъулиятсиз қилиб қўйишган экан. Икки болам қўлимда, кенжам қорнимдалигида ажрашдик. Ажрашишимиз ҳам тўйимизнинг томошасидан кам бўлмади. Мебелу сарполарим икки машинага юк бўлиб, қўни-қўшниларнинг деразаю эшик ора мўралашлари билан кузатилди... ҳаммасидан ўғлимни бермаймиз дейишгани ёмон бўлди. Бечора болам олти ойни икки уй ўртасида сарсон ўтказди. Охири эрим уйланди-ю, ўғил талашиш можаросига уч нуқта қўйилди. Хуллас, миллионлар устунига қурилган оиламиз аслида қумдан ясалган ўйинчоқ уй экан... Энди эса...
Ўтган ҳафта гастролдан қайтган опахон санъаткорларимиздан бири ишхонамизга келди. Қизлар у ёқ-бу ёқдан гап солишди. Ўзиям бир қоп ёнғоқ экан.
—Опа, сизни Асрор (исми ўзгартирилган) олиб келдими? Жуда келишган ва истеъдодли йигит-да шу, деди гапга чечан Нигора дераза оша боқиб.
Ҳа, келажаги бор бу боланинг дея фахр билан гапирди опахон.
Уйланаётгани ростми қизлар бирваракайига бир хил савол беришганидан аввал кулишди, кейин бироз хижолат тортишди. Яқинда уйлантираяпмиз Бир яхшигина қиз топиб қўйдим ўзим дея келин ҳақидаги маълумотларни айта кетди. Таниш исмлар қулоғимга чалингач, унинг гапларидан ҳайратим ошди.
Санъатда истеъдоднинг ўзи камлик қилади. Кимнингдир қўллови керак Фалончи ака фалон жойда каттакон. Ўзи қўллаб юборади Асрорни, дея йигитни айнан Лайло собиқ қайнсинглимга уйлантиришдан асл мақсадни шу тариқа тушунтирган опа суҳбатга якун ясади Асрорнинг бир жувон билан боғлиқ ҳикояси билан боғлиқ саволларга эса «Йигитчиликда бўлиб туради» деб қисқагина жавоб қайтарди-да, жўнаб қолди.
У кетгач мунозара яна қизиди. Чунки яқиндагина шу йигитнинг бир жувонга илакишиб қолгани у Асрорга охирги русумдаги машина совға қилгани уйланаётганини эшитиб санъаткорлар йиғилган даврага келиб катта жанжал кўтаргани ва ғурурли юлдузимизнинг машина калитини унга қарата отгани (мен буни ғурурданмас аксинча сири очилгани аламидан деб ўйлайман ҳақида гап-сўз роса болалаганди.....
Давоми 10:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25
Бугун эса яна ўша қимматбахо машина.
Тўғри бу воқеаларнинг ҳақиқат ёки ёлғонлиги ўз йўлига аммо Лайлодек қизга атай отасининг пули учун уни уйлантириб қўйишмоқчилиги менга алам қилди.
Лайло яхши қиз. Одоби ўзидан чиройли. Собиқ қайнота-қайнонамнинг назоратида, тўғриси, қафасида катта бўлган. ҳали йигирмага ҳам кирмаган, қайсидир университетда ўқийди. Келинлик уйимдан бутунлай кетаётганимда бир мени, бир жиянларини қучиб, «кетманглар» дея роса йиғлаганди. Отаси бир ёв қараш қилгач, индамай, иккинчи қаватга чиқиб кетган. Энди уни ҳам мендек ўз истаклари йўлида қурбон қилишмоқчи. Шуни ўйлаб, ёмон бўлиб кетдим. Ташқаридан тарбияли, ақлли кўринган йигитнинг бу ўтмишидан бехабар Лайло не-не орзулар оғушидадир? Балким мажбуран узатилаётгани учун қисмат шу экан-да деб юрагидагиларни мендек тилига кўчиролмай мум тишлагандир? Билмадим...
Юрак ютиб, собиқ қайнонамга қўнғироқ қилиб эшитганларимни айтай десам у мени қизининг бахтини кўролмасликда айблаши тайин. Лайлонинг ўзи билан учрашиб, уни огоҳ этганимдан наф бормикан? Ахир унинг гапини биров эшитармиди? Бунинг устига, акалари бўлажак куёвни обдон текширувдан ўтказишгандир? Шу ўйлар билан совчилик қилаётган опага сим қоқдим. Аввалига гастроль ҳужжатларини баҳона қилдим, кейин мақсадга кўчдим. Лайлони яқиндан танишимни, Асрорнинг атрофидаги миш-мишлар рост бўлса, бир қизнинг бахтига зомин бўлмаслик кераклигини айтдим. Унинг жавоби эса оддий бўлди: Бировларнинг ҳаётига аралашманг!
Бировларнинг ҳаёти... Гўёки уларники ҳаётмасдек қараймиз баъзан. Мени ҳам узатишаётганида ҳошим акани маҳалла, ўзаро таниш-билишлардан суриштиришган. «Фалон жойда ўқийди, фалондай машинаси бор дея бармоқ букиб сифатларини санаганлар, аслида у ғирт такасалтанг қиморбоз эканлигини сир тутишган. Ахир бировнинг ҳаётига аралашиб, нима қилишади?
Энг алам қиладигани эса Ҳошим ака менга ота-онасининг танлови билан уйланган. Ота-онаси эса отамнинг бойлигини хомчўт қилишган. Ота-онам мени ҳеч қачон ҳеч нарсага зориқмайсан дея узатишган. Мен бўлса, шу қисматга аввалига кўнишга кўнганман-у чидай олмаганман.. Оқибатда уч болам тирик етим бўлиб қолди...
Лайлода, умуман ҳеч бир қизда тақдирим такрорланмаслигини истардим...
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Тўғри бу воқеаларнинг ҳақиқат ёки ёлғонлиги ўз йўлига аммо Лайлодек қизга атай отасининг пули учун уни уйлантириб қўйишмоқчилиги менга алам қилди.
Лайло яхши қиз. Одоби ўзидан чиройли. Собиқ қайнота-қайнонамнинг назоратида, тўғриси, қафасида катта бўлган. ҳали йигирмага ҳам кирмаган, қайсидир университетда ўқийди. Келинлик уйимдан бутунлай кетаётганимда бир мени, бир жиянларини қучиб, «кетманглар» дея роса йиғлаганди. Отаси бир ёв қараш қилгач, индамай, иккинчи қаватга чиқиб кетган. Энди уни ҳам мендек ўз истаклари йўлида қурбон қилишмоқчи. Шуни ўйлаб, ёмон бўлиб кетдим. Ташқаридан тарбияли, ақлли кўринган йигитнинг бу ўтмишидан бехабар Лайло не-не орзулар оғушидадир? Балким мажбуран узатилаётгани учун қисмат шу экан-да деб юрагидагиларни мендек тилига кўчиролмай мум тишлагандир? Билмадим...
Юрак ютиб, собиқ қайнонамга қўнғироқ қилиб эшитганларимни айтай десам у мени қизининг бахтини кўролмасликда айблаши тайин. Лайлонинг ўзи билан учрашиб, уни огоҳ этганимдан наф бормикан? Ахир унинг гапини биров эшитармиди? Бунинг устига, акалари бўлажак куёвни обдон текширувдан ўтказишгандир? Шу ўйлар билан совчилик қилаётган опага сим қоқдим. Аввалига гастроль ҳужжатларини баҳона қилдим, кейин мақсадга кўчдим. Лайлони яқиндан танишимни, Асрорнинг атрофидаги миш-мишлар рост бўлса, бир қизнинг бахтига зомин бўлмаслик кераклигини айтдим. Унинг жавоби эса оддий бўлди: Бировларнинг ҳаётига аралашманг!
Бировларнинг ҳаёти... Гўёки уларники ҳаётмасдек қараймиз баъзан. Мени ҳам узатишаётганида ҳошим акани маҳалла, ўзаро таниш-билишлардан суриштиришган. «Фалон жойда ўқийди, фалондай машинаси бор дея бармоқ букиб сифатларини санаганлар, аслида у ғирт такасалтанг қиморбоз эканлигини сир тутишган. Ахир бировнинг ҳаётига аралашиб, нима қилишади?
Энг алам қиладигани эса Ҳошим ака менга ота-онасининг танлови билан уйланган. Ота-онаси эса отамнинг бойлигини хомчўт қилишган. Ота-онам мени ҳеч қачон ҳеч нарсага зориқмайсан дея узатишган. Мен бўлса, шу қисматга аввалига кўнишга кўнганман-у чидай олмаганман.. Оқибатда уч болам тирик етим бўлиб қолди...
Лайлода, умуман ҳеч бир қизда тақдирим такрорланмаслигини истардим...
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤9👍6😢3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Униталаётган одоблармиз❗️
Овқатланиш одоблари...
Ҳозирги пайтда кўпчилик унутган бу оддий нарсаларни!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Овқатланиш одоблари...
Ҳозирги пайтда кўпчилик унутган бу оддий нарсаларни!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤1
ДЕВОР.
-Алло? Рисолат? Икки кундан бери ҳеч кимга телефон қилиб тушолмадим. Тинчмисизлар?
Рисолат акасининг овозини эшитиб севиниб кетди. Шоша пиша салом бериб,ҳол-аҳвол сўрашди.
-Узр,акажон.Қишлоққа,Паркентга кетувдик.У ерда антенна йўқ доим.Узр акажон...Сизни хавотирга қўйибмиз.
-Тинч бўлсаларингиз бўлди.Ҳа,сен Раҳимага телефон қилиб қўй.Менку айтаман,ўзинг телефон қилсанг яхшироқда Рисол.Росса хавотир олди у бечора ҳам.
Рисолат акасига ҳозирроқ қўнғироқ қилишини,ҳаммага саломини етказишини айтиб қизил тугмачани босди.
Раҳима Рисолатга сингил. Оиладаги олти фарзанднинг тўртинчиси. Икки ака, икки ука ва бир опа ўзларидан тиниб кетишди. Раҳимага эса бир икки ўзига тенг десак хато бўлар,ўзидан ҳам ночорроқ кишилардан совчи келдию, қайтиб сўралмади. Ўзидан ҳам ночорроқ деганимизнинг боиси Раҳима туғма нуқсон билан туғилган эди. Чап томон қўл,оёқ ва ҳатто юзининг ҳам шу томони унча яхши ривожланмаган, кичикроқ туғилди. Раҳматлик Рисолатнинг отаси собиқ Иттифоқ даврида бир умр таксичилик қилган,оиласи бут, ўзига тўқ киши эди. Раҳимани қаратмаган ери қолмади.Аммо худо берган дард,ҳеч қаерда тўлиқ тузалиб кетишига кафолат беришмади. Қизалоқ улғайган сари камчилиги яққолроқ кўзга ташланаверди. Олти фарзанднинг бешаласи олийгоҳларни тугатишди. Раҳима эса чет тилларига ихтисослаштирилган мактаб интернатда таҳсил олди. Сўнгра дорилфунуннинг чет тиллар факульетини тугатди. Аммо мураббийлик қилмади. Сабаби тили ҳам бир томони ривожланмай қолганми, талаффузида бузилишлар бўлиб, баъзи ҳарфларни айтолмас, товуши ҳам ғализроқ чиқарди. Уйда адабиётларни таржималар қилиш, чет тилидан ўзбек тилига, ўзбек тилидан немис ва француз тилига қилиш билан шуғулланди.Қўлтиқтаёқда юрса ҳамки, бир қўли кичикроқ бўлса ҳамки чаққонгина эди Раҳима. Бинойидаккина ўзини эплаб, пишир туширни ҳам қойиллатарди. Рисолат курсдошига турмушга чиқиб пойтахтда қолди.Янгалар, келинлар ҳам Аллоҳга шукр, имон-инсофлилардан тушди. Раҳимани камситмай, ҳурмат-иззатда муносабат қилишарди. Лекин барибир онанинг кўзи нам эди. Онаси раҳматлик икки кўзи ортида кетди шу Раҳима учун.
-Ака-укаларинг хотин боласи билан,сен бола чақанг билан,боз устига бошқа шаҳардасан. Раҳимагинамнинг ҳоли не кечаркин ману отангдан сўнг?Бир ўзи қолиб кетмасмикан?Ёлғизнинг ёри худо!-шундай дея юм-юм йиғларди онаизор.
-Янгаларим ҳам,келинларим ҳам ардоғида тутишадику онажон. Худога шукур, келинларингиз ҳаммаси яхши. Асло ёлғизлатишмайди.-онасини тинчлантиришга уринарди Рисолат.Лекин синглига қараб ўзининг юрак бағри эзилар,кўз ёшини бировга кўрсатмай йиғлаб оларди. Раҳима онасининг ўлимидан сўнг опасига боғланиб қолди.Отанинг ўлимидан кейин эса буткул суяниб қолди.Раҳима тенгиларнинг невараси бўй етиб қолди мана.Ота уйида кенжа укасининг оиласи билан яшайди Раҳима. Укаси эски молхоналарни бузиб янги уй солгач, Раҳима ҳайҳотдай уйда бир ўзи қолди. Замонавий телевизор, замрнавий совутгич ва яхши мебеллар билан жиҳозланган уйида тинчгина таржималари билан шуғулланар, рўзғор ишларида келинга ҳам кўмаклашарди. Ака укалар ундан доим бохабар. Рисолат эса онасининг қазосидан кейин Раҳимани кўп ўйлайдиган бўлиб қолди. Опа онанинг ўрнида қолади деган гап бекорга эмас эканда. Укаси барибир ўз уйида, Раҳима ёлғиз... Ҳар ҳолда иккита дарвозаси бўлсада,ота уйи ва Фахриддиннинг ҳовлиси туташиб кетган,битта эди.
-Кўникиб кетганман опа. Хавотир олманг. Кундузи ишим билан бандман. Бир кечаси бўлса уйқуда ўтади. -Рисолатни тинчлантиришга уринарди Раҳима. Яхшиям қўл телефонлари чиқдия..Кунда гаплашиб туришади.Опасининг овозини эшитиши билан Раҳима гинани бошлаб юборди.Бори гинасини тўкиб,икки кун жим бўлиб кетгани учун опасини "койиб"ҳам бергач қувончли хабарни етказди.
-Укам уйни таъмирлашни бошлаб юборди.Менинг ҳам уйим таъмирланяпти опа.Уйда усталар ишлаяпти.Келинга овқатга қарашаётувдим.Кечқурун гаплашамиз а,опа?.......
Давоми 12:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Алло? Рисолат? Икки кундан бери ҳеч кимга телефон қилиб тушолмадим. Тинчмисизлар?
Рисолат акасининг овозини эшитиб севиниб кетди. Шоша пиша салом бериб,ҳол-аҳвол сўрашди.
-Узр,акажон.Қишлоққа,Паркентга кетувдик.У ерда антенна йўқ доим.Узр акажон...Сизни хавотирга қўйибмиз.
-Тинч бўлсаларингиз бўлди.Ҳа,сен Раҳимага телефон қилиб қўй.Менку айтаман,ўзинг телефон қилсанг яхшироқда Рисол.Росса хавотир олди у бечора ҳам.
Рисолат акасига ҳозирроқ қўнғироқ қилишини,ҳаммага саломини етказишини айтиб қизил тугмачани босди.
Раҳима Рисолатга сингил. Оиладаги олти фарзанднинг тўртинчиси. Икки ака, икки ука ва бир опа ўзларидан тиниб кетишди. Раҳимага эса бир икки ўзига тенг десак хато бўлар,ўзидан ҳам ночорроқ кишилардан совчи келдию, қайтиб сўралмади. Ўзидан ҳам ночорроқ деганимизнинг боиси Раҳима туғма нуқсон билан туғилган эди. Чап томон қўл,оёқ ва ҳатто юзининг ҳам шу томони унча яхши ривожланмаган, кичикроқ туғилди. Раҳматлик Рисолатнинг отаси собиқ Иттифоқ даврида бир умр таксичилик қилган,оиласи бут, ўзига тўқ киши эди. Раҳимани қаратмаган ери қолмади.Аммо худо берган дард,ҳеч қаерда тўлиқ тузалиб кетишига кафолат беришмади. Қизалоқ улғайган сари камчилиги яққолроқ кўзга ташланаверди. Олти фарзанднинг бешаласи олийгоҳларни тугатишди. Раҳима эса чет тилларига ихтисослаштирилган мактаб интернатда таҳсил олди. Сўнгра дорилфунуннинг чет тиллар факульетини тугатди. Аммо мураббийлик қилмади. Сабаби тили ҳам бир томони ривожланмай қолганми, талаффузида бузилишлар бўлиб, баъзи ҳарфларни айтолмас, товуши ҳам ғализроқ чиқарди. Уйда адабиётларни таржималар қилиш, чет тилидан ўзбек тилига, ўзбек тилидан немис ва француз тилига қилиш билан шуғулланди.Қўлтиқтаёқда юрса ҳамки, бир қўли кичикроқ бўлса ҳамки чаққонгина эди Раҳима. Бинойидаккина ўзини эплаб, пишир туширни ҳам қойиллатарди. Рисолат курсдошига турмушга чиқиб пойтахтда қолди.Янгалар, келинлар ҳам Аллоҳга шукр, имон-инсофлилардан тушди. Раҳимани камситмай, ҳурмат-иззатда муносабат қилишарди. Лекин барибир онанинг кўзи нам эди. Онаси раҳматлик икки кўзи ортида кетди шу Раҳима учун.
-Ака-укаларинг хотин боласи билан,сен бола чақанг билан,боз устига бошқа шаҳардасан. Раҳимагинамнинг ҳоли не кечаркин ману отангдан сўнг?Бир ўзи қолиб кетмасмикан?Ёлғизнинг ёри худо!-шундай дея юм-юм йиғларди онаизор.
-Янгаларим ҳам,келинларим ҳам ардоғида тутишадику онажон. Худога шукур, келинларингиз ҳаммаси яхши. Асло ёлғизлатишмайди.-онасини тинчлантиришга уринарди Рисолат.Лекин синглига қараб ўзининг юрак бағри эзилар,кўз ёшини бировга кўрсатмай йиғлаб оларди. Раҳима онасининг ўлимидан сўнг опасига боғланиб қолди.Отанинг ўлимидан кейин эса буткул суяниб қолди.Раҳима тенгиларнинг невараси бўй етиб қолди мана.Ота уйида кенжа укасининг оиласи билан яшайди Раҳима. Укаси эски молхоналарни бузиб янги уй солгач, Раҳима ҳайҳотдай уйда бир ўзи қолди. Замонавий телевизор, замрнавий совутгич ва яхши мебеллар билан жиҳозланган уйида тинчгина таржималари билан шуғулланар, рўзғор ишларида келинга ҳам кўмаклашарди. Ака укалар ундан доим бохабар. Рисолат эса онасининг қазосидан кейин Раҳимани кўп ўйлайдиган бўлиб қолди. Опа онанинг ўрнида қолади деган гап бекорга эмас эканда. Укаси барибир ўз уйида, Раҳима ёлғиз... Ҳар ҳолда иккита дарвозаси бўлсада,ота уйи ва Фахриддиннинг ҳовлиси туташиб кетган,битта эди.
-Кўникиб кетганман опа. Хавотир олманг. Кундузи ишим билан бандман. Бир кечаси бўлса уйқуда ўтади. -Рисолатни тинчлантиришга уринарди Раҳима. Яхшиям қўл телефонлари чиқдия..Кунда гаплашиб туришади.Опасининг овозини эшитиши билан Раҳима гинани бошлаб юборди.Бори гинасини тўкиб,икки кун жим бўлиб кетгани учун опасини "койиб"ҳам бергач қувончли хабарни етказди.
-Укам уйни таъмирлашни бошлаб юборди.Менинг ҳам уйим таъмирланяпти опа.Уйда усталар ишлаяпти.Келинга овқатга қарашаётувдим.Кечқурун гаплашамиз а,опа?.......
Давоми 12:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20👍1
Рисолат кенжа укасини чин дилдан дуо қилди.Яқин кунларда невараларининг ёзги таътили тугамасдан Бухорога бориб келишни кўнглига тугди.Айтмай кириб боради.Сюрприз қилиб!Соч соқолига оқ оралаб,нуроний бобога айланган акаларини,салобатли эркакка айланган укаларини ва қўлтиқтаёғига суянганча иқболига ошиқадиган сингли Раҳимани ниҳоятда соғинганини ҳис қилиб кўзи ёшга тўлди.Уларни кўрмаганига ҳам етти ойдан ошибти. Боради!Албатта боради!
Эри Манноп акага маслаҳат солган эди, маъқул келди.
-Бир ҳафта сабр қилсанг, бирга борамиз. Невараларни олииииб, чол- кампир мазза қилиб бориб ееламиз-деди Манноп ака. Бир ҳафта бирам чўзилдиееей... Сюрприз қилишнинг иложи бўлмади. Раҳимадан унга нима олишни сўраш керак бўлиб қолди. Рисолат опасига Тошкентдан қази ва Чорсу бозорида сотиладиган туя қурт олиб келишни тайинларди доим Раҳима. Рисолат Раҳиманинг овозида аллақандай мунг борлигини пайқади.
-Раҳи? Нега овозинг бунақа? Ким хафа қилди?-сўроққа тутди синглисини Рисолат.
-Сизга шунақа туюляпти опа. Тинчман. Ким ҳам мани хафа қиларди? Тезроқ келинг опа. Соғиниб кетдим Сизни..-шу сўзларни айтар экан Раҳима йиғлаганга ўхшаб туюлиб Рисолат баттар хавотири ошди.
-Ниманидир яширяпсан. Таъмирлашмадими уйингни? Ўзим таъмирлаб бераман, жон синглим...
-Таъмир битди-унинг гапини бўлди Раҳима.-Чиройли таъмирлаб беришди уйимни опа. Шунчаки... Сизни соғиндим опа.
Рисолат ва Манноп ака тўрттала неваралари билан тўлиб тошиб кириб келишди. Аввал катта акалариникига киришди. Ҳикмат ака отасига ниҳояда ўхшаш эди. Ҳозир отасининг худди ўзи бўлиб қолган эди ёши ўтиб. Акасининг бағрида ҳар сафар отасининг исини туядиган Рисолат кўз ёшини бу сафар ҳам тиёлмади.Янгасини ҳам меҳр билан қучиб кўришди.Ахир шу янгаси келин бўлиб келганда Рисолат ўн икки ёшда эди. Иккинчи акаси Насилло ака эса ўзи ҳаллослаб кириб келди. Дарвозахонаданоқ гулдираб
-Ҳоооов, ким бор? Рисол келдими?-дея кириб келди. Янгаси келинларига шўрва солдирган экан.Шўрва ичилгунча кенжа укаси Фахриддин ва Раҳима олти мартача қўнғироқ қилишдиёв. Негадир ўртанча укаси Оқилжон жим эди. Шўрва ичилиб, чой, ширинликдан кейин ота уйларига йўл олишди ҳаммалари. Ораси яқинлиги учун пиёда юриб боришаркан Рисолат Ҳикмат акадан сўради:
-Оқилжон келмади ака? Тинчмикан?
-Ана Оқилжон-акаси олдинга ишора қилди. Рисолат ота уйи дарвозаси олдида турган укасини танимаганига хижолат бўлди. Яна бир янгаси, икки келини, укалари, жиянлари билан кўришиб кейин Раҳима билан кўришди Рисолат. Раҳима опасини қучоқлаб йиғлаб юборди. Шунча йил ичида биринчи марта опаси билан кўришаётганида ҳўнграб йиғлади. Икки ака ҳам, икки ука ҳам, янгалар ҳам ерга қарашди. Оқилжоннинг хотини Мавлуда келин Раҳимани койиган бўлди:
-Опочоооо(опа, шева)!... Бу қанақаси энди? Йиғламанг ээээ!
Кенжа келин Фахриддиннинг хотини эса дув қизариб кетди.Булар айтишиб қолишибти шекилли хаёлидан ўтказди Рисолат.Ҳаммалари дарвозадан ичкарига киришди.Киргачгина Рисолат тушунди.Раҳима нега йиғлаганини тушунди.Ота уйи ва Фахриддиннинг уйи баланд девор билан ажратилган эди.Томоғига бир нима тиқилиб,нафас олиши қийинлашди бир муддат.Сўнг ялт этиб ортига қаради.Фахриддин кўзини яширди.Ҳикмат ака вазиятга келган ноқулай вазиятни юмшатиш учунми, укасини хижолатдан қутқариш учунми ҳаммани тезроқ ҳовлига ўтишни айтиб шошилтира бошлади.
Тўкин дастурхон. Кабоблар пишириляпти. Ноз неъматлардан тўла дастурхоннинг очиқ ери йўқ. Лекин гап гапга қовушмасди. Даврада ака укаларнинг аввалги ҳазиллари ҳам ўхшамайроқ чиқар, аллақандай ғашлик ҳукмрон эди. Охири Рисолат чидолмади.
-Фахри... А... Бу девор... Нима учун қурилди укажон?
-Мен айтдим!-эрининг жавоб беришига ҳам фурсат бермай Дилфуза келин жавоб берди.-Болаларимиз катта бўлишяпти, қуда анда қиламиз. Бу ҳовли барибир бизга тегмайди. Раҳима опочом биринчи гуруҳ ногирони бўлганлари учун у кишига қаровчи қилиб Оқил акамулломнинг кенжа ўғиллари биркитилибти. Демак уй ҳам ўшаники. Ҳалиям мана, таъмирлаб бердик. Энди ўзлари биладилар!-бир пасда бидиллаб дардини тўкиб ташлади
Дилфуза келин......
Давоми 13:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эри Манноп акага маслаҳат солган эди, маъқул келди.
-Бир ҳафта сабр қилсанг, бирга борамиз. Невараларни олииииб, чол- кампир мазза қилиб бориб ееламиз-деди Манноп ака. Бир ҳафта бирам чўзилдиееей... Сюрприз қилишнинг иложи бўлмади. Раҳимадан унга нима олишни сўраш керак бўлиб қолди. Рисолат опасига Тошкентдан қази ва Чорсу бозорида сотиладиган туя қурт олиб келишни тайинларди доим Раҳима. Рисолат Раҳиманинг овозида аллақандай мунг борлигини пайқади.
-Раҳи? Нега овозинг бунақа? Ким хафа қилди?-сўроққа тутди синглисини Рисолат.
-Сизга шунақа туюляпти опа. Тинчман. Ким ҳам мани хафа қиларди? Тезроқ келинг опа. Соғиниб кетдим Сизни..-шу сўзларни айтар экан Раҳима йиғлаганга ўхшаб туюлиб Рисолат баттар хавотири ошди.
-Ниманидир яширяпсан. Таъмирлашмадими уйингни? Ўзим таъмирлаб бераман, жон синглим...
-Таъмир битди-унинг гапини бўлди Раҳима.-Чиройли таъмирлаб беришди уйимни опа. Шунчаки... Сизни соғиндим опа.
Рисолат ва Манноп ака тўрттала неваралари билан тўлиб тошиб кириб келишди. Аввал катта акалариникига киришди. Ҳикмат ака отасига ниҳояда ўхшаш эди. Ҳозир отасининг худди ўзи бўлиб қолган эди ёши ўтиб. Акасининг бағрида ҳар сафар отасининг исини туядиган Рисолат кўз ёшини бу сафар ҳам тиёлмади.Янгасини ҳам меҳр билан қучиб кўришди.Ахир шу янгаси келин бўлиб келганда Рисолат ўн икки ёшда эди. Иккинчи акаси Насилло ака эса ўзи ҳаллослаб кириб келди. Дарвозахонаданоқ гулдираб
-Ҳоооов, ким бор? Рисол келдими?-дея кириб келди. Янгаси келинларига шўрва солдирган экан.Шўрва ичилгунча кенжа укаси Фахриддин ва Раҳима олти мартача қўнғироқ қилишдиёв. Негадир ўртанча укаси Оқилжон жим эди. Шўрва ичилиб, чой, ширинликдан кейин ота уйларига йўл олишди ҳаммалари. Ораси яқинлиги учун пиёда юриб боришаркан Рисолат Ҳикмат акадан сўради:
-Оқилжон келмади ака? Тинчмикан?
-Ана Оқилжон-акаси олдинга ишора қилди. Рисолат ота уйи дарвозаси олдида турган укасини танимаганига хижолат бўлди. Яна бир янгаси, икки келини, укалари, жиянлари билан кўришиб кейин Раҳима билан кўришди Рисолат. Раҳима опасини қучоқлаб йиғлаб юборди. Шунча йил ичида биринчи марта опаси билан кўришаётганида ҳўнграб йиғлади. Икки ака ҳам, икки ука ҳам, янгалар ҳам ерга қарашди. Оқилжоннинг хотини Мавлуда келин Раҳимани койиган бўлди:
-Опочоооо(опа, шева)!... Бу қанақаси энди? Йиғламанг ээээ!
Кенжа келин Фахриддиннинг хотини эса дув қизариб кетди.Булар айтишиб қолишибти шекилли хаёлидан ўтказди Рисолат.Ҳаммалари дарвозадан ичкарига киришди.Киргачгина Рисолат тушунди.Раҳима нега йиғлаганини тушунди.Ота уйи ва Фахриддиннинг уйи баланд девор билан ажратилган эди.Томоғига бир нима тиқилиб,нафас олиши қийинлашди бир муддат.Сўнг ялт этиб ортига қаради.Фахриддин кўзини яширди.Ҳикмат ака вазиятга келган ноқулай вазиятни юмшатиш учунми, укасини хижолатдан қутқариш учунми ҳаммани тезроқ ҳовлига ўтишни айтиб шошилтира бошлади.
Тўкин дастурхон. Кабоблар пишириляпти. Ноз неъматлардан тўла дастурхоннинг очиқ ери йўқ. Лекин гап гапга қовушмасди. Даврада ака укаларнинг аввалги ҳазиллари ҳам ўхшамайроқ чиқар, аллақандай ғашлик ҳукмрон эди. Охири Рисолат чидолмади.
-Фахри... А... Бу девор... Нима учун қурилди укажон?
-Мен айтдим!-эрининг жавоб беришига ҳам фурсат бермай Дилфуза келин жавоб берди.-Болаларимиз катта бўлишяпти, қуда анда қиламиз. Бу ҳовли барибир бизга тегмайди. Раҳима опочом биринчи гуруҳ ногирони бўлганлари учун у кишига қаровчи қилиб Оқил акамулломнинг кенжа ўғиллари биркитилибти. Демак уй ҳам ўшаники. Ҳалиям мана, таъмирлаб бердик. Энди ўзлари биладилар!-бир пасда бидиллаб дардини тўкиб ташлади
Дилфуза келин......
Давоми 13:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25
Ҳикмат ака қанчалик табиатан оғир босиқ одам бўлмасин ҳозир жим туролмади.
-Келин! Фаррухжон вояга етгани, қолаверса бўлажак ҳакимлиги учун маслаҳатлашиб уни тайинлагандик. Ўзбекчиликда уй азалдан кенжа ўғилга қолган. Бу нима деганингиз? Биз Фахриддиннинг оиласи тинч бўлсин деб гапирмадик девор олинаётганда. Андиша қилдик. Сиз... Сиз андишанинг отини қўрқоқ қўйманг.
Дилфуза нималир демоққа оғиз жуфтлаган эди, Фахриддиннинг важоҳатига кўриб. дами ичига тушиб кетди.
-Оғзингни очсанг, тилингни суғуриб оламан!-тишлари ғичирлаб хотинини еб юборгудек ўқрайди у хотинига.
Ҳамманинг егани оғзида қолди. Раҳима ерга қараганча унсиз йиғларди. Шу билан ўртага чўккан дилхиралик тарқамади. Кечга яқин Рисолат кетиш тарадудига тушди. Акалари, янга-келинларининг қолинг-қолинглаши ҳам, эрининг саволомуз нигоҳи ҳам жавобсиз қолди.
-Раҳима ҳам мен билан кетади!
Фақатгина шу гапни айтди Рисолат.
Дилфуза энди қилган ишининг нохуш натижасининг ҳали интиҳоси эканини, бу деворни эри ва унинг ака-опалари ўртасига солганини англади шекилли қайнопасининг ортидан юриб бир нималар дея жаврар, шахтидан қайтармоқчи бўларди. Рисолат эса индамай Раҳиманинг кийимларини, нарсаларини йиғиштирарди.
-Рисол! Агар мени акам десанг шу кеча шу уйда қоласан. Ҳаммамиз қоламиз. Болаликдагидай ҳовлида ётамиз. Хўп синглим? Ҳаммамиз... Рисол, синглим... Укаларим... Ҳаммамиз шу уйда...
Рисолат ўзини акасининг бағрига отиб изиллаб йиғлаб юборди. Оқилжон елкасига бошини қўйиб йиғлаётган Раҳиманинг сочларини тўғрилаб, силаб қўяркан деди:
-Кетдик. Дадамларникига ўтайлик.
Дарвозадан чиқиб кетаётган овсинлари, қайнопаю-қайноғаларига на эргашиш на эргашмаслигини билмай ҳовлининг ўртасида Дилфуза қаққайиб туриб қолди. Кечнинг қоронғусида, ойнинг шуъласи тушиб девор ҳовли ўртасига қора соя солиб турарди.
Тамом.
Муаллиф: Зейл Лейла Мустафасайяр.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Келин! Фаррухжон вояга етгани, қолаверса бўлажак ҳакимлиги учун маслаҳатлашиб уни тайинлагандик. Ўзбекчиликда уй азалдан кенжа ўғилга қолган. Бу нима деганингиз? Биз Фахриддиннинг оиласи тинч бўлсин деб гапирмадик девор олинаётганда. Андиша қилдик. Сиз... Сиз андишанинг отини қўрқоқ қўйманг.
Дилфуза нималир демоққа оғиз жуфтлаган эди, Фахриддиннинг важоҳатига кўриб. дами ичига тушиб кетди.
-Оғзингни очсанг, тилингни суғуриб оламан!-тишлари ғичирлаб хотинини еб юборгудек ўқрайди у хотинига.
Ҳамманинг егани оғзида қолди. Раҳима ерга қараганча унсиз йиғларди. Шу билан ўртага чўккан дилхиралик тарқамади. Кечга яқин Рисолат кетиш тарадудига тушди. Акалари, янга-келинларининг қолинг-қолинглаши ҳам, эрининг саволомуз нигоҳи ҳам жавобсиз қолди.
-Раҳима ҳам мен билан кетади!
Фақатгина шу гапни айтди Рисолат.
Дилфуза энди қилган ишининг нохуш натижасининг ҳали интиҳоси эканини, бу деворни эри ва унинг ака-опалари ўртасига солганини англади шекилли қайнопасининг ортидан юриб бир нималар дея жаврар, шахтидан қайтармоқчи бўларди. Рисолат эса индамай Раҳиманинг кийимларини, нарсаларини йиғиштирарди.
-Рисол! Агар мени акам десанг шу кеча шу уйда қоласан. Ҳаммамиз қоламиз. Болаликдагидай ҳовлида ётамиз. Хўп синглим? Ҳаммамиз... Рисол, синглим... Укаларим... Ҳаммамиз шу уйда...
Рисолат ўзини акасининг бағрига отиб изиллаб йиғлаб юборди. Оқилжон елкасига бошини қўйиб йиғлаётган Раҳиманинг сочларини тўғрилаб, силаб қўяркан деди:
-Кетдик. Дадамларникига ўтайлик.
Дарвозадан чиқиб кетаётган овсинлари, қайнопаю-қайноғаларига на эргашиш на эргашмаслигини билмай ҳовлининг ўртасида Дилфуза қаққайиб туриб қолди. Кечнинг қоронғусида, ойнинг шуъласи тушиб девор ҳовли ўртасига қора соя солиб турарди.
Тамом.
Муаллиф: Зейл Лейла Мустафасайяр.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15💔2