📚 Ibratli Hikoyalar 📚
22.7K subscribers
6.5K photos
2.33K videos
44 files
14.5K links
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...


Hamkorlik va reklama uchun 👇👇

@Bronzam

.



.



.



.



.





.
Download Telegram
олдингларми деди ёши 50-ни қоралаган  аёл. Йўқ опа ижарадамиз. Ха шунақами. Бу уйда кўпчилик яшаб кетишди. Ўткан 20-йил ичида нечта нечтаси келиб яшади. Лекин тез кетишаверди. Нега тез кетишади опа Зарифа хайратланиб сўради.
Вой эгачи нима десам экан, хуллас уларга уй ёқмади сўнг кетишиб қолдида. Мана қаранг уй эскириб ётибди.
Бундай уйда яшаб бўларканми. Сиз хам бироз яшаб кейин кетворасиз қўшни аёл гапни бошқа ёққа бурди.
Чунки Зарифани гапларидан қўрқоқ аёллигини сезиб унга уй хақида айтгиси келмади, шунинг учун гапни бошқаёққа бурдида сухбатга якун ясади. Хуллас кунлар ўтиб борарди Зарифа  кечалари тушида Қўрқинчли нарсаларни кўрар кимдир уни ёқол деб хайдарди. Кўчиб келганларига бир ой бўлганда Зарифани бўйида бўлди. Иккаласи хам жуда хурсанд яшашарди ўша куни воқеягача албатта. Яни кўчиб келганларига бир ой бўлган ва хомиладорлигини билган Зарифа шомга яқин дорвозани кимдир таққиллатаётганини
эшитиб кўчага чиқди. Атрофни қаради хечким йўқ. Ортига қайтди ва яна эшик таққиллади. Зарифа эшикни очганда қора узун Плашда бошида хам қора шилапа кийган киши турарди. Зарифа чўчиб кетди ва салом берди. Халиги киши индамасдан эшикдан кирди ва ховлидаги ёнғоқ тамон юриб кетди. Зарифа қўрққанидан додлади шу пайт эшикдан кирган Содиқ Зарифани ёнига бориб нима бўлди деб сўради.
Шошиб ортига қараган Зарифа Содиқни кориб яна ёнғоқ тарафга қаради лекин халиги киши ғойиб бўлганди. Зарифа Содиқга нима бўлганини айтиб берди.
Содиқ Зарифани тинчлантириб уйга олиб кирди.
Тинимсиз қўрққанидан йиғлаётган Зарифани амалаб ухлатди. Тонг отганда Содиқ ишга кетаркан Зарифани ёлғиз қолдиришга кўзи қиймасдан уйдан чиқди.
Зарифа Содиқга эртароқ қайтинг илтимос деганча уйда қолди. Ишхонада Содиқ Одилни кўриб ундан сўради. Одил менга уй хақида айтиб беринг. Қайси уй хақида сиз яшаётган уй хақидами деди Одил. Ха ўша уйни эгалари хақида айтиб беринг дўст Нега нима бўлди тинчликми. Ха тинчлик сиз айтавринг. Мен уларни унчалик эслолмайман лекин қишлоқ ахли ва дадамдан эшитгандим. Уй эгаси ишга бориб сменада қоладиган бўларкан.
Кейин аёлига одам жўнатиб, бугун смаенада қолишини етказаркан. Нимадир бўлиб кечаси уйга келишга мажбур бўлиб уйга кирса хотини билан бегона киши жинсий алоқа қилаётганида устига кириб қоларкан.
Шунда иккаласини хам уриб ялонғоч холатда ховлидаги ёнғоқга боғлаб қўяркан. 5 6-кундан кейин қўшнилар айтади дарахтга бойланган иккаласи хам ғойиб бўлган. Уй эгасидан сўрашганда хотинимни учталоқ қўйдим ва иккаласини хам қўйиб юбордим, деркан. Бу уйга келганлар жуда кўпи уй эгасини шарпасини кўраркан. Уй эгаси узун қора пилаш ва қора шиляпа кийиб юрармикан. Содиқ Одилни гапларини бўлиб. Ха қаердан билдингиз, ё сизга хам кўриндими деди Одил хайратдан кўзлари чақнаб Содиқга қараб. Менмас аёлим кеча шомга яқин кўрибди. Шу пайт мен бордим аёлим дарвоза олдида дод деб йиғлаб ўтирган экан. Ха тушундим демак аёлингизга хам кўринган. Балким кўчиб кетарсизлар деди Одил. Содиқ бироз ўйланиб қолди чунки бу уйдан бошқа борадиган жойлари йўқ. Ўзини уйига қайтса Онасини эски гаплари бошланади. У уйдан кетишди мана энди болалик бўлишди хали туғулмаган бўлса хам аёлини вужудида фарзанди катта бўляпди. Шуларни ўйлаб Содиқ йўқ кўчмаймиз деди. Зарифа уйда ёлғиз ўтирарди, юраги ғаш қорқиб ўтирганди Содиқ дорвозани очиб кирди.
Вой қайтдан олдингиз буни Зарифа Содиқ етаклаб келган итни кўриб Содиқдан сўради. Топдимда сенга хар холда шерик бўлади. Уйда ёлғиз қоляпсан. Шунинг учун ит бўлса хам шерикда сенга деди.
Ха шунақами, чиройли ит экан.
Ха чиройли ит анави ёнғоқни олдига боглаб қўяман деб Содиқ итни еталаб ёнғоқ дарахтига бойлади. Ит ерни искаб ёнғоқ атрофини бир айланиб чиқдида бир ерда туриб хура бошлади. Содиқ итни тинчлантириб уйга кириб кетди. Кечаси итни овозидан уйғониб кетган Содиқ бироз қулоқ солди. Негадир ит олдида кимдир бордек ғиншиб хурарди. Содиқ ташқарига чиқиб итни чақирди. Ит бироз тинчиб Содиқ тамонга қаради. Атроф тинч соат тунги 02:00 хамма уҳлаб ётгани учун жимлик билан қора тун атрофда хукумронлик қиларди........

Давоми 14:30 да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
33🤔2
Содиқ ташқарида туриб сигаретни туташтириб чекканча Одилни уйни эски эгалари хақидаги гапларини эслади. Кейин сигаретни қолдиғини ерга улоқтирдида ортига бурилиб хонага кириб жойига ётди. Бироздан кейин ит яна хура бошлади қаттиқ хураётган итни овози бирдан анк деганч
ўчди. Содиқ э бора деб турмасдан уҳлади. Эрталаб туриб итни ўлиб ётганини кўриб хайрати ошди. Итни уёқ буёғини қаради лекин итда жарохат изи йўқ эди. Нима қиляпсиз Содиқни Зарифани овози чўчитиб юборди. А нима дединг. Нима бўлди, нима қиляпсиз дедим. Ха билмадим ит ўлиб қолибди деди Содиқ аёлига қараб елкасини қисиб. Нега ўлади бугун якшанба ишга
бормайсиза. Ха бугун дам олиш деб Содиқ итни ховлини бурчагига кўмди. Тушликга яқин Одил Содиқни чақириб уйига келди. Содиқжон қалейсиз оғайни деди Одил. Яхши келинг Одил қалейсиз ўзингиз.
Яхши Содиқжон сизда бир илтимосим бор агар хўп десангиз албатта. Нима илтимос Одил, қўлимдан келса бажонидил оғайни. Бу ховлингизни ўт роса босибди йўқ демасангиз шу отимни агоротизга бойлаб қўйсам дегандим деди Одил. Нега йўқ дейман Одил қизиқсиза, бу ўтларни нима қиламан олиб келиб бойлайверинг. Ха яхши хозир олиб келаман. Одил шундай деб Отини олиб келди отни етаклаб ховлига кираркан от бир кишнаб қулоқларини олдинга қаратиб юрди. Агаротга тушдида ёнғоқ тамонга қараб бир жойдан жилмасдан туриб қолди. Одил отни тортди Содиқ қолига калтак
олиб отни уриб хайдади. Лекин от жойидан жилмасдан қотиб турганини кўриб Одил Содиқга. Йўқ йўқ урманг Содиқжон урманг деди. Нега нима юрмаяпди. Содиқ хайрон бўлиб сўради. Бу ерда қандайдир шарпами, жинми бор экан. Буни от жуда яхши билади. Шунинг учун от уни кўриб жойидан жилмаяпди. Агар от уни енгса юради агар енголмаса ортига қайтади хеч қачон буёққа юрмайди деди Одил. Хақиқатдан хам от ёнғоқ тамонга қараб турарди. Отдан чиқаётган тер ерга чаккиллаб оқа бошлади. Содиқ қўлини отга қўйди. Отни бадани қўрғошиндек иссиқ эди. Орадан 10 15 минут ўтди, от орқага чекинди. Одил отни етаклаб орқага юрди.
Нима бўлди Одил деди Содиқ хайрон бўлиб.
Содиқжон бу ердаги нарса отдан кучли экан, шунинг учун от қайтди. Агар от уни енголмаса хеч қачон олдинга юролмайди. Қачон енгса кейин уни босиб ўтиб кетади. Буни менга отам айтгандилар. Шунинг учун хам отни деви бор дейишадида Содиқжон ха, кеча битта ит олиб келгандим Одил Кечаси билан роса хуриб чиқди тонгда чиқсам ўлиб ётган экан деди Содиқ ха шунақами, Содиқжон оғайни яхшиси бу уйдан кетинглар. Яна худо корсатмасин, бирон ёмонлик бўлмасин сизларга ха тўғри айтасиз Одил, эртага янги уй қидираман деб Содиқ Одилни кузатиб қўйди ва қайтиб уйга кирди.
Содиқака илтимос бошқа уйга кўчиб ўтайлик. Бу хосияциз уйда иккаламизга хам бирнима бўлади. Яхшиси бу уйдан кетайлик деб кўзидаги ёшини артди Зарифа. 
Яхши йиғлама кетамиз янги уй топайлик бу ердан кетамиз, фақат йиғлама хали хаммаси яхши бўлади. Содиқ Зарифани тинчлантирди. Лекин ўзини хам хаёлидан турли ёмон ўйлар ўтарди. Йўқ йўқ мен қўрқмаслигим керак, агар мен қўрқсам аёлим ва яқинда туғулажак фарзандимга
ким далда бўлади деб ўйланиб уйқуга кетди. Содиқ тушида уйнинг учинчи ҳонасида айланиб юрарди.
Бутун вужуди қўрқувдан дағ дағ титирар,
қоронғу хонада ёлғиз ўзи лекин эшик қулуфланган ундан қандай чиқишни  билолмасдан, бақирар Кимнидир ёрдамга чақирарди. Шу пайт орқадаги шарпани сезиб ўгирилди. Орқасида узун плаш кийган, бошида шиляпаси бор киши турарди. Содиқ дахшатдан бақириб уйғониб кетди. Нима бўлди тинчликми нима нима бўлди Содиқака Содиқни овозидан уйғониб кетган Зарифа Содиқга юзланди ва стол устидаги сувни олиб Содиқга тутди. Содиқ сувни ичиб бироз ўзига келиб. Йўқ йўқ хечнима шунчаки ёмон туш кўрибман.
Ховотирланма ухлайвер деди. Эртасига Содиқ ишга кетишдан олдин Зарифа Ота онасини уйига бориб келишини айтиб рухсат сўради. Содиқ яхши деб ишга кетди. Абетга қадар Содиқ тунда кўрган тушуни ўйлаб юрдида абетда шеригига айтиб ишдан уйга қайтди. Мана ўша тушига кирган уйнинг учинчи хонаси. Катта қулуф билан ажраб турган хонани қулифини Содиқ секин очди ва хона ичига кирди. Қоронғу хечнима кўринмайди. Содиқ куличатирни топиб светни ёқди лекин свет ёнмади........

Давоми 15 ; 30 да
37
Сўнг лампочкани бураш мақсадида стол устига чиқиб буради. Свет ёниб хона ёришди. Содиқ хонага разим солиб, синчиклаб кузаттида столда сакраб полга тушди. Дууп....
-Ия бу қандей овоз бўлди. Содиқ сакраб тушган жойини бир икки тепиб бошқа жойларни хам тепиб кўрди. Негадир сакраган жойидан чиқаёткан овоз бошқа жойларга нисбатан бошқачаро эди. Гўёки ости бўшлиқдек дуккулаб овоз чиқарарди. Содиқ столни суриб ердаги гиламни бир ёққа сурди. Пол жуда чиройли ёғочлар билан жойлаштирганди. Содиқ полга яхшилаб разим солиб сакраган жойини қаради. Полда эшик сингари бўлак бор эди. Содиқ секин полдаги эшикни олиб қаради, уни остида яна бир темирдан ишланган эшик бор экан. Содиқ темир эшикни хам очиб қаради. Нима бу ер тўлами Свети қаёқда қолди. Ха мана экан деди Содиқ ўзига ўзи Светни ёқиб пастга тушди. Ер тўла кичик каридордан иборат ва яна бир эшик қўйилган энди.
Бу қандай эшик бўлди. Хойнохой
буерда хам бир хона боров деб
эшикни очди. Хонани светини ёқиб ичкарига кириб Қўрқиб кетди. Стул устида
қора пилаш ва қора шиляпа кийган скалет ўтирарди. Содиқ унга яқин борди. Стол устида қалин жилдли дафтар турарди. Содиқ уни олиб ўқий бошлади.
Темур Хаким кундалиги ўқилмасин.
Содиқ дафтарни очди лекин дафтарни очиши билан хона эшиклари тарсиллаб ёпилди.
Содиқ қўрққанидан қўлидаги дафтарни  ерга тушуриб юборди. Бу пайтда Зарифа уйга қайтди. Эрини уйда йўқлигини кўриб  хали ишдан қайтмапдилар деб ўйлади.
Уёқ буёқни йиғиштириб юрдида
вақт шомдан ўтаётганини кўриб бироз юрагига ғулғула тушди. Сўнгра уйда ёлғиз туришдан қўрқиб ойисиникига қайтиб кетди. Йўл йўлакай ўзига ўзи Нега келмадилар Хеч хам бунақа кеч қолмасдилару Ишқилиб тинчлик болсинда деб кетди. Содиқ бу пайитда ертўла эшигини очолмасдан тушуриб юборган дафтарини қайта қўлига олиб, ичини очди бу ўша кишини кундалиги бўлса керак, демак Зари кўрган шарпа шу столдаги
скалет эканда.
Исмим Темур Андижон темир йўл вагзалида бош назоратчи бўлиб ишлайман. Хаётим тинч осуда. Аёлимни севаман, у билан бахтлиман. Гарчи фарзандимиз бўлмасада уни қаттиқ севардим. Лекин у менга хиёнат қилади деб ўйламагандим.
Ота онамни ёлғиз фарзанди эдим.
Уларни рухсати билан севган қизимга уйландим. Кўп ўтмасдан ота онам авто халокатда оламдан ўтдилар. Бир куни хотинимни менга бепарволиги ва уйдаги ўзгаришлардан, у менга хиёнат қилиб юрибди деб ўйладим ва уни синамоқчи бўлиб Мен бугун сменада қоламан деб эрталабда ишга айтиб кетдим. Сўнг ишдан кеч бўлганда чиқиб бугун хотиним мен сменадалигимда нима қиларкан деб ўз уйимни пойладим.
Кечки соат 22:00лар чамаси бир эркак уйга кирди. Хотиним уни илиқ кутиб олди. Сонг иккаласи қучоқлашиб уйга кириб кетишди. Дунё кўзимга қоронғу бўлиб уларни ортидан бордим. Секин деразадан пойладим. Ланатилар қўшилишарди.
Кейин эшикни очиб бақирдим. Ланати фохша хали менга хиёнат қиляпсанми деб бақирдим, анави хотинбозни ўлгудек дўппосладим. Орада хотинимни хам уриб ўлгудек қилдим. Кейин иккаласини хам Ёнғоққа боғладим. Махалла, қўшниларни олдида шарманда бўлсин деб
икки кун ечмадим. Кечаси иккаласини хам ўлдирдим ва ёнғоқни олдини кавлаб кўмдим. Эртаси куни уйимга келсам ичкарида аёлим турибди. Аввалига қўрқиб кетдим. Ахир уни ўлдиргандиму деб ёнига яқинлашдим ва Уни яна ўлгудек урдим. Орадан бироз вақт ўтди Кейин сал ўзимга келиб ўликка қарадим дахшат ерда хотиним эмас қўшни аёл ўлиб ётарди.
Мен ўлдирган аёл қўшним экан у кўзимга хотиним бўлиб кўринибди.
Ўликни кечаси хавлига кўмдим.
Эрталаб ишга кетаётиб уйдан ташқарига  чиқдим. Кўчадан яна ўша хотиним менга дахшатли қараб ўтяпди. Асабим қўзиб уни хам дўппосладим. Уёғини билмайман, ўзимга келиб қарасам яна бир бегона аёл жасадини устида ўтирибман. Қўрққанимдан уни хам  агаротга кўмдим. Шу тариқа 17-аёлни аёлим қиёфасида кўриб уларни ўлдирдим.
Милиция иззсиз йўқалаётган аёлларни кўп қидирди лекин топишолмади. Уйим эса қабристонга айланганди. 17-бегунох аёл ва хотиним билан уни жазманини қўшсам 19-та жасад уйимни ховлисида ётибди. Мен хойнахой 20-чиси бўлсам керак......

Давоми 16:30 да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
30
​​Ўтган 5-йил ичида хамма мени жиннига чиқариб қўйди. Хечкимга қўшилмайди.
Ақилдан озган деган гапларни ортимдан айтишади. Лекин мен хам нима қилай.
Биронтаси билан гаплашмоқчи бўлсам хотинимга ўхшатавераман, шунинг учун иложи борича одамлардан нари юраман. Негадир шу кунларда хотинимни овозини эшитгандай бўлябман. Мана эшик таққиллаяпти демак хонага кимдир кирди, лекин падвални хотинимдан бошқаси
билмайди. Бу ким бўлди экан. Уёқ буёққа юряпди, негадир жимиб қолди. Назаримда падвал эшиги очилаётгандек эди. Ха мен адашмадим хақиқатдан
падвал эшиги очилб зинадан кимдир тушиб келаяпди. Қизиқ бу ким экан ахир бу жойни хотинимдан бошқа хечким билмайди, хотиним эса икки йил олдин ўлганди. Нима бўлса хам ёзишда давом этаман. Лекин юрагимда қўрқув бор. Мана энди мен ўтирган хона эшигини очишга уринилмоқда...
Хона эшиги секин очилди ва бироз ғиққиллаб тўхтади. Лекин хечким кўринмаяпти деб турганимда тўсатдан хотинимнинг рухи кўринди...
Содиқ китобни варақлади, лекин уёғи ёзилмаганди. Ха, демак шу вақтда кирган аёлининг рухи бу уй эгасини жонини олган ва шу жойда вафот этган. Кейин эса бу жойда қолиб кетган эканда деб Содиқ ҳаёлидан ўтказди. Кейин эшикга яқинлашиб эшик ручкасини босиб, ўзига тортди. Эшик очилди. Ва падвалдаги зинадан тепага кўтарилди. Содиқ уйдан чиқиб ховли этагидаги ёнғоқ атрофини кавлаш учун омборхонага кириб кетмонни олиб чиқди. Содиқ ёнғоқ атрофини кавлади. Кетмон ерни ичига бироз киргандан кейин латтага илашиб тўхтади. Бу вақт ичида эрини дараксиз йўқолганидан ховотирга тушган Зарифа уйига қайтди.
Икки кундан бери эрини йўқлигини ўйлаб, балким уйга қайткандир деб уйга келиб дарвозани очди. Содиқ ер остидан чиқаётган гулли матодан қўрққани етмагандек дарвоза овозидан хам вахимага тушиб ерни қайта кўмди. Кейин аёлни олдига келди. Зарифа Содиқни сўроққа тутди. Содиқ Зарифани хамма саволларига биргина кейин тушунтириб бераман деб жавоб бериб қутулди. Содиқ шу куни шахар марказидан икки хонали квартира топди. Кейин нарсаларини йиғиштиришиб бу Қабристонга айланган уйдан бутунлай кўчиб кетишди. Орадан кўп ўтмасдан улар фарзандли бўлишди ва эски хотиралар ўрнини фарзандини келажагига бўшатишди.
Тамом...!
Муҳаммадсодиқ  ижодидан.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
17👍13💔4🥰2
😱Соат тунгги 3 да эрига телефон келади бу ерга кел сенинг хотинингн хийонат килябди!

Эри туриб қараса хотини ёнида ётади, номерда адашишди деб яна ухлашни давом этади.
Эртанги куни соат кечги 2 да яна қўнғироқ бўлади.
- Хой эркак, бу ерда сени хотинингн хийонат килябди тушуняпсанми?
Ажабо, ахир хотиним ёнимда ётибти.
Учинчи куни яна қўнғироқ бўлди, эркак сўради: -Қани Қайерда?!
Ўрнидан туриб манзил бўйича борди у йерда...
🤭
4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Сиз бу нарсаларни билсангиз асло Дори сотиб олмайсиз Соғлигингиз учун керакли гиёҳларни билиб олинг!

Яқинларга юбориб қўямиз👇

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳозир сизни кўзингизни текшириб кўрамиз. Расм ичида қандай сон яширилган...

Буни 1% одам топа олади. Бу сон жуда машхур. Топсангиз ҳаттоки ўзингиз ҳам ҳурсанд бўласиз👇🤔
3
Тақдир чархпалаги

Даврада хуш кайфиятда ўтирган синфдошлар бирданига эшик олдида ғарибгина кийинган аёл пайдо бўлганда серганк тортдилар. Кафе бу кеча синфдошларнинг 35 йиллик учрашувлари учун банд қилиниб, бошқа мехмон қабул қилмаслиги аён бўла туриб, бегона одам кириши, кўпчиликка ёқмаганди. –Балки, синфдош қизларимиздандир?- аниқлик киритмоқчи бўлди Юлдуз.
-Йуғ-е, - эътироз билдирди Салима,- ёшига қараганда биздан анча каттага ўхшайди-ку!
Равшан бу аёлни таниб турганди, аммо, синфдошлари танирмикан дея индамай ўтирганди. Кейин ўзи аниқлик киритди:
-Бу Гулнора! Мен уни Жиззахдан топдим, сизларга сюрприз бўлсин деб индамагандим.
Синфдошлари унга ишонқирамай, анграйиб қолишди. Ахир, Гулнора синфларидаги, хатто мактабдаги энг сулув, кўхлик қизлардан эди-да! Бу кампир эса, сираям Гулига ўхшамасди. Шу пайт кўпчиликнинг хаёлида 1975 йил Жиззахга пахта теримига боришган кунлари жонланди.
Ўша йиллари мактаб ўқувчилари оммавий тарзда пахта теримига олиб кетиларди. Даврада ўтирган синфдошлар бу йили 9 синфда ўқишар, пахтага келишганларини худди саёхатга келишгандек қабул қилишганди. Бир куни шомда теримдан кейинги йўқлама пайти Гулнора даладан қайтмаганлиги аниқланди. Яқин – атрофни қидиришиб, топишолмади. Юқори синф йигитлари хамма ўғил болаларни сафлашиб, гурухларга ажратишди-да, қайси гурух, қайси пайкални қидиришини тушунтиришди. Қидирувчилар қоронғу тушаётган пайтда, ўзлари пахта терган пайкал четидаги трактор прицепи остидан Гулнорани ушлаб олишди. Ёнидаги шу далага масъул бўлган звеновой йигит экан. Йигитлар иккисини чала-чулпа кийинтириб, штабга судраб келишди. Иккисига хам тегишли чоралар кўрилди. Гулини уйига жўнатиб юборишди.
Терим тугаб, ноябр ойида - дарслар бошланган кунлари “пахта гуллади”. Гулноранинг дарс пайтида кўнгли айниб, қусиб юборганидан хавотирланган муаллими мактаб хамширасини чақириб келди. Текширувлар натижасида эрта гуллаган пахта кўсак олгани маълум бўлиб қолди. Буни эшитган Гулноранинг дадаси юрагини чангаллаб қолди. Ранглари кўкариб, оғзидан кўпик кела бошлади.
-Оқ қилдим сен беномусни, берган тузимга рози эмасман!..-бу отанинг сўнгги хитоби бўлди. Катта ўғил оталарининг қирқи чиқмасдан аввал, синглисини Жиззахга ўша йигитнинг ховлисига обориб ташлади.
Шу бўйи Гулнорани хеч ким қайтиб кўрмади.
Фалакнинг гардиши билан Равшан институтни битиргач, оиласи билан Жиззахга кўчиб кетди. У ерда фермер хўжалиги ташкил қилиб, иш юрита бошлади. Куз пайти пахта теримига талабалар келган кунлари эди. Бир куни аёли унга шундай деди:
-Дадаси, нариги пайкалимиздаги шийпонда бир аёл қизи билан яшаркан. Талабаларга овқат пишириб бераётган хола бор-ку, шу биз томондан экан. Аммо, мен танимадим.
Равшан эртасига мавриди бўлганда ошпаз аёл билан учрашди, гаплашди. Маълум бўлдики, Бу Гулнора экан. Синфдоши Равшанни таниган Гулноранинг ёшлари юзини ювди.
-Қўй Гули йиғлама, мана кўришдик соғ-омон экансан. Кел, яхшиси бошингдан ўтганларини гапириб бер.
-Нимасини гапирай Равшан, мен кўрмаган азоб-уқубат қолмади. Ёшлигимдаги хато учун бир умр жазосини тортиб яшаябман, тўдаси хайдаган қушдек. Хаёт хамма яқинларимдан айирди. Асли ўзим айбдорман, шунинг учун мана, гадойтопмас жойларда, одамлардан йироқда кун кечирябман.
-Гули, эшитишимча, сени ўша йигитга никохлаб қўйишганди. Нега хозир ёлғизсан? Кейин, у йигитни махалласи бу ердан анча узоқда-ку?
Гулнора авваллари хаётини кимгадир гапириб беришдан қўрқиб юрарди. Аммо, хозир синфдоши билан дардлашиб, кўнглини бўшатгиси, тўйиб-тўйиб йиғлагиси келди. Кейин нимадан бошласам экан дея бироз тараддудланиб қолди.
-Акам ўша ховлига ташлаб кетгач, унинг хотини жанжал бошлади, онасиникига кетиб қолди. Уйидагилар менга душмандек муносабатда эдилар. Умримда қилмаган оғир мехнатларни қилиб куним ўта бошлади. Тез орада хамир қориш, ноп ёпиш, сигир соғишларни хам ўрганиб олдим. Орадан кунлар ўтиб, кундошим болаларини олиб, қайтиб келди. Эр бермоқ жон бермоқ эканини англаганди назаримда. Эртасига хамир қориб, нон ёпдим. Тандирга нон ёништираётганимда кундошим ортимдан пусиб келди-да, шартта кўтариб тандирга тиқа бошлади. Дод солиб питирлай бошладим......

Давоми 19:00 да
21👍6
Қўлим тандирдаги чўғда куйиб қолгач эса, жон ширин эмасми, кучим кўпайиб, унинг қўлидан қутилиб олдим. Жанжал бошланди. Қайнонам, қўни қўшнилар йиғилди. Хеч ким менинг тарафимни олмасди. Хўрлигим келиб кетди.
Гулнора бўғзи тўлиб гапиролмай қолди. Рўмолчасига кўз ёшларини артиб бироз нафас ростладида яна давом этди:
-Шунда махалламиз оқсоқоли менга насихат қилди. “Қизим, бу ер сенга ватан бўлолмайди. Бир кун сени ўлдириб қўйиши, ёки хомилангга зарар етказишлари хеч гап эмас. Агар, маслахатимга амал қилсанг, сени бошқа йигитга никохлаб қўяман. Ўзи ёмон йигит эмас, хеч кими йўқ етим ўсган. Нарги қишлоқ шийпонида яшайди. Одамлардан узоқда, қулоғинг тинч яшайсан. Эрингни овқатини вақтида пиширсанг, кир-чирини ювиб юрсанг сени бошида олиб юради”.
Менда танлаш имкони йўқ эди. Эрим жавобимни берди, кейин мени олиб кетишди. Иккинчи эрим хам ёмон одам эмасди, аммо, ўта бефарқ айтиш мумкинки бироз девонасифат экан. Кўп ичади, мени бор йўғим билан хам иши йўқ. У маст келганда ичмасликка чақирдим, аммо, калтак едим. Орадан ойлар ўтиб июнь ойида ўғил фарзанд кўрдим. Ўғлим хам далада, одамлар кўзидан панада улғая бошлади. Эрим боламга эътибор бермас, бор-йўқлиги билан иши хам йўқ. Ўғлим Алишер 5ёшга тўлган кунлари эди. Катта ариқ бўйига ўйнаб бориб қолганди. Узоқдан кўриб турвдим. Нариги сохилда эрим куймаланиб юрганди. Ўғлим уни кўргани учун ўша ёққа интилди деб ўйладим. Ўғлимни энди чақирай десам, ўзи ортига бурилиб мен томонга кела бошлади. Хотиржам бўлиб яна кетмонни қўлимга олдим. Аммо, ёнимга етиб келавермагач ўгирилиб қарадим-у, уни кўрмадим. “Алишер!” деб додлаганча катта ариққа югурдим. Болам юз метрча нарида гох кўриниб-гох кўринмай оқиб кетаётганди. Уни амаллаб сувдан олиб чиқдим. Аммо, Алишерим хушидан айрилган экан. Қаёқдандир одамлар ёрдамга етиб келишди. Додлаганим эшитишган чоғи, дарров машина топиб, мени касалхонага жўнатишди.
Туман касалхонасида даво тополмай Тошкентга жунатишди. Ярим ойдан ошиқ касалхонада ётдик. Эр зорманда бирон марта холинг не деб хабар олмади. Чумчуқ читтакнинг боласига ачинармиди! Шунда англадимки, бу одам бизга оталик қилолмас экан. Қайтага ундан яшириб тўплаган уч-тўрт сўм жамғармамни хам ичиб юборди. Ундан кетишга қарор
қилдим, аммо, ўғлимнинг тақдири нима бўлади? Ўзим боқолмас эканман, демак, кимгадир беришим, яхши еб, яхши ўқишини таъминлашим керак. Ўша ердаги хамшира ёрдамида ўғлимни болалар уйига жойладим. Ўзим
эса хар ерларда ишлаб, адашган ит каби хаёт кечира бошладим. Тақдир тақозоси билан шу далалар раиси мени бу шийпонга олиб келди. Битта хонани бахоли қудрат жихозлаб берди. Шундан бери аввалига бригада аъзоларига, кейинчалик фермер хўжалиги ташкиллингач ишчиларга ошпазлик қилиб юрибман. Фермер 20 сотих ер
ажратиб берган, трактор ишларини битириб беради. Шу ерда дехқончилик қиламан.
- Ёнингдаги қизча ким унда?-Равшан қизиқиб сўради.
-Бу қиз пахтага келган бир талаба қизники. Уям мендек адашган, гулламай сўлган
нихол экан. Пахтага келганда хомиладорлигини сезувдим. Кейинчалик туғиб менга олиб келди. Мана боқябман. Хозир ўғлимни хам боқа оламан, аммо, уни тополмадим, бошқа жойга кўчиришган экан. Хозир катта йигит бўлиб, оилали бўлгандир. Қанийди уни кўролсам, набираларимни қучолсам...
Аёлнинг кўз ёшлари юзини ювди. Равшан ичидан бир нималар туғён кўтарганини, нафас йўлларини бўғаётганини сезди.
-Гулнора, нега уйингга қайтмадинг? - Аёл бошини сарак –сарак қилди.
-Қандай қайтай, бўйнимда шармандалик тамғаси бўлса... Хонадоним ор-номуси елкамда эди, асролмадим. Уларни пичоқсиз сўйдим.
-Гулнора, дўстим, хўп десанг бир иш қиламиз. Сенинг 35 йиллик хаётинг дўзахда ўтибди.
Қилмишингга ортиғи билан жазо олибсан. Билсанми, жиноятчиларга хам шунча муддат жазо тайинланмайди. Оиланг сени кечиришларига ишонаман. Кейинги ойнинг охирги шанбасида синфдошлар мактабни битирганимизнинг 35 йиллигини нишонлаб, тадбир ташкиллаябмиз. Биз сени узоқ қидирдик,тополмадик. Мана, тақдирдан бўлиб, учрашдик. У ерга сен хам боргин, дугоналарингни, дўстларингни кўрасан. Кейин сени уйингга олиб борамиз.......

Давоми 20:00 да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
25👍1
​​Гулнора Равшанга сўзсиз тикилиб қолди.
“Уйимга қайтаманми!? Мени кечиришармикан, итдек хайдаб солмасмикан! Мен уларни улар мени уятдан ўлдирганмиз! Асал арилар ножоиз жойларга қўниб келган шерикларини ўлдиришганидек”
-Равшан, мени иккинчи марта ўлдирма дўст!
-Йўқ, Гулнора, менга ишон! Энди хаммаси яхши бўлади…
Равшан кафе ташқарисида киришга ийманиб турган Гулнорага қараб, бир ой олдинги воқеаларни эслаб олди. Кейин синфдош қизларига деди:
-Уни олиб киринглар. Қайтишда уйларига олиб борамиз.
Дўстлар у билан бошқатдан таниша бошладилар. Орадан ўтган вақт чехраларга турли шакллар солган, кўпчилик таниб бўлмас даражада
ўзгариб кетганди. Байрам нихоясига етгач, икки йигит ва қизлардан уч киши Гулнорани олиб уйларига йўл олишди. Гулнорани машинада қолдириб ичкарига киришди. Гулноранинг онаси ва келинойиси уларни илиқ кутиб олишди. Дарров дастурхон ёзиб, ноз-неъматларни тўкиб солишди. -Хола, бўлди, келинингизга айтинг, дастурхонга бошқа овора бўлмасинлар. Биз сизга бир янгиликни айтгани келувдик,-гап бошлади Равшан.
-Юзларингни қувончига қараганда, яхши гап айтмоқчисан а ўғлим? – деб Равшанга тикилди она .
-Ха биз учун яхши хабар холажон, сиз хам яхши деб қабул қиласиз деган умиддамиз. Биласиз, султон суягини хўрламас дейишади. Сиз катта одамсиз, бу гапларни биздан яхшироқ тушунасиз. Хар ким экканини ўраркан. Айтмоқчиманки, иккинчи марта ўришга йўл қўймасангиз!
-Нима демоқчисан болам? Берган ёнғоғинг бироз қаттиқ экан, чақолмадим.
-Холажон, бу ёнғоқ вахлироқ экилган ва вахлироқ кесилди хам. Аммо, яратган эгам томиридан яна нихол битибди. Энди бу дарахтни кесишга йўл қўйманг.
-Хўп болам, Худо ундирганни биз ўлдирмаймиз!
Равшан Салимага имо қилганди, у тез чиқиб Гулнорани бошлаб келди. Гулнора остонагача жадал келди-ю, онасига тикилганча тўхтаб қолди:
-Ассалому алайкум!
Хамма жим. Алик хам олинмади. Она унга тикилганча бир зум қотиб қолди. Танирмикан дея бошқалар хам жим кузатардилар.
-Гулнор!!!-нихоят она таниб ўрнидан туриб кетди
-Ойижон!-дея Гулнора онасининг қучоғига отилди. Она уни қучиб, елкаларидан сочларидан силай бошлади. Юзларидан, кўзларидан ўпа кетди. -Ойижон, мени кечиринглар!
Она бир сўз айтмас, 35 йиллик айрилиқдан кейин тилига бир сўз келмасди. Ахири қизимни топсам бундай дейман, ундай дейман деган гаплари хам тилига келмасди. Бор гаплари кўзларидан ёғилар, қизини хидлаб-хидлаб, юз-кўзларидан чўлп-чўлп ўпарди. Асли, гапга хожат хам йўқ эди.
Ўтирганлар бу ходисадан кўнгиллари бузилиб, рўмолчаларини олишди. Нихоят, она тилга кирди:
-Акангни сени қидирмаган жойи қолмади-ку, болам, қаёқларда эдинг!
Равшан бу гапдан тушундики, дарахт иккинчи марта кесилмайди. Синфдошлар тезда хайрлашиб хонадонни тарк этишди. Орадан бир хафта ўтиб Гулноранинг акаси жияни Алишерни Сурхондарёдан топиб келди. Бутун оила жам бўлишди.
Давлатнинг панохида катта бўлган Алишер ўқиб, олий малумотли бўлган, хозир мактабда математикадан дарс берарди. Оила қурган, иккита ширингина фарзандлари бор экан.
Бутун оила жам бўлишди. Онасининг қолиш таклифини эса рад этди. У хеч кимдан хафа эмаслигини, фақат, дарахт бир жойда кўкаришини истаётганини айтиб узр сўради. Аммо, тез-тез келиб туришга вада берди.
-Яқин кунларда ўғлимга хатна тўй қиламиз. Хаммаларингни олиб кетаман ойижон!
тамом
Дониёр Ахмаджонов


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
24👍91
Иккиси хам утмиш хотираларига асир булиб колишди бир зум. Биринчи булиб Гулширин узига келди.
- Менинг хам сизга бир совгам бор, -деди хижо-латомуз.
- Менга-я? -энди ажабланиш навбати Давронни-ки эди.
- Тугрироги, Асалга совгам бор. Мана бу кугир-чокни унга бериб куйсангиз. Мадина иккисига бир хил кугирчок олдим.
- Рахмат, - Даврон аел узатган кугирчокни олиб негадир хомуш тортиб колди. - Ота барибир она урнини боса олмас экан. Каранг, кизим кугир-чок уйнайдиган ешда экани умуман едимда йук
Бу унинг биринчи кугирчоги булади. Буни узин-гиз берсангиз яхши буларди. Кеча сиз кетгани-нгиздан сунг Асал "ам яна качон келади?"деб ярим тунгача бувисини холи-жонига куймади. Ойим "аянг сенга чиройли уйинчоклар олиб ке-лади, яхши киз булсанг" деб алдаб ухлатдилар. Узининг ойисини яхши эслай олмайди, шунинг учун кимни курса, уша аелнинг киефасида она-сини кургандек булади. Илгари бир-икки огиз гап билан алдаб, овутардик. Лекин кеча кетга-нингиздан кейин овутиш кийин булди.
- Унда узим бераман кугирчокни, - Давроннинг сузларидан таьсирланган Гулширин катьий ахд килди. - Бугун ишдан кейин Асални шахардаги истирохат богига олиб боринг. Мен хам бола-лар билан бораман.
Уша куни Гулширин узини кушдек сезди нега-дир. Ишлари уз-узидан унар, кайфияти аьло эди. Буни кул остидаги ходимлар хам сезишди. "Бугун юзингиздан нур егиляпти-я!"дерди ким курса. Доим хоргин ва хомуш юрадиган Гулши-рин бошка биров алмаштириб куйилгандек эди гуе. Кечки пайт ишдан эртарок чикиб, болалар-ни шоширди:
- Бугун истирохат богига борамиз.
Сарвар билан Мадина бу хабарни эшитиб хур-сандчиликдан кийкириб юборишди. Гулширин уз ташвишлари билан булиб, болаларини деяр-ли бир йилдан буен бокка олиб бормаганини шундагина эслади. "Уз ташвишларимга урала-шиб, болаларимни хам катта одамга айланти-риб куйибман. Ахир, болалик бир зумда утиб кетади, кейин харканча истаса хам топа олмай-
ди бу кунларни.
Даврон кизчаси билан уларни бог дарвозаси олдида кутиб турган экан. Асал Гулшириннинг куриши билан "Аяжон!"деганча чопкиллаб ол-дига келди. Гулширин кизалокни даст кутариб олиб, юз-кузидан упди. Узига хам хайронлик, хам кизганиш билан караетган угли билан ки-зига тушунтирди:
- Сарвар, Мадина, бу жажжи кизалок Даврон амакингнинг кизи Асал. Энди у билан дуст бу-ласизлар. Хозир эса сизларга бир совгам бор, - у елимхалтага солиб олган кугирчокларни чи-кариб, аввал Асалга, кейин Мадинага тутказди.
Хар икки кизалокнинг кувончи чексиз эди. Асал кулидаги кугирчокка туймай бокарди.
- Сиз кизларга совга берган булсангиз, мен Сарварга сюрприз тайерлаганман, - Даврон чунтагидан кутича олиб Сарварга узатди. Кути-ни очиб Сарварнинг кузлари чакнаб кетди. Бу у купдан буен орзу килган Ургимчак-одам уйин-чоги эди.
- Каранг, кизларга уйинчок олибману, Сарварга олиш хакида уйламабман хам, - деди Гулширин. Рости, угил болалар кандай уйинчок уйнашини билмайман.
- Угил боланинг тилини угил бола тушунади, шундайми, полвон? - Даврон Сарварнинг елка-сига енгилгина кокди. Сарвар мамнун кулим-сиради...
Улар болаларни турли аттракционларда учи-риб, узлари завкланиб томоша килишди. Кейин музкаймокхурлик килишди. Болалар бирпасда бир-бири билан чикишиб кетишди. Мадина ва Асал кугирчокларини бир-бирига курсатиб зав-кланишарди, Даврон Сарварни ташкарига олиб чикиб, унга ниманидир уктирарди. Гулширин бир муддат елгизланиб колди. Кизик, Зохид би-лан яшаган йилларида эри уни болалар билан бирор марта истирохат богига олиб чикмаган экан. Хаелини аел кишининг майин овози бул-ди:
- Бахтли аел экансиз, - гапираетган кушни стол-да утирган урта ешлардаги аел эди. - Боядан буен сизларга караб утирибман. Хужайинингиз болаларингизга жуда мехрибон экан. Сизни хам авайлар экан. Бахтингизга куз тегмасин. Бир-бирингизга узукка куз куйгандек мос экан-сизлар.
Гулширин "рахмат" деди, аммо "бу йигит бола-ларимнинг отаси эмас" дея олмади. Негадир аелнинг гаплари юрагига хуш екаетган эди.
Богдан кайтишганида вакт анча кеч булиб колганди. Асал дадасининг кулида кугирчоги-ни кучоклаганча ухлаб колди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
33👍5❤‍🔥2🔥1
- Ухлаб колмаганида сиз билан кетаман деб ро-са хархаша киларди, - деди Даврон. - Эрталаб аямни топиб беринг деб сураса, нима деб жа-воб бераман хайронман.
- Агар инжиклик килачерса, айтинг, узим уни куришга бораман еки богда айланамиз.
- Майли, яхшиси богда айлана колайлик. Сарвар билан Мадина хам яйрашди.
Даврон уларни машинасида уйга келтириб куйди. Уйга келгунча Асал Гулшириннинг кучо-гида эди. Тушаетиб, кизалокнинг иссиккина юзларидан упиб куйди.
- Даврон ака, рахмат, болалар бугун жуда яйра-шди.
- Сизга рахмат. Кизим бугун узини онаси бордек хис килди. Шу бахтни сиз ато этдингиз.
Иккиси бир лахза бир-бирига тикилиб колди. Уртада йиллар давомида уларнинг орасини ту-сиб турган кузга куринмас тусик кулаб, юрак-ларни бир-бирига якинлаштирадиган нимадир пайдо була бошлаган эди...
Кунлар шу тарика бир-бирини кувиб утарди. Ишлар хам бир маромда кетяпти. Дам олиш кунлари Гулширин болалари билан, Даврон эса Асални олиб бирор жойда хордик чикаришади. Кундан кунга калбдаги иликлик ортаетганди.
Шу кунларда Дилобар чет элда эди. Ишбилар-мон аеллар иштирок этган анжуманда катна-шиб, бир олам таассурот билан кайтди. Уша тадбирда унлаб хамкорлар билан шартнома ту-зибди. Гулшириннинг унга хаваси келди.
- Опажон, канийди сиз каби чет элликлар билан хамкорлик кила олсам, - чин дилдан хавас кил-ди Гулширин.
- Бунинг хеч кандай кийин жойи йук, - деди Ди-лобар опа. Сиз аввало ички бозорда уз урнин-гизни топишингиз керак. Якинда халкаро мусо-бака утказилади. Мусобака иштирокчиларнинг либоси буйинча тендер эьлон килинган. Ана шу танловда иштирок этинг. Шояд бахтингиз чо-
пиб, танловда голиб чиксангиз. Ана шунда сиз-
га барча эшиклар очилади. Либослар дизайни устида пухта ишланг, хеч бир детални куздан кочирманг. Шу танловда голиб булишингиз шарт!
Гулширин Дилобар опа айтган танлов шарти билан танишди. У каби танлов голиби булишни истаганлар канча! Аммо у кечинмайди. Энди хеч качон ортга кайтмайди. Олдинда уни янги синовлар кутмокда эди.
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 9-қисм. - 891577018614
💥ЯНГИ СИНОВЛАР..

Танловда катнашаман деган билан хеч нарса уз-узидан булиб колмайди. Канча хужжату, югур-югурсиз битмас экан. Гулшириннинг хуж-жатлар билан ишлашга унча укуви йук. Яхшиям, енида Даврон бор, у бир хафтага кол-май керакли хужжатларни тайерлади. Хужжат-лар топширилди. Энди танлов натижасини ку-тиш колди.
"Мен сингари бу танловда катнашаетганлар канча! - уйларди Гулширин. - Уларнинг тажри-баси катта, голиб булиш эхтимоли хам юкори. Уларнинг олдида менга йул булсин!"
Шундай уйлардию , аммо калбининг бир чети-да "балки..." деган илинж ожизгина бир умид йилтиллаб турарди.
Нихоят, танлов голиблари эьлон килинадиган кун келди. Гулширин бу кунни ички бир хаяжон билан кутди. Канийди, тезрок голиб эьлон кили-нсаю, у хам уша голибни табриклаб, сунг уз иш-лари билан машгул булса. Бир нарсани узок ку-таверса одамнинг кули ишга хам бормай кола-ркан. Уша куни Гулширин тонг-сахардан уйгон-ди. Негадир кули хеч бир ишга бормади. Ич-ичидан асабийлашарди. Уни олиб кетиш учун келган Даврон хам буни сезди. Ярим йулда Гулширин бирдан фикридан кайтиб колди.
- Даврон ака, машинани оркага кайтаринг, хеч каекка бормаймиз. Бундай катта танловда иш-тирок этишга менга йул булсин.
- Нега бирдан фикрингиздан кайтиб колдингиз? Олд ойнадан оркада утирган жувонга синовчан назар ташлади йигит.
- Ростини айтсам...куркаяпман...-ростини айтиб куя колди Гулширин. - Ишларим бошкаларни-кини олдида арзимас булса, устимдан кулиш-майдими "сенга ким куйибди?"деб.
- Жанг олдидан кушинини ташлаб кочган кумо-ндон сингари сиз хам мухим иш олдидан кур-коклик киляпсизми?
- Билмадим...билмадим...- бушашди Гулширин. Негадир каттик хаяжонланяпман.
- Узингизни кулга олинг. Мухими - бу танловда голиб булишингиз эмас, шу танловда иштирок этишимизнинг узи.
Давроннинг "танловда иштирок этишимизни-нг узи мухим" деган сузлари Гулширинга далда берди. Демак, энди у елгиз эмас. Енида рухан куллаб-кувватлайдиган, керак пайтда ердам ку-лини чузадиган, суянч була оладиган кишиси бор.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
33❤‍🔥3🔥1
Танлов утказилаетган залга киришганида Гул-ширин узи каби хаяжонда утирган тадбиркор аелларни курди. Нихоят, хайьат раиси мазкур танлов шартларни буйича барча мезбонларга жавоб бера оладиган голиб номини эьлон кил-ди:
- Танишинг - "Ширин" хусусий корхонаси рахба-ри Гулширин Хамроева...
Хайьат раисининг кейинги сузларини Гулши-рин эшитмади. Кулоклари чиппа битиб колган, кузларидан тинмай еш куйиларди. Атрофдаги-лар уни галаба билан табриклашар, аммо Гул-шириннин назарида буларнинг хаммаси туши-да кечаетгандек эди. Нихоят, Давроннинг дал-даси билан бир оз узига келди.
- Намунча еш боладай куз еш килдингиз, йигло-ки? - кулди Даврон.
- Узи шунакаман, сал нарсага хам йиглайвера-ман.
"Насиб булса бу гузал кузлар энди хеч качон ешланмайди, - уйлади Даврон ичида. - Бу куз-лар факат бахт шуьласидан чакнаши керак".
- Хамроева, сизни чакиришяпти, мархамат, ки-ринг, - хайьат раисининг котибаси уларнинг сухбатини булди.
Гулширин юрагида минг бир хадик билан раиснинг хонасига кадам босди. Даврон унинг ортидан икки кафтини бирлаштириб "омад ти-лайман!"дегандек харакат килди.
- Келинг, Гулширинхон! Мархамат, утиринг, - таклиф килди еши эллик беш-олтмишлар атро-фидаги сочларига ок оралаган киши. - Сиз му-носиб тарзда танлов голиби булдингиз. Узин-гиз курдингиз, сиз каби танловда иштирок эт-ганлар куп булди. Аммо экспертларимиз сиз такдим этган либослар дизайни устида тухта-лишди. Шунинг узиек сиз учун катта имконият.
Энди эса ишга киришинг. Бу мусобака халкаро микесда утказилади. Демак, яратган либосла-рингиз хам ана шунга яраша юксак талабларга жавоб бериши керак. Сиз яратган либосни кийиб мусобакага киришган юртдошларимиз ортида уни куллаетган халкининг нафасини се-зиб турсин. Келган мехмонлар эса бу либосни кийганда узбекларнинг багрикенглигини, иссик нафасини хис этишсин. Сизга берилган вакт жуда оз, буюртмалар киска муддат ичида тайер булиши керак. Комиссия буюртмани ка-бул килиб олади.
Хайьат раиси айтган муддат чиндан хам киска эди. Бу фурсат ичида бундай катта хажмдаги буюртмани фахат йирик корхоналар бажара олиши мумкин. Гулшириннинг юрагига "Агар бажара олмасак нима булади?"деган вахима оралади. Катта ишга кул урибди-ю, аммо уни кандай бажариш хакида уйламаган экан. Ун-беш-йигирма чогли тикувчи билан бу ишнинг уддасидан чика олармикан?
Хайьат раисига бу тугрида хеч нарса демаган булса-да, дилидагини Давронга айтди.
- Чумчукдан курккан тарик экмайди, -тагин дал-да берди Даврон. Бошладингизми, энди ортга йул йук.
Уша куни Гулширин биринчи катта буюртма учун шартнома имзолади. Тез кунда иш бошла-ниб кетди. Илгари хар-хар замонда буладиган кичик буюртмаларни бажариб, бекорчи булиб коладиган тикувчилар ишга кумилишди-колиш-ди. Хатто бир пиела чой ичишга хам вакт йук. Вакт эса борган сайин якинлашмокда эди. Гул-ширин ички имкониятларни хисоблаб, кул ости-даги ходимлар билан ишни комиссия кабул ки-либ оладиган кунгача уддалашига ишонди. Факат кизлар иш сурьатини пасайтирмаслик-лари шарт. Аммо кутилмаганда тикувчи аеллар
дан бирининг боласи бетоб булиб колди. Бола-си эртаю кеч иситма килиб етганда онанинг кунглига иш сигармиди? Шундок хам "вактида буюртмани бажара олмасак нима булади?"деб жигибийрони чикиб юрган Гулширин тутакиб
кетди.:
- Зумрад опа, болангиз шндай пайтдаям касал буладими?
- Гулширинхон касаллик биздан рухсат сураб келмайди-ку, - кунгли огриди тикувчи аелнинг. Узингизнинг хам болаларингиз бор, улар касал булишмаганми?
- Кечиринг опа, нотугри гапириб юбордим, - ки-зишиб кетганини тан олди Гулширин. - Майли, болангизга каранг. Соглигини тиклаб, кейин ишга чиксангиз булади. Бирор ердам керак булса айтинг.
- Рахмат, хеч нарса керакмас...- Зумрад опа шундай дедию, кузлари ер чизди. Гулширин бу аелнинг эри енгилтак бир аелга илакишиб колиб, оиласидан воз кечганини, Зумрад опа аел боши билан елгиз узи уч болани ювиб- та-раб вояга етказаетганини биларди. Орияти кат-тиклигидан ердам сурамайди. Гулширин унинг кулига пул тутказди:
- Болангизни дориларига ишлатинг. Бу карз эмас, яхши ишлаганингиз учун ердам.
- Менга берган бирингиз узингизга юз баробар купайиб кайтсин, - Зумад опа кулидаги пулга караб йиглаб юборди.
44🔥1
- Яхши иш килдингиз. Шурлик аел кимдан ер-дам сурашни билмай турган экан, деди Даврон Зумрад опа хонадан чиккач.
- Менга бу каби аелларнинг хаети яхши таниш, хомуш тортиб колди Гулширин. - Елгиз аел фар-занди учун хам ота, хам она вазифасини бажа-ради. Боласининг кузида еш курмаслик учун хатто жонини хам беришга тайер. Баьзи нома-рд эркаклар эса узининг маишатидан бошка нарсани уйламайди. Уша номард эрларнинг худбинлиги туфайли боланинг дили уксик, аел-нинг калби вайрон.
Гулширин огир хурсинди. Кундошлик балоси-га чидаган кунларини, эрининг уйидан чикиб кетганидан сунг икки боласи билан кечирган азобли кеча-кундузларни эслади. Кузига еш калкиди.
- Утган кунларни эслаб узингизни азобламанг, - тасалли берди Даврон. Яхши кунларингиз хали олдинда.
- Хали киладиган ишларим жуда куп, - деди Гул-ширин уйчан. - Узимни катта туфон турган ден-гизда икки боласини омон саклаб колиш учун жон бериб курашаетган одамга ухшатаман. Качон курукликка чикишим номаьлум булса-да, окимга карши сузаверади. Мен чиккан кема капитани уз хузур-халовати учун оила кемаси-ни туфон каьрига ташлаб кетиб колди. Энди бу кемани узим бошкаришим, болаларимни нурли манзилга етказишим шарт. Шу икки йил ичида бошимдан нималар утганини узим биламан. Энг аввало киладиган ишим - узимиз учун уй сотиб олишим керак. Болаларимнинг бемалол кириб чикадиган уз ватани булиши керак.
"Менинг уйим фарзандларингизга ватан бул-майдими? Хонадоним бекаси, кизимга она, узимга суюкли ер булинг. Ушанда сиз кузлаган нурли манзилга бирга етамиз!" - ана шундай фикрлар утди Давроннинг хаелидан. Уйларини тилга кучириш учун огиз жуфтлади, аммо тусат-дан жирингаган телефон кунгироги сухбатни кок уртасидан булди.
- Эшитаман, - Гулширин кунгирокка жавоб бер-ди. Гушакнинг нариги тарафидаги кишининг сузларини эшитаркан, ранги бир бироз окарди.
- Нега бунча киска фурсатда? - Ахир, хали вакт бор эди-ку...деди зурга.
Гушакни куйганида кайфияти буткул тушкун ахволда эди.
- Нима булди, тинчликми? - суради Даврон ха-вотирланиб.
- Танлов хайьати раиси кунгирок килди. Буюрт-мани вактидан олдин топшириш керак экан. Бизга беш кун мухлат беришди. Агар вактида топширмасак...- Гулширин гапининг давомини айтолмади. Стул чеккасига бехол утириб колди
- Нега, ахир хали вакт бор эди-ку?
- Билмадим, билмадим...- бош чайкади Гулши-рин. - Нега бундай булаетганини сира тушунол-маяпман.
- Мен тушунгандекман...- уйга чумди Даврон. - Бу ерда бошка гап бор.
- Кандай гап? - тушунмади Гулширин.
- Кимдир буюртмани узиники килиб олмокчи. Таниш-билишларини уртага солиб, хайьат аьзо-ларини буюртмани сиз бажара олмаслигингиз-га ишонтирган. Бу "ишонтириш" учун анчагина харажат килган булиши керак. Конунан танлов голиби сиз, тугридан тугри буюртмани бошка кишига олиб беришолмайди. Шунинг учун кин-гир йул билан ишни сиздан тортиб олишмокчи.
- Гап бу екда экан-да...- огир бош чайкади Гул-
ширин.
Бир оз уйга толиб, сунг бирдан тетикланди: - Йук, бекор уйлашибди, осонгина таслим булма-ймиз. Бу ишларни нихоясига етказсак рузгори-мизга барака киради деб канча аеллар умид билан эртаю кеч мехнат килишяпти. Уларнинг ризкини яримта килишга хеч кимнинг хакки йук.
- Нима килмокчисиз?
- Бугундан бошлаб уч сменада иш ташкил кила-миз. Узим хам кизлар билан бирга ишлайман. Тунни тонгга улаб ишлаймиз, кийин булса хам максадимизга етамиз.
Гулшириннинг овози катьий эди, кузлари хам чакнаб кетди. Унинг шижоатини куриб Даврон коллежда укиб юрган гайратли киз Гулширин-ни кургандек булди.
Гулширин айтгандек, зур босим билан иш ку-чайтирилди. Ун нафар тикувчи биринчи смена-да, яна ун нафари иккинчи сменада ишлайди-ган булди. Учинчи - тунги сменада эса Гулшири-нга шогирд тушган аеллар ишлайдиган булиш-ди. Гулшириннинг узи хар уч сменадаги тикув-

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
42🥰8❤‍🔥1🔥1👏1
ОНА СЕЗГИСИ

Қабулимга бир аёл учинчи бор кириб келиб, хар доимгидек ўша мавзудан гап бошлади. Бугун ҳам шундай бўлди. Ишни бошлаб улгурмасимдан, эшик тақиллаб, эшик ортидан яна ўша аёл кўринди.

- Ассалому алайкум доктор мумкинми?
- Ҳа келинг опа мумкин.
- Яна олдингизга келяпманда.
- Ҳа майли опа, тинчликми бу сафар нима безовта қиляпти?
- Доктор сиз яҳшилаб текширмаяпсизда, ўғлимни юраги уч марта уриб кейин бир муддат тўхтаб қоляпти.
- Вой опа ей, қаердан олдингиз а бу гапни, икки марта текширдим, ҳаммаси жойида бўлса нега хавотирга тушяпсиз хайронман? Ёки менга ишонмаяпсизми?
- Ундай деманг жон ука, сиздан илтимос яна бир бор диққат билан текширинг!
- Хўп олиб кирингчи буёққа!
Авваллари томирини ушлаб аниқлаб кўргандим, бинойидек ураётган эди. Энди онахонга ишончли бўлиш учун тегишли асбоб ёрдамида текшириб кўришни режа қилдим.

Онахон фарзандини суяганча хонамга олиб кирди ва ўриндиққа ўтқазди.
- Хўш ука, бу ерга ёнбошлангчи, қани бир яҳшилаб кўрайчи! - дедимда йигитчани ўриндиққа ёнбошлатиб, керакли асбоб ёрдамида юрак уришини текшира кетдим.

- Астағфируллох! Эй худо! Опа минг бор узр, мен адашган эканман, ростдан сиз айтгандек юраги уриб туриб тўхтаб қоляпти.
- Ана айтгандиму сизга доктор.
- Тезда ўғлингизни даволаш зарур, яҳши ҳамки вақтида аниқладик, агар сиз буни сезиб қолмаганингизда охири ёмон бўларди. Фақат бир нарса сўрамоқчиман сиздан опа.
- Нима сўрамоқчисиз доктор?
- Мен шифокорман, шу ишни мутахассисиман, аввал оддий усулда, кейин эса керакли асбоблар ёрдамида бу холатни аниқладим, сизчи сиз буни қаердан сезиб қолдингиз?
- Сиз шифокорсиз беморни илмингизга таяниб текширасиз, асбобларингиз орқали эшитиб касалликни аниқлайсиз, мен онаман ахир, мен ўз фарзандимни юрак урушини бутун вужудим билан эшитаман ва азобланаман.

Онажонларимизни борига шукр!!!
Яҳши ҳамки сизлар борсизлар онажонлар!!!


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
23👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙ХАЙРЛИ ТУН МEҲРИБОНЛАРИМ

Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.

Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.

Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!

Хайрли тун олисдаги яқинларим!

🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌤🌹🌙 РАМАЗОННИНГ 22-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!!!

🤲 Рамазон ойида ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!

🌙🌹• Дилда иймон, тилда бўлсин зикр саловат.
🌙🌹• Ибодатлар гуноҳларга бўлсин каффорат.
🌙🌹• Ҳажга бориб Байтуллоҳни айланг зиёрат.
🌙🌹• Борар манзилингиз бўлсин Фирдавси Жаннат.
🌙🌹• Жаннатнинг хушбўйлардан бўлинг баҳраманд.
🌙🌹• Дуодадир сиз учун қалбим ҳар соат.
🌙🌹• Дуоларим Парвардигор эцин ижобат.
🌙🌹• Хонадонни тарк этмасин файзу-барокат!

🌙ЯҚИНЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 22-КУНИ МУБОРАК! 🕋

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
2
ҲАСАДГЎЙ...

Рўзаи рамазон ойида, якшанба куни жигаримдан хабар олиш учун йўлга тушдим. Опам, энди икки йилдан буён юришдан қолган. Негалигини билмадим, ҳали олтмишдан энди ўтган бўлса, соғ-саломат бўлса, нега юролмаяптийкин? Жигарлардан хабар олиш, кўнглини кўтариш, меҳр бериш ахир ҳар бир инсоннинг бурчи-ку. Мана шундай яхши ният билан у-бу олиб, опамнинг хонадонига оёқ босдим.
-Ассаломалекум опажон, яхшимисиз. Оёғингиз яхшими? Уй ичлар, боллариз, поччам яхши юрибдиларми?
-Эээ синглим,кел. Яхшимисан. Ишлар билан ҳорма. Жонинг соғми? Бола-чақанг, уй ичинг ҳаммаси яхшими?
-Раҳмат, Худога шукур. Юрибмиз Худонинг берган кунига шукур қилиб.
-Шукур қил, шукур. Оёғинг бутун, зинғилдай югуриб юрибсан. Жонинг соғ.
-Мандаям дард дегани бисёр. Синов бисёр, ташвишим кўп. Бир қайғуни битирсам, иккинчиси келади. Шунгаям шукур.
-Мани, мана кўриб турибсан. Икки йилдан буён оёғим ишламаяпти. Ўтирган жойим ўзимники. Бир дардинг бўлса, болаларинг ҳам қочаркан, эринг ҳам.
-Қанақасига қочади, ахир бир уйда яшасаларинг.
-Бир уйда яшасам ҳам болаларимни гоҳ кўраман, гоҳ йўқ. Ўғилларим саломлашишгаям киришмайди, баъзан.
Опам, рўмолининг учи билан кўзёшларини артди.
-Ман қайси ниятда бола ўстиргандим. Ер юткур келинлар, болаларимдан мени жудо қилишди...
Шундан сўнг опам ўн минутча келинларини қарғади. Ўғилларини хотинқулиликда айблади.
-Жиянларим унчалик ёмон болалармас-ку..
-Ташқаридан шунақа кўринади сенга. Аслида Беҳруз ҳам Шоҳруҳ ҳам хотинининг гапидан чиқолмайди....
Дастурхон тузаётган келинининн қош-қовоғи уйилди. Дастурхонга у-бу қўйгач, мени дастурхонга таклиф этиб, чиқиб кетди...
-Опа, келинингизнинг ёнида бунақа демасангиз бўларди...
-Ҳа, нима? Билиб қўйсин-да, ўзларининг кимликларини.-Кел, бир пиёла чой ичгин.
Кейин сурилиб-сурилиб хонтахтага яқинлашди.
-Пешонам шўр экан, синглим, пешонам шўр экан...
-Унақа деманг. Худога шукур учта болангиз, невараларингиз бор.
-Э, ман поччангни айтяпман. Мана, кўздан қолиб, сўнг одам бўлди.Ёшлигимда, уйдан ўғирлик қилиб, ароқхўрлик қилиб куйдирди-ку...
Сўнг бир пасдан кейин гапини давом этди,
-Отамга йиғлаб бориб айтдим. Ота, ажралишаман. Ажралмасам, болалариям ўзидай алкаш бўлиб кетади дедим. "Бизди авлодда эрдан чиққан хотин йўқ. Юравериб, секин одам бўлар деди"... Қани одам бўлдими? Шоҳруҳ отасининг йўлидан юрди. Кўчаларда балчиққа ботиб ётган ҳам шу, хотини билан уришиб ҳайдаган ҳам шу...
-Ҳа, опа қўйинг, асабийлашманг. Ақли кириб қолар...
-Гўрда кирадими ақли, икки болали бўлгунча кирмай... Бироздан чой ҳўплаб давом этди,
-Магазинда ишлардим. Қўлим пулли эди. Ҳамма жигарим менинг пулим билан одам бўлди. Гавҳар опамнинг тўйида артистини кўтардим. Бир қоп ун обердим, битта қўйнинг гўштини юбордим садақасига. Назокатнинг боласига ёрдам бериш учун қизимни бир ой жўнатдим, Акамнинг учта тўйининг маблағини мен кўтардим, онамга тилла узук,тилла сирға олиб бердим, ҳеч биттаси олиб беролмади....
-Кейин... онам ўлмасидан аввал, жанжаллашиб, берганлариззи олибсиз-ку...
-Ҳа, олмасам, кимларнинг қўлига тушиб кетарди. Ювғичга беришармиди, гўрковга беришармиди...

Опам бундан ўттиз-қирқ йил аввал кимга қандай яхшилик қилган бўлса, бирма-бир санаб чиқди.
-Мана, энди кўряпсанми,биттаси опам бор экан, синглим бор экан деб хабар олай демайди... Кўролмаслик эмас, аммо ҳозир қарагин. Ҳаммаси йўлини топиб, жуда яхши яшашяпти. Ҳар бирининг участкаси бор. Мендай домда яшаётгани йўқ. Ҳаммаси менинг пулим билан одам бўлган. Ҳозир ҳаммасини ёмон кўраман. Кўришга кўзим йўқ...
-Сизам участка қургандизу, сотмаслигиз керак эди.
-Ҳааа, Беҳруз ҳовлида яшамайман. Менга машина керак деганига сотгандим. Ошхона, ҳаммомларигача пишиқ ғиштдан эди. Сотиб олган чигиртка, маза қилиб яшаётгандир...
Гап айланиб менга келди.
-Сенам,бир хабар олай демайсан. Сен ўқиётганингда юборган консерваларимни қатор қилиб қўйсам, Тошкентгача борарди.......

Давоми 8:00 да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
30😁3👍1🕊1
Буёғига бир нарса дейишга ҳолим қолмади.
-Майли, мен борай, тезроқ соғайиб кетинг...
-Тўғри гап туққанингга ёқмайди. Мана санам аразладинг. 
-Аразламадим. Ишларим бор эди. Майли яхши ўтиринг опажон, яна келаман.
Дим хонадан чиқдим. Тоза ҳаво...
Тоза ҳаво қандай яхшисан! Айниқса зах хонадаги қурум

босган кўнгилдан чиққан гапларни эшитганингдан кейин, тинглашдан қутилганингдан кейин, тоза ҳавонинг қадрига етмай бўлармиди...
Ташқари чиқиб, кетаётгандим. Катта жияним машинасига чақирди,
-Хола,юринг, олиб кетаман.
-Йўқ, раҳмат. Автобусда кетаман.
Жияним зўрдан машинага ўтқизди, 
-Хола, гапим бор.
Машинасига ўтирдим, йўлга тушдик,
-Опангизнинг гапларидан бир шингил эшитдизми?
-Сизлар бир уйда яшаб кирмасмишсизлар. Нега бундай қиласизлар?Онангниям боғлаб қўймаган-ку. Эрта бир кун қарисанглар, онангнинг куни бошларизга тушишидан қўрқмайсизларми?
-Онам юришдан қолиб, ҳаммани қарғайдиган бўлдилар, ҳамманинг дилини оғритадилар. Ҳаммадан норози, ҳатто Худониям қарғайдилар, шукур қилишни билмайдилар. Худойим онамга жазо беришда адашибдилар. Тилларини олиши керак эди....
Мен нима дейишни билмасдим..

Раъно Умаркулова.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
12😢9🕊1💯1