This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙ХАЙРЛИ ТУН МEҲРИБОНЛАРИМ
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
🌙Рамазоннинг Охирги ўн кунлиги “Итқун минан-нийрон” - "Дўзахдан озод бўлишлик" даҳаси бошланди!
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Ушбу охирги ўн кунликда Сен саноқсиз бандаларингни дўзахдан озод қиласан.
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Бизни, Ота-Онамизни, аҳли-аёлимизни, фарзандларимизни, ва бутун ислом умматини дўзахдан халос қилгин...
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Бизларни гуноҳларимизни авф этгин, оҳиратимизни обод эт!
Аллоҳим барчаларимизга ушбу Қадр кечалари умид қилинадиган лаҳзаларни фойдамизга бўлмоқлигини насиб айласин АМИЙН!
✨🌙РАМАЗОННИНГ 21-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!🌹🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Ушбу охирги ўн кунликда Сен саноқсиз бандаларингни дўзахдан озод қиласан.
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Бизни, Ота-Онамизни, аҳли-аёлимизни, фарзандларимизни, ва бутун ислом умматини дўзахдан халос қилгин...
ЭЙ, АЛЛОҲИМ! Бизларни гуноҳларимизни авф этгин, оҳиратимизни обод эт!
Аллоҳим барчаларимизга ушбу Қадр кечалари умид қилинадиган лаҳзаларни фойдамизга бўлмоқлигини насиб айласин АМИЙН!
✨🌙РАМАЗОННИНГ 21-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!🌹🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤7
ТАКДИР ТАНЛОВИДАГИ АЗОБЛАР.
(хаётий вокеа)
Мен буларни бир умр юрагимда сақлаб юришим ҳам мумкин эди.
Аммо ўйлаб қолдим, бундан не наф? Қалбимни ҳуфтон, дилимни вайрон қилиб турганидан фойда кўряпманми? Албатта, йўқ.
Ундан кўра менинг ҳолимга тушганлар ўқиб, хулоса чиқарса, тўғри йўл топса яхши эмасми?
Ўйлайманки, менинг кимлигим, қаерда яшашим ўқувчи учун муҳим эмас. Асосийси, ҳаётдан топганларим уларга нимадир беришида.
Мен ўн тўққиз ёшимда турмушга чиққанман.
— Жуда бой оила экан, — деди онам келажагимни ўйлаб.
— Ҳеч нарсага зориқмайсан, уй-жой қурай деб қайғурмайсан. Шунинг учун ҳаммасига кўз юм.
Мен “кўз юмишим” лозим бўлган — турмуш ўртоғимнинг илгари ҳам уйлангани эди.
— Буткул, ажрашиб кетибди-ку! Энди у аёлнинг ҳам, йигитнинг ҳам йўллари сира туташмасмиш. Мени десанг, тег. Роҳат-фароғатда яшайсан! — деди онам розилигимни олишга уриниб.
Эндигина ўн тўққизга қадам қўйган қиз нима деб қаршилик кўрсата олардики, мен рад эта олсам. Узатишди. Ростдан ҳам бой-бадавлат оила. “Ҳеч нарсадан ками йўқ” дея таърифлашган бу хонадонда фақат меҳр-оқибат етишмаслигини борганим заҳоти сездим. Икки йиллик бефарзандлигим эса буни янада исботлади. Қайнонам кўз очирмасди:
— Шунча шароит билан ҳам бола туға олмасангиз, а? Нима бало, иккинчи марта ҳам “оғзим куйди”ми, дейман! Қаратинг, ўзингизни! Кундошингиз келиши билан ҳомиладор бўлганди. Наҳот, невара қуча олмайман-а?
Бу гаплари дилимни оғритади деб ўйлашмас, юзингда кўзинг борми, демай гапираверарди. Шукрки, икки йил ўтиб бўйимда бўлди. Ўғлим туғилди. Шунча сабрсизликка яраша Худойим ҳам “Ол, қулим!” дедими, тўнғичим ярим ёш бўлмасдан туриб яна ҳомиладор бўлдим. Ўзини шунчалар болапарвар қилиб кўрсатган қайнонам бу хабардан гезариб кетди:
— Нима? Сабримни синаяпсизми? Битта чақалоқ етади ҳозирчага.
Боринг, онангизникига бориб олдириб келинг!
— Туғилгунича, бу ҳам катта бўлиб қолади-ку!
— Йўқ, боринг!
Ноилож онамникига бордим.
— Ношукрлик қилма, болам. Кечагина тирноққа зор бўлиб йиғлаб юрганинг эсингдан чиқдими? Болани берган — ризқини ҳам беради. Бу туғилгунича, каттанг чопқиллаб қолади. Бир айтинг, қайтиб оғззингга олма, — ортимга қайтарди онам.
Мен бу қайнонамнинг истаги эканлигини айта олмадим.
— Онангиз пулини қизғандими? Болани ўзи боқмайди-да, а? Шунинг учун туғавер, дейди! — қайнонамнинг жағи-жағига тегмай қолди.
Ҳар куни бир гапни такрорлар, камига атай рўзғордаги оғир ишларни қилдирарди: ер чопдим, қоп-қоп сабзавот кўтардим...
Охир-оқибат бу соғлиғимга ва фарзандимга таъсир қилди. Ўн саккиз кун шифохонада ётдим. На қайнонам, на эрим хабар олди. Шундан оғриниб уйга боришни истамадим.
— Қизим, ўз уйинг — ўлан тўшагинг. Ўз уйингга бор. Сени қувиб солишмайди-ку, — дея онам уйга боришимга ундади.
— Итни ҳам ҳайдасанг, кетади. Бу эса яна қорнини қаппайтириб келяпти, — дея қарши олди қайнонам.
Бизга ажратилган уйга кирсам ҳеч нарсамиз йўқ. Ҳайрон бўлдим.
— Энди алоҳида яшаймиз. Ҳамма нарсани ўша жойга кўчирдим, — деди эрим.
Қувонишни ҳам, хафа бўлишни ҳам билмадим. Сўнг эрим ўша айтган ижара уйига олиб борди. Эски чойхона экан. Жуда чет жойда.
— Нарсаларни жойлайвер, келаман, — дедя у ўғлим иккимизни ташлаб кетди.
Очиғи, қаерга келиб қолганимни ҳам аниқ билмасдим. Эрталабгача кутдим. Турмуш ўртоғимдан дарак йўқ. Ўғлим оч қолиб йиғлай бошлади. Сал нарида қурилаётган иморат устидаги усталар ёнига бордим.
— Фақат бординг бор эди. Бизга ўзимизга лойиқ овқат олиб келишади-да, — дея улар ўғлимга бодринг беришди.
Ўзим емасам ҳам ўғлимга илиндим. Узоқроққа экилган маккажўхори думбулини эгасидан сўраб олиб, қайнатиб ўғлимга бердим. Ҳамон дадаси биздан хабар олай демасди. Кетай десам, қўлимда пул йўқ. Яна, кетганим заҳоти келиб қолса, гап эшитмай деган ҳадик билан кутиб бир ҳафтани ўтказибман.
Бу орада бир дўконга бориб, аҳволимни тушунтириб ўғлим учун печенье ва егуликлар олиб турдим. Охири ўша дўкон эгасидан пул олиб, қайтдим. Турмуш ўртоғим билан яна келганимизда чойхона эгаси келиб қолди.......
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(хаётий вокеа)
Мен буларни бир умр юрагимда сақлаб юришим ҳам мумкин эди.
Аммо ўйлаб қолдим, бундан не наф? Қалбимни ҳуфтон, дилимни вайрон қилиб турганидан фойда кўряпманми? Албатта, йўқ.
Ундан кўра менинг ҳолимга тушганлар ўқиб, хулоса чиқарса, тўғри йўл топса яхши эмасми?
Ўйлайманки, менинг кимлигим, қаерда яшашим ўқувчи учун муҳим эмас. Асосийси, ҳаётдан топганларим уларга нимадир беришида.
Мен ўн тўққиз ёшимда турмушга чиққанман.
— Жуда бой оила экан, — деди онам келажагимни ўйлаб.
— Ҳеч нарсага зориқмайсан, уй-жой қурай деб қайғурмайсан. Шунинг учун ҳаммасига кўз юм.
Мен “кўз юмишим” лозим бўлган — турмуш ўртоғимнинг илгари ҳам уйлангани эди.
— Буткул, ажрашиб кетибди-ку! Энди у аёлнинг ҳам, йигитнинг ҳам йўллари сира туташмасмиш. Мени десанг, тег. Роҳат-фароғатда яшайсан! — деди онам розилигимни олишга уриниб.
Эндигина ўн тўққизга қадам қўйган қиз нима деб қаршилик кўрсата олардики, мен рад эта олсам. Узатишди. Ростдан ҳам бой-бадавлат оила. “Ҳеч нарсадан ками йўқ” дея таърифлашган бу хонадонда фақат меҳр-оқибат етишмаслигини борганим заҳоти сездим. Икки йиллик бефарзандлигим эса буни янада исботлади. Қайнонам кўз очирмасди:
— Шунча шароит билан ҳам бола туға олмасангиз, а? Нима бало, иккинчи марта ҳам “оғзим куйди”ми, дейман! Қаратинг, ўзингизни! Кундошингиз келиши билан ҳомиладор бўлганди. Наҳот, невара қуча олмайман-а?
Бу гаплари дилимни оғритади деб ўйлашмас, юзингда кўзинг борми, демай гапираверарди. Шукрки, икки йил ўтиб бўйимда бўлди. Ўғлим туғилди. Шунча сабрсизликка яраша Худойим ҳам “Ол, қулим!” дедими, тўнғичим ярим ёш бўлмасдан туриб яна ҳомиладор бўлдим. Ўзини шунчалар болапарвар қилиб кўрсатган қайнонам бу хабардан гезариб кетди:
— Нима? Сабримни синаяпсизми? Битта чақалоқ етади ҳозирчага.
Боринг, онангизникига бориб олдириб келинг!
— Туғилгунича, бу ҳам катта бўлиб қолади-ку!
— Йўқ, боринг!
Ноилож онамникига бордим.
— Ношукрлик қилма, болам. Кечагина тирноққа зор бўлиб йиғлаб юрганинг эсингдан чиқдими? Болани берган — ризқини ҳам беради. Бу туғилгунича, каттанг чопқиллаб қолади. Бир айтинг, қайтиб оғззингга олма, — ортимга қайтарди онам.
Мен бу қайнонамнинг истаги эканлигини айта олмадим.
— Онангиз пулини қизғандими? Болани ўзи боқмайди-да, а? Шунинг учун туғавер, дейди! — қайнонамнинг жағи-жағига тегмай қолди.
Ҳар куни бир гапни такрорлар, камига атай рўзғордаги оғир ишларни қилдирарди: ер чопдим, қоп-қоп сабзавот кўтардим...
Охир-оқибат бу соғлиғимга ва фарзандимга таъсир қилди. Ўн саккиз кун шифохонада ётдим. На қайнонам, на эрим хабар олди. Шундан оғриниб уйга боришни истамадим.
— Қизим, ўз уйинг — ўлан тўшагинг. Ўз уйингга бор. Сени қувиб солишмайди-ку, — дея онам уйга боришимга ундади.
— Итни ҳам ҳайдасанг, кетади. Бу эса яна қорнини қаппайтириб келяпти, — дея қарши олди қайнонам.
Бизга ажратилган уйга кирсам ҳеч нарсамиз йўқ. Ҳайрон бўлдим.
— Энди алоҳида яшаймиз. Ҳамма нарсани ўша жойга кўчирдим, — деди эрим.
Қувонишни ҳам, хафа бўлишни ҳам билмадим. Сўнг эрим ўша айтган ижара уйига олиб борди. Эски чойхона экан. Жуда чет жойда.
— Нарсаларни жойлайвер, келаман, — дедя у ўғлим иккимизни ташлаб кетди.
Очиғи, қаерга келиб қолганимни ҳам аниқ билмасдим. Эрталабгача кутдим. Турмуш ўртоғимдан дарак йўқ. Ўғлим оч қолиб йиғлай бошлади. Сал нарида қурилаётган иморат устидаги усталар ёнига бордим.
— Фақат бординг бор эди. Бизга ўзимизга лойиқ овқат олиб келишади-да, — дея улар ўғлимга бодринг беришди.
Ўзим емасам ҳам ўғлимга илиндим. Узоқроққа экилган маккажўхори думбулини эгасидан сўраб олиб, қайнатиб ўғлимга бердим. Ҳамон дадаси биздан хабар олай демасди. Кетай десам, қўлимда пул йўқ. Яна, кетганим заҳоти келиб қолса, гап эшитмай деган ҳадик билан кутиб бир ҳафтани ўтказибман.
Бу орада бир дўконга бориб, аҳволимни тушунтириб ўғлим учун печенье ва егуликлар олиб турдим. Охири ўша дўкон эгасидан пул олиб, қайтдим. Турмуш ўртоғим билан яна келганимизда чойхона эгаси келиб қолди.......
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤28😢3🔥1
— Бўш ётган ер бор. Шунга ул-бул экасизми? — деди у бизга қараб.
Эримдан аввал мен рози бўлдим.
У айтган ерга помидор экиб, челаклаб сув қуйиб парваришладим. Бирданига ҳеч ким йўқламайдиган, ҳатто эрим ҳам кам келадиган бу маконимизга қайнонам ҳам, қариндошлари ҳам кела бошлади. Чунки экиним ҳавас қилгулик даражада бўлганди. Афсуски, иккинчи ўғлим туғилиб, уларни териб, сота олмадим. Барчасини турмуш ўртоғим ва қайнонам саранжомлади. Жуда катта даромад қилдик. Аммо у пуллардан менга бир чақа ҳам теккан эмас.
Яна эски ҳаммом, эски тос. Аввалгидек, ўғилларим билан хор-зорликда яшай бошладим. Эрим бизни буткул ташлаб қўйганди. Иложсизликдан болаларимни онамга ташлаб, ишладим. Бу орада қайнонам йиқилиб, кўзи кўрмай қолибди, тўшакка михланибди. Ишлаб юрган чоғимда бу ҳақда эшитиб қолдим.
— Қайнонанг оғир ётганмиш. Хабар ол, — яна насиҳат қилди онам.
Ишонасизми, борсам шифокор ёнимга югуриб келса, денг:
— Сиз унинг кими бўласиз? Биз бу беморга уйга кетишга рухсат бергандик, шундан буён ҳеч ким йўқ.
Қотиб қолдим. Наҳот, шунча бойвачча ўғиллар биргина онанинг ҳолидан хабар олишга, уйга олиб кетишга ярамади?
— Ойи, мен келдим, — дедим қайнонамнинг бошига бориб.
Жавоб ўрнига қайнонамнинг кўзларида дув-дув ёш кўрдим. Юрагим алланечук бўлиб, йиғлаб юбордим.
— Йиғламанг, ойи. Сизни олиб кетаман. Ўғлингизга ҳозироқ бориб айтаман.
Йиғлай-йиғлай шифохонадан чиқиб, эримни изладим. Топгач, барча дилимдагиларни тўкиб солдим:
— Мени ўйламадингиз, майли. Болаларингизни ташлаб қўйдингиз, хўп. Лекин онангиздан нега хабар олмадингиз? Боринг, олиб келинг. Майли, менинг ёнимга олиб келинг, ўзим қарайман!
Афсуски, қайнонам эрим бориши билан вафот этибди. Шундан сўнг умр йўлдошим бизни буткул унутди.
— Ўз уйимизга фақат ўзим сиғаман. Укам сени ва болаларингни киритмайди, — деди ҳатто юзимга.
Ундан бирор ёруғлик чиқмаслигига кўзим етгач, ўзим туман ҳокимлигига бориб, арзимни айтдим. Шукрки, қулоқ тутадиганлар бор экан. Ер беришди.
Энди топганимни тўплашга, ўзимизга бошпана қуришга ҳаракат қилдим. Чайлада яшаб, уй кўтара бошладим.
Бундан хабар топган эрим яна пайдо бўлди. Номардни қарангки, болаларим ризқидан қирқиб олган қурилиш молларимни сотишга тушибди. Ортиқ чидай олмадим. Ажрашишга қарор қилдим:
— Сиз на оилани, на болани, на онани билдингиз! Сиздан ҳеч қандай умид йўқ! Кетинг, ҳаётимни яна дўзахга айлантирманг!
Бунга чидай олмаган эрим менга туҳмат қилди. Кўчага чиқиб, мен ҳақимда “суюқоёқ” деб гап тарқатди. Ундан буткул совидим. Энди орамизга ҳеч нарса қолмаганди. Яқинда у учинчи бор уйланди. Энг даҳшати, атай мен уй қурган маҳалладаги ресторанда тўй қилди. Машинада чунонам шовқин солиб ўтдики, уйимиз ёнидан.
Мен-ку, майли... Унинг зулмларига, нодонликларига кўникиб қолганман.
Аммо фарзандларим-чи? Улар энди гўдак эмас. Катта бўлиб қолишди. Уларга қараб эзилиб кетдим...
Айтмоқчи бўлганим, қизини турмушга бераётганларга мен яққол мисолман! Асло бойликка эмас, шуни асло унутманг, азиз оналар!
Қизларингизнинг ҳаётини
саробга алмашманг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эримдан аввал мен рози бўлдим.
У айтган ерга помидор экиб, челаклаб сув қуйиб парваришладим. Бирданига ҳеч ким йўқламайдиган, ҳатто эрим ҳам кам келадиган бу маконимизга қайнонам ҳам, қариндошлари ҳам кела бошлади. Чунки экиним ҳавас қилгулик даражада бўлганди. Афсуски, иккинчи ўғлим туғилиб, уларни териб, сота олмадим. Барчасини турмуш ўртоғим ва қайнонам саранжомлади. Жуда катта даромад қилдик. Аммо у пуллардан менга бир чақа ҳам теккан эмас.
Яна эски ҳаммом, эски тос. Аввалгидек, ўғилларим билан хор-зорликда яшай бошладим. Эрим бизни буткул ташлаб қўйганди. Иложсизликдан болаларимни онамга ташлаб, ишладим. Бу орада қайнонам йиқилиб, кўзи кўрмай қолибди, тўшакка михланибди. Ишлаб юрган чоғимда бу ҳақда эшитиб қолдим.
— Қайнонанг оғир ётганмиш. Хабар ол, — яна насиҳат қилди онам.
Ишонасизми, борсам шифокор ёнимга югуриб келса, денг:
— Сиз унинг кими бўласиз? Биз бу беморга уйга кетишга рухсат бергандик, шундан буён ҳеч ким йўқ.
Қотиб қолдим. Наҳот, шунча бойвачча ўғиллар биргина онанинг ҳолидан хабар олишга, уйга олиб кетишга ярамади?
— Ойи, мен келдим, — дедим қайнонамнинг бошига бориб.
Жавоб ўрнига қайнонамнинг кўзларида дув-дув ёш кўрдим. Юрагим алланечук бўлиб, йиғлаб юбордим.
— Йиғламанг, ойи. Сизни олиб кетаман. Ўғлингизга ҳозироқ бориб айтаман.
Йиғлай-йиғлай шифохонадан чиқиб, эримни изладим. Топгач, барча дилимдагиларни тўкиб солдим:
— Мени ўйламадингиз, майли. Болаларингизни ташлаб қўйдингиз, хўп. Лекин онангиздан нега хабар олмадингиз? Боринг, олиб келинг. Майли, менинг ёнимга олиб келинг, ўзим қарайман!
Афсуски, қайнонам эрим бориши билан вафот этибди. Шундан сўнг умр йўлдошим бизни буткул унутди.
— Ўз уйимизга фақат ўзим сиғаман. Укам сени ва болаларингни киритмайди, — деди ҳатто юзимга.
Ундан бирор ёруғлик чиқмаслигига кўзим етгач, ўзим туман ҳокимлигига бориб, арзимни айтдим. Шукрки, қулоқ тутадиганлар бор экан. Ер беришди.
Энди топганимни тўплашга, ўзимизга бошпана қуришга ҳаракат қилдим. Чайлада яшаб, уй кўтара бошладим.
Бундан хабар топган эрим яна пайдо бўлди. Номардни қарангки, болаларим ризқидан қирқиб олган қурилиш молларимни сотишга тушибди. Ортиқ чидай олмадим. Ажрашишга қарор қилдим:
— Сиз на оилани, на болани, на онани билдингиз! Сиздан ҳеч қандай умид йўқ! Кетинг, ҳаётимни яна дўзахга айлантирманг!
Бунга чидай олмаган эрим менга туҳмат қилди. Кўчага чиқиб, мен ҳақимда “суюқоёқ” деб гап тарқатди. Ундан буткул совидим. Энди орамизга ҳеч нарса қолмаганди. Яқинда у учинчи бор уйланди. Энг даҳшати, атай мен уй қурган маҳалладаги ресторанда тўй қилди. Машинада чунонам шовқин солиб ўтдики, уйимиз ёнидан.
Мен-ку, майли... Унинг зулмларига, нодонликларига кўникиб қолганман.
Аммо фарзандларим-чи? Улар энди гўдак эмас. Катта бўлиб қолишди. Уларга қараб эзилиб кетдим...
Айтмоқчи бўлганим, қизини турмушга бераётганларга мен яққол мисолман! Асло бойликка эмас, шуни асло унутманг, азиз оналар!
Қизларингизнинг ҳаётини
саробга алмашманг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29🤔4⚡2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Агар ака-укалар ўртасидан оқибат кўтарилса сабабини овсинлар муносабатидан изланг.😊
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
Юзига тушган тарсакидан қиз бир қалқиб кетди. Ўзини зурға ўнглаб қолди, йўқса йиқилиб тушай деди. Қизарган юзини қўли билан тўсиб, атрофга аланглаб разм солар экан, ёшли кўзларини йигитга қаратди.
— Мендан нима истайсиз? Ҳаётимни барбод қилганингиз етмадими? Нега яна қаршимдан чиққаверасиз? Тинч қўйинг мени.
— Мен айтадиганимни айтдим. Бундан баттар аҳволга тушишни истамасанг, анавинингни ҳал қилда, тўйга рози бўл. Туфлаган тупугимни қайтариб олаябман, ҳурсанд бўл.
Деди, йигит қизни билагидан қаттиқ сиққанча ва...
Кескин бурилишларга бой асар❤️🔥😨😱
— Мендан нима истайсиз? Ҳаётимни барбод қилганингиз етмадими? Нега яна қаршимдан чиққаверасиз? Тинч қўйинг мени.
— Мен айтадиганимни айтдим. Бундан баттар аҳволга тушишни истамасанг, анавинингни ҳал қилда, тўйга рози бўл. Туфлаган тупугимни қайтариб олаябман, ҳурсанд бўл.
Деди, йигит қизни билагидан қаттиқ сиққанча ва...
Кескин бурилишларга бой асар❤️🔥😨😱
❤2
ҚАБРИСТОНГА АЙЛАНГАН УЙ
Эрталабки бақир чақирдан уйғониб кетган Содиқ деразадан ташқарига қаради. Онаси хотинини қарғаб, тинимсиз сўкар 5-йилдан бери болали бўлмай юргани учун келинини айибларди. Ўғлимни бошини айлантириб олгансан, ё иссиқ совуқ қилиб ўзинга оғдирволгансан. Сен билан ажрашиб бошқасига уйланса болали бўлиб бахтли яшарди болам шўрлик.
Деб келинини тинимсиз сўкаётган онасини овозидан асаби бузилиб уйғонди.
Қўйсангизчи ойи нима кераги бор шунақа гапларни, хамма қатори яшаяпмизку. Бола мухумми
бахт учун, берадиган худо бир куни берар бизга хам. Ахир 10 йиллаб болали бўлмаган инсонлар борку деди Содиқ хонасидан чиқиб ховлида жанжал қилаётган ойисига қараб. Ха сени бойлаболган бу жодугар, сен хам эркакмисан мана акангдан ўрнак олмайсанми. Ажирашдию болали бўлди деди Карима хола Содиқни гапларига жавоб бераркан Содиқни хотини Зарифага қараб яна дийдиё қилди. Бу хотинингни бошидан ёқтирмагандим ўзи. Шундан бошқасига уйланмайман деб турволдинг. Анави Холидани қизи қандай эдия, нечта нечтаси қизини бераман деганда, сен манави туғмас хотинига ёпишволдинг. Гап тамом ажирашасан деди Карима хола жахил билан гапга нуқта қўйгандек.
Мен келинизни яхши кўраман ойи ундан бошқаси керак эмас менга. Агар бахтли болишимиз учун бола керак бўлса унда бола хам боқволишга розиман лекин Зарифа билан ажрашишга розимасман деди қаттиян ойисига жавоб бераркан ховлини бир тамонида турган аёлига қараб деди.
Нарсаларингни йиғиштир, ойингникига бориб яшаб турасан. Содиқака бу нима деганиз деди Зарифа хайратланиб Содиққа қарар экан кўзларидаги ёшини секин артиб қўйди. Мана энди ўзинга келдинг Содиқжон болам, хайдавор, жавобини бер буни деди Карима хола гапга аралашиб.
Йўқ ойи, Зарифа ойисиникида бироз яшаб туради. мен уй топгунимча. Кейин ўша уйда яшайверамиз. Сизга болали бўлсак керакмиз, унда Сизни уйизга болали бўлганимизда қайтамиз. деди Содиқ қарорини жиддий охангда. Ха кўрамиз қани бу туғмас хотин билан қандай болали болишингни хали сиз хақсиз экан ойи деб олдимга бошингни эгиб келганингда, ассалому алейкум дейман. Болали уй бозор боласизи мозор дейишган. Мозор уйда яшаб кўргин кейин биласан. Карима хола бу гапларни вужудида 9 ой кўтариб катта қилган боласига айтаркан. Кўзларидаги ёшни рўмолини учига артди ва ўғли билан келинига қараб. Чиқиб кетларинг, уйимни бўшатларинг? деди.
Содиқ хотинини қайнонасиникига жўнатиб ишга кетаркан бугунгиси ошиб тушканини. Бундай воқеалар илгари ҳам бўлган бундан кейин хам бўлади.
Деб ўйлаб ўтирди. Ахир айб биздамасу, Аллох бермаса нима қилишимиз керак.
Аллох балким Зарифа билан мени шундай синаётгандир, бу синовларга бардош бермаса, сабир қилмасак Аллохга шак келтирган бўламизу, деб ўйларди. Нималарни ўйлаяпсиз Содиқжон.
Бу келганингиздан бери хаёлиз паришон уйдагилар тинчми деди ёнидаги хамкасби Одил Содиқни хаёлларини Шамол мисоли бир четга суриб ташлар экан. Стулда ўйлаб ўтирган Содиққа юзланиб. Йўқ Одил ўзим шунчаки муоммолар гирдобида юрибман. Билмадиму Шу кунларда шахсий хаётим остун устун бўлиб кетди. Хали у, хали бу дегандей. Эй қўюринг мени Одил деб Содиқ чуқур хўрсинди ва стул устида турган қоғозга алланималарнидир чиза бошлади.
Ха Содиқжон муоммо бу ёмон нарса.
Одамни қўл оёғини, қўйингки бутун вужудини мийяга тўплаб қўяди.
Одил сиздан бир нима сўрасам.
Сизлар тамонда бўш уй борми.
Масалан ижарагами, ёки қараб туришга дегандай. Вақтинча бирар йил турсам дегандим. Кейин ўзимга уй қуриб чиқиб кетгунимча деди Содиқ хаёлларини бир четка суриб. Бор Содиқжон бор. Қишлоқ охирида катта ерни ёнида жойлашган бир уй бор дедию Одил бироз ўйланиб қолди. У уйда қандайдир ғайри табий нарсалар содир бўлишини ўйлаб, айтган гапидан бироз хижолат тортди.
Нима бўлди ўйлаб қолдиз Одил.
Содиқжон уйку яхши лекин бу уйни эгаси 20 йил олдин қазо қилган. Яқинлари фарзандлари йўқлиги учун уй МФЙ тасаруфига ўтган. Яқин йиллар ичида бу уйда сизга ўхшаган оилалар яшаб кетишган. Лекин бу уйда қандайдир сир бор оғайни. Одил иложи бўлса шу уйни бир кўрсатсангиз. Менга хозир уй жуда зарур. Уёғи Аллохдан нима бўлсаям оллохга таваккал.......
Давоми 10:55 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эрталабки бақир чақирдан уйғониб кетган Содиқ деразадан ташқарига қаради. Онаси хотинини қарғаб, тинимсиз сўкар 5-йилдан бери болали бўлмай юргани учун келинини айибларди. Ўғлимни бошини айлантириб олгансан, ё иссиқ совуқ қилиб ўзинга оғдирволгансан. Сен билан ажрашиб бошқасига уйланса болали бўлиб бахтли яшарди болам шўрлик.
Деб келинини тинимсиз сўкаётган онасини овозидан асаби бузилиб уйғонди.
Қўйсангизчи ойи нима кераги бор шунақа гапларни, хамма қатори яшаяпмизку. Бола мухумми
бахт учун, берадиган худо бир куни берар бизга хам. Ахир 10 йиллаб болали бўлмаган инсонлар борку деди Содиқ хонасидан чиқиб ховлида жанжал қилаётган ойисига қараб. Ха сени бойлаболган бу жодугар, сен хам эркакмисан мана акангдан ўрнак олмайсанми. Ажирашдию болали бўлди деди Карима хола Содиқни гапларига жавоб бераркан Содиқни хотини Зарифага қараб яна дийдиё қилди. Бу хотинингни бошидан ёқтирмагандим ўзи. Шундан бошқасига уйланмайман деб турволдинг. Анави Холидани қизи қандай эдия, нечта нечтаси қизини бераман деганда, сен манави туғмас хотинига ёпишволдинг. Гап тамом ажирашасан деди Карима хола жахил билан гапга нуқта қўйгандек.
Мен келинизни яхши кўраман ойи ундан бошқаси керак эмас менга. Агар бахтли болишимиз учун бола керак бўлса унда бола хам боқволишга розиман лекин Зарифа билан ажрашишга розимасман деди қаттиян ойисига жавоб бераркан ховлини бир тамонида турган аёлига қараб деди.
Нарсаларингни йиғиштир, ойингникига бориб яшаб турасан. Содиқака бу нима деганиз деди Зарифа хайратланиб Содиққа қарар экан кўзларидаги ёшини секин артиб қўйди. Мана энди ўзинга келдинг Содиқжон болам, хайдавор, жавобини бер буни деди Карима хола гапга аралашиб.
Йўқ ойи, Зарифа ойисиникида бироз яшаб туради. мен уй топгунимча. Кейин ўша уйда яшайверамиз. Сизга болали бўлсак керакмиз, унда Сизни уйизга болали бўлганимизда қайтамиз. деди Содиқ қарорини жиддий охангда. Ха кўрамиз қани бу туғмас хотин билан қандай болали болишингни хали сиз хақсиз экан ойи деб олдимга бошингни эгиб келганингда, ассалому алейкум дейман. Болали уй бозор боласизи мозор дейишган. Мозор уйда яшаб кўргин кейин биласан. Карима хола бу гапларни вужудида 9 ой кўтариб катта қилган боласига айтаркан. Кўзларидаги ёшни рўмолини учига артди ва ўғли билан келинига қараб. Чиқиб кетларинг, уйимни бўшатларинг? деди.
Содиқ хотинини қайнонасиникига жўнатиб ишга кетаркан бугунгиси ошиб тушканини. Бундай воқеалар илгари ҳам бўлган бундан кейин хам бўлади.
Деб ўйлаб ўтирди. Ахир айб биздамасу, Аллох бермаса нима қилишимиз керак.
Аллох балким Зарифа билан мени шундай синаётгандир, бу синовларга бардош бермаса, сабир қилмасак Аллохга шак келтирган бўламизу, деб ўйларди. Нималарни ўйлаяпсиз Содиқжон.
Бу келганингиздан бери хаёлиз паришон уйдагилар тинчми деди ёнидаги хамкасби Одил Содиқни хаёлларини Шамол мисоли бир четга суриб ташлар экан. Стулда ўйлаб ўтирган Содиққа юзланиб. Йўқ Одил ўзим шунчаки муоммолар гирдобида юрибман. Билмадиму Шу кунларда шахсий хаётим остун устун бўлиб кетди. Хали у, хали бу дегандей. Эй қўюринг мени Одил деб Содиқ чуқур хўрсинди ва стул устида турган қоғозга алланималарнидир чиза бошлади.
Ха Содиқжон муоммо бу ёмон нарса.
Одамни қўл оёғини, қўйингки бутун вужудини мийяга тўплаб қўяди.
Одил сиздан бир нима сўрасам.
Сизлар тамонда бўш уй борми.
Масалан ижарагами, ёки қараб туришга дегандай. Вақтинча бирар йил турсам дегандим. Кейин ўзимга уй қуриб чиқиб кетгунимча деди Содиқ хаёлларини бир четка суриб. Бор Содиқжон бор. Қишлоқ охирида катта ерни ёнида жойлашган бир уй бор дедию Одил бироз ўйланиб қолди. У уйда қандайдир ғайри табий нарсалар содир бўлишини ўйлаб, айтган гапидан бироз хижолат тортди.
Нима бўлди ўйлаб қолдиз Одил.
Содиқжон уйку яхши лекин бу уйни эгаси 20 йил олдин қазо қилган. Яқинлари фарзандлари йўқлиги учун уй МФЙ тасаруфига ўтган. Яқин йиллар ичида бу уйда сизга ўхшаган оилалар яшаб кетишган. Лекин бу уйда қандайдир сир бор оғайни. Одил иложи бўлса шу уйни бир кўрсатсангиз. Менга хозир уй жуда зарур. Уёғи Аллохдан нима бўлсаям оллохга таваккал.......
Давоми 10:55 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤37👍8
- Яхши бугун мен билан юринг, сизга уйни кўрсатаман. Одил Содиқни олиб қишлоғидаги ўша эски уйга олиб борди. Эски асирни ёғоч дарвозаси, эски бўлишига қарамасдан лекин жуда ажойиб дид билан ўйиб нақш солинган.
Ичкарига кирганда тўғридаги катта ёнғоқ дарахти кўзга биринчи тушар, ховли 8 10-сотхлар чамаси
Катталикда Дарвозадан кириб чапка бурилганда уй жойлашган, олди ромлар билан тўсилган, анча эскирган деразалардаги бўёқлар ёрилган, уч хонали пастакгина уйни ичкарисида эски пардалар кир бўлиб шифтлар ис босиб
ётар, пастга солинган гиламни тагидаги тахта пол анча эскириб чириб қолгани сезилиб турарди. Икки хонадан ўлароқ катта қулуф осилган учинчи хонани калити йўқлиги учун хонага киришмади.
Ховлини ўт босиб ётар бахорлиги учунми ё қаровсизликданми ям яшил ўтлоқдек тураррди. Мана уйни кўрдингиз, хош нима дейсиз Содиқжон деди Одил. Эски жуда эски Одил лекин иложим йўқ буер бўлмаса бошқа жой топишим керак. Унгача эса вақт ўтади. Хотиним қайнамникида одамлар хар хил гап чиқаришлари мумкин. Яхшиси шу жойда бир муддат яшаб турганим яхши бўлади деб ўйлайман деди Содиқ. Яхши унда Содиқжон мен сизни МФЙ райисини олдига олиб бораман шу ерда келишиб оласиз, лекин Содиқжон мен сизга айтдим кейин менга айтмагансан деб юрманг. Бу уйда сирли воқеалар содир бўлган. Одамларни айтишича эски уйни эгасини ўлиги хам тиригихам топилмаган. Хотинини хиёнати учун базилар ўзи ўлдирган дейишади. Лекин эхтиёт бўлинг деди Одил
Содиқни огохлантирар экан Содиқни юраги бироз энтикди ва ўзига ўзи нима бўлса болар деб онамни дошномларини
эшитгандан шу ердаги сирларни эшитканим яхши деди. Хотини бир кун айтган гапини эслади нимеймиш Онайиз бизни бирга болишимизни олдиндан
хохламасди, шунинг учун хозир хам бизни ажратиш мақсадида юрадилар. Биркуни опангизга айтган гапларини эшитиб донг қотдим. Мени болали бўлишим учун ичаётган дориларимни ичида болали болмаслигим учун дориларни хам қўшиб қойган ва шу йўл билан бизни ажратиш мақсади эканлигини опангизга айтаётганини эшитиб қолдим деган хотинини гапларини эсладида. Таваккал нима бўлса бўлди балким хақиқатдан хам шундайдир. Унда ёлғиз яшасак албатта болали бўламиз деб ўйлади. Нима бўлди Содиқжон Содиқни хаёлларини
Одилни гаплари бўлиб юборди. Яхши мен розиман юрин райисни олдига борайлик.
Содиқ билан Одил МФЙ райиси олдига боришди. МФЙ райиси хеч қандай талабларсиз Содиқни уйда яшайверишини лекин уйни қара уёқ буёқларини тозалаб туришини айтиб розилик берди.
Содиқ хурсанд Одилга рахмат айтиб қишлоққа қайтиб Аёлини олдига борди.
Аёли Зарифага вақтинча яшаб
туриш учун уй топканлигини, энди шу қўшни қишлоқдаги уйда яшашлигини айтди. Анчадан бери ва қайнонасини танаю дошномларидан кўглига
қил сиғмасдан юрган Зарифани
хам кўнгли бироз ёруғликни кўрди.
Эртасига Содиқ Зарифа билан кўчларини юклаб уйга кўчиб келишди. Уй ичкарисига кирган Феруза. Содиқака бундан бошқа уй топилмадими деди.
Нега ундай дейсан, эскилика эски
лекин умурбод шу жойда яшамаймизу.
Вақтинча яшаб кейин бошқа уйга ўтамиз. Ховотирланма сен Содиқ аёлини бироз тинчлантирган бўлди. Ха шунақаю лекин бу уй негадир менга ёқмаяпди. Қўрқинчли туюляптида. Ўйланма Зарифа хали хаммаси яхши бўлиб кетади. Озгина қийналсак нима бўпди. Ким қийинчиликсиз яшаяпди. Содиқ шундай деб юкларни ичкарига олиб кирди. Аёли билан уйни супириб йиғиштирди. Хамма юкларни
жойлаштиргандан сўнг. Бу хонани нега очмадиз қани калити Зарифа шундай деб хонага яқинлашди. Мана менда, шошма ўзим очаман. Содиқ шундай деб хона эшигига осилган катта қулуфни
очди ва эскирган эшикни секин ўзига тортиб ичкарига кирди. Хонада дераза йўқлиги учун кундузи хам қоп қоронғу турарди. Содиқ куличатирни топиб светни ёқди. Хона ёришиб оёқ остидаги эски гилам устида иш столига ўхшаш стол, ундан нарироқда кироб жавони ва шикаф турарди. Содиқ шикафни очиб қаради ичкарида эски кийимлар илиниб турарди.
Хаммажойни кўриб жойлашишди......
Давоми 12:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ичкарига кирганда тўғридаги катта ёнғоқ дарахти кўзга биринчи тушар, ховли 8 10-сотхлар чамаси
Катталикда Дарвозадан кириб чапка бурилганда уй жойлашган, олди ромлар билан тўсилган, анча эскирган деразалардаги бўёқлар ёрилган, уч хонали пастакгина уйни ичкарисида эски пардалар кир бўлиб шифтлар ис босиб
ётар, пастга солинган гиламни тагидаги тахта пол анча эскириб чириб қолгани сезилиб турарди. Икки хонадан ўлароқ катта қулуф осилган учинчи хонани калити йўқлиги учун хонага киришмади.
Ховлини ўт босиб ётар бахорлиги учунми ё қаровсизликданми ям яшил ўтлоқдек тураррди. Мана уйни кўрдингиз, хош нима дейсиз Содиқжон деди Одил. Эски жуда эски Одил лекин иложим йўқ буер бўлмаса бошқа жой топишим керак. Унгача эса вақт ўтади. Хотиним қайнамникида одамлар хар хил гап чиқаришлари мумкин. Яхшиси шу жойда бир муддат яшаб турганим яхши бўлади деб ўйлайман деди Содиқ. Яхши унда Содиқжон мен сизни МФЙ райисини олдига олиб бораман шу ерда келишиб оласиз, лекин Содиқжон мен сизга айтдим кейин менга айтмагансан деб юрманг. Бу уйда сирли воқеалар содир бўлган. Одамларни айтишича эски уйни эгасини ўлиги хам тиригихам топилмаган. Хотинини хиёнати учун базилар ўзи ўлдирган дейишади. Лекин эхтиёт бўлинг деди Одил
Содиқни огохлантирар экан Содиқни юраги бироз энтикди ва ўзига ўзи нима бўлса болар деб онамни дошномларини
эшитгандан шу ердаги сирларни эшитканим яхши деди. Хотини бир кун айтган гапини эслади нимеймиш Онайиз бизни бирга болишимизни олдиндан
хохламасди, шунинг учун хозир хам бизни ажратиш мақсадида юрадилар. Биркуни опангизга айтган гапларини эшитиб донг қотдим. Мени болали бўлишим учун ичаётган дориларимни ичида болали болмаслигим учун дориларни хам қўшиб қойган ва шу йўл билан бизни ажратиш мақсади эканлигини опангизга айтаётганини эшитиб қолдим деган хотинини гапларини эсладида. Таваккал нима бўлса бўлди балким хақиқатдан хам шундайдир. Унда ёлғиз яшасак албатта болали бўламиз деб ўйлади. Нима бўлди Содиқжон Содиқни хаёлларини
Одилни гаплари бўлиб юборди. Яхши мен розиман юрин райисни олдига борайлик.
Содиқ билан Одил МФЙ райиси олдига боришди. МФЙ райиси хеч қандай талабларсиз Содиқни уйда яшайверишини лекин уйни қара уёқ буёқларини тозалаб туришини айтиб розилик берди.
Содиқ хурсанд Одилга рахмат айтиб қишлоққа қайтиб Аёлини олдига борди.
Аёли Зарифага вақтинча яшаб
туриш учун уй топканлигини, энди шу қўшни қишлоқдаги уйда яшашлигини айтди. Анчадан бери ва қайнонасини танаю дошномларидан кўглига
қил сиғмасдан юрган Зарифани
хам кўнгли бироз ёруғликни кўрди.
Эртасига Содиқ Зарифа билан кўчларини юклаб уйга кўчиб келишди. Уй ичкарисига кирган Феруза. Содиқака бундан бошқа уй топилмадими деди.
Нега ундай дейсан, эскилика эски
лекин умурбод шу жойда яшамаймизу.
Вақтинча яшаб кейин бошқа уйга ўтамиз. Ховотирланма сен Содиқ аёлини бироз тинчлантирган бўлди. Ха шунақаю лекин бу уй негадир менга ёқмаяпди. Қўрқинчли туюляптида. Ўйланма Зарифа хали хаммаси яхши бўлиб кетади. Озгина қийналсак нима бўпди. Ким қийинчиликсиз яшаяпди. Содиқ шундай деб юкларни ичкарига олиб кирди. Аёли билан уйни супириб йиғиштирди. Хамма юкларни
жойлаштиргандан сўнг. Бу хонани нега очмадиз қани калити Зарифа шундай деб хонага яқинлашди. Мана менда, шошма ўзим очаман. Содиқ шундай деб хона эшигига осилган катта қулуфни
очди ва эскирган эшикни секин ўзига тортиб ичкарига кирди. Хонада дераза йўқлиги учун кундузи хам қоп қоронғу турарди. Содиқ куличатирни топиб светни ёқди. Хона ёришиб оёқ остидаги эски гилам устида иш столига ўхшаш стол, ундан нарироқда кироб жавони ва шикаф турарди. Содиқ шикафни очиб қаради ичкарида эски кийимлар илиниб турарди.
Хаммажойни кўриб жойлашишди......
Давоми 12:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35
Кечаси ётишганда Зарифа Содиққа.
Бу уйни эгаларига нима болган экан Содиқака..? деб сўради. Содиқ бироз ўйланиб уйни
эгаси хотинини ўлдириб ўзи хам сирли равишда йўқолгани бу уйда қандейдир сир борлиги хақида аёлига айтишни хохламади. Айтсам яна қўрқиб юрмасин деб. Билмадим, фарзандлари бўлмаган экан кейин эри хотинлар ёши етиб қазо қилган экан деб қўяқолди. Содиқ эртаси куни ишга кетди. Уйда ёлғиз қолган Зарифа ховлиларни йиғиштириб юраркан девордан мўралаётган аёлни кўриб бир сесканиб тушди ва кўкрагига туф туфлаб. Ассалом алейкум қўшни деди. Валейкум ассалом яхшимисиз, янги кўчиб келдингларми.? деди қўшни аёл бироз хадиксираб Зарифани саломига жавоб қайтараркан, Зарифани келаётганини кўриб яхшироқ жойлашволди.
- Ха қўшни кеча кўчиб келдик.
- Ха яхши уйни
сотволдингларми ё.......
Давоми 13:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бу уйни эгаларига нима болган экан Содиқака..? деб сўради. Содиқ бироз ўйланиб уйни
эгаси хотинини ўлдириб ўзи хам сирли равишда йўқолгани бу уйда қандейдир сир борлиги хақида аёлига айтишни хохламади. Айтсам яна қўрқиб юрмасин деб. Билмадим, фарзандлари бўлмаган экан кейин эри хотинлар ёши етиб қазо қилган экан деб қўяқолди. Содиқ эртаси куни ишга кетди. Уйда ёлғиз қолган Зарифа ховлиларни йиғиштириб юраркан девордан мўралаётган аёлни кўриб бир сесканиб тушди ва кўкрагига туф туфлаб. Ассалом алейкум қўшни деди. Валейкум ассалом яхшимисиз, янги кўчиб келдингларми.? деди қўшни аёл бироз хадиксираб Зарифани саломига жавоб қайтараркан, Зарифани келаётганини кўриб яхшироқ жойлашволди.
- Ха қўшни кеча кўчиб келдик.
- Ха яхши уйни
сотволдингларми ё.......
Давоми 13:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10👍6
олдингларми деди ёши 50-ни қоралаган аёл. Йўқ опа ижарадамиз. Ха шунақами. Бу уйда кўпчилик яшаб кетишди. Ўткан 20-йил ичида нечта нечтаси келиб яшади. Лекин тез кетишаверди. Нега тез кетишади опа Зарифа хайратланиб сўради.
Вой эгачи нима десам экан, хуллас уларга уй ёқмади сўнг кетишиб қолдида. Мана қаранг уй эскириб ётибди.
Бундай уйда яшаб бўларканми. Сиз хам бироз яшаб кейин кетворасиз қўшни аёл гапни бошқа ёққа бурди.
Чунки Зарифани гапларидан қўрқоқ аёллигини сезиб унга уй хақида айтгиси келмади, шунинг учун гапни бошқаёққа бурдида сухбатга якун ясади. Хуллас кунлар ўтиб борарди Зарифа кечалари тушида Қўрқинчли нарсаларни кўрар кимдир уни ёқол деб хайдарди. Кўчиб келганларига бир ой бўлганда Зарифани бўйида бўлди. Иккаласи хам жуда хурсанд яшашарди ўша куни воқеягача албатта. Яни кўчиб келганларига бир ой бўлган ва хомиладорлигини билган Зарифа шомга яқин дорвозани кимдир таққиллатаётганини
эшитиб кўчага чиқди. Атрофни қаради хечким йўқ. Ортига қайтди ва яна эшик таққиллади. Зарифа эшикни очганда қора узун Плашда бошида хам қора шилапа кийган киши турарди. Зарифа чўчиб кетди ва салом берди. Халиги киши индамасдан эшикдан кирди ва ховлидаги ёнғоқ тамон юриб кетди. Зарифа қўрққанидан додлади шу пайт эшикдан кирган Содиқ Зарифани ёнига бориб нима бўлди деб сўради.
Шошиб ортига қараган Зарифа Содиқни кориб яна ёнғоқ тарафга қаради лекин халиги киши ғойиб бўлганди. Зарифа Содиқга нима бўлганини айтиб берди.
Содиқ Зарифани тинчлантириб уйга олиб кирди.
Тинимсиз қўрққанидан йиғлаётган Зарифани амалаб ухлатди. Тонг отганда Содиқ ишга кетаркан Зарифани ёлғиз қолдиришга кўзи қиймасдан уйдан чиқди.
Зарифа Содиқга эртароқ қайтинг илтимос деганча уйда қолди. Ишхонада Содиқ Одилни кўриб ундан сўради. Одил менга уй хақида айтиб беринг. Қайси уй хақида сиз яшаётган уй хақидами деди Одил. Ха ўша уйни эгалари хақида айтиб беринг дўст Нега нима бўлди тинчликми. Ха тинчлик сиз айтавринг. Мен уларни унчалик эслолмайман лекин қишлоқ ахли ва дадамдан эшитгандим. Уй эгаси ишга бориб сменада қоладиган бўларкан.
Кейин аёлига одам жўнатиб, бугун смаенада қолишини етказаркан. Нимадир бўлиб кечаси уйга келишга мажбур бўлиб уйга кирса хотини билан бегона киши жинсий алоқа қилаётганида устига кириб қоларкан.
Шунда иккаласини хам уриб ялонғоч холатда ховлидаги ёнғоқга боғлаб қўяркан. 5 6-кундан кейин қўшнилар айтади дарахтга бойланган иккаласи хам ғойиб бўлган. Уй эгасидан сўрашганда хотинимни учталоқ қўйдим ва иккаласини хам қўйиб юбордим, деркан. Бу уйга келганлар жуда кўпи уй эгасини шарпасини кўраркан. Уй эгаси узун қора пилаш ва қора шиляпа кийиб юрармикан. Содиқ Одилни гапларини бўлиб. Ха қаердан билдингиз, ё сизга хам кўриндими деди Одил хайратдан кўзлари чақнаб Содиқга қараб. Менмас аёлим кеча шомга яқин кўрибди. Шу пайт мен бордим аёлим дарвоза олдида дод деб йиғлаб ўтирган экан. Ха тушундим демак аёлингизга хам кўринган. Балким кўчиб кетарсизлар деди Одил. Содиқ бироз ўйланиб қолди чунки бу уйдан бошқа борадиган жойлари йўқ. Ўзини уйига қайтса Онасини эски гаплари бошланади. У уйдан кетишди мана энди болалик бўлишди хали туғулмаган бўлса хам аёлини вужудида фарзанди катта бўляпди. Шуларни ўйлаб Содиқ йўқ кўчмаймиз деди. Зарифа уйда ёлғиз ўтирарди, юраги ғаш қорқиб ўтирганди Содиқ дорвозани очиб кирди.
Вой қайтдан олдингиз буни Зарифа Содиқ етаклаб келган итни кўриб Содиқдан сўради. Топдимда сенга хар холда шерик бўлади. Уйда ёлғиз қоляпсан. Шунинг учун ит бўлса хам шерикда сенга деди.
Ха шунақами, чиройли ит экан.
Ха чиройли ит анави ёнғоқни олдига боглаб қўяман деб Содиқ итни еталаб ёнғоқ дарахтига бойлади. Ит ерни искаб ёнғоқ атрофини бир айланиб чиқдида бир ерда туриб хура бошлади. Содиқ итни тинчлантириб уйга кириб кетди. Кечаси итни овозидан уйғониб кетган Содиқ бироз қулоқ солди. Негадир ит олдида кимдир бордек ғиншиб хурарди. Содиқ ташқарига чиқиб итни чақирди. Ит бироз тинчиб Содиқ тамонга қаради. Атроф тинч соат тунги 02:00 хамма уҳлаб ётгани учун жимлик билан қора тун атрофда хукумронлик қиларди........
Давоми 14:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Вой эгачи нима десам экан, хуллас уларга уй ёқмади сўнг кетишиб қолдида. Мана қаранг уй эскириб ётибди.
Бундай уйда яшаб бўларканми. Сиз хам бироз яшаб кейин кетворасиз қўшни аёл гапни бошқа ёққа бурди.
Чунки Зарифани гапларидан қўрқоқ аёллигини сезиб унга уй хақида айтгиси келмади, шунинг учун гапни бошқаёққа бурдида сухбатга якун ясади. Хуллас кунлар ўтиб борарди Зарифа кечалари тушида Қўрқинчли нарсаларни кўрар кимдир уни ёқол деб хайдарди. Кўчиб келганларига бир ой бўлганда Зарифани бўйида бўлди. Иккаласи хам жуда хурсанд яшашарди ўша куни воқеягача албатта. Яни кўчиб келганларига бир ой бўлган ва хомиладорлигини билган Зарифа шомга яқин дорвозани кимдир таққиллатаётганини
эшитиб кўчага чиқди. Атрофни қаради хечким йўқ. Ортига қайтди ва яна эшик таққиллади. Зарифа эшикни очганда қора узун Плашда бошида хам қора шилапа кийган киши турарди. Зарифа чўчиб кетди ва салом берди. Халиги киши индамасдан эшикдан кирди ва ховлидаги ёнғоқ тамон юриб кетди. Зарифа қўрққанидан додлади шу пайт эшикдан кирган Содиқ Зарифани ёнига бориб нима бўлди деб сўради.
Шошиб ортига қараган Зарифа Содиқни кориб яна ёнғоқ тарафга қаради лекин халиги киши ғойиб бўлганди. Зарифа Содиқга нима бўлганини айтиб берди.
Содиқ Зарифани тинчлантириб уйга олиб кирди.
Тинимсиз қўрққанидан йиғлаётган Зарифани амалаб ухлатди. Тонг отганда Содиқ ишга кетаркан Зарифани ёлғиз қолдиришга кўзи қиймасдан уйдан чиқди.
Зарифа Содиқга эртароқ қайтинг илтимос деганча уйда қолди. Ишхонада Содиқ Одилни кўриб ундан сўради. Одил менга уй хақида айтиб беринг. Қайси уй хақида сиз яшаётган уй хақидами деди Одил. Ха ўша уйни эгалари хақида айтиб беринг дўст Нега нима бўлди тинчликми. Ха тинчлик сиз айтавринг. Мен уларни унчалик эслолмайман лекин қишлоқ ахли ва дадамдан эшитгандим. Уй эгаси ишга бориб сменада қоладиган бўларкан.
Кейин аёлига одам жўнатиб, бугун смаенада қолишини етказаркан. Нимадир бўлиб кечаси уйга келишга мажбур бўлиб уйга кирса хотини билан бегона киши жинсий алоқа қилаётганида устига кириб қоларкан.
Шунда иккаласини хам уриб ялонғоч холатда ховлидаги ёнғоқга боғлаб қўяркан. 5 6-кундан кейин қўшнилар айтади дарахтга бойланган иккаласи хам ғойиб бўлган. Уй эгасидан сўрашганда хотинимни учталоқ қўйдим ва иккаласини хам қўйиб юбордим, деркан. Бу уйга келганлар жуда кўпи уй эгасини шарпасини кўраркан. Уй эгаси узун қора пилаш ва қора шиляпа кийиб юрармикан. Содиқ Одилни гапларини бўлиб. Ха қаердан билдингиз, ё сизга хам кўриндими деди Одил хайратдан кўзлари чақнаб Содиқга қараб. Менмас аёлим кеча шомга яқин кўрибди. Шу пайт мен бордим аёлим дарвоза олдида дод деб йиғлаб ўтирган экан. Ха тушундим демак аёлингизга хам кўринган. Балким кўчиб кетарсизлар деди Одил. Содиқ бироз ўйланиб қолди чунки бу уйдан бошқа борадиган жойлари йўқ. Ўзини уйига қайтса Онасини эски гаплари бошланади. У уйдан кетишди мана энди болалик бўлишди хали туғулмаган бўлса хам аёлини вужудида фарзанди катта бўляпди. Шуларни ўйлаб Содиқ йўқ кўчмаймиз деди. Зарифа уйда ёлғиз ўтирарди, юраги ғаш қорқиб ўтирганди Содиқ дорвозани очиб кирди.
Вой қайтдан олдингиз буни Зарифа Содиқ етаклаб келган итни кўриб Содиқдан сўради. Топдимда сенга хар холда шерик бўлади. Уйда ёлғиз қоляпсан. Шунинг учун ит бўлса хам шерикда сенга деди.
Ха шунақами, чиройли ит экан.
Ха чиройли ит анави ёнғоқни олдига боглаб қўяман деб Содиқ итни еталаб ёнғоқ дарахтига бойлади. Ит ерни искаб ёнғоқ атрофини бир айланиб чиқдида бир ерда туриб хура бошлади. Содиқ итни тинчлантириб уйга кириб кетди. Кечаси итни овозидан уйғониб кетган Содиқ бироз қулоқ солди. Негадир ит олдида кимдир бордек ғиншиб хурарди. Содиқ ташқарига чиқиб итни чақирди. Ит бироз тинчиб Содиқ тамонга қаради. Атроф тинч соат тунги 02:00 хамма уҳлаб ётгани учун жимлик билан қора тун атрофда хукумронлик қиларди........
Давоми 14:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33🤔2
Содиқ ташқарида туриб сигаретни туташтириб чекканча Одилни уйни эски эгалари хақидаги гапларини эслади. Кейин сигаретни қолдиғини ерга улоқтирдида ортига бурилиб хонага кириб жойига ётди. Бироздан кейин ит яна хура бошлади қаттиқ хураётган итни овози бирдан анк деганч
ўчди. Содиқ э бора деб турмасдан уҳлади. Эрталаб туриб итни ўлиб ётганини кўриб хайрати ошди. Итни уёқ буёғини қаради лекин итда жарохат изи йўқ эди. Нима қиляпсиз Содиқни Зарифани овози чўчитиб юборди. А нима дединг. Нима бўлди, нима қиляпсиз дедим. Ха билмадим ит ўлиб қолибди деди Содиқ аёлига қараб елкасини қисиб. Нега ўлади бугун якшанба ишга
бормайсиза. Ха бугун дам олиш деб Содиқ итни ховлини бурчагига кўмди. Тушликга яқин Одил Содиқни чақириб уйига келди. Содиқжон қалейсиз оғайни деди Одил. Яхши келинг Одил қалейсиз ўзингиз.
Яхши Содиқжон сизда бир илтимосим бор агар хўп десангиз албатта. Нима илтимос Одил, қўлимдан келса бажонидил оғайни. Бу ховлингизни ўт роса босибди йўқ демасангиз шу отимни агоротизга бойлаб қўйсам дегандим деди Одил. Нега йўқ дейман Одил қизиқсиза, бу ўтларни нима қиламан олиб келиб бойлайверинг. Ха яхши хозир олиб келаман. Одил шундай деб Отини олиб келди отни етаклаб ховлига кираркан от бир кишнаб қулоқларини олдинга қаратиб юрди. Агаротга тушдида ёнғоқ тамонга қараб бир жойдан жилмасдан туриб қолди. Одил отни тортди Содиқ қолига калтак
олиб отни уриб хайдади. Лекин от жойидан жилмасдан қотиб турганини кўриб Одил Содиқга. Йўқ йўқ урманг Содиқжон урманг деди. Нега нима юрмаяпди. Содиқ хайрон бўлиб сўради. Бу ерда қандайдир шарпами, жинми бор экан. Буни от жуда яхши билади. Шунинг учун от уни кўриб жойидан жилмаяпди. Агар от уни енгса юради агар енголмаса ортига қайтади хеч қачон буёққа юрмайди деди Одил. Хақиқатдан хам от ёнғоқ тамонга қараб турарди. Отдан чиқаётган тер ерга чаккиллаб оқа бошлади. Содиқ қўлини отга қўйди. Отни бадани қўрғошиндек иссиқ эди. Орадан 10 15 минут ўтди, от орқага чекинди. Одил отни етаклаб орқага юрди.
Нима бўлди Одил деди Содиқ хайрон бўлиб.
Содиқжон бу ердаги нарса отдан кучли экан, шунинг учун от қайтди. Агар от уни енголмаса хеч қачон олдинга юролмайди. Қачон енгса кейин уни босиб ўтиб кетади. Буни менга отам айтгандилар. Шунинг учун хам отни деви бор дейишадида Содиқжон ха, кеча битта ит олиб келгандим Одил Кечаси билан роса хуриб чиқди тонгда чиқсам ўлиб ётган экан деди Содиқ ха шунақами, Содиқжон оғайни яхшиси бу уйдан кетинглар. Яна худо корсатмасин, бирон ёмонлик бўлмасин сизларга ха тўғри айтасиз Одил, эртага янги уй қидираман деб Содиқ Одилни кузатиб қўйди ва қайтиб уйга кирди.
Содиқака илтимос бошқа уйга кўчиб ўтайлик. Бу хосияциз уйда иккаламизга хам бирнима бўлади. Яхшиси бу уйдан кетайлик деб кўзидаги ёшини артди Зарифа.
Яхши йиғлама кетамиз янги уй топайлик бу ердан кетамиз, фақат йиғлама хали хаммаси яхши бўлади. Содиқ Зарифани тинчлантирди. Лекин ўзини хам хаёлидан турли ёмон ўйлар ўтарди. Йўқ йўқ мен қўрқмаслигим керак, агар мен қўрқсам аёлим ва яқинда туғулажак фарзандимга
ким далда бўлади деб ўйланиб уйқуга кетди. Содиқ тушида уйнинг учинчи ҳонасида айланиб юрарди.
Бутун вужуди қўрқувдан дағ дағ титирар,
қоронғу хонада ёлғиз ўзи лекин эшик қулуфланган ундан қандай чиқишни билолмасдан, бақирар Кимнидир ёрдамга чақирарди. Шу пайт орқадаги шарпани сезиб ўгирилди. Орқасида узун плаш кийган, бошида шиляпаси бор киши турарди. Содиқ дахшатдан бақириб уйғониб кетди. Нима бўлди тинчликми нима нима бўлди Содиқака Содиқни овозидан уйғониб кетган Зарифа Содиқга юзланди ва стол устидаги сувни олиб Содиқга тутди. Содиқ сувни ичиб бироз ўзига келиб. Йўқ йўқ хечнима шунчаки ёмон туш кўрибман.
Ховотирланма ухлайвер деди. Эртасига Содиқ ишга кетишдан олдин Зарифа Ота онасини уйига бориб келишини айтиб рухсат сўради. Содиқ яхши деб ишга кетди. Абетга қадар Содиқ тунда кўрган тушуни ўйлаб юрдида абетда шеригига айтиб ишдан уйга қайтди. Мана ўша тушига кирган уйнинг учинчи хонаси. Катта қулуф билан ажраб турган хонани қулифини Содиқ секин очди ва хона ичига кирди. Қоронғу хечнима кўринмайди. Содиқ куличатирни топиб светни ёқди лекин свет ёнмади........
Давоми 15 ; 30 да
ўчди. Содиқ э бора деб турмасдан уҳлади. Эрталаб туриб итни ўлиб ётганини кўриб хайрати ошди. Итни уёқ буёғини қаради лекин итда жарохат изи йўқ эди. Нима қиляпсиз Содиқни Зарифани овози чўчитиб юборди. А нима дединг. Нима бўлди, нима қиляпсиз дедим. Ха билмадим ит ўлиб қолибди деди Содиқ аёлига қараб елкасини қисиб. Нега ўлади бугун якшанба ишга
бормайсиза. Ха бугун дам олиш деб Содиқ итни ховлини бурчагига кўмди. Тушликга яқин Одил Содиқни чақириб уйига келди. Содиқжон қалейсиз оғайни деди Одил. Яхши келинг Одил қалейсиз ўзингиз.
Яхши Содиқжон сизда бир илтимосим бор агар хўп десангиз албатта. Нима илтимос Одил, қўлимдан келса бажонидил оғайни. Бу ховлингизни ўт роса босибди йўқ демасангиз шу отимни агоротизга бойлаб қўйсам дегандим деди Одил. Нега йўқ дейман Одил қизиқсиза, бу ўтларни нима қиламан олиб келиб бойлайверинг. Ха яхши хозир олиб келаман. Одил шундай деб Отини олиб келди отни етаклаб ховлига кираркан от бир кишнаб қулоқларини олдинга қаратиб юрди. Агаротга тушдида ёнғоқ тамонга қараб бир жойдан жилмасдан туриб қолди. Одил отни тортди Содиқ қолига калтак
олиб отни уриб хайдади. Лекин от жойидан жилмасдан қотиб турганини кўриб Одил Содиқга. Йўқ йўқ урманг Содиқжон урманг деди. Нега нима юрмаяпди. Содиқ хайрон бўлиб сўради. Бу ерда қандайдир шарпами, жинми бор экан. Буни от жуда яхши билади. Шунинг учун от уни кўриб жойидан жилмаяпди. Агар от уни енгса юради агар енголмаса ортига қайтади хеч қачон буёққа юрмайди деди Одил. Хақиқатдан хам от ёнғоқ тамонга қараб турарди. Отдан чиқаётган тер ерга чаккиллаб оқа бошлади. Содиқ қўлини отга қўйди. Отни бадани қўрғошиндек иссиқ эди. Орадан 10 15 минут ўтди, от орқага чекинди. Одил отни етаклаб орқага юрди.
Нима бўлди Одил деди Содиқ хайрон бўлиб.
Содиқжон бу ердаги нарса отдан кучли экан, шунинг учун от қайтди. Агар от уни енголмаса хеч қачон олдинга юролмайди. Қачон енгса кейин уни босиб ўтиб кетади. Буни менга отам айтгандилар. Шунинг учун хам отни деви бор дейишадида Содиқжон ха, кеча битта ит олиб келгандим Одил Кечаси билан роса хуриб чиқди тонгда чиқсам ўлиб ётган экан деди Содиқ ха шунақами, Содиқжон оғайни яхшиси бу уйдан кетинглар. Яна худо корсатмасин, бирон ёмонлик бўлмасин сизларга ха тўғри айтасиз Одил, эртага янги уй қидираман деб Содиқ Одилни кузатиб қўйди ва қайтиб уйга кирди.
Содиқака илтимос бошқа уйга кўчиб ўтайлик. Бу хосияциз уйда иккаламизга хам бирнима бўлади. Яхшиси бу уйдан кетайлик деб кўзидаги ёшини артди Зарифа.
Яхши йиғлама кетамиз янги уй топайлик бу ердан кетамиз, фақат йиғлама хали хаммаси яхши бўлади. Содиқ Зарифани тинчлантирди. Лекин ўзини хам хаёлидан турли ёмон ўйлар ўтарди. Йўқ йўқ мен қўрқмаслигим керак, агар мен қўрқсам аёлим ва яқинда туғулажак фарзандимга
ким далда бўлади деб ўйланиб уйқуга кетди. Содиқ тушида уйнинг учинчи ҳонасида айланиб юрарди.
Бутун вужуди қўрқувдан дағ дағ титирар,
қоронғу хонада ёлғиз ўзи лекин эшик қулуфланган ундан қандай чиқишни билолмасдан, бақирар Кимнидир ёрдамга чақирарди. Шу пайт орқадаги шарпани сезиб ўгирилди. Орқасида узун плаш кийган, бошида шиляпаси бор киши турарди. Содиқ дахшатдан бақириб уйғониб кетди. Нима бўлди тинчликми нима нима бўлди Содиқака Содиқни овозидан уйғониб кетган Зарифа Содиқга юзланди ва стол устидаги сувни олиб Содиқга тутди. Содиқ сувни ичиб бироз ўзига келиб. Йўқ йўқ хечнима шунчаки ёмон туш кўрибман.
Ховотирланма ухлайвер деди. Эртасига Содиқ ишга кетишдан олдин Зарифа Ота онасини уйига бориб келишини айтиб рухсат сўради. Содиқ яхши деб ишга кетди. Абетга қадар Содиқ тунда кўрган тушуни ўйлаб юрдида абетда шеригига айтиб ишдан уйга қайтди. Мана ўша тушига кирган уйнинг учинчи хонаси. Катта қулуф билан ажраб турган хонани қулифини Содиқ секин очди ва хона ичига кирди. Қоронғу хечнима кўринмайди. Содиқ куличатирни топиб светни ёқди лекин свет ёнмади........
Давоми 15 ; 30 да
❤38
Сўнг лампочкани бураш мақсадида стол устига чиқиб буради. Свет ёниб хона ёришди. Содиқ хонага разим солиб, синчиклаб кузаттида столда сакраб полга тушди. Дууп....
-Ия бу қандей овоз бўлди. Содиқ сакраб тушган жойини бир икки тепиб бошқа жойларни хам тепиб кўрди. Негадир сакраган жойидан чиқаёткан овоз бошқа жойларга нисбатан бошқачаро эди. Гўёки ости бўшлиқдек дуккулаб овоз чиқарарди. Содиқ столни суриб ердаги гиламни бир ёққа сурди. Пол жуда чиройли ёғочлар билан жойлаштирганди. Содиқ полга яхшилаб разим солиб сакраган жойини қаради. Полда эшик сингари бўлак бор эди. Содиқ секин полдаги эшикни олиб қаради, уни остида яна бир темирдан ишланган эшик бор экан. Содиқ темир эшикни хам очиб қаради. Нима бу ер тўлами Свети қаёқда қолди. Ха мана экан деди Содиқ ўзига ўзи Светни ёқиб пастга тушди. Ер тўла кичик каридордан иборат ва яна бир эшик қўйилган энди.
Бу қандай эшик бўлди. Хойнохой
буерда хам бир хона боров деб
эшикни очди. Хонани светини ёқиб ичкарига кириб Қўрқиб кетди. Стул устида
қора пилаш ва қора шиляпа кийган скалет ўтирарди. Содиқ унга яқин борди. Стол устида қалин жилдли дафтар турарди. Содиқ уни олиб ўқий бошлади.
Темур Хаким кундалиги ўқилмасин.
Содиқ дафтарни очди лекин дафтарни очиши билан хона эшиклари тарсиллаб ёпилди.
Содиқ қўрққанидан қўлидаги дафтарни ерга тушуриб юборди. Бу пайтда Зарифа уйга қайтди. Эрини уйда йўқлигини кўриб хали ишдан қайтмапдилар деб ўйлади.
Уёқ буёқни йиғиштириб юрдида
вақт шомдан ўтаётганини кўриб бироз юрагига ғулғула тушди. Сўнгра уйда ёлғиз туришдан қўрқиб ойисиникига қайтиб кетди. Йўл йўлакай ўзига ўзи Нега келмадилар Хеч хам бунақа кеч қолмасдилару Ишқилиб тинчлик болсинда деб кетди. Содиқ бу пайитда ертўла эшигини очолмасдан тушуриб юборган дафтарини қайта қўлига олиб, ичини очди бу ўша кишини кундалиги бўлса керак, демак Зари кўрган шарпа шу столдаги
скалет эканда.
Исмим Темур Андижон темир йўл вагзалида бош назоратчи бўлиб ишлайман. Хаётим тинч осуда. Аёлимни севаман, у билан бахтлиман. Гарчи фарзандимиз бўлмасада уни қаттиқ севардим. Лекин у менга хиёнат қилади деб ўйламагандим.
Ота онамни ёлғиз фарзанди эдим.
Уларни рухсати билан севган қизимга уйландим. Кўп ўтмасдан ота онам авто халокатда оламдан ўтдилар. Бир куни хотинимни менга бепарволиги ва уйдаги ўзгаришлардан, у менга хиёнат қилиб юрибди деб ўйладим ва уни синамоқчи бўлиб Мен бугун сменада қоламан деб эрталабда ишга айтиб кетдим. Сўнг ишдан кеч бўлганда чиқиб бугун хотиним мен сменадалигимда нима қиларкан деб ўз уйимни пойладим.
Кечки соат 22:00лар чамаси бир эркак уйга кирди. Хотиним уни илиқ кутиб олди. Сонг иккаласи қучоқлашиб уйга кириб кетишди. Дунё кўзимга қоронғу бўлиб уларни ортидан бордим. Секин деразадан пойладим. Ланатилар қўшилишарди.
Кейин эшикни очиб бақирдим. Ланати фохша хали менга хиёнат қиляпсанми деб бақирдим, анави хотинбозни ўлгудек дўппосладим. Орада хотинимни хам уриб ўлгудек қилдим. Кейин иккаласини хам Ёнғоққа боғладим. Махалла, қўшниларни олдида шарманда бўлсин деб
икки кун ечмадим. Кечаси иккаласини хам ўлдирдим ва ёнғоқни олдини кавлаб кўмдим. Эртаси куни уйимга келсам ичкарида аёлим турибди. Аввалига қўрқиб кетдим. Ахир уни ўлдиргандиму деб ёнига яқинлашдим ва Уни яна ўлгудек урдим. Орадан бироз вақт ўтди Кейин сал ўзимга келиб ўликка қарадим дахшат ерда хотиним эмас қўшни аёл ўлиб ётарди.
Мен ўлдирган аёл қўшним экан у кўзимга хотиним бўлиб кўринибди.
Ўликни кечаси хавлига кўмдим.
Эрталаб ишга кетаётиб уйдан ташқарига чиқдим. Кўчадан яна ўша хотиним менга дахшатли қараб ўтяпди. Асабим қўзиб уни хам дўппосладим. Уёғини билмайман, ўзимга келиб қарасам яна бир бегона аёл жасадини устида ўтирибман. Қўрққанимдан уни хам агаротга кўмдим. Шу тариқа 17-аёлни аёлим қиёфасида кўриб уларни ўлдирдим.
Милиция иззсиз йўқалаётган аёлларни кўп қидирди лекин топишолмади. Уйим эса қабристонга айланганди. 17-бегунох аёл ва хотиним билан уни жазманини қўшсам 19-та жасад уйимни ховлисида ётибди. Мен хойнахой 20-чиси бўлсам керак......
Давоми 16:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Ия бу қандей овоз бўлди. Содиқ сакраб тушган жойини бир икки тепиб бошқа жойларни хам тепиб кўрди. Негадир сакраган жойидан чиқаёткан овоз бошқа жойларга нисбатан бошқачаро эди. Гўёки ости бўшлиқдек дуккулаб овоз чиқарарди. Содиқ столни суриб ердаги гиламни бир ёққа сурди. Пол жуда чиройли ёғочлар билан жойлаштирганди. Содиқ полга яхшилаб разим солиб сакраган жойини қаради. Полда эшик сингари бўлак бор эди. Содиқ секин полдаги эшикни олиб қаради, уни остида яна бир темирдан ишланган эшик бор экан. Содиқ темир эшикни хам очиб қаради. Нима бу ер тўлами Свети қаёқда қолди. Ха мана экан деди Содиқ ўзига ўзи Светни ёқиб пастга тушди. Ер тўла кичик каридордан иборат ва яна бир эшик қўйилган энди.
Бу қандай эшик бўлди. Хойнохой
буерда хам бир хона боров деб
эшикни очди. Хонани светини ёқиб ичкарига кириб Қўрқиб кетди. Стул устида
қора пилаш ва қора шиляпа кийган скалет ўтирарди. Содиқ унга яқин борди. Стол устида қалин жилдли дафтар турарди. Содиқ уни олиб ўқий бошлади.
Темур Хаким кундалиги ўқилмасин.
Содиқ дафтарни очди лекин дафтарни очиши билан хона эшиклари тарсиллаб ёпилди.
Содиқ қўрққанидан қўлидаги дафтарни ерга тушуриб юборди. Бу пайтда Зарифа уйга қайтди. Эрини уйда йўқлигини кўриб хали ишдан қайтмапдилар деб ўйлади.
Уёқ буёқни йиғиштириб юрдида
вақт шомдан ўтаётганини кўриб бироз юрагига ғулғула тушди. Сўнгра уйда ёлғиз туришдан қўрқиб ойисиникига қайтиб кетди. Йўл йўлакай ўзига ўзи Нега келмадилар Хеч хам бунақа кеч қолмасдилару Ишқилиб тинчлик болсинда деб кетди. Содиқ бу пайитда ертўла эшигини очолмасдан тушуриб юборган дафтарини қайта қўлига олиб, ичини очди бу ўша кишини кундалиги бўлса керак, демак Зари кўрган шарпа шу столдаги
скалет эканда.
Исмим Темур Андижон темир йўл вагзалида бош назоратчи бўлиб ишлайман. Хаётим тинч осуда. Аёлимни севаман, у билан бахтлиман. Гарчи фарзандимиз бўлмасада уни қаттиқ севардим. Лекин у менга хиёнат қилади деб ўйламагандим.
Ота онамни ёлғиз фарзанди эдим.
Уларни рухсати билан севган қизимга уйландим. Кўп ўтмасдан ота онам авто халокатда оламдан ўтдилар. Бир куни хотинимни менга бепарволиги ва уйдаги ўзгаришлардан, у менга хиёнат қилиб юрибди деб ўйладим ва уни синамоқчи бўлиб Мен бугун сменада қоламан деб эрталабда ишга айтиб кетдим. Сўнг ишдан кеч бўлганда чиқиб бугун хотиним мен сменадалигимда нима қиларкан деб ўз уйимни пойладим.
Кечки соат 22:00лар чамаси бир эркак уйга кирди. Хотиним уни илиқ кутиб олди. Сонг иккаласи қучоқлашиб уйга кириб кетишди. Дунё кўзимга қоронғу бўлиб уларни ортидан бордим. Секин деразадан пойладим. Ланатилар қўшилишарди.
Кейин эшикни очиб бақирдим. Ланати фохша хали менга хиёнат қиляпсанми деб бақирдим, анави хотинбозни ўлгудек дўппосладим. Орада хотинимни хам уриб ўлгудек қилдим. Кейин иккаласини хам Ёнғоққа боғладим. Махалла, қўшниларни олдида шарманда бўлсин деб
икки кун ечмадим. Кечаси иккаласини хам ўлдирдим ва ёнғоқни олдини кавлаб кўмдим. Эртаси куни уйимга келсам ичкарида аёлим турибди. Аввалига қўрқиб кетдим. Ахир уни ўлдиргандиму деб ёнига яқинлашдим ва Уни яна ўлгудек урдим. Орадан бироз вақт ўтди Кейин сал ўзимга келиб ўликка қарадим дахшат ерда хотиним эмас қўшни аёл ўлиб ётарди.
Мен ўлдирган аёл қўшним экан у кўзимга хотиним бўлиб кўринибди.
Ўликни кечаси хавлига кўмдим.
Эрталаб ишга кетаётиб уйдан ташқарига чиқдим. Кўчадан яна ўша хотиним менга дахшатли қараб ўтяпди. Асабим қўзиб уни хам дўппосладим. Уёғини билмайман, ўзимга келиб қарасам яна бир бегона аёл жасадини устида ўтирибман. Қўрққанимдан уни хам агаротга кўмдим. Шу тариқа 17-аёлни аёлим қиёфасида кўриб уларни ўлдирдим.
Милиция иззсиз йўқалаётган аёлларни кўп қидирди лекин топишолмади. Уйим эса қабристонга айланганди. 17-бегунох аёл ва хотиним билан уни жазманини қўшсам 19-та жасад уйимни ховлисида ётибди. Мен хойнахой 20-чиси бўлсам керак......
Давоми 16:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30
Ўтган 5-йил ичида хамма мени жиннига чиқариб қўйди. Хечкимга қўшилмайди.
Ақилдан озган деган гапларни ортимдан айтишади. Лекин мен хам нима қилай.
Биронтаси билан гаплашмоқчи бўлсам хотинимга ўхшатавераман, шунинг учун иложи борича одамлардан нари юраман. Негадир шу кунларда хотинимни овозини эшитгандай бўлябман. Мана эшик таққиллаяпти демак хонага кимдир кирди, лекин падвални хотинимдан бошқаси
билмайди. Бу ким бўлди экан. Уёқ буёққа юряпди, негадир жимиб қолди. Назаримда падвал эшиги очилаётгандек эди. Ха мен адашмадим хақиқатдан
падвал эшиги очилб зинадан кимдир тушиб келаяпди. Қизиқ бу ким экан ахир бу жойни хотинимдан бошқа хечким билмайди, хотиним эса икки йил олдин ўлганди. Нима бўлса хам ёзишда давом этаман. Лекин юрагимда қўрқув бор. Мана энди мен ўтирган хона эшигини очишга уринилмоқда...
Хона эшиги секин очилди ва бироз ғиққиллаб тўхтади. Лекин хечким кўринмаяпти деб турганимда тўсатдан хотинимнинг рухи кўринди...
Содиқ китобни варақлади, лекин уёғи ёзилмаганди. Ха, демак шу вақтда кирган аёлининг рухи бу уй эгасини жонини олган ва шу жойда вафот этган. Кейин эса бу жойда қолиб кетган эканда деб Содиқ ҳаёлидан ўтказди. Кейин эшикга яқинлашиб эшик ручкасини босиб, ўзига тортди. Эшик очилди. Ва падвалдаги зинадан тепага кўтарилди. Содиқ уйдан чиқиб ховли этагидаги ёнғоқ атрофини кавлаш учун омборхонага кириб кетмонни олиб чиқди. Содиқ ёнғоқ атрофини кавлади. Кетмон ерни ичига бироз киргандан кейин латтага илашиб тўхтади. Бу вақт ичида эрини дараксиз йўқолганидан ховотирга тушган Зарифа уйига қайтди.
Икки кундан бери эрини йўқлигини ўйлаб, балким уйга қайткандир деб уйга келиб дарвозани очди. Содиқ ер остидан чиқаётган гулли матодан қўрққани етмагандек дарвоза овозидан хам вахимага тушиб ерни қайта кўмди. Кейин аёлни олдига келди. Зарифа Содиқни сўроққа тутди. Содиқ Зарифани хамма саволларига биргина кейин тушунтириб бераман деб жавоб бериб қутулди. Содиқ шу куни шахар марказидан икки хонали квартира топди. Кейин нарсаларини йиғиштиришиб бу Қабристонга айланган уйдан бутунлай кўчиб кетишди. Орадан кўп ўтмасдан улар фарзандли бўлишди ва эски хотиралар ўрнини фарзандини келажагига бўшатишди.
Тамом...!
Муҳаммадсодиқ ижодидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ақилдан озган деган гапларни ортимдан айтишади. Лекин мен хам нима қилай.
Биронтаси билан гаплашмоқчи бўлсам хотинимга ўхшатавераман, шунинг учун иложи борича одамлардан нари юраман. Негадир шу кунларда хотинимни овозини эшитгандай бўлябман. Мана эшик таққиллаяпти демак хонага кимдир кирди, лекин падвални хотинимдан бошқаси
билмайди. Бу ким бўлди экан. Уёқ буёққа юряпди, негадир жимиб қолди. Назаримда падвал эшиги очилаётгандек эди. Ха мен адашмадим хақиқатдан
падвал эшиги очилб зинадан кимдир тушиб келаяпди. Қизиқ бу ким экан ахир бу жойни хотинимдан бошқа хечким билмайди, хотиним эса икки йил олдин ўлганди. Нима бўлса хам ёзишда давом этаман. Лекин юрагимда қўрқув бор. Мана энди мен ўтирган хона эшигини очишга уринилмоқда...
Хона эшиги секин очилди ва бироз ғиққиллаб тўхтади. Лекин хечким кўринмаяпти деб турганимда тўсатдан хотинимнинг рухи кўринди...
Содиқ китобни варақлади, лекин уёғи ёзилмаганди. Ха, демак шу вақтда кирган аёлининг рухи бу уй эгасини жонини олган ва шу жойда вафот этган. Кейин эса бу жойда қолиб кетган эканда деб Содиқ ҳаёлидан ўтказди. Кейин эшикга яқинлашиб эшик ручкасини босиб, ўзига тортди. Эшик очилди. Ва падвалдаги зинадан тепага кўтарилди. Содиқ уйдан чиқиб ховли этагидаги ёнғоқ атрофини кавлаш учун омборхонага кириб кетмонни олиб чиқди. Содиқ ёнғоқ атрофини кавлади. Кетмон ерни ичига бироз киргандан кейин латтага илашиб тўхтади. Бу вақт ичида эрини дараксиз йўқолганидан ховотирга тушган Зарифа уйига қайтди.
Икки кундан бери эрини йўқлигини ўйлаб, балким уйга қайткандир деб уйга келиб дарвозани очди. Содиқ ер остидан чиқаётган гулли матодан қўрққани етмагандек дарвоза овозидан хам вахимага тушиб ерни қайта кўмди. Кейин аёлни олдига келди. Зарифа Содиқни сўроққа тутди. Содиқ Зарифани хамма саволларига биргина кейин тушунтириб бераман деб жавоб бериб қутулди. Содиқ шу куни шахар марказидан икки хонали квартира топди. Кейин нарсаларини йиғиштиришиб бу Қабристонга айланган уйдан бутунлай кўчиб кетишди. Орадан кўп ўтмасдан улар фарзандли бўлишди ва эски хотиралар ўрнини фарзандини келажагига бўшатишди.
Тамом...!
Муҳаммадсодиқ ижодидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤17👍13💔4🥰2
😱Соат тунгги 3 да эрига телефон келади бу ерга кел сенинг хотинингн хийонат килябди!
Эри туриб қараса хотини ёнида ётади, номерда адашишди деб яна ухлашни давом этади.
Эртанги куни соат кечги 2 да яна қўнғироқ бўлади.
- Хой эркак, бу ерда сени хотинингн хийонат килябди тушуняпсанми?
Ажабо, ахир хотиним ёнимда ётибти.
Учинчи куни яна қўнғироқ бўлди, эркак сўради: -Қани Қайерда?!
Ўрнидан туриб манзил бўйича борди у йерда...🤭
Эри туриб қараса хотини ёнида ётади, номерда адашишди деб яна ухлашни давом этади.
Эртанги куни соат кечги 2 да яна қўнғироқ бўлади.
- Хой эркак, бу ерда сени хотинингн хийонат килябди тушуняпсанми?
Ажабо, ахир хотиним ёнимда ётибти.
Учинчи куни яна қўнғироқ бўлди, эркак сўради: -Қани Қайерда?!
Ўрнидан туриб манзил бўйича борди у йерда...🤭
❤4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Сиз бу нарсаларни билсангиз асло Дори сотиб олмайсиз Соғлигингиз учун керакли гиёҳларни билиб олинг!
Яқинларга юбориб қўямиз👇
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яқинларга юбориб қўямиз👇
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Тақдир чархпалаги
Даврада хуш кайфиятда ўтирган синфдошлар бирданига эшик олдида ғарибгина кийинган аёл пайдо бўлганда серганк тортдилар. Кафе бу кеча синфдошларнинг 35 йиллик учрашувлари учун банд қилиниб, бошқа мехмон қабул қилмаслиги аён бўла туриб, бегона одам кириши, кўпчиликка ёқмаганди. –Балки, синфдош қизларимиздандир?- аниқлик киритмоқчи бўлди Юлдуз.
-Йуғ-е, - эътироз билдирди Салима,- ёшига қараганда биздан анча каттага ўхшайди-ку!
Равшан бу аёлни таниб турганди, аммо, синфдошлари танирмикан дея индамай ўтирганди. Кейин ўзи аниқлик киритди:
-Бу Гулнора! Мен уни Жиззахдан топдим, сизларга сюрприз бўлсин деб индамагандим.
Синфдошлари унга ишонқирамай, анграйиб қолишди. Ахир, Гулнора синфларидаги, хатто мактабдаги энг сулув, кўхлик қизлардан эди-да! Бу кампир эса, сираям Гулига ўхшамасди. Шу пайт кўпчиликнинг хаёлида 1975 йил Жиззахга пахта теримига боришган кунлари жонланди.
Ўша йиллари мактаб ўқувчилари оммавий тарзда пахта теримига олиб кетиларди. Даврада ўтирган синфдошлар бу йили 9 синфда ўқишар, пахтага келишганларини худди саёхатга келишгандек қабул қилишганди. Бир куни шомда теримдан кейинги йўқлама пайти Гулнора даладан қайтмаганлиги аниқланди. Яқин – атрофни қидиришиб, топишолмади. Юқори синф йигитлари хамма ўғил болаларни сафлашиб, гурухларга ажратишди-да, қайси гурух, қайси пайкални қидиришини тушунтиришди. Қидирувчилар қоронғу тушаётган пайтда, ўзлари пахта терган пайкал четидаги трактор прицепи остидан Гулнорани ушлаб олишди. Ёнидаги шу далага масъул бўлган звеновой йигит экан. Йигитлар иккисини чала-чулпа кийинтириб, штабга судраб келишди. Иккисига хам тегишли чоралар кўрилди. Гулини уйига жўнатиб юборишди.
Терим тугаб, ноябр ойида - дарслар бошланган кунлари “пахта гуллади”. Гулноранинг дарс пайтида кўнгли айниб, қусиб юборганидан хавотирланган муаллими мактаб хамширасини чақириб келди. Текширувлар натижасида эрта гуллаган пахта кўсак олгани маълум бўлиб қолди. Буни эшитган Гулноранинг дадаси юрагини чангаллаб қолди. Ранглари кўкариб, оғзидан кўпик кела бошлади.
-Оқ қилдим сен беномусни, берган тузимга рози эмасман!..-бу отанинг сўнгги хитоби бўлди. Катта ўғил оталарининг қирқи чиқмасдан аввал, синглисини Жиззахга ўша йигитнинг ховлисига обориб ташлади.
Шу бўйи Гулнорани хеч ким қайтиб кўрмади.
Фалакнинг гардиши билан Равшан институтни битиргач, оиласи билан Жиззахга кўчиб кетди. У ерда фермер хўжалиги ташкил қилиб, иш юрита бошлади. Куз пайти пахта теримига талабалар келган кунлари эди. Бир куни аёли унга шундай деди:
-Дадаси, нариги пайкалимиздаги шийпонда бир аёл қизи билан яшаркан. Талабаларга овқат пишириб бераётган хола бор-ку, шу биз томондан экан. Аммо, мен танимадим.
Равшан эртасига мавриди бўлганда ошпаз аёл билан учрашди, гаплашди. Маълум бўлдики, Бу Гулнора экан. Синфдоши Равшанни таниган Гулноранинг ёшлари юзини ювди.
-Қўй Гули йиғлама, мана кўришдик соғ-омон экансан. Кел, яхшиси бошингдан ўтганларини гапириб бер.
-Нимасини гапирай Равшан, мен кўрмаган азоб-уқубат қолмади. Ёшлигимдаги хато учун бир умр жазосини тортиб яшаябман, тўдаси хайдаган қушдек. Хаёт хамма яқинларимдан айирди. Асли ўзим айбдорман, шунинг учун мана, гадойтопмас жойларда, одамлардан йироқда кун кечирябман.
-Гули, эшитишимча, сени ўша йигитга никохлаб қўйишганди. Нега хозир ёлғизсан? Кейин, у йигитни махалласи бу ердан анча узоқда-ку?
Гулнора авваллари хаётини кимгадир гапириб беришдан қўрқиб юрарди. Аммо, хозир синфдоши билан дардлашиб, кўнглини бўшатгиси, тўйиб-тўйиб йиғлагиси келди. Кейин нимадан бошласам экан дея бироз тараддудланиб қолди.
-Акам ўша ховлига ташлаб кетгач, унинг хотини жанжал бошлади, онасиникига кетиб қолди. Уйидагилар менга душмандек муносабатда эдилар. Умримда қилмаган оғир мехнатларни қилиб куним ўта бошлади. Тез орада хамир қориш, ноп ёпиш, сигир соғишларни хам ўрганиб олдим. Орадан кунлар ўтиб, кундошим болаларини олиб, қайтиб келди. Эр бермоқ жон бермоқ эканини англаганди назаримда. Эртасига хамир қориб, нон ёпдим. Тандирга нон ёништираётганимда кундошим ортимдан пусиб келди-да, шартта кўтариб тандирга тиқа бошлади. Дод солиб питирлай бошладим......
Давоми 19:00 да
Даврада хуш кайфиятда ўтирган синфдошлар бирданига эшик олдида ғарибгина кийинган аёл пайдо бўлганда серганк тортдилар. Кафе бу кеча синфдошларнинг 35 йиллик учрашувлари учун банд қилиниб, бошқа мехмон қабул қилмаслиги аён бўла туриб, бегона одам кириши, кўпчиликка ёқмаганди. –Балки, синфдош қизларимиздандир?- аниқлик киритмоқчи бўлди Юлдуз.
-Йуғ-е, - эътироз билдирди Салима,- ёшига қараганда биздан анча каттага ўхшайди-ку!
Равшан бу аёлни таниб турганди, аммо, синфдошлари танирмикан дея индамай ўтирганди. Кейин ўзи аниқлик киритди:
-Бу Гулнора! Мен уни Жиззахдан топдим, сизларга сюрприз бўлсин деб индамагандим.
Синфдошлари унга ишонқирамай, анграйиб қолишди. Ахир, Гулнора синфларидаги, хатто мактабдаги энг сулув, кўхлик қизлардан эди-да! Бу кампир эса, сираям Гулига ўхшамасди. Шу пайт кўпчиликнинг хаёлида 1975 йил Жиззахга пахта теримига боришган кунлари жонланди.
Ўша йиллари мактаб ўқувчилари оммавий тарзда пахта теримига олиб кетиларди. Даврада ўтирган синфдошлар бу йили 9 синфда ўқишар, пахтага келишганларини худди саёхатга келишгандек қабул қилишганди. Бир куни шомда теримдан кейинги йўқлама пайти Гулнора даладан қайтмаганлиги аниқланди. Яқин – атрофни қидиришиб, топишолмади. Юқори синф йигитлари хамма ўғил болаларни сафлашиб, гурухларга ажратишди-да, қайси гурух, қайси пайкални қидиришини тушунтиришди. Қидирувчилар қоронғу тушаётган пайтда, ўзлари пахта терган пайкал четидаги трактор прицепи остидан Гулнорани ушлаб олишди. Ёнидаги шу далага масъул бўлган звеновой йигит экан. Йигитлар иккисини чала-чулпа кийинтириб, штабга судраб келишди. Иккисига хам тегишли чоралар кўрилди. Гулини уйига жўнатиб юборишди.
Терим тугаб, ноябр ойида - дарслар бошланган кунлари “пахта гуллади”. Гулноранинг дарс пайтида кўнгли айниб, қусиб юборганидан хавотирланган муаллими мактаб хамширасини чақириб келди. Текширувлар натижасида эрта гуллаган пахта кўсак олгани маълум бўлиб қолди. Буни эшитган Гулноранинг дадаси юрагини чангаллаб қолди. Ранглари кўкариб, оғзидан кўпик кела бошлади.
-Оқ қилдим сен беномусни, берган тузимга рози эмасман!..-бу отанинг сўнгги хитоби бўлди. Катта ўғил оталарининг қирқи чиқмасдан аввал, синглисини Жиззахга ўша йигитнинг ховлисига обориб ташлади.
Шу бўйи Гулнорани хеч ким қайтиб кўрмади.
Фалакнинг гардиши билан Равшан институтни битиргач, оиласи билан Жиззахга кўчиб кетди. У ерда фермер хўжалиги ташкил қилиб, иш юрита бошлади. Куз пайти пахта теримига талабалар келган кунлари эди. Бир куни аёли унга шундай деди:
-Дадаси, нариги пайкалимиздаги шийпонда бир аёл қизи билан яшаркан. Талабаларга овқат пишириб бераётган хола бор-ку, шу биз томондан экан. Аммо, мен танимадим.
Равшан эртасига мавриди бўлганда ошпаз аёл билан учрашди, гаплашди. Маълум бўлдики, Бу Гулнора экан. Синфдоши Равшанни таниган Гулноранинг ёшлари юзини ювди.
-Қўй Гули йиғлама, мана кўришдик соғ-омон экансан. Кел, яхшиси бошингдан ўтганларини гапириб бер.
-Нимасини гапирай Равшан, мен кўрмаган азоб-уқубат қолмади. Ёшлигимдаги хато учун бир умр жазосини тортиб яшаябман, тўдаси хайдаган қушдек. Хаёт хамма яқинларимдан айирди. Асли ўзим айбдорман, шунинг учун мана, гадойтопмас жойларда, одамлардан йироқда кун кечирябман.
-Гули, эшитишимча, сени ўша йигитга никохлаб қўйишганди. Нега хозир ёлғизсан? Кейин, у йигитни махалласи бу ердан анча узоқда-ку?
Гулнора авваллари хаётини кимгадир гапириб беришдан қўрқиб юрарди. Аммо, хозир синфдоши билан дардлашиб, кўнглини бўшатгиси, тўйиб-тўйиб йиғлагиси келди. Кейин нимадан бошласам экан дея бироз тараддудланиб қолди.
-Акам ўша ховлига ташлаб кетгач, унинг хотини жанжал бошлади, онасиникига кетиб қолди. Уйидагилар менга душмандек муносабатда эдилар. Умримда қилмаган оғир мехнатларни қилиб куним ўта бошлади. Тез орада хамир қориш, ноп ёпиш, сигир соғишларни хам ўрганиб олдим. Орадан кунлар ўтиб, кундошим болаларини олиб, қайтиб келди. Эр бермоқ жон бермоқ эканини англаганди назаримда. Эртасига хамир қориб, нон ёпдим. Тандирга нон ёништираётганимда кундошим ортимдан пусиб келди-да, шартта кўтариб тандирга тиқа бошлади. Дод солиб питирлай бошладим......
Давоми 19:00 да
❤21👍6
Қўлим тандирдаги чўғда куйиб қолгач эса, жон ширин эмасми, кучим кўпайиб, унинг қўлидан қутилиб олдим. Жанжал бошланди. Қайнонам, қўни қўшнилар йиғилди. Хеч ким менинг тарафимни олмасди. Хўрлигим келиб кетди.
Гулнора бўғзи тўлиб гапиролмай қолди. Рўмолчасига кўз ёшларини артиб бироз нафас ростладида яна давом этди:
-Шунда махалламиз оқсоқоли менга насихат қилди. “Қизим, бу ер сенга ватан бўлолмайди. Бир кун сени ўлдириб қўйиши, ёки хомилангга зарар етказишлари хеч гап эмас. Агар, маслахатимга амал қилсанг, сени бошқа йигитга никохлаб қўяман. Ўзи ёмон йигит эмас, хеч кими йўқ етим ўсган. Нарги қишлоқ шийпонида яшайди. Одамлардан узоқда, қулоғинг тинч яшайсан. Эрингни овқатини вақтида пиширсанг, кир-чирини ювиб юрсанг сени бошида олиб юради”.
Менда танлаш имкони йўқ эди. Эрим жавобимни берди, кейин мени олиб кетишди. Иккинчи эрим хам ёмон одам эмасди, аммо, ўта бефарқ айтиш мумкинки бироз девонасифат экан. Кўп ичади, мени бор йўғим билан хам иши йўқ. У маст келганда ичмасликка чақирдим, аммо, калтак едим. Орадан ойлар ўтиб июнь ойида ўғил фарзанд кўрдим. Ўғлим хам далада, одамлар кўзидан панада улғая бошлади. Эрим боламга эътибор бермас, бор-йўқлиги билан иши хам йўқ. Ўғлим Алишер 5ёшга тўлган кунлари эди. Катта ариқ бўйига ўйнаб бориб қолганди. Узоқдан кўриб турвдим. Нариги сохилда эрим куймаланиб юрганди. Ўғлим уни кўргани учун ўша ёққа интилди деб ўйладим. Ўғлимни энди чақирай десам, ўзи ортига бурилиб мен томонга кела бошлади. Хотиржам бўлиб яна кетмонни қўлимга олдим. Аммо, ёнимга етиб келавермагач ўгирилиб қарадим-у, уни кўрмадим. “Алишер!” деб додлаганча катта ариққа югурдим. Болам юз метрча нарида гох кўриниб-гох кўринмай оқиб кетаётганди. Уни амаллаб сувдан олиб чиқдим. Аммо, Алишерим хушидан айрилган экан. Қаёқдандир одамлар ёрдамга етиб келишди. Додлаганим эшитишган чоғи, дарров машина топиб, мени касалхонага жўнатишди.
Туман касалхонасида даво тополмай Тошкентга жунатишди. Ярим ойдан ошиқ касалхонада ётдик. Эр зорманда бирон марта холинг не деб хабар олмади. Чумчуқ читтакнинг боласига ачинармиди! Шунда англадимки, бу одам бизга оталик қилолмас экан. Қайтага ундан яшириб тўплаган уч-тўрт сўм жамғармамни хам ичиб юборди. Ундан кетишга қарор
қилдим, аммо, ўғлимнинг тақдири нима бўлади? Ўзим боқолмас эканман, демак, кимгадир беришим, яхши еб, яхши ўқишини таъминлашим керак. Ўша ердаги хамшира ёрдамида ўғлимни болалар уйига жойладим. Ўзим
эса хар ерларда ишлаб, адашган ит каби хаёт кечира бошладим. Тақдир тақозоси билан шу далалар раиси мени бу шийпонга олиб келди. Битта хонани бахоли қудрат жихозлаб берди. Шундан бери аввалига бригада аъзоларига, кейинчалик фермер хўжалиги ташкиллингач ишчиларга ошпазлик қилиб юрибман. Фермер 20 сотих ер
ажратиб берган, трактор ишларини битириб беради. Шу ерда дехқончилик қиламан.
- Ёнингдаги қизча ким унда?-Равшан қизиқиб сўради.
-Бу қиз пахтага келган бир талаба қизники. Уям мендек адашган, гулламай сўлган
нихол экан. Пахтага келганда хомиладорлигини сезувдим. Кейинчалик туғиб менга олиб келди. Мана боқябман. Хозир ўғлимни хам боқа оламан, аммо, уни тополмадим, бошқа жойга кўчиришган экан. Хозир катта йигит бўлиб, оилали бўлгандир. Қанийди уни кўролсам, набираларимни қучолсам...
Аёлнинг кўз ёшлари юзини ювди. Равшан ичидан бир нималар туғён кўтарганини, нафас йўлларини бўғаётганини сезди.
-Гулнора, нега уйингга қайтмадинг? - Аёл бошини сарак –сарак қилди.
-Қандай қайтай, бўйнимда шармандалик тамғаси бўлса... Хонадоним ор-номуси елкамда эди, асролмадим. Уларни пичоқсиз сўйдим.
-Гулнора, дўстим, хўп десанг бир иш қиламиз. Сенинг 35 йиллик хаётинг дўзахда ўтибди.
Қилмишингга ортиғи билан жазо олибсан. Билсанми, жиноятчиларга хам шунча муддат жазо тайинланмайди. Оиланг сени кечиришларига ишонаман. Кейинги ойнинг охирги шанбасида синфдошлар мактабни битирганимизнинг 35 йиллигини нишонлаб, тадбир ташкиллаябмиз. Биз сени узоқ қидирдик,тополмадик. Мана, тақдирдан бўлиб, учрашдик. У ерга сен хам боргин, дугоналарингни, дўстларингни кўрасан. Кейин сени уйингга олиб борамиз.......
Давоми 20:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гулнора бўғзи тўлиб гапиролмай қолди. Рўмолчасига кўз ёшларини артиб бироз нафас ростладида яна давом этди:
-Шунда махалламиз оқсоқоли менга насихат қилди. “Қизим, бу ер сенга ватан бўлолмайди. Бир кун сени ўлдириб қўйиши, ёки хомилангга зарар етказишлари хеч гап эмас. Агар, маслахатимга амал қилсанг, сени бошқа йигитга никохлаб қўяман. Ўзи ёмон йигит эмас, хеч кими йўқ етим ўсган. Нарги қишлоқ шийпонида яшайди. Одамлардан узоқда, қулоғинг тинч яшайсан. Эрингни овқатини вақтида пиширсанг, кир-чирини ювиб юрсанг сени бошида олиб юради”.
Менда танлаш имкони йўқ эди. Эрим жавобимни берди, кейин мени олиб кетишди. Иккинчи эрим хам ёмон одам эмасди, аммо, ўта бефарқ айтиш мумкинки бироз девонасифат экан. Кўп ичади, мени бор йўғим билан хам иши йўқ. У маст келганда ичмасликка чақирдим, аммо, калтак едим. Орадан ойлар ўтиб июнь ойида ўғил фарзанд кўрдим. Ўғлим хам далада, одамлар кўзидан панада улғая бошлади. Эрим боламга эътибор бермас, бор-йўқлиги билан иши хам йўқ. Ўғлим Алишер 5ёшга тўлган кунлари эди. Катта ариқ бўйига ўйнаб бориб қолганди. Узоқдан кўриб турвдим. Нариги сохилда эрим куймаланиб юрганди. Ўғлим уни кўргани учун ўша ёққа интилди деб ўйладим. Ўғлимни энди чақирай десам, ўзи ортига бурилиб мен томонга кела бошлади. Хотиржам бўлиб яна кетмонни қўлимга олдим. Аммо, ёнимга етиб келавермагач ўгирилиб қарадим-у, уни кўрмадим. “Алишер!” деб додлаганча катта ариққа югурдим. Болам юз метрча нарида гох кўриниб-гох кўринмай оқиб кетаётганди. Уни амаллаб сувдан олиб чиқдим. Аммо, Алишерим хушидан айрилган экан. Қаёқдандир одамлар ёрдамга етиб келишди. Додлаганим эшитишган чоғи, дарров машина топиб, мени касалхонага жўнатишди.
Туман касалхонасида даво тополмай Тошкентга жунатишди. Ярим ойдан ошиқ касалхонада ётдик. Эр зорманда бирон марта холинг не деб хабар олмади. Чумчуқ читтакнинг боласига ачинармиди! Шунда англадимки, бу одам бизга оталик қилолмас экан. Қайтага ундан яшириб тўплаган уч-тўрт сўм жамғармамни хам ичиб юборди. Ундан кетишга қарор
қилдим, аммо, ўғлимнинг тақдири нима бўлади? Ўзим боқолмас эканман, демак, кимгадир беришим, яхши еб, яхши ўқишини таъминлашим керак. Ўша ердаги хамшира ёрдамида ўғлимни болалар уйига жойладим. Ўзим
эса хар ерларда ишлаб, адашган ит каби хаёт кечира бошладим. Тақдир тақозоси билан шу далалар раиси мени бу шийпонга олиб келди. Битта хонани бахоли қудрат жихозлаб берди. Шундан бери аввалига бригада аъзоларига, кейинчалик фермер хўжалиги ташкиллингач ишчиларга ошпазлик қилиб юрибман. Фермер 20 сотих ер
ажратиб берган, трактор ишларини битириб беради. Шу ерда дехқончилик қиламан.
- Ёнингдаги қизча ким унда?-Равшан қизиқиб сўради.
-Бу қиз пахтага келган бир талаба қизники. Уям мендек адашган, гулламай сўлган
нихол экан. Пахтага келганда хомиладорлигини сезувдим. Кейинчалик туғиб менга олиб келди. Мана боқябман. Хозир ўғлимни хам боқа оламан, аммо, уни тополмадим, бошқа жойга кўчиришган экан. Хозир катта йигит бўлиб, оилали бўлгандир. Қанийди уни кўролсам, набираларимни қучолсам...
Аёлнинг кўз ёшлари юзини ювди. Равшан ичидан бир нималар туғён кўтарганини, нафас йўлларини бўғаётганини сезди.
-Гулнора, нега уйингга қайтмадинг? - Аёл бошини сарак –сарак қилди.
-Қандай қайтай, бўйнимда шармандалик тамғаси бўлса... Хонадоним ор-номуси елкамда эди, асролмадим. Уларни пичоқсиз сўйдим.
-Гулнора, дўстим, хўп десанг бир иш қиламиз. Сенинг 35 йиллик хаётинг дўзахда ўтибди.
Қилмишингга ортиғи билан жазо олибсан. Билсанми, жиноятчиларга хам шунча муддат жазо тайинланмайди. Оиланг сени кечиришларига ишонаман. Кейинги ойнинг охирги шанбасида синфдошлар мактабни битирганимизнинг 35 йиллигини нишонлаб, тадбир ташкиллаябмиз. Биз сени узоқ қидирдик,тополмадик. Мана, тақдирдан бўлиб, учрашдик. У ерга сен хам боргин, дугоналарингни, дўстларингни кўрасан. Кейин сени уйингга олиб борамиз.......
Давоми 20:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25👍1
Гулнора Равшанга сўзсиз тикилиб қолди.
“Уйимга қайтаманми!? Мени кечиришармикан, итдек хайдаб солмасмикан! Мен уларни улар мени уятдан ўлдирганмиз! Асал арилар ножоиз жойларга қўниб келган шерикларини ўлдиришганидек”
-Равшан, мени иккинчи марта ўлдирма дўст!
-Йўқ, Гулнора, менга ишон! Энди хаммаси яхши бўлади…
Равшан кафе ташқарисида киришга ийманиб турган Гулнорага қараб, бир ой олдинги воқеаларни эслаб олди. Кейин синфдош қизларига деди:
-Уни олиб киринглар. Қайтишда уйларига олиб борамиз.
Дўстлар у билан бошқатдан таниша бошладилар. Орадан ўтган вақт чехраларга турли шакллар солган, кўпчилик таниб бўлмас даражада
ўзгариб кетганди. Байрам нихоясига етгач, икки йигит ва қизлардан уч киши Гулнорани олиб уйларига йўл олишди. Гулнорани машинада қолдириб ичкарига киришди. Гулноранинг онаси ва келинойиси уларни илиқ кутиб олишди. Дарров дастурхон ёзиб, ноз-неъматларни тўкиб солишди. -Хола, бўлди, келинингизга айтинг, дастурхонга бошқа овора бўлмасинлар. Биз сизга бир янгиликни айтгани келувдик,-гап бошлади Равшан.
-Юзларингни қувончига қараганда, яхши гап айтмоқчисан а ўғлим? – деб Равшанга тикилди она .
-Ха биз учун яхши хабар холажон, сиз хам яхши деб қабул қиласиз деган умиддамиз. Биласиз, султон суягини хўрламас дейишади. Сиз катта одамсиз, бу гапларни биздан яхшироқ тушунасиз. Хар ким экканини ўраркан. Айтмоқчиманки, иккинчи марта ўришга йўл қўймасангиз!
-Нима демоқчисан болам? Берган ёнғоғинг бироз қаттиқ экан, чақолмадим.
-Холажон, бу ёнғоқ вахлироқ экилган ва вахлироқ кесилди хам. Аммо, яратган эгам томиридан яна нихол битибди. Энди бу дарахтни кесишга йўл қўйманг.
-Хўп болам, Худо ундирганни биз ўлдирмаймиз!
Равшан Салимага имо қилганди, у тез чиқиб Гулнорани бошлаб келди. Гулнора остонагача жадал келди-ю, онасига тикилганча тўхтаб қолди:
-Ассалому алайкум!
Хамма жим. Алик хам олинмади. Она унга тикилганча бир зум қотиб қолди. Танирмикан дея бошқалар хам жим кузатардилар.
-Гулнор!!!-нихоят она таниб ўрнидан туриб кетди
-Ойижон!-дея Гулнора онасининг қучоғига отилди. Она уни қучиб, елкаларидан сочларидан силай бошлади. Юзларидан, кўзларидан ўпа кетди. -Ойижон, мени кечиринглар!
Она бир сўз айтмас, 35 йиллик айрилиқдан кейин тилига бир сўз келмасди. Ахири қизимни топсам бундай дейман, ундай дейман деган гаплари хам тилига келмасди. Бор гаплари кўзларидан ёғилар, қизини хидлаб-хидлаб, юз-кўзларидан чўлп-чўлп ўпарди. Асли, гапга хожат хам йўқ эди.
Ўтирганлар бу ходисадан кўнгиллари бузилиб, рўмолчаларини олишди. Нихоят, она тилга кирди:
-Акангни сени қидирмаган жойи қолмади-ку, болам, қаёқларда эдинг!
Равшан бу гапдан тушундики, дарахт иккинчи марта кесилмайди. Синфдошлар тезда хайрлашиб хонадонни тарк этишди. Орадан бир хафта ўтиб Гулноранинг акаси жияни Алишерни Сурхондарёдан топиб келди. Бутун оила жам бўлишди.
Давлатнинг панохида катта бўлган Алишер ўқиб, олий малумотли бўлган, хозир мактабда математикадан дарс берарди. Оила қурган, иккита ширингина фарзандлари бор экан.
Бутун оила жам бўлишди. Онасининг қолиш таклифини эса рад этди. У хеч кимдан хафа эмаслигини, фақат, дарахт бир жойда кўкаришини истаётганини айтиб узр сўради. Аммо, тез-тез келиб туришга вада берди.
-Яқин кунларда ўғлимга хатна тўй қиламиз. Хаммаларингни олиб кетаман ойижон!
тамом
Дониёр Ахмаджонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Уйимга қайтаманми!? Мени кечиришармикан, итдек хайдаб солмасмикан! Мен уларни улар мени уятдан ўлдирганмиз! Асал арилар ножоиз жойларга қўниб келган шерикларини ўлдиришганидек”
-Равшан, мени иккинчи марта ўлдирма дўст!
-Йўқ, Гулнора, менга ишон! Энди хаммаси яхши бўлади…
Равшан кафе ташқарисида киришга ийманиб турган Гулнорага қараб, бир ой олдинги воқеаларни эслаб олди. Кейин синфдош қизларига деди:
-Уни олиб киринглар. Қайтишда уйларига олиб борамиз.
Дўстлар у билан бошқатдан таниша бошладилар. Орадан ўтган вақт чехраларга турли шакллар солган, кўпчилик таниб бўлмас даражада
ўзгариб кетганди. Байрам нихоясига етгач, икки йигит ва қизлардан уч киши Гулнорани олиб уйларига йўл олишди. Гулнорани машинада қолдириб ичкарига киришди. Гулноранинг онаси ва келинойиси уларни илиқ кутиб олишди. Дарров дастурхон ёзиб, ноз-неъматларни тўкиб солишди. -Хола, бўлди, келинингизга айтинг, дастурхонга бошқа овора бўлмасинлар. Биз сизга бир янгиликни айтгани келувдик,-гап бошлади Равшан.
-Юзларингни қувончига қараганда, яхши гап айтмоқчисан а ўғлим? – деб Равшанга тикилди она .
-Ха биз учун яхши хабар холажон, сиз хам яхши деб қабул қиласиз деган умиддамиз. Биласиз, султон суягини хўрламас дейишади. Сиз катта одамсиз, бу гапларни биздан яхшироқ тушунасиз. Хар ким экканини ўраркан. Айтмоқчиманки, иккинчи марта ўришга йўл қўймасангиз!
-Нима демоқчисан болам? Берган ёнғоғинг бироз қаттиқ экан, чақолмадим.
-Холажон, бу ёнғоқ вахлироқ экилган ва вахлироқ кесилди хам. Аммо, яратган эгам томиридан яна нихол битибди. Энди бу дарахтни кесишга йўл қўйманг.
-Хўп болам, Худо ундирганни биз ўлдирмаймиз!
Равшан Салимага имо қилганди, у тез чиқиб Гулнорани бошлаб келди. Гулнора остонагача жадал келди-ю, онасига тикилганча тўхтаб қолди:
-Ассалому алайкум!
Хамма жим. Алик хам олинмади. Она унга тикилганча бир зум қотиб қолди. Танирмикан дея бошқалар хам жим кузатардилар.
-Гулнор!!!-нихоят она таниб ўрнидан туриб кетди
-Ойижон!-дея Гулнора онасининг қучоғига отилди. Она уни қучиб, елкаларидан сочларидан силай бошлади. Юзларидан, кўзларидан ўпа кетди. -Ойижон, мени кечиринглар!
Она бир сўз айтмас, 35 йиллик айрилиқдан кейин тилига бир сўз келмасди. Ахири қизимни топсам бундай дейман, ундай дейман деган гаплари хам тилига келмасди. Бор гаплари кўзларидан ёғилар, қизини хидлаб-хидлаб, юз-кўзларидан чўлп-чўлп ўпарди. Асли, гапга хожат хам йўқ эди.
Ўтирганлар бу ходисадан кўнгиллари бузилиб, рўмолчаларини олишди. Нихоят, она тилга кирди:
-Акангни сени қидирмаган жойи қолмади-ку, болам, қаёқларда эдинг!
Равшан бу гапдан тушундики, дарахт иккинчи марта кесилмайди. Синфдошлар тезда хайрлашиб хонадонни тарк этишди. Орадан бир хафта ўтиб Гулноранинг акаси жияни Алишерни Сурхондарёдан топиб келди. Бутун оила жам бўлишди.
Давлатнинг панохида катта бўлган Алишер ўқиб, олий малумотли бўлган, хозир мактабда математикадан дарс берарди. Оила қурган, иккита ширингина фарзандлари бор экан.
Бутун оила жам бўлишди. Онасининг қолиш таклифини эса рад этди. У хеч кимдан хафа эмаслигини, фақат, дарахт бир жойда кўкаришини истаётганини айтиб узр сўради. Аммо, тез-тез келиб туришга вада берди.
-Яқин кунларда ўғлимга хатна тўй қиламиз. Хаммаларингни олиб кетаман ойижон!
тамом
Дониёр Ахмаджонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24👍9⚡1