📚 Ibratli Hikoyalar 📚
22.9K subscribers
6.45K photos
2.23K videos
44 files
14K links
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...


Hamkorlik va reklama uchun 👇👇

@Bronzam

.



.



.



.



.





.
Download Telegram
ТУЙ КУНИДАГИ ФОЖИА...

Эндигина 19ёшга тулга Зилолани узи таниган мактабида бир синф юкорида укиган Фуркатга фотиха килишди. Икки ёш бахтиёр
сархушт гуё осмону фалакда учиб юришарди. Туй кунига ҳам санокли кунлар колди. Кандай килиб энг чиройли келин булсам экан, нима
килсам тилларда достон буладиган келинчак буламаникана деган ҳаёллар Зилоладан кетмас эди. Шунда Зилолани дугоналари унга кузи ёнини кошини ва лабини ТАТУАЖ яни игна билан чиздиришга маслахат беришди. Эй гапирма бунака гапини табиийликка ва Аллоҳ берган
хуснга нима етсин.. дейдиган киз топилмади. Эртасига Салонга боришди. Мутахассисни асаби бузилган шекилли игна билан татуаж килаётганида бехосдан Зилолани кузига кириб кетди.. Фожиали ва огригига чидолмай додлаб юборган Зилолани тезда тиббий ёрдан машинаси келиб олиб кетди. Афсус уни уша бир кузи бутунлай курмай колганиди. Бундан хабар топган Фуркат ва куда томон туйни бекор килишди. Куда томон кузи кур келин керакмас деб айтишибди. Бундан Зилолани ота онасини боши егилди. Зилола эса бир йулни танлади тугри йулни эмас ёмон йулга тушгандек уз жонига касд килди. Битта туй бузилди ва ойила хам. Ҳали 20ёшга тулмаган хаётни курмаган ойиласини эрка кизи Зилола энди орамизда йук... Аллохим уз панохида асрасин киз аёлларимизни. Бошиларга огир кун тушмасин аммо хеч качон нотугри йул тутманглар . Ота Онамизни хам уйлелик. Зилолани эса Аллохим узи кечирсин ва бизни хам гунохларимизни кечирсин....!
Табий гузалликка нима етсин Азиз сингиларим.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
26😢2
НАЖОТ ИЗЛАБ

Дарсдамиз... Ўқитувчи савол бериб қолди: -“Яхши китобларни йўқ қилиш яхши одамларни ўлдириш билан баробардир”, - деган фикр муаллифини биласизми?
Аудитория сув қуйгандай жимжит. Партанинг тагига телефонимизни қўйиб ёзамиз: “Яхши китобларни йўқ қилиш...” Шу ёғиям етади. Тугмачани босамиз: “Search Google”.
Афсус... Маълумот чиқмади. Сал бошқачароқ ёзиб кўрдик. Йўқ. Фикрнинг электрон “Шпаргалка” шаклини сеҳрли қутичамизга жойлашмаган, шекилли. Эй, эсиз, Google, сенам панд берасанми-а?
Ўқитувчининг кескин овози янгради: “Хўш, кимда жавоб бор?”
Google жим, биз жим.
Устоз ёнимизга шу фанга доир ўзи қўшимча адабиётлар рўйхатидаги китоблардан бирини қўйди. Сўнг ҳаммага ачингандай бир-бир назар ташлаб чиқди. “Ҳе, шўринг қурғурлар. Қачон савол берсак, жавобни интернетдан эмас, миядан излашни ўрганасизлар? -деди товуши озгина юмшаб, - Фикр муаллифи Мильтон. У ҳақида кимдир нимадир биладими?
Яна Googleга ёзамиз: “Мильтон...”

Зилола ҒАЙБУЛЛАЕВА


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
8🤔2
ХИЁНАТ
(қайтар дунё)

Бир заргар аёли билан кичик ҳовлида яшар эди. Уларни торгина томорқаси бўлиб, эри заргарлик дўконига кетганида, аёли шу томорқадаги гулларни суғорарди, уларни парвариш қиларди. Ҳар куни унинг уйига сувчи икки меш сув олиб келарди.
Кунларнинг бирида, заргар ҳар доимгидек эрта тонгдан ишга отланди ва заргарлик дўконига йўл олди. Ўша куни туш вақтида унинг ҳузурига қомати келишган, ўзига қараган бир аёл келди ва бармоғига мос узук олмоқчилигини билдирди. Заргар уни бармоғига узук танлаш вақтида унинг оппоқ билагига кўнгли суст кетиб, билагидан маҳкам ушлаб олди. Аммо "Нима қиганим бу?”, дея қўлини бўшатди.
Ўша куни кечқурун заргар уйга келганида, овқат маҳали аёли секин гап бошлади:
- Бегим, сизга бир гапни айтмасам, виждон азоби мени тинч қўймайди
- Тинчликми нима бўлди?
- Бугун туш вақтида сувчи келганди, тўсатдан менинг билагимдан маҳкам ушлаб олди, сўнгра узр сўраб чиқиб кетди.
Заргар аёлининг бу гапларини эшитиб юраги титраб кетди. "Хиёнатнинг қайтиши шунчалик тез бўлибди-да?” деди ўзига ўзи.

Азиз эркаклар, йигитлар аёлингизга хиёнат қилишингиздан олдин, бегона кўзларга, номаҳрамнинг қоматига назар ташлашдан олдин, ўз аёлингизни кўз ўнгингиздан ўтказинг, шу тобда балки унга ҳам бегона кўзлар қараётгандир.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
12👍10🔥3
Сабрнинг мукофоти

Касалим жиддий,даволаниш учун пулим йук эди. Каердан,кимдан пул сурасам экан деб уйлайман.Болаларим еш.Бировлан карз олсам, кейин кандай тулайман.
Бир куни Оллохга таваккал килдим.
Назаримда атрофдаги хамма мендек пулсиз эди .Шунда узига тук бир танишимни эсладим.Бордим уйида экан.Жуда илик кутиб олди,мехмон килди.Анча сухбатлашиб утирдик.Кайта- кайта соглигим,
турмушим хакида суради.
''Шукур,яхши '',дедим.Максадимни
эса ацтолмадим.Ич-ичимдан нимадир
тускинлик киларди.Нихоят кайтишга
чогландим.Шунда мезбон: ''Углимнинг
сочини олдиргандик .Мана бу пулни
шукронасига эхсон килишимиз
керак.Опа .,болаларингизни отасиз
тарбия килаяпсиз .Шу пулни сизга
берсам,кам-кустингизга ишлатарсиз.
Бизнинг углимиз хам сизнинг болала-рингиздек аклли,имон-э'тикодли.
булиб уссин,-деди.Менинг уша
пайтдаги ахволимни тасаввур кила
олмайсиз....Танишим яна нимадир
деди,кулимга сумка тутказди..
Хайрлашиб кучага чикдим.
Кузларимдан селдек куйилаетган
ешлар юзимни ювиб тушарди...
Оллохнинг буюк мархамати каршисида титрардим.Калбимдан
кечаетган туйгуларим та'рифга
сигмасди.Аклимдп факат:. ''Сабр-
лилар билан биргаман'',деган
ва'даси чарх урарди.Роббимнинг
синовларига сабр килганимнинг
мукофотимиди бу?....
Уйга хам кандай етиб келганимни
билмайман.Эхсон килинган пул
даволанишимга бемалол етарди-
ган микдорда экан.Хожатимни
чикариш учун уша даргохга мени
Роббимнинг узи йуллаган эди.
Оллохга шукроналар айтдим.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
31🔥7🥰5
Қимматга тушган ғазаб...

Аёли ранжитган эр уйдан чиқаркан, биргина табассум (ўпич) орадаги ғазабни кетказиши мумкин эди...
Лекин, аёл ғурурга берилди. «Қайтиб келсалар, ўзгача кутиб оламан» деди. Эри чиқиб кетди! Қайтиб келмади.

Бир кишининг онаси ундан ғазабланган ҳолда вафот этди! У доим, эртага онамнинг кўнгилларини оламан, дерди. Имкон бор эди, улгурмади. Бу дунёдан ўлгунича надомат қилиб ўтди.

Эр аёлини қаттиқ хафа қилиб ҳасрат, алам ва зулм ичра қолдириб чиқиб кетди. Лекин, виждони бу иши нотўғрилигига ишора қилди. Қизил атиргулдан гулдастани кўтариб қайтиб келди. Аёлини жонсиз ётганини кўрди.

Оқ бўлган йигит уй эшигини қаттиқ ёпиб чиқиб кетди. Ортидан онаси кўзида ёши, отаси қалб хуружи билан қолди. У дўстлари билан кўришишга ошиқди. Бу истак унинг ота - онасининг оёқлари остига тиз чўкиб кечирим сўраши ўрнига тезроқ чиқиб кетишга ундади. «Қайтиб келсам, уларни рози қиламан» деди. Қайтиб келди... аммо... «Аллоҳ сабр берсин! Ота - онангиздан айрилдингиз» деб қўнғироқ қилингандан сўнг қайтиб келди...

Мен... сиз... ҳар бир банда ўз кўксида бошқа инсонларнинг ҳам қалбини кўтариб юрамиз.. ғазаблансак... узрни кечиктирмайлик... эртага, йўқ... озгинадан кейин кеч бўлиши ҳеч гап эмас!


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
13👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Хайрли_Тун

🌙Хайрли ва осойишта тун тилаймиз!

Ярим ой жамолин кўз-кўз қилади,
Сокинлик ўзлигин этади инъом.
Кўкка ёзиб Беҳзод сенга тилади
Хайрли бу тунни, эй, гўзал оқшом.

Беҳзод АЗИЗ.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥31
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ХАЙРЛИ ТОНГ!

Ассалому алайкум!
Шанба тонги муборак бўлсин!

Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин!

Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият асло тарк этмасин. ❤️

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
8🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
...Қалбингиз иймонга,
...Уйингиз қувончга,
...Юзингиз нурга,
...Кунингиз ҳайирли бўлсин!🥰

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
4🥰1
🔥КУНДОШЛИ УЙ 🔥

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
2
Гулширин ноилож узи хизмат килди. Илхом булар булмас нарсаларга хам уни чакираверар, устма-уст буюртма бераверарди. Нихоят, хисоб-китоб ки-лингач, Гулширин енгил торди. Илхом яна бир канча нарса буюрди, "Хамма-сини бир халтачага жойлаштиринг" де-ди. "Хонимчаси билан маишатни давом эттирмокчи шекилли" - гижинди Гулши-рин. Аммо кутилмаганда Илхом лик ту-ла елим халтани унинг кулига тутказди
- Бу сизга?
- Менга? Нега? -хайрон булди Гулширин Йук, буларни ололмайман. Бунинг учун ишдан хайдалишим мумкинлигини би-ласизми?
- Хеч ким сизни ишдан хайдамайди, - Илхомнинг мастликдан сузилаётган кузлари унга сукланиб тикилди. - Сиз мендан зеч нарса таъма килганингиз йук, буни ущим беряпман. Жиянларга олиб борасиз.
Охири сузлари Гулширинни пича хову-ридан туширди.
- Гулширинхон, бу ердан ишдан кетинг. Бу сиз ишлайдиган жой эмас, - маст булса-да, сузлари хушёр кишиники эди Илхомнинг.
- Каерда ишлаш-ишламаслигим сизни уйлантирмай куя колсин, - жахли чикди Гулшириннинг. - Манавиларингизни эса, у кулидаги елим халтани Илхомнинг ку-лига тутказди, - ёнингиздаги хонимчан-гизга берарсиз. Худога шукур, болала-римни бокишга курбим етади.
- Жахлингиз чикмасин, Гулширин, - Ил-хомнинн кайфи батамом таркаб кетга-нди. - Зохид сизнинг кадрингизга етма-ди. Сиз шундай хурликларга муносиб аёл эмассиз. Мана бунга ухшаганлар, - у мастликдан огирлигини кутаролмай, алланималар деб гулдираётган ёнидаги аёлга ижирганиб каради, - бугун мен билан, эртага бошкаси билан кунгилху-шлик килади. Лекин хатто шу хам узини хурлатиб куймайди.
Гулширин суз тополмай колди, бугзи-га алланима тикилди.
- Мана бу менинг ташриф когозим, - Илхом ён чунтагидан муъжазгина кого-зча чикариб узатди. - Уз корхонамни очганман. Истаган пайтингизда борса-нгиз иш топиб бераман.
- Бу корхогани Зохид акамдан угирла-ган пулларингиз эвазига очганмисиз? - узиб олди Гулширин.
- Хозир бу тугрида тортишадиган пайт эмас. Кейинрок гаплашамиз.
- Нимани гаплашамиз? - энди чинака-мига кизишди Гулширин. - Сиз эримни хонавайрон килдингиз, ишидан, бор-бу-дидан айирдингиз. Сиз туфайли оилам барбод буляпти.
- Оилангизни мен бузганим йук, - бош чайкади Илхом. - У оила аллакачон ичидан емирилган, факат сиз буни бил-магансиз. Зохид бошка аёлга уйланиб олган пайтдаёк бузилган бу оила.
- Йигит киши адашади. Лекин сиз уни хонавайрон килдингиз. Шундан кейин Зохид акам узига келолмади.
- Майли, мени хар канчв айбласангиз розиман. Лекин эрингиз кейин хам кад-рингизга етмади-ку. Оиласини саклаш нияти булганида сиз мана бу ерда иш-лаб юрмас эдингиз. Майли, бу гапларни куяйлик. Уйлаб, узингиз бир карорга келарсиз, - у Гулгириннинг кулидаги ташриф когозига ишора килди.
Илхом ёнидаги аёлни суянганча чикиб кетди.
Гулширин унинг ортидан газаб билан караб колди. Аммо харканча беор бул-масин, Илхом Гулширин шу пайтгача тан олмаган, аммо ич-ичидан юрагини кемираётган хакикатни айтди. Чиндан хам, Зохидга оиласи кадрли булганида шу пайтгача уларни излаб келмасмиди? Гулшириннинг-ку кадри йук экан, лекин болалари-чи? Ахир, улар уз пушти ка-маридан булган-ку?
Кули сира ишга бормади. Кулоги ос-тида Илхомнинг сузлари янграйверди: " Оилангиз аллакачон ич-ичидан емири-лган..." Кунглига кил хам сигмади. Бот-бот соатига карайверар, соат миллари тезрок унни курсатсаю, болалари то-мон шошса. Уларни каттик согиниб кет-ди.
Иш вакти тугаши билан устидаги кий-имларни алмаштириб, ётокхона томон шошди. Зал бошкарувчисининг "яна бир оз ёрдам беринг" дейишига карамай кетди. Тезрок бориб, болаларини багри-га босгиси келди. Бугун эрталабдан бошланган кунгил гашлиги Илхомнинг гапларидан кейин баттар кучайганди.
Тезрок бу ердан кетгиси, куксини кеми-раётган аламли уйларни унутгиси кела-ётганди.
Азиза опанинг эшигини журъатсизги-на такиллатди:
- Опа, болалар ухлаб колишмадими?
Хар гал Азизанинг хонасидан болала-рини чакирганида хижолат булади. Уларнинг тинчини бузаётганидан, кил-ган яхшиликларига муносиб жавоб бера олмаётганидан тортинади.
- Болалар...уз хонангизда, - эгик очган Азиза опа нимадандир безовта курин-ди. - Хонангизга мехмон келган, ташка-рида кутиб колмасин деб эшигингизни очиб бердим. Сарвар билан Мадина хам уша ерда.
52
Гулшириннинг зайрати ошди. Келган ким булди экан? Акасимикан? Кайси куни кучада куриб колиб, "олдингда хижолатдаман, сендан хабар ололма-дим. Келинойингнинг курсатган хунари учун кузингга куринишга уялиб юриб-ман", деган, сунг Гулшириндан каерда яшаётганини билиб, бирор кун хабар олишга ваъда берганди.
"Албатта акам-да, бошка ким хам бу-лиши мумкин", Шу уй билан эшигига якинлашган Гулшириннинг кузи остона-да турган эркаклар пойабзалига тушди -ю, юраги кувончдан калкиб кетди. "Зохид акам! Зохид акам келипти! Йук, у бизни унутолмайди, болаларини хам яхши куради. Кетамиз, энди уз уйимиз-га кетамиз. Зохид акам бизни олиб ке-тишга келган. Айбим йуклигини тушун-ган". Юраги хаприкиб кетди. Бутун ву-жуди титраганча эшикни очди. Зохид хона бурчагидаги каравот чеккасида омонатгина утирар, тиззасида утирган Мадина кугирчок уйнарди. Сарвар эса бегона сингари бир четда утириб, дада-сига якинлашмасди.
- Ассалому алайкум! - Гулширин титраб какшаб салом берди. Хаяжонлангани-дан илк учрашувга чиккан буй киз син-гари тили зурга айланди. Кузлари ёниб каради эрига. Мана, хозир Зозид акаси урнидан туриб келиб, уни багрига боса-ди, болалари караб турганига карамай Гулшириннинг сочларидан туйиб-туйиб хидлайди, "Сени каттик согиндим. Энди сизларни хеч каерга куйиб юбормай-ман" дейди. Шу топда Гулширин барча аламу гиналарни унутган, калби хаяжо-ндан титради.
- Болаларни бегоналарга бериб, узинг каерларда сангиб юрибсан?.
Хозиргина осмону фалакда учиб юр-ган Гулширин парвоз чогида мерган укидан жарохат олиб, пастга кулаган куш каби жарга шунгигандек булди.
- Гап-сузлар бекорга чикмаган экан-да Болаларингдан уялсанг буларди, - Зо-хиднинг овози кахрли эди.
- Болалардан уяладиган нима иш кили-бман? - титраб кетди Гулширин. Хеч нарсани билмай туриб нега мени айбла-япсиз? Мен ишлаб келяпман, качонлар-дан буён отаси йукламагае болаларим-ни бокиш, уларни хеч кимдан кам кил-маслик учун ишлаб келяпман. Бир огиз "ахволинг кандай, кийналмаяпсизлар-ми?"деб сураш урнига топган гапингиз шу булдими? - Бу гаплар кандай килиб тилидан учганини Гулширин узи хам билмай колди. Хурлиги келди. Бир жо-хил кул юрагини сугуриб олиб, куксига абадий муз солиб куйгандек булди.
- У кандай иш эканки, ярим кечагача давом этадиган? - захарханда килди Зозид. - Ёки...овсининг билан бошлаган ишингни давом эттиряпсанми?
- Бас килинг! - чидай олмай, чинкираб юборди Гулширин. Чучиб тушган Мади-на бакириб йиглаб юборди. - Нега кел-дингиз? Шунча кургуликларни бошимга солиб, яна нима истайсиз мендан? - Гулшириннинг назарида оёклари ости-дмн ер кочди-ю, тубсиз жарликка ку-
лаб тушаётгандек эди. - Мен харомдан хазар киламан, эшитяпсизми, хазар ки-ламан! Очдан улсам хам харом лукма солмайман огзимга!
- Бу ерга сен билан тортишгани келга-ним йук, - бир оз овози пасайди Зохид-нинг. - Болалардан хабар олай, деб келгандим. Кейин...- Зохид асосий гап-ни айтишга чайналди. - Мен...сендан адрашмокчиман. Нозимага уйланаман. Уни топдим, уйга олиб келаман. Факат..олдин сен билан расман ажрашишим керак. Йукса, у келмайди. Кел, бир-биримизни кийнамай яхшиликча ажра-шайлик. Судда "ажрашмайман" деб оёк тираб олма. Чунки судьялар аёл киши-га ён босишади.
Зохид яна алланималар деди. Аммо Гулширин унинг кейинги гапларини эшитмади. Еру осмон кушилиб чархпа-лак булиб айланар, Гулширин на фала-кда, на ерда эканини билолмай кузла-ри бир нуктада котиб колганди...
💥КУНДОШЛИ УЙ (хаётли хикоя) 7-қисм. - 891576238326
Кейин...Колган вокеалар гуё тушда руй бергандек эди. Суддан чакирув ко-гози келди. Судья уларни яраштириб куймокчи булди, болалари борлигини хисобга олиб, уйлаб куриш учун мухлат берди. Аммо энди Гулширин учун хеч кандай муддатнинг ахамияти колмади. Минг йил муддат берилса хам энди ор-
тга кайтишга имкон йук. Уни тириклай-ин улдирган одам билан хеч нарса бул-магандек яшай олмайди. Хатто болала-ри учун хам яшай олмайди.
Суддан кейин Гулширин одамови бу-либ колди. Соатлаб бир нуктага тикил-ганча мик этмайди, огзига сув хам ол-май куйди. Юрагини зулматга чулгаган дард уни тушакка йикитди...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
44👍2😢2
Зохид эса, аксинча, максадига етка-задиган кунларга оз колганидан хурса-нд. Энди Нозима билан ораларида хеч ким тусик була олмайди. Энди угилча-сини багрига боса олади, унинг буйла-рини туйиб-туйиб хидлайди. Елкасига миндириб, "эшак" булади. Зохид уз хаё-лларидан узи сармаст эди. Ажрим ко-гози кулига тегиши билан Рашиднинг ёнига куш каби учди.
- Тинчликми, дустим? Унта тухум ютган одамдай шавкингиз баланд? - суради Рашид.
- Тинчлик, - яйраб кулди Зохид. - Сиз кичик янгангизни каерда курганингиз-ни аник айтинг.
- Э, ха, гап бу ёкда экан-да,-юзида сох-та табассум уйнаб, ич ичидан Зохиддан нафратланди Рашид."Одамнинг фар-
кига бормайдиган хотинбоз! Хушторини деб гулдай хотини, фарзандларини какшатиб куйибди". Узи хам ахён-ахён-да "чапга" юрса-да, аммо хеч качон бошка аёлларни хотинидан, олоасидан устун куймайди. Истар-истамас Нози-мани учратиб колган корхона манзили-ни айтди.
- Ойи, мен кетяпман, бир-икки кунда кайтиб келаман, - уйга учиб кириб, бир сидра тоза кийим-бош олган Зохид ко-зон бошида куймаланаётган онасининг олдига кирди. Онаси пишираётган исси-ккина бугирсокдан огзига солди-да, ог-зи куйганча гулдиради:
- Майли, ойи, мен кетдим.
- Хой, каёкка кетяпсан? Уканг чет элга жунаб колди. Дадан кучадан бери кел-майди. Энди сен хам хайхотдай ховли-да бир узимни колдириб кетасанми? Бунча нарсани ким ейди? жавранди Хо-лида хола.
- Ойи, купга эмас, бир-икки кунга кетя-пман. Кайтишда бир узим эмас, уч киши булиб келамиз. Сизга келинингиз билан неварангизни олиб келаман, дегандим. Уларни олиб келиш учун кетяпман, ойи.
Келинингиз келса кулингизни совук сувга улдирмайди, хизматингизда бу-лади. Сиз невара эркалатиб утирасиз.
- Илоё, айтганинг келсин, болам! -Холи-да хола шундай деди-ю, аммо юраги-нинг бир чети увишди. Ховлини тулди-риб юрган неваралари Сарвар, Мадина, Севинчни эслаб, кузлари намланди. Невараларини каттик согинганди. Сунг бирдан Севинч Ироданинг кизчаси эка-ни ёдига тушди-ю, кошлари чимирилди: "Худо билади, боласини кайси уйнаши-
дан орттириб олганини!" Аммо Сарвар ва Мадина хакида бундай хаёлга бор-мади. Гулширин келини нобоп йулларга юрмаслигини ич-ичидан тан оларди. Унинг кушмачилик килмаганини хам яхши билади. Унинг биргина айби-Иро-данинг хуштори билан борлигини била туриб айтмагани эди. Холида хола Гул-ширинни шу гунохи учун кечиролмади. Вакт утган сайин газаби суниб, Гулши-риннинг айби йуклигини англади. Аммо углига "Хотининг билан болаларингни олиб кел" дейишга хавойи гурури йул куймади. Одамлар эшитса нима дейди? Келини-чи? Кейинрок гап чикиб колса, "узларинг ялиниб опелгансизлар" дема-йдими? Ана шуларни уйлаб Холида хо-ла келинининг оркасидан бормади. Яхшиси, узи кайтиб келишини кутди. Аммо кутилмаганда иш бошкача тус олиб кетди. Холида хола Зохид хотини-дан ажрашиб, Нозима билан топишиши-ни сира кутмаганди.
Зохид уйдан чикиб, тугри шахарлара-ро йуловчи ташийдиган таксилар тух-тайдиган жойга борди. Кеч тушиб кол-гани боис энди йуловчилар келишидан умидини узган хайдовчилар уй-уйига таркашган, ора-сирада битта-яримта машина кузга ташланади. Зохид улар-дан бирига манзилни айтиб, утирди. Хайдовчи "орка уриндиклар хам тулса юрамиз" деб бемалол сигарет тутатиб утираверарди. Бир соатга якин вакт ут-ди хамки, хеч ким келмади. Юраги тарс ёрилиб кетай деган Зохид таксичига юзланди:
- Ака, машинанинг юргизинг. Буш урин-лар учун хам узим пул тулайман. Факат манзилга тезрок етказиб куйинг.
Таксичм кулини куксига босди: "Сиз нима десангиз шу, ака! Пулини туласан-гиз ойга десангиз хам етказамиз!"
Машина урнидан кузгалди, у билан Зохиднинг юраги хам жойидан кузгал-гандек булди. Канийди, каноти булса-ю машинаю поезд, хатто самолётни хам ортда колдириб Нозима томон учса. Хайдовчи унинг хаяжонини сезгандек гапга солди:
- Одатда, йуловчилар йулкира нархи-
дан бир-икки сум булса хам туширсам, деб савдолашади. Сиз булсангиз хамма урин учун кутарасига савдо килдингиз. Шошяпсизми дейман?
Зохид бош силкиб куйдт. Аммо такси-чи шу билан кифояланиб куя колмади.
- Шошилишингизга караганда ишингиз зарилга ухшайди.
"Бу таксичи халки жуда сергап була-ди-да" - Зохид ичида ижирганди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
29👍21🔥6💔2
Дарс кеткан хаёт.

Муниса узи ёктирган йигитка турмушка чикди. Акобир хам Мунисага етишиш учун канча курашди. Окибат севги устун келди.
Акаси келин ойисини бунчалар севишини куриб Нигоранинг гайри келарди. Акаси жуда мехрибон эди. Уйлангач узгариб колгандек эди гуё. Аслида акасини янгасидан кизгонаётканди.
Уша кун Сожидаопа келинини уйига киргазиб юборди.
Боринг хонангизда бироз дам олинг мен узим бир ош дамлай, дея мийигида кулиб Мунисани хонасига киргизиб юборди.
Кечка якин ишдан кайткан Акобир хотини изларди кузлари билан. Ошхонада ойиси, хотини хеч каерда куринмасди.
Нигора акаси хотинини излаётканини куриб.
- Ака янгам дам оляптилар, хамма ишни онамга куйиб. Чарчаб колибдилар чоги, хатто овкат килишка хам чикмадилар.
Акобирнинг жахли чикди.
- Мунис. Чик буёкка.
Муниса шошканча хонасидан чикди.
Акобир биринчи марта хотинига кул кутарди. Сочидан тортканди Муниса корни билан ерга йикилди.
Сожида опа ошхонадан ховликканча югуриб келди.
- Нималар килиб куйдинг? Ахир келиним хомиладор булибди. Мен атай дам олинг деб киритиб юборгандим.
Ошхонага киролмаяпти бечора.
Акобир хам, Нигора хам килган ишларидан пушмон йийишди.
Корнини ушлаб ёткан Мунисани касалхонага келтиришди. Афсус эндигина турт хафталик хомилани асраб колишолмади.
Муниса уйга кайткач калби хувиллаб колди. Акобирни кечиролмади. Нигорани виждон азоби кийнарди.
Оилада кувонч йуколди.
Севгига ишонч колмади. Шунчаки мажбурий хаёт бошланди.
Икки йилдан кейин тугилган чакалок хаммасини унут булишига хам сабаб булмади. Муниса севгига ишонмай куйганди. Уша тугилмаган гудагини унутолмади.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
27😢1🤩1
ТАБАССУМ.
Жажжигина қизалоқ маҳзун мусофирга қараб жилмайиб қўйди. Бу майин жилмайиш мусофирнинг кўнглини чоғ қилди ва бир вақтлар ўзига ёрдам берган дўстига миннатдорчилик билдириб қўйиши лозимлигини хотирлатди.
Дарҳол бир СМС ёзиб унга жўнатди. Дўсти бу ташаккурномадан шу қадар хурсанд бўлдики, ҳар куни тушлик қиладиган ресторанда хизмат кўрсатадиган официант қизга хийлагина ҳадя қолдириб кетди. Официант қиз умри бино бўлиб биринчи марта бундай катта ҳадя олаётган эди. Кечқурун уйига қайтаркан, қўлига тушган пулнинг бир қисмини ҳар замон кўча бошида ўтирадиган фақир одамнинг кепкасига ташлади.
Фақр одам шу қадар кўп пулни кўриб шунчалар миннатдор бўлдики, икки кундир томоғидан бир луқма таом ўтмаган эди. Қорнини илк дафъа росмана тўйдирди, кўпқаватли уйнинг подвалидаги биттагина хонасига олиб борадиган йўлдан масрурона юриб келди, кайфияти шу қадар чоғ эдики, совуқда ангиллаб дийдираб турган кучук боласини кўриб қолгани заҳоти уни кўтариб олди.
Кучуквачча кечанинг совуғидан қутулганидан хурсанд эди. Иссиққина хонада саҳарга қадар чопқиллаб ўйнади. Туннинг ярмида уйни тутун қоплади, ёнғин бошланган эди. Тутунни кўрган кучукча шу қадар баланд овозда ҳура бошладики, унинг кўтарган шовқинидан дастлаб фақир одам уйғонди. Кейин барча қаватлардаги хонадондагиларни уйғотди. Ота-оналар тутундан буғилишига сал қолган фарзандларини қучоқлаб, ўлимдан қутқариб қолдилар. Уларнинг ҳаммаси бир тийинлик моддий қиймати бўлмаган бир табассум шарофати эди.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
18👍5🥰2😢1
Олти ёки етти ёшли болакай нонуштада дадаси ва ойисига ялиниш оҳангида деди:
- "Дадажон, жоон дадажон менга ҳам велосипед олиб беринглааар, илтимоооос.. мени росса ҳам велосипед ҳайдагим келяпти ойижоон!"
Дадаси ўғлига деди:
- "Болажоним, Аллоҳдан сўра, берса албатта велосипедлик бўласан"
- "Қандай қилиб сўрасам, Аллоҳ менга велосипед беради?"
Шунда ойиси деди:
- "Қандай сўрасанг ҳам бу сени ишинг, сени ихтиёринг... Бироқ сен шундай сўрагинки, Аллоҳимга қалбингдан билдир, сен жуда жуда велосипед минишни хоҳлаётганингни."
Болакай кечгача ўйлаб, ўйини охирига етолмади. Уйқуга ётганда ҳам ўйлай бошлади:
"Мен нима қилсам Аллох менга велосипед беради?"
Бироқ миясига келган бир фикрдан кўзлари порлаб кетди. Тонгни сабрсизлик билан кутиб ухлаб қолди..
Эрта тонг. Адаси ва ойисини ишга кузатган болакай шошилиб китоблар жавонидан дафтар ва ручка олдида ёза бошлади:

"АЛЛОҲИМ, МЕНГА ВЕЛОСИПЕД БЕЕР!!! ЎРТОҚЛАРИМДЕК, МЕНИ РОССА ВЕЛОСИПЕД ХАЙДАГИМ КЕЛЯПТИ. АЛЛОХИИИМ ИЛТИМОООС.. ВЕЛОСИПЕД БЕРА ҚОЛ.!"

...Болакай кўп қаватли бинони юқори қаватида ўзи бувижони билан колар эди.
Ушбу сўзларни такрор ва такрор дафтарга ёза бошлади..
Сўнгра жажжи бармоқчалари билан дафтар варақларига битган дуосини алоҳида алоҳида қирқиб чиқди. Уйининг айвонидан у дуоларни учира бошлади..
Болакай ёзган дуоларини учирар экан ўйлар эди. "Аллохга албатта ёзган коғозчамдан биттаси етиб боради ва ўқийди. Кейин менга велосипед юборади."
Болакай эринмас эди. Ҳар кун шу аҳвол. Уйда дафтарлар тугаб битди. Аммо болакайда дуо ёзиш, уни учириш, Аллоҳдан велосипед сўраш, умид қилиш ҳисси ва иштиёқи ошса ошиб бордики асло сусаймади.
Орадан анча кунлар ўтди. Энди болакай коғоз ташвишини ҳам қила бошлади. Кеч уйқуга ётар экан болакай ўйлар эди:
-"Эртага қоғозни қаердан олсам экан-а? Аллоҳга ҳалигача етиб бормапти ёзганларим. Бир кун албатта етиб боради. Токи етиб боргунча ёзаман, мен жуда жуда хоҳлайман велосипед ҳайдашни" - деб ухлаб қолар эди..
Энди уйда газета ва журналлар ҳам болакайга ёрдамга келишди. Болакай асло чарчамасдан, зерикмасдан, аксинча умид ва иштиёқ билан қалб сўзларини коғозга тушириб учирар эди.

Бир куни эшик қўнғироғи жиринглади..
Болакайни юраги орзиқиб, бувисидан аввал чопқиллаб кўча эшик томон югурди.
Не кўз билан қарасаки 40 ёшлар атрофидаги амаки болакай орзу қилган велосипедни олиб келган эди..
Болакай шошилиб деди:
- "Сизни Аллох юбордими? Аллоҳ ўқибдида ёзган коғозчамни?"
- "Ҳа, болакай. Бу Аллоҳ учун сенга совға"..
Болакай хурсанд бўлиб велосипедни олар экан:
"Амаки, амаки Аллоҳга раҳмат деб қўйинг. Мен росса ҳам хурсандман амакижон"..
Шунда амаки ортига ўгирилиб кўзида ёши билан деди:
"Болажоним... Сен Аллоҳдан сўра, Аллоҳга айт!! Менга ҳам бир донагина сен каби фарзанд берсин".

🤲Аллоҳим! Бизларни илм, ҳикмат ва яхшиликлар билан ризқлантиргин. Бизларга солиҳ зурриётлар неъматини ато этгин, бизларга жуфт ҳалолимиз ва зурриётимиздан кўз қувончини бергин, бизларни муттақийларга (тақводорларнинг энг яхшилари) имом қилгин.

Эҳсоннинг мукофоти, фақат эҳсондир. (Роҳман - 60)


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
26👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ҳақиқий эркакнинг аёли фақат пиёз тўғраганда йиғлайди.🥹😢

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1😢1
НОМУC

Бехруз уз нафсини к,ондириш учун к,ушмачи аёлни квартирасига бориб турарди. Бу сафар хам у уша жойга борди, ичкарига кирганида 5 нафар к,излар уз мижозларини кутиб утиришарди. Бехруз квартира эгасига: -буларинг булмайди биласизу мени одатимни яширинча(томны) юрадиганидан топинг деди.
К,ушмачи: -хар доим шунак,а к,иласиз ука майли харакат к,иламан лекин бироз к,иммат булишини биласиза деди тиржайиб.
-биламан менга пулини к,анчалигини к,изиги йук, манавилардак,а дуч келган билан ётиб кетаверадиганидан булмаса булди.
-бор биттаси фак,ат эртага кундизи келасиз у кечаси к,олмайди уйидагилари билиб к,олишидан к,урк,ади деди. Бехруз хуп эртага келаман деб ортига к,айтди. Эртаси куни бориб к,изни кутиб утирди. Кушмачи : -к,из келди сизга ёк,армикин дедида к,изни ичкарига бошлаб кирди. Бехруз к,изни куриши билан урнидан турдида к,изни билагидан ушлаб:
-уни олиб кетаман деди.
К,ушмачи аёл йук, дейишига к,арамай эшик томон юрди, к,из хам к,аршилик к,илмай Бехрузни ортидан эргашди. Бехруз к,изни машинага утиргиздида машинани катта тезликда хайдаб кетди. Хар иккиси хам бир-бирига бир огиз гап гапиришмасди. Фак.ат к,из йигларди, машина тезлиги 120 га чик,к,анида бетон тусик,к,а бориб урилди. Тез ёрдам машинаси келганида иккисини хам жони узилганди.
Бир хонадондан бир йула 2 та тобутни елкасида кутарган отани к,адди эгилди фарзанд догидан ортик,рок, азоб йук, булса керак. Онаси эса сен улгунча мен улсам булмасмиди болам деб бир углини бир к,изини исмини айтиб фарёд уриб йигларди. Одамларни баъзилари ака-сингил бирга бозордан к,айтаётган экан деса яна баъзилари к,ариндошиникига кетишаётган экан дейишарди.
Бехруз турмушидан ажраб к,айтган синглисини номига к,ора дог тушишини отасини боши эгилиб юришига гурури йул к,уймади. Ор-номусини уйлаб узи ва синглисини улимга хукм к,илди.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
12😢10👍1
Келинчак секин кўзини очди.
(хаётий воқеа)

Келинчак секин кўзини очди. Нигоҳи ёруғлик билан тўқнашиб, кўзлари қамашиб кетди ва бирдан юмиб олди. Қулоғи остида онасининг Кўзини очди, кўзини очди деган сўзлари эшитилди. Киприкларини пирпиратиб овоз келган томонга қаради. Шундоққина ёнида Хосият опа, қизининг ўзига келганини кўриб уввос тортиб юборди.
Онасининг қаторида ҳамшира, унинг ёнида отаси, у ҳам жиққа ёш кўзларини рўмолчаси билан артаяпти. Садоқат ажабланди, отасининг йиғлаганини сира кўрмаган. Менга нимадир бўлдими, булар нега йиғлашаяпти?. У ўзича ўйланди, аммо ҳеч нарсани эслолмай, фикрлари чувалашиб кетди. Келинчак карахт эди.
Хосият опа йиғидан тўхтаб, полга чўкка тушди ва қизининг бошини силади.
– Ўзимнинг ақлли қизим, жоним қизим. Аясини қўрқитган қизим…
Шу пайт эшик очилиб, аввал қайнонаси Нисо ая, сўнг қайнотаси Маннон ака кўринди. Нисо ая тўғри келини томонга юрди ва кўзини очганини кўриб, тушимми, ўнгимми, дегандай қараб қолди, сўнг ўзини унга отиб юз-кўзларидан ўпа бошлади.
– Хайрият, оҳу ноламиз худога етибди, хайрият, боламни қайтариб берибди, азиз жони фойдага қолибди. Нисо аянинг бу ҳаракати бошқаларниям тўлқинлантирди, эркагу аёл пиқ-пиқ йиғлашга тушди. Навниҳол келинчакнинг ўлим оғзидан қайтиши ота-онаниям, қайнона-қайнотаниям эсанкиратиб, қувонч ёшларини тиёлмай қолишди.
– Тузукмисан, қизим? сўради ниҳоят отаси Назир ака.
– Ҳа…
– Ҳеч қаеринг оғримаяпти?
– Йўқ.
Нисо ая келини ёнига, каравотнинг бир четига ўтирди.
– Юрагим ёрилишига бир баҳя қолди, болажоним, деди ўпкалагандай. Уч кундан бери кўзимга бир чилим уйқу келгани йўқ. Олдимда пайтинг билмаган эканман, икки йил ичида жону жаҳонимга айланиб қолибсан.
Нисо ая чин дилдан гапираётганди. Садоқатни боласидай қабул қилди ва келин бўлиб тушган куниёқ сенлай бошлади. Сизласам бегонага ўхшаб қоласан, деди соддагина қилиб. Садоқат ҳам унга меҳр қўйди. Қайнонасини кимдир ойижон, кимдир аяжон дейишни маслаҳат берди, у оддийгина қилиб она, деб чақирадиган бўлди. Кўринишиям Нисо аяга ўхшаб кетганидан билмаганлар уларни она-бола, деб ўйлашди. Эрта-индин набира кўраман деб турганида кутилмаган кўнгилсизлик униям, эриниям адойи тамом қилди. Хайриятки, келини кўзини очди, ҳушига келди…
Садоқат эса фаромуш, кўзлари олазарак кимнидир қидирар, дам-бадам эшикка қараб қўярди. Ўзини безовта қилаётган саволга жавоб истаб, бирпас ёнидагиларнинг оғзини пойлади. Ҳеч кимдан садо чиқмагач, ахири сўради:
– Ўғлингиз қанилар?. Келмадиларми?.
Бирдан ҳамма сергак тортди. Афтидан улар бу саволга тайёр эмасди. Қайнона нима дейишни билмай дудуқланди, онаси бошини хам қилиб олди, отаси кўзларини олиб қочди, қайнота келинига тикилиб қолди. Бир зумгина давом этган сукунат келинчак назарида соатдай туюлдими, хавотир уйғонди, юзи ўзгариб кетди. Маннон ака буни пайқаб, уни хотиржам қилди.
– Хитойдан юки келибди, Тошкентга кетди, уч-тўрт кунда қайтади.
Садоқат ҳеч нарса демасаям эридан ранжиди. Хаёлидан Юк шунча зарур эканми? Ҳаётим қил устида турганда юк кўзларига кўринибдими? Акаларига айтсалар ҳам қарардику, деган фикр ўтди ва бирдан ҳомиладорлиги, кучли оғриқ билан туғруқхонага келгани ёдига тушди. Беихтиёр қўлиниt қорнига олиб борди.
– Бола… У болам демоқчи эди, уялди. Бола туғилдими? Яхшими? Ўғил эканми?
Яна бояги вазият қайталанди: ҳамма бошини хам қилиб, ҳамма кўзини олиб қочди, фақат қайнота яна келинини хотиржам қилди:
– Ҳа, яхши…
Маннон ака гапини тугатмай ҳамшира кўзойнагини пешонасига танғиб олган кексароқ врач аёлни бошлаб келди. Врач эшикдан кириши билан Садоқатни олқишлади.
– Офарин, қизим… Офарин… Ниҳоят ғолиб чиқдинг… Енгдинг… Бу мўъжиза! Ана энди бемалол юз йил яшайсан.
Келинчак жилмайди.
– Ота-онангку ўзингники, қайнона-қайнотангга қойил қолдим. Ҳайдасам ҳам кетишмади. Боламиз ўзига келсин, дейишади нуқул. Мана, ўзига келди, хавф ортда қолди, деди врач кулиб ва Нисо аяга қаради. Энди уйга бориб чўзилиб ётсангиз бўлади........

Давоми 13:00да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
26😁1💯1
– Уйда кўнглим тинчирмиди, бирпас ёнида ўтирай, деди у.
– Чиндан айтаяпман, врач жиддий тортди. Бемор толиқиб қолади, дам олиши керак.
А ка. Хўп!.
Садоқат шифтга тикилиб хаёл суриб қолди. Унинг фикри-зикри боласи билан эрида экани шундоққина кўриниб турарди. Бирпас шу алфозда ётгач, Нисо аяга ўгирилди:
– Она, қизил атиргулимиз очилдими? Бу ерга келаётганимда ғунчалаган эди.
– Очилди, болам, очилди. Чамандай бўлган. Дарвозадан киргандан ҳиди димоққа урилади.
– Уйга кетгим келаяпти. Атиргулимизни соғиндим…
Ҳалидан бери қизининг гапларини сув бўлиб эшитиб турган Хосият опа ахири чидолмади, йиғлаб юборди. Унга Нисо ая қўшилди. Икки эркак нигоҳларини Садоқатдан яшириб олишди. Ҳеч бири ёр-ёр билан тушиб борган уй эшиги энди унга ёпилганини, қудалар келишиб икки ёшни бир-биридан совутишга қарор қилиб, эрини Москвага жўнатиб юборишаётганини, келинчак бир умр оналик бахтидан маҳрум бўлганини айтишолмасди. Айтиш қийин эди.
– Нима бўлди сизларга? Нега йиғлаяпсиз? Садоқатнинг ранги оқариб кетди. Ўғлингизга бир гап бўлдими? Нега келмаяптилар? Сизлар мени алдаяпсиз…
Ҳамма оғзига мум солиб олди. Келинчак баттар ваҳимага тушди ва ўрнидан турмоқчи бўлиб қўзғалди:
– Кетаман, ҳозироқ кетаман… У кишини кўришим керак…
– Қизим, деди ниҳоят қайнота. Содиқ чинданам Тошкентга кетган. Мана, ҳозир қўнғироқ қиламан… Ҳозир гаплашасиз… У соғ-саломат…
Маннон ака ўғлига қўнғироқ қилишга улгуролмади, палата эшиги ғийқиллаб очилди ва барчанинг нигоҳи эшикка қадалди. Қўлида бир даста қип-қизил атиргул кўтарган Содиқ кўринди.
– Дада… Кечиринг… Мен кетмадим… Кетолмадим… Кетолмайман…
У Садоқатнинг ёнига келиб ўтирди. Палатани атиргул ҳиди тутиб кетди…
Эх бу бир кам дунё,нега бунча ситамларинг куп... синовларинг куп. Ёхуд севишганлар ё бирга булишмайди, бирга булишса бефарзандлик азоби кийнайди...
ЭХ БУ ТАКДИР! Такдир.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
24😢15
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Соғлиқ учун жуда фойдали машқ.

Шу ишни тез тез қилиб турсангиз умуман касал бўлмайсиз 😅

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1