This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌨 Aссалому алайкум.
Сешанба тонги муборак бўлсин 😊👍
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга хамдлар бўлсин!
❄️ Аллоҳим ризқингизни баракали қилсин!
❄️ Оилангизга тинчлик, ҳотиржамлик, бахт-саодат берсин!
❄️ Яхши амаллар ва ҳайрли ишлар ҳамроҳингиз бўлсин!
❄️ Аллоҳ ҳаммамизга икки дунё бахт-саодатини берсин Илоҳим!
❄️ Сешанба кунингиз мароқли ва ёқимли ўтсин...🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Сешанба тонги муборак бўлсин 😊👍
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга хамдлар бўлсин!
❄️ Аллоҳим ризқингизни баракали қилсин!
❄️ Оилангизга тинчлик, ҳотиржамлик, бахт-саодат берсин!
❄️ Яхши амаллар ва ҳайрли ишлар ҳамроҳингиз бўлсин!
❄️ Аллоҳ ҳаммамизга икки дунё бахт-саодатини берсин Илоҳим!
❄️ Сешанба кунингиз мароқли ва ёқимли ўтсин...🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
“МЕН УЧУН”-деб айтинг!😍
Йўлда кетаётганингизда светофор яшил ёнса, “мен учун” денг…🥹
Ширин таом ёки нон есангиз, “мен учун тайёрланган” денг…
Ҳар қандай кичик қувончдан ҳам бахт ясашни ва “Бу мен учун” дейишни ўрганинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Йўлда кетаётганингизда светофор яшил ёнса, “мен учун” денг…🥹
Ширин таом ёки нон есангиз, “мен учун тайёрланган” денг…
Ҳар қандай кичик қувончдан ҳам бахт ясашни ва “Бу мен учун” дейишни ўрганинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10
Ресторанда ишлай бошлаганига хам икки хафта булиб колди. Кундузи вак-тини болалари билан утказади, уларни уйнатади, овкатлантиради, ухлатиб, ки-рларини ювади. Кечки пайт уларни Ази-зага топшириб, узи ишга кетади. Биринчи кун ишга кетаётганида бола-ларидан сира айрилолмади. Уларни би-рор марта, боз устига кечки пайт ёлгиз ташлаб кетмаган.
Азиза опага ишониб куйиб кетгани би-лан бари бир у уз онаси эмас-да. Сар-вар хам, Мадина хам Гулширинга шу кадар урганиб колишганки, усиз бир кадам хам юра олишмайди. Айникса, , уйдан кетгандан буён улар бир-бирига каттик богланиб колишган. Гулширин биринчи марта болаларини куйиб кета-ётганида ич-ичидан эзилди, гуё уларга хаёнат килаётгандай эди, назарида.
"Факат эркаклар булса, кандай ишла-рканман?"деган уй уни кийнаганди. Йук, ишлайдиганлар хаммаси эркаклар эмас экан. У ошхонада ишлайди, буюр-тма буйича хар хил тузламаю салатлар тайёрлайди. Дастлабки кунлар бош ош-паз ёрдамчиси, ёши Гулширин билан тенг Хилола исмли жувон унга турли салатларни кандай тайёрлашни ургат-ди. Азалдан шундай ишларга кули ке-лишадиган Гулширин учинчи кундан бошлаб буюртмаларни узи мустакил тайёрлайдиган булди. Иши кийин эмас, факат чаккон-чаккон ишлаш керак. Энг мухими - энди пулга зорикмайди, болаларига истаган нарсасини олиб бе-ра олади. Тежаб ишлатса, бир-икки сум йигса хам булади. Ана ушанда ётокхо-надан чикиб, бирор хонали алохида уй-ни ижарага олса булади.
Ишлаётганига бир хафтадан ошган кунлар эди. Гулширин узи уйлаб топган бир пайтлар уйдагиларга мехр билан тайёрлаб берадиган салатни тайёрлаб, бирга ишлайдиган хамкасбларига та-тиб куриш учун берди. Бош ошпаз са-латдан татиб куриб, "Кимдан урганган-сиз буни?"деб суради. Гулширин салати унга ёкмади деб уйлаб, "узим уйлаб топганман", деди курка-писа. Ошпаз унга бир муддат тикилиб турдида, "Бу-гундан бошлаб бу салатингизни ресто-ранимиз таомнамасига киритамиз. Ишонаман, келаётган мехмонларга хам ёкади", деди. Чиндан хам янги салатни-нг таъми ресторанга келаётган мехмо-нларга ёкди. Улар кайта-кайта шу са-латга буюртма беришарди. Хужайин инсофли одам экан, Гулширинга хар куни бериладиган пулга яна анчагина куштирди.
- Бу кетишда якин орада менинг урним-ни олиб куясиз-ку, хазиллашди Хилола.
- Йуг-ей, нега унака дейсиз? - унгайсиз-ланди Гулширин. - Менга шу ишим хам булаверади.
- Сиз сира хижолат чекманг, - далда берди Хилола. - Мехнат икки куздан иссик, дейдилар. Хамма катта ишлар кичик уринишлардан бошланади. Бугун биргина лаззатли салатингиз билан тилга тушдингиз. Ким билсин, эртага узингиз худди мана шундай ресторан-ни бошкарарсиз.
- Мен? Йуг-ей...- баттар хижолат булди Гулширин.
- Нега булиши мумкин эмас? Сиз ресто-ранимиз хужайинига мана бу хашамат-ли ресторан бой ота-онасидан мерос колган деб уйлайсизми? Билсангиз, у киши хам хамма сингари оддий одам булган. Хатто талабалигида ота-онаси-га огирлиги тушмаслиги учун ошхонада кафеларда официант булиб ишлаган.
Ушанда "Бир кун узимнинг рестораним булади" деб орзу килар экан. Мана, йи-ллар утиб уша орзусига эришди. Лекин булар уз-узидан булмаган. Бу кунларга етишгунча канча мехнат килган, огир кунларни бошидан утказган. "Буларни-нг хаммаси пешона тери эвазига кел-ган", дейди. Болаларини хам мехнатга ургатган. Болалари дарсдан буш пайт-ларида идиш-товок ювиш, официант-лик килиб пул топишдан уялишмайди. Шундай экан, сиз хам килаётган ишин-нгиздан уялмаслигингиз керак.
Хилоланинг сузлари Гулшириннинг калбида узига булган ишончни оширди. "Менинг кулимдан хам шу иш келади" деган фикр юрагининг бир чеккасини ёриштириб турарди. Кулидаги пулга ка-раб, "бу пулларда Азиза опанинг хам хакки бор. Ахир, у болаларимга караб турмаганида бу пулларни каердан то-пардим" деб уйлади. Ётокхонага кайт-гач, Азизага бир сиким пул узатди:
- Опажон, мана буни олиб куйинг.
- Бу нима? - бир пулга, бир Гулширинга каради Азиза.
- Бу...ишлаб топган пулларимдан, - Гул-ширин гапни кандай бошлашни билмай бир муддат иккиланди. - Агар болала-римга караб турмаганингизда мен иш-лай олмасдим. Бу...чин кунгилдан...оз булса хам куп урнида курарсиз.
Шундагина Азиза гап нимада эканини тушунди. Гулширин узатган пулни узи-га кайтарди.
Азиза опага ишониб куйиб кетгани би-лан бари бир у уз онаси эмас-да. Сар-вар хам, Мадина хам Гулширинга шу кадар урганиб колишганки, усиз бир кадам хам юра олишмайди. Айникса, , уйдан кетгандан буён улар бир-бирига каттик богланиб колишган. Гулширин биринчи марта болаларини куйиб кета-ётганида ич-ичидан эзилди, гуё уларга хаёнат килаётгандай эди, назарида.
"Факат эркаклар булса, кандай ишла-рканман?"деган уй уни кийнаганди. Йук, ишлайдиганлар хаммаси эркаклар эмас экан. У ошхонада ишлайди, буюр-тма буйича хар хил тузламаю салатлар тайёрлайди. Дастлабки кунлар бош ош-паз ёрдамчиси, ёши Гулширин билан тенг Хилола исмли жувон унга турли салатларни кандай тайёрлашни ургат-ди. Азалдан шундай ишларга кули ке-лишадиган Гулширин учинчи кундан бошлаб буюртмаларни узи мустакил тайёрлайдиган булди. Иши кийин эмас, факат чаккон-чаккон ишлаш керак. Энг мухими - энди пулга зорикмайди, болаларига истаган нарсасини олиб бе-ра олади. Тежаб ишлатса, бир-икки сум йигса хам булади. Ана ушанда ётокхо-надан чикиб, бирор хонали алохида уй-ни ижарага олса булади.
Ишлаётганига бир хафтадан ошган кунлар эди. Гулширин узи уйлаб топган бир пайтлар уйдагиларга мехр билан тайёрлаб берадиган салатни тайёрлаб, бирга ишлайдиган хамкасбларига та-тиб куриш учун берди. Бош ошпаз са-латдан татиб куриб, "Кимдан урганган-сиз буни?"деб суради. Гулширин салати унга ёкмади деб уйлаб, "узим уйлаб топганман", деди курка-писа. Ошпаз унга бир муддат тикилиб турдида, "Бу-гундан бошлаб бу салатингизни ресто-ранимиз таомнамасига киритамиз. Ишонаман, келаётган мехмонларга хам ёкади", деди. Чиндан хам янги салатни-нг таъми ресторанга келаётган мехмо-нларга ёкди. Улар кайта-кайта шу са-латга буюртма беришарди. Хужайин инсофли одам экан, Гулширинга хар куни бериладиган пулга яна анчагина куштирди.
- Бу кетишда якин орада менинг урним-ни олиб куясиз-ку, хазиллашди Хилола.
- Йуг-ей, нега унака дейсиз? - унгайсиз-ланди Гулширин. - Менга шу ишим хам булаверади.
- Сиз сира хижолат чекманг, - далда берди Хилола. - Мехнат икки куздан иссик, дейдилар. Хамма катта ишлар кичик уринишлардан бошланади. Бугун биргина лаззатли салатингиз билан тилга тушдингиз. Ким билсин, эртага узингиз худди мана шундай ресторан-ни бошкарарсиз.
- Мен? Йуг-ей...- баттар хижолат булди Гулширин.
- Нега булиши мумкин эмас? Сиз ресто-ранимиз хужайинига мана бу хашамат-ли ресторан бой ота-онасидан мерос колган деб уйлайсизми? Билсангиз, у киши хам хамма сингари оддий одам булган. Хатто талабалигида ота-онаси-га огирлиги тушмаслиги учун ошхонада кафеларда официант булиб ишлаган.
Ушанда "Бир кун узимнинг рестораним булади" деб орзу килар экан. Мана, йи-ллар утиб уша орзусига эришди. Лекин булар уз-узидан булмаган. Бу кунларга етишгунча канча мехнат килган, огир кунларни бошидан утказган. "Буларни-нг хаммаси пешона тери эвазига кел-ган", дейди. Болаларини хам мехнатга ургатган. Болалари дарсдан буш пайт-ларида идиш-товок ювиш, официант-лик килиб пул топишдан уялишмайди. Шундай экан, сиз хам килаётган ишин-нгиздан уялмаслигингиз керак.
Хилоланинг сузлари Гулшириннинг калбида узига булган ишончни оширди. "Менинг кулимдан хам шу иш келади" деган фикр юрагининг бир чеккасини ёриштириб турарди. Кулидаги пулга ка-раб, "бу пулларда Азиза опанинг хам хакки бор. Ахир, у болаларимга караб турмаганида бу пулларни каердан то-пардим" деб уйлади. Ётокхонага кайт-гач, Азизага бир сиким пул узатди:
- Опажон, мана буни олиб куйинг.
- Бу нима? - бир пулга, бир Гулширинга каради Азиза.
- Бу...ишлаб топган пулларимдан, - Гул-ширин гапни кандай бошлашни билмай бир муддат иккиланди. - Агар болала-римга караб турмаганингизда мен иш-лай олмасдим. Бу...чин кунгилдан...оз булса хам куп урнида курарсиз.
Шундагина Азиза гап нимада эканини тушунди. Гулширин узатган пулни узи-га кайтарди.
❤44👍4
- Мен бу ишни пул учун килганим йук, - Азизанинг гап охангидан бир оз аччик-ланганини сезиш кийин эмасди.
- Лекин...- Гулширин килган ишидан узи хижолат тортди.
- Хамма нарса пул билан улчанмайди.
Агар шундай булса мехр-окибат деган гаплар каерда колди? Одамлар огир пайтда бир-бирига елка тутмаса дунё-да киёмат купмайдими? - кизариб кет-ди Азиза.
- Кечиринг, опа, - пушаймон булди Гул-ширин.
- Майли, бу гапларни унутайлик,- юзига бир оз табассум югурди Азизанинг. - Баъзан етти ёт бегона кишилар якинла-рингдан курган озорларингга малхам босади.
Гулшириннинг кузларига ёш калкиди. "Мени яхши одамларга рубару килгани-нг учун узингга шукур!" Кузлари тула ёш булса-да, дили ажиб бир енгиллик-дан хузурланарди.
💥СУКИР КАЛБЛАР...
Вакт энг яхши шифо. Не-не номи кет-ган табиблар даво топа олмаган кунгил дардларига у даво булади. Вакт-энг олий хакам. Хамма нарсани уз тарози-сида тортиб, сарагини саракка, пучаги-ни пучакка ажратади, жазосиз колган гунохкорларни шундай жазолайдики, гунохкор бир умр узига келолмайди.
Вазият такозоси ила курбон булганлар-дан мархаматини аямайди, уларга энг олий мукофотларини раво куради. Ва-
кт хамма нарсадан кудратли-бесабр-ларга осойишталик ато этиб, улар кал-бини сабр пардаси ила безайди.
Ироданинг хиёнаткорлиги ошкор бул-ган кунларда Холида хола хонадонида киёмат булди гуё. Хамма газабда, хам-ма аламзада. Холида хола кунгил су-
раш учун кирган, аслида, гап ундириш максадида булган куни-кушниларга "ох-вох" килади: "Худойимга не гунохим бор эканки, икки келиним хам нобакор чикди. Бир-бири билан келишиб, исло-
ватхона очиб олган экан..."
- Йуг-ей, эгачи, нахотки шундай булса? - Ёлгондакам хайратланди гийбатчи кушнилар. - Кичик келинингизни-ку, ку-зи уйноклаган эди, лекин катта келини-нгиз Гулширин...
- Отини айтманг-ей оти учгурнинг, - гапиртиргани куймайди Холида хола. - Исмини эшитган одам фариштадек булса керак деб уйлайди. Узини куй ог-зидан чуп олмаган килиб курсатгани билан ичидан пишган экан. Отаси олиб берган уйни фохишахонага айлантири-бди отинг учгур овсини билан...
- Хай, айтманг-ей, - юз буриштиради кушни. Бу гапларга хар гал янги-янги "саргузашт"лар кушилиб, "бойиб" бора-веради. Узини Холида холага хамдард килиб курсатган кушнилар дарвозадан чикиши билан бир-бирига маъноли куз уриштириб олишади: "Ул-а, бу кунинг-дан! Кора товук дон сочар, уз сирин узи очар. Шунча йил ёнма-ён яшаб, Гулши-рин келиннинг бирор эгри кадам куйга-нини пайкаганимиз йук. Бу кампир бул-са бечоранинг устидан магзава агдар-ди. Узи Гулширин келин кетганидан бу-ён бу ховлидан файз кетибди..."
Чиндан хам яхолида холанинг ховли-си эгаси ташлаб кетган уй сингари ка-ровсиз булиб колганди. Илгари кунда икки марта ёг тушса ялагудек килиб супуриладиган ховли энди хафтада бир марта супурги куришга зор. Бир марта кийилиб, эртасига ювиладиган кийим-лар сира тупланиб колмасди. Гулширин куллари окариб кетгунча кир ювиб, дазмоларди. Энди эса кийимлар хаф-талаб кийилади, ёкаси ягир булиб кета-ди хамки, ювилмайди.
Илгари Холида холанинг истагига кура кунда уч бора мазали таомлар кайнай-диган козон энди базур бир марта олов устига куйилади. Энг ёмони илгари хов-лини тулдирган болалар овози энди эшитилмайди.
Хотинининг хиёнатидан кейин Зафар кучага чиколмай колди. Хеч ким узига бирор суз демаса-да, хаёлида хамма уни бармоги билан нукиб курсатаётган-дай, устидан кулаётгандай буларди. Бу иснодга чидай олмай шартта ишдан бу-шади-ю, чет элга ишлагани кетиб колди
Зохид эса...у яна ичкиликка берилди. Кун
буйи бирор нарса татимаса татимайди-ки, аммо тинмай ичади. Илгари узининг пулига ичарди, бора-бора пули хам тор-тинмай куйди. Аввал-бошда ийманиб, минг истихола билан "Ойи, пул беринг!" деган буйрукка айланди. Дастлаб "Уг-лимнинг бошига кейинги пайтларда куп кургуликлар тушди. Сикилганидан ича-ди-да йигит киши.
Иш топгунича уч-турт сум берсам, кей-
ин келиб колар", дерди. Аммо баттар булса баттар булдики, Зохиднинг ахво-ли асло унгланмади. На онанинг "узинг-ни кулга ол" деган утинчлари, на отаси-нинг угитлари кор килди унга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Лекин...- Гулширин килган ишидан узи хижолат тортди.
- Хамма нарса пул билан улчанмайди.
Агар шундай булса мехр-окибат деган гаплар каерда колди? Одамлар огир пайтда бир-бирига елка тутмаса дунё-да киёмат купмайдими? - кизариб кет-ди Азиза.
- Кечиринг, опа, - пушаймон булди Гул-ширин.
- Майли, бу гапларни унутайлик,- юзига бир оз табассум югурди Азизанинг. - Баъзан етти ёт бегона кишилар якинла-рингдан курган озорларингга малхам босади.
Гулшириннинг кузларига ёш калкиди. "Мени яхши одамларга рубару килгани-нг учун узингга шукур!" Кузлари тула ёш булса-да, дили ажиб бир енгиллик-дан хузурланарди.
💥СУКИР КАЛБЛАР...
Вакт энг яхши шифо. Не-не номи кет-ган табиблар даво топа олмаган кунгил дардларига у даво булади. Вакт-энг олий хакам. Хамма нарсани уз тарози-сида тортиб, сарагини саракка, пучаги-ни пучакка ажратади, жазосиз колган гунохкорларни шундай жазолайдики, гунохкор бир умр узига келолмайди.
Вазият такозоси ила курбон булганлар-дан мархаматини аямайди, уларга энг олий мукофотларини раво куради. Ва-
кт хамма нарсадан кудратли-бесабр-ларга осойишталик ато этиб, улар кал-бини сабр пардаси ила безайди.
Ироданинг хиёнаткорлиги ошкор бул-ган кунларда Холида хола хонадонида киёмат булди гуё. Хамма газабда, хам-ма аламзада. Холида хола кунгил су-
раш учун кирган, аслида, гап ундириш максадида булган куни-кушниларга "ох-вох" килади: "Худойимга не гунохим бор эканки, икки келиним хам нобакор чикди. Бир-бири билан келишиб, исло-
ватхона очиб олган экан..."
- Йуг-ей, эгачи, нахотки шундай булса? - Ёлгондакам хайратланди гийбатчи кушнилар. - Кичик келинингизни-ку, ку-зи уйноклаган эди, лекин катта келини-нгиз Гулширин...
- Отини айтманг-ей оти учгурнинг, - гапиртиргани куймайди Холида хола. - Исмини эшитган одам фариштадек булса керак деб уйлайди. Узини куй ог-зидан чуп олмаган килиб курсатгани билан ичидан пишган экан. Отаси олиб берган уйни фохишахонага айлантири-бди отинг учгур овсини билан...
- Хай, айтманг-ей, - юз буриштиради кушни. Бу гапларга хар гал янги-янги "саргузашт"лар кушилиб, "бойиб" бора-веради. Узини Холида холага хамдард килиб курсатган кушнилар дарвозадан чикиши билан бир-бирига маъноли куз уриштириб олишади: "Ул-а, бу кунинг-дан! Кора товук дон сочар, уз сирин узи очар. Шунча йил ёнма-ён яшаб, Гулши-рин келиннинг бирор эгри кадам куйга-нини пайкаганимиз йук. Бу кампир бул-са бечоранинг устидан магзава агдар-ди. Узи Гулширин келин кетганидан бу-ён бу ховлидан файз кетибди..."
Чиндан хам яхолида холанинг ховли-си эгаси ташлаб кетган уй сингари ка-ровсиз булиб колганди. Илгари кунда икки марта ёг тушса ялагудек килиб супуриладиган ховли энди хафтада бир марта супурги куришга зор. Бир марта кийилиб, эртасига ювиладиган кийим-лар сира тупланиб колмасди. Гулширин куллари окариб кетгунча кир ювиб, дазмоларди. Энди эса кийимлар хаф-талаб кийилади, ёкаси ягир булиб кета-ди хамки, ювилмайди.
Илгари Холида холанинг истагига кура кунда уч бора мазали таомлар кайнай-диган козон энди базур бир марта олов устига куйилади. Энг ёмони илгари хов-лини тулдирган болалар овози энди эшитилмайди.
Хотинининг хиёнатидан кейин Зафар кучага чиколмай колди. Хеч ким узига бирор суз демаса-да, хаёлида хамма уни бармоги билан нукиб курсатаётган-дай, устидан кулаётгандай буларди. Бу иснодга чидай олмай шартта ишдан бу-шади-ю, чет элга ишлагани кетиб колди
Зохид эса...у яна ичкиликка берилди. Кун
буйи бирор нарса татимаса татимайди-ки, аммо тинмай ичади. Илгари узининг пулига ичарди, бора-бора пули хам тор-тинмай куйди. Аввал-бошда ийманиб, минг истихола билан "Ойи, пул беринг!" деган буйрукка айланди. Дастлаб "Уг-лимнинг бошига кейинги пайтларда куп кургуликлар тушди. Сикилганидан ича-ди-да йигит киши.
Иш топгунича уч-турт сум берсам, кей-
ин келиб колар", дерди. Аммо баттар булса баттар булдики, Зохиднинг ахво-ли асло унгланмади. На онанинг "узинг-ни кулга ол" деган утинчлари, на отаси-нинг угитлари кор килди унга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤45🥰7🔥4🤔2
Четдан караган одам чиндан хам Зо-хид аввал ишидан айрилгани, кейин хо-тинининг номига "кушмачи" деган суз кушилиб айтилаётгани учун ичяпти, деб уйларди. Тугри, бу сабабларни хам ин-
кор килиб булмайди. Аммо Зохиднинг бу кадар ичкиликка берилишининг асо-сий сабаби...Нозима эди. Ха, Зохид уни хамон унутолгани йук. Улим тушагида ётган Нозима Гулширин кон берганидан кейин боласи билан бир кечада тугрук-хонадан гойиб булиб колди. Севгиси меваси булмиш углини акалли бирор марта курмагани, бир кечада икки азиз инсонидан жудо булиши Зохидга катт-
ик таъсир килди. Ишонган дусти Илхом панд бериб, ханавайрон килганида хам бу кадар каттик куйинмади. Гулширин бор-будини сотиб уни камалишдан кут-кариб колган пайтларда хам Зохидни-нг фикру хаёли Нозимада эди. Уни куп излади. Нозима илгари яшаган туманга бориб, уйини суриштириб топди. Аммо кечиккан экан. Нозиманинг ота-онаси ховлини арзон-гаровга сотиб, бир кеча-да кучиб кетишибди. Каерга кучиб кет-гани хеч ким билмасди. Шунда хам Зо-хид умидини узмади. Одам игна эмас-ки, йуколиб колса. "Нозимани албатта топаман. Уни кайтишга, бирга яшашга кундираман. Боламга узим оталик ки-ламан..." Бу фикр Зохиднинг хаёлини буткул банд килганди. Кузи кузига тушса Нозиманинг калбида хам эски мухаббат олови яна аланга олишига ишонади. Шу сабабдан хам уни излаш-ни тухтатмади. Нозима ва угли хакида мужда етказган одам кузига оловдай куринади. Нихоят, изланишлари беса- мар кетмади. Якин танишларидан бири Нозимани Тошкентда курганини айтиб колди.
- Аввалига кичик янгани таний олма-дим, жудаям узгариб кетибди, берилиб сузларди Рашид исмли таниши, илгари у Зохиднинг фирмаси билан хамкорлик киларди. Улар Зохид ва Нозиманинг муносабатларидан хабардор булишга-ни учун Нозимани хазиллашиб "кичик янга" деб аташарди.
- Каерда курдингиз, ким билан курдин-гиз? - ховликиб суради. Зохид.
- Иш юзасидан бир ташкилотга борган эдим, - Рашид номдор бир компанияни тилга олди, уша ерда куриь колдим. Ки-чик янга мени таниб, ранги окариб кет-ди, узини танимасликка олди. Оркаси-дан бориб, "янга, мени танидингизми, Рашидман" дедим. Тили зурга айланиб, саломлашди. Кейин "Рашид ака, илти-
мос, мени бу ерда курганингизни хеч кимга айтманг. Бу ердагилар хам сиз билан танишлигимизни, умуман, олдин-ги хаётим хакида хеч нарса билишини истамайман. Узи зурга ишга жойлаш-дим" деди. Лекин янгани излаб юргани-нгизни кура-била туриб, кандай килиб сизга айтайман? - гуё катта ишни койи-ллатиб куйгандек гердайди Рашид.
Зохиднинг юраги тез-тез урди. Нихо-ят, Нозимаси топилди!
- Каерда яшаяпти экан? Кийналмабди-ми? Углимчи, углим кандай экан? - са-волларни калаштириб ташлади у.
Бунча куп саволни кутмаган Рашид жавоб тополмай, бир муддат эсанкираб колди..
- Билмадим...Тугриси, бу хакда сураш хаёлимга хам келмапти. Аммо керак булса уша компанияда ишлайдиган бир танишимдан сураб, билиб бераман. У Нозимани яхши танийди.
Шу пайтгача "кичик янга" деган Раши-днинг Нозимани исми билан айтиши, боз устига таниши Нозима билан якин эканини эшитиб, Зохиднинг юрагини рашк тиги ялаб утди.
- Уша танишингиз Нозимани шунчалик яхши билади? - норози охангда тунгил-лади у.
- Э-э, ака, куркманг. Уша танишим аёл, - деди кулиб. Сунг янада ишонарли бу-лиши учун маъноли куз кисди. - Менга тегишли аёл.
Зохиднинг юрагида ёна бошлаган ра-шк ути бирдан пасайди.
- Дустим, истасангиз уша аёл кичик ян-ганинг каерда яшашини, углингиз каер-да эканинибилиб беради.
Нозима билан булажак учрашувни та-саввур килиб Зохид тулкинланиб кетди
Нозимани куриш иштиёки шу кадар ба-ланд эдики, агар имкон булса хозирок унинг ёнига куш каби учади. Лаби рози-лик беришга жуфтланган чогида яна алланимани уйлаб, бош чайкади:
- Йук, хозирча индамай туринг, Нозима-ни чучитиб юборишингиз мумкин. Хадебсуриштираверса, нега сураяпти деб шубхаланиши, бирор нарсанр сезиб колиши мумкин. Яхшиси, менга уша компаниянинг манщилини айтинг. Узим Нозимани топиб оламан. Нега кетиб колганини кузимга караб айтсин. Била-ман, уни бунга мажбур килишган. Мени курса эски туйгулари яна юрагинп ён-диради. Чунки у мени севади, каттик севади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
кор килиб булмайди. Аммо Зохиднинг бу кадар ичкиликка берилишининг асо-сий сабаби...Нозима эди. Ха, Зохид уни хамон унутолгани йук. Улим тушагида ётган Нозима Гулширин кон берганидан кейин боласи билан бир кечада тугрук-хонадан гойиб булиб колди. Севгиси меваси булмиш углини акалли бирор марта курмагани, бир кечада икки азиз инсонидан жудо булиши Зохидга катт-
ик таъсир килди. Ишонган дусти Илхом панд бериб, ханавайрон килганида хам бу кадар каттик куйинмади. Гулширин бор-будини сотиб уни камалишдан кут-кариб колган пайтларда хам Зохидни-нг фикру хаёли Нозимада эди. Уни куп излади. Нозима илгари яшаган туманга бориб, уйини суриштириб топди. Аммо кечиккан экан. Нозиманинг ота-онаси ховлини арзон-гаровга сотиб, бир кеча-да кучиб кетишибди. Каерга кучиб кет-гани хеч ким билмасди. Шунда хам Зо-хид умидини узмади. Одам игна эмас-ки, йуколиб колса. "Нозимани албатта топаман. Уни кайтишга, бирга яшашга кундираман. Боламга узим оталик ки-ламан..." Бу фикр Зохиднинг хаёлини буткул банд килганди. Кузи кузига тушса Нозиманинг калбида хам эски мухаббат олови яна аланга олишига ишонади. Шу сабабдан хам уни излаш-ни тухтатмади. Нозима ва угли хакида мужда етказган одам кузига оловдай куринади. Нихоят, изланишлари беса- мар кетмади. Якин танишларидан бири Нозимани Тошкентда курганини айтиб колди.
- Аввалига кичик янгани таний олма-дим, жудаям узгариб кетибди, берилиб сузларди Рашид исмли таниши, илгари у Зохиднинг фирмаси билан хамкорлик киларди. Улар Зохид ва Нозиманинг муносабатларидан хабардор булишга-ни учун Нозимани хазиллашиб "кичик янга" деб аташарди.
- Каерда курдингиз, ким билан курдин-гиз? - ховликиб суради. Зохид.
- Иш юзасидан бир ташкилотга борган эдим, - Рашид номдор бир компанияни тилга олди, уша ерда куриь колдим. Ки-чик янга мени таниб, ранги окариб кет-ди, узини танимасликка олди. Оркаси-дан бориб, "янга, мени танидингизми, Рашидман" дедим. Тили зурга айланиб, саломлашди. Кейин "Рашид ака, илти-
мос, мени бу ерда курганингизни хеч кимга айтманг. Бу ердагилар хам сиз билан танишлигимизни, умуман, олдин-ги хаётим хакида хеч нарса билишини истамайман. Узи зурга ишга жойлаш-дим" деди. Лекин янгани излаб юргани-нгизни кура-била туриб, кандай килиб сизга айтайман? - гуё катта ишни койи-ллатиб куйгандек гердайди Рашид.
Зохиднинг юраги тез-тез урди. Нихо-ят, Нозимаси топилди!
- Каерда яшаяпти экан? Кийналмабди-ми? Углимчи, углим кандай экан? - са-волларни калаштириб ташлади у.
Бунча куп саволни кутмаган Рашид жавоб тополмай, бир муддат эсанкираб колди..
- Билмадим...Тугриси, бу хакда сураш хаёлимга хам келмапти. Аммо керак булса уша компанияда ишлайдиган бир танишимдан сураб, билиб бераман. У Нозимани яхши танийди.
Шу пайтгача "кичик янга" деган Раши-днинг Нозимани исми билан айтиши, боз устига таниши Нозима билан якин эканини эшитиб, Зохиднинг юрагини рашк тиги ялаб утди.
- Уша танишингиз Нозимани шунчалик яхши билади? - норози охангда тунгил-лади у.
- Э-э, ака, куркманг. Уша танишим аёл, - деди кулиб. Сунг янада ишонарли бу-лиши учун маъноли куз кисди. - Менга тегишли аёл.
Зохиднинг юрагида ёна бошлаган ра-шк ути бирдан пасайди.
- Дустим, истасангиз уша аёл кичик ян-ганинг каерда яшашини, углингиз каер-да эканинибилиб беради.
Нозима билан булажак учрашувни та-саввур килиб Зохид тулкинланиб кетди
Нозимани куриш иштиёки шу кадар ба-ланд эдики, агар имкон булса хозирок унинг ёнига куш каби учади. Лаби рози-лик беришга жуфтланган чогида яна алланимани уйлаб, бош чайкади:
- Йук, хозирча индамай туринг, Нозима-ни чучитиб юборишингиз мумкин. Хадебсуриштираверса, нега сураяпти деб шубхаланиши, бирор нарсанр сезиб колиши мумкин. Яхшиси, менга уша компаниянинг манщилини айтинг. Узим Нозимани топиб оламан. Нега кетиб колганини кузимга караб айтсин. Била-ман, уни бунга мажбур килишган. Мени курса эски туйгулари яна юрагинп ён-диради. Чунки у мени севади, каттик севади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤63🤔12❤🔥5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ҲАЙРЛИ ТУН ЯХШИЛАРИМ!
🌙✨Шундай меҳр берингки, ҳеч ҳам тугаб битмасин...
Ҳеч бир дилдан дилга озорлар ҳам етмасин.
Сиз умрингиз боғини шундай
безаб қўйингки...
Яшаб ўтган умрингиз, ҳеч ҳам
хазон бўлмасин!
🌙✨ҲАЙРЛИ ТУН ОЛИСДАГИ ДИЛГА ЯҚИНЛАРИМ!!!✨🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌙✨Шундай меҳр берингки, ҳеч ҳам тугаб битмасин...
Ҳеч бир дилдан дилга озорлар ҳам етмасин.
Сиз умрингиз боғини шундай
безаб қўйингки...
Яшаб ўтган умрингиз, ҳеч ҳам
хазон бўлмасин!
🌙✨ҲАЙРЛИ ТУН ОЛИСДАГИ ДИЛГА ЯҚИНЛАРИМ!!!✨🌙
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❄️ХАЙРЛИ
ТОНГ!
Тўкилган табассум тиллога тенгдир,
Хуш, ният аслида хумога тенгдир.
Бир марта жилмайиб, бир кулиб кўйинг,
Бу олам торга тор, кенгларга кенгдир!
☘❄️Барчангизга ҳалол ризқ, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида ҳамроҳ бўлсин!
❄️ Чоршанба кунингиз яхши кайфиятда ўтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ТОНГ!
Тўкилган табассум тиллога тенгдир,
Хуш, ният аслида хумога тенгдир.
Бир марта жилмайиб, бир кулиб кўйинг,
Бу олам торга тор, кенгларга кенгдир!
☘❄️Барчангизга ҳалол ризқ, манфаатли илм ва эзгу амаллар кун давомида ҳамроҳ бўлсин!
❄️ Чоршанба кунингиз яхши кайфиятда ўтсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍6
Рамазон ойи яқин...😊
Билиб билмай қалбингизга❤️
Озор етказган бўлсам😔
Аллоҳ учун кечиринг...🤗
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Билиб билмай қалбингизга❤️
Озор етказган бўлсам😔
Аллоҳ учун кечиринг...🤗
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
Бир пиёла чой...
Жиддалик мударрис айтади:
"Ўқитувчилар хонасида эдим. Қадаҳга чой қуйиб энди ичмоқчи бўлганимда бирдан қўнғироқ жаранглади. Мадраса мудири қаттиққўл эди. Мударрислар қўнғироқ жаранглаши билан синфда бўлишларини талаб қилар эди. Чой эса жуда иссиқ эди. Ичишнинг иложи бўлмади. Ўша ерда Филиппинлик бир фаррошни кўриб қолдим. Унга табассум қилиб қўлимдаги чой тўла қадаҳни узатдим.
Эртаси куни фаррош келиб менга тўсатдан ҳайратда қолганини, унга биринчи марта мударрис табассум ила чой узатганини айтди. У гўё бир хато ишнинг устидан чиқиб қолгандай эди. Мен унга бироз истиҳола билан: "Мен сени икром қилмоқчи бўлдим. Биз мусулмонлармиз. Бу бизнинг хулқимиз" , дедим. У шундай деди: " Икки йилдан бери шу ерда ишлайман. Ҳали бирор киши менга кулиб қарамаган ва чой бермаган эди. Мен олий маълумотлиман. Қашшоқлик мени бу ерга келиб ишлашга мажбур қилди".
Мен унга ишонмай уни синаб кўрмоқчи бўлдим. Уни уйимга таклиф қилдим. Қизим юқори синфда ўқир эди. У фаррошга бир неча саволлар берди. Унга инглиз тилидаги қомусни кўрсатиб бир нималарни сўради. У жавоб берди. У тўғри гапирган экан.
У мени ҳар жума куни зиёрат қилиб турди. Кейин исломга кирганини эълон қилди. У ўзининг йигирмага яқин ўртоғини исломга даъват қилиб уларни мусулмон қилди. Сабаб "бир пиёла чой ва табассум".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: "Яхши ишдан бирор бир нарсани ҳақир санама. Гарчи у биродарингга очиқ юз ила йўлиқиш бўлса ҳам" , деганлар.
© Роғад Сомий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жиддалик мударрис айтади:
"Ўқитувчилар хонасида эдим. Қадаҳга чой қуйиб энди ичмоқчи бўлганимда бирдан қўнғироқ жаранглади. Мадраса мудири қаттиққўл эди. Мударрислар қўнғироқ жаранглаши билан синфда бўлишларини талаб қилар эди. Чой эса жуда иссиқ эди. Ичишнинг иложи бўлмади. Ўша ерда Филиппинлик бир фаррошни кўриб қолдим. Унга табассум қилиб қўлимдаги чой тўла қадаҳни узатдим.
Эртаси куни фаррош келиб менга тўсатдан ҳайратда қолганини, унга биринчи марта мударрис табассум ила чой узатганини айтди. У гўё бир хато ишнинг устидан чиқиб қолгандай эди. Мен унга бироз истиҳола билан: "Мен сени икром қилмоқчи бўлдим. Биз мусулмонлармиз. Бу бизнинг хулқимиз" , дедим. У шундай деди: " Икки йилдан бери шу ерда ишлайман. Ҳали бирор киши менга кулиб қарамаган ва чой бермаган эди. Мен олий маълумотлиман. Қашшоқлик мени бу ерга келиб ишлашга мажбур қилди".
Мен унга ишонмай уни синаб кўрмоқчи бўлдим. Уни уйимга таклиф қилдим. Қизим юқори синфда ўқир эди. У фаррошга бир неча саволлар берди. Унга инглиз тилидаги қомусни кўрсатиб бир нималарни сўради. У жавоб берди. У тўғри гапирган экан.
У мени ҳар жума куни зиёрат қилиб турди. Кейин исломга кирганини эълон қилди. У ўзининг йигирмага яқин ўртоғини исломга даъват қилиб уларни мусулмон қилди. Сабаб "бир пиёла чой ва табассум".
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: "Яхши ишдан бирор бир нарсани ҳақир санама. Гарчи у биродарингга очиқ юз ила йўлиқиш бўлса ҳам" , деганлар.
© Роғад Сомий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤23👍18🔥1
Уйдаги ваҳший...
Биродарлардан бири "Уйимдан бир ваҳшийни чиқариб юбордим" деб қолди. Ундан "Ким экан у ваҳший?" деб сўрадилар. У "Уйимизга бир меҳмон келди. Уни уйга жойладик. Уйдаги барча, хотиним ва фарзандларим унга соатлаб қулоқ солиб ўтирадиган бўлдик. Чексиз ҳурмат кўрсатдик. Кейин унинг ваҳший эканини англаб етдим. У фарзандларим билан мустаҳкам алоқа ўрнатди. У улар билан менинг алоқам ҳисобига ўрнатилган алоқа эди. Хотиним билан ҳам чиройли алоқа тиклади. Мени вазифам уларга овқат ташиш бўлиб қолди. Улар эса олиб келганимни ўша ваҳший билан ўтириб ейдилар. Охири англаб етдимки, у ваҳшийни уйдан чиқармасам оиламни барбод қилар экан" деди.
Эй биродарлар! Бир куни бир дўстим уй сотиб олмоқчи бўлди ва уйни бирга кўриб чиқишни илтимос қилди. Мен қабул қилдим ва бирга уйни кўргани кирдик. Уйдаги хоналардан бирига кирсак бир бола оёғини чалкаштириб ётибди. Қўлида телефон. Аллоҳга қасам, қимирлаб ҳам қўймади. Ваҳоланки, отаси биз билан бирга кирган эди. Бизга эътибор ҳам қаратмади. Мана шу битта ваҳший.
Аллоҳга қасам, мавзу жуда жиддий. Ёшлигимизда бир марта кинохонага борганимизни билиб қолсалар жазога тортилар эдик. Ҳозир ҳар битта хонамиз кинохона. Ҳар битта одамнинг қўлида кинозал бор. Бу жуда оғриқли ҳолат.
Исломни, қадриятларни аввал нафсимизда, кейин уйларимизда барпо қилмасак, болаларимизга тарбия беролмасак, хонадонларимизда Исломнинг руҳи бўлмиш поклик, иффат, намоз, зикр ва тиловат бўлмаса унинг ўрнига келган телефон, интернет ва антенналар бизнинг уйларимизни дўзахнинг бир парчасига айлантиради. Ҳамма уйда жанжал, тўполон, уруш, сўкиш, айниқса талоқ кўпайган. Агар Раҳмонга итоат топилса бундай ишлар содир бўлмас эди.
Сизлардан уйларингиз исломий хонадон бўлишини сўрайман. Ўғил қизларингизга огоҳ бўлинг. Уларга намоз ва қироатни, пайғамбаримизнинг сийратлари ва ахлоқларини ўргатинг. Чиройли тарбия беринг. Бамдод намозига уйғотинг. Гўзал тарбия беринг. Шояд шунда Аллоҳ таоло бизни бу ваҳшийдан ҳимоя қилса ва ундан ғолиб бўлсак.
Огоҳ бўлинг. Бу ваҳший катта одамларнинг ахлоқ ва қадриятларини пой-мол қилди . Қанча оилаларни бузиб ташлади. Қанча уйларни барбод қилди. Энди ўйланг катта одамларни шу ҳолга келтирган бу ваҳший ёш болаларни нима ҳолга туширади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Биродарлардан бири "Уйимдан бир ваҳшийни чиқариб юбордим" деб қолди. Ундан "Ким экан у ваҳший?" деб сўрадилар. У "Уйимизга бир меҳмон келди. Уни уйга жойладик. Уйдаги барча, хотиним ва фарзандларим унга соатлаб қулоқ солиб ўтирадиган бўлдик. Чексиз ҳурмат кўрсатдик. Кейин унинг ваҳший эканини англаб етдим. У фарзандларим билан мустаҳкам алоқа ўрнатди. У улар билан менинг алоқам ҳисобига ўрнатилган алоқа эди. Хотиним билан ҳам чиройли алоқа тиклади. Мени вазифам уларга овқат ташиш бўлиб қолди. Улар эса олиб келганимни ўша ваҳший билан ўтириб ейдилар. Охири англаб етдимки, у ваҳшийни уйдан чиқармасам оиламни барбод қилар экан" деди.
Эй биродарлар! Бир куни бир дўстим уй сотиб олмоқчи бўлди ва уйни бирга кўриб чиқишни илтимос қилди. Мен қабул қилдим ва бирга уйни кўргани кирдик. Уйдаги хоналардан бирига кирсак бир бола оёғини чалкаштириб ётибди. Қўлида телефон. Аллоҳга қасам, қимирлаб ҳам қўймади. Ваҳоланки, отаси биз билан бирга кирган эди. Бизга эътибор ҳам қаратмади. Мана шу битта ваҳший.
Аллоҳга қасам, мавзу жуда жиддий. Ёшлигимизда бир марта кинохонага борганимизни билиб қолсалар жазога тортилар эдик. Ҳозир ҳар битта хонамиз кинохона. Ҳар битта одамнинг қўлида кинозал бор. Бу жуда оғриқли ҳолат.
Исломни, қадриятларни аввал нафсимизда, кейин уйларимизда барпо қилмасак, болаларимизга тарбия беролмасак, хонадонларимизда Исломнинг руҳи бўлмиш поклик, иффат, намоз, зикр ва тиловат бўлмаса унинг ўрнига келган телефон, интернет ва антенналар бизнинг уйларимизни дўзахнинг бир парчасига айлантиради. Ҳамма уйда жанжал, тўполон, уруш, сўкиш, айниқса талоқ кўпайган. Агар Раҳмонга итоат топилса бундай ишлар содир бўлмас эди.
Сизлардан уйларингиз исломий хонадон бўлишини сўрайман. Ўғил қизларингизга огоҳ бўлинг. Уларга намоз ва қироатни, пайғамбаримизнинг сийратлари ва ахлоқларини ўргатинг. Чиройли тарбия беринг. Бамдод намозига уйғотинг. Гўзал тарбия беринг. Шояд шунда Аллоҳ таоло бизни бу ваҳшийдан ҳимоя қилса ва ундан ғолиб бўлсак.
Огоҳ бўлинг. Бу ваҳший катта одамларнинг ахлоқ ва қадриятларини пой-мол қилди . Қанча оилаларни бузиб ташлади. Қанча уйларни барбод қилди. Энди ўйланг катта одамларни шу ҳолга келтирган бу ваҳший ёш болаларни нима ҳолга туширади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤14👍10🔥2😢2
Беш кун.!
(Бўлган воқеа)
Қизим вафот этди. У ҳали жуда ёш, 19-да эди. Ўлим унинг бошига тўсатдан келди. Қизимнинг ўлими ҳаммамизни адо қилди. Йиғлайвериб мадорим тугади. Яқинларим тинчлантирадиган дори беришади. Қани ўша дорилар мени тинчлантирса. Қизимнинг ўлимидан беш кун аввал бўлган воқеа мени қаттиқ ранжитган эди. Уни йўлга сололмай мен ҳам, отаси ҳам жуда қийналиб кетган эдик. Аллоҳ Ўзи бандасини тўғри йўлга бошламаса, бандаси ожиз экан. У намоз ўқимас эди. Рўмол ўрамас эди. Бу мени қаттиқ маҳзун қилар эди. Насиҳат қилсам эътибор ҳам бермас, мени бир тийинга олмас эди. Кўчадан кечаси кириб келар, қаерда юрганини на мен, на отаси билар эдик. Хатонинг кўпи мендан ўтди. Қизим ҳақидаги кўп муаммоларни отасига айтмас эдим. Тиш-тирноғим билан беркитар эдим. Лекин қачонгача? Узатиб юборай десам, сўраб келувчи тузукроқ совчи ҳам бўлмади. Балки эрга тегса ақли кириб қолар, қолипга тушар деб ўйлардим. Қисқаси ўша куни ўлимидан беш кун аввал мен билан катта жанжал қилди.
- Она бўлиб нима қилиб бергансиз? Ёки адамлар нима қилиб берганлар. Намоз, намоз дейсиз. Мен сизга қари кампирманми намоз ўқийман? Ҳеч мени тинч қўймас экансизда... Ўзи сизлар билан яшаб ўтирганим катта гап. Кимга ёқади 24-соат тергов. Ўқишим битса кетаман. Сизларга ўхшаган эскичалар билан яшашдан тўйдим, деди қичқириб.
- Овозингни пасайтир! Қўшнилар эшитади. Шарманда қилма, дедим ёлвориб. Лекин овозини пасайтириш ўрнига, қичқириб-қичқириб чиқиб кетди. Ўша доим кийиб юрадигани тор ласина, ичи кўриниб ётадиган кофтада...
- Ундан кўра ўлганинг яхши. Сени орқангдан шарманда бўлганимдан кўра ўлганинг яхши, деб бақирдим.
Бошқа гапирмасликка, индамасликка қарор бердим. Беш кун гапирмадим. Жуда-жуда қаттиқ дилим оғриган эди. Жанжалдан беш кун ўтиб, қизим чиқиб кетиб қайтиб келмади. Телефон қилсак ўчиқ. Росса қидирдик. Ва ниҳоят моргдан топдик. Қизимни зўрға танидим. Уни юзини таниб бўлмас эди. У автоҳалокатга учраган эди. Уйга олиб келдик. Келганлар билдирмасликка ҳаракат қилсаларда, билиб турар эдим. Ҳаммаёқ сасиб кетган эди. Деразаларни очиб ташлаганмиз, ҳаво тозаловчилар сепяпмиз қани ўша сассиқ, бадбўй ҳид чиқиб кетса. Қизимни охират манзилига кузатдик. У ҳаёти давомида қилган яхши ишларини саралайман. Қиёматда шафоатга ёки жаннатга илиниб қоладиган нарсаси бормиди? Эссиз умри фақат ўйин-кулги билан ўтди. Боши сажда кўрмади. Ўйлаганим сари юрак-бағрим олов бўлиб ёнади. Нима олиб кетди? Аҳволи энди нима бўлади? Мени шу саволлар қийнайди. Боламни бенамоз кетганига йиғлайман. Мана ўлганига икки ой бўлади. Баъзан тушларимга кириб мендан овқат сўрайди. Қорни очлигини айтиб йиғлайди. Озиб-тўзиб кетган, кийимлари жулдур-жулдур аҳволда кўраман. Уйғониб кетиб анчагача ўзимга келолмайман. Йиғлайвериб, боламга ачиниб тўкилиб ётавераман. Нима қилай қўлимдан ҳеч нарса келмайди.
Ожизман... Кошки эди тириклигида мени гапимга кирса эди. Кошки эди мени тингласа эди. Оҳ болама... Сенга ёрдам беролмай эзилиб кетдим. Тушларимга кирганингда шағамдай эриб бормоқдаман...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Бўлган воқеа)
Қизим вафот этди. У ҳали жуда ёш, 19-да эди. Ўлим унинг бошига тўсатдан келди. Қизимнинг ўлими ҳаммамизни адо қилди. Йиғлайвериб мадорим тугади. Яқинларим тинчлантирадиган дори беришади. Қани ўша дорилар мени тинчлантирса. Қизимнинг ўлимидан беш кун аввал бўлган воқеа мени қаттиқ ранжитган эди. Уни йўлга сололмай мен ҳам, отаси ҳам жуда қийналиб кетган эдик. Аллоҳ Ўзи бандасини тўғри йўлга бошламаса, бандаси ожиз экан. У намоз ўқимас эди. Рўмол ўрамас эди. Бу мени қаттиқ маҳзун қилар эди. Насиҳат қилсам эътибор ҳам бермас, мени бир тийинга олмас эди. Кўчадан кечаси кириб келар, қаерда юрганини на мен, на отаси билар эдик. Хатонинг кўпи мендан ўтди. Қизим ҳақидаги кўп муаммоларни отасига айтмас эдим. Тиш-тирноғим билан беркитар эдим. Лекин қачонгача? Узатиб юборай десам, сўраб келувчи тузукроқ совчи ҳам бўлмади. Балки эрга тегса ақли кириб қолар, қолипга тушар деб ўйлардим. Қисқаси ўша куни ўлимидан беш кун аввал мен билан катта жанжал қилди.
- Она бўлиб нима қилиб бергансиз? Ёки адамлар нима қилиб берганлар. Намоз, намоз дейсиз. Мен сизга қари кампирманми намоз ўқийман? Ҳеч мени тинч қўймас экансизда... Ўзи сизлар билан яшаб ўтирганим катта гап. Кимга ёқади 24-соат тергов. Ўқишим битса кетаман. Сизларга ўхшаган эскичалар билан яшашдан тўйдим, деди қичқириб.
- Овозингни пасайтир! Қўшнилар эшитади. Шарманда қилма, дедим ёлвориб. Лекин овозини пасайтириш ўрнига, қичқириб-қичқириб чиқиб кетди. Ўша доим кийиб юрадигани тор ласина, ичи кўриниб ётадиган кофтада...
- Ундан кўра ўлганинг яхши. Сени орқангдан шарманда бўлганимдан кўра ўлганинг яхши, деб бақирдим.
Бошқа гапирмасликка, индамасликка қарор бердим. Беш кун гапирмадим. Жуда-жуда қаттиқ дилим оғриган эди. Жанжалдан беш кун ўтиб, қизим чиқиб кетиб қайтиб келмади. Телефон қилсак ўчиқ. Росса қидирдик. Ва ниҳоят моргдан топдик. Қизимни зўрға танидим. Уни юзини таниб бўлмас эди. У автоҳалокатга учраган эди. Уйга олиб келдик. Келганлар билдирмасликка ҳаракат қилсаларда, билиб турар эдим. Ҳаммаёқ сасиб кетган эди. Деразаларни очиб ташлаганмиз, ҳаво тозаловчилар сепяпмиз қани ўша сассиқ, бадбўй ҳид чиқиб кетса. Қизимни охират манзилига кузатдик. У ҳаёти давомида қилган яхши ишларини саралайман. Қиёматда шафоатга ёки жаннатга илиниб қоладиган нарсаси бормиди? Эссиз умри фақат ўйин-кулги билан ўтди. Боши сажда кўрмади. Ўйлаганим сари юрак-бағрим олов бўлиб ёнади. Нима олиб кетди? Аҳволи энди нима бўлади? Мени шу саволлар қийнайди. Боламни бенамоз кетганига йиғлайман. Мана ўлганига икки ой бўлади. Баъзан тушларимга кириб мендан овқат сўрайди. Қорни очлигини айтиб йиғлайди. Озиб-тўзиб кетган, кийимлари жулдур-жулдур аҳволда кўраман. Уйғониб кетиб анчагача ўзимга келолмайман. Йиғлайвериб, боламга ачиниб тўкилиб ётавераман. Нима қилай қўлимдан ҳеч нарса келмайди.
Ожизман... Кошки эди тириклигида мени гапимга кирса эди. Кошки эди мени тингласа эди. Оҳ болама... Сенга ёрдам беролмай эзилиб кетдим. Тушларимга кирганингда шағамдай эриб бормоқдаман...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26😢11🔥2👍1
Югурганники эмас буюрганники...
Дўконда одам кўп эди. Мен ҳам навбатга қўшилдим. Аммо шу пайт бир аёл шошиб кирдида, мени туртиб олдинга ўтди. Жаҳлим чиқди, аммо ўзимни қўлга олдим. Аёл дарров сотувчи йигитдан сабзи сўради. Аммо бошқа харидорга хизмат кўрсатаётган йигит банд бўлгани учун жавоб бермади. Шу пайт ташқаридан оқ халат кийган бошқа сотувчи кириб келди. Бояги аёлнинг таниши чоғи, ҳол-аҳвол сўраб, сабзавотлар растасига бошлаб келди. Айни аснода пештахта ортидаги сотувчи йигит менга юзланди:
- Келинг, сизга нима берай? Бир кило сабзи беринг, сариғидан. Бир кило чиқмайди, ҳаммасини тортиб беравераманда! У менга сабзи тортаркан, пештахта ортига ўтган нариги сотувчи елим халталардан бирини олиб, бояги аёлга савол назари билан қаради. Сариқ сабзи! ҳукмрон оҳангда гапирди аёл.
- Сариғи қолмабдику, Мунира опа. Қизили бўлмайдими?
- Йўқ! дея аёл жаҳл билан менга қаради. Худди мен унинг навбатини олиб, сабзисиз қолдиргандек. Яна қўполлик билан мени туртиб ўтди-да, танишига хайрни ҳам насия қилиб ташқарига отилди. Унинг қилиқлари кўнглимга оғир ботди. Аммо яна куч билан ўзимни тутдим. Аниқроғи, қалбимда жилолана бошлаган ҳикмат нури менга бир сирни шипшиди: Аллоҳ сенга буюрган нарса уруш-жанжалсиз ҳам сеники бўлади. Пешонангга ёзилмагани учун эса беҳуда жон куйдирма!
Хулоса ўрнида айтмоқчи бўлганим ҳаётингизда содир бўлган ҳар ишга ҳикмат назари билан қаранг. Шунда яшаш анча осон кечади. Фарзандингиз тўкиб юборган бир пиёлa чой учун асабингизни бузиб, ўзингизни қийнаманг. Демак, у сизга насиб қилмаган. Бировнинг масъулиятсизлиги ёки бепарволиги сабаб амалга ошмаган режангиз учун айбдорни қарғаб, гуноҳга ботманг. Бу ишингизнинг битиш соати бошқа пайтдга тақдир қилинганини ўйланг. Шундай яшай олсак, унча-мунча кўнгилхиралик, асаббузарликдан йироқ бўламиз. Энг асосийси, Ҳақ таолонинг тақдирига розилик билан бўйсунганимиз учун чексиз савоб қозонамиз, Ин Ша Аллаҳ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Дўконда одам кўп эди. Мен ҳам навбатга қўшилдим. Аммо шу пайт бир аёл шошиб кирдида, мени туртиб олдинга ўтди. Жаҳлим чиқди, аммо ўзимни қўлга олдим. Аёл дарров сотувчи йигитдан сабзи сўради. Аммо бошқа харидорга хизмат кўрсатаётган йигит банд бўлгани учун жавоб бермади. Шу пайт ташқаридан оқ халат кийган бошқа сотувчи кириб келди. Бояги аёлнинг таниши чоғи, ҳол-аҳвол сўраб, сабзавотлар растасига бошлаб келди. Айни аснода пештахта ортидаги сотувчи йигит менга юзланди:
- Келинг, сизга нима берай? Бир кило сабзи беринг, сариғидан. Бир кило чиқмайди, ҳаммасини тортиб беравераманда! У менга сабзи тортаркан, пештахта ортига ўтган нариги сотувчи елим халталардан бирини олиб, бояги аёлга савол назари билан қаради. Сариқ сабзи! ҳукмрон оҳангда гапирди аёл.
- Сариғи қолмабдику, Мунира опа. Қизили бўлмайдими?
- Йўқ! дея аёл жаҳл билан менга қаради. Худди мен унинг навбатини олиб, сабзисиз қолдиргандек. Яна қўполлик билан мени туртиб ўтди-да, танишига хайрни ҳам насия қилиб ташқарига отилди. Унинг қилиқлари кўнглимга оғир ботди. Аммо яна куч билан ўзимни тутдим. Аниқроғи, қалбимда жилолана бошлаган ҳикмат нури менга бир сирни шипшиди: Аллоҳ сенга буюрган нарса уруш-жанжалсиз ҳам сеники бўлади. Пешонангга ёзилмагани учун эса беҳуда жон куйдирма!
Хулоса ўрнида айтмоқчи бўлганим ҳаётингизда содир бўлган ҳар ишга ҳикмат назари билан қаранг. Шунда яшаш анча осон кечади. Фарзандингиз тўкиб юборган бир пиёлa чой учун асабингизни бузиб, ўзингизни қийнаманг. Демак, у сизга насиб қилмаган. Бировнинг масъулиятсизлиги ёки бепарволиги сабаб амалга ошмаган режангиз учун айбдорни қарғаб, гуноҳга ботманг. Бу ишингизнинг битиш соати бошқа пайтдга тақдир қилинганини ўйланг. Шундай яшай олсак, унча-мунча кўнгилхиралик, асаббузарликдан йироқ бўламиз. Энг асосийси, Ҳақ таолонинг тақдирига розилик билан бўйсунганимиз учун чексиз савоб қозонамиз, Ин Ша Аллаҳ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30👍8🤔2
Турмуш: Кундошимнинг қотилиман!
Турмуш турган-битгани мушт дегани! Яшар экансан, доим курашлар ичра қоласан. Баъзи одамлар қайтиб ўрнидан тура олишмайди ҳам. Қалб жафо, ситам, бевафоликдан тўлганида ҳеч кимга ишончни ҳам туймай қоласан киши. Мен ҳозир айнан қайта тура олмаётган одамлар тоифасига кириб қолганман.Қанча тиришмай, тушкунликдан чиқиб кетиш қўлимдан келмаяпти. Ичимни кемираётган қайғулардан жуда эзилдим. Ёшлигимда катталарнинг Ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ, деган гапларини кўп эшитардим. Назаримда, ўша ёруғ ўн беш ўтиб, зулматларга келиб қолдим. Ҳеч тугамайдиган зулмат қаридаман гўё. Бошимга тушган савдолар ҳақида батафсил айтсам, саҳифалар етмайди. Хиёнатдан олдинлари ҳам кўп жабр чекканим, ўзимни такрор ва такрор назорат қилганим ҳақида ҳам гапирмоқчи эмасман. Мени айнан бугун қийнаётган оғриқ бошқа. Гап виждон азоби ҳақида. Виждон азоби! Ёш қиз пайтларим бу жарангдор сўзни киноларда эшитиб, ҳеч таъсирланмасдим. Намунча ягона шу нарса атрофида айланиб юраверишади, дердим ўзимга-ўзим. Бежиз эмас экан! Мен кундошимни ўлдирдим! Жиноятга қўл урдим! Гуноҳ билан юзлашдим! Гуноҳ бўлганда ҳам энг катта гуноҳ! Йигирмага кириб-кирмасимдан мени турмушга узатишди. Тан оламан, бу никоҳга қаршилик билдирмаганман. Чунки эримни жондан ортиқ севар, унга нисбатан қалбимда ҳеч тугамайдиган муҳаббат бор эди. Гапирганда сўзларига, қараганда кўзларига мафтун бўлардим. Мен учун ҳеч қачон ўқиш, ишлаш, ҳаётда нималаргадир эришиш муҳим бўлмаган. Аниқроғи, гўзал оила қуришдан бўлак орзу ва мақсадим йўқ эди. Турмуш қургач эса ўша қарашларим яна-да кучайди. Мен эрини жондан севувчи, болаларини асраб-авайловчи уй хонимига айландим. Ҳар кунги вазифаларим турмуш ўртоғимнинг кўнглини олиш, фарзандларимга ғамхўрлик қилиш, уйдаги муҳитни яшнатиш, ширин таомлар тайёрлаш эди. Йўқ, мен ўзига қарашни билмайдиган, бошдан-оёқ уй иши туфайли қора терга ботган аёл эмасдим. Мен уй хоними эдим. Ҳар кунги ишларимдан асло зерикмас, ўзимнинг кичкинагина дунёмни гуллар ва қушларга тўлдиришдан чарчамасдим. Ишончим комилки, ҳамма менга ҳавасла боқарди. Қўшнилар, дугоналар, қариндошлар, хуллас, мен таниган аёлларнинг бари олдида энг хушчақчағи, мамнуни ўзим бўлганман. Сен жуда бахтлисан, кулиб юрасан, оиланг ҳам тинч, деди кунлардан бир кун уйимга келган дугонам ҳавас билан ва чуқур хўрсинди. Менинг оилам эса пароканда! Қўй, сиқилма, пирогдан ейсанми?! Яна бир нарсани тан оламанки, менга одамларнинг дардини тинглаш ёқмасди. Ўз оламимни шунчалар қаттиқ ҳимоя қилардимки, бошқаларнинг салбий қарашлари сингишидан хавфсирардим. Онамнинг айтишича, характеримда ёшлигимдан худбинлик кучли. Синглимдан фарқли ўлароқ, одамларнинг ғам-ташвишига тупуриб, фақат ўз ҳудудим тинчлиги билан қизиқарканман. Бу дунёда фақат эринг ва болаларинг эмас, биз ҳам бормиз. Бизни ойлаб кўрмасанг ҳам соғинмайсан! дея нолиб қўярди онам. Мен эса волидамнинг гапларини эшитаётгандай туюлардиму, хаёлим уйда қолган яқинларимда бўларди. Уйимга сўнгги пайтлар серқатнов бўлиб қолган дугонамдан ҳам негадир узоқлашишни истаб қолгандим. Аммо дугонам уни хушламаётганимга парво ҳам қилмасди ёки сезсада, ўша кезлариёқ ҳаммаси унга аҳамиятсиз бўлган. Эринг бугун ҳам ишга эрта кетдими? Вақт тушликка яқин келяпти, эрта деганинг нимаси? Қолаверса, нега бунга қизиқиб қолдинг?! Рашк! Бу менинг яна бир энг катта қусурларимдан биттаси. Ўзимга тегишли деб билган кимса ҳам мен учун буюм даражасида эди. Айниқса, эрим ва болаларим Хуллас, уч-тўрт ойдан сўнг эримнинг хиёнат кўчасига кирганини англадим. Бундай ҳолат ҳаётимда ҳеч қачон кузатилмаган, дея олмайман. Авваллари ўша юзсиз аёлларни йўлимдан олиб ташлашга уринардим ва бунинг уддасидан осонгина чиқардим ҳам. Аммо бу сафарги рақибам ўша дугонам бўлиб чиққач. Унинг бу иши тўғримиди? Менинг ҳеч кимга халақит бермаётган митти дунёмни бузиши, дугонасига хиёнат қилиши, ахир бу ишни оқлаб бўлмайди! Унинг бу иши қайси жиноятчининг айбидан кам?! Қучоқ очиб уйингда кутсанг, меҳмон қилсанг, у бўлса… Мана, яна ўзимни оқлашга тушиб кетибман.
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Турмуш турган-битгани мушт дегани! Яшар экансан, доим курашлар ичра қоласан. Баъзи одамлар қайтиб ўрнидан тура олишмайди ҳам. Қалб жафо, ситам, бевафоликдан тўлганида ҳеч кимга ишончни ҳам туймай қоласан киши. Мен ҳозир айнан қайта тура олмаётган одамлар тоифасига кириб қолганман.Қанча тиришмай, тушкунликдан чиқиб кетиш қўлимдан келмаяпти. Ичимни кемираётган қайғулардан жуда эзилдим. Ёшлигимда катталарнинг Ойнинг ўн беши қоронғи бўлса, ўн беши ёруғ, деган гапларини кўп эшитардим. Назаримда, ўша ёруғ ўн беш ўтиб, зулматларга келиб қолдим. Ҳеч тугамайдиган зулмат қаридаман гўё. Бошимга тушган савдолар ҳақида батафсил айтсам, саҳифалар етмайди. Хиёнатдан олдинлари ҳам кўп жабр чекканим, ўзимни такрор ва такрор назорат қилганим ҳақида ҳам гапирмоқчи эмасман. Мени айнан бугун қийнаётган оғриқ бошқа. Гап виждон азоби ҳақида. Виждон азоби! Ёш қиз пайтларим бу жарангдор сўзни киноларда эшитиб, ҳеч таъсирланмасдим. Намунча ягона шу нарса атрофида айланиб юраверишади, дердим ўзимга-ўзим. Бежиз эмас экан! Мен кундошимни ўлдирдим! Жиноятга қўл урдим! Гуноҳ билан юзлашдим! Гуноҳ бўлганда ҳам энг катта гуноҳ! Йигирмага кириб-кирмасимдан мени турмушга узатишди. Тан оламан, бу никоҳга қаршилик билдирмаганман. Чунки эримни жондан ортиқ севар, унга нисбатан қалбимда ҳеч тугамайдиган муҳаббат бор эди. Гапирганда сўзларига, қараганда кўзларига мафтун бўлардим. Мен учун ҳеч қачон ўқиш, ишлаш, ҳаётда нималаргадир эришиш муҳим бўлмаган. Аниқроғи, гўзал оила қуришдан бўлак орзу ва мақсадим йўқ эди. Турмуш қургач эса ўша қарашларим яна-да кучайди. Мен эрини жондан севувчи, болаларини асраб-авайловчи уй хонимига айландим. Ҳар кунги вазифаларим турмуш ўртоғимнинг кўнглини олиш, фарзандларимга ғамхўрлик қилиш, уйдаги муҳитни яшнатиш, ширин таомлар тайёрлаш эди. Йўқ, мен ўзига қарашни билмайдиган, бошдан-оёқ уй иши туфайли қора терга ботган аёл эмасдим. Мен уй хоними эдим. Ҳар кунги ишларимдан асло зерикмас, ўзимнинг кичкинагина дунёмни гуллар ва қушларга тўлдиришдан чарчамасдим. Ишончим комилки, ҳамма менга ҳавасла боқарди. Қўшнилар, дугоналар, қариндошлар, хуллас, мен таниган аёлларнинг бари олдида энг хушчақчағи, мамнуни ўзим бўлганман. Сен жуда бахтлисан, кулиб юрасан, оиланг ҳам тинч, деди кунлардан бир кун уйимга келган дугонам ҳавас билан ва чуқур хўрсинди. Менинг оилам эса пароканда! Қўй, сиқилма, пирогдан ейсанми?! Яна бир нарсани тан оламанки, менга одамларнинг дардини тинглаш ёқмасди. Ўз оламимни шунчалар қаттиқ ҳимоя қилардимки, бошқаларнинг салбий қарашлари сингишидан хавфсирардим. Онамнинг айтишича, характеримда ёшлигимдан худбинлик кучли. Синглимдан фарқли ўлароқ, одамларнинг ғам-ташвишига тупуриб, фақат ўз ҳудудим тинчлиги билан қизиқарканман. Бу дунёда фақат эринг ва болаларинг эмас, биз ҳам бормиз. Бизни ойлаб кўрмасанг ҳам соғинмайсан! дея нолиб қўярди онам. Мен эса волидамнинг гапларини эшитаётгандай туюлардиму, хаёлим уйда қолган яқинларимда бўларди. Уйимга сўнгги пайтлар серқатнов бўлиб қолган дугонамдан ҳам негадир узоқлашишни истаб қолгандим. Аммо дугонам уни хушламаётганимга парво ҳам қилмасди ёки сезсада, ўша кезлариёқ ҳаммаси унга аҳамиятсиз бўлган. Эринг бугун ҳам ишга эрта кетдими? Вақт тушликка яқин келяпти, эрта деганинг нимаси? Қолаверса, нега бунга қизиқиб қолдинг?! Рашк! Бу менинг яна бир энг катта қусурларимдан биттаси. Ўзимга тегишли деб билган кимса ҳам мен учун буюм даражасида эди. Айниқса, эрим ва болаларим Хуллас, уч-тўрт ойдан сўнг эримнинг хиёнат кўчасига кирганини англадим. Бундай ҳолат ҳаётимда ҳеч қачон кузатилмаган, дея олмайман. Авваллари ўша юзсиз аёлларни йўлимдан олиб ташлашга уринардим ва бунинг уддасидан осонгина чиқардим ҳам. Аммо бу сафарги рақибам ўша дугонам бўлиб чиққач. Унинг бу иши тўғримиди? Менинг ҳеч кимга халақит бермаётган митти дунёмни бузиши, дугонасига хиёнат қилиши, ахир бу ишни оқлаб бўлмайди! Унинг бу иши қайси жиноятчининг айбидан кам?! Қучоқ очиб уйингда кутсанг, меҳмон қилсанг, у бўлса… Мана, яна ўзимни оқлашга тушиб кетибман.
Давоми 13:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33🔥5👍1
Кимнингдир умрига зомин бўлган инсон айбдорни топиш учун эмас, виждонини хотиржам қилмоқ учун ўзини оқлайди. Аммо, барибир, бу адолатдан эмас. Аслида, олдинига у менинг умримга зомин бўлди, шундай эмасми?! Яна ўзимни оқлаяпман! Хуллас, бу сафар барчаси жиддий эди. Мен эримни кундан-кунга йўқотаётганимни, уйдаги жанжаллар кўпаётгани эвазига болаларим руҳиятининг бузилаётганини яхши англардим. Эрим худди жодулангандай бирданига ўзгарди. Совуқ муносабатларни илиқлатишга, ўртамиздаги ришталарни асрашга кўп уриндим. Жамики маслаҳатларга амал қилдим. Яъни ўзимни бефарқ тутиб ҳам кўрдим, норозилик қилмадим, ўзимни босдим. Бироқ… Ўз оиласини асролмаган бир уятсиз эндиликда менинг бор-йўқ бойлигимни оиламни тортиб олаётгани фиғонимни фалакка кўтарарди. Ўша кун унинг ёнига бордим. Ҳозир ортга қайтишнинг иложи бўлганида эди, мен ҳеч қачон қадамимни унинг уйи томон босмас эдим. Эримдан кечиш эвазигами? Оиламнинг бузилишига рози бўлармидим? Эҳ, билмайман, эҳтимол, ҳеч қачон бунга кўна олмасдим. Уни кўрдиму, ўзимдан ўтган худбиннинг юзини тирнагим келди. Қаршимга гўё афсус-надоматда қолган аёлдай чиқди, ҳеч нарса бўлмагандай уйига таклиф қилди. Мен сени огоҳлантиряпман, эримдан узоқроқ юр! дедим. Мени кечир, аммо биз бир-биримизни чиндан севиб қолдик! деди у тап тортмай. Бизнинг тўртта фарзандимиз бор, неча йиллик муҳаббатимиз бор! ўзимни босишга уринсамда, кучли асабий зўриқишдан кўзларим учарди. Ақлингни йиғ, биласанку, сен биринчиси эмассан, охиргиси ҳам бўлмайсан. Аксинча, деди у ўзига ишонч билан. Назаримда, сен ҳам билиб турибсан, бу сафар бари бошқача. У мени яхши кўриб қолган. Ахир ажрашиш таклифини ҳам бердику сенга.
Эримнинг бу таклифи жаҳл устида айтилган гап деб эътибор бермагандим. Аммо қаршимда турган аёлдан бу гапни эшитиш… Улар бу ҳақида режалаштириб юрганидан далолат эди. Сен, сен мендан уни тортиб ололмайсан! Танамдаги қон кўпириб, унинг сочларига ёпишишни истардим. Мен сендан кечирим сўрайман, лекин бу ҳаёт. Унда эса кутилмаган вазиятлар… Дугонамнинг аҳмоқона фалсафасини эшитишга кимда куч қолади, айтингчи?! Бўғзига ёпишдим. У мендан анча нозик, жуссаси анча кичик эди. Ўзимни тўхтатиб қололмадим. Унинг қаршилиги эса мутлақ етарли эмасди. Мен анча муддат шу алфозда турганимни, кейин қандай қилиб одамлар ёнимда пайдо бўлганию ўзим панжара ортига тушганимни эслолмайман. Ҳозир бу тўрт девор орасида хат битарканман, элас-элас эслаяпман, хаёлан ўша мудҳиш кунга қайта-қайта боряпман. Ичимда эса минг хил ўй! Бироз йиғлаб олдим. Ўзимдаги бу ҳолатни тушунтириб беролмайман, қўлимдан келганича пала-партиш қораладим. Ҳозир менга қанча муддат беришлари, олдинги ҳаётимни тиклай олмаслигим ҳақида ўйлаяпман. Аммо энг кўп ичимни кемираётган нарса бу виждон азоби. Бир инсон менинг қўлимда, мен сабабли бу ёруғ оламни тарк этгани, энди у қайтмаслиги, бу гуноҳ юки бутун умр елкамда қолиши… Онам айтгандай, менда худбинлик ҳиси жуда кўпдир, эҳтимол, бироқ мен бутун умидларимни оиламга тиккан эдим. Орзуларим, ниятларим фақат оилам билан боғлиқ эди. Алғов-далғов гапларни ёзаётганимни биламан, аммо бу бир ожизанинг ҳозирги ички руҳияти. Менга нафрат билан қарашингиз табиий. Аммо инсонлар улардан тортиб олинган нарсалар устида қаттиқ курашади. Бу курашга хўрлик, ёлғизлик доим шерик. Мен ўзимда мавжуд ягона оламни кимдир тортиб олишидан жуда қўрқдим. Бир зум шайтоний васвасаларга асир тушиб, ўзимни йўқотдим. Кўзларимни ғазаб ва нафрат пардаси тўсиб, ҳаракатларимни бошқара олмадим. Энди эса. Болаларимнинг Менинг онам қотил, дея азоб чекишини ўйласам. Яна бир томондан эркак зотига кучли муҳаббат увол деган қарорга ҳам келиб бўлдим. Лекин, барибир, мен учун қадрли бўлган ўша ҳаётни бу ерда жуда қўмсаяпман. Ҳар тонг ҳовлимиз боғчасида нонушта тайёрлаб бир оила бўлиб ўтиришимизни нақадар соғинибман!Энди ҳеч қайтмайдиган ўша кунларнинг ҳижрони билан бирга дугонамнинг ўлими кўз олдимдан кетмаяпти. Илтимос, куйган дилимни эзиб, менга таъна-дашномлар берманг. Кўнглим кўтарилиши, турмушнинг туширган муштидан туриб кета олишим учун ёрдам беринг. Кимнингдир дардини буткул ҳис этмай туриб, унга ҳукм ўқиманг.
Тамом...
Дилдора.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эримнинг бу таклифи жаҳл устида айтилган гап деб эътибор бермагандим. Аммо қаршимда турган аёлдан бу гапни эшитиш… Улар бу ҳақида режалаштириб юрганидан далолат эди. Сен, сен мендан уни тортиб ололмайсан! Танамдаги қон кўпириб, унинг сочларига ёпишишни истардим. Мен сендан кечирим сўрайман, лекин бу ҳаёт. Унда эса кутилмаган вазиятлар… Дугонамнинг аҳмоқона фалсафасини эшитишга кимда куч қолади, айтингчи?! Бўғзига ёпишдим. У мендан анча нозик, жуссаси анча кичик эди. Ўзимни тўхтатиб қололмадим. Унинг қаршилиги эса мутлақ етарли эмасди. Мен анча муддат шу алфозда турганимни, кейин қандай қилиб одамлар ёнимда пайдо бўлганию ўзим панжара ортига тушганимни эслолмайман. Ҳозир бу тўрт девор орасида хат битарканман, элас-элас эслаяпман, хаёлан ўша мудҳиш кунга қайта-қайта боряпман. Ичимда эса минг хил ўй! Бироз йиғлаб олдим. Ўзимдаги бу ҳолатни тушунтириб беролмайман, қўлимдан келганича пала-партиш қораладим. Ҳозир менга қанча муддат беришлари, олдинги ҳаётимни тиклай олмаслигим ҳақида ўйлаяпман. Аммо энг кўп ичимни кемираётган нарса бу виждон азоби. Бир инсон менинг қўлимда, мен сабабли бу ёруғ оламни тарк этгани, энди у қайтмаслиги, бу гуноҳ юки бутун умр елкамда қолиши… Онам айтгандай, менда худбинлик ҳиси жуда кўпдир, эҳтимол, бироқ мен бутун умидларимни оиламга тиккан эдим. Орзуларим, ниятларим фақат оилам билан боғлиқ эди. Алғов-далғов гапларни ёзаётганимни биламан, аммо бу бир ожизанинг ҳозирги ички руҳияти. Менга нафрат билан қарашингиз табиий. Аммо инсонлар улардан тортиб олинган нарсалар устида қаттиқ курашади. Бу курашга хўрлик, ёлғизлик доим шерик. Мен ўзимда мавжуд ягона оламни кимдир тортиб олишидан жуда қўрқдим. Бир зум шайтоний васвасаларга асир тушиб, ўзимни йўқотдим. Кўзларимни ғазаб ва нафрат пардаси тўсиб, ҳаракатларимни бошқара олмадим. Энди эса. Болаларимнинг Менинг онам қотил, дея азоб чекишини ўйласам. Яна бир томондан эркак зотига кучли муҳаббат увол деган қарорга ҳам келиб бўлдим. Лекин, барибир, мен учун қадрли бўлган ўша ҳаётни бу ерда жуда қўмсаяпман. Ҳар тонг ҳовлимиз боғчасида нонушта тайёрлаб бир оила бўлиб ўтиришимизни нақадар соғинибман!Энди ҳеч қайтмайдиган ўша кунларнинг ҳижрони билан бирга дугонамнинг ўлими кўз олдимдан кетмаяпти. Илтимос, куйган дилимни эзиб, менга таъна-дашномлар берманг. Кўнглим кўтарилиши, турмушнинг туширган муштидан туриб кета олишим учун ёрдам беринг. Кимнингдир дардини буткул ҳис этмай туриб, унга ҳукм ўқиманг.
Тамом...
Дилдора.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26😢16
- Дада
марожнийга пул
беринг!
- Ҳўп бўлади-да ота оғил, мана
олақолинг.
- Дада зўр машина сотаётган экан
мана бууундай, олиб беринг!
- Ҳа майли-да, сазангиз ўлмасин
ўғлим, мана бориб олақолинг.
- Дада бугун кўпроқ беринг,
ўртоқларим билан айланмоқчи эдик.
- Ҳўп ўғлим, мана…
- Дада ўқитувчимиз ҳаммадан пул
йиғяпти, беринг.
- Дада янги туфлига пул беринг,
буниси эскириб кетди.
- Дада бугун дўстимнинг туғилган
куни, совғага пул беринг.
- Дада, битирув оқшомига пул
йиғяпмиз, шунга…
- Дада репетиторга пул беринг.
- Дада йўлкирага пул беринг.
- Дада шартнома пулини эртага
тўлаш керак экан.
- Дада бозорга тушиб кийиниб
чиқсамми дегандим, ҳамма
ўртоқларим яхши кийиниб
юришади, шунга озроқ…
- Дада сессияга анчагина ҳаражат
бўлади, пул юборинг.
- Дада пул…
- Дада пул!
***
- Ўғлим, уйнинг томидан сал чакка
ўтяпти-да, шуни қишгача тўғирлаб
қўйсак дегандим. Агар имконинг
бўлса…
- Дада ҳозирмас, ўзи ишлар
юришмай турибди, буни устига
эрта-индин набирангизни суннат
тўйини қилиш керак.
- Ўғлим, ун- мойнинг таги кўриниб
қолибди, бир йўлинг тушса…
- Дада, яқинда рўзғор қилиб
бергандим-ку! Бир амаллаб
туринглар, ҳамма пулни “оборот”га
тикиб юбордим.
- Ўғлим, онангни нок егиси
келаётган экан. Биласан, анчадан
буён тоби йўқ, мен кўчага
чиқолмайман, ўзинг топиб келсанг…
- Дада! Қишда нок қанча туришини
биласизми? Ўзи учма-уч етказиб
турган бўлсам…
- Ўғлим, доктор дориларни
рўйҳатини ёзиб кетди.
Даволанмасам бўлмас экан...
- Дада! Нима мендан бошқа
болаларингиз йўқми? Ана, акамга,
опамга айтинг!
- Ўғлим, бир келиб кетсанг
бўларди…
- Нега дада? Тинчликми? Ё яна пул
керакми?
- Онангни жанозасига уғлим...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
марожнийга пул
беринг!
- Ҳўп бўлади-да ота оғил, мана
олақолинг.
- Дада зўр машина сотаётган экан
мана бууундай, олиб беринг!
- Ҳа майли-да, сазангиз ўлмасин
ўғлим, мана бориб олақолинг.
- Дада бугун кўпроқ беринг,
ўртоқларим билан айланмоқчи эдик.
- Ҳўп ўғлим, мана…
- Дада ўқитувчимиз ҳаммадан пул
йиғяпти, беринг.
- Дада янги туфлига пул беринг,
буниси эскириб кетди.
- Дада бугун дўстимнинг туғилган
куни, совғага пул беринг.
- Дада, битирув оқшомига пул
йиғяпмиз, шунга…
- Дада репетиторга пул беринг.
- Дада йўлкирага пул беринг.
- Дада шартнома пулини эртага
тўлаш керак экан.
- Дада бозорга тушиб кийиниб
чиқсамми дегандим, ҳамма
ўртоқларим яхши кийиниб
юришади, шунга озроқ…
- Дада сессияга анчагина ҳаражат
бўлади, пул юборинг.
- Дада пул…
- Дада пул!
***
- Ўғлим, уйнинг томидан сал чакка
ўтяпти-да, шуни қишгача тўғирлаб
қўйсак дегандим. Агар имконинг
бўлса…
- Дада ҳозирмас, ўзи ишлар
юришмай турибди, буни устига
эрта-индин набирангизни суннат
тўйини қилиш керак.
- Ўғлим, ун- мойнинг таги кўриниб
қолибди, бир йўлинг тушса…
- Дада, яқинда рўзғор қилиб
бергандим-ку! Бир амаллаб
туринглар, ҳамма пулни “оборот”га
тикиб юбордим.
- Ўғлим, онангни нок егиси
келаётган экан. Биласан, анчадан
буён тоби йўқ, мен кўчага
чиқолмайман, ўзинг топиб келсанг…
- Дада! Қишда нок қанча туришини
биласизми? Ўзи учма-уч етказиб
турган бўлсам…
- Ўғлим, доктор дориларни
рўйҳатини ёзиб кетди.
Даволанмасам бўлмас экан...
- Дада! Нима мендан бошқа
болаларингиз йўқми? Ана, акамга,
опамга айтинг!
- Ўғлим, бир келиб кетсанг
бўларди…
- Нега дада? Тинчликми? Ё яна пул
керакми?
- Онангни жанозасига уғлим...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15😢11💔7🔥2