Қатарликлар мени ҳайратга солди!!!
Жаҳон чемпионати бошланган куннинг ўзидаёқ 558 нафар ғайридин Исломни қабул қилгани расман эълон қилинди. Қатар давлати ўз юртига келган хорижликларга қандай хизматлар кўрсатмоқда?
Қуйида улар билан танишинг:
1. Спиртли ичимлик ва ЛГБТ ташвиқоти тақиқланди.
2. Ҳар бир стулга 8 тилда Ислом ҳақида маълумот берилган каталоглар қўйилди.
3. Меҳмонхона ва футбол майдонига чиқиш йўлакларига Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қисқа ҳадиси шарифлари илиб қўйилди.
4. QR-код иловаси билан 8 тилда Қуръони карим маънолар таржимаси ҳамда Исломни танитувчи дастурлар ўрнатилди.
5. Масжид муаззинлари хушовоз ва жарангдор товушли муаззинлар билан алмаштирилди. Азон овози етиб бориши учун стадионларга махсус жиҳозлар ўрнатилди.
6. Шунингдек, 2000 кишилик жамоа Исломга даъват лойиҳасини бошлаб юборди.
7. Буниси энг охирги хушхабар: Жаҳон чемпионати доирасида бўлиб ўтаётган барча тадбир ва кўнгилхушликларга азон чақирилган вақтда "Ибодат танаффуси" берилади. Бу вақтда барча куй-қўшиқ ва тадбирлар тўхтатилади.
P.S: Аллоҳ таоло бунга сабабчи бўлган барчадан Ўзи рози бўлсин!
AbdullohRahim
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жаҳон чемпионати бошланган куннинг ўзидаёқ 558 нафар ғайридин Исломни қабул қилгани расман эълон қилинди. Қатар давлати ўз юртига келган хорижликларга қандай хизматлар кўрсатмоқда?
Қуйида улар билан танишинг:
1. Спиртли ичимлик ва ЛГБТ ташвиқоти тақиқланди.
2. Ҳар бир стулга 8 тилда Ислом ҳақида маълумот берилган каталоглар қўйилди.
3. Меҳмонхона ва футбол майдонига чиқиш йўлакларига Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қисқа ҳадиси шарифлари илиб қўйилди.
4. QR-код иловаси билан 8 тилда Қуръони карим маънолар таржимаси ҳамда Исломни танитувчи дастурлар ўрнатилди.
5. Масжид муаззинлари хушовоз ва жарангдор товушли муаззинлар билан алмаштирилди. Азон овози етиб бориши учун стадионларга махсус жиҳозлар ўрнатилди.
6. Шунингдек, 2000 кишилик жамоа Исломга даъват лойиҳасини бошлаб юборди.
7. Буниси энг охирги хушхабар: Жаҳон чемпионати доирасида бўлиб ўтаётган барча тадбир ва кўнгилхушликларга азон чақирилган вақтда "Ибодат танаффуси" берилади. Бу вақтда барча куй-қўшиқ ва тадбирлар тўхтатилади.
P.S: Аллоҳ таоло бунга сабабчи бўлган барчадан Ўзи рози бўлсин!
AbdullohRahim
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍18❤14🔥6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ҚАЙТАР ДУНЁ
Кимдир биргина яхшилиги эвазига эъзоз топган, кимдир биргина ёмонлиги эвазига завол топган...
Аллоҳ мунофиқлардан қилмасин...
•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кимдир биргина яхшилиги эвазига эъзоз топган, кимдир биргина ёмонлиги эвазига завол топган...
Аллоҳ мунофиқлардан қилмасин...
•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🥰3😁1
Қисқа йўл...
Бир танишим у билан касалхонага бирга бориб келишимни илтимос қилди. Очиғи, бу таклиф менга унчалик ёқмади. Бугун улфатлар билан ўтиришимиз бор эди. Улфатлар билан мазза қилиб, бир отамлашмоқчи эдик. Аммо бу танишимга йўқ дейиш ноқулай бўлади. Чунки унинг оилавий аҳволидан яхши хабардор эдим.”Улгурарман, зиёфатга ҳам” дея рози бўлдим!
Ҳа, унга қийин эди: бир томондан касал онаси...бир томонда ёш болалари....ва касал ётган аёли.
Биз унинг шифохонадаги аёлидан хабар олгани йўлга чиқдик.
Шифохона атрофида одам кўп. Ҳамма ўз яқинидан хабар олиш учун келган.
Мен ҳам танишимни ташқарида кутиб турадиган бўлдим.
Касалхона биқинидаги ўриндиқда ўтирибман. Шу тоб бошига дўппи кийган, маҳзун бир отахон ёнимга келиб ўтирди. Унга салом бердим. У бош силкиганча алик олди. Тушундим: бошига мусибат тушган...
Танишимдан дарак йўқ, вақт эса ўтиб борарди. Мен зиёфатга улгуришим керак эди. Мени бу ерга судраган танишимдан шу қадар жаҳлим чиқдики!....
Шу пайт ёнимда ўтирган отахон бирдан йиғлаб юборса бўладими?! Мен уни юпатишга тушдим:
– Отахон, нима бўлди? Нега йиғлаяпсиз? – деб сўрадим.
У индамади. Аммо кейин кўз ёшини артиб аста жавоб қилди:
– Ўғлимнинг зиёратига келгандим болам! Шунга кўзимга ёш келди! Ўтиб кетади...
Ана энди масала бир оз ойдинлашди. Демак, анави ерда, шундоқ йўлнинг нариги томонида қабристон бор экан-да! Мен бу ерда туғруқхона борлигини билардим-у, аммо қабристон борлигини энди кўрдим!
Шу тоб бир хаёл миямга урилди:
“Тавба! Бир томонда туғруқхона, Бир томонда қабристон! Астағфируллоҳ! Ўртада эса мен. Инсон умри бунча қисқа йўл бўлмаса! Туғруқхонадан чиқиб тўғри қабристонга йўл оламиз! Умр ҳам аслида шу бир қисқа йўл! Биз еса шу қисқа йўлга ҳам чидамай, улкан гуноҳлар қилиб қўямиз! Тавба! Ё алҳазар!..”
Зиёфатга эса бормадим.
Шерзод Ҳайдарбеков
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир танишим у билан касалхонага бирга бориб келишимни илтимос қилди. Очиғи, бу таклиф менга унчалик ёқмади. Бугун улфатлар билан ўтиришимиз бор эди. Улфатлар билан мазза қилиб, бир отамлашмоқчи эдик. Аммо бу танишимга йўқ дейиш ноқулай бўлади. Чунки унинг оилавий аҳволидан яхши хабардор эдим.”Улгурарман, зиёфатга ҳам” дея рози бўлдим!
Ҳа, унга қийин эди: бир томондан касал онаси...бир томонда ёш болалари....ва касал ётган аёли.
Биз унинг шифохонадаги аёлидан хабар олгани йўлга чиқдик.
Шифохона атрофида одам кўп. Ҳамма ўз яқинидан хабар олиш учун келган.
Мен ҳам танишимни ташқарида кутиб турадиган бўлдим.
Касалхона биқинидаги ўриндиқда ўтирибман. Шу тоб бошига дўппи кийган, маҳзун бир отахон ёнимга келиб ўтирди. Унга салом бердим. У бош силкиганча алик олди. Тушундим: бошига мусибат тушган...
Танишимдан дарак йўқ, вақт эса ўтиб борарди. Мен зиёфатга улгуришим керак эди. Мени бу ерга судраган танишимдан шу қадар жаҳлим чиқдики!....
Шу пайт ёнимда ўтирган отахон бирдан йиғлаб юборса бўладими?! Мен уни юпатишга тушдим:
– Отахон, нима бўлди? Нега йиғлаяпсиз? – деб сўрадим.
У индамади. Аммо кейин кўз ёшини артиб аста жавоб қилди:
– Ўғлимнинг зиёратига келгандим болам! Шунга кўзимга ёш келди! Ўтиб кетади...
Ана энди масала бир оз ойдинлашди. Демак, анави ерда, шундоқ йўлнинг нариги томонида қабристон бор экан-да! Мен бу ерда туғруқхона борлигини билардим-у, аммо қабристон борлигини энди кўрдим!
Шу тоб бир хаёл миямга урилди:
“Тавба! Бир томонда туғруқхона, Бир томонда қабристон! Астағфируллоҳ! Ўртада эса мен. Инсон умри бунча қисқа йўл бўлмаса! Туғруқхонадан чиқиб тўғри қабристонга йўл оламиз! Умр ҳам аслида шу бир қисқа йўл! Биз еса шу қисқа йўлга ҳам чидамай, улкан гуноҳлар қилиб қўямиз! Тавба! Ё алҳазар!..”
Зиёфатга эса бормадим.
Шерзод Ҳайдарбеков
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤11👍1🥰1
Орзулар...
Кўчада автобус кутиб гурунглашиб қолган бир тўп аёллар сал нарироқда басавлат эри билан гаплашиб турган бойвучча хонимга ҳаваслари келди.
- Хааа...- чўзиб хўрсинди улардан бири. – Aгар мени ҳам шунақа эрим бўлганида, тинчгина уйда ўтирардим. Минг ишлаганинг билан эркакники бўлак!
- Тўғри,- хўрсинди бошқаси.- Кўйлагини қаранг! Шунақа чиройли кийимларим бўлса, маликалардай юрардим!
- Менда унинг тиллалари бўлса, йўқ демасдим! - деди учинчиси. - Бу тақинчоқлар билан бир эмас, иккала қизимниям сепи бут бўларди-да…
Яна бир аёлнинг хаёли бойвуччанинг қирмизи рангдаги уловида эди:
- Мен, - деди у ширин энтикиб. - Машинам бўлишини орзу қиламан. Тиқилинч автобусларда юриш жонимга тегди! Анавинақа қимматбаҳо эмас, “Матиз” бўлса ҳам жон дердим!
Қолган аёллар ҳам кўзларини куйдираётган хонимни ҳавас-у ҳасад аралаш муҳокама қилиб, орзулари билан ўртоқлашишарди...
Аммо уларга ҳам ҳавас билан қараётган бир одам борлигини билишмасди.
У рўпарадаги бекатда, кўзида ёш билан Яратганга мурожаат қиларди:
-Агар шу аёллар каби оёқ-қўлим бутун бўлганида эди, болаларимни тиланчилик билан эмас, меҳнат қилиб топган пулимга боқардим!
Унутманг! Сиз учун шунчаки бўлган омил бошқа кимлардир учун орзудир! Ўзингизда борини қадрланг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кўчада автобус кутиб гурунглашиб қолган бир тўп аёллар сал нарироқда басавлат эри билан гаплашиб турган бойвучча хонимга ҳаваслари келди.
- Хааа...- чўзиб хўрсинди улардан бири. – Aгар мени ҳам шунақа эрим бўлганида, тинчгина уйда ўтирардим. Минг ишлаганинг билан эркакники бўлак!
- Тўғри,- хўрсинди бошқаси.- Кўйлагини қаранг! Шунақа чиройли кийимларим бўлса, маликалардай юрардим!
- Менда унинг тиллалари бўлса, йўқ демасдим! - деди учинчиси. - Бу тақинчоқлар билан бир эмас, иккала қизимниям сепи бут бўларди-да…
Яна бир аёлнинг хаёли бойвуччанинг қирмизи рангдаги уловида эди:
- Мен, - деди у ширин энтикиб. - Машинам бўлишини орзу қиламан. Тиқилинч автобусларда юриш жонимга тегди! Анавинақа қимматбаҳо эмас, “Матиз” бўлса ҳам жон дердим!
Қолган аёллар ҳам кўзларини куйдираётган хонимни ҳавас-у ҳасад аралаш муҳокама қилиб, орзулари билан ўртоқлашишарди...
Аммо уларга ҳам ҳавас билан қараётган бир одам борлигини билишмасди.
У рўпарадаги бекатда, кўзида ёш билан Яратганга мурожаат қиларди:
-Агар шу аёллар каби оёқ-қўлим бутун бўлганида эди, болаларимни тиланчилик билан эмас, меҳнат қилиб топган пулимга боқардим!
Унутманг! Сиз учун шунчаки бўлган омил бошқа кимлардир учун орзудир! Ўзингизда борини қадрланг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤13👍8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤️❤️ЭРИНГИЗНИНГ КЎНГЛИГА ЙЎЛ ТОПИШНИНГ 1001 ХИЛ ЙЎЛИ ❤️❤️
❤️❤️МАЪШУҚАЛАРНИНГ 1000 ХИЛ СИРЛАРИ ❤️❤️
❤️❤️САМАОЦЕНКАНИ КЎТАРИШ СИРЛАРИ❤️❤️
💋💋ГЎЗАЛЛИК УЧУН ТАБИИЙ МАСКА ВА УХОДЛАР💋💋
💋💋Сизнинг кундалик ҳаракатингиз албатта зўўр натижага олиб келади💋💋
ФАКАТ АËЛЛАР УЧУН🥰👇
https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
❤️❤️МАЪШУҚАЛАРНИНГ 1000 ХИЛ СИРЛАРИ ❤️❤️
❤️❤️САМАОЦЕНКАНИ КЎТАРИШ СИРЛАРИ❤️❤️
💋💋ГЎЗАЛЛИК УЧУН ТАБИИЙ МАСКА ВА УХОДЛАР💋💋
💋💋Сизнинг кундалик ҳаракатингиз албатта зўўр натижага олиб келади💋💋
ФАКАТ АËЛЛАР УЧУН🥰👇
https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
❤2
Ўзидан кечган инсон ўзгани бахтли қилар...
Мен отам билан гаплашиб ўтиришни яхши кўрардим. Бир куни улар: “Биласанми ўғлим, шу амманг жудаям меҳрибон, бошқача-де”, - деб қолдилар.
- Биламан, аммажоним бизларни ҳам ўз фарзандларидек яхши кўрадилар. Биз ҳам уларни яхши кўрамиз, - дедим.
- Ҳеч эсимдан чиқмайди... Бир куни мактаб ошхонасидан иккита булочка олиб, биттасини менга берган. Қорним жудаям очиб турганди. Шунақанги мазза қилиб еганман, унинг таъми, синглимнинг меҳрибонлиги бир умрга хотирамга муҳрланган, - дедилар.
Отамларнинг шу гапларидан 3-4 кун ўтгач, аммажоним уйимизга келиб қолдилар. Уларга отамнинг шу гапларини эслатдим. Аммажоним кулиб қўйдилар ва: “Ўзи шу акам меҳрибон, бошқачалар. Мен воқеа аслида қандай бўлганлигини айтиб бераман. Яхшилаб қулоқ сол”.
- Мактабнинг иккинчи ёки учинчи синф ўқувчисиман. Овқат пулини эсдан чиқариб, уйда қолдирибман. Катта танаффус вақтида ҳамма синфдошларим ошхонага кетишди. Мен тезда юқори синфда ўқийдиган шу акамларнинг олдиларига бориб: “Ака, агар ортиқча пулингиз бўлса беринг, синфдошларим билан ошхонага кетаяпмиз”, - дедим.
- Албатта синглим, ман доим ортиқча пул олиб юраман, ма, олгин”, - деб пул берганлар.
Мен ошхонага кириб, иккита гўштли сомса олдим. Шу пайт кўзим акамнинг синфдошларига тушиб қолди. Қарасам, уларнинг орасида акам йўқлар. Ошхона деразасидан кўрдимки, акам битта ўзлари ташқари ҳовлида айланиб юрибдилар. Ана шунда билдимки, акам ўзлари оч қолсалар ҳам, ёнларидаги ҳамма пулни менга берган эканлар...
Тезда акамнинг олдиларига чиққанман. Битта сомса ўзимга, иккинчисини акамга берганман. Биргаликда кулишиб, мазза қилиб еганмиз. Бу воқеа бир умр эсимдан чиқмайди...
Ўзидан кечган инсон ўзгани бахтли қилар. Шу гапларимни ҳеч қачон унутмагин!
Ҳожиматов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Мен отам билан гаплашиб ўтиришни яхши кўрардим. Бир куни улар: “Биласанми ўғлим, шу амманг жудаям меҳрибон, бошқача-де”, - деб қолдилар.
- Биламан, аммажоним бизларни ҳам ўз фарзандларидек яхши кўрадилар. Биз ҳам уларни яхши кўрамиз, - дедим.
- Ҳеч эсимдан чиқмайди... Бир куни мактаб ошхонасидан иккита булочка олиб, биттасини менга берган. Қорним жудаям очиб турганди. Шунақанги мазза қилиб еганман, унинг таъми, синглимнинг меҳрибонлиги бир умрга хотирамга муҳрланган, - дедилар.
Отамларнинг шу гапларидан 3-4 кун ўтгач, аммажоним уйимизга келиб қолдилар. Уларга отамнинг шу гапларини эслатдим. Аммажоним кулиб қўйдилар ва: “Ўзи шу акам меҳрибон, бошқачалар. Мен воқеа аслида қандай бўлганлигини айтиб бераман. Яхшилаб қулоқ сол”.
- Мактабнинг иккинчи ёки учинчи синф ўқувчисиман. Овқат пулини эсдан чиқариб, уйда қолдирибман. Катта танаффус вақтида ҳамма синфдошларим ошхонага кетишди. Мен тезда юқори синфда ўқийдиган шу акамларнинг олдиларига бориб: “Ака, агар ортиқча пулингиз бўлса беринг, синфдошларим билан ошхонага кетаяпмиз”, - дедим.
- Албатта синглим, ман доим ортиқча пул олиб юраман, ма, олгин”, - деб пул берганлар.
Мен ошхонага кириб, иккита гўштли сомса олдим. Шу пайт кўзим акамнинг синфдошларига тушиб қолди. Қарасам, уларнинг орасида акам йўқлар. Ошхона деразасидан кўрдимки, акам битта ўзлари ташқари ҳовлида айланиб юрибдилар. Ана шунда билдимки, акам ўзлари оч қолсалар ҳам, ёнларидаги ҳамма пулни менга берган эканлар...
Тезда акамнинг олдиларига чиққанман. Битта сомса ўзимга, иккинчисини акамга берганман. Биргаликда кулишиб, мазза қилиб еганмиз. Бу воқеа бир умр эсимдан чиқмайди...
Ўзидан кечган инсон ўзгани бахтли қилар. Шу гапларимни ҳеч қачон унутмагин!
Ҳожиматов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19🥰11
Эркак киши аёлини олдида ухламаса гуноҳми?
Эркак киши аёлини олдида ухламаса, яъни аёли бир ўзи хар доим ухласа эркак
кишига гуноҳми?
ЖАВОБ:👇🏼
Эркак киши аёлини олдида ухламаса, яъни аёли бир ўзи хар доим ухласа эркак
кишига гуноҳми?
ЖАВОБ:👇🏼
❤7
#хайрли_тун
Дунё ўткинчи
У ҳақида камроқ ўйланг
Қалбингизга бироз дам беринг
Тунингизни Аллоҳни зикри билан ўтказинг...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Дунё ўткинчи
У ҳақида камроқ ўйланг
Қалбингизга бироз дам беринг
Тунингизни Аллоҳни зикри билан ўтказинг...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌨 Ассалому Алайкум! ЖУМА тонги муборак бўлсин 🌬
🌲 Қалбингиз иймонга
🌨 Уйингиз қувончга
❄️ Юзингиз нурга
🌧 Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
☝️ Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌲 Қалбингиз иймонга
🌨 Уйингиз қувончга
❄️ Юзингиз нурга
🌧 Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
☝️ Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бугун 30 январь - Ўзбекистон Республикасининг 1-президенти Ислом Каримовнинг таваллуд куни.
Агарда ҳозир ҳаёт бўлганларидa 88 ёшни қарши олган бўлар эди. Охиратлари обод бўлсин.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Агарда ҳозир ҳаёт бўлганларидa 88 ёшни қарши олган бўлар эди. Охиратлари обод бўлсин.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍3
Ногирон қиз тақдири...
(Бўлган воқеа асосида битилди)
Бу хикоя эхтимол кимларгадир эриш туюлар, аммо нетайким, ёзмасликни иложи бўлмади. Миямда чарх уриб компютер қаршисига ўтқазиб қўйди. Бундай воқеалар бошқа рўй бермасин дея Эгамга илтижо қиламан... Қурбон аканинг уч фарзанди бор. Каттаси Шерзод 19-ёшда бўлиб, сингиллари Гулнора 16-ёш, Салима 13-ёшда эди. Шерзод новойлик қиларди. Гулнора эса ногирон эди бояқиш. Ойдек қизининг ахволи ота-онанинг бағрини эзар, аммо унинг ўтирган ўрнида хам гулдек хунар ўрганиши бироз тасалли берарди. Унинг чизган расмини кўрган одамнинг хаваси келар, расмдаги тоғларга, боғларга рухи учарди гўё. Энг қувонарлиси, Гулнора шундай чиройли нимчалар, жемфер ва пайпоқчалар тўқирдики кўриб ёқа ушлайсиз. Бу ишлар бозорга бориб сотилмасди, қўшнилардан ортмас, хатто буюртмалар бериб туришарди. Қўли гул Гулноранинг хусни хам ойдек эди. Хамма хавас қилардию, аммо умртқа туфайли юролмас қизлигини ўйлаб ачинишарди. Тенги чиқсин деб дуо қилишарди. Гулнора хеч кимга дардини билдирмас, Аллохга шукрона айтиб, аравачасини салқин жойга ғилдиратиб келардида, ўз иши билан машғул бўларди. Унинг хиргойи қилаётганини эшитиш учун аста қулоқ солсангиз шундай сўзлар гувохи бўлардингиз: Эй Эгам розиман берибсан Қулингга шундайин бир қисмат Айтурсан эхтимол соғларга Эй бандам, кўзинг оч бу ибрат!. Қурбон ака адирда дехқончилик қиларди. Иш кўпайганда аёли билан эрталаб тугунга нон-чойини тугиб кетишганча, шомда қайтишарди. Шундай кунларнинг бирида Шерзод синглиси ёпган нонларини олиш учун уйга келса Салима мактабга кетган экан. Аканинг–ака деганиям номус қиласан нияти бузилди. Уйда хеч ким йўқ, сингилнинг эса қаршилик қилишга кучи етмади...
Салима мактабдан келганда, излар ёпилган, опаси дераза қаршисида-аравачада пиқ-пиқ йиғлаб ўтирарди.
- Опа, нега йиғлаябсан, мана мен келдим асалим. Бирон жойинг оғриябдими, 13-ёшли синглисининг оналарча мехрибонлигидан бадтар кўнгли бузилди. Салима воқеадан бехабар, опам яна оғриб қолди деган хаёлда минг айланиб парвона бўла бошлади.
- Йиғламагин Гули... истайсанми ашула айтиб рақс тушиб бераман. Ёки китоб ўқиб берайми, шириним?
Эх, бу манзарага гувох бўлиш қанчалар оғир! Бири жонимни олса-ю, иккинчиси юрагини тутсая, эй Аллохи-и-им! Қисмат хам шунчалар бўлурми нетай Энди қай мозорга жисмимни элтай
Ё Раббим кечикма ол омонатинг Бундай разолатга қандайин чидай! Гулноранинг жисми ногирон эсада, ғурури, ор-номуси соғ эди. Эртасига синглисига бўлган воқеани хаммасини айтиб хат ёзди. Хат шундай сўзлар билан бошланди: Салимажоним асал синглим! Бу хатни ёзмасам хам бўларди, лекин сенинг гулдай жисмингга ит тегишидан хавотирдаман. Нафсига бир мушт уролмаган номард билан бир қориндан талашиб тушганим алам! Ўзимнинг мехрибоним, ширинсўзим, дардкашим мен энди чидолмайман... Салима Мактабдан келиб тўғри опасининг хонасига юзланди:
- Опажоним мен келдим, зерикмадингми? полда узалаб тушиб ётган опасини кўриб югуриб бошини қўлларига тутди. Кўзлари юмуқ, бадани совуб, бармоқлари чангак бўлиб қотиб қолганди. Шундагина шолчанинг анчагина қисми қондан халқоб бўлганини, опасининг билаги кесилганини кўрди. Кўз ёшлари қароғига хиёнат қилиб, дувва юзларига ёғиларкан, бор овозда дод солди:
- Ёрдам беринглар! Ким бо-о-о-о-р! Нима қилиб қўйдинг опа-а-а-а... Хотима ўрнида шуни айтишим мумкинки, Шерзод (эътибор беринг акаси демаябман) хозирда тегишли моддалар билан қамоқ жазосига хукм қилинди. Хозирда у қамоқдаги ЗЕК окалари даврасида ЎЗ ВАЗИФАСИНИ бажариб юрган бўлса ажабмас! Ногиронлар курсисига михланганча
Ўтирарди ой юзли хур опа буткул,
Опасининг дардларига бахолича
Кўмаклашар эди ёлғиз дилдош сингил... Ака эди шайтоний бир махлуқ даюс, Ногирон қиз номусига тегди хайвон... Акасидан топталган қиз бўлиб маюс Ўз жонига қасд қилдию, бўлди қурбон.
Ётар эди у гул яноқ чўкиб қонга
Доғда қолган сингил бўзлаб Художонга
Деди: Эй Художон, нима учун? Нега-а-а?...
Аллохим гунохкор бандаларингни ўзинг кечир!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Бўлган воқеа асосида битилди)
Бу хикоя эхтимол кимларгадир эриш туюлар, аммо нетайким, ёзмасликни иложи бўлмади. Миямда чарх уриб компютер қаршисига ўтқазиб қўйди. Бундай воқеалар бошқа рўй бермасин дея Эгамга илтижо қиламан... Қурбон аканинг уч фарзанди бор. Каттаси Шерзод 19-ёшда бўлиб, сингиллари Гулнора 16-ёш, Салима 13-ёшда эди. Шерзод новойлик қиларди. Гулнора эса ногирон эди бояқиш. Ойдек қизининг ахволи ота-онанинг бағрини эзар, аммо унинг ўтирган ўрнида хам гулдек хунар ўрганиши бироз тасалли берарди. Унинг чизган расмини кўрган одамнинг хаваси келар, расмдаги тоғларга, боғларга рухи учарди гўё. Энг қувонарлиси, Гулнора шундай чиройли нимчалар, жемфер ва пайпоқчалар тўқирдики кўриб ёқа ушлайсиз. Бу ишлар бозорга бориб сотилмасди, қўшнилардан ортмас, хатто буюртмалар бериб туришарди. Қўли гул Гулноранинг хусни хам ойдек эди. Хамма хавас қилардию, аммо умртқа туфайли юролмас қизлигини ўйлаб ачинишарди. Тенги чиқсин деб дуо қилишарди. Гулнора хеч кимга дардини билдирмас, Аллохга шукрона айтиб, аравачасини салқин жойга ғилдиратиб келардида, ўз иши билан машғул бўларди. Унинг хиргойи қилаётганини эшитиш учун аста қулоқ солсангиз шундай сўзлар гувохи бўлардингиз: Эй Эгам розиман берибсан Қулингга шундайин бир қисмат Айтурсан эхтимол соғларга Эй бандам, кўзинг оч бу ибрат!. Қурбон ака адирда дехқончилик қиларди. Иш кўпайганда аёли билан эрталаб тугунга нон-чойини тугиб кетишганча, шомда қайтишарди. Шундай кунларнинг бирида Шерзод синглиси ёпган нонларини олиш учун уйга келса Салима мактабга кетган экан. Аканинг–ака деганиям номус қиласан нияти бузилди. Уйда хеч ким йўқ, сингилнинг эса қаршилик қилишга кучи етмади...
Салима мактабдан келганда, излар ёпилган, опаси дераза қаршисида-аравачада пиқ-пиқ йиғлаб ўтирарди.
- Опа, нега йиғлаябсан, мана мен келдим асалим. Бирон жойинг оғриябдими, 13-ёшли синглисининг оналарча мехрибонлигидан бадтар кўнгли бузилди. Салима воқеадан бехабар, опам яна оғриб қолди деган хаёлда минг айланиб парвона бўла бошлади.
- Йиғламагин Гули... истайсанми ашула айтиб рақс тушиб бераман. Ёки китоб ўқиб берайми, шириним?
Эх, бу манзарага гувох бўлиш қанчалар оғир! Бири жонимни олса-ю, иккинчиси юрагини тутсая, эй Аллохи-и-им! Қисмат хам шунчалар бўлурми нетай Энди қай мозорга жисмимни элтай
Ё Раббим кечикма ол омонатинг Бундай разолатга қандайин чидай! Гулноранинг жисми ногирон эсада, ғурури, ор-номуси соғ эди. Эртасига синглисига бўлган воқеани хаммасини айтиб хат ёзди. Хат шундай сўзлар билан бошланди: Салимажоним асал синглим! Бу хатни ёзмасам хам бўларди, лекин сенинг гулдай жисмингга ит тегишидан хавотирдаман. Нафсига бир мушт уролмаган номард билан бир қориндан талашиб тушганим алам! Ўзимнинг мехрибоним, ширинсўзим, дардкашим мен энди чидолмайман... Салима Мактабдан келиб тўғри опасининг хонасига юзланди:
- Опажоним мен келдим, зерикмадингми? полда узалаб тушиб ётган опасини кўриб югуриб бошини қўлларига тутди. Кўзлари юмуқ, бадани совуб, бармоқлари чангак бўлиб қотиб қолганди. Шундагина шолчанинг анчагина қисми қондан халқоб бўлганини, опасининг билаги кесилганини кўрди. Кўз ёшлари қароғига хиёнат қилиб, дувва юзларига ёғиларкан, бор овозда дод солди:
- Ёрдам беринглар! Ким бо-о-о-о-р! Нима қилиб қўйдинг опа-а-а-а... Хотима ўрнида шуни айтишим мумкинки, Шерзод (эътибор беринг акаси демаябман) хозирда тегишли моддалар билан қамоқ жазосига хукм қилинди. Хозирда у қамоқдаги ЗЕК окалари даврасида ЎЗ ВАЗИФАСИНИ бажариб юрган бўлса ажабмас! Ногиронлар курсисига михланганча
Ўтирарди ой юзли хур опа буткул,
Опасининг дардларига бахолича
Кўмаклашар эди ёлғиз дилдош сингил... Ака эди шайтоний бир махлуқ даюс, Ногирон қиз номусига тегди хайвон... Акасидан топталган қиз бўлиб маюс Ўз жонига қасд қилдию, бўлди қурбон.
Ётар эди у гул яноқ чўкиб қонга
Доғда қолган сингил бўзлаб Художонга
Деди: Эй Художон, нима учун? Нега-а-а?...
Аллохим гунохкор бандаларингни ўзинг кечир!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32😢4
- Вой, эндигина уйга кетмокчи булиб тургандим. Келганингиз яхши булди, бирга кетамиз, - Ирода юзига эрини жонидан ортик севгувчи аёл никобини кийиб, Зафарга пешвоз чикди.
- Яхши булиб колдингизми, янга? - кай-ниси Гулшириндан хол-ахвол сураётган булса-да, кахрли нигохи хотинига када-лганди. Ирода эса эрининг жахли чикканини сезмагандай сохта табассум килиб тураверди.
- Янгам билан гурунглашиб, кеч булиб колганини сезмай колибман. Майли, ян-га, биз бораколайлик. Эртага яна кела-ман.
- Икки овсин иноклашиб колибсизлар-ми? - хотинига синовчан бокди Зафар.
- Одамни уялтирманг, дадаси, - хандон отди Ирода. - Шундай кунга бир-бири-мизга ёрдам бермасак, качон ёрдам-лашамиз?
- Сен мушук, сингари текинга офтобга чикмайдиганлардансан. Бир гапинг булмаса янгамни олдида уралашавер-масдинг, - деди Зафар. Ирода баттар хандон отиб, эрининг кулидан култик-лаб олди.
- Гапингизам бор булсин, дадаси. Юра колинг, янгам дам олсинлар энди.
Ирода ва кайниси кетди. Гулширин хайхотдай палатада хаёлларт билан ёлгиз колди. Эри бош врач билан гапла-шиб, Гулшириннинг олдига бошка бемо-рни куймасликлари учун колган урин-ларга хам пул тулаб куйганди. Ёнида гаплашадиган одам йуклиги учун зери-киб кетарди, хозир эса овсинининг най-рангларини билиб коладиган одам йук-лиги учун шукур килди.
Уйга кайтган куни хам кайнонаси Иро-дани алкаб дуо килди: "Овсинлар опа-сингиллардан хам якинроктбулиши ке-рак. Доим бир-бирларингга ана шундай мехрибон булинглар!" Бу гап айтилган-да Ирода кайнонасининг оркасида эди.
Гулширингма караб "Жим"! дегандек курсатгич бармогини лабига босди.
Хозир шуларни эсларкан, Гулширин-нинг виждони кийналиб кетди. Ирода-нинг макрларига узини шерикдек хис килди. Ирода качонгача шундай килиб хаммани лакиллатмокчи экан? Ишкилиб, охири бахайр булсин. Хаёлини дарвозанинг очилиши, кушни Зубайда опанинг Холида хола-юв дегани эшити-лди. Бирпасдан кейин Холида хола би-лан кулида коса кутарган Зубайда опа кириб келди. Гулшириннинг юзидан упиб куришаркан, кулидаги косани бир четга куйди.
- Келинжон, одам уятли булиб колди сизни олдингизда. Болаларнинг ташви-шидан ортиб сизни куришга хам чикол-майман.
- Нега бундай дейсиз, Зубайда опа? - хижолат булди Гулширин. - Якиндагина кизингиз Сабохатхон чиккан эдилар. Бирам ажойиб кизингиз борки, илойим, бахтли булсинлар.
- Айтганингиз келсин, илойим! - Зубай-да опага кизи хакида айтилган гаплар ёкиб тушди. - Насиб булса, якинда уни-ям эгасига топшириб, кунглим хотир-жам булади. Шу кунларда сепидаги куйлакларни тиктираман деб юрибди. Шахарда донги кетган келин сепини ти-кадиган тикувчига борган экан, майли, навбатга ёзиб куяман дебди. Энди эса сузидан кайтиб "Тикишим куп, бошка тикувчи топинг" деб утирибди. Сабохат шунга жигибийрон. Хозир туй мавсуми бошланган, кайси чеварга бормасин, ишим куп, олдинрок келмабсиз-да, дейди. Бу ёкда куёв томон туйни тезла-штирайлик деб утирибди.
Сабохат булса "Мен куёвникига эски кийимларим билан бораманми?", дейди.
- Зубайда опа, коллежда укиганимда тикувчилик курсига катнагандим. Келинлик куйлакларимни хам узим тикканман. Агар Сабохатхонни кийим-ларини тикиш керак булса, кулимдан келганча ёрдам бераман, - деди Гулши-рин.
Бу гап Холида холага хам, Зубайда опага хам янгилик эди, шунинг учунми, унга ишонкирамай карашди. Зубайда опанинг хаёлидан "Бунга ишонсаму, бор матоларни билиб-билмай киркиб, буз-са..." деган уй утди. Аммо дилидагини тили чикармади.
- Майли айтаман, бугун олдингизга чи-кади, - деди иккиланиб. Холида хола эса норозилигини ошкора айди-куйди:
- Хой, келин, уйлаб гапирябсизми? Шу уйга келин булиб тушганингиздан буён бирор марта кулингизга кайчи олиб, бирор нарса бичганингизни курганим йук. Бировнинг сепини кандай тикасиз?
- Ойижон, тикув машинкасини овозини эшитсам бошим гувиллайди деганингиз учун тикиш килмайман. Уззукун осмон-га термилиб ётавериб зерикиб кетдим. Хуп, деяколинг, ойижон. Бир курай-чи, кулим тикишдан чикиб кетмаганмикан?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Яхши булиб колдингизми, янга? - кай-ниси Гулшириндан хол-ахвол сураётган булса-да, кахрли нигохи хотинига када-лганди. Ирода эса эрининг жахли чикканини сезмагандай сохта табассум килиб тураверди.
- Янгам билан гурунглашиб, кеч булиб колганини сезмай колибман. Майли, ян-га, биз бораколайлик. Эртага яна кела-ман.
- Икки овсин иноклашиб колибсизлар-ми? - хотинига синовчан бокди Зафар.
- Одамни уялтирманг, дадаси, - хандон отди Ирода. - Шундай кунга бир-бири-мизга ёрдам бермасак, качон ёрдам-лашамиз?
- Сен мушук, сингари текинга офтобга чикмайдиганлардансан. Бир гапинг булмаса янгамни олдида уралашавер-масдинг, - деди Зафар. Ирода баттар хандон отиб, эрининг кулидан култик-лаб олди.
- Гапингизам бор булсин, дадаси. Юра колинг, янгам дам олсинлар энди.
Ирода ва кайниси кетди. Гулширин хайхотдай палатада хаёлларт билан ёлгиз колди. Эри бош врач билан гапла-шиб, Гулшириннинг олдига бошка бемо-рни куймасликлари учун колган урин-ларга хам пул тулаб куйганди. Ёнида гаплашадиган одам йуклиги учун зери-киб кетарди, хозир эса овсинининг най-рангларини билиб коладиган одам йук-лиги учун шукур килди.
Уйга кайтган куни хам кайнонаси Иро-дани алкаб дуо килди: "Овсинлар опа-сингиллардан хам якинроктбулиши ке-рак. Доим бир-бирларингга ана шундай мехрибон булинглар!" Бу гап айтилган-да Ирода кайнонасининг оркасида эди.
Гулширингма караб "Жим"! дегандек курсатгич бармогини лабига босди.
Хозир шуларни эсларкан, Гулширин-нинг виждони кийналиб кетди. Ирода-нинг макрларига узини шерикдек хис килди. Ирода качонгача шундай килиб хаммани лакиллатмокчи экан? Ишкилиб, охири бахайр булсин. Хаёлини дарвозанинг очилиши, кушни Зубайда опанинг Холида хола-юв дегани эшити-лди. Бирпасдан кейин Холида хола би-лан кулида коса кутарган Зубайда опа кириб келди. Гулшириннинг юзидан упиб куришаркан, кулидаги косани бир четга куйди.
- Келинжон, одам уятли булиб колди сизни олдингизда. Болаларнинг ташви-шидан ортиб сизни куришга хам чикол-майман.
- Нега бундай дейсиз, Зубайда опа? - хижолат булди Гулширин. - Якиндагина кизингиз Сабохатхон чиккан эдилар. Бирам ажойиб кизингиз борки, илойим, бахтли булсинлар.
- Айтганингиз келсин, илойим! - Зубай-да опага кизи хакида айтилган гаплар ёкиб тушди. - Насиб булса, якинда уни-ям эгасига топшириб, кунглим хотир-жам булади. Шу кунларда сепидаги куйлакларни тиктираман деб юрибди. Шахарда донги кетган келин сепини ти-кадиган тикувчига борган экан, майли, навбатга ёзиб куяман дебди. Энди эса сузидан кайтиб "Тикишим куп, бошка тикувчи топинг" деб утирибди. Сабохат шунга жигибийрон. Хозир туй мавсуми бошланган, кайси чеварга бормасин, ишим куп, олдинрок келмабсиз-да, дейди. Бу ёкда куёв томон туйни тезла-штирайлик деб утирибди.
Сабохат булса "Мен куёвникига эски кийимларим билан бораманми?", дейди.
- Зубайда опа, коллежда укиганимда тикувчилик курсига катнагандим. Келинлик куйлакларимни хам узим тикканман. Агар Сабохатхонни кийим-ларини тикиш керак булса, кулимдан келганча ёрдам бераман, - деди Гулши-рин.
Бу гап Холида холага хам, Зубайда опага хам янгилик эди, шунинг учунми, унга ишонкирамай карашди. Зубайда опанинг хаёлидан "Бунга ишонсаму, бор матоларни билиб-билмай киркиб, буз-са..." деган уй утди. Аммо дилидагини тили чикармади.
- Майли айтаман, бугун олдингизга чи-кади, - деди иккиланиб. Холида хола эса норозилигини ошкора айди-куйди:
- Хой, келин, уйлаб гапирябсизми? Шу уйга келин булиб тушганингиздан буён бирор марта кулингизга кайчи олиб, бирор нарса бичганингизни курганим йук. Бировнинг сепини кандай тикасиз?
- Ойижон, тикув машинкасини овозини эшитсам бошим гувиллайди деганингиз учун тикиш килмайман. Уззукун осмон-га термилиб ётавериб зерикиб кетдим. Хуп, деяколинг, ойижон. Бир курай-чи, кулим тикишдан чикиб кетмаганмикан?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍3
Чиндан хам Холида хола Гулширин янги келин булган кезларида тикув ма-шинкаси ёнига утирса, "бошимни огритиб юбордингиз" деб куймасди. Аслида тикув машинасининг овози куп хам баланд эмас. Дадаси Гулширинни-нг туйига энг сунгги русумдаги компь-ютерлашган тикув машинасини совга килганди. Кейинчалик узи хам болала-ри кичиклиги, рузгор ташвишларига уралашиб колгани сабабли тикиш-би-чишни йигиштириб куйди.
Зубайда опанинг кизи Сабохат бирор соатлардан сунг чикди. Унинг кулида одмигина мато бор эди. Гулширин мий-игида кулиб куйди: "Зубайда опа мени кунгли огримасин деб кизини юбориб-ди. Олдин шу оддийгина матодан бирор нима чикарсин-чи, деб уйлаган".
Уша куни Гулшириннинг уй четида ёт-ган тикув машинаси устидаги гилоф очилди. Углига "кайчини олиб бер, ул-чагични топиб бер" деб узига ёрдамчи килиб олди. Эрига айтиб, каравоти ёни-га бичишга кулай булиши учун текис тахта куйдирди. Оркасига ёстик тираб утирди, матони етти эмас, етмиш марта улчади. Бу ишларни шунчалик согинган эканки, берилиб кетди. Кули ишдаю, хаёли коллеждаги укувчилик йилларига кетди. Ушанда гурухдаги кизлар билан ким энг чиройли тикади деб мусобака уйнашарди. Устози доим Гулширин топ-ган фасонларни мактарди, "чокларинг тоза чикади" дерди. Гулширин килаёт-ган ишига шу кадар берилиб кетдики, бундан завкланарди. Машинаси хам одам кулларини хис этгандек шувиллаб ишларди. Эртаси куни тушга якин куй-лак тайёр булди. Тезрок эгасига топши-ргиси келиб, "бор, Сабохат опангни ча-кириб кел" деди. Куйлакни кийиб кур-ган Сабохатнинг кузлари чакнаб кетди - куйлак чиндан хам устига куйиб куй-гандай тикилган, узига жудаям ярашганди.
- Вой, янгажон, ёнгинамизда шундок кули гул тикувчи туриб, мен кимларга ялиниб юрибман-а! Булди, келинлик кийимларимни сиз тикасиз!
Ойнада узини хар томондан томоша килаётган Сабохатга караб Гулширин завкланиб кулди, узини ишидан гурур-ланди.
Чиндан хам Сабохат уша куниёк куй-лаклик матоларини олиб чикди. Гулши-рин иккиси хар бир матога мос фасон чизишди, Сабохат телефонидан интер-нетга уланиб, турли янги бичимдаги куйлакларнинг суратини олди. Ун кунга колмай кизгинанинг келинлик куйлак-лари тайёр булди. Келиннинг туй либос-ларини куришга келган кизлар хам бир-биридан бежирим куйлакларни куриб хаваслари келди. "Тикувчингиз ким, манзилини бизга айтинг" дейишди. Ки-зининг либослари тез ва осонгина бит-ганидан Зубайда опв хам хурсанд. Туй-дан бир кун олдин Гулшириннинг олди-га чикди.
- Узим айланай сиздан, келинжон. Тиккан куйлакларингиз кизимнинг бир хуснига ун хусн кушди. Канийди, оёгин-гиз тузалиб кетган булсаю, узингиз даврани тулдириб утирсангиз. Туйга боролмасангиз хам мана буни олиб ку-йинг-у, Гулширинга бир даста пул узат-ди.
- Зубайда опа, мен куйлакларни пул учун тикканим йук.
Мендан Сабохатхонга туй совгаси була колсин. Худо хохласа, угил курса, угли-нинг туйида бошидан охиригача уйнай-ман. Пулни узингизга олиб куйинг, кам-чиликларингизга ишлатарсиз.
Зубайда опа Гулширинни узок дуо килди.
Тез орада шу атрофда яшайдиган киз-жувонлар махаллада чиккан янги чевар дарагини эшитиб кела бошлашди. Хали тулик согайиб кетмаган Гулширин уларнинг илтимосига йук деёлмас, бир томондан эса кайнонасидан хижолат буларди. Илгари бу ишларни ёктирма-ган Холида хола келини мижозлари бе-риб кетган пулларни икки куллаб узига тутказгач, индамай куя колди. Кайтан-га, "куйлакларни тезрок-тезрок тикиб беринг" деб куймайди. Купдан буён иш-сиз булиб колган Зохиднинг кули хам пул куриб колди. Гулширин эрига бил-дирмай унинг шими, куйлаклари чунта-гига пул солиб куярди. Кейин кийимла-рни ювишдан олдин чунтакларини тек-шириб курган киши булиб, "вой, каранг Зохид ака, чунтакларингизга пул солиб куйган экансиз, топиб олдим" дерди.
Зохид "топиб олинган" пуллар каердан келаётганини билса-да, индамай куяр-ди. Уларнинг муносабатлари на иссик, на совук. Ришталарни олдингидек бог-лашга дилга тушган тугунлар халал бе-рарди. Гулширин имкон тугилди дегун-ча бу тугунни ечишга харакат килар, Зохид эса хамон йулини тополмаётган йуловчи сингари аросатда эди.
Дилфуза Зарипова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Зубайда опанинг кизи Сабохат бирор соатлардан сунг чикди. Унинг кулида одмигина мато бор эди. Гулширин мий-игида кулиб куйди: "Зубайда опа мени кунгли огримасин деб кизини юбориб-ди. Олдин шу оддийгина матодан бирор нима чикарсин-чи, деб уйлаган".
Уша куни Гулшириннинг уй четида ёт-ган тикув машинаси устидаги гилоф очилди. Углига "кайчини олиб бер, ул-чагични топиб бер" деб узига ёрдамчи килиб олди. Эрига айтиб, каравоти ёни-га бичишга кулай булиши учун текис тахта куйдирди. Оркасига ёстик тираб утирди, матони етти эмас, етмиш марта улчади. Бу ишларни шунчалик согинган эканки, берилиб кетди. Кули ишдаю, хаёли коллеждаги укувчилик йилларига кетди. Ушанда гурухдаги кизлар билан ким энг чиройли тикади деб мусобака уйнашарди. Устози доим Гулширин топ-ган фасонларни мактарди, "чокларинг тоза чикади" дерди. Гулширин килаёт-ган ишига шу кадар берилиб кетдики, бундан завкланарди. Машинаси хам одам кулларини хис этгандек шувиллаб ишларди. Эртаси куни тушга якин куй-лак тайёр булди. Тезрок эгасига топши-ргиси келиб, "бор, Сабохат опангни ча-кириб кел" деди. Куйлакни кийиб кур-ган Сабохатнинг кузлари чакнаб кетди - куйлак чиндан хам устига куйиб куй-гандай тикилган, узига жудаям ярашганди.
- Вой, янгажон, ёнгинамизда шундок кули гул тикувчи туриб, мен кимларга ялиниб юрибман-а! Булди, келинлик кийимларимни сиз тикасиз!
Ойнада узини хар томондан томоша килаётган Сабохатга караб Гулширин завкланиб кулди, узини ишидан гурур-ланди.
Чиндан хам Сабохат уша куниёк куй-лаклик матоларини олиб чикди. Гулши-рин иккиси хар бир матога мос фасон чизишди, Сабохат телефонидан интер-нетга уланиб, турли янги бичимдаги куйлакларнинг суратини олди. Ун кунга колмай кизгинанинг келинлик куйлак-лари тайёр булди. Келиннинг туй либос-ларини куришга келган кизлар хам бир-биридан бежирим куйлакларни куриб хаваслари келди. "Тикувчингиз ким, манзилини бизга айтинг" дейишди. Ки-зининг либослари тез ва осонгина бит-ганидан Зубайда опв хам хурсанд. Туй-дан бир кун олдин Гулшириннинг олди-га чикди.
- Узим айланай сиздан, келинжон. Тиккан куйлакларингиз кизимнинг бир хуснига ун хусн кушди. Канийди, оёгин-гиз тузалиб кетган булсаю, узингиз даврани тулдириб утирсангиз. Туйга боролмасангиз хам мана буни олиб ку-йинг-у, Гулширинга бир даста пул узат-ди.
- Зубайда опа, мен куйлакларни пул учун тикканим йук.
Мендан Сабохатхонга туй совгаси була колсин. Худо хохласа, угил курса, угли-нинг туйида бошидан охиригача уйнай-ман. Пулни узингизга олиб куйинг, кам-чиликларингизга ишлатарсиз.
Зубайда опа Гулширинни узок дуо килди.
Тез орада шу атрофда яшайдиган киз-жувонлар махаллада чиккан янги чевар дарагини эшитиб кела бошлашди. Хали тулик согайиб кетмаган Гулширин уларнинг илтимосига йук деёлмас, бир томондан эса кайнонасидан хижолат буларди. Илгари бу ишларни ёктирма-ган Холида хола келини мижозлари бе-риб кетган пулларни икки куллаб узига тутказгач, индамай куя колди. Кайтан-га, "куйлакларни тезрок-тезрок тикиб беринг" деб куймайди. Купдан буён иш-сиз булиб колган Зохиднинг кули хам пул куриб колди. Гулширин эрига бил-дирмай унинг шими, куйлаклари чунта-гига пул солиб куярди. Кейин кийимла-рни ювишдан олдин чунтакларини тек-шириб курган киши булиб, "вой, каранг Зохид ака, чунтакларингизга пул солиб куйган экансиз, топиб олдим" дерди.
Зохид "топиб олинган" пуллар каердан келаётганини билса-да, индамай куяр-ди. Уларнинг муносабатлари на иссик, на совук. Ришталарни олдингидек бог-лашга дилга тушган тугунлар халал бе-рарди. Гулширин имкон тугилди дегун-ча бу тугунни ечишга харакат килар, Зохид эса хамон йулини тополмаётган йуловчи сингари аросатда эди.
Дилфуза Зарипова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34👍9
Нихоят Гулшириннинг оёгидаги гипс олинадиган кун келди. Оёгини махкам кисиб турган кишандан халос булган аёлнинг кувончи чексиз. Тушакка мих-ланиб ётган кунларида "бир умр шу ахволда колиб кетсам нима булади?" деган вахима ораларди юрагига. Врач "олдинига култиктаёкда юришни урга-насиз, кейин узингиз юра бошлайсиз. Чопкиллаб кетганингизда бизни хам унутманг" деганида кувончдан кузла-ридан ёш чикиб кетди. Энди у яна юра олади! Яна болалари билан бирга кадам босади, уни согиниб колган хов-лида чопкиллаб хизмат килади. Энди хеч нарсадан нолимайди. Дунёда хеч нарса саломатликка тенг келмас экан.
Култиктаёкда битта-битта кадам таш-лаб юришни ургана бошлади. Оёклари яна ерни хис килганида ундан бахтиёр-рок одам йук эди. Энди култиктаёкда суяниб булса хам узи овкат тайёрлай олади, утириб, енгил кирларни ювади. Энг мухими-хеч кимга ортикча ташвиш булмайди. Аста-секин култиктаёкни бир четга куйиб, уй ичида узи хеч ким-нинг ёрдамсиз кадам ташлашни ургана бошлади. Эндигина атак-чечак килиш-ни урганаётган гудак сингари девор ушлаб бир-бир кадам босади, гавдаси-ни тутиб олиб, хеч нарсага таянмай юришга уринади. Аввалига курка-кур-ка кадам ташлаётган Гулширин бора-бора дадиллик билан юра бошлади. Биринчи марта хона ичида узи юргани-ни хеч ким курмади. Гулширин эса ку-вончини ким биландир булишгиси кела-рди. Шуни билгандай эри у турган хона томон кириб кела бошлади. Зохид те-лефонда ким биландир берилиб гапла-шаётгани учун каршисига кувонч билан чикаётган хотинини пайкамади. Шошиб ичкари хонага кириб кетди. Гулширин эрини хайрон колдириш учун унинг ор-тидан кадам ташлади. Аммо эшик ол-дига етганида такка тухтаб колди.
- Дустим, илтимос, менга Нозиманинг аник манзилини топиб беринг. Мен бо-ламни куришим керак. У бизнинг муха-ббатимиз меваси. Уларни шунчаки куй-иб юборолмайман.
Гулшириннинг бошига осмон кулаб тушгандек булди гуё. Куз олди корон-гилашиб, гандираклаб кетди. Демак, эри Нозимани хамон унутолмаган, уни топиш илинжида. Гулширин уртадаги муносабатларни тиклашга хар канча уринса хам Зохиднинг бефарклиги са-баби шу экан-да.
- Майли, дустим, кунгирогингизни кута-ман, - Зохид гапини тугатиб, ортига бу-рилди-ю Гулширинни курди. Унинг ран-ги докадек окариб кетганини куриб ха-мма гапни эшитганини англади. Узини оклашга суз тополмади.
- Мени тушун, углимни топишим керак. У менинг фарзандим, - дея олди зурга.
Гулширин жавоб бермади. Унинг бир дакика олдинги кувончидан асар хам колмаган, куз ёшлари юзини ювиб ту-шарди. Улар муносабатларини ойдин-лаштирмай туриб ховлида кий-чув ово-зи эшитилиб колди. Аёл кишининг "Вой- дод, ёрдам беринглар!" деган кичкири-ги, эркак кишининг "Улдираман сени!" деб бакиргани, Холида холанинг карга-нгани эшитилди. Зохид югуриб, Гулши-рин эса оксоклана оксоклана ховлига чикишди. Ёрдам сураб кичкираётган овсини Ирода экан. Кайниси Зафар унинг сочидан бураб тортар, "Фохиша, сен улишинг керак!"деб бакирар, Иро-данинг дуч келган жойига тепар, Холи-да хола эса бошини чангаллаганча "Шарманда булдик, хонадонимизни на- хсга ботириб юрган экан бу. Бошимизга келган балолар шунинг касридан экан" деб уввос соларди. Гулшириннинг юра-ги шувиллаб кетди. Кайниси Ироданинг килмишларини билиб колганга ухшайди
Зафар ошхонага кириб куй суядиган пичокни олиб чикиб, Ироданинг устига бостириб кела бошлади. Гулширин дах-шатга тушиб, узини кайниси томон отди унинг кулидаги пичокка тармашди: "Ундай килманг, укажон! Узингизни бо-синг". Зафарнинг кулидаги пичок оти-либ нарирокка бориб тушди. Кайниси Гулширинни бор кучи билан итариб юборди, у зарб билан деворга урилди. Якиндагина машина зарбидан азият че-ккан эмасми, суяклари зиркираб огри-ди, кузи тиниб кетди. Узига келиб улгу-рмасидан кайниси унинг устига бости-риб келди.
- Бу-ку, бир бузуки экан, сиз-чи?! Сиз уларга кушмачилик килдингизми? Уйи-мни сотдим деб алдаб, бу ифлосга бе-риб куйибсиз-да! Канча пул берди куш-мачилигингиз учун?
- Зафар, гапингни уйлаб гапир! - Зохид шахд билан келиб, укасини силтади. - Нима деяётганингни биласанми? Нима-лар буляпти узи?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Култиктаёкда битта-битта кадам таш-лаб юришни ургана бошлади. Оёклари яна ерни хис килганида ундан бахтиёр-рок одам йук эди. Энди култиктаёкда суяниб булса хам узи овкат тайёрлай олади, утириб, енгил кирларни ювади. Энг мухими-хеч кимга ортикча ташвиш булмайди. Аста-секин култиктаёкни бир четга куйиб, уй ичида узи хеч ким-нинг ёрдамсиз кадам ташлашни ургана бошлади. Эндигина атак-чечак килиш-ни урганаётган гудак сингари девор ушлаб бир-бир кадам босади, гавдаси-ни тутиб олиб, хеч нарсага таянмай юришга уринади. Аввалига курка-кур-ка кадам ташлаётган Гулширин бора-бора дадиллик билан юра бошлади. Биринчи марта хона ичида узи юргани-ни хеч ким курмади. Гулширин эса ку-вончини ким биландир булишгиси кела-рди. Шуни билгандай эри у турган хона томон кириб кела бошлади. Зохид те-лефонда ким биландир берилиб гапла-шаётгани учун каршисига кувонч билан чикаётган хотинини пайкамади. Шошиб ичкари хонага кириб кетди. Гулширин эрини хайрон колдириш учун унинг ор-тидан кадам ташлади. Аммо эшик ол-дига етганида такка тухтаб колди.
- Дустим, илтимос, менга Нозиманинг аник манзилини топиб беринг. Мен бо-ламни куришим керак. У бизнинг муха-ббатимиз меваси. Уларни шунчаки куй-иб юборолмайман.
Гулшириннинг бошига осмон кулаб тушгандек булди гуё. Куз олди корон-гилашиб, гандираклаб кетди. Демак, эри Нозимани хамон унутолмаган, уни топиш илинжида. Гулширин уртадаги муносабатларни тиклашга хар канча уринса хам Зохиднинг бефарклиги са-баби шу экан-да.
- Майли, дустим, кунгирогингизни кута-ман, - Зохид гапини тугатиб, ортига бу-рилди-ю Гулширинни курди. Унинг ран-ги докадек окариб кетганини куриб ха-мма гапни эшитганини англади. Узини оклашга суз тополмади.
- Мени тушун, углимни топишим керак. У менинг фарзандим, - дея олди зурга.
Гулширин жавоб бермади. Унинг бир дакика олдинги кувончидан асар хам колмаган, куз ёшлари юзини ювиб ту-шарди. Улар муносабатларини ойдин-лаштирмай туриб ховлида кий-чув ово-зи эшитилиб колди. Аёл кишининг "Вой- дод, ёрдам беринглар!" деган кичкири-ги, эркак кишининг "Улдираман сени!" деб бакиргани, Холида холанинг карга-нгани эшитилди. Зохид югуриб, Гулши-рин эса оксоклана оксоклана ховлига чикишди. Ёрдам сураб кичкираётган овсини Ирода экан. Кайниси Зафар унинг сочидан бураб тортар, "Фохиша, сен улишинг керак!"деб бакирар, Иро-данинг дуч келган жойига тепар, Холи-да хола эса бошини чангаллаганча "Шарманда булдик, хонадонимизни на- хсга ботириб юрган экан бу. Бошимизга келган балолар шунинг касридан экан" деб уввос соларди. Гулшириннинг юра-ги шувиллаб кетди. Кайниси Ироданинг килмишларини билиб колганга ухшайди
Зафар ошхонага кириб куй суядиган пичокни олиб чикиб, Ироданинг устига бостириб кела бошлади. Гулширин дах-шатга тушиб, узини кайниси томон отди унинг кулидаги пичокка тармашди: "Ундай килманг, укажон! Узингизни бо-синг". Зафарнинг кулидаги пичок оти-либ нарирокка бориб тушди. Кайниси Гулширинни бор кучи билан итариб юборди, у зарб билан деворга урилди. Якиндагина машина зарбидан азият че-ккан эмасми, суяклари зиркираб огри-ди, кузи тиниб кетди. Узига келиб улгу-рмасидан кайниси унинг устига бости-риб келди.
- Бу-ку, бир бузуки экан, сиз-чи?! Сиз уларга кушмачилик килдингизми? Уйи-мни сотдим деб алдаб, бу ифлосга бе-риб куйибсиз-да! Канча пул берди куш-мачилигингиз учун?
- Зафар, гапингни уйлаб гапир! - Зохид шахд билан келиб, укасини силтади. - Нима деяётганингни биласанми? Нима-лар буляпти узи?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32👍22👏1
Фол туфайли пароканда бўлган оила..
“Тилла асбобларингизни келинингиз олган. 5-10 кун ичида қариндошлари келгандир. Ўша қариндошига бериб юборган”. Фолбиннинг сўзларини эшитиб Раҳимахон довдираб қолди. Келини тушганига ҳали бир йил ҳам бўлгани йўқ. Келини бор деса бор дегудек. Ножўя ҳаракатини шу вақтгача сезмади. Аммо фолбиннинг сўзларидан кейин кўнгилга гумон ин қуриб бўлган эди. Фолбиннинг олдидан бир аҳволда уйига етиб келди. Ҳовлисида кутиб олган келини кўзига бошқача бўлиб кўриниб кетди. Ҳушламайроқ саломига алик олиб, хонасига кириб нима қилиш кераклигини режасини туза бошлади.
Ўша кундан бошлаб Раҳимахоннинг оиласидан хотиржамлик кўтарилди. Келинининг ҳар бир ҳаракати шубҳали кўриниб: “Шу вақтгача ичимда илон сақлаган эканман”, деган ўй бир зумга ҳам тарк этмади. Арзимаган нарса бўлиб кўринган нарсадан катта жанжал кўтариб, ахири “ўғри” деган ном билан келинини уйдан ҳайдади. Гапни нимадалигини билмоқчи бўлган ўғлини жеркиб ташлади. Онасининг важоҳатига қарши бора олмаган ўғил хотини билан ажрашишга мажбур бўлди.
Раҳимахон кўнглидагидек келин топгунига ҳам анча вақт ўтди. Бу орада уйдан ҳайдалган келин бошқа турмуш қуриб, ўғилчалик бўлди.
Кўнглига ёққанини топиб, тўй тараддудини бошлаган Раҳимахон уй жиҳозларини тозалашга уринди. Не кўз билан кўрсинки тутилмайдиган чиннилар ичида келинни ўғрига чиқаришига сабаб бўлган тилла асбоблари турарди. Оёқ-қўллари музлаб қолди. Бир оилани пароканда бўлишига, гулдек келинига туҳмат қилишига сабаб бўлган фолбинни ҳам, унинг сўзига кирган ўзини ҳам ич-ичдан қарғади. Аммо ҳеч нарсани ўзгартириб бўлмас эди.
Бир нарсасини йўқотган, бирор ишда шубҳага борган кимса, айниқса илмсиз, маърифатсиз аёл-қизлар ёки тушкунликка тушган инсонларнинг аксарияти муаммонинг ечимини топиш учун фолбинларга боришади. Оилавий ажримларнинг келиб чиқиши, акани укадан ажратадиган, қудалар, қўшнилар, ҳамкасблар орасига совуқчилик туширадиган фолбинлар ўзларини ғайб илмини билишларини даъво қилишади. Фолбинларга борувчилар эса вақтлари, соғлиги, пули бекорга кетганлигини ҳисобини қилишмайди.
Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади:
“Аллоҳни қўйиб, фойда ҳам, зарар ҳам етказа олмайдиган нарсаларга илтижо қилманг! Агар қилсангиз, унда, албатта, Сиз золимлардандирсиз”.
“Агар Аллоҳ Сизга бирор зарар етказса, бас, Унинг Ўзидан бошқа уни кетказадиган (куч) йўқдир. Агар Сизга бирор яхшилик (етказиш)ни истаса, Унинг фазлини қайтарувчи (куч) ҳам йўқдир. Уни (фазлини) бандаларидан хоҳлаганига етказур. У Kечиримли ва Раҳмлидир” (Юнус сураси, 106-107 оятлар).
Ойша розияллоҳу анҳо айтадилар: “Одамлар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан коҳинлар ҳақида сўрадилар. Шунда у Зот: “Улар хеч нарсага арзимайдилар”, дедилар. “Эй Аллоҳнинг Расули, баъзан улар бир нарсани айтса, ҳақ бўлиб чиқади-ку?” дейишди. У зот: “У ҳақдан бўлган бир калима бўлиб, жинлардан бири уни илиб олиб,”оғайниси”нинг қулоғига товуқнинг қақиллашига ўхшатиб, илқо қилади. Улар эса унга юздан ортиқ ёлғонни аралаштириб юборадилар”, дедилар” (Бухорий ва Термизий ривоят қилганлар).
Бир киши жаноб Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларида келиб, қўлига бир нарсани беркитиб бу нима деб сўради. Шунда Расулулоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам очиқдан очиқ фолбин эмасликларини айтиб, “фолчи-ромчилар дўзахийдир” – дедилар.
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Ким фолбинга бориб, унинг гапига ишонса, Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламга нозил бўлган нарсадан ажрабди. Ким унинг ҳузурига келса-ю, гапига ишонмаса, қирқ кеча намози қабул бўлмайди” (Тобароний ривояти).
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:”Ким тугун тугиб, унга дам урса, сеҳр қилган бўлади. Ким сеҳр қилса, ширк келтирган бўлади”, деб айтганлар (Имом Насоий ривоят қилган).
Демак, фолчи-ромчиларга бориш ва улардан ўз муаммоларини ечими йўлида ёрдам сўраш гуноҳи кабиралардан бири эканлигини билдик. Биз ҳар қандай ҳолда ҳам Аллоҳ таолодан мадад ва ёрдам сўрашимиз, Унинг Ўзигагина илтижо қилишимиз лозим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Тилла асбобларингизни келинингиз олган. 5-10 кун ичида қариндошлари келгандир. Ўша қариндошига бериб юборган”. Фолбиннинг сўзларини эшитиб Раҳимахон довдираб қолди. Келини тушганига ҳали бир йил ҳам бўлгани йўқ. Келини бор деса бор дегудек. Ножўя ҳаракатини шу вақтгача сезмади. Аммо фолбиннинг сўзларидан кейин кўнгилга гумон ин қуриб бўлган эди. Фолбиннинг олдидан бир аҳволда уйига етиб келди. Ҳовлисида кутиб олган келини кўзига бошқача бўлиб кўриниб кетди. Ҳушламайроқ саломига алик олиб, хонасига кириб нима қилиш кераклигини режасини туза бошлади.
Ўша кундан бошлаб Раҳимахоннинг оиласидан хотиржамлик кўтарилди. Келинининг ҳар бир ҳаракати шубҳали кўриниб: “Шу вақтгача ичимда илон сақлаган эканман”, деган ўй бир зумга ҳам тарк этмади. Арзимаган нарса бўлиб кўринган нарсадан катта жанжал кўтариб, ахири “ўғри” деган ном билан келинини уйдан ҳайдади. Гапни нимадалигини билмоқчи бўлган ўғлини жеркиб ташлади. Онасининг важоҳатига қарши бора олмаган ўғил хотини билан ажрашишга мажбур бўлди.
Раҳимахон кўнглидагидек келин топгунига ҳам анча вақт ўтди. Бу орада уйдан ҳайдалган келин бошқа турмуш қуриб, ўғилчалик бўлди.
Кўнглига ёққанини топиб, тўй тараддудини бошлаган Раҳимахон уй жиҳозларини тозалашга уринди. Не кўз билан кўрсинки тутилмайдиган чиннилар ичида келинни ўғрига чиқаришига сабаб бўлган тилла асбоблари турарди. Оёқ-қўллари музлаб қолди. Бир оилани пароканда бўлишига, гулдек келинига туҳмат қилишига сабаб бўлган фолбинни ҳам, унинг сўзига кирган ўзини ҳам ич-ичдан қарғади. Аммо ҳеч нарсани ўзгартириб бўлмас эди.
Бир нарсасини йўқотган, бирор ишда шубҳага борган кимса, айниқса илмсиз, маърифатсиз аёл-қизлар ёки тушкунликка тушган инсонларнинг аксарияти муаммонинг ечимини топиш учун фолбинларга боришади. Оилавий ажримларнинг келиб чиқиши, акани укадан ажратадиган, қудалар, қўшнилар, ҳамкасблар орасига совуқчилик туширадиган фолбинлар ўзларини ғайб илмини билишларини даъво қилишади. Фолбинларга борувчилар эса вақтлари, соғлиги, пули бекорга кетганлигини ҳисобини қилишмайди.
Аллоҳ таоло Қуръони каримда марҳамат қилади:
“Аллоҳни қўйиб, фойда ҳам, зарар ҳам етказа олмайдиган нарсаларга илтижо қилманг! Агар қилсангиз, унда, албатта, Сиз золимлардандирсиз”.
“Агар Аллоҳ Сизга бирор зарар етказса, бас, Унинг Ўзидан бошқа уни кетказадиган (куч) йўқдир. Агар Сизга бирор яхшилик (етказиш)ни истаса, Унинг фазлини қайтарувчи (куч) ҳам йўқдир. Уни (фазлини) бандаларидан хоҳлаганига етказур. У Kечиримли ва Раҳмлидир” (Юнус сураси, 106-107 оятлар).
Ойша розияллоҳу анҳо айтадилар: “Одамлар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан коҳинлар ҳақида сўрадилар. Шунда у Зот: “Улар хеч нарсага арзимайдилар”, дедилар. “Эй Аллоҳнинг Расули, баъзан улар бир нарсани айтса, ҳақ бўлиб чиқади-ку?” дейишди. У зот: “У ҳақдан бўлган бир калима бўлиб, жинлардан бири уни илиб олиб,”оғайниси”нинг қулоғига товуқнинг қақиллашига ўхшатиб, илқо қилади. Улар эса унга юздан ортиқ ёлғонни аралаштириб юборадилар”, дедилар” (Бухорий ва Термизий ривоят қилганлар).
Бир киши жаноб Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларида келиб, қўлига бир нарсани беркитиб бу нима деб сўради. Шунда Расулулоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам очиқдан очиқ фолбин эмасликларини айтиб, “фолчи-ромчилар дўзахийдир” – дедилар.
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Ким фолбинга бориб, унинг гапига ишонса, Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламга нозил бўлган нарсадан ажрабди. Ким унинг ҳузурига келса-ю, гапига ишонмаса, қирқ кеча намози қабул бўлмайди” (Тобароний ривояти).
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:”Ким тугун тугиб, унга дам урса, сеҳр қилган бўлади. Ким сеҳр қилса, ширк келтирган бўлади”, деб айтганлар (Имом Насоий ривоят қилган).
Демак, фолчи-ромчиларга бориш ва улардан ўз муаммоларини ечими йўлида ёрдам сўраш гуноҳи кабиралардан бири эканлигини билдик. Биз ҳар қандай ҳолда ҳам Аллоҳ таолодан мадад ва ёрдам сўрашимиз, Унинг Ўзигагина илтижо қилишимиз лозим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤9👍4
Қайнона...
Толибжоннинг оиласи серфарзанд оила. Оилада бири- бирини қувалашиб етти нафар фарзанд вояга етмоқда. Каттаси бу йил еттини тамомласа , энг кичиги энди эмаклашга
ҳаракатни бошлади.
Оила бошлиғи Толибжон махалласидаги Соҳиббекнинг фирмасида иш бошқарувчи. Топиш- тутиши ёмонмаску-я, аммо шунча ейман, ичаман деб турган қора кўзларни боқишниям ўзи бўлмаслиги рост. Аёли Саодат фарзандларидан ортиб, бирон жойда ишлай олмайди. Ўзи уйида шундоқ ҳам иши етарли. Яхши ҳамки, Толибжоннинг саксонларга бориб қолган онаси Фазилат хола борлар. Болаларга ҳай-ҳайлаб, жиллақурса бешигини тебратиб мадор бўлиб турадилар. Улар ҳар икки гапни бирида : " Ёлғизимдан кўпайганларим, Аллоҳимнинг берганлари , кўрсатганига, етказганига шукр"-деб дуо қилганлари қилган.
Толибжон бугун ишдан чарчаб келди. Ҳар доимгидек келишига овқат тайёр экан. Саодат бугун чиройли қилиб хуштаъм хоним пиширибди. Ёнида қип- қизил сардаги ва майда тўғралган кўкатлар иштаҳани янаям қўзғарди.
Бувижоннинг "Бисмиллаҳир раҳмонир рахийм" и билан овқатга катталардан кейин бирин- кетин болаларнинг ҳам қўли узатилди...
Таом жуда ширин бўлган экан. Дастурхонга фотиҳа ўқилгач, Саодат қизи Саида билан идишларни йиғиштириб ошхонага йўл олди. Бир пайт эрини йўталганини эшитиб , юваётган идишини столга қўйиб остонадаги эрига саволомуз боқди:
- Ҳа , дадаси ...
- Бундан кейин ойимга овқатни алоҳида сузгин... Овқат қуюқ бўлса ҳам.
Саодат эрининг гапларига тушунмай талмовсиради . Дили оғриди:
- Ахир .... Нимага ... ?
- Онаси, тушунгин бундоқ. Мен онамнинг қанча овқат еганлариниям билмадим. Биласан, -
шу сўзларни гапираётиб Толибжоннинг овозидаги титроқ сезила бошлади ,
- ойим қариб қолганлар . Овқатниям секин ейдилар. Яна...кўпинча набираларига илиниб ...
- Дадаси , бўлди . Ҳаммасига тушундим.
Саодат эрини ортиқ гапиртиргани қўймади, сабаби ўзининг ҳам кўнгли бўшаб кетганди.
У шу топда шундай меҳрибон ўғилни тарбиялаган қайнона- онасининг ёнига тезроқ боргиси келарди...
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Толибжоннинг оиласи серфарзанд оила. Оилада бири- бирини қувалашиб етти нафар фарзанд вояга етмоқда. Каттаси бу йил еттини тамомласа , энг кичиги энди эмаклашга
ҳаракатни бошлади.
Оила бошлиғи Толибжон махалласидаги Соҳиббекнинг фирмасида иш бошқарувчи. Топиш- тутиши ёмонмаску-я, аммо шунча ейман, ичаман деб турган қора кўзларни боқишниям ўзи бўлмаслиги рост. Аёли Саодат фарзандларидан ортиб, бирон жойда ишлай олмайди. Ўзи уйида шундоқ ҳам иши етарли. Яхши ҳамки, Толибжоннинг саксонларга бориб қолган онаси Фазилат хола борлар. Болаларга ҳай-ҳайлаб, жиллақурса бешигини тебратиб мадор бўлиб турадилар. Улар ҳар икки гапни бирида : " Ёлғизимдан кўпайганларим, Аллоҳимнинг берганлари , кўрсатганига, етказганига шукр"-деб дуо қилганлари қилган.
Толибжон бугун ишдан чарчаб келди. Ҳар доимгидек келишига овқат тайёр экан. Саодат бугун чиройли қилиб хуштаъм хоним пиширибди. Ёнида қип- қизил сардаги ва майда тўғралган кўкатлар иштаҳани янаям қўзғарди.
Бувижоннинг "Бисмиллаҳир раҳмонир рахийм" и билан овқатга катталардан кейин бирин- кетин болаларнинг ҳам қўли узатилди...
Таом жуда ширин бўлган экан. Дастурхонга фотиҳа ўқилгач, Саодат қизи Саида билан идишларни йиғиштириб ошхонага йўл олди. Бир пайт эрини йўталганини эшитиб , юваётган идишини столга қўйиб остонадаги эрига саволомуз боқди:
- Ҳа , дадаси ...
- Бундан кейин ойимга овқатни алоҳида сузгин... Овқат қуюқ бўлса ҳам.
Саодат эрининг гапларига тушунмай талмовсиради . Дили оғриди:
- Ахир .... Нимага ... ?
- Онаси, тушунгин бундоқ. Мен онамнинг қанча овқат еганлариниям билмадим. Биласан, -
шу сўзларни гапираётиб Толибжоннинг овозидаги титроқ сезила бошлади ,
- ойим қариб қолганлар . Овқатниям секин ейдилар. Яна...кўпинча набираларига илиниб ...
- Дадаси , бўлди . Ҳаммасига тушундим.
Саодат эрини ортиқ гапиртиргани қўймади, сабаби ўзининг ҳам кўнгли бўшаб кетганди.
У шу топда шундай меҳрибон ўғилни тарбиялаган қайнона- онасининг ёнига тезроқ боргиси келарди...
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤14🔥5
Овсинимга душманлик қилдим...
“Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман.
Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман.
Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим.
Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим.
Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз.
Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди.
Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади.
Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади.
Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
Бир куни ишдан қайтаётсам, маҳалламиз қишлоқ врачлик пунктида ишлайдиган гинеколог дўхтир тўхтатди:
“Мана буни овсинингизга бериб қўйсангиз, илтимос. Ўзим бериб қўярдиму, аммо ҳозир жуда шошиляпман, болаларимни боғчадан олишим керак эди, - деб қолди.
Қўлидан олсам, овсинимнинг бетоблиги, зудлик билан касалхонада даволаниши кераклиги ҳақидаги шифокор хулосаси экан. Қувончим ичимга сиғмай кетди. Уйга бориб, шифокор қоғозини яшириб қўйдим. Ҳалиги дўхтир, “овсинингизнинг хасталиги жиддий, албатта даволаниши керак”, деганди.
Давоми 11 : 30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман.
Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман.
Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим.
Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим.
Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз.
Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди.
Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади.
Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади.
Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
Бир куни ишдан қайтаётсам, маҳалламиз қишлоқ врачлик пунктида ишлайдиган гинеколог дўхтир тўхтатди:
“Мана буни овсинингизга бериб қўйсангиз, илтимос. Ўзим бериб қўярдиму, аммо ҳозир жуда шошиляпман, болаларимни боғчадан олишим керак эди, - деб қолди.
Қўлидан олсам, овсинимнинг бетоблиги, зудлик билан касалхонада даволаниши кераклиги ҳақидаги шифокор хулосаси экан. Қувончим ичимга сиғмай кетди. Уйга бориб, шифокор қоғозини яшириб қўйдим. Ҳалиги дўхтир, “овсинингизнинг хасталиги жиддий, албатта даволаниши керак”, деганди.
Давоми 11 : 30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29