#Kulgutime😂
Икки Гаи ходими йўлда зерикиб туришган экан. Бир аравакаш бобой кўриниб қолибди.
Гаи ҳодимлари ҳазиллашмоқчи бўлиб бобойни тўхтатишибди.
— Отахон, ҳужжатларингизни кўриб қўяйликчи.
Шунда отахон қамчисини олиб...🤣
Отахоннинг жавобини эшитиб думалаб қоласиз🤣👇
Икки Гаи ходими йўлда зерикиб туришган экан. Бир аравакаш бобой кўриниб қолибди.
Гаи ҳодимлари ҳазиллашмоқчи бўлиб бобойни тўхтатишибди.
— Отахон, ҳужжатларингизни кўриб қўяйликчи.
Шунда отахон қамчисини олиб...🤣
Отахоннинг жавобини эшитиб думалаб қоласиз🤣👇
❤1
Аллоҳга шарт қўйишга хаққимиз борми...(ёхуд бир оиланинг ҳаёти хакида ҳаётий ҳикоя)
“Уйланганимда қурилишда ишлар эдим. Биласиз, бунақа жойда
ишлаганлар доим ишдан кейин “чангювди” қилишади. Мен ҳам қатордан қолмасдим. Аёлим у пайтда фақат бомдод намозини ўқирди. Ўзим
ичсам ҳам, намозига қаршилигим йўқ эди.Унинг диндан оз-моз хабари бўлиб, менгаям онда-сонда гапириб турарди. Шу гапларининг таъсирида “жумавой”га айландим. Аммо жума намозга чиқадиган одамнинг пайшанба куни ичиши дуруст эмаслигини ўзим ҳис этдим. Шундай қилиб, ҳар жума куни жума намозига борадиган, унга тайёргарликни эса, пайшанбадаги “чангювди”ни тарк қилишдан бошлар эдим.Кейин-кейин жумадан келибоқ ичиш юзсизликдай туюла
бошлади. Ўзимдан ўзим уялдим. Шундай қилиб, пайшанбанинг ёнига жумаям қўшилди --“чангювди” икки кунга қисқарди. Кейин чоршанба, сешанба, душанбалар ҳам пайшанбага ҳамроҳ бўлишди. Фақат шанба – ҳафтанинг охирида ичишни тарк қилиш бироз қийин бўлди. Бошқа кунларим пайшанбага қўшилиш баробарида ўзим ҳам хотинимга қўшилиб бомдодни ўқий бошладим. Аммо хотиним мендан олдинда борарди – у беш вақтга ўтган эди. Биз бахтли эдик. Аёлимни ардоқлайман, у ҳам мени ҳурмат қилади. Аммо, ҳеч нарсадан камимиз йўқ, деб айтолмайман, бундай дейишга бир камимиз тилимни тишлатади. Турмуш қурганимизга етти йил бўлган эса-да, фарзандимиз йўқ эди. Бормаган духтиримиз қолмади. Ҳеч бири айб сенда ёки хотинингда, дегани йўқ. Бошқа турмуш қурсанглар, иккалангиз ҳам фарзандли бўлиб кетасизлар, фақат бир-бирингизга тўғри келмаяпсиз, шунақаси ҳам бўлиб туради, дейишарди. Иккаламиз бир-биримизга қараб мўлтираймиз, ахир, йиллар ўтган сари у мени, мени уни жондан ортиқ кўриб борардим.Шундай кунларнинг бирида хотиним:- Бир нарсани сиз билан маслаҳат қилмоқчийдим, - деб қолди. Хаёлимга дарров қўрқинчли нарса келди.
- Нима экан? – дедим шумшайиб.
- Мен Оллоҳдан фарзанд сўраб, “Агар фарзанд берсанг, ҳижобга кираман”, деб ваъда бермоқчиман... Сиз шунга қаршилик қилмайсизми?Ёмон гапни кутиб турганимгами, хотинимнинг бу гапидан хурсанд бўлиб кетдим. Ҳатто ҳижобга киришига розилик бературиб, “Агар фарзанд берса, мен ҳам ичишни буткул ташлаб, беш вақт намозга ўтаман”, деб юбордим! Хуллас, иккимиз шу кеча шартлашдик: агар Худойим бизга фарзанд берса, у ҳижобга киради, мен ичишни ташлаб, беш вақт намоз ўқийман!Шу аҳд билан тонгни оттирдик. Эрталаб бирга бомдодни ҳам ўқидик. Намоздан кейин хотиним: “Бир нарсани ўйладим”, деб қолди.
- Хўш?
- Бизнинг Оллоҳга шарт қўйишга ҳаққимиз бормикан? Сен бизга фарзанд берсанг, ҳижобга кираман ёки намоз ўқийман, дейишга ҳаққимиз бормикан? Тўғриси, бундай шарт қўйганимга уялиб кетяпман. Яхшиси, мен ҳижобга кирай, Оллоҳим менга фарзанд берсин...
Аёлим бу сўзларни кўзда ёш билан айтди. Айтганлари менинг ҳам миямга тепди. Уялиб бошладим.
- Тўғри айтасан, - дедим, - бизнинг Оллоҳга шарт қўйишга ҳаққимиз йўқ. Мен ҳам шу бугундан ичишни буткул ташлайман-да беш вақт намозга кираман. Мукофотини эса, Ўзидан сўрайман!Оллоҳга шарт қўйганимдан бир уялган бўлсам, аёлимнинг ақли етган нарсага мен эркакнинг ақли етмаганига икки уялдим. Шу кундан ҳаёт тарзимиз ўзгарди. Фарзанд кўриш эҳтиёжи ҳам армонга эмас, ишонч ва хотиржамлик оғушидаги алланечук ширин бир соғинчга айланиб қолди. Мен ибодатимдан масрур эдим. Шу билан бирга, Оллоҳ тез кунда бизга фарзанд беришига қатъий ишонч ҳам бор эди.Ўзига беадад шукурлар бўлсинки, ўша кундан бир йил ўтиб, саккиз йил деганда қизлик бўлдик. Шу пайтга қадар фарзанд бермаганигаям шукурлар қилдим.Англадимки, У мендан пок зурриёдлар чиқаришни хоҳлаган, шунинг учун ҳам ҳаром-хариш еб-ичиб юрган маҳалимда фарзанд бермаган. Ўзига минг-минг шукурлар бўлсин. Қизнинг ортидан эса, ўғил билан ҳам сийлади...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Уйланганимда қурилишда ишлар эдим. Биласиз, бунақа жойда
ишлаганлар доим ишдан кейин “чангювди” қилишади. Мен ҳам қатордан қолмасдим. Аёлим у пайтда фақат бомдод намозини ўқирди. Ўзим
ичсам ҳам, намозига қаршилигим йўқ эди.Унинг диндан оз-моз хабари бўлиб, менгаям онда-сонда гапириб турарди. Шу гапларининг таъсирида “жумавой”га айландим. Аммо жума намозга чиқадиган одамнинг пайшанба куни ичиши дуруст эмаслигини ўзим ҳис этдим. Шундай қилиб, ҳар жума куни жума намозига борадиган, унга тайёргарликни эса, пайшанбадаги “чангювди”ни тарк қилишдан бошлар эдим.Кейин-кейин жумадан келибоқ ичиш юзсизликдай туюла
бошлади. Ўзимдан ўзим уялдим. Шундай қилиб, пайшанбанинг ёнига жумаям қўшилди --“чангювди” икки кунга қисқарди. Кейин чоршанба, сешанба, душанбалар ҳам пайшанбага ҳамроҳ бўлишди. Фақат шанба – ҳафтанинг охирида ичишни тарк қилиш бироз қийин бўлди. Бошқа кунларим пайшанбага қўшилиш баробарида ўзим ҳам хотинимга қўшилиб бомдодни ўқий бошладим. Аммо хотиним мендан олдинда борарди – у беш вақтга ўтган эди. Биз бахтли эдик. Аёлимни ардоқлайман, у ҳам мени ҳурмат қилади. Аммо, ҳеч нарсадан камимиз йўқ, деб айтолмайман, бундай дейишга бир камимиз тилимни тишлатади. Турмуш қурганимизга етти йил бўлган эса-да, фарзандимиз йўқ эди. Бормаган духтиримиз қолмади. Ҳеч бири айб сенда ёки хотинингда, дегани йўқ. Бошқа турмуш қурсанглар, иккалангиз ҳам фарзандли бўлиб кетасизлар, фақат бир-бирингизга тўғри келмаяпсиз, шунақаси ҳам бўлиб туради, дейишарди. Иккаламиз бир-биримизга қараб мўлтираймиз, ахир, йиллар ўтган сари у мени, мени уни жондан ортиқ кўриб борардим.Шундай кунларнинг бирида хотиним:- Бир нарсани сиз билан маслаҳат қилмоқчийдим, - деб қолди. Хаёлимга дарров қўрқинчли нарса келди.
- Нима экан? – дедим шумшайиб.
- Мен Оллоҳдан фарзанд сўраб, “Агар фарзанд берсанг, ҳижобга кираман”, деб ваъда бермоқчиман... Сиз шунга қаршилик қилмайсизми?Ёмон гапни кутиб турганимгами, хотинимнинг бу гапидан хурсанд бўлиб кетдим. Ҳатто ҳижобга киришига розилик бературиб, “Агар фарзанд берса, мен ҳам ичишни буткул ташлаб, беш вақт намозга ўтаман”, деб юбордим! Хуллас, иккимиз шу кеча шартлашдик: агар Худойим бизга фарзанд берса, у ҳижобга киради, мен ичишни ташлаб, беш вақт намоз ўқийман!Шу аҳд билан тонгни оттирдик. Эрталаб бирга бомдодни ҳам ўқидик. Намоздан кейин хотиним: “Бир нарсани ўйладим”, деб қолди.
- Хўш?
- Бизнинг Оллоҳга шарт қўйишга ҳаққимиз бормикан? Сен бизга фарзанд берсанг, ҳижобга кираман ёки намоз ўқийман, дейишга ҳаққимиз бормикан? Тўғриси, бундай шарт қўйганимга уялиб кетяпман. Яхшиси, мен ҳижобга кирай, Оллоҳим менга фарзанд берсин...
Аёлим бу сўзларни кўзда ёш билан айтди. Айтганлари менинг ҳам миямга тепди. Уялиб бошладим.
- Тўғри айтасан, - дедим, - бизнинг Оллоҳга шарт қўйишга ҳаққимиз йўқ. Мен ҳам шу бугундан ичишни буткул ташлайман-да беш вақт намозга кираман. Мукофотини эса, Ўзидан сўрайман!Оллоҳга шарт қўйганимдан бир уялган бўлсам, аёлимнинг ақли етган нарсага мен эркакнинг ақли етмаганига икки уялдим. Шу кундан ҳаёт тарзимиз ўзгарди. Фарзанд кўриш эҳтиёжи ҳам армонга эмас, ишонч ва хотиржамлик оғушидаги алланечук ширин бир соғинчга айланиб қолди. Мен ибодатимдан масрур эдим. Шу билан бирга, Оллоҳ тез кунда бизга фарзанд беришига қатъий ишонч ҳам бор эди.Ўзига беадад шукурлар бўлсинки, ўша кундан бир йил ўтиб, саккиз йил деганда қизлик бўлдик. Шу пайтга қадар фарзанд бермаганигаям шукурлар қилдим.Англадимки, У мендан пок зурриёдлар чиқаришни хоҳлаган, шунинг учун ҳам ҳаром-хариш еб-ичиб юрган маҳалимда фарзанд бермаган. Ўзига минг-минг шукурлар бўлсин. Қизнинг ортидан эса, ўғил билан ҳам сийлади...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35👍6🔥3👏2
”Суҳбатдошимнинг ҳикояси тахминан шундай эди. У кўзда ёш билан
сўзларини тугатаётганида, мен ҳам дастрўмол билан ёноқларимни
артар эдим. Кейин уйига таклиф қилди. Вақтим зиқ эса-да рози бўлдим. Оллоҳнинг сийловларини кўриш учун ҳам боришга рози бўлдим. Юнусобод тарафда тураркан. Аммо ичкари кирмадим. Остонада адасига пешвоз чиққан қизалоқдан бир муддат кўзимни узолмай турдим. Кейин ҳақларига дуо қилиб, ўша ердан қайтдим.
Бир таниш аёлнинг сузлаб берган хаётий вокеасини камина окка кучирдим ва мана шу вокеа хаммамизга сабок ва ибрат булсин деган максадда сизларга хавола этдим...
Мана азизлар..фарзанд куриш максадида. Аллохга таваккал килган ва унинг фарзларини бажарган бир оиланинг кандай ютукка эришганининг гувохи булдингиз.
Мен хам бу вокеани эшитиб узимнинг билиб-билмай килиб куйган хатойимни англаб етдим.. Мен бир осий банда.. узим англамаган холда Аллохга шарт куйган эканман,яъни уй-жой килсам,машина олсам. курбонлик суяман деб ният эмас,Аллохга шарт куйган эканман. Биз осий бандалар аввал Аллохга атаганимизни инъом этиб,хамма фарзларини бажариб кейингина Аллохдан илтижо килиб сурашимиз керак экан.
Билиб-билмай килган гунохларимизни ва англамай Аллохга куйган шартларимизни парвардигорим узи авф этсин ва магфират айласин...!!!
Аллоҳ хаммамизни тугри йулга бошласин..
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
сўзларини тугатаётганида, мен ҳам дастрўмол билан ёноқларимни
артар эдим. Кейин уйига таклиф қилди. Вақтим зиқ эса-да рози бўлдим. Оллоҳнинг сийловларини кўриш учун ҳам боришга рози бўлдим. Юнусобод тарафда тураркан. Аммо ичкари кирмадим. Остонада адасига пешвоз чиққан қизалоқдан бир муддат кўзимни узолмай турдим. Кейин ҳақларига дуо қилиб, ўша ердан қайтдим.
Бир таниш аёлнинг сузлаб берган хаётий вокеасини камина окка кучирдим ва мана шу вокеа хаммамизга сабок ва ибрат булсин деган максадда сизларга хавола этдим...
Мана азизлар..фарзанд куриш максадида. Аллохга таваккал килган ва унинг фарзларини бажарган бир оиланинг кандай ютукка эришганининг гувохи булдингиз.
Мен хам бу вокеани эшитиб узимнинг билиб-билмай килиб куйган хатойимни англаб етдим.. Мен бир осий банда.. узим англамаган холда Аллохга шарт куйган эканман,яъни уй-жой килсам,машина олсам. курбонлик суяман деб ният эмас,Аллохга шарт куйган эканман. Биз осий бандалар аввал Аллохга атаганимизни инъом этиб,хамма фарзларини бажариб кейингина Аллохдан илтижо килиб сурашимиз керак экан.
Билиб-билмай килган гунохларимизни ва англамай Аллохга куйган шартларимизни парвардигорим узи авф этсин ва магфират айласин...!!!
Аллоҳ хаммамизни тугри йулга бошласин..
Тамом...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10👍9👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Kayfiyat
❄️Xursand bo‘lish uchun har doim sabab toping...
💕Bugungi kun
Bugungi oqshom uchun
Alhamdulillah
💕💫Hammaga yaxshi kayfiyat tilayman
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️Xursand bo‘lish uchun har doim sabab toping...
💕Bugungi kun
Bugungi oqshom uchun
Alhamdulillah
💕💫Hammaga yaxshi kayfiyat tilayman
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8👍4🥰1
Дарвоза очик экан, Гулширин тугри кириб бораверди, секингина овоз берди
"Мавлуда опа, бормисиз?" Ичкаридан угай онаси чикиб келди, унинг ранги бир оз учган, кузлари ичига тортилиб колган. Гулширинни куриб "Келинг" де-ди хоргин.
- Дадам уйдамилар?
- Дадангиз бир хафтадан буён уйдалар - Мавлуданинг овози бир оз зардали эди. - На сиз, на акангиз бирор марта "дадамнинг ахволи кандай?" деб сура-майсизлар. Пули борида хаммага керак касал пайтида факат мен карашим ке-рак экан-да.
- Дадамга нима булди? - Мавлуданинг гапларидан бир оз жахли чиккан булса-да, дадасининг соглигидан хавотири устун келди.
- Ана, ётибдилар бир хафтадан буён, - иддао килди Мавлуда. - Ётокхонага ки-риб ётинг десам хам шу хонадон чик-
майдилар.
Дадаси онасининг хонасида экан. Гулширинни куриб урнидан кузгалди, аммо бошини кутаришга мажоли бул-мади.
- Яхшимисиз, дадажон? - дадасининг ахволини куриб Гулшириннинг кунгли эзилиб кетди. Собир ака огир-огир на-фас оларди.
- Сизга нима булди, дада?
- Врачлар кон босими ошиб кетган дей-ишди, - дадасининг урнига Мавлуда жавоб берди. - Кеча бошка биттаси он-кология шифохонасига олиб бориб, текширтиринглар деди. Мен бир узим булсам, кандок килиб олиб бораман. Болаларингизни чакиртирай десам, ке-ракмас, уларнии безовта килма дейди-лар.
Онкология шифохонаси деган гапни эшитиб Гулшириннинг юраги шув этиб кетди.
- Бир оз олдин акамнинг ёнларида эдим, билганимда, бирга келардик, - афсусланди Гулширин.
- Сизлар безовта булманглар, - деди дадаси хаста овозда. - Мен яхшиман.
Дадасининг ахволинр куриб Гулширин уз дардини унутди. Карз хакида огиз очмади. Эртага яна келишини айтиб урнидан кузгалди. Лекин уйга келиши билан елкасидан яна огир юк босган-дай булди. Нима булмасин, пул топиши керак. Эри камалиб кетса холи не кеча-ди? Болаларини кандай бокади? Уч кун ...бунча киска муддат булмаса...Карин-дошларнинг хаммасиникига кириб чик-кан такдирда хам бунча пул чикиши амримахол.
- Каерда эдинг? -эрталабдан хотинини-нг каерга кетиб колганидан бехабар Зохид ковогини уйди.
- Дадамнинг мазалари йук экан, - Гул-ширин пул ундириб келолмаганини сез-дирмасликка харакат килди. Кейин ха-вотир билан суради: - Сиз...пул топа ол-дингизми?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
"Мавлуда опа, бормисиз?" Ичкаридан угай онаси чикиб келди, унинг ранги бир оз учган, кузлари ичига тортилиб колган. Гулширинни куриб "Келинг" де-ди хоргин.
- Дадам уйдамилар?
- Дадангиз бир хафтадан буён уйдалар - Мавлуданинг овози бир оз зардали эди. - На сиз, на акангиз бирор марта "дадамнинг ахволи кандай?" деб сура-майсизлар. Пули борида хаммага керак касал пайтида факат мен карашим ке-рак экан-да.
- Дадамга нима булди? - Мавлуданинг гапларидан бир оз жахли чиккан булса-да, дадасининг соглигидан хавотири устун келди.
- Ана, ётибдилар бир хафтадан буён, - иддао килди Мавлуда. - Ётокхонага ки-риб ётинг десам хам шу хонадон чик-
майдилар.
Дадаси онасининг хонасида экан. Гулширинни куриб урнидан кузгалди, аммо бошини кутаришга мажоли бул-мади.
- Яхшимисиз, дадажон? - дадасининг ахволини куриб Гулшириннинг кунгли эзилиб кетди. Собир ака огир-огир на-фас оларди.
- Сизга нима булди, дада?
- Врачлар кон босими ошиб кетган дей-ишди, - дадасининг урнига Мавлуда жавоб берди. - Кеча бошка биттаси он-кология шифохонасига олиб бориб, текширтиринглар деди. Мен бир узим булсам, кандок килиб олиб бораман. Болаларингизни чакиртирай десам, ке-ракмас, уларнии безовта килма дейди-лар.
Онкология шифохонаси деган гапни эшитиб Гулшириннинг юраги шув этиб кетди.
- Бир оз олдин акамнинг ёнларида эдим, билганимда, бирга келардик, - афсусланди Гулширин.
- Сизлар безовта булманглар, - деди дадаси хаста овозда. - Мен яхшиман.
Дадасининг ахволинр куриб Гулширин уз дардини унутди. Карз хакида огиз очмади. Эртага яна келишини айтиб урнидан кузгалди. Лекин уйга келиши билан елкасидан яна огир юк босган-дай булди. Нима булмасин, пул топиши керак. Эри камалиб кетса холи не кеча-ди? Болаларини кандай бокади? Уч кун ...бунча киска муддат булмаса...Карин-дошларнинг хаммасиникига кириб чик-кан такдирда хам бунча пул чикиши амримахол.
- Каерда эдинг? -эрталабдан хотинини-нг каерга кетиб колганидан бехабар Зохид ковогини уйди.
- Дадамнинг мазалари йук экан, - Гул-ширин пул ундириб келолмаганини сез-дирмасликка харакат килди. Кейин ха-вотир билан суради: - Сиз...пул топа ол-дингизми?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤27
Зохид "йук" дегандек бош чайкади.
- Агар...тополмасак нима булади? -ово-зи титраб кетди Гулшириннинг.
- Хеч нарса. Камаламан, - Зохиднинг овози курук чикди.
Кейин бир оз кизишди: - Мен хозир узи-мни эмас, бухгалтерни уйлашим керак.
Унинг болалари бор.
- Сизнинг-чи, сизнинг болаларингизни ким уйлайди? - алами ва хурлиги келди Гулшириннинг.
Зохид индамади. Бу савол туни билан узини хам уйлантирганди.
Яна бир кун хавотир ва умид билан утди. Аммо на бирор кариндошдан, на дустлардан бирор ёрдам булди.
- Уйни гаровга куйиб, бирор кишидан карз кутарамиз, - деди Мардон бобо. Бу гапни эшитиб Холида хола ичидан зил кетди, Ирода эса очикчасига "Биз каерда яшаймиз?" деди. Шу дамда Гул-шириннинг эсига лоп этиб дадаси тух-фа килган уй тушиб колди. Эри кама-либ кетадиган булса, уша уйнинг унга нима кераги бор? Шошиб хонасига ки-риб, уйнинг хужжатларини олиб чикди.
- Ойи, уйни гаровга куймаймиз. Ахир, болалар бу уйга урганиб колишган. Да-дам менга уй олиб берганлар-ку. Ойи, шу уйни сотамиз. Факат...бир кун ичида кандай килиб харидор топамиз?
Бу гапни эшитиб хамма бир-бирига ялт этиб каради. Холида холанинг куз-лари ёшланди.
- Керакмас! - деди бирдан Зохид. Гул-ширинга етказган жабрлари эвазига ун-
дан бу тахлитдаги курбонликни кабул килишни истамасди.
- Нега, болам? - Холида хола худо бер-ган имкониятни асло кулдан чикаргиси келмади.
- Эр-хотин-куш хукиз. Бошка келган балони бирга даф килиш керак. Ундан кура уйга харидор топ.
- Ойи, каердан топаман? -асабийлашди Зохид.
- Вой, муллака, харидор булса топамиз, - бирдан жонланди Ирода. - Сиз камал-масангиз булди. Факат...бир оз арзон-рок сурашади-да...- ялтокланди у.
- Мен уй - жой савдоси билан шугулла-надиган агентликка учрашай унда...- Зохид ноилож урнидан кузгалди.
- Агентликка бориб нима киласиз?-уни-нг гапини бузди яна Ирода. - Сотиб бер-гани учун хам пул ундиришади. Мен бир-иккита танишларимга айтаман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Агар...тополмасак нима булади? -ово-зи титраб кетди Гулшириннинг.
- Хеч нарса. Камаламан, - Зохиднинг овози курук чикди.
Кейин бир оз кизишди: - Мен хозир узи-мни эмас, бухгалтерни уйлашим керак.
Унинг болалари бор.
- Сизнинг-чи, сизнинг болаларингизни ким уйлайди? - алами ва хурлиги келди Гулшириннинг.
Зохид индамади. Бу савол туни билан узини хам уйлантирганди.
Яна бир кун хавотир ва умид билан утди. Аммо на бирор кариндошдан, на дустлардан бирор ёрдам булди.
- Уйни гаровга куйиб, бирор кишидан карз кутарамиз, - деди Мардон бобо. Бу гапни эшитиб Холида хола ичидан зил кетди, Ирода эса очикчасига "Биз каерда яшаймиз?" деди. Шу дамда Гул-шириннинг эсига лоп этиб дадаси тух-фа килган уй тушиб колди. Эри кама-либ кетадиган булса, уша уйнинг унга нима кераги бор? Шошиб хонасига ки-риб, уйнинг хужжатларини олиб чикди.
- Ойи, уйни гаровга куймаймиз. Ахир, болалар бу уйга урганиб колишган. Да-дам менга уй олиб берганлар-ку. Ойи, шу уйни сотамиз. Факат...бир кун ичида кандай килиб харидор топамиз?
Бу гапни эшитиб хамма бир-бирига ялт этиб каради. Холида холанинг куз-лари ёшланди.
- Керакмас! - деди бирдан Зохид. Гул-ширинга етказган жабрлари эвазига ун-
дан бу тахлитдаги курбонликни кабул килишни истамасди.
- Нега, болам? - Холида хола худо бер-ган имкониятни асло кулдан чикаргиси келмади.
- Эр-хотин-куш хукиз. Бошка келган балони бирга даф килиш керак. Ундан кура уйга харидор топ.
- Ойи, каердан топаман? -асабийлашди Зохид.
- Вой, муллака, харидор булса топамиз, - бирдан жонланди Ирода. - Сиз камал-масангиз булди. Факат...бир оз арзон-рок сурашади-да...- ялтокланди у.
- Мен уй - жой савдоси билан шугулла-надиган агентликка учрашай унда...- Зохид ноилож урнидан кузгалди.
- Агентликка бориб нима киласиз?-уни-нг гапини бузди яна Ирода. - Сотиб бер-гани учун хам пул ундиришади. Мен бир-иккита танишларимга айтаман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18🤔5
Гулширин чой дамлаш учун ошхонага чикди. Бир оздан сунг оркасидан Иро-да эшилиб кирди. Урталаридан гап коч-ганидан буён у Гулширин билан гаплашмай куйганди.
- Янга, уйингизни канчага сотмокчисиз? - суради у хеч нарса булмагандай. - Та-нишларим сураб колишса айтаман.
- Дадам совга килган уй шахарнинг марказида, таъмирланган. Хамма ша-роитлари бор. Оладиган одам шундок кучиб кириб яшайверади. Нархиям шунга яраша булса керак. Зохид акам тулашлари учун етарли пул булиши ке-рак.
- Вой, янга, катта нарх айтиб турсангиз тезда сотолмайсиз, - кошлари кутари-либ тушди Ироданинг. - Бунака тигиз пайтда арзонгина бериб юборишга туг-ри келади.
- Оладиган одам олдин уйни курсин-чи....- овсинининг хадеб уйнинг нархини туширишга уринаётгани Гулшириннинг гашини келтирди.
- Киммат уй хамма жойда бор. Бир та-нишим арзонрок уй топилса оламан, деганди. Майли, узингиз биласиз. Мен сизга ёрдам бермокчи эдим, холос. Уша танишимнинг пули тайёр эди.
Тайёр пул дарагини эшитиб Гулширин бир муддат уйланиб колди. Кимматга сотаман деб харидор излаб сарсон бул-гунча пули тайёр одамга арзонрокка булса хам сотиб юборгани яхши. Эрининг бошига келган бало даф булса булди.
- Майли, уша танишингизга айтинг, уйни куриши мумкин.
- Мана бу бошка гап, - юзига айёрона табассум югурди Ироданинг. - Мен хо-зирок кунгирок килиб айтаман,- овсини хурсанд булиб хонаси томон юрди. Гул-ширин чой дамлаб кирганида эри кай-нона-кайнотаси билан каёккадир, хой-нахой, агентликка кетганди, кайниси аллакачон ишга жунаган. Болаларидан хабар олиш учун ичкарига кирди, беих-тиёр кулогига Ироданинг эркаланиши эшитилди:
- Жо-он, квартира олиб бераман деган ваъдангиз эсингиздами? Мен битта ар-зонрок сотишга кундирдим. Айтишича, "заходи и живи" уйлардан эмиш. Шуни олиб бераколинг. Хали у мехмонхона, хали бу ижарахонада пусиб юриш жо-нимга тегди. Истаган пайтда узимизни уйимизда учрашаверамиз. Хуп деяко-линг, жо-он!
Гулшириннинг оёк-кулидан мадор коч-ди. Овсини ким билан гаплашяпти?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Янга, уйингизни канчага сотмокчисиз? - суради у хеч нарса булмагандай. - Та-нишларим сураб колишса айтаман.
- Дадам совга килган уй шахарнинг марказида, таъмирланган. Хамма ша-роитлари бор. Оладиган одам шундок кучиб кириб яшайверади. Нархиям шунга яраша булса керак. Зохид акам тулашлари учун етарли пул булиши ке-рак.
- Вой, янга, катта нарх айтиб турсангиз тезда сотолмайсиз, - кошлари кутари-либ тушди Ироданинг. - Бунака тигиз пайтда арзонгина бериб юборишга туг-ри келади.
- Оладиган одам олдин уйни курсин-чи....- овсинининг хадеб уйнинг нархини туширишга уринаётгани Гулшириннинг гашини келтирди.
- Киммат уй хамма жойда бор. Бир та-нишим арзонрок уй топилса оламан, деганди. Майли, узингиз биласиз. Мен сизга ёрдам бермокчи эдим, холос. Уша танишимнинг пули тайёр эди.
Тайёр пул дарагини эшитиб Гулширин бир муддат уйланиб колди. Кимматга сотаман деб харидор излаб сарсон бул-гунча пули тайёр одамга арзонрокка булса хам сотиб юборгани яхши. Эрининг бошига келган бало даф булса булди.
- Майли, уша танишингизга айтинг, уйни куриши мумкин.
- Мана бу бошка гап, - юзига айёрона табассум югурди Ироданинг. - Мен хо-зирок кунгирок килиб айтаман,- овсини хурсанд булиб хонаси томон юрди. Гул-ширин чой дамлаб кирганида эри кай-нона-кайнотаси билан каёккадир, хой-нахой, агентликка кетганди, кайниси аллакачон ишга жунаган. Болаларидан хабар олиш учун ичкарига кирди, беих-тиёр кулогига Ироданинг эркаланиши эшитилди:
- Жо-он, квартира олиб бераман деган ваъдангиз эсингиздами? Мен битта ар-зонрок сотишга кундирдим. Айтишича, "заходи и живи" уйлардан эмиш. Шуни олиб бераколинг. Хали у мехмонхона, хали бу ижарахонада пусиб юриш жо-нимга тегди. Истаган пайтда узимизни уйимизда учрашаверамиз. Хуп деяко-линг, жо-он!
Гулшириннинг оёк-кулидан мадор коч-ди. Овсини ким билан гаплашяпти?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21
На-хотки..хуштори билан? Нахотки дугона-си Нигоранинг гаплари рост булса? "Бошлик билан овсининг Иродани бир неча марта шахар ташкарисида бирга куришибди..."
Ирода эрига хиёнат киляптими? Бу хак-да уйлаши билан Гулширин сесканиб кетди. Агар уйни Ирода айтган одамга сотса унинг хиёнатига шерик булиб колмайдими? "Йук, сотмайман" деса яна каердан топади харидорни. Агар бу гапни бошкаларга айтса катта жанжал булиши аник. Ирода хеч нарсани тан олмайди. Гулширин ёлгончи булиб ко-лади. Колаверса, уни гапи билан уша одам билан учрашмай куярмиди? Тайёр харидордан айрилиб колиши мумкин. Зохид акаси камалиб кетса овсини туг-
ри йулга тушиб колармиди? Гулширин тилини тийишга ахд килди.
Тушдан кейин Ирода харидор уйни курмокчи эканини, агар маъкул келса уйнинг пулидан бунак бермокчи экани-ни айтди. Гулширин Ирода билан уйга борди. Ичкарига киришлари билан Иро-данинг кузлари чараклаб кетди. Бу уй узи тасаввур килганидан хам, Гулши-рин тасвирлаб берганидан хам зур эди.
Накд беш юлдузли мехмонхонанинг узи бунакасини факат орзу килиш мумкин. "Яша, Ирода! - ич-ичидан узига тан бер-ди у. - Бу уйда маликалардек яшашинг мумкин". У дархол танишига кунгирок килди. "Жавлон ака, тезрок кела колинг
Ву-уй, бу уйни бир курсангиз эди!...Кул-дан чикариб юбормайлик, хуп деяколи-нг, жо-он!"
Гарчи Ирода айвонга чикиб, паст ово-зда гаплашаётган булса-да, гаплари Гулширинга эшитилиб турарди. Кулок-лари шу гапларни эшитаётгани учун уя-либ, узини каерга уришни билмади. Кизик, угрини угирлик устида кулга ту-ширса очикчасига унинг килмишини ошкор еилиш мумкин. Лекин Иродани нима деб айблайди? Унинг хиёнат кила-ётганини кандай исботлайди? Гулширин бу хиёнатга узи хам шерик булаётгандай узидан ижирганди. Агар пул бу кадар зарар булмаганида "Йук, танишингизга сотмайман уйни. Бошка жойдан уй топсин" деган буларди. Чорасизлик курсин, одамни кишанлаб, тилини боглаб куяркан.
Ироданинг "таниши" куп куттирмай кела колди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ирода эрига хиёнат киляптими? Бу хак-да уйлаши билан Гулширин сесканиб кетди. Агар уйни Ирода айтган одамга сотса унинг хиёнатига шерик булиб колмайдими? "Йук, сотмайман" деса яна каердан топади харидорни. Агар бу гапни бошкаларга айтса катта жанжал булиши аник. Ирода хеч нарсани тан олмайди. Гулширин ёлгончи булиб ко-лади. Колаверса, уни гапи билан уша одам билан учрашмай куярмиди? Тайёр харидордан айрилиб колиши мумкин. Зохид акаси камалиб кетса овсини туг-
ри йулга тушиб колармиди? Гулширин тилини тийишга ахд килди.
Тушдан кейин Ирода харидор уйни курмокчи эканини, агар маъкул келса уйнинг пулидан бунак бермокчи экани-ни айтди. Гулширин Ирода билан уйга борди. Ичкарига киришлари билан Иро-данинг кузлари чараклаб кетди. Бу уй узи тасаввур килганидан хам, Гулши-рин тасвирлаб берганидан хам зур эди.
Накд беш юлдузли мехмонхонанинг узи бунакасини факат орзу килиш мумкин. "Яша, Ирода! - ич-ичидан узига тан бер-ди у. - Бу уйда маликалардек яшашинг мумкин". У дархол танишига кунгирок килди. "Жавлон ака, тезрок кела колинг
Ву-уй, бу уйни бир курсангиз эди!...Кул-дан чикариб юбормайлик, хуп деяколи-нг, жо-он!"
Гарчи Ирода айвонга чикиб, паст ово-зда гаплашаётган булса-да, гаплари Гулширинга эшитилиб турарди. Кулок-лари шу гапларни эшитаётгани учун уя-либ, узини каерга уришни билмади. Кизик, угрини угирлик устида кулга ту-ширса очикчасига унинг килмишини ошкор еилиш мумкин. Лекин Иродани нима деб айблайди? Унинг хиёнат кила-ётганини кандай исботлайди? Гулширин бу хиёнатга узи хам шерик булаётгандай узидан ижирганди. Агар пул бу кадар зарар булмаганида "Йук, танишингизга сотмайман уйни. Бошка жойдан уй топсин" деган буларди. Чорасизлик курсин, одамни кишанлаб, тилини боглаб куяркан.
Ироданинг "таниши" куп куттирмай кела колди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32🔥10👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
♡♡♡
#Xayrli_tun
✨ Orzu qilib uxlang, maqsad bilan uyg'oning! Xayrli tun, qadrdon! Shirin tushlar ko'ring! 💫
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#Xayrli_tun
✨ Orzu qilib uxlang, maqsad bilan uyg'oning! Xayrli tun, qadrdon! Shirin tushlar ko'ring! 💫
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
🍃🌹🕋АССАЛОМУ АЛАЙКУМ! ШАНБА МУБОРАК БЎЛСИН🕋🌹🍃
•☝️Азизларим Роббимнинг марҳамати ўлароқ берилган бу кунда шанба тонги барчамизга муборак бўлсин!
•🤲Илоҳим, кунингиз мазмунли ва файзли, яхши амалларга бой ўтсин!
•🌺Тортиқ бўлсин сизга дуо-
•🪷саломлар
•🌺Дуода энг гўзал ширин
•🪷каломлар.
•🌺Илоҳо уйингиз нурларга
•🪷тўлсин,
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
•☝️Азизларим Роббимнинг марҳамати ўлароқ берилган бу кунда шанба тонги барчамизга муборак бўлсин!
•🤲Илоҳим, кунингиз мазмунли ва файзли, яхши амалларга бой ўтсин!
•🌺Тортиқ бўлсин сизга дуо-
•🪷саломлар
•🌺Дуода энг гўзал ширин
•🪷каломлар.
•🌺Илоҳо уйингиз нурларга
•🪷тўлсин,
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💥 Бугун 24 январь бутун дунёда Қизлар куни нишонланмоқда
Қизлар, ёшингиз нечада бўлмасин, байрамингиз муборак бўлсин! Сизга бахт, соғлиқ, севги, оилавий бахт ва кўплаб самимий ниятлар тилаб қоламиз
Севимли қиз дўстларингизни, опа-сингилларингизни, қизларингизни ва атрофингиздаги барча аёлларни табриклашни унутманг.
Реаксиялар босишни унутманг (❤️😍👍🔥)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қизлар, ёшингиз нечада бўлмасин, байрамингиз муборак бўлсин! Сизга бахт, соғлиқ, севги, оилавий бахт ва кўплаб самимий ниятлар тилаб қоламиз
Севимли қиз дўстларингизни, опа-сингилларингизни, қизларингизни ва атрофингиздаги барча аёлларни табриклашни унутманг.
Реаксиялар босишни унутманг (❤️😍👍🔥)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤12
Синглим...
Оилада нотинчлик. Жанжал. Куёв эрка ўсган. Ота ва онанинг гапи ўтмайдиган даражадаги махлуққа айланган ифлос, иккита фарзанд туққан аёлини бир неча марта уриб, ичини эзиб юборган.
Ўн йил давомида оилада уруш, жанжал ва келинни камситиш, бошига уруш, ичига тепишлар, тўхтамасдан давом этаверган. Маҳалла, қўни қўшни, оғайни-қариндош эса оилани асраб қоламиз, деб уларни яраштираверишган. Келиннинг юзига тарсаки уруш, тупуриш, турткилашлар одиий ҳолга айланган.
Мунтазамлик билан калтакланган, тепилган, урулган келин операция қилиниб, талоғи олиб ташланган. Бир неча ойдан сўнг эри яна эски одатини бошлаган. Натижада, оқ қон касаллигига йўлиқиб, бурнидан, оғзидан қон келиб, касалхонага тушган. Бир куни куёв, кечаси билан ўз аёлини иккита боласини олдида уриб, ичини тўкиб ташлаган.
Тонгда...
Реанимация. Касалхона коридори. Қизнинг акаси, онаси, хотинини урган куёв ўтиришибди.
Негадир қизнинг акасини тезда ичкарига киришини айтишди. Доктор, секин гап бошлади.
--Синглингиз кетаяпти, бардам бўлинг.
--Тушундим. Иложи бўлмаяпти. Вазиятидан хабарим бор. Бечора онам кўтара олмайди. Доктор нима қиламан?
--Сиз ичкарига киринг... Хайрлашиб қолинг... Онангиз билан ўзим гаплашаман.
Кўзларида ёш, боши эгилган 45 ёшли ака, синглисини олдига кириб кетди.
Ренимацион палата. Оппоқ тўшакда, гўзал бир аёл ётибди. Ёши 35 ларда.
--Ака, мен ўлаяпман...
--Йўқ, ундай дема. Тузалиб кетасан, сен менинг жон синглимсанку.
--Ака, чарчаб кетдим. Кетгим келаяпти.
--Нега мени бундай гаплар билан қўрқитасан...
--Қўрқманг ака, сиз менинг жасур акамсизку. У томонда ҳам ҳаёт борку. Абадий.
-- Отам, укам ёш кетишди. Энди сен ҳам кетаман деб довдиратма мени, жон синглим. Орқамизда қолгин.
--Ака, отамни соғиндим, у томонда ҳам акам борку.
--Жоним синглим қаерга шошасан.
--Ака, яшамаганим яхши.
--Ёмон хотин кетаман деб, ёмон кампир эса ўламан деб қўрқитармиш, дегандек бўлмагинда. Сен яхши аёлсан, кампир эмассан ҳали. Мен борман, онанг бор. Бизлар кетайлик олдин.
--Эййй, ака. Бу дунёда менга ўрин йўқ экан, билдим.
--Иккита ўғлинг бор, улар ҳали ёш, буларни катта қилиш керак, ҳали тўйлар қиламиз. Келинларни ҳаётга ўргатишинг керак... Қайнона бўлиб, ўтирасан, яхши бўлади.
--Ҳаммасини биласизку. Ўзлари катта қилар, мен керак эмасман уларга...
--Сенга бир нима бўлса эрингни яшатмайман бу дунёда.
--Сиздан илтимос, болаларимни отаси, унга тегинманг. Тушунасизку.
--Эрингни уруғи билан қириб, қонини ичираман уларга.
--Ака, илтимос. Уларга тегинманг, жон акажон. Болаларим яшаши керакку шулар билан.
--Улар одам эмас, бу дунёда яшашга ҳаққи йўқ уларни.
--Буни Аллоҳ билади. Худони ишига аралашманг. Сиз менинг акамсиз, пасткашлар билан тенг бўлманг.
--Хўп синглим. Яхши гаплардан гапирайлик, қўй шуларни...
--Оғажон сўз беринг, тегинмайман, деб.
Акаси, гапни бошқа мавзуга бурди. Оппоқ тўшакда ўлим билан курашаётган синглисини кўз ёшларини артиб, иккита кўзидан ўпиб, бошидан силаб, сочларини текислаб қўйди. Бир пайтлар қишлоқдаги ёшлигини эслаб, кулимсираб гап бошлади.
--Қишлоқда, каникулда эсиндами? Иккинчидан учунчи синфга ўтган пайтингда, сени хафа қилганим эсимга тушиб кетди.
--Бир мартагина хафа қилгансиз.
--Икки марта.
Ўртада кулгу, палатадаги докторлар ва ҳамширалар ҳайрон. Сингил кулгудан хурсанд.
--Ака, тўғрисиям хафа қилгандингиз. Сочимни машинкада олиб ташлагандингиз, ушанда қаттиқ хафа бўлгандим. Иккинчи марта олганингизда хафа бўлмадим, тўртинчи синфда эдим ушанда.
--Аслида, ушанда бекорга йиғладинг, хафа бўлмаслигинг керак эди. Сочинг сиркалаб, битлаб кетганди-да. Теравериб, чарчаб кетдим-да.
Палатада кулгу саслари, ҳамширалар ва докторларни ҳам юзида кулгу. Ҳамма яхши кайфиятни ушлаб олишди. Сингил акасини қўлидан ушлаб олган, яхшилаб, чин кўнгилдан кулаяпти.
--Сендан менга ҳам юқиб бошлаганди. Кечаси билан қашиниб чиқардим. Сочинги олиб тўғри қилдим. Мана докторлар, ҳамшира сингилчалардан сўрагин, педикулёз тарқалиб кетса ёмонда. Бекорга хафа бўлдингда ушанда. Яхшигина битлаб кетгандинг.
Давоми 08:58 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Оилада нотинчлик. Жанжал. Куёв эрка ўсган. Ота ва онанинг гапи ўтмайдиган даражадаги махлуққа айланган ифлос, иккита фарзанд туққан аёлини бир неча марта уриб, ичини эзиб юборган.
Ўн йил давомида оилада уруш, жанжал ва келинни камситиш, бошига уруш, ичига тепишлар, тўхтамасдан давом этаверган. Маҳалла, қўни қўшни, оғайни-қариндош эса оилани асраб қоламиз, деб уларни яраштираверишган. Келиннинг юзига тарсаки уруш, тупуриш, турткилашлар одиий ҳолга айланган.
Мунтазамлик билан калтакланган, тепилган, урулган келин операция қилиниб, талоғи олиб ташланган. Бир неча ойдан сўнг эри яна эски одатини бошлаган. Натижада, оқ қон касаллигига йўлиқиб, бурнидан, оғзидан қон келиб, касалхонага тушган. Бир куни куёв, кечаси билан ўз аёлини иккита боласини олдида уриб, ичини тўкиб ташлаган.
Тонгда...
Реанимация. Касалхона коридори. Қизнинг акаси, онаси, хотинини урган куёв ўтиришибди.
Негадир қизнинг акасини тезда ичкарига киришини айтишди. Доктор, секин гап бошлади.
--Синглингиз кетаяпти, бардам бўлинг.
--Тушундим. Иложи бўлмаяпти. Вазиятидан хабарим бор. Бечора онам кўтара олмайди. Доктор нима қиламан?
--Сиз ичкарига киринг... Хайрлашиб қолинг... Онангиз билан ўзим гаплашаман.
Кўзларида ёш, боши эгилган 45 ёшли ака, синглисини олдига кириб кетди.
Ренимацион палата. Оппоқ тўшакда, гўзал бир аёл ётибди. Ёши 35 ларда.
--Ака, мен ўлаяпман...
--Йўқ, ундай дема. Тузалиб кетасан, сен менинг жон синглимсанку.
--Ака, чарчаб кетдим. Кетгим келаяпти.
--Нега мени бундай гаплар билан қўрқитасан...
--Қўрқманг ака, сиз менинг жасур акамсизку. У томонда ҳам ҳаёт борку. Абадий.
-- Отам, укам ёш кетишди. Энди сен ҳам кетаман деб довдиратма мени, жон синглим. Орқамизда қолгин.
--Ака, отамни соғиндим, у томонда ҳам акам борку.
--Жоним синглим қаерга шошасан.
--Ака, яшамаганим яхши.
--Ёмон хотин кетаман деб, ёмон кампир эса ўламан деб қўрқитармиш, дегандек бўлмагинда. Сен яхши аёлсан, кампир эмассан ҳали. Мен борман, онанг бор. Бизлар кетайлик олдин.
--Эййй, ака. Бу дунёда менга ўрин йўқ экан, билдим.
--Иккита ўғлинг бор, улар ҳали ёш, буларни катта қилиш керак, ҳали тўйлар қиламиз. Келинларни ҳаётга ўргатишинг керак... Қайнона бўлиб, ўтирасан, яхши бўлади.
--Ҳаммасини биласизку. Ўзлари катта қилар, мен керак эмасман уларга...
--Сенга бир нима бўлса эрингни яшатмайман бу дунёда.
--Сиздан илтимос, болаларимни отаси, унга тегинманг. Тушунасизку.
--Эрингни уруғи билан қириб, қонини ичираман уларга.
--Ака, илтимос. Уларга тегинманг, жон акажон. Болаларим яшаши керакку шулар билан.
--Улар одам эмас, бу дунёда яшашга ҳаққи йўқ уларни.
--Буни Аллоҳ билади. Худони ишига аралашманг. Сиз менинг акамсиз, пасткашлар билан тенг бўлманг.
--Хўп синглим. Яхши гаплардан гапирайлик, қўй шуларни...
--Оғажон сўз беринг, тегинмайман, деб.
Акаси, гапни бошқа мавзуга бурди. Оппоқ тўшакда ўлим билан курашаётган синглисини кўз ёшларини артиб, иккита кўзидан ўпиб, бошидан силаб, сочларини текислаб қўйди. Бир пайтлар қишлоқдаги ёшлигини эслаб, кулимсираб гап бошлади.
--Қишлоқда, каникулда эсиндами? Иккинчидан учунчи синфга ўтган пайтингда, сени хафа қилганим эсимга тушиб кетди.
--Бир мартагина хафа қилгансиз.
--Икки марта.
Ўртада кулгу, палатадаги докторлар ва ҳамширалар ҳайрон. Сингил кулгудан хурсанд.
--Ака, тўғрисиям хафа қилгандингиз. Сочимни машинкада олиб ташлагандингиз, ушанда қаттиқ хафа бўлгандим. Иккинчи марта олганингизда хафа бўлмадим, тўртинчи синфда эдим ушанда.
--Аслида, ушанда бекорга йиғладинг, хафа бўлмаслигинг керак эди. Сочинг сиркалаб, битлаб кетганди-да. Теравериб, чарчаб кетдим-да.
Палатада кулгу саслари, ҳамширалар ва докторларни ҳам юзида кулгу. Ҳамма яхши кайфиятни ушлаб олишди. Сингил акасини қўлидан ушлаб олган, яхшилаб, чин кўнгилдан кулаяпти.
--Сендан менга ҳам юқиб бошлаганди. Кечаси билан қашиниб чиқардим. Сочинги олиб тўғри қилдим. Мана докторлар, ҳамшира сингилчалардан сўрагин, педикулёз тарқалиб кетса ёмонда. Бекорга хафа бўлдингда ушанда. Яхшигина битлаб кетгандинг.
Давоми 08:58 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍4🔥1
Мен эса, сени ва оиламизни эпидемиядан қутқариб қолувдим. Тасаввур қилгин, қашиниб бошлашса а энамни сочини Бобомни соқолини олиб ташласам нима бўларди.
Палатада ҳамманинг кўнгли кўтарилган. Катта докторлар ҳам "офарин" дегандек ишорат қилиб, кулиб, хохалаб, палатадан чиқиб кетишди.
--Эйй, борингэй. Одамни уялтирасиз. Кечирдим, майли. Оиламизни эпидемиядан сақлаб қолган акагинам-эй.
Палатада ажойиб инсонлар мехри ёйилган, ҳаммани чехрасида ёруғлик сезиларди. Докторлар хурсанд. Шахло кўзли ҳамширалар, зўр бўлди, дегандек қўлини кўтариб астагина чапак чалиб қўйишди.
--Ака, менга ҳам қўшнини қизи Марзиядан юққанди. Уларникида оғилхона бор эдида. Қизларни олдида уялтираверманг. Ўқитувчи-педагогман-ку ака. Уялиб кетаяпман...
Яна ўртада яхши кайфият. Ҳамшира қизлар ётган ёшгина аёлнинг ёнига келиб кулиб кетишаяпти. Ҳамма, зўр бўлди, деб ишора қилишаяпти.
Кулгудан хурсанд бўлиб, кўнгли кўтарилган сингил акасини енгидан ушлаб олган унга қараб, гапирди.
--Керосинга ҳам бошимни ювгандингиз.
Ўртада гулдурос кулгу. Ҳамма кулиб ташқарига оғзини босиб чиқиб кетаяпти.
--Акагинам, оғажоним умримда бунчалик маза қилиб кулмагандим. Раҳмат сизга. Сув беринг... Илтимос
Бу охирги бир қултум сув бўлишини акаси биларди. Докторга қаради. Доктор пастга қараб, ўзингиз биласиз, дегандек маюс қараб қўйди..
Акаси синглисини бошини кўтариб, пиёлада сув ичирди.
--Қандай яхши-я, оғажон. Сиздан миннатдорман, ҳаммадан розиман. Ҳамма нарса учун раҳмат.
--Жоним синглим, дардингни олай синглим. Кўнглинг нима истаяпти?
--Ла илаҳа иллаллаҳ...
--Тўхта, тўхта. Онааааааа...
Ака, синглисининг очиқ қолган кўзларини қўллари билан яширди. Кўзларидан томчилаб оққан ёшлар акасининг қўлидан ушлаб жон берган сингилнинг бармоқларга томарди.
Ака, синглисининг то бора совуб бораётган қўлларини қўйиб юбормай ушлаб турарди. Синглисининг совуққина пешонасидан ўпди. Бир томчи кўз ёш синглисинг юзига тушди. Изтироб билан инграётган кўнгилда туғён урган қайғу - алангага айланди.
Реанимация. Коридор.
Ҳозиргина кулиб, хурсанд бўлиб турган ҳамширалар ва докторлар юзида қайғудошлик. Баъзиларининг кўзида ёш. Ака, индамай, пастга қараб, ташқарига чиқаяпти. Қари кампир носилкага солиниб, реанимация ичкарисига олиб кетилаяпти. Иккинчи фарзанд доғи, онани йиқитди.
Ака, ташқарига чиқиб, чуқур нафас олди. Йигитнинг ичидаги изтироб кўксидан портлаб чиқди. Йиғламади, бўкирди.
Касалхона қабул хонаси олдида.
Йўлакда жағи, бурни синиб, қонга беланиб ётган бир нусха йиғлаяпти.
Милиция, аканинг қўлига кишан солган, касалхонадан олиб кетишаяпти...
Тамом...
Шухрат Барлос.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Палатада ҳамманинг кўнгли кўтарилган. Катта докторлар ҳам "офарин" дегандек ишорат қилиб, кулиб, хохалаб, палатадан чиқиб кетишди.
--Эйй, борингэй. Одамни уялтирасиз. Кечирдим, майли. Оиламизни эпидемиядан сақлаб қолган акагинам-эй.
Палатада ажойиб инсонлар мехри ёйилган, ҳаммани чехрасида ёруғлик сезиларди. Докторлар хурсанд. Шахло кўзли ҳамширалар, зўр бўлди, дегандек қўлини кўтариб астагина чапак чалиб қўйишди.
--Ака, менга ҳам қўшнини қизи Марзиядан юққанди. Уларникида оғилхона бор эдида. Қизларни олдида уялтираверманг. Ўқитувчи-педагогман-ку ака. Уялиб кетаяпман...
Яна ўртада яхши кайфият. Ҳамшира қизлар ётган ёшгина аёлнинг ёнига келиб кулиб кетишаяпти. Ҳамма, зўр бўлди, деб ишора қилишаяпти.
Кулгудан хурсанд бўлиб, кўнгли кўтарилган сингил акасини енгидан ушлаб олган унга қараб, гапирди.
--Керосинга ҳам бошимни ювгандингиз.
Ўртада гулдурос кулгу. Ҳамма кулиб ташқарига оғзини босиб чиқиб кетаяпти.
--Акагинам, оғажоним умримда бунчалик маза қилиб кулмагандим. Раҳмат сизга. Сув беринг... Илтимос
Бу охирги бир қултум сув бўлишини акаси биларди. Докторга қаради. Доктор пастга қараб, ўзингиз биласиз, дегандек маюс қараб қўйди..
Акаси синглисини бошини кўтариб, пиёлада сув ичирди.
--Қандай яхши-я, оғажон. Сиздан миннатдорман, ҳаммадан розиман. Ҳамма нарса учун раҳмат.
--Жоним синглим, дардингни олай синглим. Кўнглинг нима истаяпти?
--Ла илаҳа иллаллаҳ...
--Тўхта, тўхта. Онааааааа...
Ака, синглисининг очиқ қолган кўзларини қўллари билан яширди. Кўзларидан томчилаб оққан ёшлар акасининг қўлидан ушлаб жон берган сингилнинг бармоқларга томарди.
Ака, синглисининг то бора совуб бораётган қўлларини қўйиб юбормай ушлаб турарди. Синглисининг совуққина пешонасидан ўпди. Бир томчи кўз ёш синглисинг юзига тушди. Изтироб билан инграётган кўнгилда туғён урган қайғу - алангага айланди.
Реанимация. Коридор.
Ҳозиргина кулиб, хурсанд бўлиб турган ҳамширалар ва докторлар юзида қайғудошлик. Баъзиларининг кўзида ёш. Ака, индамай, пастга қараб, ташқарига чиқаяпти. Қари кампир носилкага солиниб, реанимация ичкарисига олиб кетилаяпти. Иккинчи фарзанд доғи, онани йиқитди.
Ака, ташқарига чиқиб, чуқур нафас олди. Йигитнинг ичидаги изтироб кўксидан портлаб чиқди. Йиғламади, бўкирди.
Касалхона қабул хонаси олдида.
Йўлакда жағи, бурни синиб, қонга беланиб ётган бир нусха йиғлаяпти.
Милиция, аканинг қўлига кишан солган, касалхонадан олиб кетишаяпти...
Тамом...
Шухрат Барлос.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤16😢12🤔2🎉1
Гулдасталар сенга азизам...
Бекзод ортиқ тоқат қилолмади, нафасини бўғаётгандек халал бераётган бўйинбоғини ечиб ташлади. Шунда ҳам кўнгли таскин топмай, графиндаги муздек сувдан қуйиб ичди. Эшик очилиб котиба кириб келди.
–Бекзод Баҳромович, гулдасталар учун пул ажратгандик, илтимос қўл қўйсангиз.
–Қанақа гулдасталар?
–Аёллар байрамига-да, атиги бир ҳафта қолди-ку, –котиба узун-узун киприкларини ҳайронлик билан пирпиратиб.
–Ҳа-я, узр, ёдимдан кўтарилибди. –Бекзод қоғозга қўл қўяркан “бирпасда саккизинчи март келдими” деб қўйди паст овозда.
Котиба ниманидир тушунгандай Бекзодга ачиниш билан қараб қўйдида, оҳиста чиқиб кетди.
Бундан ярим йиллар илгари, баҳорнинг кўм-кўк майсаларга, гулларга тўлган дамларида Бекзод умр йўлдоши Нафисадан айрилган, шундан бери ҳамон ўзига келолмасди. Нафиса у қадар чиройли бўлмасада, қалби ниҳоятда гўзал аёл эди. Икки қизлари вояга етиб қолган бўлсада, бирон марта Нафисанинг қовоқ уйганини, жанжал чиқарганини эслолмайди. Қайтанга ишдан кайфиятсиз кириб келган Бекзоднинг олдида ўзини айбдор сезиб, ҳар бир гапини қўрқа-писа гапирарди. Улар аҳил яшашди, Бекзод топганини уйига ташиди, лекин барибир аёлига муносиб эр бўлолмаганлигини у ҳаётдан кўз юмганидан кейингина ҳис этди.
Бир куни Бекзод дўстлари билан ресторанда учрашишди. Базми-жамшид авжида, озгина бўлсада ичилган спиртли ичимликлар таъсирини кўрсатдими, улфатлар даврада рақс тушаётган нозанинлар даврасига қўшилишди. Бекзод сочлари жингалак, қош-кўзлари жозибали қиздан кўзини ололмай қолди. Қиз ҳар қанча ноз-карашма қилмасин Бекзод ўзини қўлга олди. Шайтонга ҳай берди, тўғри уйига йўл олди. Бироқ уйига кирганида телевизор қаршисида ўтирган хотинига кўзи тушдию, таъби хира тортди. Хаёлан ресторандаги нозанин билан сочлари бироз тўзғиган, кўзлари тагида билинар-билинмас ажин пайдо бўлган хотини Нафисани солиштирди.
–Яхши келдингизми дадаси, овқат ейсизми?
–Қорним тўқ.
Нафиса қайтиб жойига ўтирди.
–Индийский кино кўряпсанми? –Бекзод ҳам хотини ўтирган диванга бориб ўтирди. Нафиса эрининг ёнгинасига суриларкан, аста бошини унинг елкасига қўйди.
–Бекзод ака, нега мени ҳечам “азизам” демагансиз?
Бекзоднинг ғаши келди.
–Камроқ ҳинд киноларини кўргин, охирги вақтда жа суюлиб кетяпсан, –шундай деганча ўрнидан тураркан, беихтиёр елкаси билан Нафисани ўзидан итарди.
Эрталаб нонушта вақти Нафиса унсиз ўтирди. Бекзод унинг қизарган кўзларидан туни билан йиғлаб чиқганини англади. Қўполлиги учун узр сўрамоқчи бўлдию, ғурурини эггиси келмади. Орадан кўп ўтмай байрам арафаси ҳам етиб келди. Бекзод ҳайдовчиси билан саҳарлаб бозорга боришди. Ишхонадаги аёллар учун гулдасталар сотиб олишди. Ишхонага қайтишаётганида Бекзод ҳисоботлар солинган папкани уйда қолдирганини эслаб қолди. Машинадан тушаркан, дўкондан келаётган Нафисага кўзи тушди.
–Тинчликми дадаси?
–Стол устида папка турибди, тез олиб тушгин.
Нафиса югурганча йўлакка кириб кетди. Тезда қўлдида папка билан қайтиб чиқди.
–Вой-бўй, бунча чиройли гуллар! Менга ҳам аталгани борми? –деди кўзлари порлаб, кабинадаги гулларга суқланиб тикиларкан.
–Э, гулни бошингга урасанми?! Бўпти шошиб турибман, бугун кеч қайтаман, –Бекзод машинасига ўтирдию, кетди.
–Бекзод ака, келинойимни хафа қилиб қўйдиз-ку. Эртага албатта гулдаста совға қилинг уларга ҳам, –деди ҳайдовчиси кўзгудан ортига қараркан.
Бекзод ҳам ўгирилиб қаради. Нафиса машина ортидан маъюс қараб қолганди.
–Кап-катта аёлга гулни нима кераги бор ўзи, энди ишхонадагилар бу бошқа гап, расмиятчилик, –деб қўйди Бекзод бепарво.
Эртасига байрам куни Бекзод қизларига, хотинига конвертга солинган пулларни совға қилди. Қизлари дадаларини бўйнидан қучоқлаб жуда қувонишди. Нафиса эса маҳзун жилмайганча “раҳмат” деб қўйди.
Ўша куни Бекзод ишга кўмилиб ўтирганди, телефон қаттиқ жиринглади. Гўшакдан қизининг овози келди.
–Дада, дадажон! Тез етиб келинг, ойим ҳушларидан кетдилар!
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бекзод ортиқ тоқат қилолмади, нафасини бўғаётгандек халал бераётган бўйинбоғини ечиб ташлади. Шунда ҳам кўнгли таскин топмай, графиндаги муздек сувдан қуйиб ичди. Эшик очилиб котиба кириб келди.
–Бекзод Баҳромович, гулдасталар учун пул ажратгандик, илтимос қўл қўйсангиз.
–Қанақа гулдасталар?
–Аёллар байрамига-да, атиги бир ҳафта қолди-ку, –котиба узун-узун киприкларини ҳайронлик билан пирпиратиб.
–Ҳа-я, узр, ёдимдан кўтарилибди. –Бекзод қоғозга қўл қўяркан “бирпасда саккизинчи март келдими” деб қўйди паст овозда.
Котиба ниманидир тушунгандай Бекзодга ачиниш билан қараб қўйдида, оҳиста чиқиб кетди.
Бундан ярим йиллар илгари, баҳорнинг кўм-кўк майсаларга, гулларга тўлган дамларида Бекзод умр йўлдоши Нафисадан айрилган, шундан бери ҳамон ўзига келолмасди. Нафиса у қадар чиройли бўлмасада, қалби ниҳоятда гўзал аёл эди. Икки қизлари вояга етиб қолган бўлсада, бирон марта Нафисанинг қовоқ уйганини, жанжал чиқарганини эслолмайди. Қайтанга ишдан кайфиятсиз кириб келган Бекзоднинг олдида ўзини айбдор сезиб, ҳар бир гапини қўрқа-писа гапирарди. Улар аҳил яшашди, Бекзод топганини уйига ташиди, лекин барибир аёлига муносиб эр бўлолмаганлигини у ҳаётдан кўз юмганидан кейингина ҳис этди.
Бир куни Бекзод дўстлари билан ресторанда учрашишди. Базми-жамшид авжида, озгина бўлсада ичилган спиртли ичимликлар таъсирини кўрсатдими, улфатлар даврада рақс тушаётган нозанинлар даврасига қўшилишди. Бекзод сочлари жингалак, қош-кўзлари жозибали қиздан кўзини ололмай қолди. Қиз ҳар қанча ноз-карашма қилмасин Бекзод ўзини қўлга олди. Шайтонга ҳай берди, тўғри уйига йўл олди. Бироқ уйига кирганида телевизор қаршисида ўтирган хотинига кўзи тушдию, таъби хира тортди. Хаёлан ресторандаги нозанин билан сочлари бироз тўзғиган, кўзлари тагида билинар-билинмас ажин пайдо бўлган хотини Нафисани солиштирди.
–Яхши келдингизми дадаси, овқат ейсизми?
–Қорним тўқ.
Нафиса қайтиб жойига ўтирди.
–Индийский кино кўряпсанми? –Бекзод ҳам хотини ўтирган диванга бориб ўтирди. Нафиса эрининг ёнгинасига суриларкан, аста бошини унинг елкасига қўйди.
–Бекзод ака, нега мени ҳечам “азизам” демагансиз?
Бекзоднинг ғаши келди.
–Камроқ ҳинд киноларини кўргин, охирги вақтда жа суюлиб кетяпсан, –шундай деганча ўрнидан тураркан, беихтиёр елкаси билан Нафисани ўзидан итарди.
Эрталаб нонушта вақти Нафиса унсиз ўтирди. Бекзод унинг қизарган кўзларидан туни билан йиғлаб чиқганини англади. Қўполлиги учун узр сўрамоқчи бўлдию, ғурурини эггиси келмади. Орадан кўп ўтмай байрам арафаси ҳам етиб келди. Бекзод ҳайдовчиси билан саҳарлаб бозорга боришди. Ишхонадаги аёллар учун гулдасталар сотиб олишди. Ишхонага қайтишаётганида Бекзод ҳисоботлар солинган папкани уйда қолдирганини эслаб қолди. Машинадан тушаркан, дўкондан келаётган Нафисага кўзи тушди.
–Тинчликми дадаси?
–Стол устида папка турибди, тез олиб тушгин.
Нафиса югурганча йўлакка кириб кетди. Тезда қўлдида папка билан қайтиб чиқди.
–Вой-бўй, бунча чиройли гуллар! Менга ҳам аталгани борми? –деди кўзлари порлаб, кабинадаги гулларга суқланиб тикиларкан.
–Э, гулни бошингга урасанми?! Бўпти шошиб турибман, бугун кеч қайтаман, –Бекзод машинасига ўтирдию, кетди.
–Бекзод ака, келинойимни хафа қилиб қўйдиз-ку. Эртага албатта гулдаста совға қилинг уларга ҳам, –деди ҳайдовчиси кўзгудан ортига қараркан.
Бекзод ҳам ўгирилиб қаради. Нафиса машина ортидан маъюс қараб қолганди.
–Кап-катта аёлга гулни нима кераги бор ўзи, энди ишхонадагилар бу бошқа гап, расмиятчилик, –деб қўйди Бекзод бепарво.
Эртасига байрам куни Бекзод қизларига, хотинига конвертга солинган пулларни совға қилди. Қизлари дадаларини бўйнидан қучоқлаб жуда қувонишди. Нафиса эса маҳзун жилмайганча “раҳмат” деб қўйди.
Ўша куни Бекзод ишга кўмилиб ўтирганди, телефон қаттиқ жиринглади. Гўшакдан қизининг овози келди.
–Дада, дадажон! Тез етиб келинг, ойим ҳушларидан кетдилар!
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21🔥3💔3🥰1🤔1
Бекзод дарҳол уйига ошиқди. Етиб борганида йўлак бошида “Тез ёрдам” машинаси турарди. Югуриб уйга кирди. Нафиса ранги оппоқ оқариб кетган, миқ этмай ётарди.
–Хотинингизнинг юраги ҳаддан ташқари паст уряпти. Зудлик билан касалхонага олиб бориш керак, –деди шифокор.
Нафиса уч кун жонлантириш бўлимида беҳуш аҳволда ётди. Бекзод хотинининг тепасида ўтираркан, у билан ўтказган кунларини бирма-бир хотирлар, қуюлиб келаётган кўз ёшларини баъзўр тийишга ўзида куч топарди. Нафисанинг “Бекзод ака, нега мени ҳечам азизам демагансиз” деган гапларини эслади. Шу тобда ўлим билан олишаётган хотинининг кўнглини кўтаргиси, унга ёқадиган бирон сўз айтгиси келди. “Азизам” демоқчи бўлишга ҳарқанча оғиз жуфтламасин журъат қилолмади, тағин тузалиб ўзига келганида “дадаси, мени азизам дедингиз-а” деб эркаланишини ўйлаб негадир айтгиси келмади. Табиатан қўполроқ, қўрсроқ бўлганлиги учун бунақа чиройли сўзлар унинг учун ясамадек, эриш туюларди. Нафиса анча вақтлардан бери юраги хаста эканлигини, ҳеч кимга билдирмай юрганлигини Бекзод кейин, ҳаммаси тугаганида, умр йўлдошини бир умрга йўқотганидан кейингина билди.
– Наҳотки эри бўла туриб қизимнинг касалини сезмадингиз? Нега вақтида шифокорларга кўрсатмадингиз? –деди қайнонаси Нафисанинг майити тепасида қон йиғларкан.
– Ойи, қасам ичаман, хасталигини билмагандим. Билсам қаратмасмидим ёки қизингизни пулдан сиқганмидим.
– Қизим сизнинг пулларингга эмас, меҳрингга зор бўлиб яшади.
Бекзодга қайнонасининг гапларидан хафа бўлсада, индамади, тушунишга ҳаракат қилди.
– Бекзод Баҳромович, қизингиз телефонга сўраяпти, –котибанинг овози хаёлини бўлди. Гўшакни кўтарди.
–Дадажон, ассалом алайкум.
–Ҳа қизим, нима гап?
–Дада, эртага ойимнинг қабрига борамизми? Байрамгача анча бор, уларни жуда соғинганман.
Бекзоднинг кўзидан икки томчи ёш оқиб тушди.
–Мен ҳам қизим, ойингни жуда соғиндим.
Бекзод умрида илк бор ғурурига қарши чиқа олди.
Қабристон. Нафисанинг қабри тепасида Бекзод қизлари билан узоқ ўтиришди. Қизлари бири олиб, бири қўйиб ичларидаги гапларини тўкиб солишди, йиғлаб-сиқташди. Бекзод эса бошини эгган кўйи унсиз ўтираверди.
–Дада, кеч бўлиб қолди, юринг кетамиз, –дейишди қизлари.
Бекзод уларга эргашди. Машинага ўтиришганида Бекзод ўзини ортиқ тутиб туролмади.
–Қизлар, сизлар бораверинглар, мен ҳозир, –деганча машинадан тушди.
–Дада, қаёққа?
–Бораверинглар дедим-ку!
Қизлар бир-бирига қараб қўйишди. Дадаларига шу тобда битта гап ортиқчалигини билиб индамай қўяқолишди.
Бекзод бошқа машинани тўхтатди. Бозорга бориб чиройли гулдаста сотиб олди. Нафисанинг қабри тепасига қайтиб келганида ғира-шира қоронғи тушиб қолганди.
–Нафиса, кечир мени азизам. Ҳа, сен мен учун энг азиз инсонсан. –Бекзод чин юракдан айтаётган сўзларини Нафиса эшитишини истади. Баланд овозда давом этди. – Шу сўзларни вақтида айтолмаганим, сени хурсанд этолмаганим учун кечир мени, азизам. Манави гулдаста сен учун, бизнинг севгимиз исботи учун олиб келдим. Сен жуда чиройлисан, ҳаммадан ҳам чиройлисан...
Бекзод қабристондан узоқлашаркан, анча вақтлардан бери нафасини сиқиб турган армонлардан, пушаймонлардан фориғ бўлганини ҳис этди. Ўт-ўланларга бурканган қабристоннинг тоза ҳавосидан тўйиб-тўйиб нафас олди. Бир дам тўхтаб ортига ўгирилди.
–Азизам, мен яна келаман. Сен учун гулдаста олиб келаман...
Тамом...
Раъно Маҳмудова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
–Хотинингизнинг юраги ҳаддан ташқари паст уряпти. Зудлик билан касалхонага олиб бориш керак, –деди шифокор.
Нафиса уч кун жонлантириш бўлимида беҳуш аҳволда ётди. Бекзод хотинининг тепасида ўтираркан, у билан ўтказган кунларини бирма-бир хотирлар, қуюлиб келаётган кўз ёшларини баъзўр тийишга ўзида куч топарди. Нафисанинг “Бекзод ака, нега мени ҳечам азизам демагансиз” деган гапларини эслади. Шу тобда ўлим билан олишаётган хотинининг кўнглини кўтаргиси, унга ёқадиган бирон сўз айтгиси келди. “Азизам” демоқчи бўлишга ҳарқанча оғиз жуфтламасин журъат қилолмади, тағин тузалиб ўзига келганида “дадаси, мени азизам дедингиз-а” деб эркаланишини ўйлаб негадир айтгиси келмади. Табиатан қўполроқ, қўрсроқ бўлганлиги учун бунақа чиройли сўзлар унинг учун ясамадек, эриш туюларди. Нафиса анча вақтлардан бери юраги хаста эканлигини, ҳеч кимга билдирмай юрганлигини Бекзод кейин, ҳаммаси тугаганида, умр йўлдошини бир умрга йўқотганидан кейингина билди.
– Наҳотки эри бўла туриб қизимнинг касалини сезмадингиз? Нега вақтида шифокорларга кўрсатмадингиз? –деди қайнонаси Нафисанинг майити тепасида қон йиғларкан.
– Ойи, қасам ичаман, хасталигини билмагандим. Билсам қаратмасмидим ёки қизингизни пулдан сиқганмидим.
– Қизим сизнинг пулларингга эмас, меҳрингга зор бўлиб яшади.
Бекзодга қайнонасининг гапларидан хафа бўлсада, индамади, тушунишга ҳаракат қилди.
– Бекзод Баҳромович, қизингиз телефонга сўраяпти, –котибанинг овози хаёлини бўлди. Гўшакни кўтарди.
–Дадажон, ассалом алайкум.
–Ҳа қизим, нима гап?
–Дада, эртага ойимнинг қабрига борамизми? Байрамгача анча бор, уларни жуда соғинганман.
Бекзоднинг кўзидан икки томчи ёш оқиб тушди.
–Мен ҳам қизим, ойингни жуда соғиндим.
Бекзод умрида илк бор ғурурига қарши чиқа олди.
Қабристон. Нафисанинг қабри тепасида Бекзод қизлари билан узоқ ўтиришди. Қизлари бири олиб, бири қўйиб ичларидаги гапларини тўкиб солишди, йиғлаб-сиқташди. Бекзод эса бошини эгган кўйи унсиз ўтираверди.
–Дада, кеч бўлиб қолди, юринг кетамиз, –дейишди қизлари.
Бекзод уларга эргашди. Машинага ўтиришганида Бекзод ўзини ортиқ тутиб туролмади.
–Қизлар, сизлар бораверинглар, мен ҳозир, –деганча машинадан тушди.
–Дада, қаёққа?
–Бораверинглар дедим-ку!
Қизлар бир-бирига қараб қўйишди. Дадаларига шу тобда битта гап ортиқчалигини билиб индамай қўяқолишди.
Бекзод бошқа машинани тўхтатди. Бозорга бориб чиройли гулдаста сотиб олди. Нафисанинг қабри тепасига қайтиб келганида ғира-шира қоронғи тушиб қолганди.
–Нафиса, кечир мени азизам. Ҳа, сен мен учун энг азиз инсонсан. –Бекзод чин юракдан айтаётган сўзларини Нафиса эшитишини истади. Баланд овозда давом этди. – Шу сўзларни вақтида айтолмаганим, сени хурсанд этолмаганим учун кечир мени, азизам. Манави гулдаста сен учун, бизнинг севгимиз исботи учун олиб келдим. Сен жуда чиройлисан, ҳаммадан ҳам чиройлисан...
Бекзод қабристондан узоқлашаркан, анча вақтлардан бери нафасини сиқиб турган армонлардан, пушаймонлардан фориғ бўлганини ҳис этди. Ўт-ўланларга бурканган қабристоннинг тоза ҳавосидан тўйиб-тўйиб нафас олди. Бир дам тўхтаб ортига ўгирилди.
–Азизам, мен яна келаман. Сен учун гулдаста олиб келаман...
Тамом...
Раъно Маҳмудова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18😢9
Тушларимга кирасан болам...
Мунисанинг тушига бугун яна ўғли Умиджон кирди. У оппоқ кийимда эмиш. Ҳадеб ҳовлини айланиб, Унга қараб, қиқир-қиқир кулармиш.
Муниса: "Кел, ўғлим, овқатингни еб ол”, дея чақирса, Умиджон шўхлик қилиб қочиб кетар ва бир зумда ғойиб бўлармиш. Муниса эса "Болам”, дея йиғлаб қолавераркан…
Аёл қўққисдан уйғониб кетди. Беихтиёр унгида ёшланган кўз ёшларини арта бошлади ва атрофга жовдираб ўғлини қидира бошлади.
Қани эди туши унгига айланиб қолса-ю, нуридийдасини тўйиб-тўйиб бағрига босса. Афсус тақдири азалнинг ҳукмига бирор чора топмоқ мушкул экан. Йўқса, у тилаб олган ўғлидан жудо бўлиб ўтирармиди?!
Муниса тиббиёт бўйича таҳсил олаётган кезлари Нодир исмли йигит билан танишиб қолди. Кейин юлдузи юлдузига тўғри келиб, оила қуришди. Улар кетма-кет учта қиз фарзандли бўлишди. Нодирнинг кунгли ғашлана бошлади. Гўё ўғил фарзанди йўқлиги оилада файз-баракани аритаётгандек эди. Энди кун ора уруш жанжал авж оларди.
Нодир ичиб келар, "Нега менинг ўғлим йўқ? Менга ўғил керак, билдингми, қиз туғадиган хотин билан яшамайман, кет”, дея Мунисанинг дилини хира қиларди. Худо аёлнинг жонини темирдан, сабр-қаноатини пулатдан яратган деса, муболаға бўлмайди. Муниса буларнинг барчасига сабр билан тишини-тишига қўйиб чидади. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмай, Аллоҳнинг бу муштипар аёлга раҳми келди ва қўчқордек ўғил ато этди. Нодирнинг қувончини сўз билан тарифлаб бўлмасди.
Умиджон туғилди-ю, оиладаги жанжаллар барҳам топди. Хушнуд кунлар бошланди. Умиджон сал эсини таниб қолгач, уни боғчага беришди. Чунки куни бўйи Муниса ва Нодир ишда, қизлари эса мактабда бўларди. Умиджон 5 ёшга тўлди. У жуда шўх, ўйинқароқ бола бўлган эди. Боғчадан тез-тез қочиб келар, тенгдошлари билан қаерларгадир ўйнаб кетиб қоларди.
Бир куни у қўшни боғчадош болалар — Ҳасан ва Ҳусан билан биргаликда боғчадан қочиб кетди ва ўртоқ йигитчаларга "Кетдик, чўмилишга борамиз. Сизларни дадам мени кўп чўмилтирадиган жойга олиб бораман”, деди. Болалар шух-шодон бўлиб, экин ерларни суғориш учун махсус қазилган кўл томон етаклашиб югуриб кетишди. Бу вақтда Муниса шифохонада беморлар билан овора эди. Шу пайт унга боғчадан қўнғироқ бўлаётганини айтишди. Тарбиячилардан: "Умиджон қўшнингизнинг болалари билан яна қочиб кетибди, улардан дарак йўқ”, деган хабарни эшитди.
"Ҳеч қиси йўқ, уйда бўлса керак, опалари ҳам мактабдан келиб қолгандир” дея ўйлади Муниса.
Нодир шу куни негадир ишдан эртароқ қайтди. Энди дарвозасига яқинлашаётганидан қўшниси Акбар шошилганча: "Нодир, Зафарнинг эгиз ўғилчалари кўлга чўкибди, бирини топиб шифохонага жўнатдик. Иккинчиси йўқ”, деб қолди. Нодир шошилиб ўша томонга югурди. Улар ҳам кўлга тушиб эгизларнинг иккинчисини қидира бошлашди.
Шу пайт Нодирнинг кўзи қамишлар орасида юз тубан ётган болага тушди ва дарҳол бориб болани кўтарди-ю, даҳшатдан бақириб юборди.
Бу ўзининг тилаб олган ўғли Умиджон эди. Шу орада эгизларнинг иккинчиси Ҳасанни ҳам жонсиз ҳолда топишди.
Уйига келган Муниса эрининг қўлида ётган жонсиз норасидасини кўриб, ҳушини йўқотди.
Эртаси куни дилни ларзага соладиган дод-фарёд билан дунёга тўймай кетган уч гўдакни қабрга қўйишди.
Мана шу воқеадан сўнг Муниса саккиз ой фарзанди доғида бетоб бўлиб ётиб қолди. Энди тузалиб оёққа турганида, бир куни эри ичиб келиб, "Сен бефаҳм ўғлимга эплаб қаролмадинг”, дея жазава билан хотинини дуппослай бошлади. Эрининг беаёв калтаклаши туфайли аёл оғир аҳволда шифохонага ётқизилди.
Синглисининг зулум кўраётганини кўрган Мунисанинг акаси бу ҳақда Ички ишлар бўлимига ариза берди. Бундан хабар топган Нодир эса жазавага тушиб уйига кириб, ҳовли дарвозаларини тамбаллаб олди.
Ҳали шифохонадан чиқиб улгурмай, эри ўзини осиб қўйганлиги ҳақидаги шумхабарни эшитган Мунисанинг дили яна ларзага келди.
Шу тариқа тақдирнинг аччиқ зарбаларини елкасига ортган Муниса уч қизи билан ёлғиз қолибкетди.
Тақдир зарбалари туфайли Муниса ич-ичидан эзилиб: "Қани эди, барчаси туш бўлиб қолса”, дея фарёд қилса-да, матонат билан яшашни ҳам унутиб қўйгани йўқ!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Мунисанинг тушига бугун яна ўғли Умиджон кирди. У оппоқ кийимда эмиш. Ҳадеб ҳовлини айланиб, Унга қараб, қиқир-қиқир кулармиш.
Муниса: "Кел, ўғлим, овқатингни еб ол”, дея чақирса, Умиджон шўхлик қилиб қочиб кетар ва бир зумда ғойиб бўлармиш. Муниса эса "Болам”, дея йиғлаб қолавераркан…
Аёл қўққисдан уйғониб кетди. Беихтиёр унгида ёшланган кўз ёшларини арта бошлади ва атрофга жовдираб ўғлини қидира бошлади.
Қани эди туши унгига айланиб қолса-ю, нуридийдасини тўйиб-тўйиб бағрига босса. Афсус тақдири азалнинг ҳукмига бирор чора топмоқ мушкул экан. Йўқса, у тилаб олган ўғлидан жудо бўлиб ўтирармиди?!
Муниса тиббиёт бўйича таҳсил олаётган кезлари Нодир исмли йигит билан танишиб қолди. Кейин юлдузи юлдузига тўғри келиб, оила қуришди. Улар кетма-кет учта қиз фарзандли бўлишди. Нодирнинг кунгли ғашлана бошлади. Гўё ўғил фарзанди йўқлиги оилада файз-баракани аритаётгандек эди. Энди кун ора уруш жанжал авж оларди.
Нодир ичиб келар, "Нега менинг ўғлим йўқ? Менга ўғил керак, билдингми, қиз туғадиган хотин билан яшамайман, кет”, дея Мунисанинг дилини хира қиларди. Худо аёлнинг жонини темирдан, сабр-қаноатини пулатдан яратган деса, муболаға бўлмайди. Муниса буларнинг барчасига сабр билан тишини-тишига қўйиб чидади. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмай, Аллоҳнинг бу муштипар аёлга раҳми келди ва қўчқордек ўғил ато этди. Нодирнинг қувончини сўз билан тарифлаб бўлмасди.
Умиджон туғилди-ю, оиладаги жанжаллар барҳам топди. Хушнуд кунлар бошланди. Умиджон сал эсини таниб қолгач, уни боғчага беришди. Чунки куни бўйи Муниса ва Нодир ишда, қизлари эса мактабда бўларди. Умиджон 5 ёшга тўлди. У жуда шўх, ўйинқароқ бола бўлган эди. Боғчадан тез-тез қочиб келар, тенгдошлари билан қаерларгадир ўйнаб кетиб қоларди.
Бир куни у қўшни боғчадош болалар — Ҳасан ва Ҳусан билан биргаликда боғчадан қочиб кетди ва ўртоқ йигитчаларга "Кетдик, чўмилишга борамиз. Сизларни дадам мени кўп чўмилтирадиган жойга олиб бораман”, деди. Болалар шух-шодон бўлиб, экин ерларни суғориш учун махсус қазилган кўл томон етаклашиб югуриб кетишди. Бу вақтда Муниса шифохонада беморлар билан овора эди. Шу пайт унга боғчадан қўнғироқ бўлаётганини айтишди. Тарбиячилардан: "Умиджон қўшнингизнинг болалари билан яна қочиб кетибди, улардан дарак йўқ”, деган хабарни эшитди.
"Ҳеч қиси йўқ, уйда бўлса керак, опалари ҳам мактабдан келиб қолгандир” дея ўйлади Муниса.
Нодир шу куни негадир ишдан эртароқ қайтди. Энди дарвозасига яқинлашаётганидан қўшниси Акбар шошилганча: "Нодир, Зафарнинг эгиз ўғилчалари кўлга чўкибди, бирини топиб шифохонага жўнатдик. Иккинчиси йўқ”, деб қолди. Нодир шошилиб ўша томонга югурди. Улар ҳам кўлга тушиб эгизларнинг иккинчисини қидира бошлашди.
Шу пайт Нодирнинг кўзи қамишлар орасида юз тубан ётган болага тушди ва дарҳол бориб болани кўтарди-ю, даҳшатдан бақириб юборди.
Бу ўзининг тилаб олган ўғли Умиджон эди. Шу орада эгизларнинг иккинчиси Ҳасанни ҳам жонсиз ҳолда топишди.
Уйига келган Муниса эрининг қўлида ётган жонсиз норасидасини кўриб, ҳушини йўқотди.
Эртаси куни дилни ларзага соладиган дод-фарёд билан дунёга тўймай кетган уч гўдакни қабрга қўйишди.
Мана шу воқеадан сўнг Муниса саккиз ой фарзанди доғида бетоб бўлиб ётиб қолди. Энди тузалиб оёққа турганида, бир куни эри ичиб келиб, "Сен бефаҳм ўғлимга эплаб қаролмадинг”, дея жазава билан хотинини дуппослай бошлади. Эрининг беаёв калтаклаши туфайли аёл оғир аҳволда шифохонага ётқизилди.
Синглисининг зулум кўраётганини кўрган Мунисанинг акаси бу ҳақда Ички ишлар бўлимига ариза берди. Бундан хабар топган Нодир эса жазавага тушиб уйига кириб, ҳовли дарвозаларини тамбаллаб олди.
Ҳали шифохонадан чиқиб улгурмай, эри ўзини осиб қўйганлиги ҳақидаги шумхабарни эшитган Мунисанинг дили яна ларзага келди.
Шу тариқа тақдирнинг аччиқ зарбаларини елкасига ортган Муниса уч қизи билан ёлғиз қолибкетди.
Тақдир зарбалари туфайли Муниса ич-ичидан эзилиб: "Қани эди, барчаси туш бўлиб қолса”, дея фарёд қилса-да, матонат билан яшашни ҳам унутиб қўйгани йўқ!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤17😢9👍4
СИЗ ТАНЛАГАН ИЧИМЛИК СИЗ ҲАҚИНГИЗДА КЎП НАРСАЛАРНИ АЙТИБ БEРИШИ МУМКИН.
🍹 Ичимликлардан бирини танланг ва ҳарактерингизни ўзингиз билмаган томонларини билиб олинг
Жавоблар👇⁉️
🍹 Ичимликлардан бирини танланг ва ҳарактерингизни ўзингиз билмаган томонларини билиб олинг
Жавоблар👇⁉️
❤2