Дарвозани очган Мавлуда уни минг йилдан буён курмагандек кучок олиб каршилади:
- Вой, бормисиз бу оламда? Бундок ке-лай хам демайсиз. Болаларни олиб кел-мадингизми? Одам согиниб коларкан...
Гулширин утган гал келганида Мавлу-да кандай томоша курсатганини эслаб, худди узи айбдордек хижолат тортди:
- Бошка сафар олиб келарман...
- Эсизгина, бобоси "невараларим кела-ди" деб кузлари турт булиб утирганди-я...- танглайини тикиллатди Мавлуда.
"Бир балоси бор унинг" - кунглидан ут-казди Гулширин. Мавлуданинг оркаси-дан кирди. Угай она уни мехмонхонага эмас, онаси вафот этгач чикарилган хонага бошлади. Бу уйга деярли хеч ким кирмас, доим кулфлоглик турарди.
Гулширин ажабланиб ичкарига кадам босди.
- Кизигиз келдилар, туринг, - овоз бер-ди Мавлуда. Хона туридаги каравотда ётган дадаси огир кузгалди урнидан.
- Кел, кизим, - хаста овозда каршилади Гулширинни.
- Сизга нима булди, дада? - Гулширин отасининг ёнига шошди.
- Дадангиз эркалик киляптилар, - жа-воб берди Мавлуда дадаси огиз жуфт-ламасидан. Собир ака хотинига норози караб куйди.
- Кон босимим бир оз кутарилибди. Юрак хам сал безовта киляпти.
- Нега чакиртирмадингиз? - упкаланди Гулширин.
- Хавотир оладиган жойи йук, утиб ке-тади, - Собир ака узини дадил тутишга харакат килса-да, хансираб нафас оли-шидан соглиги яхши эмаслиги куриниб турарди. Овкат ейилиб, бир пиёладан чой ичилгач, Собир ака хотинига "чикиб тур" дегандек имо килди.
Мавлудаиссик чой дамлаб келиш бахо-насида уларни холи колдирди. Собир ака бир муддат гапни нимадан бошла-шни билмай тараддудланиб турди, сунг каравоти ёнидаги папкадан бир талай когозларни чикарди. Афтидан улар кандайдир хужжатлар эди.
- Кизим, ота булиб сенга хеч нарса ки-либ беролмадим, - шу гапларни айтар-кан, Собир аканинг кузи ёшланди.
- Нега ундай дейсиз, дада? - упкаси ту-либ келди Гулшириннинг. - Акам икки-мизни тарбиялаб, вояга етказдингиз, узатдингиз.
- Акангдан кунглим тук, уй-жойини ки-либ берганман, иши хам жойида. Сени эса на укитдим, на огир кунингда ёр-
дам бера олдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Вой, бормисиз бу оламда? Бундок ке-лай хам демайсиз. Болаларни олиб кел-мадингизми? Одам согиниб коларкан...
Гулширин утган гал келганида Мавлу-да кандай томоша курсатганини эслаб, худди узи айбдордек хижолат тортди:
- Бошка сафар олиб келарман...
- Эсизгина, бобоси "невараларим кела-ди" деб кузлари турт булиб утирганди-я...- танглайини тикиллатди Мавлуда.
"Бир балоси бор унинг" - кунглидан ут-казди Гулширин. Мавлуданинг оркаси-дан кирди. Угай она уни мехмонхонага эмас, онаси вафот этгач чикарилган хонага бошлади. Бу уйга деярли хеч ким кирмас, доим кулфлоглик турарди.
Гулширин ажабланиб ичкарига кадам босди.
- Кизигиз келдилар, туринг, - овоз бер-ди Мавлуда. Хона туридаги каравотда ётган дадаси огир кузгалди урнидан.
- Кел, кизим, - хаста овозда каршилади Гулширинни.
- Сизга нима булди, дада? - Гулширин отасининг ёнига шошди.
- Дадангиз эркалик киляптилар, - жа-воб берди Мавлуда дадаси огиз жуфт-ламасидан. Собир ака хотинига норози караб куйди.
- Кон босимим бир оз кутарилибди. Юрак хам сал безовта киляпти.
- Нега чакиртирмадингиз? - упкаланди Гулширин.
- Хавотир оладиган жойи йук, утиб ке-тади, - Собир ака узини дадил тутишга харакат килса-да, хансираб нафас оли-шидан соглиги яхши эмаслиги куриниб турарди. Овкат ейилиб, бир пиёладан чой ичилгач, Собир ака хотинига "чикиб тур" дегандек имо килди.
Мавлудаиссик чой дамлаб келиш бахо-насида уларни холи колдирди. Собир ака бир муддат гапни нимадан бошла-шни билмай тараддудланиб турди, сунг каравоти ёнидаги папкадан бир талай когозларни чикарди. Афтидан улар кандайдир хужжатлар эди.
- Кизим, ота булиб сенга хеч нарса ки-либ беролмадим, - шу гапларни айтар-кан, Собир аканинг кузи ёшланди.
- Нега ундай дейсиз, дада? - упкаси ту-либ келди Гулшириннинг. - Акам икки-мизни тарбиялаб, вояга етказдингиз, узатдингиз.
- Акангдан кунглим тук, уй-жойини ки-либ берганман, иши хам жойида. Сени эса на укитдим, на огир кунингда ёр-
дам бера олдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21👍9
Ота-онани хам бу ду-нёга боглаб куйган эмас, - Собир ака огир хурсинди.
- Имконим борида сен учун хам бирор нарса килишим керак, - шундай деб да-даси когозлар орасидан ок папкани ол-ди.
- Мана бу шахар марказидаги икки хо-нали уйнинг хужжати. Бу уй энди сени-ки.
Гулшириннинг кузлари катта-катта очилиб кетди. У хозир на кувонишни, на хафа булишни билмасди. Энди узининг номида уйи борлигидан кувонса, дада-сининг гапи васият килаётган кишининг гапларидек эшитилгани учун хафа эди.
- Дадажон...- кузларига ёш калкиди. - Менга хеч нарсанинг кераги йук. Сиз бошимизга сог булинг, шу энг катта давлат.
- Биламан, кизим, куп эзилдинг хаётда, - Собир ака чукур тин олди. - Олдин онанг учун куйдинг, кейин...- у "эринг хам кийнаб куйди" дея олмади. - Кузим очиклигида шу уйни сенинг номингга расмийлаштирдим. Токи, бир кун маж-бур булганингда бошпана излаб юрма-гин дедим.
- Дада, нега бундай гапларни гапиряп-
сиз? Куркиб кетяпман...
- Бу хаётда хамма нарсага тайёр туриш керак, -деди Собир ака. Уртага нокулай сукунат тушди.
Бу жимликни яна Собир аканинг узи бузди. Бояги когозлар орасидан яна биттасини чикарди.
- Кизим, энди сендан кунглим тук. Ле-кин...бир масалада розилигинг керак.
- Кандай масалада?
- Шу...мана шу уйни Мавлуда опачангни номига утказиб берсам дегандим. Ака-нг рози, имзо куйиб берди. Гап факат сенда колди.
Гулширин дастлаб хеч нарсага тушун-май дадасига тикилиб колди. Аста-се-
кин шуури тиниклаша борди. Кузлари узи утирган деворларига, хар бир жихо-зга туймай тикилди. Болалиги утган, онасининг иси колган мана шу уй энди угай онасиники буладими? Хар келга-нида онаси билан хаёлан гаплашгандек буларди. Уй Мавлудани номига хатлан-са онасининг рухи безовта булмайди-ми?
- Нега бундай килмокчисиз, дада? - бир оз кейин узига келиб суради. - Мавлуда опачам шундок хам шу уйда яшаб юри-
бдилар-ку?...
- Кизим, яхшими, ёмонми, Мавлуда она-нгнинг улимидан кейин менга карашди, рузгорни бутлаб утирди. Менга бирор нима булса кучада колиб кетмасин дейман. Ёшлигини менга багишлади. Энди ота-онасиникига кайтиб боролма-йди, кариндошларникига сигмайди. Собир аканинг хотини кучада колиб ке-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Имконим борида сен учун хам бирор нарса килишим керак, - шундай деб да-даси когозлар орасидан ок папкани ол-ди.
- Мана бу шахар марказидаги икки хо-нали уйнинг хужжати. Бу уй энди сени-ки.
Гулшириннинг кузлари катта-катта очилиб кетди. У хозир на кувонишни, на хафа булишни билмасди. Энди узининг номида уйи борлигидан кувонса, дада-сининг гапи васият килаётган кишининг гапларидек эшитилгани учун хафа эди.
- Дадажон...- кузларига ёш калкиди. - Менга хеч нарсанинг кераги йук. Сиз бошимизга сог булинг, шу энг катта давлат.
- Биламан, кизим, куп эзилдинг хаётда, - Собир ака чукур тин олди. - Олдин онанг учун куйдинг, кейин...- у "эринг хам кийнаб куйди" дея олмади. - Кузим очиклигида шу уйни сенинг номингга расмийлаштирдим. Токи, бир кун маж-бур булганингда бошпана излаб юрма-гин дедим.
- Дада, нега бундай гапларни гапиряп-
сиз? Куркиб кетяпман...
- Бу хаётда хамма нарсага тайёр туриш керак, -деди Собир ака. Уртага нокулай сукунат тушди.
Бу жимликни яна Собир аканинг узи бузди. Бояги когозлар орасидан яна биттасини чикарди.
- Кизим, энди сендан кунглим тук. Ле-кин...бир масалада розилигинг керак.
- Кандай масалада?
- Шу...мана шу уйни Мавлуда опачангни номига утказиб берсам дегандим. Ака-нг рози, имзо куйиб берди. Гап факат сенда колди.
Гулширин дастлаб хеч нарсага тушун-май дадасига тикилиб колди. Аста-се-
кин шуури тиниклаша борди. Кузлари узи утирган деворларига, хар бир жихо-зга туймай тикилди. Болалиги утган, онасининг иси колган мана шу уй энди угай онасиники буладими? Хар келга-нида онаси билан хаёлан гаплашгандек буларди. Уй Мавлудани номига хатлан-са онасининг рухи безовта булмайди-ми?
- Нега бундай килмокчисиз, дада? - бир оз кейин узига келиб суради. - Мавлуда опачам шундок хам шу уйда яшаб юри-
бдилар-ку?...
- Кизим, яхшими, ёмонми, Мавлуда она-нгнинг улимидан кейин менга карашди, рузгорни бутлаб утирди. Менга бирор нима булса кучада колиб кетмасин дейман. Ёшлигини менга багишлади. Энди ота-онасиникига кайтиб боролма-йди, кариндошларникига сигмайди. Собир аканинг хотини кучада колиб ке-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29
тибди, деган гапдан ёмони йук.
"Гап бу ёкда экан-да. Менга икки хо-нали уй олиб беришларидан максад ас-лида ховлини Мавлуда опага утказиб бериш учун экан-да. Аслида бу ховлига у эмас, мен купрок хакли эмасманми?" - Гулшириннинг юрагини кизганишга ухшаш бир нима тилиб утди. Хозир ай-тажак бир огиз гапи бу муаммони узил-кесил хал килади. Йук, бу уйни Мавлу-дага бериб куёлмайди. Шундай уйлади-ю, тили буткул бошка гапга айланди:
- Майли, мен розиман, дада. Сиз хурса-нд булсангиз булди.
Собир аканинг юзига синиккина таба-ссум ёйилди. Кизи шу розилик сузини айтиш учун минг машаккат тигидан ут-ганини сезиб турарди.
- Ундай булса эртага нотариусга бориб, хар икки уйнинг хужжатини конунийла-штирамиз.
Эртаси куни чиндан хам нотариусга боришди. Кадрдон ховлиси Мавлудани номига утказилганидан кунгли бир оз хижил булса-да, узига тегишли икки хо-нали уйнинг хужжати кулига текканида Гулширин чин дилдан кувонди. Нихоят, унинг хам уз уйи бор. Уз уйларига кучиб утишса, Зохид акаси узгарар балки?
У кувончини ким биландир булишгиси келарди. Качонлардан буён куз ёшдан бошкасини курмаган кузлари бугун ку-вончдан порларди. Уйга келибок эри ётган уйга кирди.
- Зохид ака, кузингизни очинг, сизга айтадиган яхши хабарим бор, - аёл эри билан урталаридан булган кунгилсиз-ликларни буткул унутганди. Эри шира-кайф кузларини базур очди..
- Нима керак сенга?
- Зохид ака, энди менинг хам уйим бор.
Дадам икки хонали уй совга килдилар. Уша уйга кучиб утамиз. Утган хамма нарсани унутамиз. Хаётимизни янгидан бошлаймиз. Эшитяпсизми, янги хаёт бошлаймиз. Хаммасини унутамиз.
- Унутолмайман, эшитяпсанми, унутол-майман. Кетгинг келаётган булса, бор, узинг яша уша уйда. Бойвачча отанг мени сотиб олмокчи булдими? Бекорларни уйлабсанлар! Мен хеч нар-сага сотилмайман, хеч нарсани унутма-йман хам! Сен узингча олижаноблик килиб, Нозимага кон бермаганингда хозир у ёнимда буларди.
- Шунака денг....- кузларидан ёш тир-киради Гулшириннинг. - Агар кон бер-масам у тирик колармиди?
- Тириклайин айрилгунча уз кулим би-лан жасадини ерга куйиб, совук кабри-ни кучиб айрилганим яхши эди. Нима килиб куйдинг? Нималар килиб куйдинг Гул?! Мени тириклайин гурга тикдинг-ку!
Аламзадаликдан узини каерга куйиш-ни билмаётган Зохид огзига келганини валдирарди. Гулшириннинг нурафшон кун каби ёруг калби бир зумда симсиёк рангга бурканди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
"Гап бу ёкда экан-да. Менга икки хо-нали уй олиб беришларидан максад ас-лида ховлини Мавлуда опага утказиб бериш учун экан-да. Аслида бу ховлига у эмас, мен купрок хакли эмасманми?" - Гулшириннинг юрагини кизганишга ухшаш бир нима тилиб утди. Хозир ай-тажак бир огиз гапи бу муаммони узил-кесил хал килади. Йук, бу уйни Мавлу-дага бериб куёлмайди. Шундай уйлади-ю, тили буткул бошка гапга айланди:
- Майли, мен розиман, дада. Сиз хурса-нд булсангиз булди.
Собир аканинг юзига синиккина таба-ссум ёйилди. Кизи шу розилик сузини айтиш учун минг машаккат тигидан ут-ганини сезиб турарди.
- Ундай булса эртага нотариусга бориб, хар икки уйнинг хужжатини конунийла-штирамиз.
Эртаси куни чиндан хам нотариусга боришди. Кадрдон ховлиси Мавлудани номига утказилганидан кунгли бир оз хижил булса-да, узига тегишли икки хо-нали уйнинг хужжати кулига текканида Гулширин чин дилдан кувонди. Нихоят, унинг хам уз уйи бор. Уз уйларига кучиб утишса, Зохид акаси узгарар балки?
У кувончини ким биландир булишгиси келарди. Качонлардан буён куз ёшдан бошкасини курмаган кузлари бугун ку-вончдан порларди. Уйга келибок эри ётган уйга кирди.
- Зохид ака, кузингизни очинг, сизга айтадиган яхши хабарим бор, - аёл эри билан урталаридан булган кунгилсиз-ликларни буткул унутганди. Эри шира-кайф кузларини базур очди..
- Нима керак сенга?
- Зохид ака, энди менинг хам уйим бор.
Дадам икки хонали уй совга килдилар. Уша уйга кучиб утамиз. Утган хамма нарсани унутамиз. Хаётимизни янгидан бошлаймиз. Эшитяпсизми, янги хаёт бошлаймиз. Хаммасини унутамиз.
- Унутолмайман, эшитяпсанми, унутол-майман. Кетгинг келаётган булса, бор, узинг яша уша уйда. Бойвачча отанг мени сотиб олмокчи булдими? Бекорларни уйлабсанлар! Мен хеч нар-сага сотилмайман, хеч нарсани унутма-йман хам! Сен узингча олижаноблик килиб, Нозимага кон бермаганингда хозир у ёнимда буларди.
- Шунака денг....- кузларидан ёш тир-киради Гулшириннинг. - Агар кон бер-масам у тирик колармиди?
- Тириклайин айрилгунча уз кулим би-лан жасадини ерга куйиб, совук кабри-ни кучиб айрилганим яхши эди. Нима килиб куйдинг? Нималар килиб куйдинг Гул?! Мени тириклайин гурга тикдинг-ку!
Аламзадаликдан узини каерга куйиш-ни билмаётган Зохид огзига келганини валдирарди. Гулшириннинг нурафшон кун каби ёруг калби бир зумда симсиёк рангга бурканди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34😢20
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🌙Х А Й Р Л И Т У Н!🌙✨
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌙✨Чиройли сўзларни фақат
эшитиш эмас, уни кимларгадир айтиш кераклигини ҳам унутманг!
Зеро ширин сўзга
арзийдиган қанча яқин
инсонларимиз бор!
🌙✨Бир-бирига керакли
инсонлар доим бир-биридан узоқда яшаркан.
Шундай бўлса ҳам борига шукр!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4👍1🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌧☀️Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
❄️Хайрли тонг, Азизлар!
❄️Барчага хафтанинг Муродбахш – Чоршанба тонги муборак бўлсин!
❄️Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз
❄️Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин.
❄️Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️Хайрли тонг, Азизлар!
❄️Барчага хафтанинг Муродбахш – Чоршанба тонги муборак бўлсин!
❄️Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз
❄️Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин.
❄️Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
"Ман ҳаётдан чарчадим..."
Манзура холам, аслида, отамнинг холаси, бувимнинг синглиси. Амакиларим, аммам, биз олти фарзанднинг учтаси—барчамиз шу холамизнинг уйида туриб олийгоҳларни битирганмиз. Холамнинг уйи отасидан— отамнинг бувасидан мерос қолган уй эди.
Манзура холам содда, кўнгли очиқ, фарзандларига ўта меҳрибон, ўта самимий аёл эдилар. Турмуш ўртоқлари қирқ кунлик чақалоғи билан уйдан ҳайдаб юборгач, ота уйига қайтиб келиб, иккита боласини ўзи катта қилган эди. Кенг-мўл кўйлак кийиб юрар, кўча-кўйда ўзидан катта ёшли чолларга ҳам "болам" деб мурожаат қилар эдилар. Бир куни сабабини сўраганимда бир воқеани айтиб берган эдилар.
"Ошхонада картошка-пиёз тозалайман (бир умр шу ишда ишлаб, нафақага ҳам шу ердан чиққанлар) Ёшман, унинг устига беваман, бирга ишлайдиганлардан биттаси гап отиб ўтадиган бўлди. Бир индамадим, икки индамадим, учинчи сафар гап отганда қўлимдаги картошка тозалайдиган пичоқ билан сапчиб турдим.
—Мани ким деб ўйлаяпсан? Яна бир марта гапирсанг, шу пичоқни қорнингга тиқиб оламан! Пичоқ ўқталиб турган важоҳатим қўрқинчли бўлса керак, ранги бўзариб, эшикдан зўрға қочиб чиқиб кетди...Бева аёлга маҳаллани итиям бошқача қарайди, болам, ўзимдан кампир "ясаб" олишим шундан.
Номоз ўқишни шу холамдан ўрганганман, Аллоҳ рози бўлсин.
Холам жудаям меҳмондўст эдилар. Камтарона яшасалар-да дастурхонларида доим ҳолвайтар, бўғирсоқ, қуш тили бўларди. Уйига келган меҳмонларга ҳаммасини бериб юборар ва яна бошқатдан пиширар эдилар. Турбатга борадиган бўлсалар, эринмай, малолланмай бир қоп биз кукуруз дейдиган "Ширин маккажўхори қаламчалари" дан олиб борар, кўринган болакайларга улашар эдилар.
Холам авлиёсифат одам эдилар, дуолари ижобат бўлиб, биз бундан жудаям қўрқар эдик. Масалан, қиш кунлари юпун кийиниб, ёки ялангбош, ўқишга кетмоқчи бўлсам, остонада туриб олиб
—Айтганимни қилмасанг, тескари потаҳа қиламан, имтиҳондан ўтолмайсан, — дер эдилар., шу гапларидан жуда қўрқардим ва дарров айтганларини бажарардим. Умуман оиламиз орасида (ойим, додам, амакиларим, аммам, адамлар) Манзура холамнинг ижобат бўлган дуолари ҳақида ҳар хил гап-сўзлар юрарди. Холам қалб кўзи очиқ одам бўлиб, йигирма беш ёшларида кафанликларини тайёрлаб қўйган эдилар.Гап орасида Навоийдан, Сўфи Оллоёрдан мисоллар келтириб қўяр эдилар.
Бир куни уйнинг қўнғироғи жиринглади, дарс тайёрлаб ўтиргандим, эшикни очсам ҳеч ким йўқ, бироз туриб яна жиринглади, яна ҳеч ким йўқ. Холам болалар ўйин қилаётганини сезиб қолдилар. Бироз пойлаб турдилар-да, эшикни шартта очдилар, эшик қўнғироғини ўйнаб қочаётган болаларни тутиб олдилар,(бу ҳол аввал ҳам содир бўлган, бу болаларга олдин ҳам танбеҳ берган эканлар) кейин уларни уйга опкириб
—Кучук билан ҳўтикни қанча қилма тарбият,
Ит бўлур, эшак бўлур, асло бўлмас одамий! Бор, энди кетаверинглар, — дедилар.
Мен ўша пайтда бу сатрлар ҳазрат Навоийники эканлигини билмаганман, уни холам ўзлари тўқидилар деб ўйлаганман ва роса кулгандим. Билмадим, шу ҳикмат таъсир қилганми, ҳар қалай болакайлар бошқа эшигимиз олдига келмай қўйганди.
Манзура холам ҳаётдан нолимас, ҳаммага ўзини бадавлат кўрсатар, саховат қилар, аммо ёлғиз қолсак "Ман ҳаётдан чарчадим, Феруз", —дер эдилар. Бу гапга ҳам кулардим, тушунмасдим. Энди-энди биламанки, ёлғиз боши билан ҳам ўзининг, ҳам жигарларининг фарзандларига оналик қилиш, унинг масъулиятини бўйнига олиш, рўзғор юритиш... ҳеч бири осон бўлмаган экан. Бир умр ҳалол яшаб ўтган Манзура холам Ҳайит куни, жума куни оламдан ўтдилар.
Дастурхонларидан туз тотганим, ёнида олиб ётиб эринмай кўп ҳикматлар ўргатганим, турмушга чиқиб кетганимдан сўнг ҳам йўқлаб турганим боладек беғубор Манзура холамни Аллох раҳмат, мағфират қилсин.
Феруза Салходжаева
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Манзура холам, аслида, отамнинг холаси, бувимнинг синглиси. Амакиларим, аммам, биз олти фарзанднинг учтаси—барчамиз шу холамизнинг уйида туриб олийгоҳларни битирганмиз. Холамнинг уйи отасидан— отамнинг бувасидан мерос қолган уй эди.
Манзура холам содда, кўнгли очиқ, фарзандларига ўта меҳрибон, ўта самимий аёл эдилар. Турмуш ўртоқлари қирқ кунлик чақалоғи билан уйдан ҳайдаб юборгач, ота уйига қайтиб келиб, иккита боласини ўзи катта қилган эди. Кенг-мўл кўйлак кийиб юрар, кўча-кўйда ўзидан катта ёшли чолларга ҳам "болам" деб мурожаат қилар эдилар. Бир куни сабабини сўраганимда бир воқеани айтиб берган эдилар.
"Ошхонада картошка-пиёз тозалайман (бир умр шу ишда ишлаб, нафақага ҳам шу ердан чиққанлар) Ёшман, унинг устига беваман, бирга ишлайдиганлардан биттаси гап отиб ўтадиган бўлди. Бир индамадим, икки индамадим, учинчи сафар гап отганда қўлимдаги картошка тозалайдиган пичоқ билан сапчиб турдим.
—Мани ким деб ўйлаяпсан? Яна бир марта гапирсанг, шу пичоқни қорнингга тиқиб оламан! Пичоқ ўқталиб турган важоҳатим қўрқинчли бўлса керак, ранги бўзариб, эшикдан зўрға қочиб чиқиб кетди...Бева аёлга маҳаллани итиям бошқача қарайди, болам, ўзимдан кампир "ясаб" олишим шундан.
Номоз ўқишни шу холамдан ўрганганман, Аллоҳ рози бўлсин.
Холам жудаям меҳмондўст эдилар. Камтарона яшасалар-да дастурхонларида доим ҳолвайтар, бўғирсоқ, қуш тили бўларди. Уйига келган меҳмонларга ҳаммасини бериб юборар ва яна бошқатдан пиширар эдилар. Турбатга борадиган бўлсалар, эринмай, малолланмай бир қоп биз кукуруз дейдиган "Ширин маккажўхори қаламчалари" дан олиб борар, кўринган болакайларга улашар эдилар.
Холам авлиёсифат одам эдилар, дуолари ижобат бўлиб, биз бундан жудаям қўрқар эдик. Масалан, қиш кунлари юпун кийиниб, ёки ялангбош, ўқишга кетмоқчи бўлсам, остонада туриб олиб
—Айтганимни қилмасанг, тескари потаҳа қиламан, имтиҳондан ўтолмайсан, — дер эдилар., шу гапларидан жуда қўрқардим ва дарров айтганларини бажарардим. Умуман оиламиз орасида (ойим, додам, амакиларим, аммам, адамлар) Манзура холамнинг ижобат бўлган дуолари ҳақида ҳар хил гап-сўзлар юрарди. Холам қалб кўзи очиқ одам бўлиб, йигирма беш ёшларида кафанликларини тайёрлаб қўйган эдилар.Гап орасида Навоийдан, Сўфи Оллоёрдан мисоллар келтириб қўяр эдилар.
Бир куни уйнинг қўнғироғи жиринглади, дарс тайёрлаб ўтиргандим, эшикни очсам ҳеч ким йўқ, бироз туриб яна жиринглади, яна ҳеч ким йўқ. Холам болалар ўйин қилаётганини сезиб қолдилар. Бироз пойлаб турдилар-да, эшикни шартта очдилар, эшик қўнғироғини ўйнаб қочаётган болаларни тутиб олдилар,(бу ҳол аввал ҳам содир бўлган, бу болаларга олдин ҳам танбеҳ берган эканлар) кейин уларни уйга опкириб
—Кучук билан ҳўтикни қанча қилма тарбият,
Ит бўлур, эшак бўлур, асло бўлмас одамий! Бор, энди кетаверинглар, — дедилар.
Мен ўша пайтда бу сатрлар ҳазрат Навоийники эканлигини билмаганман, уни холам ўзлари тўқидилар деб ўйлаганман ва роса кулгандим. Билмадим, шу ҳикмат таъсир қилганми, ҳар қалай болакайлар бошқа эшигимиз олдига келмай қўйганди.
Манзура холам ҳаётдан нолимас, ҳаммага ўзини бадавлат кўрсатар, саховат қилар, аммо ёлғиз қолсак "Ман ҳаётдан чарчадим, Феруз", —дер эдилар. Бу гапга ҳам кулардим, тушунмасдим. Энди-энди биламанки, ёлғиз боши билан ҳам ўзининг, ҳам жигарларининг фарзандларига оналик қилиш, унинг масъулиятини бўйнига олиш, рўзғор юритиш... ҳеч бири осон бўлмаган экан. Бир умр ҳалол яшаб ўтган Манзура холам Ҳайит куни, жума куни оламдан ўтдилар.
Дастурхонларидан туз тотганим, ёнида олиб ётиб эринмай кўп ҳикматлар ўргатганим, турмушга чиқиб кетганимдан сўнг ҳам йўқлаб турганим боладек беғубор Манзура холамни Аллох раҳмат, мағфират қилсин.
Феруза Салходжаева
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29😢6🎉1
Ибрат асл сарпо...
Тўй тараддудида юрган холам бу галги ташрифида тўйни бир ҳафта кечиктиришга қуда тарафни аранг рози қилганини айтиб қолди:
– Бир ҳафта олдин ё кейин, нима фарқи бор, ҳайронман. Кўндиргунимча она сутим оғзимга келди. Биз буюртма қилган мебел беш кун кечикаркан. Куёвникига олиб бориб ўрнатишга эса бир кун вақт кетади.
– Мебелни деб қудаларинг билан орангга совуқчилик тушмасин-да, – деди онам.
– Қўяверинг, мебелларни кўргандан кейин ҳаммасини унутишади.
– Бошқа ҳамма нарса тахтми?
Холам ҳамма сарполар тайёрлигини айтиб, бирма-бир мақтай кетди. Рости гап, холам йиққан сарполарга жуда ҳавасим келди. Аммо онамнинг юзларидаги норозилик ифодасини кўриб, мен ҳам, холам ҳам ажабландик.
– Сингилжон, сен тўйни яна бир ойга кечиктирсанг арзийди, – деб қолди онам.
– Вой, опа, мен қанча пул сарфлаб қилган сарполарни назарга илмаяпсизми?
– Куйиб-пишганларингни кўриб, қиз бола учун, ҳар бир инсон учун энг муҳим нарсаларни биласан деб ўйлагандим. Сарпо йиғишни эзгу ниятлар билан сандиққа жойнамоз солишдан, Қуръони карим олишдан бошлаш керак.
– Ҳа, опа-я, шу ҳам муаммо эканми? Топамиз, оламиз, сандиққа ҳам соламиз, – бепарво кулди холам.
– Топиш, олиш муаммо эмасдир, лекин қизинг Қуръон ўқишни билмаса...
Холам бир пас жим ўтирдилар-да, индамай туриб кетиб қолдилар. Ўзимча оғриндим. Онам холамни беҳуда ранжитди деган ўйда эдим.
Эртаси кун тушга яқин холамнинг узатилаётган қизи уйимизга қўлида Қуръон билан кириб келди.
– Холажон, тўйгача сизларникида турсам майлими?
– Ие, келинпошша, – кулдилар ойим. – Тўйга ким тараддуд кўради?
– Емай, ичмай, ухламай бўлса ҳам, тўйгача Қуръон ўқишни ўрганишим керак.
– Баракалла, – дея онам жиянини бағрига босди.
Кечаги ўринсиз ўйимдан уялиб кетдим...
Онам келин бўлажак жиянига ҳадя қилиш учун сандиқни очди. Хола-жиян рўмол танлашаётганида аста сандиққа мўраладим. Тугунларнинг устида иккита жойнамоз, бирининг устида оқ, яна бирида яшил муқовали Қуръони карим турарди. Эътибор бериб қарасам, бирига менинг, иккинчисига укамнинг исми ёзилган қоғоз қистирилган экан...
Ўшанда мен эндигина еттига киргандим. Онамнинг холамга берган танбеҳлари моҳиятини эса кундан-кун, йилдан-йилга теранроқ англаб боряпман.
Хуршида Аҳмаджон қизи
Ирфон тақвими 2012-йил 3-сонидан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Тўй тараддудида юрган холам бу галги ташрифида тўйни бир ҳафта кечиктиришга қуда тарафни аранг рози қилганини айтиб қолди:
– Бир ҳафта олдин ё кейин, нима фарқи бор, ҳайронман. Кўндиргунимча она сутим оғзимга келди. Биз буюртма қилган мебел беш кун кечикаркан. Куёвникига олиб бориб ўрнатишга эса бир кун вақт кетади.
– Мебелни деб қудаларинг билан орангга совуқчилик тушмасин-да, – деди онам.
– Қўяверинг, мебелларни кўргандан кейин ҳаммасини унутишади.
– Бошқа ҳамма нарса тахтми?
Холам ҳамма сарполар тайёрлигини айтиб, бирма-бир мақтай кетди. Рости гап, холам йиққан сарполарга жуда ҳавасим келди. Аммо онамнинг юзларидаги норозилик ифодасини кўриб, мен ҳам, холам ҳам ажабландик.
– Сингилжон, сен тўйни яна бир ойга кечиктирсанг арзийди, – деб қолди онам.
– Вой, опа, мен қанча пул сарфлаб қилган сарполарни назарга илмаяпсизми?
– Куйиб-пишганларингни кўриб, қиз бола учун, ҳар бир инсон учун энг муҳим нарсаларни биласан деб ўйлагандим. Сарпо йиғишни эзгу ниятлар билан сандиққа жойнамоз солишдан, Қуръони карим олишдан бошлаш керак.
– Ҳа, опа-я, шу ҳам муаммо эканми? Топамиз, оламиз, сандиққа ҳам соламиз, – бепарво кулди холам.
– Топиш, олиш муаммо эмасдир, лекин қизинг Қуръон ўқишни билмаса...
Холам бир пас жим ўтирдилар-да, индамай туриб кетиб қолдилар. Ўзимча оғриндим. Онам холамни беҳуда ранжитди деган ўйда эдим.
Эртаси кун тушга яқин холамнинг узатилаётган қизи уйимизга қўлида Қуръон билан кириб келди.
– Холажон, тўйгача сизларникида турсам майлими?
– Ие, келинпошша, – кулдилар ойим. – Тўйга ким тараддуд кўради?
– Емай, ичмай, ухламай бўлса ҳам, тўйгача Қуръон ўқишни ўрганишим керак.
– Баракалла, – дея онам жиянини бағрига босди.
Кечаги ўринсиз ўйимдан уялиб кетдим...
Онам келин бўлажак жиянига ҳадя қилиш учун сандиқни очди. Хола-жиян рўмол танлашаётганида аста сандиққа мўраладим. Тугунларнинг устида иккита жойнамоз, бирининг устида оқ, яна бирида яшил муқовали Қуръони карим турарди. Эътибор бериб қарасам, бирига менинг, иккинчисига укамнинг исми ёзилган қоғоз қистирилган экан...
Ўшанда мен эндигина еттига киргандим. Онамнинг холамга берган танбеҳлари моҳиятини эса кундан-кун, йилдан-йилга теранроқ англаб боряпман.
Хуршида Аҳмаджон қизи
Ирфон тақвими 2012-йил 3-сонидан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21🔥2❤🔥1
Ҳикоя...
Шерзод хар кунгидек ишдан вакт алламахал булганида кириб келди. Куча дарвозасини ёпар экан, шу якин кулбадан Онасини овози келди.
-эсон омон келдингми болам?...
- Уфф... халиям ухламадизми ? Келмай каекка борардим, ухлайверсангиз булмайдими... дея гудранди Шерзод.
Шерзод енгил машинаси билан киракашлик килади. Хар тун шундай кеч келади. Хозир хам кулидаги пакетни кутарганича атрофга аланглаб, уз уйи томон кетди. Онаси дарвозахонага якин кичик кулбада ,Шерзод оиласи билан ховли этагидаги уйда туришади. Уйига кириб борар экан хотинини овози келди...
-" Пост "дан эсон омон утиб олдизми?иссик чойингиз тайёр ана дея Шерзодни кулидан пакетни олиб, ичидаги нарсаларни стол устига куя бошлади.
... Шундай кунлар бирида Она оламдан утди. Шерзод онаси маьракасини кузатиб булиб ташкарида утирган эди. Угли бир хатни келтириб уни кулига берди ва деди;
- Бувим бу хатни сизга колдирибди ,дада деди. Шерзод хатни очиб укий бошлади.
-...болажоним...кузимнинг ягона оку кораси. .. Сени хар тонг куча ишига кузатар эканман, Аллохдан дуои жонингни тилаб, Уз панохида асрашини сураб утираман. Шом номозидан сунг бошимни саждадан ололмай коламан. ..чунки емонликлар купи кечаси тунда содир булади..шулардан сенга зиён етишидан куркардим..качон дарвозадан кириб келганингни куриб ибодатдан турардим...
...сизларни мени кулбамни "пост"деб аташингларни хам биламан... хар кеч кулингдаги пакетга кузим тушса..ичидан менга бирор нарса олиб берсанг оилангда галва жанжал булишини уйлаб...узимни курсатмай овоз килардим. ..-Келдингми болам... дея...
.. Ва яна Аллохимга илтижо килиб сурардим - ..шу мени кулбам сенга , сени оиланга келадиган бало казолар учун хамиша" Пост" булишини тилардим. Энди мен йукман... барваста буйларингдан кучиб коламан болажоним....Сени доим Роббим узи асрасин... энди сен хам тоат ибодатда бул ... Сени Аллохга омонат колдирдим...
... Шерзод кузларига тулиб келган ёшдан ...бугзидаги тикилиб колган укирик, йигидан узини тутолмади...
- Онаааам.. онааажоонииим....
Ха азизлар..умр югурик дарё.. Онажониси хаёт инсонлар; .Якинларимиз омонат...Ота она ганимат. .. бугуниздан озгина вактингизни, топган пулингиздан арзимас кисмини Онангиз учун ажратинг... Онани шу пайтдаги бахтиёрлигини бутун олам шодлигига алишмайсиз. ..синаб куринг! Улардан кейин хам бундай пул, мол дунёни яна куууп топасиз...аммо бу илохий сиймони ...уни мехрини топа олмайсиз!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Шерзод хар кунгидек ишдан вакт алламахал булганида кириб келди. Куча дарвозасини ёпар экан, шу якин кулбадан Онасини овози келди.
-эсон омон келдингми болам?...
- Уфф... халиям ухламадизми ? Келмай каекка борардим, ухлайверсангиз булмайдими... дея гудранди Шерзод.
Шерзод енгил машинаси билан киракашлик килади. Хар тун шундай кеч келади. Хозир хам кулидаги пакетни кутарганича атрофга аланглаб, уз уйи томон кетди. Онаси дарвозахонага якин кичик кулбада ,Шерзод оиласи билан ховли этагидаги уйда туришади. Уйига кириб борар экан хотинини овози келди...
-" Пост "дан эсон омон утиб олдизми?иссик чойингиз тайёр ана дея Шерзодни кулидан пакетни олиб, ичидаги нарсаларни стол устига куя бошлади.
... Шундай кунлар бирида Она оламдан утди. Шерзод онаси маьракасини кузатиб булиб ташкарида утирган эди. Угли бир хатни келтириб уни кулига берди ва деди;
- Бувим бу хатни сизга колдирибди ,дада деди. Шерзод хатни очиб укий бошлади.
-...болажоним...кузимнинг ягона оку кораси. .. Сени хар тонг куча ишига кузатар эканман, Аллохдан дуои жонингни тилаб, Уз панохида асрашини сураб утираман. Шом номозидан сунг бошимни саждадан ололмай коламан. ..чунки емонликлар купи кечаси тунда содир булади..шулардан сенга зиён етишидан куркардим..качон дарвозадан кириб келганингни куриб ибодатдан турардим...
...сизларни мени кулбамни "пост"деб аташингларни хам биламан... хар кеч кулингдаги пакетга кузим тушса..ичидан менга бирор нарса олиб берсанг оилангда галва жанжал булишини уйлаб...узимни курсатмай овоз килардим. ..-Келдингми болам... дея...
.. Ва яна Аллохимга илтижо килиб сурардим - ..шу мени кулбам сенга , сени оиланга келадиган бало казолар учун хамиша" Пост" булишини тилардим. Энди мен йукман... барваста буйларингдан кучиб коламан болажоним....Сени доим Роббим узи асрасин... энди сен хам тоат ибодатда бул ... Сени Аллохга омонат колдирдим...
... Шерзод кузларига тулиб келган ёшдан ...бугзидаги тикилиб колган укирик, йигидан узини тутолмади...
- Онаааам.. онааажоонииим....
Ха азизлар..умр югурик дарё.. Онажониси хаёт инсонлар; .Якинларимиз омонат...Ота она ганимат. .. бугуниздан озгина вактингизни, топган пулингиздан арзимас кисмини Онангиз учун ажратинг... Онани шу пайтдаги бахтиёрлигини бутун олам шодлигига алишмайсиз. ..синаб куринг! Улардан кейин хам бундай пул, мол дунёни яна куууп топасиз...аммо бу илохий сиймони ...уни мехрини топа олмайсиз!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15
Ҳа мен фохишани қизиман,Онам отам ўлганларидан сўнг,фохишалик қилиб кун кўра бошладилар,Кўчадаги аёллар эса мен доим қўли билан бигиз қилиб кўрсатиб "-Ана фохишани қизи б келяпти"-деб жеркишарди
Онамни ҳар кунги мижозлари келар экан доимгидек уларга тоқат қилолмай хонамга кириб кетдим..Лекин бу гал қаттиқ адашибман..Онам ўзи билан бирга менга ҳам мижоз олиб келганларида ичим титраб кетди...
Хонам томон югурар эканман,Эшикни қулфлаб олдим,Бу танам назорациз қалтирарди,Эшик томон келаётган оёқ товушларидан,оғзимни қўлларим билан ёпдим,лекин энди кеч эди...
Онамни ҳар кунги мижозлари келар экан доимгидек уларга тоқат қилолмай хонамга кириб кетдим..Лекин бу гал қаттиқ адашибман..Онам ўзи билан бирга менга ҳам мижоз олиб келганларида ичим титраб кетди...
Хонам томон югурар эканман,Эшикни қулфлаб олдим,Бу танам назорациз қалтирарди,Эшик томон келаётган оёқ товушларидан,оғзимни қўлларим билан ёпдим,лекин энди кеч эди...
❤6
Онани хўрлаган фарзанд оқибати...
(Ҳаётий воқеа)
У яна қўпол муомала қилди, онасининг юзига қараб бақирди, уни сўкди, ҳақорат қилди.
Оллоҳ берган куч-қувватни зулмга, ноҳақ бўлса ҳам ўз фикрида туриб олишдек қайсарликка сарфлади.
Онаси унга доим бундай қўпол, зулмкор бўлмаслигини айтиб насиҳат қилар эди. Атрофидаги ҳамма, ҳатто аёли ҳам унинг қўполлиги сабаб қайтиб келмайдиган бўлиб уйига кетган эди.
Ҳурмат-эътиборга муҳтож она гўё ўғлининг хизматчисидек бўлиб қолди.
Она Оллоҳдан ўз жигарбандининг аҳволини ўнглаб, Тўғри Йўлга бошлашини сўраб неча маротаба кўзёш тўкди. Ахир у нима бўлганда ҳам якка-ю ёлғиз фарзанди. Шояд Оллоҳ унга ҳидоят берса. Лекин туғён уни одамгарчиликдан чиқарган эди.
Бир куни у онасининг олдига ёмон бир алфозда кириб келиб, унга қичқирди: Ҳалиям кечки овқатни тайёрламадинггизми?
Қарилик, дард ва қайғудан қадди букилган онаизор оёқ-қўли титраганича, кўзининг оқу қораси бўлмиш фарзанди учун овқат тайёрлашга турди. Ўғил таомни кўриб, ёқмагани сабаб ерга отиб юборди ва ғазаб отига минганича онасига деди: Сиз ҳеч нарсани яхши тайёрлай олмайсиз, куним энди сиз – оқсоч кампирга қолди. Билмадим сиздан қачон қутулар эканман.
Она йиғлади: Болам, Оллоҳдан, дўзахдан қўрқгин. Ахир Оллоҳнинг ғазабидан наҳот қўрқмасанг. Ахир Оллоҳ таоло ота-онага оқ бўлишдан қайтарганку, сени қарғашимдан қўрқмайсанми?
Онанинг бу гаплари унинг ғазабини, мажнунлигини янаям оширди ва онасининг кийимиларидан қаттиқ тортганича, ўзи томон буриб деди: Мен сизни насиҳатларинггизга зор эмасман, Оллоҳдан қўрқ деган гапларингизни менга айтманг, деди ва уни итариб юборди. Она юзтубан ҳолда ерга тушди. Ана шу онда унинг йиғиси истеҳзо кулгисига аралашди. Ўғил онасининг истеҳзо аралаш кулаётганини кўриб: Энди мени дуоибад қилар эмиш, худди Оллоҳ унинг дуоларини ижобат қиладигандек, деб онасини масхарлаганича уйидан чиқиб кетди. Дарҳақиқат, унинг қалби тошга айланган эди.
Шундан сўнг ўғил машинасини ҳайдаб кетди. У радиодан таралаётган куйни баланд қўйганича шодон кетар эди. У уйда ғамгин ҳолда қолган мискина онасига қилган ишларини унутган эди.
Ўғлининг бу қилиқларидан онанинг қалби вайрон, дилини алам ўртар, кошки эди, агар у шу фарзандини дунёга келтирмаганида уни дуоибад қилмас, балки Ҳасбияллоҳу ва неъмал вакил, деган бўлар эди.
У машинасида тезликни оширганча кетар экан, тўсатдан рўпарасидан туя чиқиб қолди. У тараддудга тушиб, мувозанатни йўқотди. Ўзини ўнгламоқчи бўлди, лекин тақдирдан қочиб бўлмас эди. Машинанинг синган темирларидан бир бўлаги унинг ичига кириб кетди. У ўлмади. Оллоҳ унга муҳлат берган эди. У бир операциядан иккинчисига кўчиб юраверди. Тўшакка михланиб ётиб қолди. Ҳаракатдан мосуво бўлди. Сўздан қолди. У ўзгаларга ибрат бўлсин учун ана шу ҳолида қолди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Ҳаётий воқеа)
У яна қўпол муомала қилди, онасининг юзига қараб бақирди, уни сўкди, ҳақорат қилди.
Оллоҳ берган куч-қувватни зулмга, ноҳақ бўлса ҳам ўз фикрида туриб олишдек қайсарликка сарфлади.
Онаси унга доим бундай қўпол, зулмкор бўлмаслигини айтиб насиҳат қилар эди. Атрофидаги ҳамма, ҳатто аёли ҳам унинг қўполлиги сабаб қайтиб келмайдиган бўлиб уйига кетган эди.
Ҳурмат-эътиборга муҳтож она гўё ўғлининг хизматчисидек бўлиб қолди.
Она Оллоҳдан ўз жигарбандининг аҳволини ўнглаб, Тўғри Йўлга бошлашини сўраб неча маротаба кўзёш тўкди. Ахир у нима бўлганда ҳам якка-ю ёлғиз фарзанди. Шояд Оллоҳ унга ҳидоят берса. Лекин туғён уни одамгарчиликдан чиқарган эди.
Бир куни у онасининг олдига ёмон бир алфозда кириб келиб, унга қичқирди: Ҳалиям кечки овқатни тайёрламадинггизми?
Қарилик, дард ва қайғудан қадди букилган онаизор оёқ-қўли титраганича, кўзининг оқу қораси бўлмиш фарзанди учун овқат тайёрлашга турди. Ўғил таомни кўриб, ёқмагани сабаб ерга отиб юборди ва ғазаб отига минганича онасига деди: Сиз ҳеч нарсани яхши тайёрлай олмайсиз, куним энди сиз – оқсоч кампирга қолди. Билмадим сиздан қачон қутулар эканман.
Она йиғлади: Болам, Оллоҳдан, дўзахдан қўрқгин. Ахир Оллоҳнинг ғазабидан наҳот қўрқмасанг. Ахир Оллоҳ таоло ота-онага оқ бўлишдан қайтарганку, сени қарғашимдан қўрқмайсанми?
Онанинг бу гаплари унинг ғазабини, мажнунлигини янаям оширди ва онасининг кийимиларидан қаттиқ тортганича, ўзи томон буриб деди: Мен сизни насиҳатларинггизга зор эмасман, Оллоҳдан қўрқ деган гапларингизни менга айтманг, деди ва уни итариб юборди. Она юзтубан ҳолда ерга тушди. Ана шу онда унинг йиғиси истеҳзо кулгисига аралашди. Ўғил онасининг истеҳзо аралаш кулаётганини кўриб: Энди мени дуоибад қилар эмиш, худди Оллоҳ унинг дуоларини ижобат қиладигандек, деб онасини масхарлаганича уйидан чиқиб кетди. Дарҳақиқат, унинг қалби тошга айланган эди.
Шундан сўнг ўғил машинасини ҳайдаб кетди. У радиодан таралаётган куйни баланд қўйганича шодон кетар эди. У уйда ғамгин ҳолда қолган мискина онасига қилган ишларини унутган эди.
Ўғлининг бу қилиқларидан онанинг қалби вайрон, дилини алам ўртар, кошки эди, агар у шу фарзандини дунёга келтирмаганида уни дуоибад қилмас, балки Ҳасбияллоҳу ва неъмал вакил, деган бўлар эди.
У машинасида тезликни оширганча кетар экан, тўсатдан рўпарасидан туя чиқиб қолди. У тараддудга тушиб, мувозанатни йўқотди. Ўзини ўнгламоқчи бўлди, лекин тақдирдан қочиб бўлмас эди. Машинанинг синган темирларидан бир бўлаги унинг ичига кириб кетди. У ўлмади. Оллоҳ унга муҳлат берган эди. У бир операциядан иккинчисига кўчиб юраверди. Тўшакка михланиб ётиб қолди. Ҳаракатдан мосуво бўлди. Сўздан қолди. У ўзгаларга ибрат бўлсин учун ана шу ҳолида қолди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26👍2
Таскин...
Сукутдан фойда
Мени ранжитишди, дилимни оғритишди: орқамдан аксарият рост бўлмаган гапларни айтишди, туҳмат қилишди. Бундан хабар топгач, кўзимга дунё қоронғи бўлди, кўзимдан уйқу қочди. Аламимдан чиқиш учун дардимни яқинларимга айт¬дим, мени ғийбат қилганнинг айбини бир-бир очдим. Бироқ аҳволим енгиллашмади. Чунки мен ҳам ғийбат қилаётгандим. Энди оғриқларим олдингидан ҳам ортди. Аллоҳ таолога муножот қилдим: «Қодир Эгам, ҳолимни Ўзинг кўриб турибсан, менга зулм қилганларга ўзинг кифоя қил!» Энг яхши даво - вақт, дейишади. Маълум муддат ўтиб унутгандек бўлдим. Бироқ ҳали ҳам ўша туҳматлар ёдимга тушса, бир ловуллаб оламан.
Шундай кунларда бир ҳадисни ўқиб қолдим. Аввал ҳам кўп бора кўзим тушган бўлса ҳам, эътибор бермаган эканман. Ҳозир эса айнан менинг ҳолатимга мос эди: «Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирса, меҳмонини ҳурмат қилсин! Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, қариндош-уруғлик риштасини боғласин. Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, яхши гап айтсин ёки жим турсин!» (Муттафақун айлаҳ).
Ўз ҳолатим ўзимга ибрат дарсини ўтади. Бировга туҳмат қилмаслик эмас, ундаги мавжуд айбини очмаслик ҳам унга, ҳам ўзимга яхшилик экан!
Бироқ барибир менга туҳмат қилган одамдан асло рози бўлолмаяпман. Ундан ҳақимни Аллоҳ олиб беришига ишонч бироз тасалли бераётгандек. Шу ўйлар асносида қалбимни бир қўрқув ларзага солди: «Мен рози бўлмаганимдек, кимдир мендан ҳам норизо бўлса, ҳолим не кечади? Маҳшар кунида бу ҳақни қандай ўтайман? Ахир, бандаси рози бўлмагунича Аллоҳ ҳам ризолик билдирмайди-ку!»
Шундан сўнг олдимга қатъий қоида қўйдим, имкон қадар амал қилмоқдаман - яхши гап айтишга қодир бўлмасам, ҳатто мени ранжитган инсонга нисбатан ҳам жим турмоқчиман. Суяксиз тилни тизгинлаш ҳаракатидаман.
Нигора Абдумухтор қизи
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Сукутдан фойда
Мени ранжитишди, дилимни оғритишди: орқамдан аксарият рост бўлмаган гапларни айтишди, туҳмат қилишди. Бундан хабар топгач, кўзимга дунё қоронғи бўлди, кўзимдан уйқу қочди. Аламимдан чиқиш учун дардимни яқинларимга айт¬дим, мени ғийбат қилганнинг айбини бир-бир очдим. Бироқ аҳволим енгиллашмади. Чунки мен ҳам ғийбат қилаётгандим. Энди оғриқларим олдингидан ҳам ортди. Аллоҳ таолога муножот қилдим: «Қодир Эгам, ҳолимни Ўзинг кўриб турибсан, менга зулм қилганларга ўзинг кифоя қил!» Энг яхши даво - вақт, дейишади. Маълум муддат ўтиб унутгандек бўлдим. Бироқ ҳали ҳам ўша туҳматлар ёдимга тушса, бир ловуллаб оламан.
Шундай кунларда бир ҳадисни ўқиб қолдим. Аввал ҳам кўп бора кўзим тушган бўлса ҳам, эътибор бермаган эканман. Ҳозир эса айнан менинг ҳолатимга мос эди: «Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирса, меҳмонини ҳурмат қилсин! Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, қариндош-уруғлик риштасини боғласин. Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, яхши гап айтсин ёки жим турсин!» (Муттафақун айлаҳ).
Ўз ҳолатим ўзимга ибрат дарсини ўтади. Бировга туҳмат қилмаслик эмас, ундаги мавжуд айбини очмаслик ҳам унга, ҳам ўзимга яхшилик экан!
Бироқ барибир менга туҳмат қилган одамдан асло рози бўлолмаяпман. Ундан ҳақимни Аллоҳ олиб беришига ишонч бироз тасалли бераётгандек. Шу ўйлар асносида қалбимни бир қўрқув ларзага солди: «Мен рози бўлмаганимдек, кимдир мендан ҳам норизо бўлса, ҳолим не кечади? Маҳшар кунида бу ҳақни қандай ўтайман? Ахир, бандаси рози бўлмагунича Аллоҳ ҳам ризолик билдирмайди-ку!»
Шундан сўнг олдимга қатъий қоида қўйдим, имкон қадар амал қилмоқдаман - яхши гап айтишга қодир бўлмасам, ҳатто мени ранжитган инсонга нисбатан ҳам жим турмоқчиман. Суяксиз тилни тизгинлаш ҳаракатидаман.
Нигора Абдумухтор қизи
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤16👏2👍1🕊1
Кимдандир зўр бўлишга интилма! Кечагидан зўр бўлишга интил! Ҳар кун ўз муваффаққиятларингни янада яхшилашга куч топ. Ўз устингда тинимсиз ишла! Сенинг рақобатчинг- сенинг ўзинг!💪
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥4❤1🤔1
#Тавсиям
🥰Бир канални биламан, шундоққина ичингдагиларни ёзади. Яқин дугонам тавсия қилган эди. Доимий ҳамрохимга айланган.
🔥Аъзо бўлиб қўйинг, энг севимли каналингизга айланади. 🌺
👇👇👇
https://t.me/+smacs62Ly2ozMzNi
https://t.me/+smacs62Ly2ozMzNi
🥰Бир канални биламан, шундоққина ичингдагиларни ёзади. Яқин дугонам тавсия қилган эди. Доимий ҳамрохимга айланган.
🔥Аъзо бўлиб қўйинг, энг севимли каналингизга айланади. 🌺
👇👇👇
https://t.me/+smacs62Ly2ozMzNi
https://t.me/+smacs62Ly2ozMzNi
❤2
Кўзгу...
Дам олиш куни.
—Дада,... зерикдиммм...Ташқарида фудбол ўйнайлик! Дадаси чойхонага кетиши керак. Ошналари билан келишиб қўйган. Қуйиб қўйгандек ўзига ўхшаган 5 ёшли ўғлининг илтимоси ҳозир малол келяпти. Ўғлининг жавдираган кўзларига бир назар солдию, муаммога ечим топгандай бўлди.
—Ўғлим, эртага аниқ фудбол ўйнаймиз. Ваъда бераман! Бугунча онанг билан ўйнагин. Ҳўпми полвоним! (Ота кетар олди кўзгуга қараб, шошилиб чиқиб кетди.)
— Ойижон, ойи...
—Ҳа, ўғлим! Нима гап?! (Она бошини телефондан кўтармай, ўғлидан ҳол сўраяпти)
— Ойижон, уйда зерикяпман. Бирга истироҳат боғига борайлик! Юринг. ( Онасига бу таклиф ёқмади) Шартта телезиворни ёқиб, мултфилм қўйиб берди.
— Ўғлим, бугунча мултфилм кўриб тур. Кейинги гал боғга борамиз. Мана бу пультни ушла. Ёқмаса, бошқа каналларга ўтказасан.
Йиллар ўтди... Ўғил телевизор, телефон бағрида улғайди. Ота кўчада, улфатлар даврасида қариди. Она телефон, тўй- томошада юриб кексайди. Ота ўғлига илтимос қилди.
— Ўғлим, эртага дам олиш куни. Биргаликда балиқ овига борамизми?! (Ўғилнинг эртанги кунга режалари бор) Дадасининг ажин тушган юзига бир қарадида, вақти йўқлигини айтди. Онаси уйда ўтиравериб зерикди. Ўғли билан сайрга чиқишни истади.
— Ўғлим, бирга сайрга чиқайлик! Боғ айланамиззз....(Ўғлининг ўз юмушлари бор. Онаси билан боғ айланиш энди унга муҳиммас). -Ойижон, бошқа сафар борармиз. Мана пульт. Зерикмасдан ўтиринг!
Фарзанд — ота-она кўзгуси!
Вазира Турсунова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Дам олиш куни.
—Дада,... зерикдиммм...Ташқарида фудбол ўйнайлик! Дадаси чойхонага кетиши керак. Ошналари билан келишиб қўйган. Қуйиб қўйгандек ўзига ўхшаган 5 ёшли ўғлининг илтимоси ҳозир малол келяпти. Ўғлининг жавдираган кўзларига бир назар солдию, муаммога ечим топгандай бўлди.
—Ўғлим, эртага аниқ фудбол ўйнаймиз. Ваъда бераман! Бугунча онанг билан ўйнагин. Ҳўпми полвоним! (Ота кетар олди кўзгуга қараб, шошилиб чиқиб кетди.)
— Ойижон, ойи...
—Ҳа, ўғлим! Нима гап?! (Она бошини телефондан кўтармай, ўғлидан ҳол сўраяпти)
— Ойижон, уйда зерикяпман. Бирга истироҳат боғига борайлик! Юринг. ( Онасига бу таклиф ёқмади) Шартта телезиворни ёқиб, мултфилм қўйиб берди.
— Ўғлим, бугунча мултфилм кўриб тур. Кейинги гал боғга борамиз. Мана бу пультни ушла. Ёқмаса, бошқа каналларга ўтказасан.
Йиллар ўтди... Ўғил телевизор, телефон бағрида улғайди. Ота кўчада, улфатлар даврасида қариди. Она телефон, тўй- томошада юриб кексайди. Ота ўғлига илтимос қилди.
— Ўғлим, эртага дам олиш куни. Биргаликда балиқ овига борамизми?! (Ўғилнинг эртанги кунга режалари бор) Дадасининг ажин тушган юзига бир қарадида, вақти йўқлигини айтди. Онаси уйда ўтиравериб зерикди. Ўғли билан сайрга чиқишни истади.
— Ўғлим, бирга сайрга чиқайлик! Боғ айланамиззз....(Ўғлининг ўз юмушлари бор. Онаси билан боғ айланиш энди унга муҳиммас). -Ойижон, бошқа сафар борармиз. Мана пульт. Зерикмасдан ўтиринг!
Фарзанд — ота-она кўзгуси!
Вазира Турсунова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤11
САВИЯ... (ҳикоя)
Апрель..... Тушдан сўнг, бир хил турмуш ташвишида яшаётган, зерикиб нима қиларини билмайдиган қўшнилар кўчада йиғилиб, гурунглашиб ўтирибди. Йўлдан ўтган-кетганни гапириб, хумордан чиқишяпти. Қўшнижонлар галма-гал бири айтиб, бири кулишар, бири эшитишарди. Йўл четидан бир жувоннинг қораси кўринди. Бу жувон шу аёлларнинг қўшниси Зиёдахон бўладилар. Қўшнилар жувонни гапга тутди.
— Зиёдахоннн, қандай... яхшимисиз?! Қаердан келяпсиз?
— Ассалому алайкум, қўшнижонлар! Ҳорманглар! Қаердан бўларди мактабдан қайтяпман. (Зиёда аёлларга бир кўз ташлаб, мамнун жилмайди)Бу дейман суҳбат авжидаку...
— Ҳааа, шундай! Роса ғийбатлашяпмиз! (Аёллар кўтаринки кайфиятда) Келинг, бизга қўшилинг.
— Қўшнижонлар кейинги сафар...Ишдан ҳозир келдимку! Уйга кирай....
— Майли, Унда борақолинг.... Ўзи доим шундай дейсиз. (Зиёдахон энди уйига кетаётган маҳал бошқа бир аёл уни гапга тутди!
— Эеэе, ҳой тўхтанг, Зиёдахон! Айтганча... Кеча уйингизни ёнидан ўтаётсам, сизникига юк машинаси кириб кетди. Тинчликми ё....мебель олдизми-ааа?! (Зиёда бош чайқаб, эътироз билдирди. Юзидан нур ёғилиб, тўлиб-тошиб айтди)
— Дадаси ўтган куни...менга фортепиано олиб бердилар. Шуни кўрган бўлсангиз керак. (Аёллар бир-бирларига таажжубланиб, назар солишди. Бир зумда қўшнилар бирин-кетин сўроққа тута бошлашди.)
— Зиёдахон, пианинани нима қилас, чалишни биласизми?!
— Ҳа биламан. Мусиқа мактабини тамомлаганман.
— Бу дейман ўша «матоҳ»ни қанчага олдинги?
— Анчагина пулиз кетгандир...! — 250$га сотволдим.
— Бунча қиммааат.... (аёллар бир овоздан маъқуллашди)
— Биология ўқитувчиси бўлсангиз, шунча пулни бекорга совурибсизда.... эссиз, эссиз! Ёки пианинодан репититорлик қилиб, пул топмоқчимисиз?!
—Пул топиш учун эмас, бу маънавий эҳтиёжни қондириш учун! Фортепиано чалсам, кайфиятим кўтарилади. Болаларим ҳам ўрганади. Билсангиз, мусиқа инсонни гўзалликка чорлайди. Менимча, одам бирор яхши касб ёки ҳунар билан шуғулланса, вақти зоя кетмасди. (Зиёда уларга қарата яна бир бор куюниб, астойдил гапирди).
— Нима бўлсаям, ...қимматга олиб қўйибсизда...Зиёдахон! (Тўлачадан келган, зеб-зийнатга бурканган аёл кўзлари ўйнаб, лабларини бураб, обдон мақтанди.)
— Қўшнилар...шу десаларинг...бугун эрталаб эрим билан бирга... чинни бозорга тушгандик. Идишлари шунақа зўрки...ҳаммасини.... сотволгинг келади! (Бошқа хотинлар унинг оғзини пойлашди.) — Кейинчи, кейин...!!! — Кейин нима бўларди...500$га багема идишлар сотволдик. (Зийнатланган аёл қилган ишидан хурсанд...Керилиб қўйди) Ҳозир эса меҳмонхонамга кўрк бериб турибди.(Қўшнилар шошилиб қолди. Ўша 500$лик савилни кўргани ошиқишди.)
— Боядан буён нега айтмадиз?! Қани кўрсатингчи, ичимиз қизиб кетди.
— Багемалар жону дилим!!!
—Унда уйимга юринглар, кўрасилааа...(Хотинлар бир-бирига бидирлаб, уйига кираверишди.) Бу манзаранинг гувоҳи бўлган Зиёдахон қўшниларининг ҳай-ҳайлашига қарамай, қандайдир багемаларни томоша қилмасдан уйига кириб кетди. Ўз пианинасига қараркан... ўйга толди ва хулоса қилди:
— Ҳар кимнинг савияси ҳар хил...
Вазира Турсунова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Апрель..... Тушдан сўнг, бир хил турмуш ташвишида яшаётган, зерикиб нима қиларини билмайдиган қўшнилар кўчада йиғилиб, гурунглашиб ўтирибди. Йўлдан ўтган-кетганни гапириб, хумордан чиқишяпти. Қўшнижонлар галма-гал бири айтиб, бири кулишар, бири эшитишарди. Йўл четидан бир жувоннинг қораси кўринди. Бу жувон шу аёлларнинг қўшниси Зиёдахон бўладилар. Қўшнилар жувонни гапга тутди.
— Зиёдахоннн, қандай... яхшимисиз?! Қаердан келяпсиз?
— Ассалому алайкум, қўшнижонлар! Ҳорманглар! Қаердан бўларди мактабдан қайтяпман. (Зиёда аёлларга бир кўз ташлаб, мамнун жилмайди)Бу дейман суҳбат авжидаку...
— Ҳааа, шундай! Роса ғийбатлашяпмиз! (Аёллар кўтаринки кайфиятда) Келинг, бизга қўшилинг.
— Қўшнижонлар кейинги сафар...Ишдан ҳозир келдимку! Уйга кирай....
— Майли, Унда борақолинг.... Ўзи доим шундай дейсиз. (Зиёдахон энди уйига кетаётган маҳал бошқа бир аёл уни гапга тутди!
— Эеэе, ҳой тўхтанг, Зиёдахон! Айтганча... Кеча уйингизни ёнидан ўтаётсам, сизникига юк машинаси кириб кетди. Тинчликми ё....мебель олдизми-ааа?! (Зиёда бош чайқаб, эътироз билдирди. Юзидан нур ёғилиб, тўлиб-тошиб айтди)
— Дадаси ўтган куни...менга фортепиано олиб бердилар. Шуни кўрган бўлсангиз керак. (Аёллар бир-бирларига таажжубланиб, назар солишди. Бир зумда қўшнилар бирин-кетин сўроққа тута бошлашди.)
— Зиёдахон, пианинани нима қилас, чалишни биласизми?!
— Ҳа биламан. Мусиқа мактабини тамомлаганман.
— Бу дейман ўша «матоҳ»ни қанчага олдинги?
— Анчагина пулиз кетгандир...! — 250$га сотволдим.
— Бунча қиммааат.... (аёллар бир овоздан маъқуллашди)
— Биология ўқитувчиси бўлсангиз, шунча пулни бекорга совурибсизда.... эссиз, эссиз! Ёки пианинодан репититорлик қилиб, пул топмоқчимисиз?!
—Пул топиш учун эмас, бу маънавий эҳтиёжни қондириш учун! Фортепиано чалсам, кайфиятим кўтарилади. Болаларим ҳам ўрганади. Билсангиз, мусиқа инсонни гўзалликка чорлайди. Менимча, одам бирор яхши касб ёки ҳунар билан шуғулланса, вақти зоя кетмасди. (Зиёда уларга қарата яна бир бор куюниб, астойдил гапирди).
— Нима бўлсаям, ...қимматга олиб қўйибсизда...Зиёдахон! (Тўлачадан келган, зеб-зийнатга бурканган аёл кўзлари ўйнаб, лабларини бураб, обдон мақтанди.)
— Қўшнилар...шу десаларинг...бугун эрталаб эрим билан бирга... чинни бозорга тушгандик. Идишлари шунақа зўрки...ҳаммасини.... сотволгинг келади! (Бошқа хотинлар унинг оғзини пойлашди.) — Кейинчи, кейин...!!! — Кейин нима бўларди...500$га багема идишлар сотволдик. (Зийнатланган аёл қилган ишидан хурсанд...Керилиб қўйди) Ҳозир эса меҳмонхонамга кўрк бериб турибди.(Қўшнилар шошилиб қолди. Ўша 500$лик савилни кўргани ошиқишди.)
— Боядан буён нега айтмадиз?! Қани кўрсатингчи, ичимиз қизиб кетди.
— Багемалар жону дилим!!!
—Унда уйимга юринглар, кўрасилааа...(Хотинлар бир-бирига бидирлаб, уйига кираверишди.) Бу манзаранинг гувоҳи бўлган Зиёдахон қўшниларининг ҳай-ҳайлашига қарамай, қандайдир багемаларни томоша қилмасдан уйига кириб кетди. Ўз пианинасига қараркан... ўйга толди ва хулоса қилди:
— Ҳар кимнинг савияси ҳар хил...
Вазира Турсунова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤17😁3💯3
Ёмон гумонлардан ўзингизни асранг...
«Ҳозиргина онлайн эдинг, менга жавоб ёзмадинг!» деган гап ажаблантиради.
«Онлайн»
Бу ибора одамларнинг бир - бирларига ишончларини сўнишига сабаб бўлмоқда.
Нимага биз узрли сабаб қидирмаймиз?
Эҳтимол вақтим тиғиздир. Банддирман! Ёки қайсидир яқиним билар гаплашаётгандирман! Ухлаб ётгандирман, телефонимни болаларим ўйнаётгандир. Адашиб тармоққа киргандир...
Балки, ким биландир қизғин баҳс олиб бораётгандирман...
«Онлайн» эканлигим, бу сизни кутиб ўтирибман дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим, контактимда фақат сиз борсиз, дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим сизни кўриб туриб, кўрмасликка оляпман дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим, сиз билан гаплашиш учун фурсатим бор дегани эмас.
Яна бошқа ибора «last seen» (охирги бор кирган, кўринган)...
Сиз нимадир юборсангиз, мен уни очиб қарамасам, «қачон кирибди?» деб дарров титманг! Билмайсизку, эҳтимол кирган бўлсам ҳам кўришга улгурмагандирман!
Кўнглингизни тозаланг! Узр қидиринг! Бошқалар билан ўзаро риштангизни заиф санаб, шайтоннинг васвасаларига учманг! Айнан «Онлайн» сабаб қанчадан - қанча қалбларга дарз етди, алоқалар узилди, кўнгиллар бир - биридан узоқлашди!?
Бас «Чиройли гумон қилинг!» шунинг ўзи кифоя!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
«Ҳозиргина онлайн эдинг, менга жавоб ёзмадинг!» деган гап ажаблантиради.
«Онлайн»
Бу ибора одамларнинг бир - бирларига ишончларини сўнишига сабаб бўлмоқда.
Нимага биз узрли сабаб қидирмаймиз?
Эҳтимол вақтим тиғиздир. Банддирман! Ёки қайсидир яқиним билар гаплашаётгандирман! Ухлаб ётгандирман, телефонимни болаларим ўйнаётгандир. Адашиб тармоққа киргандир...
Балки, ким биландир қизғин баҳс олиб бораётгандирман...
«Онлайн» эканлигим, бу сизни кутиб ўтирибман дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим, контактимда фақат сиз борсиз, дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим сизни кўриб туриб, кўрмасликка оляпман дегани эмас!
«Онлайн» эканлигим, сиз билан гаплашиш учун фурсатим бор дегани эмас.
Яна бошқа ибора «last seen» (охирги бор кирган, кўринган)...
Сиз нимадир юборсангиз, мен уни очиб қарамасам, «қачон кирибди?» деб дарров титманг! Билмайсизку, эҳтимол кирган бўлсам ҳам кўришга улгурмагандирман!
Кўнглингизни тозаланг! Узр қидиринг! Бошқалар билан ўзаро риштангизни заиф санаб, шайтоннинг васвасаларига учманг! Айнан «Онлайн» сабаб қанчадан - қанча қалбларга дарз етди, алоқалар узилди, кўнгиллар бир - биридан узоқлашди!?
Бас «Чиройли гумон қилинг!» шунинг ўзи кифоя!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤9👏5👍3🔥1