#Ҳаётий ҳикоя
ЧИГАЛ ТАҚДИРЛАР.
Хадича опа эридан жуда эрта бева қолди. Ўғли Умиджон эндигина етти ёшга кирган эди. Ҳамширалик қилиб топган пулига, она бола яшашар эди. Вақт ўтиб унинг қўлини сўрайдиганлар кўпайиб қолди. Бир куни Умиджон мактабдан йиғлаб қайтди. Синфдошлари онангни тўйи бўларкан деб устидан кулишибди. Юм юм йиғлаётган ўғлини қучоқлаб, бирга йиғлади. Умиджоннинг йиғлатмасликка, совчиларни қайтариб юборишга аҳд қилди.
Ўзи киймади, ўғлига кийдирди, чиройли ҳаёт яшамади, лекин ўғлига энг бахтли болаликни ҳадя этди.
Умиджон у орзу қилгандек йигит бўлди. Мактабни аъло баҳоларга битириб, олийгоҳга ўқишга кирди. Учинчи курсга кўчганида, севган қизига уйланди.
Сайёра эса бу уйга нур олиб келди. Хадича опа уни қизидек яхши кўрарди. Хомиладорлиги маълум бўлган кун эса, уйда байрам бўлиб кетди. Хадича опа болаларини қучоқлаб қувончдан йиғлади. Ахир ёлғизи ўзидан кўпаядида. Сайёранинг ой куни яқинлашгани сари уни янада эҳтиёт қила бошлади.
Аммо аяган кўзга чўп тушар экан. Туғишига бир ой қолганда, эҳтиётсизлик қилиб йиқилиб тушди. Хали туғилиб, дунё юзини кўришга улгурмаган чақалоқ, она қорнида вафот этди. Докторлар Сайёранинг ҳаётини қутқариб қолишди. Лекин у бир умрга оналик бахтидан жудо бўлди. Қайтиб фарзанд кўролмайди. Она бўлиш унга насиб қилмаган экан.
Бу синов оилани боши берк кўчага олиб келиб қўйди. Умиджон Сайёрани жонидан ортиқ яхши кўради. Лекин ўзининг фарзанди бўлмаса сулола шу ерда тугайди.
Хадича хола қарорни Умиджонга қолдирди. Ҳар доимгидек сен нима десанг шу деди.
Умиджон Сайёрага хеч нарса демади. Одатдагидек яшайверишди. Сайёра уйдан кетишга кўп уринди. Севган инсонини, уни яхши кўрадиган қайнонасини ташлаб кетолмади.
Ўртоғининг ўғлини суннат тўйидан ичиб келган Умиджонни кўриб йиғлаб юборди. Бу сабр косасини тўлдирган охирги томчи бўлди.
Сайёра Умиджон уйда йўқлигида Ҳадича опани кўришга келарди. Қайнона келин гаплашиб тўйишмасди.
Умиджон Юлдузга уйланди. Негадир Юлдузнинг ҳар ҳаракатидан Сайёрани излайверади. Юлдуз оилада эрка ўсган қиз. Бу оилага кўникиши анча қийин бўлди. Бир неча маротаба аразлаб кетиб қолди. Аллоҳ бу оилага ўғил фарзанд берди. Умар бу оилага қувонч қўшди. Ишхонасидан уйига келишни ҳоҳламайдиган Умиджон, энди ўғли учун югуриб келадиган бўлди. Шундоқ ҳам уй ишларини ўлда жўлда бажарадиган Юлдуз, хеч ишни бошини тутмай қўйди. Хадича опа ўғлининг ҳаёти яхши бўлсин деб, унинг қилиқларига чидади.
Умар улгайгани сайин, уйдаги жанжаллар ҳам катталашиб бораверди. Хадича опа орада Сайёрадан ҳабар олишини Юлдуз сезиб қолди. Шартта ўғлини кўтардида ота уйига кетди. Бу сафар Хадича опа бориб ёлворишига ҳожат қолмади. Уч кундан кейин унинг ўзи уйга қайтди. Негадир ўзгариб қолди. Овқат пиширадиган бўлди. Уйларни тозалаб чиннидек қилиб қўярди. Умиджон ҳам,Хадича опа ҳам унинг инсофга келганидан ҳурсанд бўлишди.
Ошхонага кириб нимадир излаётган Хадича опанинг кўзи шкаф ичидаги халтага кўзи тушди. Овқат қилаётган келинидан сўради.
- Бу нима, қизим?
- Ҳа, уми. Ошхонада сичқон кўрдим. Уйдан маргимуш олиб келдим. Энди чиқмай қўйди. Ташлаб юбормоқчи эдим. Яна керак бўлиб қолар деб бекитиб қўйдим.
- Майли, қизим. Боладан эҳтиёт қилинг. Қўшниникига чиқиб келаман.
Қўшни уйда йўқ экан.Хадича опа орқасига қайтиб чиқди. Ошхона томонга келаётиб,Юлдузнинг овозини эшитиб тўҳтаб қолди.
- Ҳа,опа. Айтганингиздек,оз оз қўшиб беряпман.Бугун кўриб қолди ялмоғиз. Сичқон учун олиб келдим деб ишонтирдим. Бўлмаса ўғлига чақиб жанжал қиларди. Аввал бу тўнғиз қопсин,кейин ўғлини ўйлаб кўрармиз. Бу уй жойлар ҳаммаси боламники. Опа, ўлгандан кейин докторлар билиб қолмайдими? Бошим балога қолмасин,яна. Оз оздан беряпман. Ўзининг косасига қўшяпман. Кейин дарров ювиб ташлаяпман.
Хадича опа тошдек қотти. Ҳаммасига тушунди. Хонасига кириб, ётиб олди. Юраги қинидан чиқиб кетгудек ураяпти. Демак неча кундан бери заҳар ичяпти. Ўзгаришнинг сабаби бу эканда. Нима қилсин?. Ўғлига айтсинми? Кейин нима бўлади? Набирасининг тақдири нима бўлади? Тўҳта, кейин навбат ўғлига дедими? Умиджонни ўлдирмоқчи. Ёлғизини ўлдириб юбормоқчи.
ЧИГАЛ ТАҚДИРЛАР.
Хадича опа эридан жуда эрта бева қолди. Ўғли Умиджон эндигина етти ёшга кирган эди. Ҳамширалик қилиб топган пулига, она бола яшашар эди. Вақт ўтиб унинг қўлини сўрайдиганлар кўпайиб қолди. Бир куни Умиджон мактабдан йиғлаб қайтди. Синфдошлари онангни тўйи бўларкан деб устидан кулишибди. Юм юм йиғлаётган ўғлини қучоқлаб, бирга йиғлади. Умиджоннинг йиғлатмасликка, совчиларни қайтариб юборишга аҳд қилди.
Ўзи киймади, ўғлига кийдирди, чиройли ҳаёт яшамади, лекин ўғлига энг бахтли болаликни ҳадя этди.
Умиджон у орзу қилгандек йигит бўлди. Мактабни аъло баҳоларга битириб, олийгоҳга ўқишга кирди. Учинчи курсга кўчганида, севган қизига уйланди.
Сайёра эса бу уйга нур олиб келди. Хадича опа уни қизидек яхши кўрарди. Хомиладорлиги маълум бўлган кун эса, уйда байрам бўлиб кетди. Хадича опа болаларини қучоқлаб қувончдан йиғлади. Ахир ёлғизи ўзидан кўпаядида. Сайёранинг ой куни яқинлашгани сари уни янада эҳтиёт қила бошлади.
Аммо аяган кўзга чўп тушар экан. Туғишига бир ой қолганда, эҳтиётсизлик қилиб йиқилиб тушди. Хали туғилиб, дунё юзини кўришга улгурмаган чақалоқ, она қорнида вафот этди. Докторлар Сайёранинг ҳаётини қутқариб қолишди. Лекин у бир умрга оналик бахтидан жудо бўлди. Қайтиб фарзанд кўролмайди. Она бўлиш унга насиб қилмаган экан.
Бу синов оилани боши берк кўчага олиб келиб қўйди. Умиджон Сайёрани жонидан ортиқ яхши кўради. Лекин ўзининг фарзанди бўлмаса сулола шу ерда тугайди.
Хадича хола қарорни Умиджонга қолдирди. Ҳар доимгидек сен нима десанг шу деди.
Умиджон Сайёрага хеч нарса демади. Одатдагидек яшайверишди. Сайёра уйдан кетишга кўп уринди. Севган инсонини, уни яхши кўрадиган қайнонасини ташлаб кетолмади.
Ўртоғининг ўғлини суннат тўйидан ичиб келган Умиджонни кўриб йиғлаб юборди. Бу сабр косасини тўлдирган охирги томчи бўлди.
Сайёра Умиджон уйда йўқлигида Ҳадича опани кўришга келарди. Қайнона келин гаплашиб тўйишмасди.
Умиджон Юлдузга уйланди. Негадир Юлдузнинг ҳар ҳаракатидан Сайёрани излайверади. Юлдуз оилада эрка ўсган қиз. Бу оилага кўникиши анча қийин бўлди. Бир неча маротаба аразлаб кетиб қолди. Аллоҳ бу оилага ўғил фарзанд берди. Умар бу оилага қувонч қўшди. Ишхонасидан уйига келишни ҳоҳламайдиган Умиджон, энди ўғли учун югуриб келадиган бўлди. Шундоқ ҳам уй ишларини ўлда жўлда бажарадиган Юлдуз, хеч ишни бошини тутмай қўйди. Хадича опа ўғлининг ҳаёти яхши бўлсин деб, унинг қилиқларига чидади.
Умар улгайгани сайин, уйдаги жанжаллар ҳам катталашиб бораверди. Хадича опа орада Сайёрадан ҳабар олишини Юлдуз сезиб қолди. Шартта ўғлини кўтардида ота уйига кетди. Бу сафар Хадича опа бориб ёлворишига ҳожат қолмади. Уч кундан кейин унинг ўзи уйга қайтди. Негадир ўзгариб қолди. Овқат пиширадиган бўлди. Уйларни тозалаб чиннидек қилиб қўярди. Умиджон ҳам,Хадича опа ҳам унинг инсофга келганидан ҳурсанд бўлишди.
Ошхонага кириб нимадир излаётган Хадича опанинг кўзи шкаф ичидаги халтага кўзи тушди. Овқат қилаётган келинидан сўради.
- Бу нима, қизим?
- Ҳа, уми. Ошхонада сичқон кўрдим. Уйдан маргимуш олиб келдим. Энди чиқмай қўйди. Ташлаб юбормоқчи эдим. Яна керак бўлиб қолар деб бекитиб қўйдим.
- Майли, қизим. Боладан эҳтиёт қилинг. Қўшниникига чиқиб келаман.
Қўшни уйда йўқ экан.Хадича опа орқасига қайтиб чиқди. Ошхона томонга келаётиб,Юлдузнинг овозини эшитиб тўҳтаб қолди.
- Ҳа,опа. Айтганингиздек,оз оз қўшиб беряпман.Бугун кўриб қолди ялмоғиз. Сичқон учун олиб келдим деб ишонтирдим. Бўлмаса ўғлига чақиб жанжал қиларди. Аввал бу тўнғиз қопсин,кейин ўғлини ўйлаб кўрармиз. Бу уй жойлар ҳаммаси боламники. Опа, ўлгандан кейин докторлар билиб қолмайдими? Бошим балога қолмасин,яна. Оз оздан беряпман. Ўзининг косасига қўшяпман. Кейин дарров ювиб ташлаяпман.
Хадича опа тошдек қотти. Ҳаммасига тушунди. Хонасига кириб, ётиб олди. Юраги қинидан чиқиб кетгудек ураяпти. Демак неча кундан бери заҳар ичяпти. Ўзгаришнинг сабаби бу эканда. Нима қилсин?. Ўғлига айтсинми? Кейин нима бўлади? Набирасининг тақдири нима бўлади? Тўҳта, кейин навбат ўғлига дедими? Умиджонни ўлдирмоқчи. Ёлғизини ўлдириб юбормоқчи.
❤25🔥4
Хадича опа дир дир титрарди.Кейин телбаларча ўрнидан туриб ошхонага чиқди. Маргимушни топди. Бир қошиқ тагида қолдирдида,қолганини қозонга ағдарди. Шошилиб хонасига кирди. Ғалати кулимсиради. Ўзига ўзи гапира бошлади.
- Аллоҳнинг ёнига баробар кетамиз. Нима гуноҳимиз бўлса ўша ерда жавоб берамиз. Сен ўғлимни ўлдиролмайсан. Мен уни киприкларим устида катта қилдим. Осонгина ўлдириб юборишингга йўл қўймайман. Умиджоним биздан кейин Сайёрамни олиб келади. Умарни катта қилишади. Хар қанча жанжалинг бўлса,у дунёда мен билан қилаверасан.
Деразадан Юлдуз мўралади.
- Ийе,ойижон. Қачон чиқдингиз. Овқатга чақирмоқчи эдим, Умар йиғлаб қолди. Ухлатиб қўйдим. Овқат сузаман чиқақолинг.
- Қўшниникида ҳам сичқон пайдо бўлибди. Сиз олиб келган маргимушдан бердим. Озроқ олиб қолдим. Махаллада кўпайиб қолиб шекилли. Сиз овқатни сузинг.Бирга суҳбатлашиб ичамиз. Мен тахорат олиб,кейин чиқаман.
Хадича опа таҳоратдан кейин, чиройли оппоқ кўйлагини кийди. Ошхонага кирганда Юлдуз иккита коссага овқат сузиб кутиб ўтирган экан.
- Вой,ойи. Очилиб кетибсиз. Бирор жойга борасизми?
- Ҳа,қизим. Узоққа кетаман.
Хадича опа овқатни узоқ чайнаб еди. Юлдуз шошилиб тугатиб қўйди. Негадир қизариб терлаб кетди.
- Қизим,маргимуш кучли заҳар. Мендек кекса одамга ҳам,сиздек ёш инсонга ҳам бирдек зарар беради. Мени жон беришим қийинроқ бўлади. Чунки, уйингиздан келган кундан ҳисобласак,бир ҳафтадан бери ичяпман. Вужудим ўргангани учун тезда ўлмайман. Сиз олдинроқ кетсангиз керак.Мен бугун кечириб бўлмайдиган гуноҳ қилдим. Лекин, бунга сиз мажбур қилдингиз.
Хадича опа гапини тугатиб бўлмасдан туриб, Юлдуз ерга йиқилди. Хадича опа гапирарди, йиғларди, овқат ичишни ҳам тўҳтатмади. Охири қошиқни ичолмади. Секингина ерга ўтирдида, бошини ерга қўйди.
Келиннинг жанозаси ўқилётган пайтда, жонлантириш бўлимида Хадича опа кўзини очди. Ўтган бир йил давомидаги воқеаларни ёзиб ўтирмадим. Кунни жойнамоз устида ўтказадиган бўлиб қолган, Хадича опа ғалатироқ бўлиб қолганди. Сайёранинг уйга қайтиши, Умиджон билан бирга Умарни катта қилишаётганига ҳам бепарво эди. умиджон Умра сафарига чипта олиб келганда сесканиб кетди. Бир йил кўзида қотиб қолган кўзёши булоққа айланди.
- Болам, мен у ерга боролмайман. У ерга ярашмайман. Аллоҳнинг уйига боришга уяламан. Сенинг онанг қотил. Гуноҳкор. Сен қотилнинг боласисан, болам.
Хадича опа ҳаммасини айтиб берди. Умиджонга буларни эшитиш осон бўлмади. Лекин, барибир ахдидан қайтмади. Онасини тоғасига қўшиб сафарга юборди.
Эрталаб, тонг саҳардаги телефон қўнғироғидан уйғониб кетди. Тоғаси экан.
- Умид, опамни бериб қўйдик. Саждадан бошини кўтармади. Беозоргина жон берди опам. Кўп йиғлади. Аллохга ёлворди. Умид.... Нега индамайсан? Опам ўлди деяпман. Уни олиб кетолмайман. Шу ерга кўмарканмиз. Ало.... Умид....
Қадрдоним, ҳикоя қаҳрамони Умиджон шу гуруҳимиз аъзоси. Воқеалар қандай рўй берган бўлса шундай ёздим. Фақатгина исмлар ўзгарди халос. Ҳикояни сизга тақдим қилишдан олдин, унинг розилигини олай деб қўнғироқ қилдим.
- Ассалому алайкум, Умиджон. Яхшимисиз. Хадича опа ҳақида ҳикоя ёздим. Изнингиз бўлса гурухга жойлаштирардим.
- Опа, сизни Она миллати ҳикоянгизни ёдлаб олдим. Фарзанди учун жонини беришга ҳам тайёр зот бу онадир. Сиз онангизни мозорига борасиз. Ойи мен келдим дейсиз. Мен эса, ҳали онамнинг қабрини ҳам кўрмадим. Кейинги ҳафтага учяпман, опа. Ойимни кўришга кетяпман. Ойи мен келдим дейман. Худди сизга ўхшаб. Она миллати ҳикоясини унга ўқиб бераман. Буларни сиз ёзинг деб айтиб бердимку. Жойлаштираверинг. Зора онажоним ҳаққига дуо қилувчилар топилиб қолса.
- Аллоҳдан умид узилмас укажоним. Хар ишда хайир бордир. Балки, Хадича опанинг муқаддас ерда жон бериши бир ҳикматдир. Дуоларим сиз билан.
Ҳаёт жуда қисқа. Қалбларни парчалаш бизга ярашмайди. Сизларни яхши кўраман. САБО МАЪРУФЖОНОВА
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Аллоҳнинг ёнига баробар кетамиз. Нима гуноҳимиз бўлса ўша ерда жавоб берамиз. Сен ўғлимни ўлдиролмайсан. Мен уни киприкларим устида катта қилдим. Осонгина ўлдириб юборишингга йўл қўймайман. Умиджоним биздан кейин Сайёрамни олиб келади. Умарни катта қилишади. Хар қанча жанжалинг бўлса,у дунёда мен билан қилаверасан.
Деразадан Юлдуз мўралади.
- Ийе,ойижон. Қачон чиқдингиз. Овқатга чақирмоқчи эдим, Умар йиғлаб қолди. Ухлатиб қўйдим. Овқат сузаман чиқақолинг.
- Қўшниникида ҳам сичқон пайдо бўлибди. Сиз олиб келган маргимушдан бердим. Озроқ олиб қолдим. Махаллада кўпайиб қолиб шекилли. Сиз овқатни сузинг.Бирга суҳбатлашиб ичамиз. Мен тахорат олиб,кейин чиқаман.
Хадича опа таҳоратдан кейин, чиройли оппоқ кўйлагини кийди. Ошхонага кирганда Юлдуз иккита коссага овқат сузиб кутиб ўтирган экан.
- Вой,ойи. Очилиб кетибсиз. Бирор жойга борасизми?
- Ҳа,қизим. Узоққа кетаман.
Хадича опа овқатни узоқ чайнаб еди. Юлдуз шошилиб тугатиб қўйди. Негадир қизариб терлаб кетди.
- Қизим,маргимуш кучли заҳар. Мендек кекса одамга ҳам,сиздек ёш инсонга ҳам бирдек зарар беради. Мени жон беришим қийинроқ бўлади. Чунки, уйингиздан келган кундан ҳисобласак,бир ҳафтадан бери ичяпман. Вужудим ўргангани учун тезда ўлмайман. Сиз олдинроқ кетсангиз керак.Мен бугун кечириб бўлмайдиган гуноҳ қилдим. Лекин, бунга сиз мажбур қилдингиз.
Хадича опа гапини тугатиб бўлмасдан туриб, Юлдуз ерга йиқилди. Хадича опа гапирарди, йиғларди, овқат ичишни ҳам тўҳтатмади. Охири қошиқни ичолмади. Секингина ерга ўтирдида, бошини ерга қўйди.
Келиннинг жанозаси ўқилётган пайтда, жонлантириш бўлимида Хадича опа кўзини очди. Ўтган бир йил давомидаги воқеаларни ёзиб ўтирмадим. Кунни жойнамоз устида ўтказадиган бўлиб қолган, Хадича опа ғалатироқ бўлиб қолганди. Сайёранинг уйга қайтиши, Умиджон билан бирга Умарни катта қилишаётганига ҳам бепарво эди. умиджон Умра сафарига чипта олиб келганда сесканиб кетди. Бир йил кўзида қотиб қолган кўзёши булоққа айланди.
- Болам, мен у ерга боролмайман. У ерга ярашмайман. Аллоҳнинг уйига боришга уяламан. Сенинг онанг қотил. Гуноҳкор. Сен қотилнинг боласисан, болам.
Хадича опа ҳаммасини айтиб берди. Умиджонга буларни эшитиш осон бўлмади. Лекин, барибир ахдидан қайтмади. Онасини тоғасига қўшиб сафарга юборди.
Эрталаб, тонг саҳардаги телефон қўнғироғидан уйғониб кетди. Тоғаси экан.
- Умид, опамни бериб қўйдик. Саждадан бошини кўтармади. Беозоргина жон берди опам. Кўп йиғлади. Аллохга ёлворди. Умид.... Нега индамайсан? Опам ўлди деяпман. Уни олиб кетолмайман. Шу ерга кўмарканмиз. Ало.... Умид....
Қадрдоним, ҳикоя қаҳрамони Умиджон шу гуруҳимиз аъзоси. Воқеалар қандай рўй берган бўлса шундай ёздим. Фақатгина исмлар ўзгарди халос. Ҳикояни сизга тақдим қилишдан олдин, унинг розилигини олай деб қўнғироқ қилдим.
- Ассалому алайкум, Умиджон. Яхшимисиз. Хадича опа ҳақида ҳикоя ёздим. Изнингиз бўлса гурухга жойлаштирардим.
- Опа, сизни Она миллати ҳикоянгизни ёдлаб олдим. Фарзанди учун жонини беришга ҳам тайёр зот бу онадир. Сиз онангизни мозорига борасиз. Ойи мен келдим дейсиз. Мен эса, ҳали онамнинг қабрини ҳам кўрмадим. Кейинги ҳафтага учяпман, опа. Ойимни кўришга кетяпман. Ойи мен келдим дейман. Худди сизга ўхшаб. Она миллати ҳикоясини унга ўқиб бераман. Буларни сиз ёзинг деб айтиб бердимку. Жойлаштираверинг. Зора онажоним ҳаққига дуо қилувчилар топилиб қолса.
- Аллоҳдан умид узилмас укажоним. Хар ишда хайир бордир. Балки, Хадича опанинг муқаддас ерда жон бериши бир ҳикматдир. Дуоларим сиз билан.
Ҳаёт жуда қисқа. Қалбларни парчалаш бизга ярашмайди. Сизларни яхши кўраман. САБО МАЪРУФЖОНОВА
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35😢21🤔2
ҚИЗҒАЛДОҚ
40-қисм
-Кечирасиз синглим ёрдам керакмасми? Шу маҳалда нима қилиб юрибсиз?
-Шифохонадан қайтаётгандим. Кеч бўлиб кетибди. Аксига олиб бирорта ҳам такси йўқ.
-Қаерга борасиз? Йўлимиз бир бўлса ташлаб қўяман.
-Юнусобод 2-квартал. Сизни безовта қилиб қўймайманми?
-Ҳечқиси йўқ қани машинага чиқинг.
-Рахмат сизга.
-Шифохонада ишлайсизми?
-Амалиётга чиққандик. Бугун операция чўзилиб кетди.
-Ҳа яхши. Шифокорлик улуғ касб. Мени исмим Темур.
-Мен Лоламан.
-Танишганимдан хурсандман Лола
-Яхшиям сиз бор экансиз. Ҳечам бунақа пайт кўчада юрмагандим.
-Уйдагиларни огоҳлантириб қўймадизми?
-Мен бу ерда ижара уйда тураман. Ўзи асли Қаршиликман.
-Унда меҳмон экансизда?
-Шундай деса ҳам бўлади. Вой эсим қурсин. Сиздан яна бир нарсани илтимос қилсам бўладими?
-Майли бемалол.
-Телефоним қолиб кетганга ўхшайди хонада. Ўзи шошилганингда ҳамма нарса аксига олади.
-Мана меникидан қилиб кўринг балки бирортаси жавоб берар.
-Аҳа раҳмат... Йўқ ҳеч ким жавоб бермаяпти. Ишқилиб оғирлаб қўйишмасин
-Яхши ният қилинг. Ҳоҳласангиз ортга қайтамиз.
-Кераги йўқ. Сизни ҳам кўп овора қилдим. Етиб ҳам келдим. Шу ерда қоламан. Ёрдамингиз учун катта раҳмат, Темур ака.
-Майли яхши дам олинг. Бунда кейин эҳтиёт бўлинг. Бемаҳалда бундай гўзал қизнинг кўчада ёлғиз юриши яхши эмас, ҳар ҳолда.
-Ҳоп шунга ҳаракат қиламан.
Темур у билан хайрлашиб жетар экан ичида бир олов ёқилгандек бўлди. "Ҳудди кинолардаги соҳибжамолларга ўхшар экан. Бунақасини ҳали кўрмаганман"...
-Шохруҳ ака яна қачонгача шундай аразлаб юрмоқчисиз? Ҳалиҳам кечирмадизми мени? Агар мени бу ерда кўришни истамасангиз майли кетаман. Мени бунчалик қийнаманг. Ҳеч бўлмаса ҳайдаб солинг фақат мен билан гаплашинг илтимос.
Шохруҳ компютерга термулганича жим ўтирибди. Асал гапира яна ошхонага қайтиб келди.
-Ҳа сингилжоним шаштингиз паст.
-Бўлмаяпти. Нима қилсам ҳам бўлмаяпти.
- ҳадеб ялинавермангда. Сизга бир йўлини ўргатаман. Қани шунда ҳам қайнигинам жим юра олармикин? Қани бу ёққа юрингчи...
Шохруҳ ювиниш учун ваннахонага кириб кетганди. Қайтиб чиқиб диванда ўтирган Асални кўриб кўзлари катта-катта бўлиб кетди. Асал жуда ўзгарган чиройли бўлиб ясаниб олган. Бир қўлида телевизор пульти яна бир қўлида қип-қизил олма. У ҳам Шохруҳга эътибор бермай оёқларини чалиштириб олмани қарсиллатиб тишлаганча каналларни айлантириб томоша қила бошлади. Энди Шохруҳ нима қилишини билмай бир жойда қотиб тураверарди...
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
40-қисм
-Кечирасиз синглим ёрдам керакмасми? Шу маҳалда нима қилиб юрибсиз?
-Шифохонадан қайтаётгандим. Кеч бўлиб кетибди. Аксига олиб бирорта ҳам такси йўқ.
-Қаерга борасиз? Йўлимиз бир бўлса ташлаб қўяман.
-Юнусобод 2-квартал. Сизни безовта қилиб қўймайманми?
-Ҳечқиси йўқ қани машинага чиқинг.
-Рахмат сизга.
-Шифохонада ишлайсизми?
-Амалиётга чиққандик. Бугун операция чўзилиб кетди.
-Ҳа яхши. Шифокорлик улуғ касб. Мени исмим Темур.
-Мен Лоламан.
-Танишганимдан хурсандман Лола
-Яхшиям сиз бор экансиз. Ҳечам бунақа пайт кўчада юрмагандим.
-Уйдагиларни огоҳлантириб қўймадизми?
-Мен бу ерда ижара уйда тураман. Ўзи асли Қаршиликман.
-Унда меҳмон экансизда?
-Шундай деса ҳам бўлади. Вой эсим қурсин. Сиздан яна бир нарсани илтимос қилсам бўладими?
-Майли бемалол.
-Телефоним қолиб кетганга ўхшайди хонада. Ўзи шошилганингда ҳамма нарса аксига олади.
-Мана меникидан қилиб кўринг балки бирортаси жавоб берар.
-Аҳа раҳмат... Йўқ ҳеч ким жавоб бермаяпти. Ишқилиб оғирлаб қўйишмасин
-Яхши ният қилинг. Ҳоҳласангиз ортга қайтамиз.
-Кераги йўқ. Сизни ҳам кўп овора қилдим. Етиб ҳам келдим. Шу ерда қоламан. Ёрдамингиз учун катта раҳмат, Темур ака.
-Майли яхши дам олинг. Бунда кейин эҳтиёт бўлинг. Бемаҳалда бундай гўзал қизнинг кўчада ёлғиз юриши яхши эмас, ҳар ҳолда.
-Ҳоп шунга ҳаракат қиламан.
Темур у билан хайрлашиб жетар экан ичида бир олов ёқилгандек бўлди. "Ҳудди кинолардаги соҳибжамолларга ўхшар экан. Бунақасини ҳали кўрмаганман"...
-Шохруҳ ака яна қачонгача шундай аразлаб юрмоқчисиз? Ҳалиҳам кечирмадизми мени? Агар мени бу ерда кўришни истамасангиз майли кетаман. Мени бунчалик қийнаманг. Ҳеч бўлмаса ҳайдаб солинг фақат мен билан гаплашинг илтимос.
Шохруҳ компютерга термулганича жим ўтирибди. Асал гапира яна ошхонага қайтиб келди.
-Ҳа сингилжоним шаштингиз паст.
-Бўлмаяпти. Нима қилсам ҳам бўлмаяпти.
- ҳадеб ялинавермангда. Сизга бир йўлини ўргатаман. Қани шунда ҳам қайнигинам жим юра олармикин? Қани бу ёққа юрингчи...
Шохруҳ ювиниш учун ваннахонага кириб кетганди. Қайтиб чиқиб диванда ўтирган Асални кўриб кўзлари катта-катта бўлиб кетди. Асал жуда ўзгарган чиройли бўлиб ясаниб олган. Бир қўлида телевизор пульти яна бир қўлида қип-қизил олма. У ҳам Шохруҳга эътибор бермай оёқларини чалиштириб олмани қарсиллатиб тишлаганча каналларни айлантириб томоша қила бошлади. Энди Шохруҳ нима қилишини билмай бир жойда қотиб тураверарди...
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30🥰14😁8
#Мулоҳазалар
Эски кўйлак.
Байрам яқин эди. Бозордан онамга атаб чиройли кўйлак сотиб олдим. Ҳайитда ҳам тикувчи қўшнимизга бир кўйлак тиктириб олиб боргандим...
Аммо эгнида ҳали ҳам ўша увада кўйлак эди... Ювилавериб юпқалашиб кетган, ранги униқиб, бир аҳвол бўлиб қолган ўша “минг йиллик” кўйлак. Уни ечиб олиб, янги кўйлакни кийдирдим.
– Онажон, энди алмисоқдан қолган шу кўйлагингизни кийманг, поллатта қиламиз уни, – дедим.
Онам бечора беозоргина жилмайиб:
– Болам, мато эскиргани сари юмшайди, ёқимли бўлади. Эскиларни кийсам, танам яйрайди. Мана бу сен келтирган кўйлак зўр, чиройли... Лекин уни кийсам, юрагим сиқиляпти. Шу эским дуруст, – деди.
Бирпасдан кейин қарасам, яна ўша қадрдон кўйлагини кийиб олибди. Менга қараб: “Янги турсин, болам, у ёқ-бу ёққа чиққанимда тўйларга кийиб борарман”, деди.
Мана, Чорсуни роса қидириб, ўша эски кўйлакка ўхшашини топдим. Пахтадан бўлган матодан одмигина тикилган. Ранги ҳам ўшанга ўхшайди.
Ҳовлига кираётиб, онамга кўзим тушди. Икки букилибгина, нимадир юмуш билан банд эди. Устида яна ўша кўйлак...
Айланиб-ўргилиб бизни уйга киритди. Ажин босган юзига, озғин қўл-оёқларига, бизни кўриб қувончдан порлаётган нурсиз кўзларига боқаман... Онагинам қариётир.
– Онажон, мана сизга худди эгнингиздагидек кўйлак олиб келдим... Энди у эскини киймайсиз! Келинг, шу янгисини кийиб олинг! – дедим.
– Ҳозир... ҳозир, шу... келасизлар, деб эрта тонгда тут қоқтириб қўйганман. Шуни олиб келай, – деб ортига бурилди-ю, кўйлагини нимадир илиб қолди.
Увада кўйлак “ширр...р” этдию йиртилиб кетди.
– Ана бўлди, энди киймайсиз шу савилни! – деб ҳам қувониб кетдим, ҳам онамни хижолатпазликдан чиқармоқчи бўлдим.
Онам уялганидан қизариб кетди, кўйлагига ҳам ачинди.
– Охири йиртилди-я, аттанг... – деб қўйди.
Янги кўйлакни кийгиздим. Жуда ҳам ярашди, ҳатто ёшариб кетгандек бўлди.
Йилларнинг шафқатсиз шамоллари онагинамни йиқитди. Кўргани борсам, тилдан қолган эди. Аммо кўзлари “Хайрият, яна сени кўрдим!” деган каби миннатдор боқарди. Шунда бирдан нигоҳларини олиб қочди. Қўллари билан эгнидаги ўша эски кўйлагини кўрпа остига яширишга уринди.
Опамдан илтимос қилиб, келин ювиб, тикиб қўйган шу кўйлакни топтириб, кийиб олибди. “Ана шу кўйлагимни даданг олиб берганди. У эскирди, биз кексайдик. Кўйлагим ўзимга ўхшайди”, деганмиш.
Оҳ... онажоним! Ўзингизни айбламанг! Энди ўйлаб қарасам, ростдан ҳам кўйлагингиз ўзингизга ўхшаркан. Ёшлигингизда гўзал, дилбар бўлгансиз. Кейин қаридингиз... нурли кўзларингиз нурсиз, сарвдек қоматингиз ёй мисоли эгилди, таранг юзларингиз ажинларга тўлди.
Рост айтдингиз, кўйлагингиз ўзингизга ўхшаркан... Эскиргани сари азиз бўлди, ювилгани, юпқалашгани сари мулойим, ёқимли бўлди. Аммо ҳамма нарсанинг ибтидоси бўлгани каби интиҳоси ҳам бор. Сизнинг кўйлагингиз ва умрингиз интиҳоси бизга сабоқ бўлди.
Отам – эрингиз совға қилган бир мато сиз учун шунчалик азиз ва қимматли бўлса, ўша инсоннинг ўзига бўлган меҳру муҳаббат, садоқатингиз қанчалик улуғ бўлган экан?!
Менимча, бугунги қизларимиз ва келинларимизга шу янглиғ ўз жуфтига ҳурмат ва садоқатдан сўзламоқ керак. Шояд, фойдаси тегса. Ҳар тугул ҳар кун бир янги мода, янги бир кўйлак учун оиласида жанжал чиқараётган ношукр аёл-қизу келинларимиз учун ушбу ҳикоя бир ибрат бўлар, деган умиддаман.
Самодил.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эски кўйлак.
Байрам яқин эди. Бозордан онамга атаб чиройли кўйлак сотиб олдим. Ҳайитда ҳам тикувчи қўшнимизга бир кўйлак тиктириб олиб боргандим...
Аммо эгнида ҳали ҳам ўша увада кўйлак эди... Ювилавериб юпқалашиб кетган, ранги униқиб, бир аҳвол бўлиб қолган ўша “минг йиллик” кўйлак. Уни ечиб олиб, янги кўйлакни кийдирдим.
– Онажон, энди алмисоқдан қолган шу кўйлагингизни кийманг, поллатта қиламиз уни, – дедим.
Онам бечора беозоргина жилмайиб:
– Болам, мато эскиргани сари юмшайди, ёқимли бўлади. Эскиларни кийсам, танам яйрайди. Мана бу сен келтирган кўйлак зўр, чиройли... Лекин уни кийсам, юрагим сиқиляпти. Шу эским дуруст, – деди.
Бирпасдан кейин қарасам, яна ўша қадрдон кўйлагини кийиб олибди. Менга қараб: “Янги турсин, болам, у ёқ-бу ёққа чиққанимда тўйларга кийиб борарман”, деди.
Мана, Чорсуни роса қидириб, ўша эски кўйлакка ўхшашини топдим. Пахтадан бўлган матодан одмигина тикилган. Ранги ҳам ўшанга ўхшайди.
Ҳовлига кираётиб, онамга кўзим тушди. Икки букилибгина, нимадир юмуш билан банд эди. Устида яна ўша кўйлак...
Айланиб-ўргилиб бизни уйга киритди. Ажин босган юзига, озғин қўл-оёқларига, бизни кўриб қувончдан порлаётган нурсиз кўзларига боқаман... Онагинам қариётир.
– Онажон, мана сизга худди эгнингиздагидек кўйлак олиб келдим... Энди у эскини киймайсиз! Келинг, шу янгисини кийиб олинг! – дедим.
– Ҳозир... ҳозир, шу... келасизлар, деб эрта тонгда тут қоқтириб қўйганман. Шуни олиб келай, – деб ортига бурилди-ю, кўйлагини нимадир илиб қолди.
Увада кўйлак “ширр...р” этдию йиртилиб кетди.
– Ана бўлди, энди киймайсиз шу савилни! – деб ҳам қувониб кетдим, ҳам онамни хижолатпазликдан чиқармоқчи бўлдим.
Онам уялганидан қизариб кетди, кўйлагига ҳам ачинди.
– Охири йиртилди-я, аттанг... – деб қўйди.
Янги кўйлакни кийгиздим. Жуда ҳам ярашди, ҳатто ёшариб кетгандек бўлди.
Йилларнинг шафқатсиз шамоллари онагинамни йиқитди. Кўргани борсам, тилдан қолган эди. Аммо кўзлари “Хайрият, яна сени кўрдим!” деган каби миннатдор боқарди. Шунда бирдан нигоҳларини олиб қочди. Қўллари билан эгнидаги ўша эски кўйлагини кўрпа остига яширишга уринди.
Опамдан илтимос қилиб, келин ювиб, тикиб қўйган шу кўйлакни топтириб, кийиб олибди. “Ана шу кўйлагимни даданг олиб берганди. У эскирди, биз кексайдик. Кўйлагим ўзимга ўхшайди”, деганмиш.
Оҳ... онажоним! Ўзингизни айбламанг! Энди ўйлаб қарасам, ростдан ҳам кўйлагингиз ўзингизга ўхшаркан. Ёшлигингизда гўзал, дилбар бўлгансиз. Кейин қаридингиз... нурли кўзларингиз нурсиз, сарвдек қоматингиз ёй мисоли эгилди, таранг юзларингиз ажинларга тўлди.
Рост айтдингиз, кўйлагингиз ўзингизга ўхшаркан... Эскиргани сари азиз бўлди, ювилгани, юпқалашгани сари мулойим, ёқимли бўлди. Аммо ҳамма нарсанинг ибтидоси бўлгани каби интиҳоси ҳам бор. Сизнинг кўйлагингиз ва умрингиз интиҳоси бизга сабоқ бўлди.
Отам – эрингиз совға қилган бир мато сиз учун шунчалик азиз ва қимматли бўлса, ўша инсоннинг ўзига бўлган меҳру муҳаббат, садоқатингиз қанчалик улуғ бўлган экан?!
Менимча, бугунги қизларимиз ва келинларимизга шу янглиғ ўз жуфтига ҳурмат ва садоқатдан сўзламоқ керак. Шояд, фойдаси тегса. Ҳар тугул ҳар кун бир янги мода, янги бир кўйлак учун оиласида жанжал чиқараётган ношукр аёл-қизу келинларимиз учун ушбу ҳикоя бир ибрат бўлар, деган умиддаман.
Самодил.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10😢2
ҚИЗҒАЛДОҚ
41-ҚИСМ
ЭРКАК киши минг жаҳлдор, совуққон бўлмасин аёл кишининг макри ва латофати олдида ожиз қолади барибир.
-Пультни бер мен фудбол кўрмоқчиман.
Шохруҳни биринчи айтган гапи шу бўлди.
-Кўрмаяпсизми? Мен ҳам кўраяпман.
-Олиб кел дедим сенга.
пультни тортиб олмоқчи бўлди. Аммо Асал эпчиллик қилиб қочиб қолди.
-Мен билан мушук сичқон ўйнама.
-Ўзингиз бошлаяпсиз.
-Берасанми йўқми?
-Йўқ албатта.
-Бошқа ерда ҳам телевизор бор.
-Бемалол бориб кўраверинг.
Шохруҳ сочиқни елкасига ташладида унга қараб-қараб чиқиб кетди.
Телевизордаги фудболни ҳам негадир кўришга сабри чидамади. Нима қилиши билмай яна Асални олдига қайтиб кирди.
-Қорним очди, овқат тайёрлаб бер.
-Вой боя қорним тўқ деганингизга сизга олиб қўймагандик.
-Ҳеч бўлмаса тухум қовуришни иложи бордир?
-Шу иссиқда яна ярим тунда ким тухум ейди?
-Асал мени сабримни синаяпсанми?
-Йўқ бу менга нега керак?
-Тайёрлайсанми йўқми?
-Нима бу буйруқми?
-Илтимос.
-Ҳўп юринг ошхонага.
Асал устига юпқа халатини ташладида ошхонага тушди. Шохруҳ эса столга ўтириб олиб ундан кўз узмасдан қараб турарди.
Асал ёғни кўпроқ қиздириб юборганди, тухум чақиши билан бир томчи ёғ юзига сачраб кетди.
-Вой юзим.
-Қани нима бўлди? - Шохруҳ қўрқиб кетди.
-Тухумга қаранг ҳозир куйиб кетади.
Шохруҳ қарамасдан ҳам газни ўчириб қўйди.
-Менга ҳозир сен муҳимсан. Қани келчи?! Қизариб қолибди. Қўлинг билан тегма кичкина бўлса ҳам доғ бўлиб қолиши мумкин.
Шохруҳ Асални юзини ушлаганди у кўзларини юмиб олдида қўлларини унинг қўллари устига босди.
-Ачишмаяптими? Хонада дори бор.
-Мен учун энг Яхши дори сизсиз. Агар сиз бўлмасангиз мен ўламан. Икки кун ичида тамом қилдингиз мени.
-Кечир ўша куни ўзимни босиб туролмадим.
-Айнан ўша куни мен сизга ҳақиқатни айтмоқчи эдим. Лекин улгурмадим.
-Демак сен ўша қизғалдоқсан, шундайми?
-Ҳа ҳудди ўзи. Айтдимку сизга болалигимдан бери ошиқман деб. Сизга яқинлашишни ҳар қандай йўлини қилиб кўрдим. Қизғалдоқ номи ва мана шу сайт сиз билан дилдан суҳбат қуришимга имкон яратди.
-Лекин кўринишингда ҳечам бундай эмасдинг. Ҳудди менга умуман эътибор бермайдигандек эдинг.
-Сиз ҳам ҳудди шундай эдингиз.
-Масалан, қанақа?
-Балки эътибор бериб юргандирман.
-Ҳечамда бўлмаса менга тўйни тўхтатасан деб дўқ-пўписа қилмасдингиз.
-Йўге буни қаранглара.
-Уфф гаплашишга ошхонадан бошқа жой йўқми сизларга? Топган жойингизни қаранг.
-Ие келнойи...
-Ҳўп, ҳўп кетаман ҳозир. Авазбек чанқаган экан.
-Майли бемалол.
Шохруҳ тезда хонасига кириб кетди.
-Нима гап овсинжон?
-Ҳаммаси яхши.
-Резултатдан гапиринг резултатдан.
-Аъло даражада. Боризга шукур.
-Майли энди борақолинг. Сизни кутаётгандир. Мени гапларимни унутманг.
-Ҳўп бўлади яхшиям сиз борсиз...
-Нега ётиб олдингиз? Овқатланмадиз-ку?
-Керакмас рахмат.
-Ҳм ҳафа бўлдизми?
-Йўқ нега? Кел сен билан гаплашиб оламиз.
-Ҳўп эшитаман.
-Ҳеч қачон мени алдамасликка сўз бер. Мен ёлғонни кечиролмайман.
-Бу охиргиси. Кечирдингизми? Яна мени олдингидек севасизми энди?
-Сен борлиғимсан қизғалдоғим ўзимни. Сени ҳеч кимга ҳеч нимага алишмайман. Пешонамга қўнга бахт қушимсан. Мени ягона муҳаббатим.
-Сиздан бу гапларни эшитишни фақатгина орзу қилишим мумкин эди.
-Чин дилдан қилинган орзулар албатта ушалади.
-Ҳўш энди нимани орзу қилсам экана?
-Мен биламан, бизни митти фариштамизни!!!
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
41-ҚИСМ
ЭРКАК киши минг жаҳлдор, совуққон бўлмасин аёл кишининг макри ва латофати олдида ожиз қолади барибир.
-Пультни бер мен фудбол кўрмоқчиман.
Шохруҳни биринчи айтган гапи шу бўлди.
-Кўрмаяпсизми? Мен ҳам кўраяпман.
-Олиб кел дедим сенга.
пультни тортиб олмоқчи бўлди. Аммо Асал эпчиллик қилиб қочиб қолди.
-Мен билан мушук сичқон ўйнама.
-Ўзингиз бошлаяпсиз.
-Берасанми йўқми?
-Йўқ албатта.
-Бошқа ерда ҳам телевизор бор.
-Бемалол бориб кўраверинг.
Шохруҳ сочиқни елкасига ташладида унга қараб-қараб чиқиб кетди.
Телевизордаги фудболни ҳам негадир кўришга сабри чидамади. Нима қилиши билмай яна Асални олдига қайтиб кирди.
-Қорним очди, овқат тайёрлаб бер.
-Вой боя қорним тўқ деганингизга сизга олиб қўймагандик.
-Ҳеч бўлмаса тухум қовуришни иложи бордир?
-Шу иссиқда яна ярим тунда ким тухум ейди?
-Асал мени сабримни синаяпсанми?
-Йўқ бу менга нега керак?
-Тайёрлайсанми йўқми?
-Нима бу буйруқми?
-Илтимос.
-Ҳўп юринг ошхонага.
Асал устига юпқа халатини ташладида ошхонага тушди. Шохруҳ эса столга ўтириб олиб ундан кўз узмасдан қараб турарди.
Асал ёғни кўпроқ қиздириб юборганди, тухум чақиши билан бир томчи ёғ юзига сачраб кетди.
-Вой юзим.
-Қани нима бўлди? - Шохруҳ қўрқиб кетди.
-Тухумга қаранг ҳозир куйиб кетади.
Шохруҳ қарамасдан ҳам газни ўчириб қўйди.
-Менга ҳозир сен муҳимсан. Қани келчи?! Қизариб қолибди. Қўлинг билан тегма кичкина бўлса ҳам доғ бўлиб қолиши мумкин.
Шохруҳ Асални юзини ушлаганди у кўзларини юмиб олдида қўлларини унинг қўллари устига босди.
-Ачишмаяптими? Хонада дори бор.
-Мен учун энг Яхши дори сизсиз. Агар сиз бўлмасангиз мен ўламан. Икки кун ичида тамом қилдингиз мени.
-Кечир ўша куни ўзимни босиб туролмадим.
-Айнан ўша куни мен сизга ҳақиқатни айтмоқчи эдим. Лекин улгурмадим.
-Демак сен ўша қизғалдоқсан, шундайми?
-Ҳа ҳудди ўзи. Айтдимку сизга болалигимдан бери ошиқман деб. Сизга яқинлашишни ҳар қандай йўлини қилиб кўрдим. Қизғалдоқ номи ва мана шу сайт сиз билан дилдан суҳбат қуришимга имкон яратди.
-Лекин кўринишингда ҳечам бундай эмасдинг. Ҳудди менга умуман эътибор бермайдигандек эдинг.
-Сиз ҳам ҳудди шундай эдингиз.
-Масалан, қанақа?
-Балки эътибор бериб юргандирман.
-Ҳечамда бўлмаса менга тўйни тўхтатасан деб дўқ-пўписа қилмасдингиз.
-Йўге буни қаранглара.
-Уфф гаплашишга ошхонадан бошқа жой йўқми сизларга? Топган жойингизни қаранг.
-Ие келнойи...
-Ҳўп, ҳўп кетаман ҳозир. Авазбек чанқаган экан.
-Майли бемалол.
Шохруҳ тезда хонасига кириб кетди.
-Нима гап овсинжон?
-Ҳаммаси яхши.
-Резултатдан гапиринг резултатдан.
-Аъло даражада. Боризга шукур.
-Майли энди борақолинг. Сизни кутаётгандир. Мени гапларимни унутманг.
-Ҳўп бўлади яхшиям сиз борсиз...
-Нега ётиб олдингиз? Овқатланмадиз-ку?
-Керакмас рахмат.
-Ҳм ҳафа бўлдизми?
-Йўқ нега? Кел сен билан гаплашиб оламиз.
-Ҳўп эшитаман.
-Ҳеч қачон мени алдамасликка сўз бер. Мен ёлғонни кечиролмайман.
-Бу охиргиси. Кечирдингизми? Яна мени олдингидек севасизми энди?
-Сен борлиғимсан қизғалдоғим ўзимни. Сени ҳеч кимга ҳеч нимага алишмайман. Пешонамга қўнга бахт қушимсан. Мени ягона муҳаббатим.
-Сиздан бу гапларни эшитишни фақатгина орзу қилишим мумкин эди.
-Чин дилдан қилинган орзулар албатта ушалади.
-Ҳўш энди нимани орзу қилсам экана?
-Мен биламан, бизни митти фариштамизни!!!
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29🔥23
ҚИЗҒАЛДОҚ
42-ҚИСМ
-НИМА бўлди дадаси нега бунча асабийсиз? Ким билан гаплашдингиз ҳозир?
-Баходир билан (Шохсанамни дадаси).
-Тинчликми? Қайтишаётган эканми?
-Қаёқда қайтади. Шохсанамни ҳам Туркияга жўнатишимни сўраяпти.
-Нега энди шу ерда яхши юрибдику?
-Мен ҳам шунақа дедим. Тушунишни ҳоҳламаяпти. Нима эмиш, бошқа бу ерларга қайтишмас экан. Ўша ерни фуқаролигини қабул қилишар экан.
-Бу гап қаердан чиқди энди янгилик.
-Нима қилишга ҳам хайронман. Озгина ўзига келиб олсин яна гаплашиб кўраман.
-Салом мен Темурман телефонингизни топдингизми?
Темур уйда ўтирганча Лола хабар ёзаётганди.
-Ассалому алейкум. Рахмат. Эрталаб бориб олдим.
-Нималар қилаяпсиз? Ишдамисиз бугун ҳам.
-Ҳозир хиёбондамиз.
-Ким билан сир бўлмаса?
-Дугоналарим билан. Бемалол бўлсангиз келинг. Сизга рахмат ҳам деёлмадим. Агар ўша куни сиз бўлмаганингизда билмадим қандай инсонларга дуч келардим. Келсангиз меҳмон қилардим миннаддорчилик сифатида.
-Мендан бошқаси бўлганида ҳам ҳудди шундай қилган бўларди. Майли манзилингизни айтсангиз бораман. Сизга йўқ дейиш... менимча мумкинмас.
-Аҳа ҳўп кутаман.
Темур ўзгача ҳаяжон билан кийиниб кўчага чиқиб кетди. Йўлдан қип-қизил атиргул ва шоколад олишни ҳам унутмади...
-Шохруҳ ака...
-Ҳа жоним нима дейсан?
-Мен қачондан ишга чиқаман?
-Уйда зерикишни бошладингми?
-Йўқ шунчаки сиз билан кўпроқ бўлишни ҳоҳлайман. Ҳаммасига улгураман.
-Майли эртадан олиб кетаман.
-Рахмат ҳаётим, бирам ҳурсандман.
-Қуруқ рахматни ўзи камлик қиладида.
-Ҳозир эмас фақат...
Оилавий бўлган кечки овқатдан сўнг ҳамма ўз иши билан банд.
Темур эса телефондан кўз узмай ўтирибди. Хатто ёнида ўйнаб юрган болаларига ҳам эътиборсиз.
Шохруҳ келинойисига қараб қошини учириб имлайверади.
- янга бу дейман акам рус қизларини соғиниб қолдиларми деймана. Телефондан бошларини кўтаролмай қолдилар.
-Ҳа қайнигинам нимасини айтасиз. Қўйиб берсангиз Россияга учишга тайёрлар. Қани эргинам мен ҳам бир кўрайчи. Нима сизни шунчалик ўзига боғлаб олди экана?
-Эй тинч қўясизларми, йўқми? Диплом масаласида гаплашаяпман. Ўзбекистон орқали олиш учун кўпроқ ҳужжатлар керак бўларкан. Мен хонамда бўламан. Иложи бўлса безовта қилманглар.
-Ўўўў бўлажак сенаторни буйруғими бу?...
-Алло, ким бу?
-Шахсанам яхшимисиз?
-Яхши рахмат ким эди бу танимадим.
-Мен Жасурман.
-Ассалому алейкум Гулноза холамни...
-Эййй тўхтанг, ўзи зўрға сизни ушладим. Нега телефонга жавоб бермайсиза?
-Ҳа демак ҳар куни қўнғироқ қилиб гапирмаётган одам сиз экансизда?
-Ҳудди ўзи.
-Тинчликми? Эшитаман.
-Сиз билан ёлғиз гаплашиб олсак бўладими?
-Тушинмадим.
-Илтимос йўқ деманг. Мен ҳамма гапни телефонда айтишга мажбур қилманг.
-Ҳеч ким сизни мажбурлаётгани йўқ.
-Шохсанам мен сизни ёқтириб қолганман. Сизга уйланмоқчиман.
Шохсанам нима дейишни билмай тутилиб қолди.
-Шунинг учун гаплашиб олайлик дегандим. Менга қолса ҳозироқ совчиларини жўнатаман. Аммо ота-онангиз бу ерда эмас. Истасангиз улар билан ҳам гаплашаман.
-Буни ҳечам иложи йўқ. Кечирасиз мен бунга рози бўлолмайман. Яхши қолинг.
-Алло, Шохсанам...
-Дўстингиз билан гаплашдингизми, Карим ака?
-Ҳа афсуски гаплашдим.
-Нима бўлди?
-Нияти жиддий хатто уйни сотиб юборишга ҳам улгурибди.
-Нима, наҳотки Жиззахдаги уйиними?
-Ҳа, шундай бўлди.
-Шохсанамга нима деймиз энди.
-Минг қилса ҳам улар ота онаси. Ҳамма гапни айтишга мажбурмиз.
-Уни Туркияга жўнатамизми?
-Агар Баходирни кўндирилмасам жўнатамиз.
Бу хабардан сўнг Гулноза опанинг кайфияти тушиб кетди.
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
42-ҚИСМ
-НИМА бўлди дадаси нега бунча асабийсиз? Ким билан гаплашдингиз ҳозир?
-Баходир билан (Шохсанамни дадаси).
-Тинчликми? Қайтишаётган эканми?
-Қаёқда қайтади. Шохсанамни ҳам Туркияга жўнатишимни сўраяпти.
-Нега энди шу ерда яхши юрибдику?
-Мен ҳам шунақа дедим. Тушунишни ҳоҳламаяпти. Нима эмиш, бошқа бу ерларга қайтишмас экан. Ўша ерни фуқаролигини қабул қилишар экан.
-Бу гап қаердан чиқди энди янгилик.
-Нима қилишга ҳам хайронман. Озгина ўзига келиб олсин яна гаплашиб кўраман.
-Салом мен Темурман телефонингизни топдингизми?
Темур уйда ўтирганча Лола хабар ёзаётганди.
-Ассалому алейкум. Рахмат. Эрталаб бориб олдим.
-Нималар қилаяпсиз? Ишдамисиз бугун ҳам.
-Ҳозир хиёбондамиз.
-Ким билан сир бўлмаса?
-Дугоналарим билан. Бемалол бўлсангиз келинг. Сизга рахмат ҳам деёлмадим. Агар ўша куни сиз бўлмаганингизда билмадим қандай инсонларга дуч келардим. Келсангиз меҳмон қилардим миннаддорчилик сифатида.
-Мендан бошқаси бўлганида ҳам ҳудди шундай қилган бўларди. Майли манзилингизни айтсангиз бораман. Сизга йўқ дейиш... менимча мумкинмас.
-Аҳа ҳўп кутаман.
Темур ўзгача ҳаяжон билан кийиниб кўчага чиқиб кетди. Йўлдан қип-қизил атиргул ва шоколад олишни ҳам унутмади...
-Шохруҳ ака...
-Ҳа жоним нима дейсан?
-Мен қачондан ишга чиқаман?
-Уйда зерикишни бошладингми?
-Йўқ шунчаки сиз билан кўпроқ бўлишни ҳоҳлайман. Ҳаммасига улгураман.
-Майли эртадан олиб кетаман.
-Рахмат ҳаётим, бирам ҳурсандман.
-Қуруқ рахматни ўзи камлик қиладида.
-Ҳозир эмас фақат...
Оилавий бўлган кечки овқатдан сўнг ҳамма ўз иши билан банд.
Темур эса телефондан кўз узмай ўтирибди. Хатто ёнида ўйнаб юрган болаларига ҳам эътиборсиз.
Шохруҳ келинойисига қараб қошини учириб имлайверади.
- янга бу дейман акам рус қизларини соғиниб қолдиларми деймана. Телефондан бошларини кўтаролмай қолдилар.
-Ҳа қайнигинам нимасини айтасиз. Қўйиб берсангиз Россияга учишга тайёрлар. Қани эргинам мен ҳам бир кўрайчи. Нима сизни шунчалик ўзига боғлаб олди экана?
-Эй тинч қўясизларми, йўқми? Диплом масаласида гаплашаяпман. Ўзбекистон орқали олиш учун кўпроқ ҳужжатлар керак бўларкан. Мен хонамда бўламан. Иложи бўлса безовта қилманглар.
-Ўўўў бўлажак сенаторни буйруғими бу?...
-Алло, ким бу?
-Шахсанам яхшимисиз?
-Яхши рахмат ким эди бу танимадим.
-Мен Жасурман.
-Ассалому алейкум Гулноза холамни...
-Эййй тўхтанг, ўзи зўрға сизни ушладим. Нега телефонга жавоб бермайсиза?
-Ҳа демак ҳар куни қўнғироқ қилиб гапирмаётган одам сиз экансизда?
-Ҳудди ўзи.
-Тинчликми? Эшитаман.
-Сиз билан ёлғиз гаплашиб олсак бўладими?
-Тушинмадим.
-Илтимос йўқ деманг. Мен ҳамма гапни телефонда айтишга мажбур қилманг.
-Ҳеч ким сизни мажбурлаётгани йўқ.
-Шохсанам мен сизни ёқтириб қолганман. Сизга уйланмоқчиман.
Шохсанам нима дейишни билмай тутилиб қолди.
-Шунинг учун гаплашиб олайлик дегандим. Менга қолса ҳозироқ совчиларини жўнатаман. Аммо ота-онангиз бу ерда эмас. Истасангиз улар билан ҳам гаплашаман.
-Буни ҳечам иложи йўқ. Кечирасиз мен бунга рози бўлолмайман. Яхши қолинг.
-Алло, Шохсанам...
-Дўстингиз билан гаплашдингизми, Карим ака?
-Ҳа афсуски гаплашдим.
-Нима бўлди?
-Нияти жиддий хатто уйни сотиб юборишга ҳам улгурибди.
-Нима, наҳотки Жиззахдаги уйиними?
-Ҳа, шундай бўлди.
-Шохсанамга нима деймиз энди.
-Минг қилса ҳам улар ота онаси. Ҳамма гапни айтишга мажбурмиз.
-Уни Туркияга жўнатамизми?
-Агар Баходирни кўндирилмасам жўнатамиз.
Бу хабардан сўнг Гулноза опанинг кайфияти тушиб кетди.
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤39🔥10
Эрига тили билан озор берадиган Аёллар!
Тил аёл кишининг кучли қуролларидан бири. Шу сабаб ҳам жахл чиққанда аёллар эрига тили билан озор етказади.
Агар сиз бир хақиқатни билганингизда эди... Эрингизга доим ширин сўз ва меҳрли бўлар эдингиз!
Шуни билинг-ки, эрингизга тилингиз билан озор бераётган пайтингиз, сизга... Давоми👇
Тил аёл кишининг кучли қуролларидан бири. Шу сабаб ҳам жахл чиққанда аёллар эрига тили билан озор етказади.
Агар сиз бир хақиқатни билганингизда эди... Эрингизга доим ширин сўз ва меҳрли бўлар эдингиз!
Шуни билинг-ки, эрингизга тилингиз билан озор бераётган пайтингиз, сизга... Давоми👇
❤5
ҚИЗҒАЛДОҚ
43-ҚИСМ
-ВОООЙ Темур ака бошим... бошим айланиб кетаяпти.
-Эҳтиёт бўл кел мени ушлаб ол. Биттагина шампонга шунчаликми- аа?
-Мен умримда бундай нарсаларни ичмаганман.
-Майли юр уйинггача ташлаб қўяман. Иее эҳтиёт бўлиб юр.
-Етиб келдик. Мана шу доммиди. Ўзинг чиқа оласанми?
Лоланинг кўзлари сузилиб зўрға турарди.
-Берган саволимни қара калитингни бер.
-Меҳрибонсиза мана калит. Мен муздек душ қабул қилмасам бўлмайди. Ўзимни жудаям ёмон ҳис қиляпман.
-Мени деб бўлди ҳаммаси мен мажбурладим.
-Шу ерда ўтириб туринг мен ҳозир...
-Ёрдам керак эмасми?
-Ўзим аммаллайман.
-Эҳтиёт бўл фақат.
Ярим соатларда Лола ювиниб устига енгилгина халатини ташлаб олиб Темурнинг олдига чиқди.
-Аҳволинг яхшими? Қўрқитиб юбордингку..
-Ҳаммаси жойида ўтиб кетди. У бу нарса ичасизми?
-Мен борай энди.
-Агар илтимос қилсамчи?
-Майли Яна бир қолишим мумкин.
Лола ошхонага ўтиб музлатгичдан муздек колани олди ва меҳмонхонага бир назар ташлаб тортма ичидан майдаланган кукунни олиб стаканга қўшиб юборди.
-Мен келдим. Кутиб қолмадизми?
-Йўқ.
-Марҳамат олинг. Соғлигингиз учун.
-Олдик, бу шампан эмас тўғрими?
-Албатта ундан ҳам зўри бу.
-Уй... уй жудаям исиб кетдими? Ҳаво етишмаётгандек бўлаяпти.
-Келинг кўйлагингизни ечинг мен кондитсионерни ёқаман.
- Йўқ кетма ёнимда қол кетма...
-Вой қўлимни қўйиб юборинг. Нима қилаяпсиз?
-Сен меникисан ҳеч қаёққа кетмайсан.
-Темур ака ўзингизни босинг. Нима бўлаяпти?
-Ифоринг мени жинни қилаяпти. Ўзимни бошқаролмаяпман. Қаёққа тўхта...
Лола унга кулиб қараб кетаркан ётоқхонасига кириб кетди.
Темур ҳам чайқалганича унга эргашди.
-Ғалати бўлиб кетаяпман. Лола жоним қаердасан?...
-Мен шу ердаман келаверинг...
-Ие асалим нега йиғлаяпсан.
Шохсанам Фарангизни овитяптию ўзини кўз ёшларини тўхтатолмаяпти.
-Тез-тез гаплашиб турамиз. Сизларни соғинаман. Ҳеч қачон унутмайман.
-Нега унда кетаяпсиз?
-Бормасам бўлмайди-да. Меҳмонга кўп келаман ҳали.
Шохсанамни кузатгани ҳамма оила аъзолари йиғилганди. Осмондан тушдими ё ердан чиқдими ҳаллослаганча Жасур ҳам етиб келганди.
-Огоҳлантирмасдан қочиб қолиш яхши эмас.
-Сиз? Бу ерда нима қилаяпсиз?
-Агар Фарангиз бўлмаганда билмадим нима қиларканман. Бир умр ўзимни кечиролмасдан ўтирардим. Қанчага кетаяпсиз?
-Бошқа қайтмайман. Бутунлайга кетаяпман.
-Нимаааа... аҳир бу...
-Мени самалётимга чиқиш бошланди. Мен кетдим. Улкан, чиройли бахт тилайман. Яхши қолинг.
Шохсанамни кўзлари кулиб турсада қалби тинмай йиғларди. Анчагина ўрганиб қолган, ҳаттоки оиласидек бўлиб қолган инсонлардан айрилишни сира ҳам истамасди. Аммо қалбидаги ота-она соғинчи ҳам устунлик қиларди. Ноилож тақдири азал деганлари шу экан...
-Шохсанамга анча ўрганиб қолган эканман. Кетганига ишонгим келмаяпти.
Асал хонасида Шохруҳни елкасига бошини қўйганича гапирарди.
-Менда ҳам шу аҳвол.
Шохруҳ у билан бироз суҳбатлашган бўлдида ухлаб қолди. Асал эса унинг телефонини олиб ўйлаган режасини амалга оширишга киришди...
Жасур эса ўзи билан ўзи овора. Кечагина бутун ҳаётимни биргаликда тасаввур қилаётган инсони бугун йўқ. Асло қайтмайдиган бўлиб олисларга кетди. "Ишонгим келмаяпти. Нега олдинроқ ҳаракат қилмадим? Аҳир етарлича вақтим бор эдику? Шунча пайт ундан яшириб юрдим. Ёки қўрқдимми? Нега ҳаммасини ошкор қилганимда у йўқ? Ҳаёт шунчалар ҳам чигал чалкаш бўладими? Энди нима қиламан? Бу дардимниг давоси бормикин? Рахмат сенга каттадан катта рахмат. Аввал севдириб кейин сира ҳам учрашмас қилиб айирганинг учун Тақдир"...
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
43-ҚИСМ
-ВОООЙ Темур ака бошим... бошим айланиб кетаяпти.
-Эҳтиёт бўл кел мени ушлаб ол. Биттагина шампонга шунчаликми- аа?
-Мен умримда бундай нарсаларни ичмаганман.
-Майли юр уйинггача ташлаб қўяман. Иее эҳтиёт бўлиб юр.
-Етиб келдик. Мана шу доммиди. Ўзинг чиқа оласанми?
Лоланинг кўзлари сузилиб зўрға турарди.
-Берган саволимни қара калитингни бер.
-Меҳрибонсиза мана калит. Мен муздек душ қабул қилмасам бўлмайди. Ўзимни жудаям ёмон ҳис қиляпман.
-Мени деб бўлди ҳаммаси мен мажбурладим.
-Шу ерда ўтириб туринг мен ҳозир...
-Ёрдам керак эмасми?
-Ўзим аммаллайман.
-Эҳтиёт бўл фақат.
Ярим соатларда Лола ювиниб устига енгилгина халатини ташлаб олиб Темурнинг олдига чиқди.
-Аҳволинг яхшими? Қўрқитиб юбордингку..
-Ҳаммаси жойида ўтиб кетди. У бу нарса ичасизми?
-Мен борай энди.
-Агар илтимос қилсамчи?
-Майли Яна бир қолишим мумкин.
Лола ошхонага ўтиб музлатгичдан муздек колани олди ва меҳмонхонага бир назар ташлаб тортма ичидан майдаланган кукунни олиб стаканга қўшиб юборди.
-Мен келдим. Кутиб қолмадизми?
-Йўқ.
-Марҳамат олинг. Соғлигингиз учун.
-Олдик, бу шампан эмас тўғрими?
-Албатта ундан ҳам зўри бу.
-Уй... уй жудаям исиб кетдими? Ҳаво етишмаётгандек бўлаяпти.
-Келинг кўйлагингизни ечинг мен кондитсионерни ёқаман.
- Йўқ кетма ёнимда қол кетма...
-Вой қўлимни қўйиб юборинг. Нима қилаяпсиз?
-Сен меникисан ҳеч қаёққа кетмайсан.
-Темур ака ўзингизни босинг. Нима бўлаяпти?
-Ифоринг мени жинни қилаяпти. Ўзимни бошқаролмаяпман. Қаёққа тўхта...
Лола унга кулиб қараб кетаркан ётоқхонасига кириб кетди.
Темур ҳам чайқалганича унга эргашди.
-Ғалати бўлиб кетаяпман. Лола жоним қаердасан?...
-Мен шу ердаман келаверинг...
-Ие асалим нега йиғлаяпсан.
Шохсанам Фарангизни овитяптию ўзини кўз ёшларини тўхтатолмаяпти.
-Тез-тез гаплашиб турамиз. Сизларни соғинаман. Ҳеч қачон унутмайман.
-Нега унда кетаяпсиз?
-Бормасам бўлмайди-да. Меҳмонга кўп келаман ҳали.
Шохсанамни кузатгани ҳамма оила аъзолари йиғилганди. Осмондан тушдими ё ердан чиқдими ҳаллослаганча Жасур ҳам етиб келганди.
-Огоҳлантирмасдан қочиб қолиш яхши эмас.
-Сиз? Бу ерда нима қилаяпсиз?
-Агар Фарангиз бўлмаганда билмадим нима қиларканман. Бир умр ўзимни кечиролмасдан ўтирардим. Қанчага кетаяпсиз?
-Бошқа қайтмайман. Бутунлайга кетаяпман.
-Нимаааа... аҳир бу...
-Мени самалётимга чиқиш бошланди. Мен кетдим. Улкан, чиройли бахт тилайман. Яхши қолинг.
Шохсанамни кўзлари кулиб турсада қалби тинмай йиғларди. Анчагина ўрганиб қолган, ҳаттоки оиласидек бўлиб қолган инсонлардан айрилишни сира ҳам истамасди. Аммо қалбидаги ота-она соғинчи ҳам устунлик қиларди. Ноилож тақдири азал деганлари шу экан...
-Шохсанамга анча ўрганиб қолган эканман. Кетганига ишонгим келмаяпти.
Асал хонасида Шохруҳни елкасига бошини қўйганича гапирарди.
-Менда ҳам шу аҳвол.
Шохруҳ у билан бироз суҳбатлашган бўлдида ухлаб қолди. Асал эса унинг телефонини олиб ўйлаган режасини амалга оширишга киришди...
Жасур эса ўзи билан ўзи овора. Кечагина бутун ҳаётимни биргаликда тасаввур қилаётган инсони бугун йўқ. Асло қайтмайдиган бўлиб олисларга кетди. "Ишонгим келмаяпти. Нега олдинроқ ҳаракат қилмадим? Аҳир етарлича вақтим бор эдику? Шунча пайт ундан яшириб юрдим. Ёки қўрқдимми? Нега ҳаммасини ошкор қилганимда у йўқ? Ҳаёт шунчалар ҳам чигал чалкаш бўладими? Энди нима қиламан? Бу дардимниг давоси бормикин? Рахмат сенга каттадан катта рахмат. Аввал севдириб кейин сира ҳам учрашмас қилиб айирганинг учун Тақдир"...
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35👍8🔥2
🔥 QIZGʻALDOQ 🔥
Sizlar uchun yopiq kanal tashkil etildi. Hikoya toʻliq tugallangan holatda joylangan. Bir nafasda oʻqimoqchi boʻlganlar uchun hikoya narxi 5.000 soʻm!
Murojaat uchun @A_lixan 👈 yashil yozuv ustiga bosing
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Sizlar uchun yopiq kanal tashkil etildi. Hikoya toʻliq tugallangan holatda joylangan. Bir nafasda oʻqimoqchi boʻlganlar uchun hikoya narxi 5.000 soʻm!
Murojaat uchun @A_lixan 👈 yashil yozuv ustiga bosing
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
#НИСО
-Ахир тўладимку ҳаққингни..Фақат ноз қилмагин..
-Нисо..Жоним..-Бирданига уй эгаси қўлимдан ушлаб белларимни силади..-Сен буларни ҳаммасини ишлат..Булар ферамонлар..Буниям кийишни унутма..Мен сени кутиб тураман..
Ёши 50 яқинлашиб қолган одам қўлимга пенуар ва ҳар хил бадан учун мойлар берар экан кўзимдан ёш чиқиб кетин ҳаммомга кирдим..
Энди ювиниш учун устимни ечдиму ўша аблах "БОШҚА ЧИДОЛМАДИМ ЖОНИМ.." дея ҳаммомга бостириб кирди..
-Ахир тўладимку ҳаққингни..Фақат ноз қилмагин..
-Нисо..Жоним..-Бирданига уй эгаси қўлимдан ушлаб белларимни силади..-Сен буларни ҳаммасини ишлат..Булар ферамонлар..Буниям кийишни унутма..Мен сени кутиб тураман..
Ёши 50 яқинлашиб қолган одам қўлимга пенуар ва ҳар хил бадан учун мойлар берар экан кўзимдан ёш чиқиб кетин ҳаммомга кирдим..
Энди ювиниш учун устимни ечдиму ўша аблах "БОШҚА ЧИДОЛМАДИМ ЖОНИМ.." дея ҳаммомга бостириб кирди..
❤4
ҚИЗҒАЛДОҚ
44-ҚИСМ
-ДИЛЯ... сув бер... Дилноз
-Мана сув.
Темур сувни ичдида мияси тиниқлашиб атрофга қаради мутлақо бегона жой.
-Лола сен бу ерда нима қилаяпсан.
-Қилар ишни қилиб энди тонмоқчимисиз?
Ҳиққиллаганча рўл ўйнай бошлади Лола.
-Нима бўлди ўзи? Ҳеч нарсани эслат олмаяпман.
Лола йиғлаганича ердаги чойшабни Темурни юзини олдига улоқтирдида хонадан чиқиб кетди.
-Эҳҳҳ, аҳмоқ нималар қилиб қўйдим...
-Шохруҳ ака уйғонинг, Туринг энди.
-Ҳали эртаку намунча озгина уҳлиман.
-Темур ака кеча уйга келмаптилар. Ҳоз Дилноза опам айтиб қолди. Ҳеч кимга индамабдила. Туринг ўзиз суриштириб кўринг.
-Ие нега келмайди. Бунақа одати йўқ эдику? Дадам билмадими?
-Йўқ ҳозирча менга айтди. Телефонига ҳам жавоб бермаётган экан.
-Ҳозир чиқаман тинчлик бўлсин ишқилиб.
-Алло, ака ҳайриятеее. Нега одамни ҳавотирга қўясиз? Қаерда эдингиз? Уйга ҳам келмапсиз?
-Кетяпман.
Темур шундай Деб гапни қисқа қилдида телефонни ўчирди.
-Ҳавотир олманг келинойи келаётган экан.
-Темур ака сизга нима бўлаяпти? Шу кунларда ўзгариб кетаяпсиз? Аввал бунақа эмасдингизку? Нима бўляпти ўзи? Муаммоингиз бўлса айтинг бирга ҳал қиламиз.
-Ҳеч гап йўқ. Ҳаммаси жойида.
-Кечаси билан қаерларда юрибсиз бўлмаса?
-Сенга ҳисоб беришга мажбур эмасман.
-Нима? Бу нима деганингиз?
-Эшитганинг.
-Сизга умуман тушуниб бўлмаяпти.
-Борим шу чидасанг.
-Чидамасамчи? Нима қиласиз?
-Менга бунақа бақирма!
-Муомалангизга ярашасини оласиз.
-Ўчир овозингни.
Темур асабийлашганидан Дилнозани силтаб уриб юборди.
-Тушунарли биринчи марта менга қўл кўтаришгача бордингизми? Буни сабаби бор.
-Дилноз... Тўхта ундай қилмоқчимасдим. Жин урсин, Минг лаънат ҳаммасига.
Асал ҳам бугундан Шохруҳга қўшилиб ишга чиқди. Эрталабки можаролардан кейин иккисининг ҳам кайфияти тушиб кетганди. Шохруҳнинг ҳаёли жойидамаслигидан телефонига ҳам унчалик эътибор бермаганди. Тушликка яқин бироз чалғиш ва дам олиш мақсадида телефонини қўлига олди. Экранини ёқиши билан кўзларига қувончдан порлаб кетди.
-Росми? Шу ростми? А мен ота бўламанми? Асал, Асал қаердасан?
Эшикка суянганча Асал кулиб турарди.
-Қачон бўлди? Буни қачон билдинг?
-Кеча ойижон билан шифокорга боргандик. 5 ҳафталик бўлибмиз.
-Жоним ўзимни рахмат сенга.
Ишхонада бўлишига қарамасдан у Асални маҳкам қучоқлаб олди.
-Борингга шукур. Яхшиям сен борсан.
-Сизни севаман
-Мен иккингизни ҳам севаман.
Шу ондан бошлаб Шохруҳнинг ҳам ҳаётида қувончли кунлари бошланди. Бир куни у келинойисини боғда йиғлаб ўтирганида учратиб қолди.
-Тинчликми келинойи? Бу ерда нима қилиб ўтирибсиз? Йиғладингизми?
-Йўқ яхши ўзим шунчаки.
-Қани ўтирингчи, нима бўлаяпти?
-Очиғи нима дейишгаям ҳайронман. Акангиз жудаям ўзгариб кетяпти. Ичиб келаётгани етмагандек, орада келмай қоладиган кунлари ҳам бўлаяпти. Ҳатто қўл кўтаришгача ҳам борди. Болаларгаку қараётгани ҳам йўқ.
-Шунақа денг. Ўзим кузатмасам бўлмайдиганга ўхшайди. Сиз сиқилманг ҳаммасини тагига етаман. Юринг бу ерда ўтирманг. Сизга ярашмас экан.
-Ойи Асал кўринмаяптими?
-Хонасида болам.
-Нега тинчликми?
-Озгина мазаси бўлмаяпти.
-Яхшими? Нега унақа бўлади?
-Ҳомиладорлик, она бўлиш осон эканми? Ўзим киргазиб юбордим. Бироз дам олса ўзига келиб олади. Ошхонадаги овқатни ҳиди ҳам ёқмаяпти. Ҳудди опангга ўхшади қизим.
-Мен қарайчи.
-Ҳўп у бу нарса егиси келса дарров олиб келгин кўрасана мендан.
-Нима бўлди маликам кўз тегдими?
-Ассалому алейкум келдизми?
-Турма бемалол. Қани айтингчи нима егиларинг келяпти а?
-Ҳеч нарса керакмас.
-Бунақаси кетмайди. Кичкинтойни оч қолдириш яхши эмас.
-Бироздан кейин овқатланамиз.
-Бўлмаса мен ҳам сизларга қўшилиб уҳлиман.
-Ана келишдик.
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
44-ҚИСМ
-ДИЛЯ... сув бер... Дилноз
-Мана сув.
Темур сувни ичдида мияси тиниқлашиб атрофга қаради мутлақо бегона жой.
-Лола сен бу ерда нима қилаяпсан.
-Қилар ишни қилиб энди тонмоқчимисиз?
Ҳиққиллаганча рўл ўйнай бошлади Лола.
-Нима бўлди ўзи? Ҳеч нарсани эслат олмаяпман.
Лола йиғлаганича ердаги чойшабни Темурни юзини олдига улоқтирдида хонадан чиқиб кетди.
-Эҳҳҳ, аҳмоқ нималар қилиб қўйдим...
-Шохруҳ ака уйғонинг, Туринг энди.
-Ҳали эртаку намунча озгина уҳлиман.
-Темур ака кеча уйга келмаптилар. Ҳоз Дилноза опам айтиб қолди. Ҳеч кимга индамабдила. Туринг ўзиз суриштириб кўринг.
-Ие нега келмайди. Бунақа одати йўқ эдику? Дадам билмадими?
-Йўқ ҳозирча менга айтди. Телефонига ҳам жавоб бермаётган экан.
-Ҳозир чиқаман тинчлик бўлсин ишқилиб.
-Алло, ака ҳайриятеее. Нега одамни ҳавотирга қўясиз? Қаерда эдингиз? Уйга ҳам келмапсиз?
-Кетяпман.
Темур шундай Деб гапни қисқа қилдида телефонни ўчирди.
-Ҳавотир олманг келинойи келаётган экан.
-Темур ака сизга нима бўлаяпти? Шу кунларда ўзгариб кетаяпсиз? Аввал бунақа эмасдингизку? Нима бўляпти ўзи? Муаммоингиз бўлса айтинг бирга ҳал қиламиз.
-Ҳеч гап йўқ. Ҳаммаси жойида.
-Кечаси билан қаерларда юрибсиз бўлмаса?
-Сенга ҳисоб беришга мажбур эмасман.
-Нима? Бу нима деганингиз?
-Эшитганинг.
-Сизга умуман тушуниб бўлмаяпти.
-Борим шу чидасанг.
-Чидамасамчи? Нима қиласиз?
-Менга бунақа бақирма!
-Муомалангизга ярашасини оласиз.
-Ўчир овозингни.
Темур асабийлашганидан Дилнозани силтаб уриб юборди.
-Тушунарли биринчи марта менга қўл кўтаришгача бордингизми? Буни сабаби бор.
-Дилноз... Тўхта ундай қилмоқчимасдим. Жин урсин, Минг лаънат ҳаммасига.
Асал ҳам бугундан Шохруҳга қўшилиб ишга чиқди. Эрталабки можаролардан кейин иккисининг ҳам кайфияти тушиб кетганди. Шохруҳнинг ҳаёли жойидамаслигидан телефонига ҳам унчалик эътибор бермаганди. Тушликка яқин бироз чалғиш ва дам олиш мақсадида телефонини қўлига олди. Экранини ёқиши билан кўзларига қувончдан порлаб кетди.
-Росми? Шу ростми? А мен ота бўламанми? Асал, Асал қаердасан?
Эшикка суянганча Асал кулиб турарди.
-Қачон бўлди? Буни қачон билдинг?
-Кеча ойижон билан шифокорга боргандик. 5 ҳафталик бўлибмиз.
-Жоним ўзимни рахмат сенга.
Ишхонада бўлишига қарамасдан у Асални маҳкам қучоқлаб олди.
-Борингга шукур. Яхшиям сен борсан.
-Сизни севаман
-Мен иккингизни ҳам севаман.
Шу ондан бошлаб Шохруҳнинг ҳам ҳаётида қувончли кунлари бошланди. Бир куни у келинойисини боғда йиғлаб ўтирганида учратиб қолди.
-Тинчликми келинойи? Бу ерда нима қилиб ўтирибсиз? Йиғладингизми?
-Йўқ яхши ўзим шунчаки.
-Қани ўтирингчи, нима бўлаяпти?
-Очиғи нима дейишгаям ҳайронман. Акангиз жудаям ўзгариб кетяпти. Ичиб келаётгани етмагандек, орада келмай қоладиган кунлари ҳам бўлаяпти. Ҳатто қўл кўтаришгача ҳам борди. Болаларгаку қараётгани ҳам йўқ.
-Шунақа денг. Ўзим кузатмасам бўлмайдиганга ўхшайди. Сиз сиқилманг ҳаммасини тагига етаман. Юринг бу ерда ўтирманг. Сизга ярашмас экан.
-Ойи Асал кўринмаяптими?
-Хонасида болам.
-Нега тинчликми?
-Озгина мазаси бўлмаяпти.
-Яхшими? Нега унақа бўлади?
-Ҳомиладорлик, она бўлиш осон эканми? Ўзим киргазиб юбордим. Бироз дам олса ўзига келиб олади. Ошхонадаги овқатни ҳиди ҳам ёқмаяпти. Ҳудди опангга ўхшади қизим.
-Мен қарайчи.
-Ҳўп у бу нарса егиси келса дарров олиб келгин кўрасана мендан.
-Нима бўлди маликам кўз тегдими?
-Ассалому алейкум келдизми?
-Турма бемалол. Қани айтингчи нима егиларинг келяпти а?
-Ҳеч нарса керакмас.
-Бунақаси кетмайди. Кичкинтойни оч қолдириш яхши эмас.
-Бироздан кейин овқатланамиз.
-Бўлмаса мен ҳам сизларга қўшилиб уҳлиман.
-Ана келишдик.
Давоми бор...
Дурдона Алишеровна
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤43🔥23
#Шунақаси ҳам бўлади...
12 йил комада ётган йигит ўзига келиши билан, хотинини жавобини берди…😢
Бир йигит автоҳалокат сабаб 12 йил комада ётади. Бир кун ўзига келади ва ўша куниёқ аёлини жавобини беради. Йигитнинг ота-онаси нима бўлаётганини тушунмайди ва йигитни дорилар таъсирида деб ўйлашади. Лекин йигит фикрини ўзгартирмайди. Охири отани жаҳли чиқиб: “Ўғлим, шу аёлинг сени 12 йил қаради. Агар шу вақт оралиғида ташлаб кетганда, сен қилган ишни тушунса бўлар эди. Лекин ўзингга келишинг билан жавобини берганинг нимаси?”
Шунда йигит отасига қараб шундай деган экан:
— Мен комада ётган пайтимда ҳамма нарсани эшитиб ётардим. Ҳатто аёлим устимга келиб: “Қанийди тезроқ ўлиб кета қолганингизда. Қийналиб кетдим-ку ахир. На қолишимни, на кетишимни билмайман. Сизнинг тирик қолишингиздан кўра, вафотингиз биз учун фойдали бўлади. Сиздан қолган мулк эвазига мен ҳам, болаларингиз ҳам кўчада қолмаган бўлардик”, дерди.
— Ота, шу йиллар давомида фақат ўлишни истадим. Лекин онамнинг бир гапи мени яшашга ундади:
“Ўғлим, сен туришга мажбурсан. Сенинг вафотинг — менинг ва отангни вафоти бўлади. Илтимос, ҳаётга қайт. Мени ва отангни тириклайин ўлдириб кетма, жон болам тур…”
— Ҳа, ота, мен ҳаётга қайтдим. Энди у аёл билан ортиқ қола олмайман. Лекин унинг орзуларини ҳам шундай қолдирмайман. Илтимос, ҳисобимдаги пулларнинг ярмини аёлимга ўтказиб беринг. У менга эмас, айнан шу пулларга хақли!!!
Интернетдан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
12 йил комада ётган йигит ўзига келиши билан, хотинини жавобини берди…😢
Бир йигит автоҳалокат сабаб 12 йил комада ётади. Бир кун ўзига келади ва ўша куниёқ аёлини жавобини беради. Йигитнинг ота-онаси нима бўлаётганини тушунмайди ва йигитни дорилар таъсирида деб ўйлашади. Лекин йигит фикрини ўзгартирмайди. Охири отани жаҳли чиқиб: “Ўғлим, шу аёлинг сени 12 йил қаради. Агар шу вақт оралиғида ташлаб кетганда, сен қилган ишни тушунса бўлар эди. Лекин ўзингга келишинг билан жавобини берганинг нимаси?”
Шунда йигит отасига қараб шундай деган экан:
— Мен комада ётган пайтимда ҳамма нарсани эшитиб ётардим. Ҳатто аёлим устимга келиб: “Қанийди тезроқ ўлиб кета қолганингизда. Қийналиб кетдим-ку ахир. На қолишимни, на кетишимни билмайман. Сизнинг тирик қолишингиздан кўра, вафотингиз биз учун фойдали бўлади. Сиздан қолган мулк эвазига мен ҳам, болаларингиз ҳам кўчада қолмаган бўлардик”, дерди.
— Ота, шу йиллар давомида фақат ўлишни истадим. Лекин онамнинг бир гапи мени яшашга ундади:
“Ўғлим, сен туришга мажбурсан. Сенинг вафотинг — менинг ва отангни вафоти бўлади. Илтимос, ҳаётга қайт. Мени ва отангни тириклайин ўлдириб кетма, жон болам тур…”
— Ҳа, ота, мен ҳаётга қайтдим. Энди у аёл билан ортиқ қола олмайман. Лекин унинг орзуларини ҳам шундай қолдирмайман. Илтимос, ҳисобимдаги пулларнинг ярмини аёлимга ўтказиб беринг. У менга эмас, айнан шу пулларга хақли!!!
Интернетдан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15😢4
Шароф синглисини тўйида камчилик бўлишини хоҳламайди. У ҳаммасини бир қатор назорат қиларкан...
—Дадаси... Дадаси. -аёли Зебо ранги оқариб, олдига шошиб келди.
—Тинчликми Зебо? Бунча ховлиқмасанг.
—Феруза...Феруза..
—Нима Феруза, чайналмай дангал гапир!
—Феруза йўқ. Йўқ..йўқолиб қолибди. -деди шалвираб.
Қизни ўғирлашганми?
Ёки қочиб кетган?
—Дадаси... Дадаси. -аёли Зебо ранги оқариб, олдига шошиб келди.
—Тинчликми Зебо? Бунча ховлиқмасанг.
—Феруза...Феруза..
—Нима Феруза, чайналмай дангал гапир!
—Феруза йўқ. Йўқ..йўқолиб қолибди. -деди шалвираб.
Қизни ўғирлашганми?
Ёки қочиб кетган?
❤5
#Ҳикоялар
« Сабоқ... »
Бу воқеа кечки овқат сузилиб, ҳамма дастурхон устида йиғиладиган пайт содир бўлган. Саранжом ҳовлида, ошхона томонда келин ошни дамлаб, салатларни тайёрлайди. Ўғилларига бобо- бувисини чақириб келишларини айтади. Ҳамма нарса тайёр, аммо қайнота-қайнонасидан дарак йўқ. Иккинчи марта чақирганда, овсини чиқиб келади, яна кексалар ҳаяллаяпти. Ошнинг ланж бўлишидан, дарров келавермаганларидан ранжиб , овсинига :
-Ҳаааа, келсалар ошни ейди, келмасалар тошни, - дедию, айвон деразасидан синчковлик билан қараб турган, эрига кўзи тушди, юраги нохуш бир нарсани сезгандек, алланечук бўлиб кетди.
Олдин қўшнилар билан гаплашиб турган қайнонаси, кейин шахматини тугатган қайнотаси кириб келишди. Дастурхон бошида ҳамма жам бўлишди. Гуллар ифори, саришта ҳовлида эсаётган майин шабада, мазали ва оби-тобидаги ошни еб, пазанда келинга раҳматлар ёғдириб, дуо ўқишди. Ҳадиксираб, тиғ қиррасида юргандек, дастурхонларни йиғиштириб олди.
Ота-онасини кузатиб қайтишаётганда, эри дарвозани ёпишга кетаётган келинга , “Ташқари дан 7-8 дона тош териб кел“- деб қолди.
Эрини одатини билгани учун лом-лим деёлмай тошни териб келди. Ювиб, дастрўмолга ўраганини кўргач, ўзимга едирармикин, деб лоҳасланди.
“Кийиниб чиқ, машинага ўтир!“-деган гапидан ўзига келди. Ортиқча савол бермай, кийиниб чиқиб, машинага ўтирди. Нима дейишни, ўзини қандай оқлашни, ҳатто òзини қандай тутишни ҳам билмас, ҳуши ўзидамас, кетиб борарди. « Нима бўларкин, нима қилиб қўйдим, нимагаям шу гапни айтдим, қаерга борарканмиз, нима билан тугаркин, эшитганлар нима дейди, наҳотки ажрашиб кетамиз??» Бунақа саволларнинг саноғи , йўлнинг адоғи кўринмасди.
-Кеч бўлиб қоляпти, онангга телефон қилиб бораётганимизми айт, қўрқиб қолишмасин!
Шунда келин :
-Ота-онамникида нима қиламиз, дея олди.
-Борганда биласан!
Охирги муюлишдан кейин қизлик ҳовлиси, чироқ ёруғида мунғайиб турган чол-кампир ота- онасига кўзи тушиб, :
- Жон дадаси, мени кечиринг, оғзимдан чиқиб кетди,- дея жон ҳолида ялина бошлади.
Дарғазаб машинадан тушган эри, саломлашиб, қариялардан ҳол сўрашди. Буларнинг кеч юрганида бир нохушлик борлигини сезган онаси елкалари букчайиб, янаям кичрайиб кетгандек эди. Сўрашаётганида титраб кетди.
-Шу ёққа йўлим тушганди, қизимни олиб кетай, деб бурилдим.- дедию кўзини олиб қочди.
Анчадан бери бувисиникида юрган қизи ҳам кийимларни олиб чиқиб, уйқусираб, машинага ўтирди. Қизини ортидан машинага чиққан хотинига :Сен чиқма, шу ерда қол! “ деди.
-Нега , мен эртага ишга боришим керак деди-ю, ота онаси билан омонлашди.
Машина жойидан жилди, уйига қайтаётганига, ота-онасини ортиқча азобламаганига хурсанд бўлди.
Машина биринчи бурилган жойида қаттиқ тормоз билан тўхтатдию:
- Мени ота-онамга едирмоқчи бўлган тошингни ўзингни ота-онангга бермоқчи эдим. Уларга озор бермадим.
Аммо , Сен туш машинадан!
- Дадажон биз ойимсиз қандай яшаймиз? - дея зорланиб йиғлади қизи...
Машина ҳовлига кириб келганда, тонг ёришай деган, ҳамма ширин уйқуда эди.
Тошларни қизининг қўлига топширар экан, :
- Бу тошларни асраб қўй, йўқотма! Бу тошлар онанг учун сабоқ бўлди. Вақти келганда сенга гапириб бераман- деди.
Неварасининг қандай келиб қолгани, тунда нималар бўлгани эру-хотин ўртасида сир бўлиб қолди.
Бир оғиз ўйнаб гапирган гапидан ҳамма ҳавас қиладиган тўкис бахти, кўпчиликнинг орзусидаги осуда ҳаёти, ким етиб , ким етмаган чиройли тақдири остин-устун бўлаёзганини умрбод унутмади.
Қандолат Раҳмонова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
« Сабоқ... »
Бу воқеа кечки овқат сузилиб, ҳамма дастурхон устида йиғиладиган пайт содир бўлган. Саранжом ҳовлида, ошхона томонда келин ошни дамлаб, салатларни тайёрлайди. Ўғилларига бобо- бувисини чақириб келишларини айтади. Ҳамма нарса тайёр, аммо қайнота-қайнонасидан дарак йўқ. Иккинчи марта чақирганда, овсини чиқиб келади, яна кексалар ҳаяллаяпти. Ошнинг ланж бўлишидан, дарров келавермаганларидан ранжиб , овсинига :
-Ҳаааа, келсалар ошни ейди, келмасалар тошни, - дедию, айвон деразасидан синчковлик билан қараб турган, эрига кўзи тушди, юраги нохуш бир нарсани сезгандек, алланечук бўлиб кетди.
Олдин қўшнилар билан гаплашиб турган қайнонаси, кейин шахматини тугатган қайнотаси кириб келишди. Дастурхон бошида ҳамма жам бўлишди. Гуллар ифори, саришта ҳовлида эсаётган майин шабада, мазали ва оби-тобидаги ошни еб, пазанда келинга раҳматлар ёғдириб, дуо ўқишди. Ҳадиксираб, тиғ қиррасида юргандек, дастурхонларни йиғиштириб олди.
Ота-онасини кузатиб қайтишаётганда, эри дарвозани ёпишга кетаётган келинга , “Ташқари дан 7-8 дона тош териб кел“- деб қолди.
Эрини одатини билгани учун лом-лим деёлмай тошни териб келди. Ювиб, дастрўмолга ўраганини кўргач, ўзимга едирармикин, деб лоҳасланди.
“Кийиниб чиқ, машинага ўтир!“-деган гапидан ўзига келди. Ортиқча савол бермай, кийиниб чиқиб, машинага ўтирди. Нима дейишни, ўзини қандай оқлашни, ҳатто òзини қандай тутишни ҳам билмас, ҳуши ўзидамас, кетиб борарди. « Нима бўларкин, нима қилиб қўйдим, нимагаям шу гапни айтдим, қаерга борарканмиз, нима билан тугаркин, эшитганлар нима дейди, наҳотки ажрашиб кетамиз??» Бунақа саволларнинг саноғи , йўлнинг адоғи кўринмасди.
-Кеч бўлиб қоляпти, онангга телефон қилиб бораётганимизми айт, қўрқиб қолишмасин!
Шунда келин :
-Ота-онамникида нима қиламиз, дея олди.
-Борганда биласан!
Охирги муюлишдан кейин қизлик ҳовлиси, чироқ ёруғида мунғайиб турган чол-кампир ота- онасига кўзи тушиб, :
- Жон дадаси, мени кечиринг, оғзимдан чиқиб кетди,- дея жон ҳолида ялина бошлади.
Дарғазаб машинадан тушган эри, саломлашиб, қариялардан ҳол сўрашди. Буларнинг кеч юрганида бир нохушлик борлигини сезган онаси елкалари букчайиб, янаям кичрайиб кетгандек эди. Сўрашаётганида титраб кетди.
-Шу ёққа йўлим тушганди, қизимни олиб кетай, деб бурилдим.- дедию кўзини олиб қочди.
Анчадан бери бувисиникида юрган қизи ҳам кийимларни олиб чиқиб, уйқусираб, машинага ўтирди. Қизини ортидан машинага чиққан хотинига :Сен чиқма, шу ерда қол! “ деди.
-Нега , мен эртага ишга боришим керак деди-ю, ота онаси билан омонлашди.
Машина жойидан жилди, уйига қайтаётганига, ота-онасини ортиқча азобламаганига хурсанд бўлди.
Машина биринчи бурилган жойида қаттиқ тормоз билан тўхтатдию:
- Мени ота-онамга едирмоқчи бўлган тошингни ўзингни ота-онангга бермоқчи эдим. Уларга озор бермадим.
Аммо , Сен туш машинадан!
- Дадажон биз ойимсиз қандай яшаймиз? - дея зорланиб йиғлади қизи...
Машина ҳовлига кириб келганда, тонг ёришай деган, ҳамма ширин уйқуда эди.
Тошларни қизининг қўлига топширар экан, :
- Бу тошларни асраб қўй, йўқотма! Бу тошлар онанг учун сабоқ бўлди. Вақти келганда сенга гапириб бераман- деди.
Неварасининг қандай келиб қолгани, тунда нималар бўлгани эру-хотин ўртасида сир бўлиб қолди.
Бир оғиз ўйнаб гапирган гапидан ҳамма ҳавас қиладиган тўкис бахти, кўпчиликнинг орзусидаги осуда ҳаёти, ким етиб , ким етмаган чиройли тақдири остин-устун бўлаёзганини умрбод унутмади.
Қандолат Раҳмонова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21👍5👏5🤔3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❄️❄️
🌦🌨 Aссалому алайкум. Шанба тонги муборак бўлсин.
❄️Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!
❄️Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
❄️❄️❄️❄️❄️❄️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌦🌨 Aссалому алайкум. Шанба тонги муборак бўлсин.
❄️Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!
❄️Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
❄️❄️❄️❄️❄️❄️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🥰1
💥КУНДОШЛИ УЙ. (хаётли хикоя) 1-қисм.
Гр: 🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Мухаббат качон нафратга айланади?
Чимилдикда ичилган касамлар качон бу кадар осон унутилади? Бир умрлик уйига мехр куйган аёл нега иссик жойи-ни тарк этади?
Аёллик иродаси, хаёси, фарзандла-рига узининг борлигини багишлаши ха-кикий узбек аёлининг мисолида хикоя килинади...
БАХТ ИЗЛАБ...1 КИСМ.
....Шуъла унинг рупарасида порлаб ту-рарди. Кузлари камашиб кетди. Юраги тушуниксиз бир хаяжонга тулди. Мана, у бир умр кутган, бир кун дуч келишига умид килган шуъла. Нихоят, уни учрат-ди, энди асло куйиб юбормайди. У кул-ларини шуъла томон чузди, вужуди ёкимли хисдан яйради, кузлари уз-узи-дан юмилиб кетди. Кузини очганида эса...шуъла ундан узоклаб борарди. У бир умр кутиб, эндигина эришган бахт-идан айро тушгиси келмади. Шуълани-нг ортидан югурди. У югургани сайин шуъла шунчалик узоклашар, баландла-рди. У югурди, аммо оёклари узига буй-сунмас, гуё бир жойда котиб колгандек эди. Шуъла эса узоклаша-узоклаша куздан гойиб булди. "Йук, йук, кетма!" деди алам билан. Овози бугзида котиб колгандек эди гуё...
- Йу-ук, кетма!-уз овозидан чучиб уйго-
ниб кетди. Аъзои баданини тер босган, негадир титрарди. Деворда бир маром-
да чик-чиклаётган соатга каради: мил-
лар тунги иккини курсатарди. Тун яр-
мидан оккан булишига карамай, эри ха-мон кайтмабди. Ёнида пишиллаб ухлаб ётган кизи билан углининг устидаги курпани тугрилаб куйди. Дераза парда-сидан муралаб каради. Тун коронгиси-да хеч нарса куринмайди. Шу пайтда эри каёкларда юрибди экан? Кейинги пайтларда ярим кечаси уйга кайтишла-ри купайди. Сабабини сураса "ишларим куп, сизларни хеч кимдан кам килмай бокиш учун уйкудан хам кечаман, сен - укимаган бир аёл буни каердан хам ту-шунардинг", дейди. Бу гапдан Гулшири-ннинг юраги эзилади. Йук, эри уни уки-маганини юзига солгани учун эмас, хар кадамда "сизларни бокяпман" деб таъ-на килавергани учун юраги эзилавера-ди. Ахир, оилани бокиш эркакнинг бур-чи эмасми? Колаверса, ризкнии берад-иган Аллох-ку! Гулширин хурсинди. Их-тиёри узида булганида у хам укимасм-иди? Мактабда энг аълочи эди, коллеж-даям энг олд талабалардан бири булди
Укитувчилар унинг билимига, интили-шига тан беришарди.
"Укиб, олий маълумот олсанг, албатта бирор корхонада рахбар буласан. Сен-да етакчилик кобилияти бор", дейишар-ди. Коллежни битирадиган йили уни су-раб совчилар кела бошлашди. Дадаси унинг бахтини куришни истарди. Хоти-ни вафот этганидан буён Гулшириннинг астойдил кулганини кургани йук. Она-сининг улимидан сунг кизнинг кузлари-да бир мунг котиб колди. Онаси Гулши-ринни бошкача яхши курарди, кенжа фарзанд булгани учунми, мехри булак-ча эди. Гулширин катта булганида хам онаси билан ётарди. Она кизи ухлаб колганидан кейингина узининг ётогига утарди. "Кизингни бунча узингга ургат-ма, эрта бир кун бировнинг хонадонига борса, сенсиз кандай куникади? Узинг хам кизингсиз кийналиб коласан", дер-ди бувиси. Онаси кулиб, "согинсам, ке-лин булиб тушган уйига бориб, дарво-засидан муралаб, кизимни куриб кела-ман" дерди. Бувиси бир нимани кунгли сезган эканми ушанда, онасининг ули-мидан кейин Гулширин уз кобигига ура-либ олиб, хеч ким билан гаплашмай куйди. Тиззасини кучоклаганча уззукун бир нуктага тикилиб утирар, хонасига хеч кимни киргизмасди. Хатто саксон ёшли бувисининг таваллолари хам кор килмади. "Бу ахволда набирамдан хам айрилиб коламан. Онасининг куйиги ет-масмиди", деб зорилларди бувиси. Вакт хар дардга даво деганлари рост экан. Гулширин аста-секин узига кела бошл-ади. Аммо у энди аввалгидек шух ва кувнок, бир гапириб, ун куладиган Гул-ширин эмас эди. Мехрибонининг улими уни улгайтириб куйганди. Илгари иста-ганича эркалик кила оладиган киз учун энди укишдан бошка максади колмади. Кандай килиб булмасин, коллежни би-тириб, укишга кириши керак. Буни она-си учун хам килиши керак. Онаси хар кеч Гулшириннинг сочини силаб, "Насиб булса, катта укишга кириб укийсан.
Мен узим укий олмадим, мен эришол-маган орзуларга сен эришгин, кизим..." дерди.
Онаси орзу килган кунларни куриш Гулширинга хам насиб этмади. Коллеж-нинг охирги курсида укиб юрганида со-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гр: 🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Мухаббат качон нафратга айланади?
Чимилдикда ичилган касамлар качон бу кадар осон унутилади? Бир умрлик уйига мехр куйган аёл нега иссик жойи-ни тарк этади?
Аёллик иродаси, хаёси, фарзандла-рига узининг борлигини багишлаши ха-кикий узбек аёлининг мисолида хикоя килинади...
БАХТ ИЗЛАБ...1 КИСМ.
....Шуъла унинг рупарасида порлаб ту-рарди. Кузлари камашиб кетди. Юраги тушуниксиз бир хаяжонга тулди. Мана, у бир умр кутган, бир кун дуч келишига умид килган шуъла. Нихоят, уни учрат-ди, энди асло куйиб юбормайди. У кул-ларини шуъла томон чузди, вужуди ёкимли хисдан яйради, кузлари уз-узи-дан юмилиб кетди. Кузини очганида эса...шуъла ундан узоклаб борарди. У бир умр кутиб, эндигина эришган бахт-идан айро тушгиси келмади. Шуълани-нг ортидан югурди. У югургани сайин шуъла шунчалик узоклашар, баландла-рди. У югурди, аммо оёклари узига буй-сунмас, гуё бир жойда котиб колгандек эди. Шуъла эса узоклаша-узоклаша куздан гойиб булди. "Йук, йук, кетма!" деди алам билан. Овози бугзида котиб колгандек эди гуё...
- Йу-ук, кетма!-уз овозидан чучиб уйго-
ниб кетди. Аъзои баданини тер босган, негадир титрарди. Деворда бир маром-
да чик-чиклаётган соатга каради: мил-
лар тунги иккини курсатарди. Тун яр-
мидан оккан булишига карамай, эри ха-мон кайтмабди. Ёнида пишиллаб ухлаб ётган кизи билан углининг устидаги курпани тугрилаб куйди. Дераза парда-сидан муралаб каради. Тун коронгиси-да хеч нарса куринмайди. Шу пайтда эри каёкларда юрибди экан? Кейинги пайтларда ярим кечаси уйга кайтишла-ри купайди. Сабабини сураса "ишларим куп, сизларни хеч кимдан кам килмай бокиш учун уйкудан хам кечаман, сен - укимаган бир аёл буни каердан хам ту-шунардинг", дейди. Бу гапдан Гулшири-ннинг юраги эзилади. Йук, эри уни уки-маганини юзига солгани учун эмас, хар кадамда "сизларни бокяпман" деб таъ-на килавергани учун юраги эзилавера-ди. Ахир, оилани бокиш эркакнинг бур-чи эмасми? Колаверса, ризкнии берад-иган Аллох-ку! Гулширин хурсинди. Их-тиёри узида булганида у хам укимасм-иди? Мактабда энг аълочи эди, коллеж-даям энг олд талабалардан бири булди
Укитувчилар унинг билимига, интили-шига тан беришарди.
"Укиб, олий маълумот олсанг, албатта бирор корхонада рахбар буласан. Сен-да етакчилик кобилияти бор", дейишар-ди. Коллежни битирадиган йили уни су-раб совчилар кела бошлашди. Дадаси унинг бахтини куришни истарди. Хоти-ни вафот этганидан буён Гулшириннинг астойдил кулганини кургани йук. Она-сининг улимидан сунг кизнинг кузлари-да бир мунг котиб колди. Онаси Гулши-ринни бошкача яхши курарди, кенжа фарзанд булгани учунми, мехри булак-ча эди. Гулширин катта булганида хам онаси билан ётарди. Она кизи ухлаб колганидан кейингина узининг ётогига утарди. "Кизингни бунча узингга ургат-ма, эрта бир кун бировнинг хонадонига борса, сенсиз кандай куникади? Узинг хам кизингсиз кийналиб коласан", дер-ди бувиси. Онаси кулиб, "согинсам, ке-лин булиб тушган уйига бориб, дарво-засидан муралаб, кизимни куриб кела-ман" дерди. Бувиси бир нимани кунгли сезган эканми ушанда, онасининг ули-мидан кейин Гулширин уз кобигига ура-либ олиб, хеч ким билан гаплашмай куйди. Тиззасини кучоклаганча уззукун бир нуктага тикилиб утирар, хонасига хеч кимни киргизмасди. Хатто саксон ёшли бувисининг таваллолари хам кор килмади. "Бу ахволда набирамдан хам айрилиб коламан. Онасининг куйиги ет-масмиди", деб зорилларди бувиси. Вакт хар дардга даво деганлари рост экан. Гулширин аста-секин узига кела бошл-ади. Аммо у энди аввалгидек шух ва кувнок, бир гапириб, ун куладиган Гул-ширин эмас эди. Мехрибонининг улими уни улгайтириб куйганди. Илгари иста-ганича эркалик кила оладиган киз учун энди укишдан бошка максади колмади. Кандай килиб булмасин, коллежни би-тириб, укишга кириши керак. Буни она-си учун хам килиши керак. Онаси хар кеч Гулшириннинг сочини силаб, "Насиб булса, катта укишга кириб укийсан.
Мен узим укий олмадим, мен эришол-маган орзуларга сен эришгин, кизим..." дерди.
Онаси орзу килган кунларни куриш Гулширинга хам насиб этмади. Коллеж-нинг охирги курсида укиб юрганида со-
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤39
вчилар эшикни бузгудек булиб устма-уст келаверишди. Айникса, Зохид ака-сининг совчилари кайта-кайта келаве-ришди. Отасига куёв томон маъкул келди. Куёвликка номзод йигит тижор-ат билан шугулланаркан. Ота кизининг фикрини билмокчи булди. Аммо кайси киз отаси билан бу мавзуда гаплашиб-дики, Гулширин гапира олсин. Онасини-нг вафотидан сунг икки йил утар-утмас уларнинг хонадонига келган угай она - ёшгина жувон кизнинг кунглига кул со-либ курган булди.
- Мен хали турмушга чикмокчи эмас-ман, укишга кирмокчиман, - деди угай онаси гапларини отасига етказишидан умидвор булиб. - Дадамга айтинг, мени узатмасинлар.
- Кайси киз укиб, шахар олиб берибди-ки, энди сен олиб берардинг, - истехзо-ли кулди угай она.-Бир укиган аёл мен-манми? Мана, утирибман-ку, дадангни-нг кош-ковогига караб. Киз боланинг бахти оиласида. Хозирги аклим сендай пайтимда булганидайди, уйлаб утир-май биринчи совчи юборган йигитга те-гиб кетган булардим.
- Опа, шундай булса хам дадамга айти-нг, укишга кирмокчи экан, денг. Хеч кур
са, шу йил уриниб курай, укишга кира олмасам, кейин ихтиёр узларида.
"Опача", яъни угай она кошларини чи-мириб, истар-истамас "Майли, айтаман" деб чикиб кетди. Дадаси бу жувон би-
лан онасининг улимидан олдин хам уч-рашиб туришини Гулширин якинда эши-тди. Ушандан буён бу жувонни ёмон ку-риб колган, аммо буни билдирмайди. Дадаси бир марта кизариб-бузариб "Энди Мавлуда опангни ойи деб чакир" деди. Гулширин "хуп" дедию, аммо бе-гона ёлни "ойи" деб чакиролмади. Тили бормади. Бу жувонни "ойи" деб чакирса, онасининг рухига хиёнат килаётгандай булди. Угай онаси билан булган уша сухбатдан кейин дадаси туйга тайёрга-рликни бошлаб юборди. Гулширин нима булаётганини англаб етмасидан уни Зохид акасига унаштириб куйишди, куп утмай фотиха туйини хам утказишди. Киз хайратда эди: нахотки дадаси уни-
нг биргина илтимосини хам ерда кол-дирган булса?! Ахир, коллежни битири-
шига атиги уч ойгина колганди. Укишга топширса, балки кириб кетарди. Нахот-ки дадаси уни шу илинжидан хам мах-рум килса?
Тасодифан угай онасининг телефонда-
ги сухбатини эшитиб колиб, гап нимада эканини тушунди. Уша куни битирув имтихонларини топширадиган кун эди.
Имтихонга кечикмай деб шошиб чиккан Гулширин куча бошига етганида бугун имтихон топширадиган фанидан ёзган конспект дафтарини уйда колдиргани ёдига тушди. Кул телефонидан угай онасига кунгирок килиб, дафтарни дарвоза олдига олиб чикишини сурамо-кчи булди. Аммо кайта-кайта ракам терса-да, хеч ким жавоб бермади, гушакдан телефон банд экани хакида-ги овоз келди. Хойнахой, Мавлуда уйда хеч ким йуклигидан фойдаланиб, теле-фонда ким биландир гаплашаётган булса керак.
Уйлаганидай булиб чикди. Мавлуда хатто дарвозага илгак хам осмаган экан. Дахлизда турган телефонда у ким биландир берилиб гаплашарди. Шунинг учун хам Гулшириннинг ховли-га кайтиб кирганини сезмади. Ичкарига кириш учун дахлиз эшигига кул узатган киз угай онасининг овозини эшитдию, тош каби котди.
- Опажон, якинда бу уй-жойлар буткул узимники булади. Бунга эришиш учун озмунча кутдимми?! Аввал "Неча йил-дан буён сиз билан биргаман, сизни деб бошка эркакларни рад килдим. Лекин халиям бекадрман. Ижарада уйда яши-ринча учрашиб юриш жонимга тегди. Ё менга уй-жой килиб беринг, ёки бутун-лай жавобимни беринг", десам, "Сабр кил, хаммаси сен айтгандай булади. Сенга каттик богланиб колганман",дер-
ди. Худо кечирсину, хотини улганида ич-ичимдан бирам кувондим...Мана,
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Мен хали турмушга чикмокчи эмас-ман, укишга кирмокчиман, - деди угай онаси гапларини отасига етказишидан умидвор булиб. - Дадамга айтинг, мени узатмасинлар.
- Кайси киз укиб, шахар олиб берибди-ки, энди сен олиб берардинг, - истехзо-ли кулди угай она.-Бир укиган аёл мен-манми? Мана, утирибман-ку, дадангни-нг кош-ковогига караб. Киз боланинг бахти оиласида. Хозирги аклим сендай пайтимда булганидайди, уйлаб утир-май биринчи совчи юборган йигитга те-гиб кетган булардим.
- Опа, шундай булса хам дадамга айти-нг, укишга кирмокчи экан, денг. Хеч кур
са, шу йил уриниб курай, укишга кира олмасам, кейин ихтиёр узларида.
"Опача", яъни угай она кошларини чи-мириб, истар-истамас "Майли, айтаман" деб чикиб кетди. Дадаси бу жувон би-
лан онасининг улимидан олдин хам уч-рашиб туришини Гулширин якинда эши-тди. Ушандан буён бу жувонни ёмон ку-риб колган, аммо буни билдирмайди. Дадаси бир марта кизариб-бузариб "Энди Мавлуда опангни ойи деб чакир" деди. Гулширин "хуп" дедию, аммо бе-гона ёлни "ойи" деб чакиролмади. Тили бормади. Бу жувонни "ойи" деб чакирса, онасининг рухига хиёнат килаётгандай булди. Угай онаси билан булган уша сухбатдан кейин дадаси туйга тайёрга-рликни бошлаб юборди. Гулширин нима булаётганини англаб етмасидан уни Зохид акасига унаштириб куйишди, куп утмай фотиха туйини хам утказишди. Киз хайратда эди: нахотки дадаси уни-
нг биргина илтимосини хам ерда кол-дирган булса?! Ахир, коллежни битири-
шига атиги уч ойгина колганди. Укишга топширса, балки кириб кетарди. Нахот-ки дадаси уни шу илинжидан хам мах-рум килса?
Тасодифан угай онасининг телефонда-
ги сухбатини эшитиб колиб, гап нимада эканини тушунди. Уша куни битирув имтихонларини топширадиган кун эди.
Имтихонга кечикмай деб шошиб чиккан Гулширин куча бошига етганида бугун имтихон топширадиган фанидан ёзган конспект дафтарини уйда колдиргани ёдига тушди. Кул телефонидан угай онасига кунгирок килиб, дафтарни дарвоза олдига олиб чикишини сурамо-кчи булди. Аммо кайта-кайта ракам терса-да, хеч ким жавоб бермади, гушакдан телефон банд экани хакида-ги овоз келди. Хойнахой, Мавлуда уйда хеч ким йуклигидан фойдаланиб, теле-фонда ким биландир гаплашаётган булса керак.
Уйлаганидай булиб чикди. Мавлуда хатто дарвозага илгак хам осмаган экан. Дахлизда турган телефонда у ким биландир берилиб гаплашарди. Шунинг учун хам Гулшириннинг ховли-га кайтиб кирганини сезмади. Ичкарига кириш учун дахлиз эшигига кул узатган киз угай онасининг овозини эшитдию, тош каби котди.
- Опажон, якинда бу уй-жойлар буткул узимники булади. Бунга эришиш учун озмунча кутдимми?! Аввал "Неча йил-дан буён сиз билан биргаман, сизни деб бошка эркакларни рад килдим. Лекин халиям бекадрман. Ижарада уйда яши-ринча учрашиб юриш жонимга тегди. Ё менга уй-жой килиб беринг, ёки бутун-лай жавобимни беринг", десам, "Сабр кил, хаммаси сен айтгандай булади. Сенга каттик богланиб колганман",дер-
ди. Худо кечирсину, хотини улганида ич-ичимдан бирам кувондим...Мана,
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33🤔4😢1
саройдек ховлининг бекасиман. Нак маликалардек яшайман. Мен шуни орзу килгандим. Булмаса, соколи селкиллаб колган отам тенги одамга тегармидим? Кариб куйилмаган чол мени севади, деб уйлайди. Узимни уни севадиган килиб курсатишга мажбурман. Вакти келиб бу уй-жойлар, эримнинг бир умр йиккан мол-дунёси меники булади. Факат бу бахтимга анави кичкина алвасти хала-кит бераётганди. Ундан кандай кутули-шни билмаётгандим, худонинг узи охи-мни эшитди. Совчилар "келин киламиз" деб туриб олишди. Отаси "мен гап сура-сам нокулай булади, сен кунглига кул солиб кур. Агар рози булмаса, мажбур-лаб узатмайман. Укиш нияти булса бу-ни хам айтсин. Биргина кизимни укити-шга карбим етади, деди. Мен хам номи-га кизидан сураган булдим. Кизи "да-дамга айтинг, мени узатмасинлар. Мен укимокчиман", деди. Хуп дедиму, ота-сига умуман бошка гап айтдим. Кизингиз "мен дадамга айтишга уяла-ман. Майли, шу йигитга розиман. Уки-ганимда нимаям узгарарди, - ундан ку-ра оила куриб, бахтимни топай", деб ай-тди, дедим. Отаси гапларимга лакка ишонди. Совчиларга розилик бериб юб-
орди. Тез орада туй. Нихоят, кизидан хам кутуладиган булдим. На отаси, на кизи асл гапдан хабардор. Отаси кизим узи рози булган деб уйлайди, кизи эса отам узатаяпти, деб уйлайди. Туйда бир раксга тушайки..Курганлар кизини-нг бахтидан кувониб раксга тушяпти, деб уйлашади. Аслида мен уша киздан кутулганимдан кувониб уйнайман.
Гулширин бу гапларни кандай эшитди, качон ва кай ахволда ховлидан чикиб кетганини узи хам билмайди. Узига келганида буткул бегона кучада кезиб юрар, вужуди калт-калт титрарди. Ха, у угай онасини ёктирмасди. Онасининг урнини эгаллагани учун, бир умр узи яшаган хонадонга мехр бериб, отасини-нг хар бир сузига индамайгина бош эгиб, буйсунган онасининг урнига бека-лик килгани учун ёктирмасди. Аммо юу аёлнинг бу кадар ёвузлигини хаёлига хам келтирмасди. Нахотки бировнинг улимидан хурсанд булиш мумкин? Ота ва кизни кандай килиб бир-бирига кар-ши куйиш мумкин? У хатто дадасини хам севмайди, унга факат уй-жойи, мол дунёси учун теккан. Энди билди, асли-да онасининг улимига хам шу аёл саба-бчи. Онасининг жанозасида бувиси ур-
ганиб-уртаниб йиглаганди:
"Дарди ичида колиб кетган болам-а! Хасрат шунчалар ичингни илма-тешик килиб юборганмиди, юрагинг зардобга тулиб кетган экан-да, болам..."
Ушанда Гулширин бувисининг нега бун-дай деб нола килганини тушунмаганди.
Онаси дадасининг хиёнатини билса-да, барини ичига ютиб, чидаган экан. Юзи кулиб турса-да, ич-ичидан адо булган экан.
Уша куни Гулширин кечгача бемаъно кезиниб юрди. Энди унга хеч нарсанинг фарки йук эди. Бугун имтихон топши-риш кераклиги хам ёдида йук эди. Йук, эсида эди, аммо унга бунинг кизиги колмаганди. Энди у такдирига тан бе-ради. Аёл киёфасидаги уша иблис би-
лан бир том остида яшаб, бир хаводан нафас олиб яшай олмайди. Такдири кушилган уша йигит билан оила куради, узини янги оиласига багишлайди. Факат мана шу ёсумандан кутулса булди.
орди. Тез орада туй. Нихоят, кизидан хам кутуладиган булдим. На отаси, на кизи асл гапдан хабардор. Отаси кизим узи рози булган деб уйлайди, кизи эса отам узатаяпти, деб уйлайди. Туйда бир раксга тушайки..Курганлар кизини-нг бахтидан кувониб раксга тушяпти, деб уйлашади. Аслида мен уша киздан кутулганимдан кувониб уйнайман.
Гулширин бу гапларни кандай эшитди, качон ва кай ахволда ховлидан чикиб кетганини узи хам билмайди. Узига келганида буткул бегона кучада кезиб юрар, вужуди калт-калт титрарди. Ха, у угай онасини ёктирмасди. Онасининг урнини эгаллагани учун, бир умр узи яшаган хонадонга мехр бериб, отасини-нг хар бир сузига индамайгина бош эгиб, буйсунган онасининг урнига бека-лик килгани учун ёктирмасди. Аммо юу аёлнинг бу кадар ёвузлигини хаёлига хам келтирмасди. Нахотки бировнинг улимидан хурсанд булиш мумкин? Ота ва кизни кандай килиб бир-бирига кар-ши куйиш мумкин? У хатто дадасини хам севмайди, унга факат уй-жойи, мол дунёси учун теккан. Энди билди, асли-да онасининг улимига хам шу аёл саба-бчи. Онасининг жанозасида бувиси ур-
ганиб-уртаниб йиглаганди:
"Дарди ичида колиб кетган болам-а! Хасрат шунчалар ичингни илма-тешик килиб юборганмиди, юрагинг зардобга тулиб кетган экан-да, болам..."
Ушанда Гулширин бувисининг нега бун-дай деб нола килганини тушунмаганди.
Онаси дадасининг хиёнатини билса-да, барини ичига ютиб, чидаган экан. Юзи кулиб турса-да, ич-ичидан адо булган экан.
Уша куни Гулширин кечгача бемаъно кезиниб юрди. Энди унга хеч нарсанинг фарки йук эди. Бугун имтихон топши-риш кераклиги хам ёдида йук эди. Йук, эсида эди, аммо унга бунинг кизиги колмаганди. Энди у такдирига тан бе-ради. Аёл киёфасидаги уша иблис би-
лан бир том остида яшаб, бир хаводан нафас олиб яшай олмайди. Такдири кушилган уша йигит билан оила куради, узини янги оиласига багишлайди. Факат мана шу ёсумандан кутулса булди.
❤25
👍33❤1😢1
Хуш, карзингни олиб келдингми? Бугун туламасанг, жонинг билан тулай-
сан.
- Сотиладиган, пул киладиган хеч нар-сам колмаган. Сизга хотинимни колди-раман, - деди.
Дод-фарёд кутардим, аммо мени эши-тадиган, рахм киладиган хеч ким йук эди. Гурухбоши эримнинг гапига мири-киб кулди.
- Сен факат мендан эмас, мана шу хо-нада утирган хаммадан карздорсан. Улардан карзингни кандай килиб узмокчисан? - деди.
Иймонини сотган, виждонсиз эрим жо-
нини куткариб колиш учун хеч нарса-
дан кайтмайди.
- Хотиним бутунлай сизларники. Бутун-лай олиб колишингиз мумкин.
сан.
- Сотиладиган, пул киладиган хеч нар-сам колмаган. Сизга хотинимни колди-раман, - деди.
Дод-фарёд кутардим, аммо мени эши-тадиган, рахм киладиган хеч ким йук эди. Гурухбоши эримнинг гапига мири-киб кулди.
- Сен факат мендан эмас, мана шу хо-нада утирган хаммадан карздорсан. Улардан карзингни кандай килиб узмокчисан? - деди.
Иймонини сотган, виждонсиз эрим жо-
нини куткариб колиш учун хеч нарса-
дан кайтмайди.
- Хотиним бутунлай сизларники. Бутун-лай олиб колишингиз мумкин.
❤12