This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Go‘zal tilaklar yuragi go‘zal insonlarga yo‘llanadi.
Bu oqshom ham butun go‘zalliklar sizniki bo‘lsin!
Xayrli kech!
Оқшомингиз go‘zal lahzalar ila o‘tsin Azizlar! 💫❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Bu oqshom ham butun go‘zalliklar sizniki bo‘lsin!
Xayrli kech!
Оқшомингиз go‘zal lahzalar ila o‘tsin Azizlar! 💫❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
#Қарғалар_маҳкамаси
143-қисм
“Бир ўзинг қолмасанг яхши бўларди”,-деб юқоридаги ойналарга қаради.
“Мен йиллардир ёлғиз яшайман, хавотир олма”,-деганимда кўзларини мендан олиб қочди.
“Икки –уч кун дам ол. Мен ишхонага ҳаммасини тушунтириб айтаман. Эртага телефонингни ҳам олиб келаман”,-деб гуруҳ раҳбарим менга бир неча кунлик таътил берди.
Ортимга ўгирилмасликка ҳаракат қилиб ичкарига кирдим. Қўлимда телефоним йўқ. Уйда ҳеч кимсам. Ҳар доим қизиқувчан қўшним ҳам деразасида йўқ. Бугун жоним Аллоҳга омонат.
Қабул қилган илиқ душдан сўнг, телевизордаги ютуб дан бир фильм топиб қўйдим. Ҳужжатли фильм эмас, комедия жанри ҳам эмас. Шунчаки мени аҳмоқ қилишига ишонган ҳинд фильмларидан бирини очдим.
Ҳайвонот олами қизиқ эди, инсонни тафаккурга чорларди, ҳажв эса кайфият кўтарарди. Детектив кинолар ақлни тетик тутишга ундарди. Аммо ҳозир на ўйлашга, на ақл юритишга ва на кулишга ҳолим бор эди. Ҳозир энг кўп бир инсон қандай аҳмоқ қилинишини излаб, шунчаки ўзим ҳам алданишимни кўришим керак бўлди.
Тушимда, оёғим бир тошга урилиб, бошим айланиб, қариб киломертларча айланиб –айланиб охири баландликдан қуладим. Сесканиб уйғонганимда эса, телевизорда ҳинд киноси тугаб бошқа кўрсатувга уланиб кетган экан.
Ойнага қараганимда тонг отай деб қолганди. Диванда ухлаб қолган эканман. Бугун ишга кетмаслигимни билиб, ўрнимга кириб ётмоқчи бўлдим. Фақат ички рефклекс билан ойнадан қарадим. Ва Юсуфнинг машинасини подъезд олдида кўриб ҳайрон қолдим.
Бу кечқурун уйига кетмаган эдими? Устимга ташқарига мосроқ кийим кийиб пастга тушдим.
Бошини ўриндиққа қўйган, кўзлари юмиқ эди. Машина деразасини тиқиллатдим. Тезликка эшитмади. Тонгги уйқу энг ширин уйқу ахир.
Ниҳоят кўзини чала ярим очиб деразасининг ойнасини тушурди. Яна ўша машҳур қўшиғини қўйган кўринади. Кўзлари уйқусизикдан қизарганини кўриб ичим ғалати бўлди. Мен-ку, ишга кетмай уйда дам олар эдим. Лекин бу ҳозир ишга бориши, ҳатто ақли билан ишлаши керак эди.
“Ҳа, Зумрад тинчликми? Биров келдими?”,-деб мендан сўрарди.
“Менда тинчликда, сенда нима гап? Нега бу ерда қолдинг?”,-деб қовоғимни уйдим.
Энди бир эшик олдида ухлаган қоровули бор, деган гап кам эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
143-қисм
“Бир ўзинг қолмасанг яхши бўларди”,-деб юқоридаги ойналарга қаради.
“Мен йиллардир ёлғиз яшайман, хавотир олма”,-деганимда кўзларини мендан олиб қочди.
“Икки –уч кун дам ол. Мен ишхонага ҳаммасини тушунтириб айтаман. Эртага телефонингни ҳам олиб келаман”,-деб гуруҳ раҳбарим менга бир неча кунлик таътил берди.
Ортимга ўгирилмасликка ҳаракат қилиб ичкарига кирдим. Қўлимда телефоним йўқ. Уйда ҳеч кимсам. Ҳар доим қизиқувчан қўшним ҳам деразасида йўқ. Бугун жоним Аллоҳга омонат.
Қабул қилган илиқ душдан сўнг, телевизордаги ютуб дан бир фильм топиб қўйдим. Ҳужжатли фильм эмас, комедия жанри ҳам эмас. Шунчаки мени аҳмоқ қилишига ишонган ҳинд фильмларидан бирини очдим.
Ҳайвонот олами қизиқ эди, инсонни тафаккурга чорларди, ҳажв эса кайфият кўтарарди. Детектив кинолар ақлни тетик тутишга ундарди. Аммо ҳозир на ўйлашга, на ақл юритишга ва на кулишга ҳолим бор эди. Ҳозир энг кўп бир инсон қандай аҳмоқ қилинишини излаб, шунчаки ўзим ҳам алданишимни кўришим керак бўлди.
Тушимда, оёғим бир тошга урилиб, бошим айланиб, қариб киломертларча айланиб –айланиб охири баландликдан қуладим. Сесканиб уйғонганимда эса, телевизорда ҳинд киноси тугаб бошқа кўрсатувга уланиб кетган экан.
Ойнага қараганимда тонг отай деб қолганди. Диванда ухлаб қолган эканман. Бугун ишга кетмаслигимни билиб, ўрнимга кириб ётмоқчи бўлдим. Фақат ички рефклекс билан ойнадан қарадим. Ва Юсуфнинг машинасини подъезд олдида кўриб ҳайрон қолдим.
Бу кечқурун уйига кетмаган эдими? Устимга ташқарига мосроқ кийим кийиб пастга тушдим.
Бошини ўриндиққа қўйган, кўзлари юмиқ эди. Машина деразасини тиқиллатдим. Тезликка эшитмади. Тонгги уйқу энг ширин уйқу ахир.
Ниҳоят кўзини чала ярим очиб деразасининг ойнасини тушурди. Яна ўша машҳур қўшиғини қўйган кўринади. Кўзлари уйқусизикдан қизарганини кўриб ичим ғалати бўлди. Мен-ку, ишга кетмай уйда дам олар эдим. Лекин бу ҳозир ишга бориши, ҳатто ақли билан ишлаши керак эди.
“Ҳа, Зумрад тинчликми? Биров келдими?”,-деб мендан сўрарди.
“Менда тинчликда, сенда нима гап? Нега бу ерда қолдинг?”,-деб қовоғимни уйдим.
Энди бир эшик олдида ухлаган қоровули бор, деган гап кам эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤64👍22🔥10
#Қарғалар_маҳкамаси
144-қисм
“Сен қўрқма, мен шу ердаман деб айтмоқчи бўлдим. Фақат кет, деб рухсат бермайсан дея индамадим”,-деди.
“Юсуф, қотиб ухлаб ётувдинг. Биров келса ҳам хабаринг бўлмас эди. Яхшиси, бор ишгача уйингда бир -икки соат ухла. Раҳмат мени ўйлаганинг учун, фақат бунинг ҳожати йўқ”,-деб гапирганимда, подъезд эшиги очилиб, Зебо опа супургиси билан чиқди.
“Тез кет! Мени қўшнилар олдида шарманда қилма”,-деган эдим, атрофни кузатадиган ва ҳар нарсадан хабари бор қўшним ўз постига қайтганидан кўнгли тўлди шекилли, майли деб, машинасини ўт олдириб кетди.
Унинг ортидан қараб қолиб, худди ўйнашини кузатгандек бўлмай деб, тезда бино томон юра бошладим. Зебо опа қӯлидаги супургисини ташлаб,
“Зумрадхон, тинчликми? Бетоб бўлиб қолдингизми?”,-деганида, унга қараб ҳали нима дейишни билмай тургандим, ўзи гапни давом этди.
“Туни билан бу машина шу ерда қолди-да. Сизни ҳамкасбингиз-у,адашмасам. Шу гул кўтариб келган йигит?”,- деб сўради қизиқиб.
Бир нарса қочмайди-эй, сен аёлнинг дастингдан, дегим келди, яна индамадим.
“Кеча машинаси бузилиб қолганди. Бировга қўнғироқ қилиб ёрдам чақирмоқчи бўлганди. Гўшакни кўтармаган шекилли?”,-деб ёлғон гапириб вазиятдан чиқмоқчи бўлдим.
“Ие, тонгда осмондан ёрдам ёғилиб, машинаси ишлаб кетдими?”,-деганида юзимдаги уятни бир кўрганингизда эди. Ер ёрилса-ю, ерга кириб кетмасам.
“Билмадим”,-дея олдим фақат.
“Зумрадхон! Бу йигит ортингиздан юрибди, билиниб турибди. Ёшингиз катта бўлди. Энди танлаб бало борми? Сиз тенгиларни нечталаб боласи бор. Яна бир ўн йил танлайдиган бўлсангиз борми? Климакс ёшига ҳам етиб қоласиз”,-дегани нима бўлди энди.
“Зебо опа, у уйланиб ажрашган. Битта қизи ҳам бор”,-деб ўзимча дардиҳол қилмоқчи бўлдим. Йўқ, сиз қиз боласиз, уйланмаган йигитга лойиқсиз дейишини кутдим.
У эса,
“Ҳа, нима қилибди? Бировга қўлини теккизмагани, онасини қорнида ҳозир. Синглим, замон ёмон. Одоблиман деганини ҳам йўлдан уриш ҳеч нарса бўлиб қолди. Кўчада биров билан гаплашмаган бўлса, мутлақо бу интернет деган балода гаплашган бўлиб чиқади. Жаа, бўлмаса беҳаё нарсаларни кўриб юрибди. Унақа, онаси ўпмаган йигитни кутиб яшасангиз, қариб кетасиз сингилжоним.”
Эҳ, онаси ўпмаган деган жойи тешиб ўтди. Онасидан бошқа ўпган қизнинг, дардини бир билсайдингиз...
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
144-қисм
“Сен қўрқма, мен шу ердаман деб айтмоқчи бўлдим. Фақат кет, деб рухсат бермайсан дея индамадим”,-деди.
“Юсуф, қотиб ухлаб ётувдинг. Биров келса ҳам хабаринг бўлмас эди. Яхшиси, бор ишгача уйингда бир -икки соат ухла. Раҳмат мени ўйлаганинг учун, фақат бунинг ҳожати йўқ”,-деб гапирганимда, подъезд эшиги очилиб, Зебо опа супургиси билан чиқди.
“Тез кет! Мени қўшнилар олдида шарманда қилма”,-деган эдим, атрофни кузатадиган ва ҳар нарсадан хабари бор қўшним ўз постига қайтганидан кўнгли тўлди шекилли, майли деб, машинасини ўт олдириб кетди.
Унинг ортидан қараб қолиб, худди ўйнашини кузатгандек бўлмай деб, тезда бино томон юра бошладим. Зебо опа қӯлидаги супургисини ташлаб,
“Зумрадхон, тинчликми? Бетоб бўлиб қолдингизми?”,-деганида, унга қараб ҳали нима дейишни билмай тургандим, ўзи гапни давом этди.
“Туни билан бу машина шу ерда қолди-да. Сизни ҳамкасбингиз-у,адашмасам. Шу гул кўтариб келган йигит?”,- деб сўради қизиқиб.
Бир нарса қочмайди-эй, сен аёлнинг дастингдан, дегим келди, яна индамадим.
“Кеча машинаси бузилиб қолганди. Бировга қўнғироқ қилиб ёрдам чақирмоқчи бўлганди. Гўшакни кўтармаган шекилли?”,-деб ёлғон гапириб вазиятдан чиқмоқчи бўлдим.
“Ие, тонгда осмондан ёрдам ёғилиб, машинаси ишлаб кетдими?”,-деганида юзимдаги уятни бир кўрганингизда эди. Ер ёрилса-ю, ерга кириб кетмасам.
“Билмадим”,-дея олдим фақат.
“Зумрадхон! Бу йигит ортингиздан юрибди, билиниб турибди. Ёшингиз катта бўлди. Энди танлаб бало борми? Сиз тенгиларни нечталаб боласи бор. Яна бир ўн йил танлайдиган бўлсангиз борми? Климакс ёшига ҳам етиб қоласиз”,-дегани нима бўлди энди.
“Зебо опа, у уйланиб ажрашган. Битта қизи ҳам бор”,-деб ўзимча дардиҳол қилмоқчи бўлдим. Йўқ, сиз қиз боласиз, уйланмаган йигитга лойиқсиз дейишини кутдим.
У эса,
“Ҳа, нима қилибди? Бировга қўлини теккизмагани, онасини қорнида ҳозир. Синглим, замон ёмон. Одоблиман деганини ҳам йўлдан уриш ҳеч нарса бўлиб қолди. Кўчада биров билан гаплашмаган бўлса, мутлақо бу интернет деган балода гаплашган бўлиб чиқади. Жаа, бўлмаса беҳаё нарсаларни кўриб юрибди. Унақа, онаси ўпмаган йигитни кутиб яшасангиз, қариб кетасиз сингилжоним.”
Эҳ, онаси ўпмаган деган жойи тешиб ўтди. Онасидан бошқа ўпган қизнинг, дардини бир билсайдингиз...
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤66👍24⚡6🔥6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙✨🌙✨
Ҳайрли тун Азизларим!
🌙✨🌙
Қадринг йўқ бўлса, кетиб кўр дейилганидек ёмон деб ўйлаган инсонларни яхшилиги кетганда билинади.
🌙✨Тун ҳам, кунни,
Кун ҳам тунни яхшилигини билдириб туриш учун яралган.
🌙✨
Сиз Азизларни яхшилигингиз сал йироқлашсам билинади.
🌙✨
Доимо ғойибона, қалбан, руҳан биргамиз.
🌙✨
Биргалигимиз бардавом бўлсин.
🌙✨
Тунингиз ҳайрли ўтсин.
🌙✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳайрли тун Азизларим!
🌙✨🌙
Қадринг йўқ бўлса, кетиб кўр дейилганидек ёмон деб ўйлаган инсонларни яхшилиги кетганда билинади.
🌙✨Тун ҳам, кунни,
Кун ҳам тунни яхшилигини билдириб туриш учун яралган.
🌙✨
Сиз Азизларни яхшилигингиз сал йироқлашсам билинади.
🌙✨
Доимо ғойибона, қалбан, руҳан биргамиз.
🌙✨
Биргалигимиз бардавом бўлсин.
🌙✨
Тунингиз ҳайрли ўтсин.
🌙✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5🥰1😁1
❄️Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ❄️
🌧 ШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН 💐
⛅️ ХАЙРЛИ ТОНГ, ЯХШИ НИЯТЛАР БИЛАН БОШЛАНСИН☀️
🌦 Ҳар тонг — янги имконият, янги умид. Уни дуо билан бошласак, кунимиз ҳам фаришталар қўриқловида ўтади.
🤲 Аллоҳ таоло бу кунни барчамиз учун тинч, файзли, баракотли, хурсандчиликка бой кунлардан қилсин! Омин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌧 ШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН 💐
⛅️ ХАЙРЛИ ТОНГ, ЯХШИ НИЯТЛАР БИЛАН БОШЛАНСИН☀️
🌦 Ҳар тонг — янги имконият, янги умид. Уни дуо билан бошласак, кунимиз ҳам фаришталар қўриқловида ўтади.
🤲 Аллоҳ таоло бу кунни барчамиз учун тинч, файзли, баракотли, хурсандчиликка бой кунлардан қилсин! Омин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5🥰4😍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤️❤️❤️
Сиз 🫵 Қаерга борманг, сизни фақат Бахт ва омад кутиб олсин!
Оқшомингиз файзли ва барокатли ўтсин !
😊🌹😊🌹😊🌹😊🌹😇
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Сиз 🫵 Қаерга борманг, сизни фақат Бахт ва омад кутиб олсин!
Оқшомингиз файзли ва барокатли ўтсин !
😊🌹😊🌹😊🌹😊🌹😇
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5🥰1
#Қарғалар_маҳкамаси
145-қисм
“Бу ишлар тақдирда, опа. Ҳали бошқа режаларим бор”,-деб мавзуни ёпмоқчи бўлдим.
“Хафа бўлманг бироз қаттиқ гапираман. Сизнинг ёшингизда уйланмаган сўраб келиши қийинроқ. Бор-ми,бор! Лекин шу ёшгача нега уйланмадинг деб сўраб ҳам қўйиш керак бўлади. Қиз болалар масалси бошқа. Йигит бола уйланмадими демак, бир гапи бор. Ё ўзида, ё чўнтагида. Ёшингиз қирққа қараб кетяпти, битта алфонсни олиб боқиб юрмасангиз керак?”
Зебо опанинг ҳам гапларида жон бор эди. Унинг мени ўйлаб гапирганига ҳеч нима дея олмайман. Лекин бошқа гапи мени ўйлантириб қўйди. Бир йигит икки сабаб билан уйланмайди, ё чўнтаги ёки ўзида бир гап бор деди.
Фирдавснинг чўнтагида муаммоси йўқ. Қотилларнинг нечтаси оила ҳаётини давом эттириб яшаб юрибди. Ҳатто қамалиб кетгач ҳам уялмай учинчи куни аёли билан учрашув талаб қилганлари ҳам бор.
Наркотикка ўтириб қолди десак. Бунақа гиёҳвандлар айниқса модда қабул қилгач, шаҳвоний ҳирсалри янада ошишини биламиз. Фирдавснинг бу томони ҳам бир нуқсонли кўринади.
🐦⬛️
Одамзод ёлғиз қолганида, ҳеч қаерга шошмай фикрини бир ерда жамлаб, кўп нарсаларни таҳлил қилар экан. Анчадан бери режа қилиб қўйган ишимни бошлашга қарор қилдим. Бир катта бўм-бўш қоғознинг энг теппасига “Қарғалар маҳкамаси”,-деб ёздим. Бир гуруҳ, ўзига бу номни олдими демак, ўша номга хос ишлар қилади. Бундан шубҳа қолмади.
Қўлимизда турли фикрлар ва гувоҳлар бор, аммо далиллар йўқ. Буларни тартибга келтириб ,жой-жойига қўйгунча ҳеч кимга рапорт бериш йўқ. Турли ўқлар чизиб инсонларни бир-бирга боғладим. Бир оила бор тўрт кишидан иборат . Ота Фарҳод Турғунов. Она Гулбаҳор Турғунова. Ака Фирдавс Турғунов ва сингл Чарос Турғунова.
Ишимнинг ўртасидан бўлган нарса бу - эшик овози бўлди. Агар яна Зебо опа бирор баҳона билан келган бўлса, эшик кўзидан қараб эшикни очмасликка қарор қилдим.
Фақат эшик олдида Юсуф турарди. Соатга қарадим кечки беш ярим. Уй ичида эмин эркин юриган ҳолатимни тузатиб эшикни очдим. Қўлида бир кичик пакет билан турарди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
145-қисм
“Бу ишлар тақдирда, опа. Ҳали бошқа режаларим бор”,-деб мавзуни ёпмоқчи бўлдим.
“Хафа бўлманг бироз қаттиқ гапираман. Сизнинг ёшингизда уйланмаган сўраб келиши қийинроқ. Бор-ми,бор! Лекин шу ёшгача нега уйланмадинг деб сўраб ҳам қўйиш керак бўлади. Қиз болалар масалси бошқа. Йигит бола уйланмадими демак, бир гапи бор. Ё ўзида, ё чўнтагида. Ёшингиз қирққа қараб кетяпти, битта алфонсни олиб боқиб юрмасангиз керак?”
Зебо опанинг ҳам гапларида жон бор эди. Унинг мени ўйлаб гапирганига ҳеч нима дея олмайман. Лекин бошқа гапи мени ўйлантириб қўйди. Бир йигит икки сабаб билан уйланмайди, ё чўнтаги ёки ўзида бир гап бор деди.
Фирдавснинг чўнтагида муаммоси йўқ. Қотилларнинг нечтаси оила ҳаётини давом эттириб яшаб юрибди. Ҳатто қамалиб кетгач ҳам уялмай учинчи куни аёли билан учрашув талаб қилганлари ҳам бор.
Наркотикка ўтириб қолди десак. Бунақа гиёҳвандлар айниқса модда қабул қилгач, шаҳвоний ҳирсалри янада ошишини биламиз. Фирдавснинг бу томони ҳам бир нуқсонли кўринади.
🐦⬛️
Одамзод ёлғиз қолганида, ҳеч қаерга шошмай фикрини бир ерда жамлаб, кўп нарсаларни таҳлил қилар экан. Анчадан бери режа қилиб қўйган ишимни бошлашга қарор қилдим. Бир катта бўм-бўш қоғознинг энг теппасига “Қарғалар маҳкамаси”,-деб ёздим. Бир гуруҳ, ўзига бу номни олдими демак, ўша номга хос ишлар қилади. Бундан шубҳа қолмади.
Қўлимизда турли фикрлар ва гувоҳлар бор, аммо далиллар йўқ. Буларни тартибга келтириб ,жой-жойига қўйгунча ҳеч кимга рапорт бериш йўқ. Турли ўқлар чизиб инсонларни бир-бирга боғладим. Бир оила бор тўрт кишидан иборат . Ота Фарҳод Турғунов. Она Гулбаҳор Турғунова. Ака Фирдавс Турғунов ва сингл Чарос Турғунова.
Ишимнинг ўртасидан бўлган нарса бу - эшик овози бўлди. Агар яна Зебо опа бирор баҳона билан келган бўлса, эшик кўзидан қараб эшикни очмасликка қарор қилдим.
Фақат эшик олдида Юсуф турарди. Соатга қарадим кечки беш ярим. Уй ичида эмин эркин юриган ҳолатимни тузатиб эшикни очдим. Қўлида бир кичик пакет билан турарди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍50❤22🥰4
#Қарғалар_маҳкамаси
Бонус!
146-қисм
“Телефонларингни олиб келдим”,-деб пакетни менга узатди.
“Рахмат!”,-деб олганимда
“Яхшилаб текширтириб, ичидаги кузатувларни ўчиртирдим. Кибердаги болаларга ишонаман фақат эҳтиёт бўлишимиз керак. Бу янги телефон ва рақам”,-деб бошқа бир кичик пакетни орқада тутган қўлидан узатди.
“У икки телефон сенда расмий иш учун қолсин. Бунда эса режаланганимиздек ишимзини гаплашамиз”,-деди.
“Рахмат! Ишда нима гап?”
“Тинч! Бугун ўзимча ҳаммани кузатдим. Лекин барчаси доимгидек”
“Менда бошқа фикр бор! Жамилга айтиб шу ишхонадагиларнинг ҳисоб рақамларини текширтирсакми?”,-деганимда қошини кўтарди.
“Нега Жамил?”,-деб сўради.
“Тероризм бўлимида ишлайди-ку? Бир баҳона билан молиялаштиришни текшириб берарди”,-деганимда кулди.
“Сенингча булар ҳисобдан-ҳисобга пул ўтказадими?”
“Йўқ, албатта! Лекин сотқин- отанга рахматга ишламаса керак. Ҳатто ўзи ва оиласи, атрофига ҳам қараш керак. Балки оиласи бирдан бойиб кетгандир?”,-деб фикр юритдим.
“Ёки дорига қуллик”,-деди ўйланиб
“Қандай?”
“Баъзан пул ҳамма ишни қилдирмайди. Лекин муккасидан кетган одамга ҳамма нарса қилдириш мумкин?”,-деб яна сирли гапирар эди.
“Бирор тахмининг борми?”,-деганимда
“Ҳозирча йўқ. Лекин бу бир эҳтимол”,-деди яна ўйланиб.
“Бўпти унда, ҳали яна бафуржа гаплашамиз”,-деб эшикни ёпмоқчи бўлдим.
“Қаҳванг йўқми? Бошим ёрилай деяпти”,-деди кўзларимга милтиллаб.
“Қаҳвам бор-да, машинангга бор. Тушуриб бераман”,-дедим
“Ичкарига кирсам, уйингни бир бурчагини еб қўймайман”,-деб ҳазиллашганида,
“Уйимга фақат эркаклардан қариндошларга мумкин. Сен эса ҳе..”
“Бўлди тушундим. Қаҳва шарт эмас. Ҳам мен оддий қаҳва ичмайман. Хандон писталигиси сенда йўқдир”,-деб ортига ўгирилиб кетди.
Эшикни ёпиб бир неча сония ҳаракатсиз қолиб секин дераза олдига қараб юрдим. Зебо опани айблаб, ўзимнинг қилган ишимга қаранг энди. Юсуф машинасига ўтириб кетди. Мен эса ишимга қайта олмадим. Телефонни олиб онам ва опаларим билан анча гаплашдим. Ҳилола билан ҳам анча дардлашдик.
Қолган икки куним ҳам деярли шу зайилда ўтди. Ташқарига чиқмадим. Юсуф бошқа келмади. Фақат тунда деразадан қарганимда сал четроқда Юсуфнинг машинасига ўхшаган машина кўргандек бўлдим. Балкида ўхшатган бўлишим ҳам мумкин.
🐦⬛
Мажбурий таътилдан ишга қайтиш вақти келганди. Уйдан чиқиб ишга боргунимча хаёлимда ҳали ҳам биров кузатгандек бўларди. Фирдавсдан яшириниб энди кафедрага кетишнинг хожати йўқ. Қаерда ишлашимни жуда яхши биларди. Ишхонага келганимда Юсуф ҳали келмаган лекин қолган ҳамма ўз иш ерида эди.
Давоми бор
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бонус!
146-қисм
“Телефонларингни олиб келдим”,-деб пакетни менга узатди.
“Рахмат!”,-деб олганимда
“Яхшилаб текширтириб, ичидаги кузатувларни ўчиртирдим. Кибердаги болаларга ишонаман фақат эҳтиёт бўлишимиз керак. Бу янги телефон ва рақам”,-деб бошқа бир кичик пакетни орқада тутган қўлидан узатди.
“У икки телефон сенда расмий иш учун қолсин. Бунда эса режаланганимиздек ишимзини гаплашамиз”,-деди.
“Рахмат! Ишда нима гап?”
“Тинч! Бугун ўзимча ҳаммани кузатдим. Лекин барчаси доимгидек”
“Менда бошқа фикр бор! Жамилга айтиб шу ишхонадагиларнинг ҳисоб рақамларини текширтирсакми?”,-деганимда қошини кўтарди.
“Нега Жамил?”,-деб сўради.
“Тероризм бўлимида ишлайди-ку? Бир баҳона билан молиялаштиришни текшириб берарди”,-деганимда кулди.
“Сенингча булар ҳисобдан-ҳисобга пул ўтказадими?”
“Йўқ, албатта! Лекин сотқин- отанга рахматга ишламаса керак. Ҳатто ўзи ва оиласи, атрофига ҳам қараш керак. Балки оиласи бирдан бойиб кетгандир?”,-деб фикр юритдим.
“Ёки дорига қуллик”,-деди ўйланиб
“Қандай?”
“Баъзан пул ҳамма ишни қилдирмайди. Лекин муккасидан кетган одамга ҳамма нарса қилдириш мумкин?”,-деб яна сирли гапирар эди.
“Бирор тахмининг борми?”,-деганимда
“Ҳозирча йўқ. Лекин бу бир эҳтимол”,-деди яна ўйланиб.
“Бўпти унда, ҳали яна бафуржа гаплашамиз”,-деб эшикни ёпмоқчи бўлдим.
“Қаҳванг йўқми? Бошим ёрилай деяпти”,-деди кўзларимга милтиллаб.
“Қаҳвам бор-да, машинангга бор. Тушуриб бераман”,-дедим
“Ичкарига кирсам, уйингни бир бурчагини еб қўймайман”,-деб ҳазиллашганида,
“Уйимга фақат эркаклардан қариндошларга мумкин. Сен эса ҳе..”
“Бўлди тушундим. Қаҳва шарт эмас. Ҳам мен оддий қаҳва ичмайман. Хандон писталигиси сенда йўқдир”,-деб ортига ўгирилиб кетди.
Эшикни ёпиб бир неча сония ҳаракатсиз қолиб секин дераза олдига қараб юрдим. Зебо опани айблаб, ўзимнинг қилган ишимга қаранг энди. Юсуф машинасига ўтириб кетди. Мен эса ишимга қайта олмадим. Телефонни олиб онам ва опаларим билан анча гаплашдим. Ҳилола билан ҳам анча дардлашдик.
Қолган икки куним ҳам деярли шу зайилда ўтди. Ташқарига чиқмадим. Юсуф бошқа келмади. Фақат тунда деразадан қарганимда сал четроқда Юсуфнинг машинасига ўхшаган машина кўргандек бўлдим. Балкида ўхшатган бўлишим ҳам мумкин.
🐦⬛
Мажбурий таътилдан ишга қайтиш вақти келганди. Уйдан чиқиб ишга боргунимча хаёлимда ҳали ҳам биров кузатгандек бўларди. Фирдавсдан яшириниб энди кафедрага кетишнинг хожати йўқ. Қаерда ишлашимни жуда яхши биларди. Ишхонага келганимда Юсуф ҳали келмаган лекин қолган ҳамма ўз иш ерида эди.
Давоми бор
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤53👍25🤔6
#Қарғалар_маҳкамаси
147-қисм
“Салом! Эски йигитинг билан бир жойда ишлаб, уни ичини қиздиришни зўр усули экан. Бирдан соатлаб йўқолиб қолиш-а?”,-деб Нодира келди олдимга.
“Ҳам салом бериб, ҳам иғвони қандай тарқатиши мумкин экан киши ҳайратдаман тўғриси?”,-деганимда энсасини қотирди.
“Салом! Зумрад. Яхши бўлиб қолдингизми?”,-деб бошқа ҳамкасблар ҳам бир –бир келиб сўрашиб кетди.
Энди буларнинг қайси бири сотқин экан бош қотир Зумрад дердим ўзимга. Ишни нимадан бошлашни билмай, йиғлиб қолган хужжатларимни тартибга келтира бошладим. Столим устига бир дона атир гул ва бир қаҳва қўйди бир қўл. Гул ва қаҳвага қараб ким эканини тахмин қилсамда, бошимни у томонга бурмадим.
“Ишдан кейин бир кишинг олдига борамиз”,-деганида мажбур юзига қарадим, чунки жуда паст гапирар эди.
“Ким?”,-деб қизиқиб сўрадим.
“Эски терговчи. Чарос Турғунованинг ишини юритишни бошлаганида, бир ахлоқий масала юзасидан ишдан четлаштирилган одам”,-деди яна паст овозда. Фақат бу сафар бироз эгилиб гапирди.
“Уни қаердан топдинг?”,-деб ажабланиб сўрадим.
“Чароснинг ишига ким астойидил киришса, ё ишдан ҳайдалган ё ўзи бўшаб кетган ва изини йўқотган”,-деб тиржайиб гапиради.
“Бу гапни, сен нега пишган каллага ўхшаб гапиряпсан?”,-дегнимда баттар тиржайди.
“Ҳамма сен билан бир ерга айлангани кетди деб ўйласин. Ҳатто сен ҳам бироз шу қошларингни оч “,-деб менга танбеҳ берганди.
“Агар гапинг ёлғон бўлса ўзингдан кўр”,-деб жилмайгандек бўлиб лекин аслида уни огоҳлантирдим.
“Бўлди жазом нима бўлса розиман”,-деб кўзларимга эмас юзимнинг сал пастроғига қарар эди.
Нодира йўталиб бизга яқинлашди.
Бировлар олдида йўқ нарсанинг ролини ўйнаш, худди ясама киприк қўйиб ҳаммани ўзингни гўзал кўринишга эга эканинга ишонтирмоқчи бўлишдек гап эди. Иш давомида бошлиқ мен билан Юсуфни чақириб ишимиз қандай кетаётганини сўради. Тилимиз айланиб -айланмай бир нарсалар деб гапни ҳали ҳеч нарса йўқлигига олиб бордик.У йиғилишда яна эшитганим, Фирдавснинг молиявий аҳволини назоратда ушлангани ва шубҳали пулларнинг канали топилганини ўргандим.
Биз ишлайдиган бўлимга ким кириб- чиқса, ҳар бирига диққат билан қарардим. Одамнинг оласи ичида дерди онам. Афсус сени кўрганда юзидаги ифодадан оласи кўринмасди. Нодира бир баҳоналар билан Юсуфнинг атрофида айланишда давов этишини кўрсам-да, эътибор бермасликка ҳаракат қилдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
147-қисм
“Салом! Эски йигитинг билан бир жойда ишлаб, уни ичини қиздиришни зўр усули экан. Бирдан соатлаб йўқолиб қолиш-а?”,-деб Нодира келди олдимга.
“Ҳам салом бериб, ҳам иғвони қандай тарқатиши мумкин экан киши ҳайратдаман тўғриси?”,-деганимда энсасини қотирди.
“Салом! Зумрад. Яхши бўлиб қолдингизми?”,-деб бошқа ҳамкасблар ҳам бир –бир келиб сўрашиб кетди.
Энди буларнинг қайси бири сотқин экан бош қотир Зумрад дердим ўзимга. Ишни нимадан бошлашни билмай, йиғлиб қолган хужжатларимни тартибга келтира бошладим. Столим устига бир дона атир гул ва бир қаҳва қўйди бир қўл. Гул ва қаҳвага қараб ким эканини тахмин қилсамда, бошимни у томонга бурмадим.
“Ишдан кейин бир кишинг олдига борамиз”,-деганида мажбур юзига қарадим, чунки жуда паст гапирар эди.
“Ким?”,-деб қизиқиб сўрадим.
“Эски терговчи. Чарос Турғунованинг ишини юритишни бошлаганида, бир ахлоқий масала юзасидан ишдан четлаштирилган одам”,-деди яна паст овозда. Фақат бу сафар бироз эгилиб гапирди.
“Уни қаердан топдинг?”,-деб ажабланиб сўрадим.
“Чароснинг ишига ким астойидил киришса, ё ишдан ҳайдалган ё ўзи бўшаб кетган ва изини йўқотган”,-деб тиржайиб гапиради.
“Бу гапни, сен нега пишган каллага ўхшаб гапиряпсан?”,-дегнимда баттар тиржайди.
“Ҳамма сен билан бир ерга айлангани кетди деб ўйласин. Ҳатто сен ҳам бироз шу қошларингни оч “,-деб менга танбеҳ берганди.
“Агар гапинг ёлғон бўлса ўзингдан кўр”,-деб жилмайгандек бўлиб лекин аслида уни огоҳлантирдим.
“Бўлди жазом нима бўлса розиман”,-деб кўзларимга эмас юзимнинг сал пастроғига қарар эди.
Нодира йўталиб бизга яқинлашди.
Бировлар олдида йўқ нарсанинг ролини ўйнаш, худди ясама киприк қўйиб ҳаммани ўзингни гўзал кўринишга эга эканинга ишонтирмоқчи бўлишдек гап эди. Иш давомида бошлиқ мен билан Юсуфни чақириб ишимиз қандай кетаётганини сўради. Тилимиз айланиб -айланмай бир нарсалар деб гапни ҳали ҳеч нарса йўқлигига олиб бордик.У йиғилишда яна эшитганим, Фирдавснинг молиявий аҳволини назоратда ушлангани ва шубҳали пулларнинг канали топилганини ўргандим.
Биз ишлайдиган бўлимга ким кириб- чиқса, ҳар бирига диққат билан қарардим. Одамнинг оласи ичида дерди онам. Афсус сени кўрганда юзидаги ифодадан оласи кўринмасди. Нодира бир баҳоналар билан Юсуфнинг атрофида айланишда давов этишини кўрсам-да, эътибор бермасликка ҳаракат қилдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤60🔥24👍4