#Қарғалар_маҳкамаси
132-қисм
У машинадан тушганида сумкамдаги телефонимни олмоқчи бўлдим. Фақат сумкамда икки телефон ҳам йўқ эди. Охирги марта қаерга қўйганимни эслашга ҳаракат қилдим. Кафедрадаги нарсаларим турган стол устида қолди-ми экан? Махсус хизмат берган телефоннинг қуввати камлиги учун столим ёнида қувватга қўйгандим. Шахсий телефонимда эса, столим устидаги хужжатлар орасида қолган эди. Шунчалик фикрларим тарқоқ ва кун давоминда руҳиятим турфа ҳолларга тушганидан нимани қаерга қўйганимни унутгандим.
Юсуфнинг бугун айтган гаплари, тоғасининг пухта режалари ўзимни бутунлай йўқотишимга сабаб бўлганди.
🐦⬛
“Кел, болам яхши келдингми?”,-деб Гулбаҳор Турғунова бизни қарши олди.
Менинг келишимдан хабардор бўлса керак маманун бўлмаса-да, юзида сохта табассум ерлаштирди.
“Хуш келибсан қизим!”,-деб ичкарига киришимизга йўл очди.
Уй ичидаги ҳиддан, хамирли овқат эканини билинарди.
Ҳар она каби ўғилига ёзган дастурхони, тўла эди. Қўлларимизни ювиб дастурхон бошига ўтирдик.
“Онажон, Зумраднинг боши қаттиқ оғрияпти. Бирорта оғриқ қолдирувчи берсангиз”,-деб Фирдавс дардимга чора топмоқчи бўлди.
“Бироз қорнини тўйғазиб олсин, мана дори”,-деб менга яқинроқ ерга қўйди.
Оддий суҳбат бўлиб кўринсада, орамиздаги гаплардан ҳамма худди тикан устида ўтиргандек туюларди менга. Ёки акси фақат менга туюларди она –боланинг парвойига ҳам келгани йўқ.
Телефонларимсиз ўзимни химоясиз ҳис этардим.
Фирдавс онаси билан қуюқ суҳбат қилар, ора-ора мени ҳам гапларига аралаштириб турарди. Бир луқма нарса еб, оғриқ қолдирувчи дорини ичиб олдим. Бир неча дақиқадан бу оғриқ қолади ва ишимни қилишга кучим қолади деган умидда эдим. Фирдавснинг онаси яна нима учундир ошхонага кетганида Фирдавс менга қараб,
“Кўзларингиз ранги жуда кўзал “,-деганида унинг кўзини қуюқ асал рангига ўхшатганимни эсладим.
“Уларни илк кўрганимда, бу кўзларда бир дард борлигини билган эдим”,-деб гапини давом этди.
“Кафеда шунчалик билдириб қўйдимми, дардим борлигини ?”,-деб сўрадим.
“Илк бор кафеда кўрмадим”,-деганида ҳайрон қолдим.
Боши билан орқамда турган сервантни кўрсатди.
Бу уйга биринчи келганимда у сервантга яқинлашган эдим ва тахминим тўғри демак. У қарға ҳайкалчалари кўзидаги қизил нарса камера эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
132-қисм
У машинадан тушганида сумкамдаги телефонимни олмоқчи бўлдим. Фақат сумкамда икки телефон ҳам йўқ эди. Охирги марта қаерга қўйганимни эслашга ҳаракат қилдим. Кафедрадаги нарсаларим турган стол устида қолди-ми экан? Махсус хизмат берган телефоннинг қуввати камлиги учун столим ёнида қувватга қўйгандим. Шахсий телефонимда эса, столим устидаги хужжатлар орасида қолган эди. Шунчалик фикрларим тарқоқ ва кун давоминда руҳиятим турфа ҳолларга тушганидан нимани қаерга қўйганимни унутгандим.
Юсуфнинг бугун айтган гаплари, тоғасининг пухта режалари ўзимни бутунлай йўқотишимга сабаб бўлганди.
🐦⬛
“Кел, болам яхши келдингми?”,-деб Гулбаҳор Турғунова бизни қарши олди.
Менинг келишимдан хабардор бўлса керак маманун бўлмаса-да, юзида сохта табассум ерлаштирди.
“Хуш келибсан қизим!”,-деб ичкарига киришимизга йўл очди.
Уй ичидаги ҳиддан, хамирли овқат эканини билинарди.
Ҳар она каби ўғилига ёзган дастурхони, тўла эди. Қўлларимизни ювиб дастурхон бошига ўтирдик.
“Онажон, Зумраднинг боши қаттиқ оғрияпти. Бирорта оғриқ қолдирувчи берсангиз”,-деб Фирдавс дардимга чора топмоқчи бўлди.
“Бироз қорнини тўйғазиб олсин, мана дори”,-деб менга яқинроқ ерга қўйди.
Оддий суҳбат бўлиб кўринсада, орамиздаги гаплардан ҳамма худди тикан устида ўтиргандек туюларди менга. Ёки акси фақат менга туюларди она –боланинг парвойига ҳам келгани йўқ.
Телефонларимсиз ўзимни химоясиз ҳис этардим.
Фирдавс онаси билан қуюқ суҳбат қилар, ора-ора мени ҳам гапларига аралаштириб турарди. Бир луқма нарса еб, оғриқ қолдирувчи дорини ичиб олдим. Бир неча дақиқадан бу оғриқ қолади ва ишимни қилишга кучим қолади деган умидда эдим. Фирдавснинг онаси яна нима учундир ошхонага кетганида Фирдавс менга қараб,
“Кўзларингиз ранги жуда кўзал “,-деганида унинг кўзини қуюқ асал рангига ўхшатганимни эсладим.
“Уларни илк кўрганимда, бу кўзларда бир дард борлигини билган эдим”,-деб гапини давом этди.
“Кафеда шунчалик билдириб қўйдимми, дардим борлигини ?”,-деб сўрадим.
“Илк бор кафеда кўрмадим”,-деганида ҳайрон қолдим.
Боши билан орқамда турган сервантни кўрсатди.
Бу уйга биринчи келганимда у сервантга яқинлашган эдим ва тахминим тўғри демак. У қарға ҳайкалчалари кўзидаги қизил нарса камера эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤48👍22🔥2
#Қарғалар_маҳкамаси
133-қисм
У қарға ҳайкалчалари кўзидаги қизил нарса камера эди. Юзимдаги ҳадикни билдирмасликка ҳаракат қилардим. Бошим негадир айлана бошлади. Худди танам бир ерда ўтирган бўлса-да, ҳушим учиб юргандек бўлди. Ўшанда Ҳилоланинг гапини эсладим. Унинг қўлидан ҳеч нарса ема деган эди. Аммо ўртага қўйилган таомдан ҳамма еди. Дўкондан олинган сувлар тўғри дастурхонга қўйилди. Балки оғриқ қолдирувчи дори қон босимимни тушуриб юборган эди. Секин кўнглим айнишни бошлади.
“Синглим ўлганидан кейин ва ҳали ҳам қотили топилмаганидан уйда ҳар қаерда камера қўйишга мажбур бўлдим.Қарға кўзидагилари шулардан бири. Сиз бизникига келган кунингиз ҳеч нарсадан хабарсиз тўғри менинг кўзларимга қарагандек бўлдингиз. Ва у кўзлар, мени эгасини топишга ундаган эди”,-деди овози борган сари пасайиб борар эди.
Пешонамдан совуқ тер оқа бошлади. Тиззам қалтирар эди.
“Мен ўзимни яхши ҳис этмаяпман”,-деб зўрға гапирдим.
“Қон босими тушдими экан?”,-деб онаси ичкарига кирди.
Секин ён томонга тушаётганимни ҳис этдим.
“Болам мен адашиб давления доримдан берибман”,-деганини эшитдим.
Аммо тилим карахт эди. Ҳимоясиз бир вазиятда балки қотил ёки қотиллар қўлида қолган эдим.Фирдавс қўлимдан тутиб мени диванга қараб юрита бошлади. Қулоғимга жуда яқин келиб
“Ҳаммаси яхши кабутарим. Бироз ухлаб ол ўтиб кетади”,-деди
Унга жавоб қайтара олмадим. Энг сўнг эслаганим бошимнинг ёстиққа теккани ва кўзларимнинг мендан сўроқсиз уйқуга кетгани бўлди.
🐦⬛️
“Чарос! Менга қара, камерага қара!”
“Ака, бу ўйин менга ёқмади”
“Бироздан сўнг эшик очилади ва бууууухххх”
“Ойи! Ойи! Қаранг акам мени қўрқитяпти!”
“Икки дақиқа келишиб ўйнай олмайсизларми?”
“Мен ҳеч нарса қилганим йўқ. Қизингиз ўзи қўрқоқ”
“Ҳечамда! Дадам келсинлар сизни айтиб бераман. Қўлимни қайирганингизни ҳам айтаман”
“Бас қил Чарос! Даданг уйга келганда, унинг кайфиятини тушурадиган гап қилиш йўқ. Неча марта айтдим сизларга”
“Чаро! Чарос! Чарооооооооос.....”
Ҳҳҳ, нафас ололмай еримдан сапчиб турдим. Бир неча сония қаерда ва қайси пайт оралиғида эканлигимни англаш қийин бўлди. Секин- аста миям ўз фаолиятига қайта бошлади. Томоғим қуриб атрофда сув қидира бошладим. Фирдавс Турғуновнинг уйида эдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
133-қисм
У қарға ҳайкалчалари кўзидаги қизил нарса камера эди. Юзимдаги ҳадикни билдирмасликка ҳаракат қилардим. Бошим негадир айлана бошлади. Худди танам бир ерда ўтирган бўлса-да, ҳушим учиб юргандек бўлди. Ўшанда Ҳилоланинг гапини эсладим. Унинг қўлидан ҳеч нарса ема деган эди. Аммо ўртага қўйилган таомдан ҳамма еди. Дўкондан олинган сувлар тўғри дастурхонга қўйилди. Балки оғриқ қолдирувчи дори қон босимимни тушуриб юборган эди. Секин кўнглим айнишни бошлади.
“Синглим ўлганидан кейин ва ҳали ҳам қотили топилмаганидан уйда ҳар қаерда камера қўйишга мажбур бўлдим.Қарға кўзидагилари шулардан бири. Сиз бизникига келган кунингиз ҳеч нарсадан хабарсиз тўғри менинг кўзларимга қарагандек бўлдингиз. Ва у кўзлар, мени эгасини топишга ундаган эди”,-деди овози борган сари пасайиб борар эди.
Пешонамдан совуқ тер оқа бошлади. Тиззам қалтирар эди.
“Мен ўзимни яхши ҳис этмаяпман”,-деб зўрға гапирдим.
“Қон босими тушдими экан?”,-деб онаси ичкарига кирди.
Секин ён томонга тушаётганимни ҳис этдим.
“Болам мен адашиб давления доримдан берибман”,-деганини эшитдим.
Аммо тилим карахт эди. Ҳимоясиз бир вазиятда балки қотил ёки қотиллар қўлида қолган эдим.Фирдавс қўлимдан тутиб мени диванга қараб юрита бошлади. Қулоғимга жуда яқин келиб
“Ҳаммаси яхши кабутарим. Бироз ухлаб ол ўтиб кетади”,-деди
Унга жавоб қайтара олмадим. Энг сўнг эслаганим бошимнинг ёстиққа теккани ва кўзларимнинг мендан сўроқсиз уйқуга кетгани бўлди.
🐦⬛️
“Чарос! Менга қара, камерага қара!”
“Ака, бу ўйин менга ёқмади”
“Бироздан сўнг эшик очилади ва бууууухххх”
“Ойи! Ойи! Қаранг акам мени қўрқитяпти!”
“Икки дақиқа келишиб ўйнай олмайсизларми?”
“Мен ҳеч нарса қилганим йўқ. Қизингиз ўзи қўрқоқ”
“Ҳечамда! Дадам келсинлар сизни айтиб бераман. Қўлимни қайирганингизни ҳам айтаман”
“Бас қил Чарос! Даданг уйга келганда, унинг кайфиятини тушурадиган гап қилиш йўқ. Неча марта айтдим сизларга”
“Чаро! Чарос! Чарооооооооос.....”
Ҳҳҳ, нафас ололмай еримдан сапчиб турдим. Бир неча сония қаерда ва қайси пайт оралиғида эканлигимни англаш қийин бўлди. Секин- аста миям ўз фаолиятига қайта бошлади. Томоғим қуриб атрофда сув қидира бошладим. Фирдавс Турғуновнинг уйида эдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍53🤔19❤15🔥3💔2
«Барча безовталигинг, шубҳаларинг, беҳузурлигинг - ўз йўлингда эмаслигингдан.
Ўз йўлингга тушиб олсанг, енгил тортасан».
©Элчин Сафарли
«Қайтганимда уйда бўл»
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ўз йўлингга тушиб олсанг, енгил тортасан».
©Элчин Сафарли
«Қайтганимда уйда бўл»
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
#Қарғалар_маҳкамаси
134-қисм
Фирдавс Турғуновнинг уйида эдим. Деразадан кеч тушганини кўрдим. Кеча энг сўнг, бошим оғригани эсимда. Диванда ётқизишганини ҳам эсладим. Фақат ён томонда телевизор қўйилган ва экранда эски видео лавҳалар берилар эди. Телевизорга флешка ёки дисплейр уланиб эски видео қўйилганди. Унда Гулбаҳор Турғунова ёш, ёнида кичикроқ ёшларда Чарос. Фирдавс деб тахмин қилганим болакай ҳам бор.
Бу эски кадрлар оила архивидан бўлса керак. Ундаги маъсум Чаросни кўриб, кўнглим ёмон бўлди. Бироз аввал қулоғимга илинган овозлар шу видео лавҳалардан келаётганди демак. Хонада ёлғиз эдим. Чанқоқдан томоғим қуриганди. Бир амаллаб еримдан турдим. Бошим сал айлангандек бўлди. Оғриқ қолдирувчи деб берган дорисида бир гап борга ўхшайди.
Аввалари ҳам бошим оғрир эди. Фақат бир ситрамон ёки тримолдан оғриғи қолиб кетарди. Оёқларим нимжон эди. Бир-икки қадам ташлаган эдим. Оёқларим титрагани сездим. Чироқлар ўчиқ фақат экран ёруғлиги бор эди хонада. Бир амаллаб ошхонага етиб олсам, қониб сув ичишим керак. Ошхона деб тахмин қилган ерга етганимда ичкарида хира чироқ ёнганини ва у ерда орқаси ўгирилган ҳола ўтирган Фирдавсга кўзим тушди. Рўпарадади ойнада акси тушиб турар эди. Деярли доим мукаммал кўринишга эга бўлган Фирдавсни оддий уй кийимида яна сочлари тўзиган кўриш бошқача экан.
Кўринишидан чалғиган кўзим унинг олдида турган нарсани кўриб ҳайратга тушди. Ўтирган ўриндиғида боши орқага эгик бўлган Фирдавс мени пайқамади деган умид билан тезда ўзимни ортга олдим. Бу ердан тезроқ кетишим керак эди. Тезда сумкамни қўйган ердан олиб чиқиш эшигига яқинлашдим. Эшикни секин очиб ҳечкимга билдирмай чиқишим керак эди. Фақат калит билан қулфланганини кўриб ичимдаги ваҳима баттар орта бошлади.
Бошқа чиқиш топиш илинжида ортимга ўгирилганимда, кўзи қон тўлгандек қизарган Фирдавс билан юзма- юз бўлдим. Ҳардоимгидек ўткир қараган нигоҳлари ерини бироз аввал томирдан олган гиёҳванд моддаси таъсиридаги нигоҳлари қўрқитарди.
“Қаерга?”,-деб сўради кўзимга қараб. Унинг бу юзини ва оҳангини олдин кўрмаган ва эшитмаган эдим.
“Уйга кетаман кеч бўлди”,-деб юмшоқроқ гапиришга ҳаракат қилардим.
“Вой-вой! Режалар унақа эмас эди"
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
134-қисм
Фирдавс Турғуновнинг уйида эдим. Деразадан кеч тушганини кўрдим. Кеча энг сўнг, бошим оғригани эсимда. Диванда ётқизишганини ҳам эсладим. Фақат ён томонда телевизор қўйилган ва экранда эски видео лавҳалар берилар эди. Телевизорга флешка ёки дисплейр уланиб эски видео қўйилганди. Унда Гулбаҳор Турғунова ёш, ёнида кичикроқ ёшларда Чарос. Фирдавс деб тахмин қилганим болакай ҳам бор.
Бу эски кадрлар оила архивидан бўлса керак. Ундаги маъсум Чаросни кўриб, кўнглим ёмон бўлди. Бироз аввал қулоғимга илинган овозлар шу видео лавҳалардан келаётганди демак. Хонада ёлғиз эдим. Чанқоқдан томоғим қуриганди. Бир амаллаб еримдан турдим. Бошим сал айлангандек бўлди. Оғриқ қолдирувчи деб берган дорисида бир гап борга ўхшайди.
Аввалари ҳам бошим оғрир эди. Фақат бир ситрамон ёки тримолдан оғриғи қолиб кетарди. Оёқларим нимжон эди. Бир-икки қадам ташлаган эдим. Оёқларим титрагани сездим. Чироқлар ўчиқ фақат экран ёруғлиги бор эди хонада. Бир амаллаб ошхонага етиб олсам, қониб сув ичишим керак. Ошхона деб тахмин қилган ерга етганимда ичкарида хира чироқ ёнганини ва у ерда орқаси ўгирилган ҳола ўтирган Фирдавсга кўзим тушди. Рўпарадади ойнада акси тушиб турар эди. Деярли доим мукаммал кўринишга эга бўлган Фирдавсни оддий уй кийимида яна сочлари тўзиган кўриш бошқача экан.
Кўринишидан чалғиган кўзим унинг олдида турган нарсани кўриб ҳайратга тушди. Ўтирган ўриндиғида боши орқага эгик бўлган Фирдавс мени пайқамади деган умид билан тезда ўзимни ортга олдим. Бу ердан тезроқ кетишим керак эди. Тезда сумкамни қўйган ердан олиб чиқиш эшигига яқинлашдим. Эшикни секин очиб ҳечкимга билдирмай чиқишим керак эди. Фақат калит билан қулфланганини кўриб ичимдаги ваҳима баттар орта бошлади.
Бошқа чиқиш топиш илинжида ортимга ўгирилганимда, кўзи қон тўлгандек қизарган Фирдавс билан юзма- юз бўлдим. Ҳардоимгидек ўткир қараган нигоҳлари ерини бироз аввал томирдан олган гиёҳванд моддаси таъсиридаги нигоҳлари қўрқитарди.
“Қаерга?”,-деб сўради кўзимга қараб. Унинг бу юзини ва оҳангини олдин кўрмаган ва эшитмаган эдим.
“Уйга кетаман кеч бўлди”,-деб юмшоқроқ гапиришга ҳаракат қилардим.
“Вой-вой! Режалар унақа эмас эди"
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤67👍16🤔15🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум!
Ҳайрли кеч!
Ҳурматли каналимиз обуначилари ҳамда каналимизни зимдан кузатувчилари!
Омонат дунёда омонмисиз?!
Каналимиз орқали мен билан ёнма туриб мени қўллаб қувватлаб турганликларингиз учун сизларга ўз миннатдорчилигимни билдираман!
Аллоҳ барчангизни умрингизни зиёда қилсин!
Яхши инсонларим борингизга шукур!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳайрли кеч!
Ҳурматли каналимиз обуначилари ҳамда каналимизни зимдан кузатувчилари!
Омонат дунёда омонмисиз?!
Каналимиз орқали мен билан ёнма туриб мени қўллаб қувватлаб турганликларингиз учун сизларга ўз миннатдорчилигимни билдираман!
Аллоҳ барчангизни умрингизни зиёда қилсин!
Яхши инсонларим борингизга шукур!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19🥰3
#Қарғалар_маҳкамаси
135-қисм
“Вой-вой! Режалар унақа эмас эди. Уйқудаги гўзални уйғотиб қўймай деб бошқа ерда ўтиргандим. Бу эртак бундай якун топмаслиги керак. Уйқудаги гўзалнинг ўзи эмас бир бўсадан уйғаниши....”,-деб менга жуда яқин масофага яқинлашган эди.Эпчиллик қилиб қўлидан қочдим.
“Нималар деяпсан? Эшикни оч, уйимга кетаман!”,-деб овозим титрарди.
Қочган томонимга қараб у ҳам юриб келарди.
“Ҳали гаплашадиган гап кўп. Чароснинг қотилини....қарғаларни......у * Хуршидни”,-деганида Фирдавсни ҳақидаги содда тушунчаларимга пушаймон бўлдим.
“Бу аҳволда гаплашадиган гап қолмади”,-деганимда қўлимнинг юқори қисми, елкамнинг пастроқғидан жуда қаттиқ ушлаб олди.
Жоним оғриди. Гиёҳванд модда таъсирида эканини билганимдан унга қаттиқ қаршилик қилишга қўрқдим. Овозимни ичимга ютдим. Бор кучи билан мени ўзига торди. Қулоғим остига эса,
“Сенга қўпўл муомала ёқадими? Истаган муомалангни оласан унда. Ҳозир эса, юр мен билан”,-деб мени ичкарига судради.
Кўзимдан ёш оқа бошлади. Оёғим ҳар қанча оғир юрмасин, Фирдавс бор кучи билан мени юритишга ҳаракат қиларди. Телевизор қўйилган хонага кирдик. Экранда ҳали ҳам оилавий архивдан видео кетарди. Унда ота Турғунов ва кичик Чарос легодан ўйин ўйнаётган тасвир бор эди. Овозларга қараганда, тасвирга олаётган Фирдавс эди.
Мени диванга шунақа қаттиқ иттариб юбордики, оғирлигим куч билан аралашганда, диван ердан силжигандек бўлди. Йиғимни ортиқ яшира олмас эдим. Юзига қарадим шавфқат учқунлари қидирардим. Аммо йўқ. Кунлаб менга илтифотли смслар ёзган, ҳар учрашганда гулар ҳадия қилган одам бошқа-ю, мени ўлдиришга тайёр турган ваҳший бошқа.
Атрофга қараб онасини қидира бошладим. Фирдавс хона ичида юрарди. Ақли-ҳуши жойида эмаслиги маълум. Бундай ҳолатларда қотиллик қилиши ҳеч гап эмас. Ким эди энг сўнг гиёҳванд модда таъсирида жиноят ишлаган?
Уч яшар гўдакни ваҳшиярча ўлдирган бири бор эди. Охирида эслай олмайман деганди. Қандай қутилар эдим бунинг қўлидан? Ҳар томонга аланглаганимни кўриб,
“Бекорга қидирма онам уйқу дорисини ичганда бомба портласа эшитмайди”,-деб мени баттар қўрқитди.
Бундай хавфли инсонларнинг жамиятда юриши, бутун одамзотга жазо. Экранда кўриниб турган лавҳаларнинг овозини пасайтирди. Қўлида эса, кичик чақи пичоққа ўхшаган нарсанинг учини кўриб қолдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
135-қисм
“Вой-вой! Режалар унақа эмас эди. Уйқудаги гўзални уйғотиб қўймай деб бошқа ерда ўтиргандим. Бу эртак бундай якун топмаслиги керак. Уйқудаги гўзалнинг ўзи эмас бир бўсадан уйғаниши....”,-деб менга жуда яқин масофага яқинлашган эди.Эпчиллик қилиб қўлидан қочдим.
“Нималар деяпсан? Эшикни оч, уйимга кетаман!”,-деб овозим титрарди.
Қочган томонимга қараб у ҳам юриб келарди.
“Ҳали гаплашадиган гап кўп. Чароснинг қотилини....қарғаларни......у * Хуршидни”,-деганида Фирдавсни ҳақидаги содда тушунчаларимга пушаймон бўлдим.
“Бу аҳволда гаплашадиган гап қолмади”,-деганимда қўлимнинг юқори қисми, елкамнинг пастроқғидан жуда қаттиқ ушлаб олди.
Жоним оғриди. Гиёҳванд модда таъсирида эканини билганимдан унга қаттиқ қаршилик қилишга қўрқдим. Овозимни ичимга ютдим. Бор кучи билан мени ўзига торди. Қулоғим остига эса,
“Сенга қўпўл муомала ёқадими? Истаган муомалангни оласан унда. Ҳозир эса, юр мен билан”,-деб мени ичкарига судради.
Кўзимдан ёш оқа бошлади. Оёғим ҳар қанча оғир юрмасин, Фирдавс бор кучи билан мени юритишга ҳаракат қиларди. Телевизор қўйилган хонага кирдик. Экранда ҳали ҳам оилавий архивдан видео кетарди. Унда ота Турғунов ва кичик Чарос легодан ўйин ўйнаётган тасвир бор эди. Овозларга қараганда, тасвирга олаётган Фирдавс эди.
Мени диванга шунақа қаттиқ иттариб юбордики, оғирлигим куч билан аралашганда, диван ердан силжигандек бўлди. Йиғимни ортиқ яшира олмас эдим. Юзига қарадим шавфқат учқунлари қидирардим. Аммо йўқ. Кунлаб менга илтифотли смслар ёзган, ҳар учрашганда гулар ҳадия қилган одам бошқа-ю, мени ўлдиришга тайёр турган ваҳший бошқа.
Атрофга қараб онасини қидира бошладим. Фирдавс хона ичида юрарди. Ақли-ҳуши жойида эмаслиги маълум. Бундай ҳолатларда қотиллик қилиши ҳеч гап эмас. Ким эди энг сўнг гиёҳванд модда таъсирида жиноят ишлаган?
Уч яшар гўдакни ваҳшиярча ўлдирган бири бор эди. Охирида эслай олмайман деганди. Қандай қутилар эдим бунинг қўлидан? Ҳар томонга аланглаганимни кўриб,
“Бекорга қидирма онам уйқу дорисини ичганда бомба портласа эшитмайди”,-деб мени баттар қўрқитди.
Бундай хавфли инсонларнинг жамиятда юриши, бутун одамзотга жазо. Экранда кўриниб турган лавҳаларнинг овозини пасайтирди. Қўлида эса, кичик чақи пичоққа ўхшаган нарсанинг учини кўриб қолдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🤔44❤19😢14👍8🔥8
#Қарғалар_маҳкамаси
Бонус!
136-қисм
“Кабутар қандай овланади биласанми?”,-деб менга қараб юриб келарди.
Бошим билан йўқ деб жавоб қилдим.
“Сен билан бир нарсани келишиб олайлик. Мен сенга савол берганда овоз чиқариб жавоб берасан тушунарлими?”,-деб бор важоҳати билан бақирганди.
Наҳот атрофда қўни қўшни йўқ эди. Булар қандай оила буларнинг кимлигини нима иш қилишини биров билмайдими?
“Демак, нима экан кабутар қандай овланар экан?”
“Билллмадим”,-деб зўрға овоз чиқардим
“Баландроқ!!!”
“Билмайман!”,-деб йиғламсираб жавоб қайтрадим.
“Кабутар қўлга тез ўрганадиган қуш. Унга икки ем, дон бердингми айни ерга қайтиб келаверади. Хавфни сезмайди”,-деди бу сафар пастроқ гаприб.
“Мендан нима истайсан?”,-деб ниятини сўрадим.
“Сендан яхши терговчи чиққан экан Пуаро хоним. Фақат бурнингни ҳар қаерга тиқаверишинг яхши эмас”,-деб тобора менга яқин келди.
“Мен…”
“Тишшҳ! У чиройли бўйнинг кесилишини истамасанг мени яхшилаб эшитиб ол”
Чаққиси чап қўлида эди. Кўзларига қарашга қўрқар эдим.
“Мен сенга нима қилдим?”,-деб зўғра сўрадим.
“Нималар қилмадинг-ки? Онамни алдаб, мен аспирантман деб уйгача келишлар. Ёлғондан кафедрада ишлайман деб ойин ўйнашлар. Ҳамма ахмоқ, бир сен ва у тўданг ақллими?”,-деб сочимдан қаттиқ ушлаб олди.
Овозим борича бақирган эдим. Пичоғини кўрсатди ва овозим сўзсиз йиғига айланди.
“Чаросдек овозинг ўчишини истамасанг, у тилингни ют тушундингми?”,-деганида бошимни қимирлатган эдим
“Мен сенга нима дедим?”,-деб дўқ урди.
“Тушундим”
“Чароснинг ишини қандай очганг бўлсанг, шундай ёпасан!”
“Мен очганим йўқ”,-деб уни ишонтиришга ҳаракат қилдим.
“Ёлғон гапирма! Сен очдинг! Сен ҳамманинг миясига қўйдинг!”,-деб қулоғим остида бақирди.
“Мен эмас, илтимос қўйиб юбор. Ҳеч кимга ҳеч нарса айтмайман”,-деб ёлвора бошладим.
“Кетасан, ҳа демай қаҳрамонларинг келиб қолади. Сени бугун қўйиб юборишим, эртага қайтиб тутишимга тўсиқ эмас. Ҳозир шу ерда, бўйнингга пичоқ тортсам ўлигингни биров топа олмайди. Лекин сен билан ҳали ишим тугамади. Чароснинг жиноят ишини, тергов бўлимга қайтариб бердирасан, тушундингми? Қотил йўқ, топилмади ва бу иш ёпилади”,-деганида кўзларимни юмдим.
Бечора Чарос сен қандай инсонлар орасида яшадинг?
“У эски ўйнашинга нима ваъда қиласан билмадим. Лекин уни ҳам овозини ўчирасан!”,-деб сочимни янада қаттиқ тортди.
“Чарос бир қ****қ эди ва ҳаққини олди. Сен ҳам йўқ бўлиб кетишни истамасанг, айтганларимни сўзсиз бажарасан эшитдингми?!”
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бонус!
136-қисм
“Кабутар қандай овланади биласанми?”,-деб менга қараб юриб келарди.
Бошим билан йўқ деб жавоб қилдим.
“Сен билан бир нарсани келишиб олайлик. Мен сенга савол берганда овоз чиқариб жавоб берасан тушунарлими?”,-деб бор важоҳати билан бақирганди.
Наҳот атрофда қўни қўшни йўқ эди. Булар қандай оила буларнинг кимлигини нима иш қилишини биров билмайдими?
“Демак, нима экан кабутар қандай овланар экан?”
“Билллмадим”,-деб зўрға овоз чиқардим
“Баландроқ!!!”
“Билмайман!”,-деб йиғламсираб жавоб қайтрадим.
“Кабутар қўлга тез ўрганадиган қуш. Унга икки ем, дон бердингми айни ерга қайтиб келаверади. Хавфни сезмайди”,-деди бу сафар пастроқ гаприб.
“Мендан нима истайсан?”,-деб ниятини сўрадим.
“Сендан яхши терговчи чиққан экан Пуаро хоним. Фақат бурнингни ҳар қаерга тиқаверишинг яхши эмас”,-деб тобора менга яқин келди.
“Мен…”
“Тишшҳ! У чиройли бўйнинг кесилишини истамасанг мени яхшилаб эшитиб ол”
Чаққиси чап қўлида эди. Кўзларига қарашга қўрқар эдим.
“Мен сенга нима қилдим?”,-деб зўғра сўрадим.
“Нималар қилмадинг-ки? Онамни алдаб, мен аспирантман деб уйгача келишлар. Ёлғондан кафедрада ишлайман деб ойин ўйнашлар. Ҳамма ахмоқ, бир сен ва у тўданг ақллими?”,-деб сочимдан қаттиқ ушлаб олди.
Овозим борича бақирган эдим. Пичоғини кўрсатди ва овозим сўзсиз йиғига айланди.
“Чаросдек овозинг ўчишини истамасанг, у тилингни ют тушундингми?”,-деганида бошимни қимирлатган эдим
“Мен сенга нима дедим?”,-деб дўқ урди.
“Тушундим”
“Чароснинг ишини қандай очганг бўлсанг, шундай ёпасан!”
“Мен очганим йўқ”,-деб уни ишонтиришга ҳаракат қилдим.
“Ёлғон гапирма! Сен очдинг! Сен ҳамманинг миясига қўйдинг!”,-деб қулоғим остида бақирди.
“Мен эмас, илтимос қўйиб юбор. Ҳеч кимга ҳеч нарса айтмайман”,-деб ёлвора бошладим.
“Кетасан, ҳа демай қаҳрамонларинг келиб қолади. Сени бугун қўйиб юборишим, эртага қайтиб тутишимга тўсиқ эмас. Ҳозир шу ерда, бўйнингга пичоқ тортсам ўлигингни биров топа олмайди. Лекин сен билан ҳали ишим тугамади. Чароснинг жиноят ишини, тергов бўлимга қайтариб бердирасан, тушундингми? Қотил йўқ, топилмади ва бу иш ёпилади”,-деганида кўзларимни юмдим.
Бечора Чарос сен қандай инсонлар орасида яшадинг?
“У эски ўйнашинга нима ваъда қиласан билмадим. Лекин уни ҳам овозини ўчирасан!”,-деб сочимни янада қаттиқ тортди.
“Чарос бир қ****қ эди ва ҳаққини олди. Сен ҳам йўқ бўлиб кетишни истамасанг, айтганларимни сўзсиз бажарасан эшитдингми?!”
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤56🤔24👍15⚡6😢3🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨Х А Й Р Л И Т У Н
М E Х Р И Б О Н Л А Р И М✨
Фалакка ҳукм этар тангридай бўлсам,
Фалакни қилардим ўртадан барҳам.
Янгидан шундай бир фалак тузардим,
Яхшилар тилакка етарди ул дам.
✨ХАЙРЛИ ТУН
✨АЗИЗЛАРИМ ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
М E Х Р И Б О Н Л А Р И М✨
Фалакка ҳукм этар тангридай бўлсам,
Фалакни қилардим ўртадан барҳам.
Янгидан шундай бир фалак тузардим,
Яхшилар тилакка етарди ул дам.
✨ХАЙРЛИ ТУН
✨АЗИЗЛАРИМ ЯХШИ ДАМ ОЛИНГ!!!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸Aссалому алайкум.🌸
Янги гўзал тонг муборак бўлсин!!!
Бугунги бошланган кунингизни Aллоҳ таоло савобли амалларга тўла қилсин.
КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ВА БАРОКАТЛИ БЎЛСИН!
🌺 Меҳрингиз бирдек барчага бўлсин,
🌱 Қалбингиз иймон нурига тўлсин,
🌻 Кунингиз доимо қувончла ўтсин,
🌸 Янги Жума кунингиз муборак бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Янги гўзал тонг муборак бўлсин!!!
Бугунги бошланган кунингизни Aллоҳ таоло савобли амалларга тўла қилсин.
КУНИНГИЗ ХАЙРЛИ ВА БАРОКАТЛИ БЎЛСИН!
🌺 Меҳрингиз бирдек барчага бўлсин,
🌱 Қалбингиз иймон нурига тўлсин,
🌻 Кунингиз доимо қувончла ўтсин,
🌸 Янги Жума кунингиз муборак бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤7
#Қарғалар_маҳкамаси
137-қисм
“Чарос бир қ*қ эди ва ҳаққини олди. Сен ҳам йўқ бўлиб кетишни истамасанг, айтганларимни сўзсиз бажарасан эшитдингми?!”,-деганида,
“Эшитдим”,-дедим.
Орамиздаги хоин ҳар қадамимизни оқизмай- томизмай етказган кўринади. Фирдавснинг ўз синглисни ўлдирганига ҳеч шубҳам қолмади. Жиноий тўдасини пухта режалаган кўринади. Аммо у очиқ қолган ери, Чароснинг ўлими. Чунки йиллар аввал изларни йўқотган бўлсада, барча гувоҳлардан хабарсиз.
“У маҳаллага яна борганингни эшитсам. Бу сафар онанг эмас бутун оилангни йўқ қиламан”,-деган гапи юрагимга ханжардек суқилди.
Фирдавс хавфли эди. Ишлари хавфли. Ёлғиз эмаслигига амин эдик фақат қўли бунчалик узун бўлишини билмасдим. Ҳар қадамда биздан олдинда ҳаракат қилиши. Орамиздаги хоиннинг ишини моҳирона бажаришидан далолат.
Дунё яралибдики инсонларнинг эҳтиёжидан келиб чиқиб касблар шаклланди. Жаннатдан қувилган Одам ато ва Момо ҳавонинг дунё билан иши йўқ эди. Чунки улар абадий жаннатни кўриб келганди. Ер юзидаги ҳеч бир гўзалик ёки бойлик уларни йўлдан ура олмади.
Аммо фарзандлари…
Улардан дунёга келганлар ичида жаннатдан бехабар, дўззах борлигини эса ёдга олишни ҳам истамаган баъзилари дунёга келди. Ва дунёни ўз мулки деб билди. Икки нафс учун ўлди ўлдирди.
Шавфқатсиликнинг энг уч пағоналарига чиқди.
Ер юзида тартиб ўрнатилиши учун бир маҳкама қурилди. У маҳкамада виждон ва қоидага бўйсиниш асос қилиб олинди. Аммо баъзилари ўз маҳкамасини ўзи қуриб, ўз ҳукмини ўзи берди. Натижа эса, қонун ва унинг ҳимоячиларига кўпроқ эҳтиёж туғилди.
Мен бу соҳани танлаганимда, барча танишлар ва яқинлар бу ишнинг ўқиши бошқа лекин унда ишлашнинг хавфини худди юраклари сезишгандек англлатишган эди. Аммо бу бир иш ишқи тушдими қалбингизга, ундан воз кечиш қийин. Гарчи мендек киши, ишқи тушгандан осонликча воз кечиб кета олишни эплай олмагани ошикор бўлди.
Кунига қанча қоида бузилади, жиноят ишланади. Кимларнинг ҳаққи ейилади. Яна кимга керагидан ортиқ имкон яратилиб берилади. Одамзод дунёга юборилгандан бери содир этилган ҳар қоида бузарлик остида биргина нарса ётади “Манфаат”.
Бир уюшган тўда, бир ерда томир отиб ҳар тарафга зарар беришни бошладими, билинки кимлардир бундан мафаатдор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
137-қисм
“Чарос бир қ*қ эди ва ҳаққини олди. Сен ҳам йўқ бўлиб кетишни истамасанг, айтганларимни сўзсиз бажарасан эшитдингми?!”,-деганида,
“Эшитдим”,-дедим.
Орамиздаги хоин ҳар қадамимизни оқизмай- томизмай етказган кўринади. Фирдавснинг ўз синглисни ўлдирганига ҳеч шубҳам қолмади. Жиноий тўдасини пухта режалаган кўринади. Аммо у очиқ қолган ери, Чароснинг ўлими. Чунки йиллар аввал изларни йўқотган бўлсада, барча гувоҳлардан хабарсиз.
“У маҳаллага яна борганингни эшитсам. Бу сафар онанг эмас бутун оилангни йўқ қиламан”,-деган гапи юрагимга ханжардек суқилди.
Фирдавс хавфли эди. Ишлари хавфли. Ёлғиз эмаслигига амин эдик фақат қўли бунчалик узун бўлишини билмасдим. Ҳар қадамда биздан олдинда ҳаракат қилиши. Орамиздаги хоиннинг ишини моҳирона бажаришидан далолат.
Дунё яралибдики инсонларнинг эҳтиёжидан келиб чиқиб касблар шаклланди. Жаннатдан қувилган Одам ато ва Момо ҳавонинг дунё билан иши йўқ эди. Чунки улар абадий жаннатни кўриб келганди. Ер юзидаги ҳеч бир гўзалик ёки бойлик уларни йўлдан ура олмади.
Аммо фарзандлари…
Улардан дунёга келганлар ичида жаннатдан бехабар, дўззах борлигини эса ёдга олишни ҳам истамаган баъзилари дунёга келди. Ва дунёни ўз мулки деб билди. Икки нафс учун ўлди ўлдирди.
Шавфқатсиликнинг энг уч пағоналарига чиқди.
Ер юзида тартиб ўрнатилиши учун бир маҳкама қурилди. У маҳкамада виждон ва қоидага бўйсиниш асос қилиб олинди. Аммо баъзилари ўз маҳкамасини ўзи қуриб, ўз ҳукмини ўзи берди. Натижа эса, қонун ва унинг ҳимоячиларига кўпроқ эҳтиёж туғилди.
Мен бу соҳани танлаганимда, барча танишлар ва яқинлар бу ишнинг ўқиши бошқа лекин унда ишлашнинг хавфини худди юраклари сезишгандек англлатишган эди. Аммо бу бир иш ишқи тушдими қалбингизга, ундан воз кечиш қийин. Гарчи мендек киши, ишқи тушгандан осонликча воз кечиб кета олишни эплай олмагани ошикор бўлди.
Кунига қанча қоида бузилади, жиноят ишланади. Кимларнинг ҳаққи ейилади. Яна кимга керагидан ортиқ имкон яратилиб берилади. Одамзод дунёга юборилгандан бери содир этилган ҳар қоида бузарлик остида биргина нарса ётади “Манфаат”.
Бир уюшган тўда, бир ерда томир отиб ҳар тарафга зарар беришни бошладими, билинки кимлардир бундан мафаатдор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤51😢16🤔8👍6😁2🥰1💔1
#Қарғалар_маҳкамаси
138-қисм
Бир уюшган тўда, бир ерда томир отиб ҳар тарафга зарар беришни бошладими, билинки кимлардир бундан мафаатдор. Оддий халқ бир гуруҳни ҳимоя қилиб уни кўтара олмайди. Аммо ўша оддий халқ ичидан чиқиб кўтарилганлар, у тўдалар билан тил бириктира олади. Буни кўриб билиб келяпмиз.
Қўл-юзимни ювиб, уст-бошимни тузатсам-да, кўзимдаги ҳадикни кетказа олмадим. Мени эшик олдида кутаётган Фирдавс олдига худди ҳеч нарса бўлмагандек чиқмоғим лозим. Ҳамманинг кўзи унда бўлган пайтда, мени гумдон қила олмас эди. Аммо керакли қўрқувни бериб ишимга аралашма деган аниқ тушунчани менга етказиб бўлди.
Ташқарига чиққанимда машинаси олдида мени кутарди. Худди соатлар аввал илтифотли ва назокат билан аёлларга муомала қиладиган киши туради. Машина эшигини менга очишдан аввал юзимга ва уст бошимга қаради.
“Бироз чеҳрангизни очинг Зумрадхон. Сизни олгани келишди. Фақат улардан кечикиш сабабини ҳам сўранг майлими? Бу ксерия копия хоналарида қамалиш билан севги исбот қилинмайди”,-деб кўзини қисди.
Фирдавс деганлари ҳар қадамимиздан хабардор эди. Ким билади у хоинни қанчага сотиб олди? Балки шунинг учун ҳам унинг ишини ҳеч ким буза олмаётган эди. Мен ҳали машинага ўтиришга улгурмай,
“Зумрад!”,-деб исмимни чақиришди.
Эшитган овозимдан уввос солиб йиғлагим келди. Фақат ёнимда турган вахшийнинг нигоҳларидан ва бироз аввал қилган пўписа ва дўқларидан ўзимни зўрға қўлга олдим.
“Иэ, Зумрадхон! Қаранг сиздан хавотир олиб келишибди”,-деб ролини ўйнашни бошлади.
Ортимга ўгирилганда Юсуф билан кўз- кўзга келдим. Унга қараб ютинганимни ёнимдаги сезди шекилли, томоғини бир қириб олди. Сени олиб кетишади деганидан, ярим соат ўтиб Юсуф келган эди, мени олгани. Агар бақир- чақир қилсам ёки бирор ножўя ҳаракат қилсам, манзили ва нима иш қилишигача санаб берган яқинларимга зарар бериш билан таҳдид қилганди. Акам ва онамнинг аварияси, қандай акамнинг хатоси деб ўтиб кетилган бўлса, бир қарабсан-ки, уйига ўт кетиб ёки ишлатадиган газ балонлари портлаб оилам зарар кўришини айтганди.
Юсуф мен томонга юриб келар экан, миямда қуйилган бир савол- шу пайтгача махсус хизмат қаерда эди?
“Зумрадхон онам билан гаплашгани келганди. Афсус қон босими тушиб бироз беътобланиб қолди. Яқинларининг телефон рақами бизда йўқ. Ёнларида бир алоқа воситаси ҳам йўқ экан”,-деганда Юсуфнинг қўллари мушт бўлганини кўрдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
138-қисм
Бир уюшган тўда, бир ерда томир отиб ҳар тарафга зарар беришни бошладими, билинки кимлардир бундан мафаатдор. Оддий халқ бир гуруҳни ҳимоя қилиб уни кўтара олмайди. Аммо ўша оддий халқ ичидан чиқиб кўтарилганлар, у тўдалар билан тил бириктира олади. Буни кўриб билиб келяпмиз.
Қўл-юзимни ювиб, уст-бошимни тузатсам-да, кўзимдаги ҳадикни кетказа олмадим. Мени эшик олдида кутаётган Фирдавс олдига худди ҳеч нарса бўлмагандек чиқмоғим лозим. Ҳамманинг кўзи унда бўлган пайтда, мени гумдон қила олмас эди. Аммо керакли қўрқувни бериб ишимга аралашма деган аниқ тушунчани менга етказиб бўлди.
Ташқарига чиққанимда машинаси олдида мени кутарди. Худди соатлар аввал илтифотли ва назокат билан аёлларга муомала қиладиган киши туради. Машина эшигини менга очишдан аввал юзимга ва уст бошимга қаради.
“Бироз чеҳрангизни очинг Зумрадхон. Сизни олгани келишди. Фақат улардан кечикиш сабабини ҳам сўранг майлими? Бу ксерия копия хоналарида қамалиш билан севги исбот қилинмайди”,-деб кўзини қисди.
Фирдавс деганлари ҳар қадамимиздан хабардор эди. Ким билади у хоинни қанчага сотиб олди? Балки шунинг учун ҳам унинг ишини ҳеч ким буза олмаётган эди. Мен ҳали машинага ўтиришга улгурмай,
“Зумрад!”,-деб исмимни чақиришди.
Эшитган овозимдан уввос солиб йиғлагим келди. Фақат ёнимда турган вахшийнинг нигоҳларидан ва бироз аввал қилган пўписа ва дўқларидан ўзимни зўрға қўлга олдим.
“Иэ, Зумрадхон! Қаранг сиздан хавотир олиб келишибди”,-деб ролини ўйнашни бошлади.
Ортимга ўгирилганда Юсуф билан кўз- кўзга келдим. Унга қараб ютинганимни ёнимдаги сезди шекилли, томоғини бир қириб олди. Сени олиб кетишади деганидан, ярим соат ўтиб Юсуф келган эди, мени олгани. Агар бақир- чақир қилсам ёки бирор ножўя ҳаракат қилсам, манзили ва нима иш қилишигача санаб берган яқинларимга зарар бериш билан таҳдид қилганди. Акам ва онамнинг аварияси, қандай акамнинг хатоси деб ўтиб кетилган бўлса, бир қарабсан-ки, уйига ўт кетиб ёки ишлатадиган газ балонлари портлаб оилам зарар кўришини айтганди.
Юсуф мен томонга юриб келар экан, миямда қуйилган бир савол- шу пайтгача махсус хизмат қаерда эди?
“Зумрадхон онам билан гаплашгани келганди. Афсус қон босими тушиб бироз беътобланиб қолди. Яқинларининг телефон рақами бизда йўқ. Ёнларида бир алоқа воситаси ҳам йўқ экан”,-деганда Юсуфнинг қўллари мушт бўлганини кўрдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥38❤20🤔9👍7
#Қарғалар_маҳкамаси
139-қисм
У мени доим яхши танирди Мен шундай деб билар эдим. Ҳозирги қадам ташлашимдан ҳам, аҳволим ёмонлигини, қўрқувдан титраганимни сездимикан?
“Телефонини кўтармаганинга биз ҳам хавотир олдик”,-деди Юсуф унинг кўзларига қараб.
“Зумрадхон кўрдингизми, сизни ўйлайдиган дўстларингиз, ҳамкасбларингиз бор”,-деб овози сокин аммо илмоқли эшитиларди.
“Ишхонада унитибман”,-овозим жуда заиф чиқарди.
Юсуф менга яқинлашиб аҳволинг яхшими деган эди, мендан сал ортда турган Фирдавсга қардим. Қўли чўнтагида, менинг ҳаракатларимни кузатарди.
“Ҳа яхшиман, кетайлик”,-дея олдим фақат.
“Зумрадхон, яна келинг. Мақолангизнинг давом эттиришингиз учун қўлимиздан келган ёрдамни аямаймиз”,-деган гапи, асли тескари эди. Агар ишимни бузишни давом этсанг қўлимдан келганни қиламан деган эди.
Бошим билан майли дегандек қилиб, у ердан узоқлашдик. Юсуф оғзини тўлдириб ҳақорат қиларди. Қулоғим унинг гапини эшитсада, мен кўзим бир нуқтага қадалиб қолганди.
“Зумрад, яхшимисан? Нега гапирмайсан?”,-деб кетма-кет сўрарди.
“Нега кеч келдинг?”,-деб кўзимга ёш олдим.
“Зумрад бир билсанг нималар бўлганини?”,-деганда унга қарадим.
“Сендан нима бўлганини эмас, нега кеч келганингни сўрадим”,-дедим ёшим яноқларимдан оқарди.
“Биз…”
“Сиз? Сени сўраяпман, сени?”,-дея бақирдим.
“Зумрад!”
“Бошқа пайт буринимни тагида битардинг-ку? Ҳатто уйимга келишини билиб у ерга келдинг. Бу сафар қаерда қолдиларинг?!”
“Зумрад! Тинчлан ҳозир ҳаммасини тушунтираман”,-деб машинани ката йўлга бурди.
“Қани махсус хизматдагилар? Мен бу одам билан учрашганда, атрофимда бўлади дейишган эди. Қани улар?”
Асабларим чидамай кетди. Ичимда тутган барча кўз ёшларимни оқита бошладим.
“Зумрад! Ҳамма ўз ерида эди. Кафедрадан чиққанингизда, сизни кузатган машина йўлда бировни туртиб кетиб сизнинг изингизни йўқотиб қўйди. Марказ, маҳалладаги одамларга хабар берди. Ҳамма тайёр турганди. Ён маҳалладаги дўконда ёнғин чиқиб, машиналар тирбандлик ясади. Сенинг сигналингни ололмай, телфонингдаги кузатувни мажбур ёқтирдик. Ва нима билайлик, сигнал пойтахтнинг бир чеккасига бизни олиб боришини. Сени соатлаб бошқа туманда қидирдик. Кейин билсак кафедрада ишлайдиган фаррош сенинг телефонларингни топиб, уйига олиб кетган экан. Буларни аниқлаганимизча вақт кетди. Изингни йўқотган эдик. Сени уйига олиб келиши мумкинлигини ўйлаб ҳам кўрмабмиз. Токи кимдир гуруҳга смс жўнатди, балки шу ердадир, деб. Бу орада бошқа туманларда бир аёлнинг жасади топилди деган хабар тарқалди. Ақлимиз чиқиб уни суриштирдик”,-деганида энг бошидан ҳаммаси уюштирилган эканига шубҳам қолмади.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
139-қисм
У мени доим яхши танирди Мен шундай деб билар эдим. Ҳозирги қадам ташлашимдан ҳам, аҳволим ёмонлигини, қўрқувдан титраганимни сездимикан?
“Телефонини кўтармаганинга биз ҳам хавотир олдик”,-деди Юсуф унинг кўзларига қараб.
“Зумрадхон кўрдингизми, сизни ўйлайдиган дўстларингиз, ҳамкасбларингиз бор”,-деб овози сокин аммо илмоқли эшитиларди.
“Ишхонада унитибман”,-овозим жуда заиф чиқарди.
Юсуф менга яқинлашиб аҳволинг яхшими деган эди, мендан сал ортда турган Фирдавсга қардим. Қўли чўнтагида, менинг ҳаракатларимни кузатарди.
“Ҳа яхшиман, кетайлик”,-дея олдим фақат.
“Зумрадхон, яна келинг. Мақолангизнинг давом эттиришингиз учун қўлимиздан келган ёрдамни аямаймиз”,-деган гапи, асли тескари эди. Агар ишимни бузишни давом этсанг қўлимдан келганни қиламан деган эди.
Бошим билан майли дегандек қилиб, у ердан узоқлашдик. Юсуф оғзини тўлдириб ҳақорат қиларди. Қулоғим унинг гапини эшитсада, мен кўзим бир нуқтага қадалиб қолганди.
“Зумрад, яхшимисан? Нега гапирмайсан?”,-деб кетма-кет сўрарди.
“Нега кеч келдинг?”,-деб кўзимга ёш олдим.
“Зумрад бир билсанг нималар бўлганини?”,-деганда унга қарадим.
“Сендан нима бўлганини эмас, нега кеч келганингни сўрадим”,-дедим ёшим яноқларимдан оқарди.
“Биз…”
“Сиз? Сени сўраяпман, сени?”,-дея бақирдим.
“Зумрад!”
“Бошқа пайт буринимни тагида битардинг-ку? Ҳатто уйимга келишини билиб у ерга келдинг. Бу сафар қаерда қолдиларинг?!”
“Зумрад! Тинчлан ҳозир ҳаммасини тушунтираман”,-деб машинани ката йўлга бурди.
“Қани махсус хизматдагилар? Мен бу одам билан учрашганда, атрофимда бўлади дейишган эди. Қани улар?”
Асабларим чидамай кетди. Ичимда тутган барча кўз ёшларимни оқита бошладим.
“Зумрад! Ҳамма ўз ерида эди. Кафедрадан чиққанингизда, сизни кузатган машина йўлда бировни туртиб кетиб сизнинг изингизни йўқотиб қўйди. Марказ, маҳалладаги одамларга хабар берди. Ҳамма тайёр турганди. Ён маҳалладаги дўконда ёнғин чиқиб, машиналар тирбандлик ясади. Сенинг сигналингни ололмай, телфонингдаги кузатувни мажбур ёқтирдик. Ва нима билайлик, сигнал пойтахтнинг бир чеккасига бизни олиб боришини. Сени соатлаб бошқа туманда қидирдик. Кейин билсак кафедрада ишлайдиган фаррош сенинг телефонларингни топиб, уйига олиб кетган экан. Буларни аниқлаганимизча вақт кетди. Изингни йўқотган эдик. Сени уйига олиб келиши мумкинлигини ўйлаб ҳам кўрмабмиз. Токи кимдир гуруҳга смс жўнатди, балки шу ердадир, деб. Бу орада бошқа туманларда бир аёлнинг жасади топилди деган хабар тарқалди. Ақлимиз чиқиб уни суриштирдик”,-деганида энг бошидан ҳаммаси уюштирилган эканига шубҳам қолмади.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤52🤔14🔥10👍7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Агар сизни ҳаёт синаса,
Орзу дард билан сийласа,
Қалбингизни гумон қийнаса,
Сабр қилинг ўтиб кетади...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Орзу дард билан сийласа,
Қалбингизни гумон қийнаса,
Сабр қилинг ўтиб кетади...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8👍4
Кун Совууууқ.🌬🌬🌬
Шу учун қаҳвангизга юлдузчалардан солиб қўйдим. Қалбингизни иситади деган умиддаман.❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Шу учун қаҳвангизга юлдузчалардан солиб қўйдим. Қалбингизни иситади деган умиддаман.❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8
#Қарғалар_маҳкамаси
140-қисм
Фирдавс мени тасодифан уйига таклиф қилмади. Йўлга тушганимизда барибир мени кўндириб уйига олиб келарди. Чунки биларди, маҳаллага бундан аввал ноқоний борганимни, махсус хизмат номидан эмас, туман тергов бўлими формасида борганимдан хабардор. Қилган хатоимни биларди. Ҳуқуқан устимдан ариза ёздирса икки маҳаллада яшайдиган одамга, ишим битти эди.
Бу ҳадик билан юрганимни тахмин қилганди. Шу учун унинг таклифини қабул қилишимдан шубҳаси йўқ эди. Балки йўлда тушиб дўкондан нарса олгани ҳам тасодиф эмас. Телефонимни қувватга қўйганим ёдимда. Сумкамни олгани кирганимда кўзим тушмагани ҳам тасодиф эмасдир?
Юсуф бўлган воқеаларни тушинтирар экан. Унга қарадим. Синчиковлик билан қараган нигоҳларимдан нимадир демоқчи эканимни тушунди.
“Мен сотқин эмасман Зумрад!”
“Машинани тўхтат!”,-деганимда юзида менга ишонмайсанми деган ифода бор эди.
Дарров тўхтатмади. Бироз юриб ҳолироқ ерда йўл чеккасида тўхтатди. Овоз чиқармай қўлимни унга узатдим. Аввалига тушунмади кейин телефонини сўраганимни билиб, ўнг томонидаги бўлмачадан олиб берди. Уни олиб машина бардачогига қўйдим. Ўзим машинадан ҳеч нарса демай тушдим. У ҳам ортимдан тушди. Машинадан анча узоқлашганимизда
“Зумрад! Мендан шубҳаланганингни ҳазм қила олмаяпман”,-деди
“Улар ҳар бир қадамимиздан хабардор. Охирги бир неча йиғилишда орамиздаги хоиндан шубҳаланиб алоҳида мажлис қилмадикми?”,-деб эслатганимда қошларини чимирди.
“Кафедра майли, у ерда бировни сотиб олиш осон. Лекин махсус хизматда кимни сотиб олиш мумкин? Сен сотқин бўлмасанг мен бўлмасам унда учинчи киши бошлиқни ўзими?”,-деганимда.
“Жиннимисан? У одам сотқин бўлса, ўзи нега бизга бу ишни берсин?”,-деб эътирос қилди.
“Унда тоғанг!”,-деганимда кўзлари хонасидан чиқди.
“Зумрад! Сенга у ифлос нима деди билмадим лекин менинг оиламдан сотқин чиқмайди”,-деб овозини кўтарди.
“Ким унда? Ким? Илк кундан ёнингда ликкиллаган Нодирами? Ёки бошқалари? Ксерия копия хонага мени қамганинггача билади”,-деб хўрлигим келиб йиғладим.
“Бинонинг ҳар бурчагида камера бор.У хонага кирганимизни ҳамма кўриши мумкин.Билмадим! Ўзимни ҳам бошим қотди”,-деб қўл- юзини уқалади.
Орамизга бироз жимлик кирди.
“Акамнинг аварияси тасодиф эмаслигини имо қилиб гапирди. Ҳатто бир куни бинолар орасида мени бир киши велосепетда туртиб кетганди. У ҳам тасодифга ўхшамайди”,-дедим ўзимни сал сокинлаштириб.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
140-қисм
Фирдавс мени тасодифан уйига таклиф қилмади. Йўлга тушганимизда барибир мени кўндириб уйига олиб келарди. Чунки биларди, маҳаллага бундан аввал ноқоний борганимни, махсус хизмат номидан эмас, туман тергов бўлими формасида борганимдан хабардор. Қилган хатоимни биларди. Ҳуқуқан устимдан ариза ёздирса икки маҳаллада яшайдиган одамга, ишим битти эди.
Бу ҳадик билан юрганимни тахмин қилганди. Шу учун унинг таклифини қабул қилишимдан шубҳаси йўқ эди. Балки йўлда тушиб дўкондан нарса олгани ҳам тасодиф эмас. Телефонимни қувватга қўйганим ёдимда. Сумкамни олгани кирганимда кўзим тушмагани ҳам тасодиф эмасдир?
Юсуф бўлган воқеаларни тушинтирар экан. Унга қарадим. Синчиковлик билан қараган нигоҳларимдан нимадир демоқчи эканимни тушунди.
“Мен сотқин эмасман Зумрад!”
“Машинани тўхтат!”,-деганимда юзида менга ишонмайсанми деган ифода бор эди.
Дарров тўхтатмади. Бироз юриб ҳолироқ ерда йўл чеккасида тўхтатди. Овоз чиқармай қўлимни унга узатдим. Аввалига тушунмади кейин телефонини сўраганимни билиб, ўнг томонидаги бўлмачадан олиб берди. Уни олиб машина бардачогига қўйдим. Ўзим машинадан ҳеч нарса демай тушдим. У ҳам ортимдан тушди. Машинадан анча узоқлашганимизда
“Зумрад! Мендан шубҳаланганингни ҳазм қила олмаяпман”,-деди
“Улар ҳар бир қадамимиздан хабардор. Охирги бир неча йиғилишда орамиздаги хоиндан шубҳаланиб алоҳида мажлис қилмадикми?”,-деб эслатганимда қошларини чимирди.
“Кафедра майли, у ерда бировни сотиб олиш осон. Лекин махсус хизматда кимни сотиб олиш мумкин? Сен сотқин бўлмасанг мен бўлмасам унда учинчи киши бошлиқни ўзими?”,-деганимда.
“Жиннимисан? У одам сотқин бўлса, ўзи нега бизга бу ишни берсин?”,-деб эътирос қилди.
“Унда тоғанг!”,-деганимда кўзлари хонасидан чиқди.
“Зумрад! Сенга у ифлос нима деди билмадим лекин менинг оиламдан сотқин чиқмайди”,-деб овозини кўтарди.
“Ким унда? Ким? Илк кундан ёнингда ликкиллаган Нодирами? Ёки бошқалари? Ксерия копия хонага мени қамганинггача билади”,-деб хўрлигим келиб йиғладим.
“Бинонинг ҳар бурчагида камера бор.У хонага кирганимизни ҳамма кўриши мумкин.Билмадим! Ўзимни ҳам бошим қотди”,-деб қўл- юзини уқалади.
Орамизга бироз жимлик кирди.
“Акамнинг аварияси тасодиф эмаслигини имо қилиб гапирди. Ҳатто бир куни бинолар орасида мени бир киши велосепетда туртиб кетганди. У ҳам тасодифга ўхшамайди”,-дедим ўзимни сал сокинлаштириб.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤66🤔14❤🔥9👍7
#Қарғалар_маҳкамаси
Бонус!
141-қисм
“Сени огоҳлантирдим Зумрад! Булар гиёвандлик ишидан миллярдлаб пул топади. Иши бузилишини бошласа, сен-у, менга ўхшаб қонун билан қўрқитмайди”
бошқа куч бор. Ва у куч бизни бу йўлдан қайтишимизни истаяпти. Менга очиқча жиноятни суриштиришни бас қил деди”,-деганимда мийиғида кулиб қўйди.
“Зумрад! Сен бу ишдан узоқ турасан. Ҳатто оддий бирор бўлимга ўтказамиз. Хоин ичимизда бўлса у сенинг қўрқиб орқага ўтганингни айтади. Бу тўда ундай ё бундай барибир фош қилинади. Чароснинг жинояти ҳам. Лекин унгача сен зарар кўрмаслигинг керак”,-деб мени кўндиришга уринди.
“Сени ҳам бу ишдан воз кечтиришимни буюрди”,-деганимда кўзларимга қаради.
“Ҳадди сиғса келиб юзимга айтсин!”
“Юсуф, сени бу ишдан воз кечтирмасам, оиламга зарар беришини айтди”,-деб кўзимга ёш олдим.
Юсуф гапларимда ерни тепиб ҳақорат қилди.
“Орамиздаги хоинни топмагунимизча, улар доим бир қадам олдинда юради”,-дедим
Чуқур –чуқур нафас оларди. Бир муддат жим турди. Нималарнидир ўйлай бошлади. Охири менга яқин келди. Ҳатто жуда яқин келди.
“Қўрқма, бир машина секинлашди. Узоқда, лекин бизни кузатгани аниқ”
Қўллари билан юзимни ушлади. Орқага ўгирилмоқчи бўлдим рухсат бермади.
“Ҳозир сен билан бир келишув қиламиз. Бу ердан машинага ўтирганда ва ҳамманинг олдида ўзингни ҳеч нарса бўлмагандек тутишда давом этасан. Ишхонада биров жиноят билан боғлиқ бирор нарса сўраса, бир ерда қотиб қолдик, далил топа олмадик деб баҳона қиламиз”
“Лекин..”
“Мен айтганимни қил. Шунда сотқин бизни бу ишдан воз кечди деб ўйлайди”,-деб кўзларимга қаради.
“Аммо..”
“Аммо сен билан мен Пуаро ва Холмсмиз. Ҳамма воз кечса ҳам, биз адолат учун курашамиз. Ўтмишимиз ҳақида ҳамма деярли билиб бўлди. Ҳамма бизни ярашди деб билсин”,-деганида қошларни чимириш навбати менга келди.
“Бу, ташқарида иш учун учрашишга баҳона”,-деб мега кўзини қисди.
“Сен билан ҳаётда ярашмайман”,-деб кўзига тик қарадим.
“Ярашма майли. Лекин шу хавфдан ва сотқиндан қутилганча ҳамма шундай билсин етади. Шунда махсус хизмат ҳам сени бир баҳона билан Фирдавс билан учрашишга мажбур қила олмайди”,-деди.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бонус!
141-қисм
“Сени огоҳлантирдим Зумрад! Булар гиёвандлик ишидан миллярдлаб пул топади. Иши бузилишини бошласа, сен-у, менга ўхшаб қонун билан қўрқитмайди”
бошқа куч бор. Ва у куч бизни бу йўлдан қайтишимизни истаяпти. Менга очиқча жиноятни суриштиришни бас қил деди”,-деганимда мийиғида кулиб қўйди.
“Зумрад! Сен бу ишдан узоқ турасан. Ҳатто оддий бирор бўлимга ўтказамиз. Хоин ичимизда бўлса у сенинг қўрқиб орқага ўтганингни айтади. Бу тўда ундай ё бундай барибир фош қилинади. Чароснинг жинояти ҳам. Лекин унгача сен зарар кўрмаслигинг керак”,-деб мени кўндиришга уринди.
“Сени ҳам бу ишдан воз кечтиришимни буюрди”,-деганимда кўзларимга қаради.
“Ҳадди сиғса келиб юзимга айтсин!”
“Юсуф, сени бу ишдан воз кечтирмасам, оиламга зарар беришини айтди”,-деб кўзимга ёш олдим.
Юсуф гапларимда ерни тепиб ҳақорат қилди.
“Орамиздаги хоинни топмагунимизча, улар доим бир қадам олдинда юради”,-дедим
Чуқур –чуқур нафас оларди. Бир муддат жим турди. Нималарнидир ўйлай бошлади. Охири менга яқин келди. Ҳатто жуда яқин келди.
“Қўрқма, бир машина секинлашди. Узоқда, лекин бизни кузатгани аниқ”
Қўллари билан юзимни ушлади. Орқага ўгирилмоқчи бўлдим рухсат бермади.
“Ҳозир сен билан бир келишув қиламиз. Бу ердан машинага ўтирганда ва ҳамманинг олдида ўзингни ҳеч нарса бўлмагандек тутишда давом этасан. Ишхонада биров жиноят билан боғлиқ бирор нарса сўраса, бир ерда қотиб қолдик, далил топа олмадик деб баҳона қиламиз”
“Лекин..”
“Мен айтганимни қил. Шунда сотқин бизни бу ишдан воз кечди деб ўйлайди”,-деб кўзларимга қаради.
“Аммо..”
“Аммо сен билан мен Пуаро ва Холмсмиз. Ҳамма воз кечса ҳам, биз адолат учун курашамиз. Ўтмишимиз ҳақида ҳамма деярли билиб бўлди. Ҳамма бизни ярашди деб билсин”,-деганида қошларни чимириш навбати менга келди.
“Бу, ташқарида иш учун учрашишга баҳона”,-деб мега кўзини қисди.
“Сен билан ҳаётда ярашмайман”,-деб кўзига тик қарадим.
“Ярашма майли. Лекин шу хавфдан ва сотқиндан қутилганча ҳамма шундай билсин етади. Шунда махсус хизмат ҳам сени бир баҳона билан Фирдавс билан учрашишга мажбур қила олмайди”,-деди.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤48👍30🥰6🤔4