#Қарғалар_маҳкамаси
Бонус
111-қисм
“Яхшимисан? Бирор еринг оғрияптими?”,-деб сўрар эди уялмай.
Бошим билан қимирлатиб тасдиқладим.
“Йўлда бирор касалхона чиқиб қолар.Марказроқ ергача чидай оласанми?”,-деганида совуқ ва маъносиз қарар эдим кўзларига.
У ҳам буни кўриб билиб турар эди албатта.
“Қўрқитма мени.Бирор нима, де!”,-деб қўлларимни ушлади.
Кўзим қўлларимизга тушди.
Ҳис йўқ эди.
Ичим бўм- бўш, шунчаки қараб турар эдим.
“Кечир мени, илтимос!”,-деб ёлворди гўё.
Яна бошимни чайқаб жавоб қилдим- “асло!”
“На сени кечираман ва на шунча йил қийналган ўзимни.”
Овозим паст, оҳангим бир текис чиқарди. Руҳсиз эдим.
“Севги энг қиммат шаробга ўхшайди, йиллар ўтсада таъми ва қиймати янада ошади”,-деганида қошимни чимирдим.
“Аҳмоқ алкаш!”- бетига бир тушурдим.
“У эскирган севгингни ол-да! Бориб ариқда думала. Шароб эмиш!”
“Нима қилдим мен сенга?”,-деб қўли билан юзини ушларди.
“Нима қилмаганингни айт! Шунча гапинг бор экан. Ўша вақт келиб айтмайсанми ўзимга. Мен йиллаб ўзимдан айб қидирдим. Шаҳарлик қизлардек бўла олмадим. Бир чўпон қизи эдим. Кўринишим етарсиз келди.Яна нима нималар ўйладим. Мен сен ноинсофнинг нафасимда изинг бор дея бошқасига ёр бўлишдан уялдим.Ўзимни дунёдаги энг кирланган қиз ҳисобладим”,-кўз ёшим томсада, бурним суви оқсада эътибор қилмай унга бақирар эдим.
“Зумрад!Сенга ҳамма...”
“Гапирма бошқа! Бўлди қил! Ҳаммасини тушунтириш фурсатинг бўганида индамай кетиб қолдинг. Энди ҳам индама.Марказдаги бекатларда мени тушир. Ёки ортга олиб кет! Сен номард билан кетгандан кўра ўша тўр....”
Навбатдаги тарсакини нафасим ўзимга келганида еди.
“Агар яна бир марта ҳаддингдан ошсанг, у калтош тоғанг ҳам сени таний олмайдиган даражада башарангни бузаман тушундингми!!?”,-деб бақирганимда бурнимдан оқаётган сув буғга айлана бошлади.
“Бўлди! Кечирасан.Сенга мажбур эдим, қурбон этилдим деб айтяпманку?”,-деб ҳайдовчи томондаги ойнага яхшигана ёпишди.
“Ооо, қандай гўзал бу олам. Сен оилангни қурбони бўл! Мен бадбахт эса, сени? Сиз мазза қилиб Туркияда денгиз бўйларида яшаб, бола-чақали бўлинг. Мен кафедрадан моргга, моргдан яна ёлғизлигимга чопай!”,-деб қўлимни бир –бирига урдим.
“Баъзан қанчалар олисга кетсанг кет, лекин юрагинг қўйиб кетган ерингда қолар экан”,-деди кўзларимга қараб.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бонус
111-қисм
“Яхшимисан? Бирор еринг оғрияптими?”,-деб сўрар эди уялмай.
Бошим билан қимирлатиб тасдиқладим.
“Йўлда бирор касалхона чиқиб қолар.Марказроқ ергача чидай оласанми?”,-деганида совуқ ва маъносиз қарар эдим кўзларига.
У ҳам буни кўриб билиб турар эди албатта.
“Қўрқитма мени.Бирор нима, де!”,-деб қўлларимни ушлади.
Кўзим қўлларимизга тушди.
Ҳис йўқ эди.
Ичим бўм- бўш, шунчаки қараб турар эдим.
“Кечир мени, илтимос!”,-деб ёлворди гўё.
Яна бошимни чайқаб жавоб қилдим- “асло!”
“На сени кечираман ва на шунча йил қийналган ўзимни.”
Овозим паст, оҳангим бир текис чиқарди. Руҳсиз эдим.
“Севги энг қиммат шаробга ўхшайди, йиллар ўтсада таъми ва қиймати янада ошади”,-деганида қошимни чимирдим.
“Аҳмоқ алкаш!”- бетига бир тушурдим.
“У эскирган севгингни ол-да! Бориб ариқда думала. Шароб эмиш!”
“Нима қилдим мен сенга?”,-деб қўли билан юзини ушларди.
“Нима қилмаганингни айт! Шунча гапинг бор экан. Ўша вақт келиб айтмайсанми ўзимга. Мен йиллаб ўзимдан айб қидирдим. Шаҳарлик қизлардек бўла олмадим. Бир чўпон қизи эдим. Кўринишим етарсиз келди.Яна нима нималар ўйладим. Мен сен ноинсофнинг нафасимда изинг бор дея бошқасига ёр бўлишдан уялдим.Ўзимни дунёдаги энг кирланган қиз ҳисобладим”,-кўз ёшим томсада, бурним суви оқсада эътибор қилмай унга бақирар эдим.
“Зумрад!Сенга ҳамма...”
“Гапирма бошқа! Бўлди қил! Ҳаммасини тушунтириш фурсатинг бўганида индамай кетиб қолдинг. Энди ҳам индама.Марказдаги бекатларда мени тушир. Ёки ортга олиб кет! Сен номард билан кетгандан кўра ўша тўр....”
Навбатдаги тарсакини нафасим ўзимга келганида еди.
“Агар яна бир марта ҳаддингдан ошсанг, у калтош тоғанг ҳам сени таний олмайдиган даражада башарангни бузаман тушундингми!!?”,-деб бақирганимда бурнимдан оқаётган сув буғга айлана бошлади.
“Бўлди! Кечирасан.Сенга мажбур эдим, қурбон этилдим деб айтяпманку?”,-деб ҳайдовчи томондаги ойнага яхшигана ёпишди.
“Ооо, қандай гўзал бу олам. Сен оилангни қурбони бўл! Мен бадбахт эса, сени? Сиз мазза қилиб Туркияда денгиз бўйларида яшаб, бола-чақали бўлинг. Мен кафедрадан моргга, моргдан яна ёлғизлигимга чопай!”,-деб қўлимни бир –бирига урдим.
“Баъзан қанчалар олисга кетсанг кет, лекин юрагинг қўйиб кетган ерингда қолар экан”,-деди кўзларимга қараб.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤61👍17🔥9❤🔥4
#Қарғалар_маҳкамаси
112-қисм
“Ташлаб кетган ерингда, дейишга ҳам жасорат керак баъзан. Чунки инсонлар нимани бир чеккага ташлайди, биласанми? Кераксиз ва ишига ярамаган нарсани шунчаки улоқтириб ортига қарамай кетади.Видолашмайди ҳатто.Лекин билишмайдики, кетган эмас, қолганга аслида алвидо дейишга фурсат берилмаган бўлади. Мана бугун эскифурушга ҳам берилмайдиган даражада эскирган қалбим билан сенга алвидо деяпман. Ва сен буни эшитаяпсан. Узоқ бўлди. Майли лекин тоззасидан, юзингга қарата бўлди.”
“Аммо кўзларинг алвидо демаяпти?”,-деб жилмайиб мени юмшатмоқчи бўлаётган эди.
“Бу кўзларга кўп ишонма.Олдидаги манзарани алиштирсанг бошқасига мафтун бўлииииб қолади”,-деб жавоб қайтардим бор жиддиятим билан.
“У кўзларга мени кўзларимдек қараган олақарғанинг кўзини ӯяман”,-деганида кинояли кулдим.
“Билганингни қил. Менга деса ўзингни ос, лекин фойдаси йўқ. Бугун мен учун сен ўлдинг. Йўқ –йўқ ўлган эдинг, фақат кўмилмаган эдинг. Орамизда бир даъво қолмади ва адиос(испан тилида алвидо)”,-деб қўлим хайр дегандек қимирлатдим.
Нигоҳимни ундан олиб қочирдим.
“Бунчалар шафқатсиз бўлма!”,-деб овози ичига кетди.
“Қақшатиб кетган йилларинг эвазига ҳисоблаб қўй”,-дедим жеркиб.
Ичимдан мен танимаган бир Зумрад чиққан эди.Жим кетсам, ҳеч нарсага парво қилмасам бўлар эди. Фақат бу сафар эмас. Йиллаб бировлардан ўзимни олиб қочдим. Катта даврада бошқаларга гап отилсада ўзимга тордим. Қари қиз деган тамғани мен едим.Бир гапи бордирда, эр хушлайди деган туҳматларни эшитсамда, индамай ичимга ютиб келдим. Чунки бу ҳолатнинг айбдори ғийбат қилганлар эмас, мени аросатда қолдириб кетган шу одам бўлади.
Мен бахтдан юз ўгириб оиламга гап -сўз келтирдим. Инсонлар сизнинг нималарни бошдан кечирганингизни билмай оғзига келганини гапираверар эди. Ҳозир ҳам биров эшитса балким айтар, битта йигитни севиб шунча дардми деб. Йўқ бу севгини дарди эмас, бу ўша севгининг оқибатида юзимга чапланган лойларнинг алами.
Жиянларимнинг тўйига борганимда, келин уйига ирим қилиб мени қўймаган тушунчанинг алами эди булар.
Иш аллақачон Юсуфга бўлган севгимдан чиқиб, мени яралаган ҳар зарранинг аламини олишга ўтган эдим. Қаҳрим қаттиқ бўлди, тўғри лекин. У Юсуф бўлиб кўрди. Бир кунини шунча гапни кўтарган Зумрад бўлиб яшасайди, мен қилган муомалани минг баттарини қиларди.
Ёлғонми?
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
112-қисм
“Ташлаб кетган ерингда, дейишга ҳам жасорат керак баъзан. Чунки инсонлар нимани бир чеккага ташлайди, биласанми? Кераксиз ва ишига ярамаган нарсани шунчаки улоқтириб ортига қарамай кетади.Видолашмайди ҳатто.Лекин билишмайдики, кетган эмас, қолганга аслида алвидо дейишга фурсат берилмаган бўлади. Мана бугун эскифурушга ҳам берилмайдиган даражада эскирган қалбим билан сенга алвидо деяпман. Ва сен буни эшитаяпсан. Узоқ бўлди. Майли лекин тоззасидан, юзингга қарата бўлди.”
“Аммо кўзларинг алвидо демаяпти?”,-деб жилмайиб мени юмшатмоқчи бўлаётган эди.
“Бу кўзларга кўп ишонма.Олдидаги манзарани алиштирсанг бошқасига мафтун бўлииииб қолади”,-деб жавоб қайтардим бор жиддиятим билан.
“У кўзларга мени кўзларимдек қараган олақарғанинг кўзини ӯяман”,-деганида кинояли кулдим.
“Билганингни қил. Менга деса ўзингни ос, лекин фойдаси йўқ. Бугун мен учун сен ўлдинг. Йўқ –йўқ ўлган эдинг, фақат кўмилмаган эдинг. Орамизда бир даъво қолмади ва адиос(испан тилида алвидо)”,-деб қўлим хайр дегандек қимирлатдим.
Нигоҳимни ундан олиб қочирдим.
“Бунчалар шафқатсиз бўлма!”,-деб овози ичига кетди.
“Қақшатиб кетган йилларинг эвазига ҳисоблаб қўй”,-дедим жеркиб.
Ичимдан мен танимаган бир Зумрад чиққан эди.Жим кетсам, ҳеч нарсага парво қилмасам бўлар эди. Фақат бу сафар эмас. Йиллаб бировлардан ўзимни олиб қочдим. Катта даврада бошқаларга гап отилсада ўзимга тордим. Қари қиз деган тамғани мен едим.Бир гапи бордирда, эр хушлайди деган туҳматларни эшитсамда, индамай ичимга ютиб келдим. Чунки бу ҳолатнинг айбдори ғийбат қилганлар эмас, мени аросатда қолдириб кетган шу одам бўлади.
Мен бахтдан юз ўгириб оиламга гап -сўз келтирдим. Инсонлар сизнинг нималарни бошдан кечирганингизни билмай оғзига келганини гапираверар эди. Ҳозир ҳам биров эшитса балким айтар, битта йигитни севиб шунча дардми деб. Йўқ бу севгини дарди эмас, бу ўша севгининг оқибатида юзимга чапланган лойларнинг алами.
Жиянларимнинг тўйига борганимда, келин уйига ирим қилиб мени қўймаган тушунчанинг алами эди булар.
Иш аллақачон Юсуфга бўлган севгимдан чиқиб, мени яралаган ҳар зарранинг аламини олишга ўтган эдим. Қаҳрим қаттиқ бўлди, тўғри лекин. У Юсуф бўлиб кўрди. Бир кунини шунча гапни кўтарган Зумрад бўлиб яшасайди, мен қилган муомалани минг баттарини қиларди.
Ёлғонми?
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍56❤26🤔7❤🔥3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙✨Хайрли тун!✨🌙
Ўзингизни ва яқинларингизни эҳтиёт қилинг, Билинги дунё эмас биз ўткинчимиз!
Мурувватли бўлайлик. Уйкуга ётишдан олдин, бугун ким сизни хафа қилган бўлса, кечиринг.
Хафагарчиликларингизни унутинг. Рухингиз енгил бўлган холда ором олишга ётинг!
Юрагингизга яқин олманг!
АЛЛОҲНИ савобларига эга бўлинг.
ТУНИНГИЗ ОСУДА ЎТСИН АЗИЗЛАРИМ!
АЛЛОХГА ОМОНАТСИЗЛАР!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ўзингизни ва яқинларингизни эҳтиёт қилинг, Билинги дунё эмас биз ўткинчимиз!
Мурувватли бўлайлик. Уйкуга ётишдан олдин, бугун ким сизни хафа қилган бўлса, кечиринг.
Хафагарчиликларингизни унутинг. Рухингиз енгил бўлган холда ором олишга ётинг!
Юрагингизга яқин олманг!
АЛЛОҲНИ савобларига эга бўлинг.
ТУНИНГИЗ ОСУДА ЎТСИН АЗИЗЛАРИМ!
АЛЛОХГА ОМОНАТСИЗЛАР!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Хайрли_тонг
❄️Aссалому алайкум. Сешанба тонги муборак бўлсин!
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!
❄️Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
❄️Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
❄️Янги кунингиз мазмунли ўтсин🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❄️Aссалому алайкум. Сешанба тонги муборак бўлсин!
Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!
❄️Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
❄️Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!
❄️Янги кунингиз мазмунли ўтсин🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бахт ўзи нима?
Эрта тонгда турсангиз, қадам ташлаб юрсангиз.
Ёруғ дунёни кўролсангиз, мана шунинг ўзи бахт.
Яқинларга юбориб қўйинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эрта тонгда турсангиз, қадам ташлаб юрсангиз.
Ёруғ дунёни кўролсангиз, мана шунинг ўзи бахт.
Яқинларга юбориб қўйинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3👍2🔥2
#Қарғалар_маҳкамаси
113-қисм
Пойтахтдан чиққанимиздан бери йўллардаги тирбандлик давом этарди. Орада бир ерга тўхтаб машинадан тушди. Ёнга қараганимда қаҳва сотадиган ер экан. Мен томондаги эшикни очиб,
“Бирор нарса ичасанми?”,-деб сўради, юзига ҳам қарамадим.
У қаҳвасини олишга кетар экан, мен онамнинг аҳволини билиш учун акамга қўнғироқ қилдим. Ва акам, онамни операция қилмаса бўлмаслигини айтди. Менинг онам жон чекишиб ётганди. Мен эса ўз дардимга тушганимга куйиндим. Ўзимни қўлга олиб фарзандлик бурчимни бажаришим лозим. Керак бўлса, онамни пойтахтга олиб келишим керак эди. Амалиётдан кейинги аҳволда миннатли янгалар қўлида қолмасин эди онам.
Эшик очилиб менга бир идишда сув ва бир идишда қаҳва узатди. Сувини олдим, қаҳвасига индамадим. Ичим ёнғинини тонналаб сув ташисангда, ўчира олмас эди, афсус.
“Хоҳласанг орқага ўт. Бемалол оёқ узатиб кет. Тирбандлик анча узайган. Йўл узоқ, чарчаб қолма”,-деганида мажбур юзига қарадим.
“Уйингга бориб дам олмайсан-у, шуни ўйлаб айтдим”,-деди, жаҳлим чиқсада, гапида жон бор эди.
Сувимни олиб орқага ўтдим. Йўл узун ва заҳматли эди. Балки руҳий чарчоқлардан ухлаб қолсам, энг яхши қочиш бўлар эди.
Ўтмиш
“Зумрад! Бугун катта курслар концерт уюштирган, кирасанми?”
“Дарсим бор.Сизлар бораверинглар.”
“Сендан кўзини узмайдиган бола бор-ку? Шулар ташкил қиляпти. Юр, борайлик бирга. Ёқмаса тез чиқамиз.”
“Майли! Фақат сўз бер, ёқмаса тез чиқамиз. Сессия яқин, дарсим кўп.”
“Сўз бераман, чин сўзим.”
🐦⬛️
Талабалик олтин даврим деганчалик бор эди. Деярли ҳар ой, ёшлар кулуби деб номлаган уюшма, олийгоҳ ичидаги фойеда турли шов- дастурлар ва концертлар ташкил этарди. Талабалар куни муносабати билан яна навбатдаги тадбир бор эди. Саҳна безатилган, олд қаторда устозларимиз ва олийгоҳ ходимлари ер олганди.
Катта курслар бир –бир саҳна олиб, кимдир кўриниш, яна кимдир пародия қилса, бир нечтаси қўшиқ айтиб дастурни давом эттирарди. Биз дугонам билан бир бурчакда кўримсиз жўжаларга ўхшаб турар эдик. Кўримсиз жўжа деганим, шаҳарлик оҳулар олдида кўримсиз қолардик.
Бирдан саҳнага у чиқди. Узоқ вақтдан бери нигоҳларимиз тўқнашиб, сўзсиз бир –биримизга боқиб ўтар эдик.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
113-қисм
Пойтахтдан чиққанимиздан бери йўллардаги тирбандлик давом этарди. Орада бир ерга тўхтаб машинадан тушди. Ёнга қараганимда қаҳва сотадиган ер экан. Мен томондаги эшикни очиб,
“Бирор нарса ичасанми?”,-деб сўради, юзига ҳам қарамадим.
У қаҳвасини олишга кетар экан, мен онамнинг аҳволини билиш учун акамга қўнғироқ қилдим. Ва акам, онамни операция қилмаса бўлмаслигини айтди. Менинг онам жон чекишиб ётганди. Мен эса ўз дардимга тушганимга куйиндим. Ўзимни қўлга олиб фарзандлик бурчимни бажаришим лозим. Керак бўлса, онамни пойтахтга олиб келишим керак эди. Амалиётдан кейинги аҳволда миннатли янгалар қўлида қолмасин эди онам.
Эшик очилиб менга бир идишда сув ва бир идишда қаҳва узатди. Сувини олдим, қаҳвасига индамадим. Ичим ёнғинини тонналаб сув ташисангда, ўчира олмас эди, афсус.
“Хоҳласанг орқага ўт. Бемалол оёқ узатиб кет. Тирбандлик анча узайган. Йўл узоқ, чарчаб қолма”,-деганида мажбур юзига қарадим.
“Уйингга бориб дам олмайсан-у, шуни ўйлаб айтдим”,-деди, жаҳлим чиқсада, гапида жон бор эди.
Сувимни олиб орқага ўтдим. Йўл узун ва заҳматли эди. Балки руҳий чарчоқлардан ухлаб қолсам, энг яхши қочиш бўлар эди.
Ўтмиш
“Зумрад! Бугун катта курслар концерт уюштирган, кирасанми?”
“Дарсим бор.Сизлар бораверинглар.”
“Сендан кўзини узмайдиган бола бор-ку? Шулар ташкил қиляпти. Юр, борайлик бирга. Ёқмаса тез чиқамиз.”
“Майли! Фақат сўз бер, ёқмаса тез чиқамиз. Сессия яқин, дарсим кўп.”
“Сўз бераман, чин сўзим.”
🐦⬛️
Талабалик олтин даврим деганчалик бор эди. Деярли ҳар ой, ёшлар кулуби деб номлаган уюшма, олийгоҳ ичидаги фойеда турли шов- дастурлар ва концертлар ташкил этарди. Талабалар куни муносабати билан яна навбатдаги тадбир бор эди. Саҳна безатилган, олд қаторда устозларимиз ва олийгоҳ ходимлари ер олганди.
Катта курслар бир –бир саҳна олиб, кимдир кўриниш, яна кимдир пародия қилса, бир нечтаси қўшиқ айтиб дастурни давом эттирарди. Биз дугонам билан бир бурчакда кўримсиз жўжаларга ўхшаб турар эдик. Кўримсиз жўжа деганим, шаҳарлик оҳулар олдида кўримсиз қолардик.
Бирдан саҳнага у чиқди. Узоқ вақтдан бери нигоҳларимиз тўқнашиб, сўзсиз бир –биримизга боқиб ўтар эдик.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤52🔥10👍8❤🔥4
#Қарғалар_маҳкамаси
114-қисм
Уни билмадим-у, лекин мен ҳар гал уни кўрганимда юрагим тез уришини сезганимга анча бўлди. Ўзига ярашган кийими ва ёнга тараган соч турмаги билан саҳнада қад ростлаганда, томошабинлар орасидан ҳуштаклар ва қарсаклар садоси янграй бошлади.
“Ана, нима дедим сенга. Иккинчи курсдагилардан эшитдим. Бу бола доим қўшиқ айтар экан”,-деб ёнимдаги дугонам маълумот берди.
Қизлар қаддини тиклади. Ёйилган сочлар ҳавода бир шаклланиб олди. Ҳамма интиқлик билан қўшиқ бошланишини кутарди. Мусиқа бошланди. Қўлига микрофонни олиб, саҳнада виқор билан турарди. Мусиқаси таниш бўлган қўшиқ эса, машҳур Турк ҳофизига оид эди. Куйлашни бошлаганда, сўзсиз қарашларнинг ортида, бу овоз борлигини эшитиб, юзимда табассум пайдо бўлди. Қўшиқни барча жўр бўлиб нақоратини такрорлар эди.
Seni gördüğüm zaman,
Dilim neden tutulur?
Seni gördüğüm zaman,
Güller elimde kurur.
Seni gördüğüm zaman,
Hayat sanki son bulur.
Gözlerine bakınca,
Dünyalar benim olur.
Susma, gönlüm, sen söyle,
Haydi, gönlüm, sen söyle.
Aşkımı sevgiliye,
Derdimi sevgiliye.
Haydi söyle, onu nasıl sevdiğimi,
Haydi söyle, rüyalarda gördüğümü.
Haydi söyle, uykusuz gecelerimi.
Haydi söyle...
“Эссиз, турк тилини билмаймизда, нима дегани экан, ҳайди сойле- а?”
Мен ҳам турк тилини тушунмас эдим. Йиллар ўтиб бу қўшиқнинг маъносини ўрганганимда, ўлишни истайдиган даражада йиғлашимни ҳам билмас эдим. Қўшиқнинг сўнгги нақоратида саҳна ортидаги бир йигит унинг қулоғига бир нарса деди. Атрофга аланглаб, кўзи биз турган томонга тушди. Тугаши керак бўлган қўшиқнинг нақоратини қайта-қайта такрорлаб, биз турган томонга қарарди. Мен томонда қиз кўп эди. Ва ишончим комил-ки, у ердаги ҳар қиз у қўшиқни унга атаб айтилди, деб қабул қилганди.
Жим бўлма кўнглим, сен гапир,
Унга қандай ошиқлигимни сен айт унга.....дер эди қўшиқ сўзлари.
Ҳозирги пайт
Орқа ўриндиққа узанган ҳолатда ухлаб қолган эдим. Кўрган тушимда, эски хотираларим жонланиб ўтмишга, ёш ва содда Зумраднинг кўнгил кўчаларига сайр қилгандим. Яноғимдаги намлик ҳисларимга таржимон бўлганди. Нега айнан ўша даврни туш кўрганимни кечроқ англадим. Чунки машина ичида шу қўшиқ қўйилган эди. Ва онг остим мени узоқ ўтмишга олиб борган кўринади. Юсуф бир қўли рулда, бир қўли эса бошини ушлаб қўшиққа паст овозда қўшилиб куйларди.Унинг ҳам овози у туйғуларни унутган эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
114-қисм
Уни билмадим-у, лекин мен ҳар гал уни кўрганимда юрагим тез уришини сезганимга анча бўлди. Ўзига ярашган кийими ва ёнга тараган соч турмаги билан саҳнада қад ростлаганда, томошабинлар орасидан ҳуштаклар ва қарсаклар садоси янграй бошлади.
“Ана, нима дедим сенга. Иккинчи курсдагилардан эшитдим. Бу бола доим қўшиқ айтар экан”,-деб ёнимдаги дугонам маълумот берди.
Қизлар қаддини тиклади. Ёйилган сочлар ҳавода бир шаклланиб олди. Ҳамма интиқлик билан қўшиқ бошланишини кутарди. Мусиқа бошланди. Қўлига микрофонни олиб, саҳнада виқор билан турарди. Мусиқаси таниш бўлган қўшиқ эса, машҳур Турк ҳофизига оид эди. Куйлашни бошлаганда, сўзсиз қарашларнинг ортида, бу овоз борлигини эшитиб, юзимда табассум пайдо бўлди. Қўшиқни барча жўр бўлиб нақоратини такрорлар эди.
Seni gördüğüm zaman,
Dilim neden tutulur?
Seni gördüğüm zaman,
Güller elimde kurur.
Seni gördüğüm zaman,
Hayat sanki son bulur.
Gözlerine bakınca,
Dünyalar benim olur.
Susma, gönlüm, sen söyle,
Haydi, gönlüm, sen söyle.
Aşkımı sevgiliye,
Derdimi sevgiliye.
Haydi söyle, onu nasıl sevdiğimi,
Haydi söyle, rüyalarda gördüğümü.
Haydi söyle, uykusuz gecelerimi.
Haydi söyle...
“Эссиз, турк тилини билмаймизда, нима дегани экан, ҳайди сойле- а?”
Мен ҳам турк тилини тушунмас эдим. Йиллар ўтиб бу қўшиқнинг маъносини ўрганганимда, ўлишни истайдиган даражада йиғлашимни ҳам билмас эдим. Қўшиқнинг сўнгги нақоратида саҳна ортидаги бир йигит унинг қулоғига бир нарса деди. Атрофга аланглаб, кўзи биз турган томонга тушди. Тугаши керак бўлган қўшиқнинг нақоратини қайта-қайта такрорлаб, биз турган томонга қарарди. Мен томонда қиз кўп эди. Ва ишончим комил-ки, у ердаги ҳар қиз у қўшиқни унга атаб айтилди, деб қабул қилганди.
Жим бўлма кўнглим, сен гапир,
Унга қандай ошиқлигимни сен айт унга.....дер эди қўшиқ сўзлари.
Ҳозирги пайт
Орқа ўриндиққа узанган ҳолатда ухлаб қолган эдим. Кўрган тушимда, эски хотираларим жонланиб ўтмишга, ёш ва содда Зумраднинг кўнгил кўчаларига сайр қилгандим. Яноғимдаги намлик ҳисларимга таржимон бўлганди. Нега айнан ўша даврни туш кўрганимни кечроқ англадим. Чунки машина ичида шу қўшиқ қўйилган эди. Ва онг остим мени узоқ ўтмишга олиб борган кўринади. Юсуф бир қўли рулда, бир қўли эса бошини ушлаб қўшиққа паст овозда қўшилиб куйларди.Унинг ҳам овози у туйғуларни унутган эди.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍35❤29😢7🔥3
#Қарғалар_маҳкамаси
115-қисм
Ўзимни уйқуга солиб уни орқадан кузатдим. Ўйчан ҳаракатлар билан машинани бошқарар эди. Орада уйқуси келди шекилли, машинани бир чеккага тўхтатиб, ундан тушди. Деразадан секин қараганимда, қўл- оёғини тортиб ҳаракат қилди. Узоқ йўлда кўп юрмагани учун толиққан кўринади.
🐦⬛
Телефондаги харитага қараганимда туманимиз марказигача бир ярим соат қолган эди.
Машина ичида кетма-кет янграётган қўшиқлар тобора юрак эзадиган бўлиб борарди. Юсуф бирдан икки букилди. Рулни бир амаллаб бошқариб, йўл четида тўхтади. Мени безовта қилмаслик ниятида машинадан тушиб ташқарида чўккайди.
Бир неча дақиқа кутдим, хабар бўлмагач,эски севгилисини йўлда инфаркт ёки бошқа нарсадан ўлдирди, деган ном олмаслик учун машинадан тушдим. Ва у чўккайган ерга бордим.
“Нима бўлди?”,-деб сўрадим индамади.
“Ҳой, нима бўлди деяпман?”,-туппа-тузук келаётган одамга нима қилди экан?
Ёнига бориб эгилганимда, юрагини ушлаб икки букилиб ўтирган эди. Қўлидан туртиб ўзидами, йўқми билмоқчи бўлдим.
“Нега гапирмайсан? Тез ёрдам чақирайми?”,-деб такрор сўрадим.
“ Аҳволим яхши эмас”,-деб овози зўрға чиқарди.
Эй, Худойим, бунга ариққа йиқилган алкаш дедим-да, яна ичида бирор дарди касали бўлмасин?
“Машинага чиқ! Ёрдам чақираман”,-деб энгашиб қўлидан ушлаб турғизмоқчи бўлдим.
Қўлимни ушлаб юрагига олиб борди.
“Эшитяпсанми? Қийналяпти “,-деб сал қолса йиғлагудек турар эди.
“Э, сенда бор эди-ми, у матоҳдан?”,-деб устидан кулмоқчи бўлдим.
Яна ростан бирор нарса бўлиб қолишидан қўрқдим, индамадим.
“Ўлишимни хоҳлайсанми?”,-деб ғалати савол берди кўзаримга қараб.
“Ҳаммамиз бир кун ўламиз. Фақат бугун, бу ерда эмас. Мени йўл машинасига миндирмай ўзингча қаҳрамонлик қилдинг. Ўрнингдан тур, кетдик”,-деб мавзуни бошқа ёққа олиб қочмоқчи бўлдим.
“Бироз аввал ўл, дединг”,-деб ғалати, ғарибона оҳанг чиқарди.
“Биров ўл, деган билан ҳамма ўлаверсайди. Аёллар қарғиши олтинга тенг бўларди.”
Нигоҳларини яна менга қаратди.
“Тилинг пичоқдек кессада, кўзингдаги севги малҳамдек ҳар ярамга”,-деб ўрнидан бир амаллаб турди.
Бу гаплари ортидан яна уни жеркиб беришимни кутганди шекилли, лекин индамай қолдим. Чунки ўзим ҳам чарчаган эдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
115-қисм
Ўзимни уйқуга солиб уни орқадан кузатдим. Ўйчан ҳаракатлар билан машинани бошқарар эди. Орада уйқуси келди шекилли, машинани бир чеккага тўхтатиб, ундан тушди. Деразадан секин қараганимда, қўл- оёғини тортиб ҳаракат қилди. Узоқ йўлда кўп юрмагани учун толиққан кўринади.
🐦⬛
Телефондаги харитага қараганимда туманимиз марказигача бир ярим соат қолган эди.
Машина ичида кетма-кет янграётган қўшиқлар тобора юрак эзадиган бўлиб борарди. Юсуф бирдан икки букилди. Рулни бир амаллаб бошқариб, йўл четида тўхтади. Мени безовта қилмаслик ниятида машинадан тушиб ташқарида чўккайди.
Бир неча дақиқа кутдим, хабар бўлмагач,эски севгилисини йўлда инфаркт ёки бошқа нарсадан ўлдирди, деган ном олмаслик учун машинадан тушдим. Ва у чўккайган ерга бордим.
“Нима бўлди?”,-деб сўрадим индамади.
“Ҳой, нима бўлди деяпман?”,-туппа-тузук келаётган одамга нима қилди экан?
Ёнига бориб эгилганимда, юрагини ушлаб икки букилиб ўтирган эди. Қўлидан туртиб ўзидами, йўқми билмоқчи бўлдим.
“Нега гапирмайсан? Тез ёрдам чақирайми?”,-деб такрор сўрадим.
“ Аҳволим яхши эмас”,-деб овози зўрға чиқарди.
Эй, Худойим, бунга ариққа йиқилган алкаш дедим-да, яна ичида бирор дарди касали бўлмасин?
“Машинага чиқ! Ёрдам чақираман”,-деб энгашиб қўлидан ушлаб турғизмоқчи бўлдим.
Қўлимни ушлаб юрагига олиб борди.
“Эшитяпсанми? Қийналяпти “,-деб сал қолса йиғлагудек турар эди.
“Э, сенда бор эди-ми, у матоҳдан?”,-деб устидан кулмоқчи бўлдим.
Яна ростан бирор нарса бўлиб қолишидан қўрқдим, индамадим.
“Ўлишимни хоҳлайсанми?”,-деб ғалати савол берди кўзаримга қараб.
“Ҳаммамиз бир кун ўламиз. Фақат бугун, бу ерда эмас. Мени йўл машинасига миндирмай ўзингча қаҳрамонлик қилдинг. Ўрнингдан тур, кетдик”,-деб мавзуни бошқа ёққа олиб қочмоқчи бўлдим.
“Бироз аввал ўл, дединг”,-деб ғалати, ғарибона оҳанг чиқарди.
“Биров ўл, деган билан ҳамма ўлаверсайди. Аёллар қарғиши олтинга тенг бўларди.”
Нигоҳларини яна менга қаратди.
“Тилинг пичоқдек кессада, кўзингдаги севги малҳамдек ҳар ярамга”,-деб ўрнидан бир амаллаб турди.
Бу гаплари ортидан яна уни жеркиб беришимни кутганди шекилли, лекин индамай қолдим. Чунки ўзим ҳам чарчаган эдим.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤54😢16👍8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💥Бугун 16 декабр – Халқаро Ҳолажонлар куни
Онамдайин энг меҳрибоним - ҳолажоним!
Байрамингиз муборак азиз ҳолажонлар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Онамдайин энг меҳрибоним - ҳолажоним!
Байрамингиз муборак азиз ҳолажонлар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
😊 Болалик пайтимиз биз севиб томоша қилган мултфилмлар...📺
1. Қизча ва Қуёнчалар
2. Лоло ва Пепе
3. Пашша Ойпошша
4. Алёнушка ва Иванушка
5. Аёзбобо
6. Хат Ташувчи Қорбобо
7. Шер ва Қуюн
8. Қорбобо ва Ёз
9. Арчалар Безалганда
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1. Қизча ва Қуёнчалар
2. Лоло ва Пепе
3. Пашша Ойпошша
4. Алёнушка ва Иванушка
5. Аёзбобо
6. Хат Ташувчи Қорбобо
7. Шер ва Қуюн
8. Қорбобо ва Ёз
9. Арчалар Безалганда
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15
#Қарғалар_маҳкамаси
Бонус.
116-қисм
Анча кеч тушганда манзилга етиб келдик. Юсуф чарчаган бўлсада, мени қишлоққача олиб бораман деди, кўнмадим. Онам касалхонада бўлгани учун тўғри касалхонада тушиб қолдим. Унга раҳмат айтишга ҳам ҳолим қолмаган эди. Оғиз учида миннатдорчилик билдириб у билан хайрлашдим. Хайрлашишга хайрлашдим-у, чарчаган ҳолатида қайтиб шунча йўлни қандай кетади, деб хавотир олдим. Ётишга бирор меҳмонхона ҳам йўқ эди туманимизда. Шаҳаргача етиб борса, ўша ерда балким топиларди. Уни ўзига айтмасамда, ортидан Аллоҳга омонат топшириб онамни кўргани кирдим.
🐦⬛️
“Ёшлари катта, албатта хавф бор. Фақат бу ҳолатда ҳам ташлаб бўлмайди”,-деди даволовчи шифокор.
“Дўстим, сал нархини келиштиринг. Укамга ҳам ҳали амалиёт керак бўлиб қолар”,-деб катта акам орага кирди.
“Мен яхшигина келиштириб айтдим.Амалиётни фақат мен қилмайман. Анестезиологи бор, бошқа врачлар ҳам бор”,-деб чайналар эди.
Бу майли, ишини қиляпти. Дарди оғир бемор устидан пул ишлаш. Лекин онаси учун савдолашаётган акаларимга қараб юрагим баттар эзилди. Агар акси бўлганида, ҳозир буларнинг бирига пул керак бўлганида, онам шу қари ҳоли ва нимжон жуссаси билан дунёни ағдар- тўнтар қилиб бўлсада, фарзандига аямай топар эди-да. Бола- чақаси ҳам ёнига кириб, ишлаб пул топаётган акаларим пулнинг дардига тушганди.
Ҳар бирининг уйида камида уч моли бор.Наҳотки бир она ёки ота борини боласига фидо қилади-да, уларга муҳтож бўлганида эса, бўш оғизлар ҳидланади холос. Йиғиб қўйган пулларимни янги уйга деб шошиб топширганимга минг пушаймонлар едим.
Акамлар ташқарига чиқиб талашиб- тортишар экан, уй олмоқчи бўлган фирмага қўнғироқ қилиб сўрадим. Бунинг ҳозир иложи йўқлигини ва пул қайтарилганда ҳам маълум фоиз ушланиб қолиниши айтилди. Охири опамга айтдим. Онамнинг ҳар соати ғанимат.
“Айтинг акамларга, онамга харажат қилган ҳар тийинни мени бўйнимга ёзишсин. Мен қайтараман”,-деб кўз ёшларимни тута олмадим.
“Сен нега тўлар экансан.Отам ҳар бирига ер олиб, уй кўтариб берганди.Ўғиллар қолиб биргина сенга тушадими оғирлиги”,-деб опам қарши чиқди.
“Опа, онам оғирлик эмас. Вақтимиз кам”,-деб хавотиримни тилга келтирдим.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бонус.
116-қисм
Анча кеч тушганда манзилга етиб келдик. Юсуф чарчаган бўлсада, мени қишлоққача олиб бораман деди, кўнмадим. Онам касалхонада бўлгани учун тўғри касалхонада тушиб қолдим. Унга раҳмат айтишга ҳам ҳолим қолмаган эди. Оғиз учида миннатдорчилик билдириб у билан хайрлашдим. Хайрлашишга хайрлашдим-у, чарчаган ҳолатида қайтиб шунча йўлни қандай кетади, деб хавотир олдим. Ётишга бирор меҳмонхона ҳам йўқ эди туманимизда. Шаҳаргача етиб борса, ўша ерда балким топиларди. Уни ўзига айтмасамда, ортидан Аллоҳга омонат топшириб онамни кўргани кирдим.
🐦⬛️
“Ёшлари катта, албатта хавф бор. Фақат бу ҳолатда ҳам ташлаб бўлмайди”,-деди даволовчи шифокор.
“Дўстим, сал нархини келиштиринг. Укамга ҳам ҳали амалиёт керак бўлиб қолар”,-деб катта акам орага кирди.
“Мен яхшигина келиштириб айтдим.Амалиётни фақат мен қилмайман. Анестезиологи бор, бошқа врачлар ҳам бор”,-деб чайналар эди.
Бу майли, ишини қиляпти. Дарди оғир бемор устидан пул ишлаш. Лекин онаси учун савдолашаётган акаларимга қараб юрагим баттар эзилди. Агар акси бўлганида, ҳозир буларнинг бирига пул керак бўлганида, онам шу қари ҳоли ва нимжон жуссаси билан дунёни ағдар- тўнтар қилиб бўлсада, фарзандига аямай топар эди-да. Бола- чақаси ҳам ёнига кириб, ишлаб пул топаётган акаларим пулнинг дардига тушганди.
Ҳар бирининг уйида камида уч моли бор.Наҳотки бир она ёки ота борини боласига фидо қилади-да, уларга муҳтож бўлганида эса, бўш оғизлар ҳидланади холос. Йиғиб қўйган пулларимни янги уйга деб шошиб топширганимга минг пушаймонлар едим.
Акамлар ташқарига чиқиб талашиб- тортишар экан, уй олмоқчи бўлган фирмага қўнғироқ қилиб сўрадим. Бунинг ҳозир иложи йўқлигини ва пул қайтарилганда ҳам маълум фоиз ушланиб қолиниши айтилди. Охири опамга айтдим. Онамнинг ҳар соати ғанимат.
“Айтинг акамларга, онамга харажат қилган ҳар тийинни мени бўйнимга ёзишсин. Мен қайтараман”,-деб кўз ёшларимни тута олмадим.
“Сен нега тўлар экансан.Отам ҳар бирига ер олиб, уй кўтариб берганди.Ўғиллар қолиб биргина сенга тушадими оғирлиги”,-деб опам қарши чиқди.
“Опа, онам оғирлик эмас. Вақтимиз кам”,-деб хавотиримни тилга келтирдим.
Давоми бор.
Бўлимга реакция қолдиришингиз,қўллаб- қувватлашингиз мен учун илҳом ❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍35❤20😢10🔥5