ИБРАТЛИ ДУНЁ

📝Бугун бир юмуш билан кўчага чиқдим...

Манзилимга етиб олиш учун йўналишли таксига ўтирдим. Автомобиль салонини ёқимли ва қимматбаҳо атир ҳиди тутиб кетган, шофёр ёнида ўрта ёш, чиройли аёл ўтирар, бир гапириб тўрт куларди.
-Эҳ, ука, қаранг, мана сиз ҳам сездингиз атиримнинг ҳиди ширинлигини, дўкондаги сотувчи йигит ҳам росааа комплимент қилди. Қўғирчоқни бепулга олиб кетаверинг, набирангиз, буви, деб мурожаат қилмагунча буви эканингизни ҳам сезмабман, дейдия, тушмагур. Ҳа-ҳа-ҳа-ҳа. Вой, кулгидан ўзимни тиёлмаяпман. Қайга борсак, одамларни лол қолдириб юрамизда, тўғрими, Лолажон, - дея орқа ўриндиққа ўгирилганидагина кўрибман мендан бироз нарироқда қўғирчоқ ушлаб ўтирган қизалоқни.
Бошим шунчалигам айланиб қоладими а? Орқа ўриндиққа чиқиб, ёнимдаги 4-5 яшар қизчани сезмасамааа. Таажжубланишга улгурмасимдан бир пайт қизалоқ тилга кирди:
-Мани бувиииим ээээнг гўзал аёл. Улар билан бирга юрсам ҳамма амакилар шундай дейишади. Сочлари чирооойли, юзлари тиниииқ. Манам катта бўлсам шунақа гўзааал бўламан. Бувим-чиии, мениям салонга олиб борадилааар...
Тўғриси, нима деяримни билмай лол эдим. Йўл узоқлигигами, бир гапириб ўн кулаётган аёл, тинимсиз хушомад қилаётган таксичи, кичкинагина орзулари бир олам қизалоқнинг гаплари гўё узоқдан келаётгандек эшитилар, кўз ўнгимда ўзимнинг 4-5 яшар пайтларим гавдалана бошлади:
Бувим қаергадир отланаётганларини кўриб, мен ҳам эргашдим. У ёнларидан ўтдим, бу ёнларидан. Ахийри, кўндилар.
-Келинг, биринчи сиз кийининг унда(бувим нимагадир бизни сизлаб гапирардилар), - деб кўйлагимни олиб чиқдилар. Биринчи тайёрланиб олганимгами, энди сабрсизлик билан бувим тайёр бўлишларини кутардим. Кутганим сари, вақт секинлашгандай, бувим атайин қилгандай, битта-битта кийинар, мен бўлсам бетоқатлик билан кутардим.
Бувим шошилмайгина ўзлари тиккан, кенг бичимли, енги ва этаги узун, тик ёқали кўйлакларини кийдилар. Оёқларига маҳси кийиб, кўйлак устидан нимча кийгач, бошларидаги уйда ўраб юрган кичик рўмолларини олиб қўйиб, кўчалик кичик рўмолни орқадан боғлаб ўрадилар. Кейин ундан бирозгина каттароқ рўмолни жағларидан боғлаб, устидан дока рўмол, уни устидан эса катта тўртбурчак ялакни ташлаб олдилар. Мен учун асрлардай чўзилган кийиниш маросими тугагач, йўлга тушдик. Йўл-йўлакай, бувим, эркак кишига кўзим тушса огоҳлантиришимни бир неча марта такрорладилар. Бир пайт бизга қарама-қарши томондан иккита эркак келаётгани кўринди.
-Буви, иккита эркак келяпти, - дедим аста пичирлаб.Бувим ўша заҳоти қўлимдан тутиб бир четга тортдиларда, ялаклари учини қўллари билан кўтариб, юзларини пана қилганча, йўл четидаги девор томон ўгирилдилар. Шу бўйи, бояги эркаклар бизга яқинлашиб келиб, йўлнинг нариги четидан ўтиб, 15-20 қадамлар узоқлашмагунча кутиб турдик. Ҳайрат билан:
- Буви, нимага улардан яшириниб турдик ўзи? Улар ёмон одамми а? Ё бизни қарзимиз борми, - деб бидирлай кетдим. Бувим бўлса, хотиржамгина:
- Ҳа йўға, болам. Шунчаки, бегона эркакни рўпарасида қадам босиш ноқулай. Шунга четга чиқиб тура қолдим. Бу - бизнинг одобимиз, болам. Қачон, рўпарангиздан эркак киши чиқиб қолса, унга қараб, тик юрманг. Бир четга ўтиб туринг, ўтиб кетсин. Кейин бемалол кетаверасиз, - деб, эринмай насиҳат қилардилар. Шу билан йўл бўйи эркак киши учраса, орқа ўгириб тўхтаб, ўтиб кетса, юриб, манзилимизга етдик.
Бувимнинг кўплаб ўгитларига ҳаётим давомида қанчалик амал қила оляпман, билмадим. Аммо, бувимни эсласам ширин эркалашлари, ҳар гапларига мақол қўшишлари, ғаройиб ҳикояю ривоятлари қулоқларимда жаранглайди. Хокисорлик билан қадам ташлашлари кўз ўнгимда гавдаланади.
Ёнимдаги қизалоқ-чи? Балки у бувисининг ҳозирги ҳаракатларини такрорлар, балки йўқ. Лекин, унинг хотирасида бувиси худди шу ҳолда қолиши аниқ. Бу яхшими ёки ёмон? Билмадим.... Билмадим....

Гавҳар Насруллоҳ

•┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈•
Яқинларингизга улашинг!
https://telegram.me/joinchat/EBkeNT8wOXpAsSelKCAtIA

👍257😢28👏11

38.5K views08:14