🔻بیانی شاعرانه و عاشقانه در «فراموشی آلزایمر»

🔻این مینیمال‌‌ها از طرفی به کاریکلماتور پهلو می‌زند و مجموعه‌ای از عبارات طنزآمیز و اشاره به اتفاقات روز اجتماعی را شامل می‌شود و از طرفی بیانی شاعرانه و عاشقانه در سطور آن به چشم می‌خورد. بازی با کلمات و بهره بردن از شباهت‌های کلامی واژگان از دیگر ویژگی‌های نثر بهنام‌‌ملک‌‌زاده است👇
https://b2n.ir/681246
@ibnaibna

از سوی موسسه خانه کتاب؛
🔻برترین تازه‌های نشر کتاب معرفی می‌شوند
🔻با توجه به حجم تولیدات کتاب در سال و ماه و سردرگمی مخاطبان و خانواده‌ها برای تهیه کتاب خوب، این مؤسسه درصدد برآمده است که هر ماه با توجه به معیارهایی که اعلام شده، کتاب ­های برتر را معرفی کند. بدیهی است معرفی این کتاب‌ها از نظر معیارهای این مؤسسه است و سایر مؤسسات، انجمن‌های صنفی و علمی نیز می‌توانند براساس معیارهای خود کتاب‌های خوب را معرفی کنند. این مؤسسه آمادگی دارد زیرساخت‌های لازم را در اختیار آن‌ها قرار دهد.

🔻 این آثار، کتاب‌های نوپدیدی است که براساس اعلام وصول ناشران در بهمن‌ماه سال جاری، وارد بانک اطلاعاتی خانه کتاب شده و به بخش مخزن کتاب این مؤسسه انتقال داده شده است. در مجموع ۲۱۴۴ کتاب در موضوعات علوم‌انسانی بررسی و ۷۲ کتاب برتر انتخاب شد👇
https://b2n.ir/534862
@ibnaibna

یادم است چند سال پیش به منزل دکتر الهیار خلعتبری، استاد بازنشسته تاریخ میانه دانشگاه شهید بهشتی رفتیم و من که روزگاری شاگردش بودم، از او درباره چند و چون زندگی اش پرسیدم، در این میان عکس مصدق میان قفسه کتابخانه اش برایم جالب بود و هنوز آن قاب در خاطرم مانده.امروز 14 اسفند سالروز درگذشت محمد مصدق، نخست وزیر ایران در دوره ملی شدن صنعت نفت است.

🔻اسکندر فیروز درگذشت
🔻او بنیان‌گذار و نخستین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران بود. برخی او را پدر سازمان محیط زیست ایران نامیده‌اند. اسکندر فرزند محمدحسین فیروز و نوه عبدالحسین میرزا فرمانفرما (نوه عباس میرزا و پسر عموی ناصرالدین شاه) است. «حیات وحش ایران» و «دو دهه تلاش برای حفظ طبیعت و محیط زیست ایران» از جمله کتابهای زنده یاد فیروز به زبان فارسی است.
@ibnaibna

🔻برگزاری نمایشگاه در آبان مزیت‌های بسیاری دارد

🔻جعفر همایی، مدیرمسئول نشر نی در نقد برگزاری نمایشگاه کتاب در خردادماه، اظهار کرد: این ماه قاعدتاً ماه گرم و فصل امتحانات دانشجویان و دانش آموزان است؛ بنابراین بیشتر مخاطبان کتاب در خرداد درگیر درس و امتحانات هستند. با این حساب آبان‌ماه از این لحاظ هم مزیت دارد و مجموعاً فکر می‌کنم برگزاری نمایشگاه کتاب در آبان‌ماه پیشنهاد مناسب‌تری باشد.

همایی در واکنش به این فرضیه که برگزاری هم‌زمان نمایشگاه و هفته کتاب موجب ضربه خوردن کتاب‌فروشی‌ها می‌شود، اظهار کرد: اگر نمایشگاه تبدیل، به یک نمایشگاه واقعی کتاب شود، به کتاب‌فروشی‌ها هم آسیب نمی‌رسد، زیرا مشکل کتاب‌فروشی‌ها این است که نمایشگاه یک فروشگاه بزرگ کتاب است👇
https://b2n.ir/759935
@ibnaibna

🔻ویروس کرونا «طاعون» آلبرکامو را پرفروش کرد
🔻طاعون اثر درخشانی از آلبر کامو، نویسنده فرانسوی که شاهکار ادبیات فرانسه و یکی از برجسته‌ترین آثار ادبی جهان نام گرفته است.
افزایش توجه ناگهانی به رمان «طاعون» تنها به فرانسه محدود نشده است. در ایتالیا نیز فروش این رمان سه برابر شده و در سایت آمازون ایتالیایی در رتبه نخست پرفروش‌ها قرار گرفته است. رمانی که حالا دارد با فیلم «شیوع» (2011 ) به کارگردانی استیون سودربرگ، کارگردان امریکایی در میزان فروش رقابت می‌کند👇
https://b2n.ir/511748
@ibnaibna

🔻زمان برگزاری نمایشگاه کتاب را وزارت بهداشت تایید می‌کند
🔻قادر آشنا از جمع‌بندی نهایی درباره زمان برگزاری سی‌و‌سومین دوره نمایشگاه بین‌‌المللی کتاب تهران در شورای سیاست‌گذاری خبر داد و گفت: اعلام این زمان منوط به اعلام نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است.
قائم‌مقام سی‌‌و‌سومین دوره نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران درباره گزینه اصلی شورای سیاست‌گذاری ادامه داد: با توجه به پیش‌بینی سازمان بهداشت جهانی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مبنی بر اینکه اوج شیوع ویروس کرونا اردیبهشت‌ماه است اواخر خرداد‌ماه به‌عنوان گزینه‌ اصلی زمان برگزاری این دوره از نمایشگاه مورد توافق بوده است👇
https://b2n.ir/896283
@ibnaibna

🔻کشف چهره حقیقی کره شمالی در نیم دانگ پیونگ یانگ

🔻رضا امیرخانی در تازه‌ترین اثر خود سفرنامه‌ نیم‌دانگ پیونگ‌یانگ تجربه‌هایش را از سفر به کره شمالی ثبت کرده که نقطه‌ ابهامی در ذهن بسیاری از مردم جهان است و کوشیده چهره‌ حقیقی آن کشور را کشف کند. این کتاب شامل سه بخش است که با عناوین کیم‌چی، قاشق‌چی و چیطولی نام‌گذاری شده‌اند. در ادامه با بخش‌های مختلف آن بیشتر آشنا خواهید شد👇
https://b2n.ir/635407
@ibnaibna

🔻تشکیل پویش «تندرست باش ای ایران» با مشارکت بزرگان فرهنگ و هنر
🔻هرچند کرونا، این روز‌ها به کلید‌واژه پیام‌ها و صحبت‌های اصلی مردم تبدیل شده‌است، اما تجربه نشان داده است، در شرایط بحرانی، تقویت روحیه هموطنان و انتشار پیام‌های امید‌بخش نقش بسزایی در حفظ سلامت روحی و روانی جامعه دارد.

در این راستا، موسسه خانه کتاب با همکاری خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از اهالی فرهنگ و هنر دعوت کرده است تا با مشارکت در پویش #تندرست_باش_ای_ایران پیام‌های صوتی خود را با مردم ایران به اشتراک بگذارند. این پیام ها همراه با تصویر چهره‌های سرشناس و نامدار حوزه فرهنگ، هنر، کتاب و نشر، در فضای مجازی منتشر خواهد شد👇
https://b2n.ir/860831
@ibnaibna

🔺اینجا کسی آرمیده است

📍۱۴ اسفند سالمرگ #محمد_مصدق است

☑️[به بهانهٔ سال‌مرگ نخست‌وزیر فقید ایران و درختِ تناورِ میهن‌دوستی؛ مرحوم دکتر محمد مصدّق]

«نسبت به #مصدق نوعی حُبّ و بغض توأمان ambivalence پيدا كردم. گاه اين طرف غلبه می‌‌كرد، گاه آن طرف. غالبا شيفتگی بود و كم‌تر خشم و ترديد. و اين بود و بود تا روزی كه با دوستم #رضا_سيد_حسينی در خيابان #استانبول نزديكی‌های ميدان #مُخبرالدّوله از كتاب‌فروشی #نيل می‌آمديم. روزنامه‌های عصر درآمده بود. #کيهان در گوشهٔ صفحهٔ اول، خبرِ مرگِ مصدّق را چاپ كرده بود. مدّتی به روزنامه خيره شدم و خطاب به مصدّق عباراتی گفتم: .
كه خوب، پيرمرد! بالاخره... .

يكباره زدم زير گريه؛ از آن گريه‌های عجيب و غريب كه كم‌تر در عمرم بر من مسلّط شده است. رضا سيد حسينی دست مرا گرفته بود و می‌كشيد كه بی‌صدا! الان می‌آيند و ما را می‌گيرند و من همان طور نعره می‌زدم. بالاخره از او جدا شدم و خودم را رساندم به خانه‌مان. منزلی بود در خيابان #شيخ_هادی... با يكی از هم‌کلاسی‌های هم‌شهری‌ام اجاره كرده بودم. گريه‌کنان رفتم به خانه و در آن جا شعر "مرثيهٔ درخت" را سرودم».

▫️در جست‌و‌جوی نيشابور،زندگی و شعر محمدرضا شفيعی كدكنی(م. سرشك)، مجتبی بشر‌دوست، تهران: نشر ثالث، ص ۱۸۸

📌محمدرضا شفیعی کدکنی پس از بازدید از خانهٔ دکتر مصدّق در #احمد_آباد می‌نویسد:
اینجا کسی‌ آرمیده‌ست
(کتیبه‌ای‌ بر گور دکتر محمد مصدق‌)
اینجا کسی‌ آرمیده‌ست‌
که‌ در همه‌ عمر،
قلبش‌،
با مهرِ ایران‌ تپیده‌ست‌.
ای‌ رهگذارِ شتابان‌! آن‌ کس‌ که‌ در زیرِ پایت‌
خوابیده‌ در زیرِ این‌ سنگ
بیداریِ زندگی‌ را
در جانِ مشرق‌ دمیده‌ست‌. بی‌اعتنا مگذر این‌ سان‌
اینجا کسی‌ آرمیده‌ست‌.
۱۹ تیر ۱۳۸۳
احمدآباد
#شفیعی_کدکنی
از کانال میراث باشی
@ibnaibna

🔻دوست دارم داستان بنویسم تا یک بیانه اجتماعی

🔻داستان «خال‌کوبی» به داستان چهار جوان به نام‌های مهام، نسیم، پگاه و محمود می‌پردازد که خارج از تهران زندگی می‌کنند. محمود و پگاه زن و شوهر هستند؛ مهام و پگاه هم خواهر و برادر و نسیم هم دوست این سه نفر است که یک NGO حمایت از حیوانات در خارج از تهران دارد و در داستان با اتفاقاتی روبه‌رو می‌شویم که برای این افراد و زندگی آنها رخ می‌دهد.
شاخک‌های جامعه‌شناسی من حساس است و به محض آنکه چیزی می‌بینم، سعی می‌کنم آن را بگیرم و در اثرم بیان کنم. از طرفی دوست دارم یک داستان بنویسم تا اینکه یک بیانه اجتماعی منتشر کنم. در واقع دوست دارم خواننده، داستان را بخواند و از آن لذت ببرد و احساس کند که داستان خوانده است. سطوری که مرور کردید، بخشی از گفتوگوی ایبنا با پونه ابدالی است. ادامه را در این لینک دنبال کنید👇
https://b2n.ir/754105
@ibnaibna

🔻معرفی هیات مدیره جدید موسسه هنرمندان پیشکسوت/انتخاب طباطبایی حسینی به عنوان مدیر عامل

هیات مدیره جدید موسسه هنرمندان پیشکسوت معرفی شدند.

براساس پیشنهاد هیأت مدیره مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و با حکم سیدمجتبی حسینی، رئیس هیأت امنای مؤسسه، سید محمد طباطبایی حسینی به عنوان مدیرعامل مؤسسه هنرمندان پیشکسوت منصوب شد.

هیأت امنای مؤسسه هنرمندان پیشکسوت با توجه به اساسنامه و پایان مهلت فعالیت هیات مدیره قبلی و قدردانی از اعضای هیات مدیره قبلی، سید حسین سیدزاده، مهدی افضلی، حسن ریاحی، محسن علی اکبری و مریم معترف را به عنوان اعضای هیأت مدیره مؤسسه هنرمندان پیشکسوت معرفی کرد و هیأت مدیره مؤسسه، سید محمد طباطبایی حسینی را به عنوان مدیر عامل انتخاب کرد.
@ibnaibna

🔻واگذاری حق‌ کپی‌رایت آثار ایرانی در پنجمین دوره «فلوشیپ استانبول»
🔻پنجمین دوره «فلوشیپ استانبول» با حضور ۲۵۰ ناشر و آژانس ادبی از ۶۸کشور و حضور شرکت آژانس ادبی و ترجمه از ایران روز سه‌شنبه(13 اسفندماه) در هتل گرند جواهیر استانبول شروع به‌کار کرد.
«فلوشیپ استانبول» رویداد مهمی در حوزه نشر بین‌الملل است که به‌مدت سه‌روز برگزار می‌شود و ناشران و آژانس‌های ادبی از کشورهای مختلف برای مبادلات کپی‌رایت و تمهید مقدمات برقراری همکاری‌های مشترک به تعامل و گفت‌وگو می‌پردازند👇
https://b2n.ir/559145
@ibnaibna

🔻 آدمی می‌تواند و باید بر ترس کرونا غلبه کند

🖊 رضا داوری اردکانی، فیلسوف فرهنگ

🔹بیماری های واگیردار همیشه بوده و با هجوم ناگهانی و ایجاد وحشت کشتار می کرده است. در قدیم طاعون و وبا بیشتر قربانی می گرفت.

🔹در زمان جنگ جهانی دوم (در سال ١٣٢١) تیفوس به تهران آمد و بلای جان هزاران نفر شد. این بیماری ها می آمدند و مصیبت به بار می آوردند ولی اکنون به جای آنها ویروس های سارس و مرس و کرونا ناگهان و ناخوانده سر می رسند و به جان مردم و زندگی شان می افتند.

🔸اینها به کشتار اکتفا نمی کنند بلکه زندگی را به تعطیلی می کشند و هر جا باشند نه کار هست، نه تفریح. تولید و داد و ستد و فرهنگ و سینما و ورزش و مدرسه و دانشگاه و شاید فکر کردن هم معلق می شود.

👈ولی گمان نشود که کرونا ویروس، صرفا ضد سرمایه داری است، کرونا با سوسیالیسم هم سروکار ندارد، بلکه این ویروس، ویروس تکنولوژی است و چنانکه بیل گیتس یکی از نمایندگان تکنولوژی عصر گفته است، تکنولوژی هم از عهده اش بر نمی آید( او خبر ندارد که در ایران، ویروس کرونا همدستان پلشت و پلیدی دارد که وسایل بهداشتی را پنهان می کنند تا مردم بیشتر مبتلا شوند و آنها آن وسایل را در بازار سیاه گران بفروشند).

🔸ظاهرا تکنولوژی با بلایای طبیعی آسان تر مقابله می کند تا با شروری که از خود آن زاده می شود. تمدن تکنولوژیک چندان که از نیروهای مخرب درونش می ترسد، از قهر طبیعت نمی ترسد.

👈ولی آدمی می تواند و باید بر این ترس غلبه کند. اکنون تنها گروهی که در میدان مقابله مانده است، گروه پزشکان و پرستاران و خدمتگزاران بهداشت و درمان است که از تکنولوژی نیز مدد می گیرند ولی آنچه آنها را در میدان نگاه می دارد نیروی اخلاق است که همیشه با پزشکی قرین و در آن عجین بوده است.

🔹پس به نشان احترام بایستیم و با تواضع به پاسداران سلامت خود سلام کنیم.

برگرفته از سایت جماران

🔻نگاه مثبتی در دنیا به تاریخ شفاهی وجود ندارد

🔻روزنامه قدس گفت‌وگویی درباره کتاب تاریخ کتابفروشی و بحث تاریخ شفاهی با محمدهاشم اکبریانی انجام داده است که در برشی از آن آمده است:
تاریخ شــفاهی نگاه چالشی به مباحث ندارد بلکه باید از زبان یک فرد درباره موضوع یــا برهه‌ای از ‏تاریخ گزارش بدهد‎.‌‏ اگر من به عنوان پرسشگر بخواهم در مورد صحت اطلاعاتی که راوی ارائه می‌کند ‏وارد چالش شوم، بخش اعظمی از کتاب به چالش تبدیل می‌شود. البته ممکن است گزارش ارائه شــده ‏به زعم بعضی غلط باشد. در این صورت کســی که می‌گوید این گزارش غلط است در جای دیگری ‏جوابــش را می‌دهد. من فکر میکنم اگر با گفت‌وگوکننده چالش کنم، ممکن اســت کســی که گزارش ‏می‌دهد از حرفش عقب‌نشــینی کند و بگوید حرف شــما درست است و من اشتباه کردم‎. ‎به این توجه ‏کنیم که ممکن است از یک واقعه ده‌ها گزارش وجود داشته باشد که همه هم ادعا می‌کنند گزارش آنها ‏درست است. به همین دلیل معتقدم گفت‌وگوکننــده اصلاً نباید دنبال تأیید حرفهای راوی باشد. در دنیا ‏هم همین نگاه به تاریخ‌شفاهی وجود دارد یعنی گفت‌وگوکننده صرفاً گزارش‌نویس آن گزارشی است که ‏راوی ارائه می‌دهد‎.‎
‏(روزنامه قدس، چهارشنبه 14 اسفند)‏
‎

🔻 پویش «#تندرست_باش_ای_ایران» با مشارکت بزرگان فرهنگ و هنر

#تهمینه_حدادی:
#تندرست_باش_ای_ایران
#بهار_نزدیک_است
#کرونا_را_شکست_میدهیم
@ibnaibna

📱 وزیر فرهنگ و ارشاد: دعا و دوا، دو نیمه جدایی ناپذیر سلامت‌یابی جسمی و روانی هستند. این روزها برخی می‌خواهند تیغ بیندازند و آن دو را جدا کنند.
@ibnaibna

🔻باور امید

🔻هر وقت دلم می گیرد، سراغ آرشیو کوچکی می روم که برای خودم دست و پا کردم تا با مرور آنها هم دمی دلم شاد شود، هم بیاموزم آنچه را که اهل فرهنگ با رنج بسیار به ما رساندند. یکی از این خاطرات حضور در تولد دکتر ضیاء موحد، استاد دانشگاه و شاعر است که در تولدش دوستان همراهش چون شاپور اعتماد، حسین معصومی همدانی، جناب خاکی و علی اصغر محمدخانی لحظاتی را آفریدند که فراموش نشدنی است. حکایت دوستی آنها شنیدنی بود و سرشار از نکات آموختنی. این لحظات از تولد موحد را به اشتراک گذاشتم تا با باور امید به فردای وطن چشم بدوزیم.

🔻تمسخر پسری که علاقه زیادی به کتاب دارد

🔻پسر مدرسه‌ای که به خاطر عشقش به کتاب مورد قلدری هم‌کلاسی‌هایش قرار گرفت، از سوی نویسندگان، کتابفروشی‌ها و افراد مشهور مورد حمایت بی‌سابقه قرار گرفت. به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از بی‌بی‌سی - کالوم منینگ اخیرا یک حساب کاربری برای نقد و بررسی برخی از کتاب‌هایی که اخیرا خوانده بود راه انداخت. این پسر ۱۳ ساله که تازه مدرسه‌اش را عوض کرده‌ بود شاهد این بود که هم‌کلاسی‌هایش در یک گروه گفت‌وگو شروع به مسخره کردن او به این خاطر کرده‌اند و بعد او را به گروه اضافه کرده‌اند تا پیام‌هایشان را بخواند. ماجرای جالب این پسر کتابخوان را در این لینک بخوانید👇
https://b2n.ir/204129
@ibnaibna

🔻 فیروز ایران دهه 50 را در فعالیت‌های محیط زیستی فراتر از غرب برد

روز گذشته، اسکندر فیروز درگذشت، او از پیشگامان فعالیت‌های محیط زیستی در ایران و جهان بود. ایبنا در گفت‌وگو با محمد درویش، مروری بر کارنامه زنده یاد فیروز داشت که سطوری از آن دز زیر آمده است.

محمد درویش: اگر‌ تلاش‌های اسکندر‌ فیروز نبود معلوم نبود که وضعیت و عاقبت تالاب‌ها در ایران تا چه اندازه به مخاطره می‌افتاد؛ اینکه اولین کنوانسیون جهانی در محیط زیست حاصل فعالیت‌های یک ایرانی باشد افتخار بسیار بزرگی است و باید گفت کشورمان تا دهه پنجاه در حوزه حفظ محیط‌زیست از بسیاری از کشورهای غربی پیشگام‌تر بود. به گونه‌ای که در سال ۱۳۵۶ پیشنهاد دبیر کلی IUCN که یکی از مهم‌ترین مراجع محیط‌زیست است به اسکندریه فیروز‌داده شد. همچنین وی نائب رییسی اجلاس جهانی رهبران جهان در حفاظت از محیط‌زیست در‌ استکهلم در سال ۱۹۷۰ برعهده گرفته بود👇
https://b2n.ir/462803
@ibnaibna

🔻پزشکان و روحانیون
یادداشت محمدجواد غلامرضاکاشی

🔻این روزها پزشکان و پرستاران کانون توجه مردم‌اند. حریصانه به سخنانشان گوش می‌سپرند، به نصایح‌شان جامه عمل می‌پوشند و قدردان زحماتشان هستند. پزشکان و پرستاران درست در کانون خطر حاضرند. در موقعیت‌هایی که مردم جرات حضور در آنجا را ندارند. به همین جهت چهره‌های آنان قدسیت پیدا کرده است. وقتی برای تمدد اعصاب خود و بیمارانشان شادی می‌کنند و می‌رقصند، مردم قربان صدقه‌شان می‌روند و برایشان دعا می‌کنند. وقتی خبر از مرگ‌ شان می‌رسد اندوهی عمیق بر جانشان می‌نشیند.
ماجرای نسل ما در دهه‌های چهل و پنجاه همین طور شده بود. اما به جای ویروس کرونا، احساس از هم گسیختگی اخلاقی و معنوی داشتیم. توسعه شتابان پهلوی، نسل ما را سرگشته و بی معنا کرده بود. در آن روزگار، به جای پزشکان روحانیون به کانون توجه ما تبدیل شدند. ما حریصانه به سخنانشان گوش می‌سپردیم. به نصایح‌شان جامه عمل می‌پوشیدیم، و قدردان وجودشان بودیم. چهره‌شان قدسیت پیدا کرده بود و اندوه‌شان به اندوه ما تبدیل می‌شد.
ما زندگی می‌کردیم اما کمبود معنا و معنویت داشتیم، روحانیون نیز به ما کمک می‌کردند اما اقبال بیش از حد به آنها سبب شد خود را دائر مدار دینی کردن همه چیز کنند. از دین چتری ساختند که همه چیز ذیل آن معنا پیدا می‌کرد. سایبانی ساختند که هنر و زیبایی و فلسفه و عشق و علم و سیاست و حتی تخیلات و آرزوهای شخصی را باید ذیل آن تعریف می‌کردیم. تا اینجای کار مشکلی نداشت. پزشکان نیز وضع مشابهی دارند. پزشکان نیز گاهی همه چیز را پزشکینه می‌کنند. نشان می‌دهند چگونه باید سلامت را نقطه کانون زندگی قرار داد و همه چیز را به شرط رعایت موازین سلامت پذیرفت. هنر و ورزش و دین و راه رفتن و رقصیدن و دوستی کردن و ...
اما یک تفاوت بنیادین میان روحانیون و پزشکان هست. نمی‌توان تصور کرد که پزشکان امروز که مورد اقبال مردم واقع شده‌اند یکباره متصدی حکومت شوند و با بار سنگین تبلیغاتی پزشکینه کردن همه امور زندگی را ترویج کنند، همه امکان‌های تشویقی و تحمیلی و اجبار یک حکومت را هم به دست بگیرند تا کسی از موازین سلامت تخطی نکند. اما متاسفانه روحانیون چنین کردند. روحانیون دینی کردن جامعه را در دستور کار قرار دادند به این معنا که همه چیز را باید ذیل چتر دین فهم کرد و خود را دائرمدار همه چیز کردند. جامعه یکباره با روحانیون اقتصاد دان، صاحب نظر در امور فرهنگی، ادیب، شاعر، نقاش، مدیر، قاضی، مشاور روانی، مخترع، ورزشکار، لطیفه گو و حتی پزشک مواجه شد. همه چیز قرار شد دینی شود و برای این کار، تبلیغات و توزیع امکانات و رانت و تحمیل و اجبار هم به کار آمد. همه چیز دینی شد در حالیکه هر ناظر منصفی اعتراف می‌کند دین تا حدود بسیاری از جامعه رخت بر بسته است.
در این روزها که پزشکان به کانون توجه مردم تبدیل شده‌اند، روحانیون بزرگ هم مرجعیت آنان را تصدیق کرده‌اند و صرفاً مردم را به دعا تشویق می‌کنند. متاسفانه مخالفین نادان تمسخر می‌کنند چندانکه گویی آنها به جای درمان و مراعات اصول بهداشتی، مردم را به دعا ترغیب کرده‌اند.
اتفاقاً روحانیون دقیقاً همانجا ایستاده‌اند که باید بایستند. در چنین موقعیت‌هایی حتما کسانی باید باشند که مرجعیت دعوت مردم به دعا خواندن را داشته باشند حیف که تا حدود زیادی این مرجعیت را از دست داده‌اند.
دعا جایگزین درمان نیست، پر کردن خلاء درمان است. درست همان کاری است که مانع پزشکینه کردن تام زندگی می‌شود. دعا بهره گیری از فرصت بیماری برای اعمال توجه به وجوه دیگر زندگی است. بدن سالم و پر انرژی از شکنندگی خود بی خبر است. توجه و تقدس پزشک، بازتاب خواست بیمار برای بازگشت دوباره سلامت و تداوم زندگی به همان سیاق گذشته است. دعا اما در هنگام خطر امکانی است برای تداوم زندگی اما با غنایی بیشتر از گذشته. دعا در فضای خطر و هراس از بیماری، یادآور ناخودبسندگی ماست. یادآور آنکه چندانکه خیال می‌کنیم جهان گرداگرد ما نمی‌چرخد.
همیشه جامعه زخم‌هایی دارد و کسانی باید باشند تا از این زخم‌ها نقطه عزیمتی برای استعلای معنوی جامعه بسازند.
داستان پزشکان و روحانیون را گفتم، اما به همین سیاق می‌توان داستان روحانیون و جامعه شناسان را گفت، داستان روحانیون و هنرمندان، داستان روحانیون و سیاستمداران. از این همه نتیجه می‌گیرم کاش اجازه دهیم هر صنف به سیاق نیاز و رنجی که در جامعه جاری است، مرجعیت پیدا کند و محل توجه واقع شود. باور کنیم جامعه پاره‌های گوناگون دارد و هر کدام با منطق درونی خودشان عمل می‌کنند. با این روایت، روحانیون هم جایگاه رفیع خود را بازخواهند یافت و جامعه به مثابه یک سمفونی زیبا، زندگی از سر خواهد گرفت.