🔰از طنز تا تراژدی در «۱۳تایی بوکر»؛
مروری بر فهرست منتخبان بوکر

🔸جایزه بوکر ۲۰۲۶ با معرفی فهرست بلند ۱۳‌گانه خود، بار دیگر ویترینی از نبض ادبیات جهان را به نمایش گذاشت. آثاری که از طنز سیاه و دیستوپیا تا درام‌های خانوادگی و ماجراجویی‌های فراواقعی را در بر می‌گیرند

🔸نویسندگان حاضر در این فهرست از کشورهای جامائیکا، مکزیک، ترکیه، انگلستان، اسکاتلند، ایرلند و آمریکا بودند.

🔸طولانی‌ترین کتاب فهرست، رمان ۶۰۰صفحه‌ای مارلون جیمز (ناپدیدشدگان) و کوتاه‌ترین آن‌ها رمان ۱۴۰صفحه‌ای مک‌کنا گودمن (هلن هیچ‌کجا) است. در این فهرست دو برنده سابق بوکر یعنی داگلاس استوارت و مارلون جیمز، در کنار الیزابت استرات که پیش از این نامزد شده بود، رقابت کردند.

🔸ام. جان هریسون که در سال ۲۰۲۲ داور بوکر بود، اکنون در سن ۸۱ سالگی در فهرست نامزدها قرار داشت و در مقابل، جامل وایت با ۲۸ سال سن، جوان‌ترین نامزد امسال بود. بسیاری از این نامزدها پیشینه‌های شغلی عجیبی دارند؛ از مدیریت مغازه تاتو و طراحی مد گرفته تا ژیمناستیک حرفه‌ای در رشته ترامپولین، وکالت ناموفق و بازیگری کودکی که کارنامه درخشانی نداشته است.


ibna.ir/x6JDc

@ibna_official

🔰نگاهی به لحظه‌ای که یک داستان خسته‌کننده خواندنی می‌شود؛
جادوی پنهان رمان/چرا بعضی رمان‌ها در ابتدا کسل‌کننده هستند؟

🔸چرا بعضی رمان‌ها در صفحات نخست خسته‌کننده به نظر می‌رسند، اما ناگهان به کتابی تبدیل می‌شوند که نمی‌توانیم زمین بگذاریم؟ شاید پاسخ در لحظه‌ای پنهان باشد که یک داستان ناگهان «می‌چرخد»؛ لحظه‌ای که شخصیت‌ها جان می‌گیرند، روایت معنا پیدا می‌کند و خواننده از صبر کردن برای داستان، به زندگی کردن درون آن می‌رسد.

🔸رمان، برخلاف داستان کوتاه، از خواننده صبر می‌خواهد. قرار نیست در همان چند صفحه نخست، همه چیز را روی میز بگذارد. شخصیت‌ها باید آرام‌آرام وارد ذهن ما شوند، روابط شکل بگیرند، فضا ساخته شود و پرسش‌هایی در ذهنمان کاشته شود. نویسنده گاهی عمداً ما را در سرزمینی نگه می‌دارد که هنوز نمی‌شناسیم.

🔸️یکی از دلایل دور شدن نسل جدید از رمان شاید فقط تلفن همراه، شبکه‌های اجتماعی یا کاهش دامنه توجه نباشد. شاید مسئله ساده‌تر باشد: کسی به آنها نگفته است که رمان‌خواندن گاهی باید در ابتدا سخت و حتی کسل‌کننده باشد.

🔸️خواننده‌ای که از کودکی با رمان زندگی کرده، این راز را به‌تدریج کشف می‌کند. می‌داند که ممکن است پنجاه صفحه اول چندان هیجان‌انگیز نباشد؛ اما همچنان ادامه می‌دهد، چون تجربه به او آموخته است که شاید جایی در ادامه، ناگهان چیزی اتفاق بیفتد.

🔸ما کتاب را باز می‌کنیم، در ابتدا حوصله‌مان سر می‌رود، چند بار وسوسه می‌شویم آن را کنار بگذاریم؛ اما ادامه می‌دهیم. نه فقط برای اینکه بفهمیم داستان به کجا می‌رسد، بلکه برای اینکه ببینیم آیا آن لحظه فراخواهد رسید یا نه.


ibna.ir/x6JyM

@ibna_official

🔰مروری بر «کلماتی که می‌کشند» به قلم ژیزل سپیرو؛
مسئولیت روشنفکر در زمانه بحران چیست؟

🔸این کتاب، که نخستین ترجمه فارسی آثار ژیزل سَپیرو محسوب می شود، با ارائۀ یک چارچوب نظری مستحکم، بر مطالعات موردی دقیقی متکی است که به ما امکان درک چگونگی تبدیل گفتار به عمل را می‌دهد تا به این پرسش پاسخ دهیم که جوامع چگونه می‌توانند اَشکال گفتمانی زیان‌آور را تنظیم و کنترل نموده و یا در این راه شکست را پذیرا باشند

🔸سَپیرو در کتاب «کلماتی که می‌کشند؛ مسئولیت روشنفکر در زمانه بحران (۱۹۴۴ـ۱۹۴۵)» با دقتی چشمگیر، قدرت کنش‌زای زبان و پیامدهای سیاسی، اجتماعی و اخلاقی آن را مورد کنکاش قرار می‌دهد. سَپیرو با بررسی موقعیت‌های تاریخی متنوع ــ از تبلیغات نظام‌های تمامیت‌خواه گرفته تا گفتمان‌های ملی‌گرایانه، و از فراخوان‌های نفرت‌انگیز تا توجیهات فکری خشونت ــ به ما نشان می‌دهد که چگونه کلمات، بسیار فراتر از آن‌که صرفاً ابزاری برای انتقال پیام باشند، می‌توانند به وسایلی برای تسلط، حذف یا نابودی نمادین تبدیل گردند. او به تحلیل شرایطی می‌پردازد که در آن یک گفتمان می‌تواند به تحریک خشونت بینجامد، آزار و اذیت را مشروعیت بخشد یا بستر را برای جنایات جمعی فراهم سازد.

🔸این کتاب به موضوع تصفیه روشنفکران فرانسوی در فردای جنگ جهانی دوم می‌پردازد. این اثر ادامه‌ای است از کتاب اولم با عنوان جنگ نویسندگان، ۱۹۴۰‏ـ‏۱۹۵۳ که برگرفته از رسالۀ دکترایم بود زیر نظر پیر بوردیو در سال ۱۹۹۴. من با تکیه بر مفهوم «میدانِ» بوردیو، نشان داده بودم که انتخاب‌های سیاسی نویسندگان در آن دوران بحرانی که هویت ملی تحت لوای رژیم اقتدارگرای ویشی به رهبری مارشال پِتَن در خطر افتاده بود، تا حد زیادی با جایگاه آن‌ها در حوزه‌های ادبی پیش از جنگ قابل‏توضیح است. درواقع، حوزۀ ادبی به جای این‏که در دفاع از هویت ملی در برابر اشغالگران متحد شود و از استقلالی که با مبارزات سخت از قرن نوزدهم به دست آورده بود پاسداری نماید، دچار افتراق گردید. در این دوران، نویسندگان بین همکاریِ فکری با اشغالگران و مقاومت ادبی یا مسلحانه که به معنای فعالیت زیرزمینی بود، دست به انتخاب زدند.

🔸پرسش اساسِ مطروحه در این کتاب عبارت است از طرح این موضوع که پس از سقوط یک رژیم سرکوبگر، چگونه باید به محاکمه روشنفکران همکار با آن پرداخت؟ قانون برای مجازات کلمات چه ابزارهایی در اختیار دارد؟ و جرایم نوشتاری شامل چه مواردی می‌شود؟ روشنفکرانی که با اشغالگران نازی همکاری کرده بودند، از همان لحظه آزادسازی پاریس در سپتامبر ۱۹۴۴ به اتهام خیانت تحت پیگرد قرار گرفتند. اتهام اصلی آن‌ها «همدستی با دشمن» بود. واژه «جنایت علیه بشریت» در پایان سال ۱۹۴۵ در دادگاه‏های نورنبرگ به رسمیت شناخته شد و فقط از سال ۱۹۶۴ وارد نظام حقوقی فرانسه گردید.


ibna.ir/x6JRt

@ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «خانوم ماه»؛
کتاب، تصویرگر جامعه‌ای است زیر سایه‌ سنگین جنگ

🔸مولف «خانوم ماه» با مهارتی شایسته، جنگ را از پوسته سخت خطوط مقدم جبهه جدا کرده و آن را در نبض زندگی روزمره جاری ساخته است. در این روایت، جنگ تنها در انفجارها خلاصه نمی شود، جنگ در بیمارستان‌های پر از مجروح، در طنین آژیرهای قرمز شهر، در بدرقه‌ رزمندگان و در غریبگی نوروزهای بی‌حضور تنیده شده است.

🔸کتاب ستایش‌نامه‌ای است از قامت استوار زنان در پشت جبهه. همسر شیرعلی با داشتن پنج فرزند قدو نیم قد نه تنها بار تامین معیشت را با خیاطی‌های شبانه به دوش می‌کشد، که مادری را در غیاب پدر معنا می‌کند. روایت بزرگ کردن عمار- کودکی که پدر را هرگز ندید- و تقابل دنیای کودکانه با مفهوم نبودن از خلال مقایسه‌های معصومانه با شخصیت‌های داستانی، از درخشان‌ترین بخش‌های کتاب است؛ جایی که مفهوم فقدان، از بزرگسالی به ذهن نحیف کودک نفوذ می‌کند.

ibna.ir/x6K69

@ibna_official

🔰بررسی رابطه سینما و ادبیات در هفته گرامیداشت سینما؛
اقتباس؛ خوانش سینمایی روحِ اثر یا تکرار خط‌به‌خطِ قصه

🔸 مهدی صائبی، منتقد سینما، با اشاره به اینکه اقتباس، فراتر از بازنمایی صرفِ رویدادهای یک اثر ادبی است، آن را «درک روح اثر» و ارائه‌ آن در قالبی تازه معرفی توصیف کرد.

🔸اقتباس الزاما ترجمه خط به خط از یک کتاب و متن ادبی نیست، همانطور که در ترجمه یک کتاب، مهم است که مترجم «روح اثرِ» اصلی را درک کند و بعد دست به ترجمه بزند، در اقتباس هم اتفاقی مشابه می‌افتد یعنی از اثر ادبی، خوانش سینمایی می‌شود و به همین دلیل است که اشکال متفاوتی از اقتباس را داریم و تنها یکی از آن‌ها اسمش «برداشت آزاد» است که در برداشت آزاد لزوماً حتی رخدادها همان رخدادهای اصلی نیستند و صرفا از آن اثر ادبی الهام گرفته شده است.

🔸در اقتباس نباید تنها بر ادبیات تمرکز کرد، خود «سینما» نیز در این میان پررنگ است مثلاً در مورد فیلمسازانی چون مهرجویی و فرمان‌آرا، باید گفت هر دو فیلمساز تحصیل‌کرده بودند و بسیاری از آن‌ها در خارج از ایران تحصیل کردند و با جریان‌های فرهنگی روز دنیا ارتباط داشتند. این موضوع بسیار مهم است، آن‌ها نگاه‌ِ عمیقی به آثار ادبی داشتند و از طرفی، مهارت و دانش فیلم‌سازی را نیز دارا بودند. نتیجه‌ این ترکیب، خلق شاهکارهایی شد که مایه افتخار تاریخ سینمای ایران هستند.

🔸زمانی که اقتباس سینمایی در دنیا صورت می‌گیرد، معمولاً یک فرد یا تیم داوری کننده حضور دارد که در صورت بروز اختلاف بین فیلمنامه‌نویس و نویسنده‌ اثر، مداخله کرده و راه مصالحه را پیدا می‌کند. مثلاً با درخواست تغییراتی جزئی از هر دو طرف، توافقی حاصل می‌شود. این موضوع در سینمای ایران نیز یک مشکل است. یعنی برخی آثار اقتباسی به دلیل عدم انعطاف نویسنده اثر به اتمام نرسیدند. در صورتی که در مدیوم سینما، باید تابع خالق آن مدیوم باشیم، البته نظر نویسنده اصلی نیز مهم است اما باید این موضوع با گفت‌وگو بین خالق فیلم و نویسنده اثر به یک نتیجه مشترک برسد.


ibna.ir/x6K7z

@ibna_official

🔰از مجموعه مشاهیر کتابشناسی معاصر ایران بازخوانی شد؛
زندگی و زمانه عباس زریاب خویی؛ مسافر خوی تا برکلی

🔸عباس زریاب‌خویی نه یک پژوهشگر معمولی، بلکه دایرةالمعارفی متحرک بود که با تسلط بر میراث کهن و روش‌های نوین، شکاف میان سنت و مدرنیته را در مطالعات ایران‌شناسی با قلمی استوار پُر کرد.

🔸مهم‌ترین و دشوارترین ترجمه در مجموعۀ آثار دکتر زریاب ترجمۀ اثر مهم نولدکه، شرق‌شناس بزرگ آلمانی ،بود - تاریخ ایرانیان و عرب‌ها در زمان ساسانیان. سال‌ها از تحقیق و تعلیق تئودور نولدکه بر تاریخ ایرانیان در عصر ساسانیان می‌گذشت. حتی کتاب مهم شرق‌شناسی دیگر چون آرتور کریستن سن برپایۀ تحقیقات نولدکه بود. تعداد کمی از پژوهشگران ایرانی می‌توانستند از این اثر مهم استفاده کنند و حتی اصل آلمانی این اثر در دسترس نبود.

🔸️عباس زریاب فلسفه خوانده بود و به پیروی از سیدحسن تقی‌زاده رابطه‌ای با عرفان نداشت. در واپسین سال‌های زندگی با توجه به اقتضائاتی ترجمۀ دریای جان اثر هلموت ریتر، شرق‌شناس آلمانی را پذیرفت. این اثر ریتر یکی از منابع مهم در عرفان اسلامی است.

🔸دکترزریاب با تسلّطی که در حوزه‌های مختلف فرهنگ ایران داشت، ترجمه‌های خود را به تعلیقات سودمند می‌آراست تا خوانندگانش هرچه بیشتر از آن‌ها بهره‌مند بشوند. دکتر زریاب در عرصۀ تصحیح متن آثار مهمی را برجای گذاشته است. در صدر تصحیح‌های دکتر زریاب باید از «الصیدنة فی‌الطب» اثر ابوریحان بیرونی را نام برد. اسامی پُرشمار لاتینی و یونانی و آشفتگی‌های زیاد نسخه‌های خطی هر اهل فنی را از تصحیح این اثر منصرف می‌کند.

🔸دکتر زریاب خویی تاریخن‌گار بود. سیرۀ رسول الله، ‌تاریخ زندگانی پیامبر اسلام پیش از هجرت است. سال‌ها تحقیق و جست‌وجو در منابع اسلام مانند مغازی و انساب و سیره و نیز سال‌ها مداقه در آثار مهم اسلامی مانند طبری و ابن‌اسحاق و بلاذری و یعقوبی و ابن‌اثیر و نیز تسلّط و شناخت منابع غربی و تحقیق در آثار مورخان غربی استاد زریاب را برای نگاشتن سیرۀ‌رسول‌الله آماده کرده بود. زریاب همچو یک تاریخ‌نگار و به‌دور از هرگونه احساسات و تنها با اتکای به منابع معتبر و فارغ از پیش داوری این اثر را نوشت.


ibna.ir/x6K9r

@ibna_official

🔰نوشتار حکمت‌الله صالحی درباره تاریخ‌پژوهی؛
از پیش؛ از تاریخِ تاریخ تا پساتاریخِ تاریخ

🔸حکمت‌الله ملاصالحی نوشت:‌ شواهد و قرائن چنین گواهی می‌دهند؛ جامعه و جهان بشری ما شتابان به‌سوی دورانی گام برمی‌گیرد که بیش، پساتاریخی، بیش، پساانسانی، بیش، پسافرهنگی است و کم، تاریخی، کم، انسانی و کم، فرهنگی است. دورانی بسیار متفاوت و متمایز از همه روزگارانی که از سر گذرانده‌ایم.

🔸آنچه که بیش از همه غم‌انگیز است، نوعی شبه‌زندگی یا شبحی از زندگی است که زمخت و بی‌احساس و بی‌عاطفه و فلزی است؛ سنگی و سرد و بی‌روح است؛ شیشه‌ای و شکننده است. در جامعه و جهان پساانسانی، جای انسان را به نام انسان می‌گیرد. در غار افلاطونی، اشباح انسان را زندانی می‌کند. زیست اصیل و واقعی را از او می‌ستاند.

🔸در هیچ دوره‌ای، زیست اخلاقی انسان آن‌گونه که در روزگار ما در معرض خطر جدی، در معرض سقوط در پرتگاه بوده است، در دوره جدید نبوده است. فاصله و فراق میان انسان روزگار ما و ارزش‌های پذیرفته‌شده اخلاقی و زیست اخلاقی او، بس ژرف و بس غم‌انگیز و بس نگران‌کننده و خطرخیز است!

🔸آتش و شعله‌های دو جنگ جهانی را انسان‌هایی افروختند و به راه انداختند که بیشتر می‌دانستند و کمتر می‌فهمیدند. کمتر دانستن جهل نیست؛ نفهمیدن نادانی است. پساانسانِ پساتاریخ، شبه‌انسانِ دانستنی‌هایی است که در انبان ذهن و فکر و عقل و خیال او، مصنوعات هوشمند او ریخته‌اند؛ آن‌چنان پُر و فربه‌اش کرده‌اند که راه و روزنه‌ای به سوی فهم چیزها برای او گشوده نگذاشته‌اند.

🔸این‌چنین جامعه‌ها و جهان‌های بشری ما، این‌چنین تمدن‌ها، فروپاشیده و فروریخته و از دری درآمده‌اند و از دری دیگر بدر شده‌اند. فشار تاریخ بر شانه انسان به هر میزان سنگین‌تر شده است، فروپاشی را سهمگین‌تر تجربه کرده و زیسته و از سر گذرانده‌ایم. در جامعه و جهان پساتاریخ، پساانسان و پسافرهنگ، خطر بدرشدن تاریخ و انسان و فرهنگ از مسیر تاریخ، از مسیر انسان بودن و فرهنگ از مسیر زیست فرهنگی پیشارو است. تهدید به نابودی همگانی و انقراض در کمین است.

ibna.ir/x6K8R

@ibna_official

🔰گرامیداشت یاد سید جلال حسینی بدخشانی؛
دلبستگی بی‌پایان بدخشانی به تاریخ و هویت این سرزمین
ایران از میانه رویدادها دوباره آغاز می‌شود

🔸دغدغه مدام بدخشانی بر ضروت تداوم همکاری با مؤسسه مطالعات اسماعیلی درخور توجه بود. او در واپسین روزهای حیاتش، خبر ثبت جهانی قلعه الموت را که آرزوی دیرینه‌اش بود، شنید و شادمانی‌اش در آن لحظات، گواه عشق بی‌پایانشان به تاریخ و هویت این سرزمین بود.

🔸شاید ارزشمندترین میراث دکتر سیدجلال حسینی بدخشانی، ایجاد پیوند نهادینه میان مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب و مؤسسه مطالعات اسماعیلیه در لندن باشد. این همکاری به انتشار تحقیقات نخبگان ایرانی و رساله‌های دکتری فارسی دانشجویان علاقه‌مند به تاریخ فاطمیان مصر و اسماعیلیان ایران انجامید. خدمت ارزشمند دیگر دکتر بدخشانی زمینه‌ساز چاپ نسخه انگلیسی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی تا جلد ششم شد.

🔸 استاد بدخشانی می‌گفت ملتی که بتواند از تمدن‌های مختلف بیاموزد، خود متمدن است. تمدن ایران، تمدن ارتباطی، تمدن ترکیب و تمدن تنوع و خلاقیت است. در ایران دشواری‌های نهادی بوده و در این دشواری‌ها، یک نهاد همچنان دوام آورده است. خرد ایرانی این استعداد را داشته که می‌توانسته بخشی از این ناپایداری‌ها را جبران کند. امر اجتماعی در ایران دوام بیشتری داشته است.


ibna.ir/x6K9k

@ibna_official

🔰نگاهی به دشواری‌ها و ظرفیت‌های اقتباس از نمایشنامه برای سینما؛
وقتی جادوی صحنه به قاب سینما نمی‌رسد

🔸بیشتر نمایشنامه‌های خوب مبتنی بر گفت‌وگوهای غنی هستند، ‌ اما فیلم هنری بصری است. تماشای فیلم مثل تماشای نمایش نیست.

🔸هیچ کدام از نمایشنامه‌های عالی و مهم در قالب فیلم خوب از آب در نیامده‌اند چون بسیار نمایشی و تئاتری بوده‌اند. فضای نمایشی و انرژی بین تماشاگر و بازیگر و خلاصه همه چیزهایی که نمایش بزرگی از این نمایشنامه‌ها می‌ساخت، غیرقابل تبدیل شدن به فیلم بود.

🔸خیلی از نمایش‌ها تبدیل‌ناپذیر هستند. میلیون‌ها دلار خرج شده تا «صف همسرایان»، «اکوس»، «طلسم خدا» و «عیسی مسیح، ابر ستاره» روی پرده سینما بیایند، اما فروش آنها بسیار اندک بوده است. نمایشنامه‌هایی هستند که اقتباس فیلمنامه از آنها دشوار به نظر می‌رسد.

🔸اما سوال اینجاست کدام نمایشنامه‌ها برای به درد اقتباس برای سینما می‌خورند؟ سیگر توضیح می‌دهد که در پی نمایشنامه‌هایی باشید که خط داستانی داشته باشند. بعضی نمایشنامه‌ها خط داستانی ضعیفی دارند که در پس‌زمینه جریان دارد و وقتی به فیلم تبدیل می‌شود، باید به پیش‌زمینه بیاید.

🔸مسئله اقتباس از نمایشنامه کشف ظرفیت‌های سینمایی آن است. باید دانست هر نمایشنامه خوبی حتما فیلم خوبی نمی‌شود همان‌طور که هر متن سینمایی موفقی نیز نمی‌تواند روی صحنه بدرخشد. آنچه یک نمایشنامه را برای اقتباس مناسب می‌کند، وجود عناصری است که بتوان آنها را از قلمرو گفت‌وگو و صحنه به قلمرو تصویر، حرکت، فضا و جهان سینمایی منتقل کرد.

ibna.ir/x6Jtw

@ibna_official

🔰تلاقی دو روایت از رنج و بیداری در ادبیات عراق و ایران؛
همسایه‌های دور و نزدیک؛ غائب طعمه فرمان و احمد محمود

🔸این یادداشت به بررسی شباهت‌های ساختاری و روایتی میان رمان «درخت نخل و همسایه‌ها» اثر غائب طعمه فرمان و رمان «همسایه‌ها» اثر احمد محمود، در تلاشی برای بازخوانی تأثیرات متقابل و ریشه‌های رئالیستی در ادبیات منطقه در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی می‌پردازد

🔸درباره‌ی کتاب «درخت نخل و همسایه‌ها» که لقب «نقطه‌ی عطفی» در رمان امروز عراق را گرفته است، مترجم کتاب گفته است: «این کتاب واجد همه‌ی خصلت‌ها و خصایص هنر رمان‌نویسی و سرآغاز دوره‌ی تازه‌ای از حیات داستان‌نویسی در عراق است. ستایش ناقدان از این رمان چنان بود که آن را نخستین رمان عراقی، به معنی دقیق هنری و تام و تمام عبارت، شمرده‌اند.» (پیشگفتار مترجم، صفحه‌ی ۵ تا ۱۰)

🔸نویسنده، غائب طعمه فرمان، که نظرهای جالبی درباره‌ی انعکاس صدای «تاریخ» در ادبیات دارد، در این رمان سرنوشت مجموعه‌ای از انسان‌های شوربخت را بر زمینه و در برهه‌ای از تاریخ کشورش، با رویکردی واقع‌گرایانه و به دور از تعصب و داوری‌های شعارگونه تصویر کرده است.

🔸در رمان «همسایه‌ها» با چیزهایی از این شرایط و انعکاس آن‌ها در داستان روبه‌رو هستیم. شرایطی که طی آن، روایتی داستانی، متأثر از دیدگاه نویسنده، بر بستر حوادث پیش از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، حزب توده، اعتصابات و... شکل می‌گیرد و شخصیت اصلی داستان دچار تحولی انقلابی می‌شود. اما چطور؟

🔸در مورد تشابهات این دو اثر، علاوه بر گذر از مرحله‌ی نوجوانی دو قهرمان متفاوت داستان‌ها، می‌توان به فضای محدود خانه و محله‌هایی اشاره کرد که خاستگاه آن دو نوجوان است. در این دو مکان، آدم‌های ساده، فقیر و گاه زیرک، با دردها و زبانی مشترک و قابل‌باور زندگی می‌کنند.

🔸نویسنده داوری و نتیجه‌گیری درباره‌ی این مجموعه‌ی وقایع را به خواننده وامی‌گذارد؛ خواننده‌ای که در طول داستان، غمخوارانه با زندگی آن آدم‌ها آشنا شده است. جزئیات دیگر داستان نیز با روابطی علت و معلولی در یکدیگر تنیده شده‌اند.

🔸نویسنده‌ی متوفای این رمان که بیشتر عمر خود را خارج از زادگاهش، عمدتاً در روسیه، سپری کرده و مترجم آثار کلاسیک روسی نیز بوده است، با تواضع و صداقت گفته است که این رمان را با تأثیر از کتاب‌های «فونتامارا» و «نان و شراب» اثر ایگناتسیو سیلونه نوشته است.

ibna.ir/x6K5C

@ibna_official

🔰نامه‌ جامعه‌ باستان‌شناسی ایران به رییس‌جمهوری؛
تخت جمشید را نجات دهید!
پارسه و تخت جمشید حافظه‌ تاریخی ایران است

🔸جامعه‌ باستان‌شناسی ایران در نامه‌ای به مسعود پزشکیان، رییس‌جمهوری ایران، درخواست کرد که برای نجات میراث فرهنگی ایران و نگاهبانی از تخت جمشید، کاری فوری انجام شود

🔸جامعه‌ باستان‌شناسی ایران با طرح این پرسش که «اگر حفاظت از مهم‌ترین میراث جهانی ایران نیز بتواند در برابر سوداگری زمین، تعارض منافع و منفعت‌طلبی مدیریتی آسیب‌پذیر شود، دیگر چه تضمینی برای حفاظت از هزاران محوطه و بنای تاریخی کم‌تر شناخته‌شده در سراسر کشور باقی خواهد ماند؟»، افزوده است: «سوداگری پیرامون میراث فرهنگی، صرفاً معامله بر سر زمین نیست؛ معامله بر سر حافظه‌ تاریخی یک ملت است. هر تصمیمی که منافع مقطعی اقتصادی یا مدیریتی را بر حفاظت از آثار تاریخی مقدم بداند، در نهایت تیشه بر ریشه‌های تاریخی و هویتی این سرزمین می‌زند.»

🔸در ادامه‌ این نامه‌ جامعه باستان‌شناسی گفته شده است: «میراث فرهنگی نه حیاط خلوت سیاسی است، نه عرصه‌ آزمون‌وخطای مدیران، نه منبع درآمد کوتاه‌مدت و نه ویترینی تزیینی برای مناسبت‌ها و سخنرانی‌ها. میراث فرهنگی بخشی از هویت ملی، حافظه جمعی و سرمایه بین‌نسلی ایران است. نابودی یک محوطه‌ باستانی، تخریب یک لایه‌ تاریخی یا ساخت‌وساز در عرصه و حریم یک اثر، خسارتی نیست که بتوان در سال‌های آینده با تخصیص بودجه جبران کرد. آنچه از میان می‌رود، برای همیشه از دست رفته است.»


ibna.ir/x6K9m

@ibna_official

🔰از مغازه جوشکاری تا عملیات بدر/ واقعیت افزوده در خدمت تاریخ

🔸«فیض بی‌پایان» را می توان فراتر از یک زندگی‌نامه شهید خواند؛ کتابی درباره چگونگی ساخته شدن یک شخصیت در بستر خانواده، جامعه، باور و جنگ و شاید ارزش اصلی آن در همین باشد که برای فهمیدن یک شهید، فقط به لحظه‌ شهادتش نگاه نمی‌کند؛ به سال‌هایی نگاه می‌کند که او در آنها زندگی کرد...

🔸کتاب  تنها روایت یک رزمنده نیست؛ تلاشی است برای کنار هم گذاشتن فکر و عمل یک انسان در سالهای پیش و پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس. روایت همسر، برادر، دوستان، همرزمان و دیگر نزدیکان، در کنار نامه‌ها، دست‌نوشته ها، اسناد و تصاویر، به تدریج چهره عباسعلی را شکل می دهند.

🔸مولف برای بازسازی این زندگی، تنها به خاطرات اکتفا نکرده است. نامه‌ها، وصیت‌نامه، اسناد و حتی فیلم هشت دقیقه‌ای باقی مانده از عملیات بدر، در کنار روایت‌های شفاهی قرار گرفته‌اند تا تصویر کاملتری از شخصیت و زمانه عباسعلی ساخته شود.

ibna.ir/x6K6c

@ibna_official

🔰در مراسم پاسداشت روز شعر و ادب پارسی مطرح شد؛
فارسی؛ زبانی که تمدن ایرانی را زنده نگه داشته است

🔸مراسم پاسداشت روز شعر و ادب پارسی و بزرگداشت استاد شهریار به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و با حضور و سخنرانی جمعی از استادان و پژوهشگران برجسته کشور، چهارشنبه بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۵ در فضای مجازی برگزار شد

🔸شهریار شاعری بود که جهان را با شعر می‌دید و نگاه ژرف و گسترده او سبب شد آثارش در میان مردم نفوذی ماندگار پیدا کند. پیوند او با امور قدسی، به‌ویژه ارادت عمیقش به حضرت علی(ع)، نیز در ماندگاری و عمق آثارش نقش مهمی داشته است.

🔸شهریار به تدریج از مرحله عشق زمینی عبور کرد و تحت تأثیر تحولات معنوی زندگی خود، به‌ویژه پس از سفر به مشهد و تجربه‌های عرفانی، مسیر تازه‌ای در شعر و حیات معنوی خویش آغاز کرد. از این دوره به بعد، بسیاری از سروده‌های او رنگ و بوی عرفانی بیشتری یافتند.

🔸شهریار توانست میان میراث شعر کلاسیک فارسی و شعر معاصر پیوندی برقرار کند و در غزل‌های خود از سنت شاعران بزرگی چون سعدی بهره بگیرد، اما در عین حال زبان و بیان شخصی خود را حفظ کند.

🔸اهمیت شهریار تنها به شعر فارسی او محدود نمی‌شود. او در زبان مادری خود نیز شاهکاری همچون «حیدربابایه سلام» آفرید؛ اثری که از نظر ساختار زبانی و موسیقی شعر، اهمیت ویژه‌ای دارد. زبان ترکی از نظر ساختار دستوری با فارسی تفاوت دارد و از زبان‌های پیوندی و پسوندی است؛ بنابراین استفاده از وزن‌های عروضی فارسی برای سرودن شعری روان و طبیعی در این زبان دشوار است. شهریار با شناخت ظرفیت‌های زبان ترکی، از وزن هجایی بهره گرفت و توانست شعری پدید آورد که با ساختار و موسیقی این زبان هماهنگ بود.

ibna.ir/x6K9B

@ibna_official

🔰راهنمایی برای مدیران و متخصصان حوزه‌ی تحقیق و توسعه؛
«نوآوری از مسیر تحقیق و توسعه»؛ نگاهی به مدیریت نوآوری در سازمان‌ها

🔸کتاب «نوآوری از مسیر تحقیق و توسعه؛ استراتژی‌های موفقیت» نوشته‌ی حامد طاهردوست، با ترجمه‌ی گروهی از مترجمان و به همت نشر مهربان، با حمایت مجتمع مس شهربابک منتشر شد. این کتاب با بررسی ابعاد علمی، مدیریتی و اجرایی تحقیق و توسعه، به راهبردهایی می‌پردازد که سازمان‌ها و کسب‌وکارها برای برنامه‌ریزی، مدیریت و ارزیابی فعالیت‌های نوآورانه به آن‌ها نیاز دارند

🔸یکی از محورهای اصلی کتاب، تدوین راهبرد و برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های تحقیق و توسعه است. تصمیم‌گیری درباره‌ی اولویت‌های پژوهشی، تعیین اهداف و تخصیص منابع از جمله موضوعاتی است که در مدیریت این فعالیت‌ها اهمیت دارد. نویسنده با پرداختن به این مباحث، زمینه‌ای برای آشنایی خوانندگان با مراحل شکل‌گیری و هدایت پروژه‌های تحقیق و توسعه فراهم می‌کند.

🔸کتاب به تحقیق و توسعه به‌عنوان یک حوزه‌ی حرفه‌ای نیز توجه دارد. این موضوع امکان بررسی جایگاه فعالیت‌های پژوهشی در ساختار سازمانی و نقش متخصصان این حوزه را فراهم می‌کند. در چنین چارچوبی، موفقیت پروژه‌ها به شناخت وظایف، هماهنگی میان اعضای تیم و مدیریت فرایندهای اجرایی وابسته است.

🔸اثر طاهردوست با رویکردی آموزشی و کاربردی نوشته شده و مطالعات موردی را نیز برای توضیح تجربه‌ها و چالش‌های این حوزه در بر می‌گیرد. این ویژگی به خوانندگان امکان می‌دهد مباحث مدیریتی و اجرایی را در کنار نمونه‌هایی از تجربه‌های عملی بررسی کنند.

ibna.ir/x6K9D

@ibna_official

🔰ایبنا گزارش می‌دهد؛
کتاب در محاصره مثلث تورمی ملزومات

🔸رشد قیمت مرکب، زینک و مقوا در کنار جهش بهای کاغذ، هزینه‌های چاپخانه‌ها را به اوج رسانده و قیمت تمام‌شده‌ کتاب را هدف گرفته است.

🔸بررسی وضعیت بازار ملزومات چاپ در هفته جاری نشان می‌دهد که قیمت مواد اولیه مورد استفاده در فرآیند تولید کتاب همچنان بالاست و حتی نسبت به هفته گذشته رشد نسبتا چشمگیری داشته و ممکن است به کانال ۱۰ میلیون تومانی وارد شود.

🔸نگاهی به قیمت‌های اعلام‌شده از بازار ملزومات چاپ نشان می‌دهد که زنجیره تولید کتاب همچنان با فشار ناشی از هزینه مواد اولیه روبه‌رو است. افزایش قیمت کاغذ در کنار رشد هزینه مقوا، مرکب، زینک و مواد مصرفی صحافی، هزینه‌های چاپ و آماده‌سازی کتاب را افزایش می‌دهد و در نهایت می‌تواند بر قیمت تمام‌شده کتاب اثر بگذارد.

🔸با توجه به سهم بالای هزینه مواد اولیه در فرآیند تولید کتاب، تداوم این روند برای ناشران و چاپخانه‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد و وضعیت بازار ملزومات چاپ همچنان یکی از عوامل مؤثر بر اقتصاد تولید و انتشار کتاب محسوب می‌شود.

ibna.ir/x6K9w

@ibna_official

🔰تصور ایرانیانِ زرتشتیِ ساسانی از اهریمن و آغاز نبرد کیهانی؛
شر چگونه وارد جهان شد؟
داستان باستان - ۳

🔸تاریخ کیهانی را می‌توان فرایند حرکت از آمیختگی به جدایی و از کشمکش به پیروزی نهایی خیر دانست. انسان نیز در همین نقطه جایگاه تاریخی خود را می‌یابد، موجودی انتخاب‌گر که با اندیشه، گفتار و کردار خویش در این نبرد کیهانی مشارکت می‌کند. در نتیجه ورود شر پایان آفرینش نیک نیست؛ آغاز تاریخ کیهانی است؛ تاریخی که از هجوم و آمیختگی آغاز می‌شود و در فرجام، با رفع شر، پیروزی خیر و نوسازی جهان به‌سوی تحقق نظم نخستین حرکت می‌کند.

🔸اگر جهان آفریدهٔ اهورامزدا و برخوردار از نظم و خیر است چگونه شر توانست به آن وارد شود؟ این پرسش در ظاهر پرسشی دربارهٔ منشأ بدی و رنج است؛ اما در جهان‌بینی زرتشتی دامنهٔ آن بسیار فراتر از اخلاق فردی می‌رود. مسئلهٔ شر در بنیاد خود پرسشی دربارهٔ ساختار جهان، جایگاه انسان در آن و سرنوشت نهایی آفرینش است. اگر آفرینش اهورایی در اصل نیک و سامان‌یافته است حضور مرگ، بیماری، تباهی، دروغ و دیگر صورت‌های شر چگونه قابل‌توضیح است؟ آیا این عناصر از آغاز در ساختمان جهان وجود داشته‌اند یا نیرویی بیگانه با آفرینش نیک آنها را به جهان وارد کرده است؟

🔸این یادداشت با رویکردی تاریخی - تطبیقی تحول تصور شر و جایگاه اهریمن را در سنت زرتشتی بررسی می‌کند و برای پرهیز از یکسان‌انگاری لایه‌های متفاوت این سنت منابع را در سه سطح اصلی مطالعه قرار می‌دهد.

🔸️برای فهم جایگاه اهریمن در اندیشهٔ زرتشتی نخست باید از تعبیری که در بسیاری از روایت‌های عمومی رواج یافته فاصله گرفت: اینکه "زرتشتی‌گری دو خدا دارد" این تعبیر هرچند برای توصیف ابتدایی تقابل اهورامزدا و اهریمن قابل‌فهم است، برای تحلیل ادیان‌شناختی کافی نیست؛ زیرا مسئلهٔ اصلی در این سنت صرفاً وجود دو موجود هم‌رتبه و دو خدای رقیب نیست، بلکه تقابل بنیادین میان خیر و شر، نظم و ویرانی، راستی و دروغ است. افزون بر این صورت‌بندی این تقابل در همهٔ دوره‌های سنت زرتشتی یکسان نیست و باید تحول تاریخی آن را در نظر گرفت. در یک‌سوی این تقابل اهورامزدا و آفرینش اهورایی قرار دارند؛ جهانی که بر پایهٔ نظم، راستی و سامان شکل‌گرفته است.

🔸شر چگونه وارد جهان شد؟ پاسخ این پژوهش را نمی‌توان در این تصور ساده جست‌وجو کرد که شر از آغاز در ساختار آفرینش حضور داشته یا اهورامزدا جهانی آمیخته از خیر و شر را آفریده است. در منطق زرتشتی نقطهٔ آغاز آفرینشی اهورایی، نیک و سامان‌یافته است. ازاین‌رو مسئلهٔ اصلی نه منشأ جهان مادی، بلکه توضیح حضور تباهی، مرگ و ویرانی در جهانی است که در بنیاد خود نیک آفریده شده است.

ibna.ir/x6K9X

@ibna_official

🔰نگاهی به اثری از مارک وِرنون؛
احساسِ شگفتی و ارزشِ زندگی
کتاب خوب – زندگی سعادتمند – ۱۰

🔸وِرنون می‌نویسد که «شگفتی یعنی توانایی تجربه‌کردن یک کیفیت زمانیِ مشخص، گرچه دستیابی به آن هم نیازمند زمان است. شگفتی یعنی آن که بتوانیم اجازه دهیم مزاحمت‌های ملالت‌بار جهان از سر راهمان برداشته شوند؛ یا آن که زمانی را صرف انتظار برای از راه رسیدن لحظاتی کنیم که در آنها احساس شگفتی آشکار می‌شود.»

🔸وِرنون می‌گوید اینکه شخصی به سویِ درختی می‌دود تا آن را در آغوش بگیرد، و شخصی دیگر، به بررسیِ تنه‌یِ درخت می‌پردازد تا ببیند چگونه می‌تواند آن را قطع کند «از تفاوت اندوخته‌یِ بی‌پایان خاطره‌ها، نیازها و هدف‌های آن افراد ناشی می‌شود.» جیمز باور داشت بیش از آن که به داوریِ دیگران بپردازیم باید به آنچه شگفتیِ آنها را برمی‌انگیزد احترام بگذاریم و ناتوانیِ ما را در احترام‌گذاشتن به احساس‌هایِ دیگران «نابینایی نوع بشر» می‌خواند. آفتی که از میان بُردنِ آن دشوار نیست. کافی است سگی را تماشا کنیم که از پیداکردنِ یک استخوان دچارِ شور و شعف می‌شود تا دریابیم که «ویژگی همگانیِ موجودات ذی‌شعور را نمی‌توان در آن چیزی یافت که مهم و ارزشمند می‌یابند، بلکه می‌توان در این واقعیت یافت که آن چیز مهم و ارزشمند را در همین دنیای اطرافشان می‌یابند.»


ibna.ir/x6K9W

@ibna_official

🔰غلامرضا طریقی به مناسبت سالروز درگذشت شهریار مطرح کرد؛
امضای شخصی شعر شهریار عاطفه‌مندی مدرن اوست
رنج یکی از پررنگ‌ترین مایه‌های حضوری در شعر شهریار است

🔸در سی و هشتمین سالروز درگذشت محمدحسین بهجت تبریزی، غلامرضا طریقی در گفت‌وگو با ایبنا، به کالبدشکافی میراث این شاعر می‌پردازد. او از جسارت شهریار در ترکیب جان‌مایه شیوه عراقی با رنج‌های شخصی می‌گوید و بررسی می‌کند که چگونه وفاداری به عاطفه، شهریار را به یکی از محبوب‌ترین و در عین حال تأثیرگذارترین چهره‌های شعر فارسی تبدیل کرد.

🔸میراث شهریار از خودِ شهریار مهم‌تر است. اگر برای نمونه غزل معاصر را فرض بگیریم، این موضوع حتی نیاز به تحلیل ندارد؛ برای مثال، حسین منزوی درباره شهریار کتاب نوشته و در مقدمه همان کتاب و جاهای مختلف دیگر، به صراحت به این نکته اشاره کرده است. اگر ما امروز حسین منزوی را در قله غزل معاصر می‌دانیم، باید توجه داشته باشیم که او به‌طور مطلق شهریار را ستایش می‌کند و خود را تحت تأثیر او می‌داند و هیچ ابایی ندارد که این موضوع را در جاهای مختلف به زبان بیاورد. محمدعلی بهمنی، دیگر غزلسرای بزرگ معاصر، و همچنین سیمین بهبهانی نیز در جاهای مختلف اشاره کرده‌اند که ارادتی به شهریار داشتند و این ارادت در خاطرات و شعرهایشان بروز یافته است.

🔸می‌توان گفت شهریار اولین کسی بود که بدون توجه به کلیشه‌ها و تصورات رایج، شعر گفت؛ چرا که همه فکر می‌کنند اگر در ادامه شیوه عراقی شعر می‌گویید، حتماً باید از منظر عرفانی و به تمامی شئونی که به عنوان «شعر عراقی» تعریف شده است، وفادار باشید. اما او خود را مقید به این‌ها نکرد؛ در حقیقت، جان‌مایه آن شیوه را گرفت و عواطف خودش را به آن اضافه کرد و همین امر منجر شد تا تعریف ویژه‌ای از شعر داشته باشد؛ تعریفی که احتمالاً با تمام تعاریف شیوه عراقی هم منطبق نیست و او از این موضوع هیچ پرهیز و ابایی نداشت.


ibna.ir/x6K5B

@ibna_official

🔰از «پدرخوانده» تا «اینک آخرالزمان» و «دراکولا»؛
فرانسیس فورد کاپولا و جست‌وجوی سینما در دل ادبیات

🔸در کارنامه فیلمسازی کاپولا هیچ نمونه‌ای به اندازه «پدرخوانده» نشان نمی‌دهد که او چگونه می‌توانست از دل یک متن ادبی، چیزی کاملا سینمایی بیرون بکشد. ماریو پوزو «پدرخوانده» را در سال ۱۹۶۹ منتشر کرد. رمانی قطور و عامه‌پسند که بخش‌هایی از آن بیش از آنکه به تراژدی قدرت و خانواده مربوط باشد، به جزئیات زندگی خصوصی شخصیت‌ها و ماجراهای فرعی اختصاص داشت.

🔸کاپولا برای تبدیل رمان به فیلم، مجبور بود حجم عظیم روایت را فشرده کند. خودش بعدها درباره صحنه غسل تعمید توضیح داد که بخش انتقام‌های مایکل در رمان ده‌ها صفحه طول می‌کشید، اما او باید راهی پیدا می‌کرد که آن حجم اطلاعات را در زبان سینما خلاصه کند. راه‌حل، تدوین موازی میان مراسم غسل تعمید و قتل دشمنان مایکل بود.

🔸در پژوهش‌های مربوط به راهبردهای اقتباسی کاپولا نیز «بیگانگان» نمونه‌ای از نزدیک‌ترین اقتباس‌های او به متن اصلی معرفی شده است تا جایی که یک پژوهشگر نوشته است فیلم چنان به اصل کتاب نزدیک می‌شود که گویی رمان تقریباً مستقیماً به فیلمنامه تبدیل شده است. همکاری کاپولا با هینتون به «بیگانگان» ختم نشد و او «ماهی جنگی» را با اقتباسی از رمان دیگر هینتون ساخت. اگر «بیگانگان» فیلمی درباره جامعه و گروه است، «ماهی جنگی» فیلمی درباره تنهایی، اسطوره‌سازی و فروپاشی هویت است.

🔸شاید دلیل مهمی که کاپولا می‌توانست با نویسندگان و رمان‌ها چنین راحت برخورد کند، این بود که خودش فقط کارگردان نبود. او فیلمنامه می‌نوشت، بازنویسی می‌کرد و ساختار روایی را می‌شناخت. او در گفت‌وگویی با نیویورک تایمز توضیح می‌دهد که هرگز کتابی را به قصد اقتباس سینمایی نمی‌خواند و کتاب می‌خواند تا یاد بگیرد و ببیند چه چیزی می‌تواند برای هنر نوشتن از آن بیاموزد. کاپولا با فیلم‌های اقتباسی‌اش درسی به ادبیات درباره‌ سینما داد که بزرگ‌ترین احترام به یک رمان مربوط به میزان وفاداری به کتاب نیست و درک این است که چرا سزاوار ساخته ‌شدن است.

ibna.ir/x6K9T

@ibna_official

🔰جایگاه شهریار در غزل معاصر

🔸غلامرضا طریقی نویسنده و شاعر در گفت‌وگو با ایبنا به تبیین جایگاه شهریار در غزل معاصر پرداخت.

ibna.ir/x6K9g

@ibna_official

🔰گفت‌وگو با مؤلف کتاب صوفیان مطرود؛
مسئله تصوف در دوره صفوی

🔸سعید مهری پژوهشگر و عضو هیئت‌علمی دانشگاه گنبدکاووس با بیان اینکه، با بررسی تاریخ تصوف می‌بینیم که تصوف همواره در ترقی و صعود بوده است و اندک‌اندک از یک جنبش دگراندیش و شاید اعتراضی، تبدیل به یک دستگاه فکری عریض و طویل با تشخصی ویژه می‌­شود، گفت: از دوره صفوی می‌بینیم که روند مواجهه با تصوف و صوفیان عوض می‌­شود و این امر زمانی معنادار می­‌شود که می‌­بینیم صفویان دولتی برآمده از خانقاه و خود از سلسله صوفیان بوده‌اند و اصلاً تبار صوفیانه آنان سبب شد که بتوانند به قدرت برسند

🔸سعید مهری که سابقه عضویت در انجمن مفاخر گلستان و تألیف چندین مقالۀ علمی را در کارنامۀ خود دارد و حوزه تخصصی‌اش ادبیات کلاسیک و ادبیات عرفانی است، درباره کتاب و ایده نگارشش، گفت: این کتاب در اصل رساله دکتری من در گروه ادبیات دانشگاه فردوسی بوده است که با اندک تغییراتی در نشر آرما به چاپ رسیده است. حقیقت امر، تصوف و ادبیات صوفیانه همواره یکی از زمینه‌های علاقۀ بنده در مطالعات و پژوهش‌هایم بوده است و تمایل زیادی داشتم که درزمینۀ تاریخ تصوف پژوهشی انجام بدهم.

🔸اصلاً تصوف و اندیشه‌های صوفیانه آنقدر جذابیت داشته است که می‌توان گفت بر تمام جنبه‌های فکری و فرهنگی مسلمانان و ایرانیان اثر گذاشته است؛ حتی فیلسوفان ایرانی هم از اندیشه‌های صوفیانه خالی نبوده‌اند؛ ابن‌سینا بنیان‌گذار حکمت مشرقی بود و بعدها سهروردی آن را پرورد و به کمالی چشمگیر رساند؛ گروه اخوانالصفا فلسفه‌ای باطنی و عرفانی بنا نهادند و درنهایت ملاصدرا پیوندی محکم میان فلسفه و عرفان برقرار کرد.

🔸تصوف همواره یکی از فربه‌ترین عناصر فکری و فرهنگی در جوامع مسلمان، خاصه ایران، بوده است و نقدهایی هم که بر آن وارد می‌شده، آنقدر جدی نبوده است که بر سرنوشت تصوف و صوفیان اثری بگذارد.


ibna.ir/x6JQk

@ibna_official