حس شکستن دل بیشتر از درد خستگی میاره...

زندگی شاید همیشه مطابق میل‌مون پیش نره، ولی هنوزم قشنگه که بدونی هر روز می‌تونه یه اتفاق جدید بیاره که اصلاً انتظارش رو نداشتی.

زندگی ادامه داره، ولی بعضی چیزا اینجا می‌مونن...

بعضی آدما یه کاری می‌کنن که دیگه اون آدم قبلی نمیشی و به هیچ‌کس اعتماد نمیکنی.

لبخند میزنم ولی خودم که میدونم پشتش چی قایم شده.

بعضی شبا هیچ اتفاقی نمیفته، ولی دلت یه جوری می‌گیره که انگار همه چی خراب شده.

یه وقتایی فقط می‌خوای یکی حالتو بپرسه، نه اینکه مشکلتو حل کنه.

آخرش نه آدمای زیادی کنارت می‌مونن، نه خاطره‌های زیادی یادت می‌مونه؛ فقط چند نفر و چند لحظه که واقعاً حال دلت رو خوب کرده بودن.!

حال خوب چیز عجیبیه؛ وقتی هست، نمی‌فهمیش.

بعضیا انقدر راحت فراموشت می‌کنن که می‌فهمی تمام اون خاطره‌ها فقط برای تو ارزش داشتن.!

بعضی از خاطره‌ها تا عمر داری باهات می‌مونن...

هرچی بزرگ‌تر می‌شیم، بیشتر می‌فهمیم که حال خوب از چیزای گرون و عجیب نمیاد؛ از چند دقیقه آرامش میاد که هیچ فکری توی سرت نباشه.

همه خسته‌ان، فقط هرکسی یه جور پنهونش می‌کنه.

بعضی روزا تنها کاری که می‌تونی انجام بدی اینه که ادامه بدی؛ نه با انگیزه، نه با امید زیاد، فقط ادامه بدی.

بعضی روزا فقط یه آهنگ خوب کم دارن.

یه زمانی برای همه خودمو ثابت می‌کردم، الان هرکی نفهمه، همون بهتر که نفهمه.

یه جایی میرسه که فقط میگی باشه.... هرچی

یه جایی از زندگی می‌رسی که دیگه دنبال آدمای جدید نیستی؛ فقط دلت می‌خواد یکی پیدا بشه که شبیه بقیه نباشه.

من عوض نشدم، فقط خودِ گمشده‌م رو پیدا کردم...

یه وقتایی تو برا موندن دلیل میاری، اون برا رفتن؛
همینجاست که دیگه از دلت بدجوری ضربه خوردی...

فکر می‌کنی که ما بازم توی دنیای دیگه همو ببینیم؟