این‌که می‌گویند «اگر ترورها کار خود نظام بوده، پس چرا به اعدام‌ها اعتراض می‌کنید»، نه استدلال است و نه ساده‌لوحی؛ توجیه آشکار قتل دولتی است.

جمهوری اسلامی دقیقاً با همین منطق ۴۷ سال است می‌کشد، پرونده می‌سازد، اعتراف اجباری می‌گیرد، دادگاه امنیتی برگزار می‌کند و بعد می‌گوید «قانون اجرا شد». این در حالی‌ست که ایران به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) پیوسته و طبق مواد ۶ و ۱۴ آن، حق حیات غیرقابل سلب است و صدور حکم مرگ بدون دادگاه علنی، قاضی مستقل، وکیل آزاد و منع مطلق شکنجه، جنایت دولتی محسوب می‌شود.

در پرونده‌های اخیرِ موسوم به «محاربه» از جمله شروین باقریان و دیگر معترضان، هیچ مدرک علنی، قابل راستی‌آزمایی و مستقلی ارائه نشده؛ همان الگویی که پیش‌تر جان نوید افکاری را گرفت، همان مسیری که به اعدام محمدمهدی کرمی، سیدمحمد حسینی، مجیدرضا رهنورد، محمد بروغنی، محمد قبادلو و پیش از آن هزاران زندانی سیاسی دهه‌ی شصت ختم شد. همه با «اعتراف»، همه بدون دادرسی عادلانه، همه قربانی دستگاهی که قاضی‌اش بازجوست. طبق حقوق بین‌الملل، این‌ها حکم قضایی نیست؛ فرمان حذف سیاسی است. اعتراض به اعدام دفاع از جرم نیست؛ ایستادن مقابل سیستمی است که جان انسان را ابزار امنیت و بقا کرده. هرکس این اعدام‌ها را توجیه می‌کند، آگاهانه یا ناآگاهانه، شریک تروریسم دولتی است.

عرشیا مهرآزما، دانشجوی کارشناسی‌ارشد ژئوتکنیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در تاریخ ۱۲ دی‌ماه در محدوده‌ی محله نارمک تهران بازداشت شده است. پرونده‌ی او با اتهاماتی باطل و نادرست در حال رسیدگی است.

از جامعه‌ی دانشگاهی تقاضا می‌شود صدای عرشیا باشند.

🔴اتحادیه اروپا سپاه پاسداران را رسماً سازمان تروریستی اعلام کرد.

در جلسه امروز (۲۹ ژانویه ۲۰۲۶) وزرای خارجه اتحادیه اروپا، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌صورت رسمی در فهرست سازمان‌های تروریستی اتحادیه اروپا قرار گرفت. این تصمیم با اتفاق نظر ۲۷ کشور عضو اتخاذ شد و از همین لحظه اجرایی است.

مطالبه‌ای که ایرانیان سال‌ها مطرح می‌کردند و از زمان خیزش ۱۴۰۱ به‌طور جدی وارد دستور کار سیاست جهانی شد، امروز به نتیجه رسید. ممنون بابت تک تک ایمیل‌هایی که زدید.❤️

پدر جاویدنام مهران سلیمی در ایکس اکانت ساخته تا اسم پسرش رو فریاد بزنه و در پستی نوشته: «بلد نیستم خارجی بنویسم جهان بچه مو ببینه.»

لطفاً فالوش کنید و پست‌هاش رو ری‌پست کنید تا جهان پسر آخان سلیمی رو ببینه.

شماری از پزشکان و کادر درمان صرفاً به‌دلیل انجام وظیفه‌ی انسانی و کمک به درمان مجروحان، توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده‌اند.

• دکتر موهبت غفوری متخصص کودکان، لار

• دکتر علیرضا گلچینی فوق تخصص جراحی سرطان و بیماری‌های پستان، قزوین

• دکتر صابر دهقان جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات، تهران و سیرجان

• دکتر بابک پورامین متخصص طب اورژانس، نیشابور

• دکتر گلنار نراقی، متخصص طب اورژانس، بیمارستان هاشمی‌نژاد

• دکتر فردهاد نادعلی متخصص جراحی عمومی، گرگان

• دکتر شمسی عباسعلی‌زاده متخصص زنان، تبریز

• دکتر بابک ضرابیان متخصص عفونی، اصفهان

• دکتر آمنه سلیمانی پزشک متخصص پوست، اردبیل

• معین مرادیان کادر درمان بیمارستان امام رضا، مشهد

ری‌پست | ری‌پست | ری‌پست
ری‌پست | ری‌پست | ری‌پست

جاویدنام غزل دمرچلی ۱۷ ساله که نوزدهم دی‌ماه در گلشهر کرج کشته شد.

در چند روز اخیر، هودا کتان، موسس برند هودا بیوتی با بازنشر ویدئویی که به‌طور وسیع توسط ایرانی‌ها به‌عنوان ترویج روایت حکومتی جمهوری اسلامی تلقی شد، موجی از اعتراض و بایکوت جهانی را به‌راه انداخت.

این اتفاق در زمانی رخ داد که میلیون‌ها شهروند ایران زیر سرکوب شدید، محدودیت‌های آزادی و نقض گسترده حقوق بشر زندگی می‌کنند؛ و بسیاری انتظار داشتند چهره‌های با نفوذ جهانی حداقل در حمایت از مردم ایران سکوت نکنند، نه اینکه محتوایی را منتشر کنند که چهره‌ی حکومت را برجسته و درد و اعتراض مردم را نادیده بگیرد.

هزاران نفر ویدئوهایی از سوزاندن و نابود کردن محصولات هودا بیوتی منتشر کردند، نه فقط به‌عنوان اعتراض به یک پست، بلکه به‌عنوان پیامی اخلاقی و سیاسی درباره وضعیت در ایران.

واکنش کتان به انتقادها نیز نتوانست موج خشم را فرو بنشاند. او ضمن ادعای اینکه «اطلاعات کافی درباره اوضاع ایران ندارد» بار دیگر انتقادها را تشدید کرد.

این ماجرا یک حاشیه ساده نیست؛ بلکه نشان‌دهنده‌ی قدرت افکار عمومی و تأثیر واقعی واکنش‌های جمعی بر برندهای جهانی است. وقتی مردم می‌بینند که حتی کالاهای لوکس و محبوب هم می‌توانند در اعتراض به ظلم به نماد اعتراض تبدیل شوند، بسیاری برای اولین بار سؤالات جدی درباره واقعیت ایران می‌پرسند و توجه جهانی به وضعیت ما افزایش می‌یابد.

این موج بایکوت، بیش از هر شعار، پیامی سیاسی و انسانی است:
ظلم را نمی‌توان نادیده گرفت، حتی اگر با آرایش و زیبایی پوشانده شده باشد.

بعد از وصل شدن اینترنت، دو کانال شکل گرفت:
نام‌ها را بخاطر بسپار و نامشان را صدا بزن.
امروز کانال اول بیش از هفتاد و پنچ هزار عضو دارد، اما کانال دوم هنوز به چهارده هزار نفر هم نرسیده. این اختلاف، یک واقعیت تلخ و تکان‌دهنده را نشان می‌دهد.

جاویدنام‌های ما بی‌نهایت عزیزند، ارزشمندند و یادشان همیشه با ماست. ما داغدارشان هستیم و خشم و اندوهمان از ظلمی که به آن‌ها شد، خاموش نمی‌شود.
اما در کنار این سوگ، یک مسئولیت فوری و حیاتی داریم: زندگان.

کسانی که ربوده شده‌اند، کسانی که زیر شکنجه‌اند، کسانی که هر لحظه در خطر اعدام‌اند. اگر امروز صدای آن‌ها نباشیم، فردا فقط به جمع جاویدنام‌ها اضافه می‌شوند.

در این مقطع، پرداختن مداوم به زنده‌ها اهمیت حیاتی دارد. این‌که هر روز، هر بار، چندبار نامشان تکرار شود، دیده شوند، فراموش نشوند. این تفاوت توجه میان کشته‌شدگان و ربوده‌شدگان واقعاً آزاردهنده است.

من هر دو کانال را اینجا به اشتراک گذاشتم، اما نمی‌شود از اهمیت کانال «نامشان را صدا بزن» گذشت. این کانال صدای زنده‌هاست؛ صدای کسانی که هنوز می‌شود نجاتشان داد.

‍ لیستی متشکل از حدود ۳۰۰ نام از هموطنان‌مان تهیه شده؛ افرادی که یا بازداشت شده‌اند، یا حکم اعدامشان اعلام شده، یا از وضعیتشان خبری در دست نیست.

از نظر حقوق بین‌الملل، امکان درخواست کفیل یا حامی سیاسی از اعضای پارلمان‌های کشورهای مختلف وجود دارد. کفیل سیاسی به‌معنای دخالت قضایی یا تعهد حقوقی الزام‌آور نیست، اما باعث می‌شود نام این افراد به‌صورت رسمی در پارلمان‌ها، کمیته‌های حقوق بشری و گزارش‌های بین‌المللی مطرح شود.

این کار:
• روند بی‌سر و صدای رسیدگی به پرونده‌ها را دشوار می‌کند.
• هزینه‌ی سیاسی نقض حقوق این افراد را بالا می‌برد.
• و مهم‌تر از همه، از معدود ابزارهایی است که در شرایط بی‌خبری رسانه‌ای هنوز کار می‌کند.

لیست اسامی، ایمیل اعضای پارلمان و متن پیشنهادی مکاتبه در کانال تلگرام قرار داده شده است.
اگر هرکدام از ما حتی برای یک نفر اقدام کنیم، این اسامی در تاریکی گم نمی‌شوند.

متن پیشنهادی ایمیل
لیست را در ایمیل خود attach کنید.

Subject:
Request for Political Sponsorship of Iranian Prisoners at Risk


Dear Sir or Madam,

Thank you for your continued attention to the human rights situation in Iran.

A large number of Iranian citizens are currently detained by the Islamic Republic, many of whom face death sentences or are at serious risk of execution. Numerous executions have already been carried out, while the exact number of detainees and their identities remain unclear due to the lack of transparency and independent oversight.

Many detainees are denied access to legal counsel, subjected to severe mistreatment, and coerced into forced confessions. In numerous cases, families have no reliable information about the whereabouts or condition of their loved ones.

In this context, political sponsorship by members of parliament has proven to be an effective and legitimate tool. By raising individual cases through parliamentary mechanisms, public statements, or official correspondence, political sponsors help ensure international visibility and increase the cost of human rights violations. This approach has previously helped protect detainees, including during the “Woman, Life, Freedom” movement.

Attached is a list of 300 individuals who are currently detained, missing, or at risk of execution. Additional links are provided due to the large number of cases.

We respectfully ask you to consider becoming a political sponsor for one or more of these individuals and to help ensure that their cases are not ignored.

Thank you for standing with the people of Iran and for giving voice to those who cannot speak for themselves.

Sincerely, Concerned citizens of Iran

‍ ایمیل اعضای پارلمان اروپا به صورت فایل و به صورت گوگل داکیومنت