من شدیدا دلتنگ شیرازم😭

چون پاییز رسیده بهتره این موارد رو وقت گریه کردن به یاد داشته باشید☺️:

دست‌هایی که کمک می‌کنند از لب‌هایی که دعا می‌گویند مقدس‌ ترند.

اگه فکر کردی دنیا باهات بد تا میکنه، به این فکر کن صبح که بیدار شدی ته گلوت یه جوری نبوده.

بدبختیامون کمه، باید واسه بسته بندی جدید چسب رازی هم گریه کنم😭💔

کتابِ این هفته:
مرگ ایوان ایلیچ- لئو تالستوی 📚

تصورم از پاییز این بود که لباس‌‌های گرمم رو از کمد دربیارم و شمعای نارنجیم رو روشن کنم،
توی دفتر جدیدم شعر‌هامو بنویسم،
کتابای جدید بخونم،
سینامون رول و پای سیب درست کنم،
آنشرلی ببینم...
ولی هنوز اسباب‌کشی تموم نشده و منم سرماخوردم. 🤧
خدایا شکرت!

از وقتی که هوش مصنوعی اومده بیشتر از قبل از دیدن کارای هنری و گرافیکی و تبلیغاتی لذت میبرم.

ترجیح می‌دم مردم فکر کنن من احمقم و وقتی بهشون لطف میکنم حس کنن زرنگن.
اینکه بهشون ثابت کنم که منم راجع بهشون همین حسو دارم خیلی زمان می‌بره.

‏عزیران
‏ذهنی که پُر شد از الفاظ رکیک، سقوط می کند، تاریک می شود و از جذب انوار آگاهی، عاجز میگردد!
‏انسان هر چه مودب تر، آگاه تر و هرچه آگاه تر، مودب تر!

عیبی نداره اگه خیلی کتاب میخری،
بعضیا سیگار میخرن.

از اینجا شروع کنید به گوش دادن 🌝🍂

این دفتر رو خریدم که با شروع پاییز توش چیزی بنویسم ،ولی تا الان ایده ای نداشتم که به چی اختصاصش بدم.

پاییز فصلیه که طبیعت شروع میکنه به غربال کردن و نو کردن خودش
خستگی ها و اضافات رو تخلیه میکنه، برگ‌های کهنه زرد میشن و میریزن.
هوا آدم رو درون‌نگرتر می‌کنه.
خوبه که توی این فصل یه زمان کوچولو بزاریم خودمون بزاریم و فکر‌ها و باور هایی که به دردمون نمی‌خورن رو دور بریزیم و تخلیه کنیم.
برای همین تصمیم گرفتم توی یه دفترچه کوچیک افکارم رو تخلیه کنم، بدون اینکه بخوام یک اثر ادبی بی‌نقص تحویل بدم، یا یه بولت ژورنال شسته رفته بسازم.
قراره با خودم خودمونی‌تر باشم و یکم به ذهنم فرصت بدم آتیشی که همیشه توش شعله میزنه رو خاموش کنم.

چیزی که تازگیا باهاش آشنا شدم یه پدیده از مغزمونه که هممون تجربه‌اش می‌کنیم به نام "اثر زیگارینک".
کارکردش اینطوریه که کارهای نیمه تمام، کتابهای نیمه خونده شده، تکالیف نیمه تموم، کارهای فردا ، رو مثل یک تب مرورگر توی مغزمون باز نگه می‌داره تا ما اونو فراموش نکنیم.
و این قضیه باعث پرش فکری و بی‌خوابی می‌شه.

برای این فکرها و آشفتگی‌های ذهنی ۴ تا کار میتونیم انجام بدیم.
۱: کارهایی که قراره انجام بدم رو به دو دسته تقسیم میکنم :
سمت راست: دست من هست
سمت چپ: دست من نیست
کارایی که میتونم انجام بدم مثل تلفن های عقب افتاده یا وظایفی که تحت کنترل منه رو سمت راست مینویسم.
و رفتار بقیه ،قضاوت ها و مسائلی که نمیتونم کاری براشون بکنم رو سمت چپ مینویسم.
اونطوری یه دستور به مغز داده میشه که دیگه با ستون سمت چپ درگیر نباشه و انرژی رو بزاره برای ستون سمت راست.

۲: سه مرحله برای بستن پرونده روزمون:

مرحله اول: تخلیه بدون سانسور تمام دغدغه ها و نگرانی‌ها بدون توجه به دستخط و گرامر و ادبیات زیبا و ...

مرحله دوم: ۳ تا برد کوچیک ،یا سه تا کار مفیدی که امروز کردی، حتی اگه اصلا مهم نیست(حتی آب خوردن و غذاخوردن یه لطف و محبت به بدنمونه)
مغزی که اضطراب داره فقط شکست‌ها و اتفاقات بد رو به یاد میاره.

مرحله سوم: ۳ تا اولویت مهم فردا رو بنویس .

۳: وقتی یه فکر یا مشکل دست از سرمون برنمیداره، شروع کن به نامه نگاری به اون مشکل .
مثلا مشکلت رو مینویسی و بهش خطاب می‌کنی: من الان کاری از دستم برنمیاد ،سر یک فرصت مناسب میام سراغت و حلت میکنم.

سادس ولی بار هیجانی رو خیلی کم میکنه:)

۴: این نکته مهمه که توی نور شدید اتاق این کارو انجام نده، یک شمع یا یک چراغ با نور زرد ملایم روشن کن، بعد دفتر رو ببند و بگیر راحت بخواب :)