گرچه دور از تواَم و لمس تو ناممکنِ محض
تو از آن فاصله هم در بغلم جا داری

من ملول از غم عادی شدن عشق شدم
تو ولی عشق در اندازه ی بی تکراری

قصه ی راه شب و خیره به مهتاب شدن
تا خود صبح من و یاد تو و بیداری

چشم می بندم و امید به رویا دارم
کاش در خواب، میسّر بشود دیداری

گفته ام قاصدکان سوی تو پرواز کنند
به تو پیغام رسانند اگر بگذاری

با تو آموخته ام آنچه که آموختنی است
که تو از معرفت و شعر و سخن، سرشاری!

#سارا_صابر

معناى عشق در سرنوشت من

با تو،هميشہ باتو،براى توزيستن

#فریدون مشیری

در چشم‌هایت آتشی از عشق برپا بود
وقتی که باران همنشین چتر دریا بود

باور نمی‌کردم که در من گام بردارد
مردی که لبریز از ترنم‌های زیبا بود

من دختر پایان پائیزم که در شعرم
چشمان تو پایان احساسات دنیا بود

تقدیر من لبخندهای سبز بارانی
پرهای تو یادآور یک قوی تنها بود

هرشب خیالت را به دست شعر می‌دادم
کارم فقط تفسیر بغضی پای غم‌ها بود

سبزم که از بیم "پرستش" شعر می‌بارد
بر سرزمینی که قنوتش یک معما بود

#پرستش_مددی

چنانم کرده ای عاشق که بی عشق تو ویرانم
تویی روحم تویی جانم تویی پیدا و پنهانم

برای دیدن رویت ز هر خوابی گریزانم
تویی سر چشمه امید و درد و درمانم

نگر بر قلب بیمارم ببین این جسم بی جانم
بیا سویم چو میدانی تویی سوی دو چشمانم...

#ساسان مظهری

خود خبر دارے دلم آوارہ و حیران توست؟
جان من باشے اگر،تا پاے جان،خواهان توست

گر نمیدانے بدان این بَردہ با میلِ خودش
بے غُل و زنجیرهم درگوشہ ے زندان توست

مثل آن گنجشگڪِ آوارہ و بے سرپناه
آرزویش لانہ اے در سایہ ے مژگان توست

گرڪہ بگشایے بہ رویش قلب خودرا تا اَبد
گوشہ اے ازقلب تو لایق ترین مهمان توست

جان نثارِ دوست ڪردن،خوب مے داند ولی...
همچنان در انتظار دادن  فرمان  توست

خاطرت آسودہ باشد ماندگارے در دلم
این دل شوریدہ وشیدا بلاگردان توست

گرچہ مے دانم نمے آیم بہ چشمانت ولی...
چشم جانم تاقیامت در پیِ چشمان توست

گوشہ ے چشمے نما تا فاش گویم بعداز این
شانہ هایم تڪیہ گاہ امن بے پایان توست

#رهی_معیرے

«مرا مهـــــر تو در

دل جاودانی‌ست...»

#فریدون_مشیری

وقتی دلم از غصه می‌گیرد، کجایی؟
وقتی تمام قصه می‌میرد، کجایی؟

بغضی ترک خورده میان چشم‌هایم
آن دم که اشک از چشم می‌بارد، کجایی؟

من را به این دلدادگی‌ها کوچ دادی
در کوچ‌ تو جانی نمی‌ماند، کجایی؟

این خانه با فهم نبودن آشنا نیست
دارد طناب دار می‌بافد، کجایی؟

نوشیدن یک چای، بی‌تو درد دارد
این چای، چشمانِ تو می‌خواهد، کجایی؟

شب‌زنده‌داری‌های من بوی تو دارند
این چشم‌ها شب‌ها نمی‌خوابد، کجایی؟

تو رفته‌ای دیروز تا فردا بیایی
حرفی بگو، فردا نمی‌آید، کجایی؟

شعری برایم خوانده بودی تا نمیرم
دیگر کسی شعری نمی‌خواند، کجایی؟

#مهدی_دهباشی

حلالم کن اگر فردا از اینجا بی‌خبر رفتم
شبیه شاعری تنها، به رویا بی‌خبر رفتم

چه پنهان از تو... این شب‌ها، دلم بسیار می‌گیرد
اگر رفتم چو موج از داغ دریا بی‌خبر رفتم

اگر رفتم، بدان داغی درون سینه‌ام بوده
که با یاد تو بودم لیک تنها بی‌خبر رفتم

همین امروز را شاید برای دیدنت ماندم
و مثل اشک چشمان تو فردا بی‌خبر رفتم

حلالم می‌کنی یا نه؟ دلم قصد سفر دارد
حلالم کن اگر فردا از اینجا بی‌خبر رفتم


#هادی_عبدی

حس شــعرم میشوی تا باز من غـوغا ڪنم

از تمام واژه ها تنـها " تــو "را پیدا ڪنم

#محمدرضاڪرمی

از عشقِ دلـت نشانـه ای می خواهم
از کُنـجِ لبـت، تـرانـه ای می خواهم

حالا کـه رسیده فصـلِ عـاشق شدنم
یک بوسه ی دلبرانـه ای می خواهم

دوری نکن از دلـم، کـه احساست را
هر لحظه به هر بهانه ای می خواهم

از رفتـن و دل بُـریـدن هـربـار نگـو
چـون دلبـرِ جاودانـه ای می خواهم

حالا کـه بـه دامِ عشقت افتـاده دلم
از دستِ تو آب و دانه ای مۍخواهم

ای عشق بیا و همـدمم باش و بمان
دور از غم و درد شانه ای می خواهم

از عشق چو شاعـرانه ای می خواهم
هم خلوتِ عاشقـانه ای می خواهم

#اسماعیل حاج علیان

درهوایت بی بهانه جان ودل را می سپارم

لحظه هارا مثل مجنون در سراب و انتظارم

عـاشقی را با تمام پیچ وخم ها می شناسم

زندگی را پای عشـقت با وجودم می گذارم

#مهرنازلامعی