شبها غریبی میکنم از دوری چشمان تو

شمع و چراغ خانه‌ام روشن به راهت مانده‌است

هرتکه‌ای از  قلب من نام تورا بوسیده‌است

ای برترین شعرو نوا ماندن به راهت مانده‌است

#عباس‌عظیم‌زاده

قلمم  قافیه پرداز نگاهت  شده باز
غزلم محو تو و چشم سیاهت شده باز

باز امشب نفسم رفته برای نفست
بی قرار نفس و صورت ماهت شده باز

کنج شطرنج خیال و من ِ دیوانه ی مات!
عقل بیچاره اسیر رخ و شاهت شده باز

همه جا بام ِ بلند است ولی کفتر دل
جلد بی چون و چرای ته چاهت شده باز

گرچه خورشیدی و روشنگر منظومه ی مهر
ماه من مشتری گاه به گاهت شده باز

#فرحناز_فرهمند

‌دلبـرا عمری ست تا مـن دوست میدارم تو را
در غمـــت مـیــسوزم و گفتن نمی یـارم تو را

یک زمان از پای ننشینم به جست و جوی تو
یــا کنم سر را فـــدایت یا به دست آرم تو را

ٌ#امیرخسرو_دهلوی

ای آرزوی جان و دلــم ز آرزوی تو
بیمار گشته به نشود جز به بوی تو

باری، بپــــرس حال دل ناتوان من
بنگـــر: چگونه می‌تپد از آرزوی تو؟

از آرزوی روی تـــو جانم به لب رسید
بنمای رخ، که جان بدهم پیش روی تو

حال دل ضعیف چنیــن زار کی شدی؟
گــر یافتی نسیم گلستان کوی تو

در راه جست و جـــوی تو هر جانبی دوید
در ره بماند و راه نیاورد ســوی تــو

از لطف تو سزد که کنون دست گیریش
چــــون بازمانده، گمشده در جست و جوی تو

#فخرالدین عراقی

بيا دوباره نگيريم چتر فاصله را
که روی شانهٔ گل، جای پای باران است

نزول آب حضور دوبارهٔ برگ است
دوام باغچه در های‌های باران است

#سلمان_هراتی

در سپهر دیدگانت می شود پرواز کرد
شاعری را با شعور عشق تو آغاز کرد

می شود در عمق چشمانت خدا را سیر دید
سفره ی دل را برای دیدگانت باز کرد

بی جهت معشوقه ی جانم نگشتی جانِ من
تا تو را دیدم نگاهت بر نگاهم ناز کرد

با خیالت سیم سنتور دلم را کوک کن
می شود نت های چشمت را سراسر ساز کرد

آنقدر مستانه ای گر با تو عصیانی کنم
می شود بی توبه هم چشمی گرفت اغماض کرد

گه گداری که ز عشقت دست و پا گم می کنم
می شود خود را میان چشم تو احراز کرد

آنقدر می خواهمت خود را اسیرت کرده ام
گر شود عشقت قفس هم می شود پرواز کرد

#مرتضی_شاکری

الا اے حضرت معشوق منوّر ڪن جهانم را
ڪدامین چشم میفهمد بہ جز چشمت زبانم را

بہ بوے گلبن وصلت بہ سَر مستانہ مے آیم
ڪہ درد اشتیاق تو بُریدہ تابِ جانم را....

#راحم_تبریزی

نه فقط سخت بریده‌ست امانم بی‌تو
کندتر می‌زند اصلا ضربانم بی‌تو

باش و آرامش دنیای پر آشوبم باش
کوه دردم، نگرانم نگرانم بی‌تو

محو شد صورتش از حافظه‌ی لب‌هایم
بوسه‌ها یخ زده در عمق دهانم بی‌تو

خواستم شعر بخوانم که خیالت پیچید
بغض رم کرد، نچرخید زبانم بی‌تو

شبحی گم شده در وحشت یک ویرانه
همه‌ی سال همین است جهانم بی‌تو

می‌روم بیشتر از این غم دوری نکشم
به امید چه کسی زنده بمانم بی‌تو

#نفیسه_نعمتی

بازم به سر زد امشب ای گل هوای رویت
پایی نمی دهد تا پر وا کنم به سویت


گیرم قفس شکستم وز دام و دانه جستم
کو بال آن خود را باز افکنم به کویت

َ#هوشنگ_ابتهاج

در دل تنگم عجب جا کرده ای جانان من
گر بخواهی در دل تنگ تو جانت میشوم

یک اشاره از تو بنیادِ دلم را میکٓند
گر تو خواهی بهتر از جان جهانت میشوم

ناز کم کن من که گفتم میخرم ناز تو را
آنقدر میخواهمت آهو ، شبانت میشوم

شب شدی تو ماه تابم ، روز خورشید منی
مهربانی دیدم از تو ، مهربانت میشوم

چشمهء عشقی که میجوشی درون سینه ام
حکم دریاییّ و من آب روانت میشوم

گفته بودی دوست داری یک نفر مهمان کنی
چای دم کن با محبت میهمانت میشوم

#احمد علیزایی

هر نیمه شب آوار چشمانِ تو باشم
بیـمارِ شفا بخـشیِ درمـانِ تـو باشـم

گفتی که صبوری کن و کردم چه توانم
حاکم شده ای تا که به فرمانِ تو باشم

#غلامرضا_ایل_بیگی
‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

از من و قلبم بیا بیزار باش، امّا بمان
در کنارم، از سرِ اجبار باش، امّا بمان

وقتِ دلـتنگی پناهِ شانه‌هایت می‌شوم
روبه‌رویم سایه‌ی دیوار باش، امّا بمان

در میانِ چشمهای انتظارم، علتِ...
اشکباران‌های پرتکرار باش، امّا بمان

مثل گل می‌چینم و می‌بویم و می‌بوسمت
روی دستم لمسِ زخمِ خار باش، امّا بمان

بی‌تو ناکوک است نبضِ‌جانِ بی‌جانم، بیا
نغمه‌ی غمگین‌ِ سازِ تار باش، امّا بمان

شهر ویران از بلای روزگارانم، تو هم...
بر سرِ ویرانی‌ام آوار باش، امّا بمان

گرچه کاری از دل و دستت نمی‌آید ولی
شاهدِ حالِ خراب و زار باش، امّا بمان

اتفاقی رُخ بده‌، مثل تولد یا که مرگ
سهمم از دنیا همین یک بار باش، امّا بمان

#نگار‌‌_حسینی

مونسِ جان و دلم، جانانه میخواهم تو را

بـر چراغِ سینه ام ، پروانه میخواهم تو را

هر سرِ مویت جدا ، دل می بَرد از سینه ام

آخرِ دلبستگی، دیـوانـه می خواهم تو را

#راحم_تبریزی