‌
توبه کردم که قلم دست نگیرم اما
هاتفی گفت که این بیت شنیدن دارد

وخدا خواست که یعقوب نبیند یک عمر
شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد

#شهریار

بیا کـه بی تو سـرم بهرِ گریه شانه ندارد
بـرایِ حـادثـه‌یِ عـشـق، دل، بهانه ندارد

نگیر، از شبِ من ماهتاب روشن چشمت
چـرا کـه بی تو شبم ماه و آشیانه  ندارد

به‌دستِ معجزِچشمت،مرا بخوان‌وبخوابان
دلـم بـدون تـو آواره اَست، خـانـه نـدارد

غزل بریز به‌دل،،جان ببخش واژه‌یِ من‌را
که بی‌تو شاعرِ شب، شعر عاشقانه ندارد

بیا و سبز شو در من، که بی بهارِ نگاهت
درختِ‌خشکِ‌خزان است دل،جوانه ندارد

قدم بزن به دلم، تا تو را به جان بسُرایم
کـه بی تـو دفتر قلبـم، غزل ترانه ندارد

#مجتبی_خوش_زبان

با مداد خاطراتم مے ڪشم یاد تو را
مے ڪشم بر بوم قلبم صورت شاد تو را

ڪشف اعجاز خدا را وقت طوفان دیدہ ام
شانہ زد دستان باران موے در باد تو را

#مریم_حاج_علیان

ندهد هيچ گلى عطـر خوش بوی تو را
نفـروشم بــه جهـان پیـچشی از موی تو را

نـاز ِچشمانِ تــو دل برده ، بـه جان ِتو قسم 
خوش کشیده است خدا آن خم ابروی تورا

هیچـکس جـای تــو را پـر نکند هیـچ زمان
کـار من نیـست فــراموش کنـد روی تــو را

آن زمان غصه سفر کرد از این جان که لبم 
بوسه زد چشم و لب و شانه و بازوی تو را

من اگــر اهـلِ محبـت شده ام لطف تو بود
چون گرفته است وجودم همه ی خوی تو را

خـواستـم دل نـدهم ، دل نسپارم به کسی
عــاجـزم وصف کنـم  قدرت جــادوی تو را

شـاعـر چشم دل آرای تــو شد سنگ صبور
تـا بـه تصویـر کشد قـــامت دلجــوی تو را

#جواد_الماسی

زندگی باٺو قشنڪَ اسٺ ولی بی ٺو عذاب
این جهان با ٺو ڪَلسٺان بُوَد و بی ٺو خراب

رو به هر جا نڪَرم،  نقش ٺو آید به نظر
همچولب ٺشنه که بیندهمه جارنگ سراب

#حمید_رضا_غفاریان

دوستت دارم ولی میترسم عنوانش کنم
قصد دارم تا ابد چون راز پنهانش کنم

نذر کردم گر گذر از کوچه قلبم کنی
رد پایت را ببوسم جان به قربانش کنم

یا اگر حتی به خوابم سرزده ره گم کنی
سد راهت میشوم تا بوسه مهمانش کنم

کوچه را مامور کردم تا بماند دیده بان
وعده دادم گر بیایی من چراغانش کنم

جغد شوم قصه را گفتم رود از خانه ام
جای آن بلبل بیاید تا غزل خوانش کنم

بی وفایی میکند بیداد اما باوفا پیداشود
گر در آغوشش بگیرم سخت زندانش کنم

میشوم سنگ صبوری بر تمام دردها
مو به مو گویم سخن همدرد اسرارش کنم

#جواد_الماسی

با مـــن قدم بزن، تنهاتــــر از همه
اِی مصرعِ سکوت، در شعرِ همهمه

با مــن قدم بزن، چله نشینِ عشق
فرمانروای قلب در سرزمینِ عشق

#علیرضا اذر

دیدی آخر با غزل‌هایت هوایی شد دلم؟
بعد از آن شیرین‌زبانی‌ها، چه حالی شد دلم؟

اشتیاق عاشقی را در نگاهت خوانده‌ام
این‌چنین درگیر چشمانت فدایی شد دلم

من به اعجاز غزل بر قلب، ایمان داشتم
با همین اشعارتان، مسحور و جانی شد دلم

بیت آخر، حرف‌های این دل در بند توست
من خودم ماندم عجب سربه‌هوایی شد دلم

می‌نویسم این غزل با عشق تقدیم تو باد
خوب من! در فصل بی‌باران بهاری شد دلم

#زهرا_جهانی

غزل غزل بنویسم من از دو چشم سیاهت،
که برده ای دل و دین رابه ناز و طرز نگاهت

برای وصف رخِ تو، قلم به دست بنشینم.
که صد قصیده نشسته میان صورت ماهت

#الهام_رازقی

پای برچشمم گذار،ای بهترین مهمان عشق!!!
تا به یٌمن مقدمت، برگسترانم خوان عشق،،،

این تن یخ کرده دلمرده را جانی ببخش،،،
با حضورگرمت ای خورشید تابستان عشق،،،

گرچه قابل نیست، اما در میان سینه ام،،،
خانه ای سازم برایت،از گل و سیمان عشق،،،

زیر پامان : یک گلیم پاره از جنس غرور،،،
پیش رومان سفره ای ازآب عشق و نان عشق

مصرعی از قلب تو، با مصرعی از قلب من،،،
شاه بیتی می شود بی مثل در دیوان عشق

کاش ! این رود خیالاتم ، به دریا می رسید،،،
تا بیا شوباند این خواب مرا ،طوفان عشق،،،

آه !ای ابری که روی آذرخشت با من است،،،
کی شود؟ از سر بگیری ، بارش باران عشق

#علی محمد محمدی

بی تو شهرم قفس است ای همه آزادی من
غم مرا همنفس است ای تو همه شادی من

بی تو آوارم و در خویش فرو ریخته ام
ای همه سقف و ستون و همه آبادی من...

#حسین منزوی

بیا به خلوت دلم، فقط بهانه‌ام تویی
نسیم خوب زندگی و عاشقانه‌ام تویی

غزل غزل نگاه تو به واژه‌ها رسیده است
تو حس ناب بودنی و شاعرانه‌ام تویی

نفس نفس زدم شبی به پیش پای لحظه‌ها
هوای شعر خوب من به هر ترانه‌ام تویی

نمی‌رسم به چشم تو، که ارتفاع مطلقی
بلندی سجود  من وَ جاودانه‌ام تویی

به آسمان بیکران دلم روانه می‌شود
کبوتر رها شدم فقط نشانه‌ام تویی

فراتر از سخن شدی کجا بخوانمت خدا
سرم به زیر و خسته‌ام  بگو که شانه‌ام تویی

#نرگس_حمزه