ای تو غایب زبرم حاضرِ جانم شده ای
مرحمِ زخمِ دل و روح و روانم شده ای

من و دل همسفرِ جاده ی تنهاییِ عشق
شکرِ حق تو گلِ خندانِ بهارم  شده ای

به قفس مرغِ دلم منتظرِ حادثه ای است
به یقینم که تومفتاحِ در بسته جانم شده ای

من خموش از سخن و ناله و فریاد و فغان
تو همه حرف و کلام ، وردِ زبانم شده ای

بر حذر از همه کس طالبِ عشقت شده ام
چه خوش است توهمه اینی وتوآنم شده ای

خاطرم پر شده از لطف و صفای دلِ تو
خاطرت خوش که تو همراهِ زمانم شده ای

گلِ سرخِ دلِ زرین تحفه ی چشمِ تو باد
بهرِ این لطفِ خداوند که تو آنم شده ای

#حسین منزوی

حافظ از چشمان قشنگ تو غزل ساخت
هر کہ تو را دید بہ چشمان تو دل باخت

نقاش غزل تا بہ چشمان تو پرداخت
دیوانہ شد از طرز نگاهت قلم انداخت

#شهریار

می شود بر نفَست ، جان مرا بند کنی؟
ساقه ی قلب مرا ، پایه ی پیوند کنی؟

روی گلبرگ دلم ،شبنم مهرت که چکید
شورِ لب های مرا ، غرق شِکرخَند کنی ؟

انزوایی که تَنیدم به تنم را بِدَری
گونه ی خیس مرا ، پهنه ی لبخند کنی؟

تو همانی که شدی صاحب بیت الغزلم
تا که از شعر ، مرا نَشئه وخُرسند کنی

من اگر لایق ِ محبوس شدن در عشقم
می‌شود باز دلم را به دلت بند کنی؟

#اکبر_باباپور

تو مثل خنده‌ی گل، مثل خواب پروانه
تو مثل آنچه که ناگفتنی‌ست، زیبایی

چگونه سیر شود چشمم از تماشایت؟
که جاودانه‌ترین لحظه‌ی تماشایی

#حسین_منزوی

براے شعــر گفتنـم ، تو بهترین بهــانہ اے
دلیــل مــاندگارے ، هــر غــزل و ترانہ اے

بخوان بہ لحن عاشقے ، دلم گرفتہ از غمی
غمــم ز دل نمے رود ، مگر بہ عاشقانہ ای

بیا بہ خانہ ے دلم ، ڪہ غرق بے پناهے ام
دلم پر از امید ڪن ، بہ جلوہ ے شبانہ ای

درون خلوت دلم ، ببین جوان و پر تپش
میان سینہ مـے وزد ، طنین عاشقانہ ای

طلـوع ڪردہ چشـم تو بہ ساحل نگاہ من
و جلوہ هاے مهر تو ، رسیدہ هر ڪرانہ اے

شڪفتـہ شـد گل وفا ، بہ شورہ زار باورم
و بذر مهـر در دلــم ، دوبارہ زد جوانہ ای

شڪوہ رقـص واژہ را ، درون دفترم ببین
تو در غزل نشستہ اے ، عزیز جاودانہ اے...

#شهناز_صمدی

آفتابم ڪه تو باشے غم بارانے نیست
اے شروع هیجان بے تو بهارانے نیست

به طلوع غزل و لحظه دیدار قسم
چون نسیم نفست عطر و گلستانے نیست

#سپیده_حاجیوند

مے زند چــوب ِ دلـــم طبل تمناے تــو را
تـو ڪجائے ڪـہ بجویم صنما جــاے تو را

گرچہ پنهان شدہ اے از منِ پروانہ صفت
مے ڪنم نیمہ ے شب قصد تماشاے تو را

آرزویے ڪــہ مـرا سر بہ هوا ڪــردہ هنوز
بہ دلــم ماند و ندیدم قــد و بالاے تو را

آخر از عشق و جنون آینہ را مے شڪنم
منعڪس گـر نڪند چهــرہ ی زیباے تـو را

سال هــــا از گــــــذر باد صبا مے شنوم
هم چنان زمزمہ و خندہ ے گیراے تو را....

#حضرت_مولانا

مرا تا جان بود جانان تو باشی

ز جان خوش‌تر چه باشد آن تو باشی

به هر زخمی مرا مرهم تو سازی

به هر دردی مرا درمان تو باشی

#خاقانی

دلـبر شیـرین سخـن آرام جـانم می شـوی
در شـب  پرواز دلـــها  آسمـانـم می شـوی

گر به سویت پرکشم تا آسمان پروانه وار
بـر مدار بی کسی هـا کهکشانم می شـوی

دل به کویت گر کشـانم با تکیـده پـیکـرم
همدم و هـم اشیان و هـم زبانم می شوی

تیغ تیز عاشقی صد زخمه برجـان می زند
مـرهمی بر دردهـای بی امـانـم می شــوی

با دلی آکـنـده از عـشـق نیستــان وجــود
نـاله ای از دل برارم، دلستـانـم می شــوی

گلـشنی ســازم برایت در پس هـر خـاطره
رونــق باغ  بـهـارم در خــزانـم  می شـوی

تـکیه گاهی بر دل آزرده  می خـواهـم، دلا
درکـویری گرم و سـوزان سایبانم  میشوی

راز دل گـویـم بـرایت از جـفـای مـه رخان
قصه گـوی قصـه ی عشق نهـانم می شوی

از دلم رفته شکیب و بی قرارم روز وشب
با پریشان حالی ام تاب و توانم می شـوی

"ناصحم" از هجر دلبر دردهـا دارم بـه دل
رهـنمـای دردهـای بی نشـانـم می شـویی

#نوید فرزاام

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافیست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق، مرا خوب ترینم کافیست

#محمدعلی_بهمنی

‌
توبه کردم که قلم دست نگیرم اما
هاتفی گفت که این بیت شنیدن دارد

وخدا خواست که یعقوب نبیند یک عمر
شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد

#شهریار

بیا کـه بی تو سـرم بهرِ گریه شانه ندارد
بـرایِ حـادثـه‌یِ عـشـق، دل، بهانه ندارد

نگیر، از شبِ من ماهتاب روشن چشمت
چـرا کـه بی تو شبم ماه و آشیانه  ندارد

به‌دستِ معجزِچشمت،مرا بخوان‌وبخوابان
دلـم بـدون تـو آواره اَست، خـانـه نـدارد

غزل بریز به‌دل،،جان ببخش واژه‌یِ من‌را
که بی‌تو شاعرِ شب، شعر عاشقانه ندارد

بیا و سبز شو در من، که بی بهارِ نگاهت
درختِ‌خشکِ‌خزان است دل،جوانه ندارد

قدم بزن به دلم، تا تو را به جان بسُرایم
کـه بی تـو دفتر قلبـم، غزل ترانه ندارد

#مجتبی_خوش_زبان