در کنارم همه دم چون که تو را کم دارم
درد و هم مهر تو را همیشه با هم دارم

تا شوَد چشم به دیدار تو روشن روزی
به رهت چشمِ امیدی همه شبنم دارم

با که گویم تو بگو قصه ی تنهایی را
در نبودت به کنارم که فقط غم دارم

گر چه دوری تو اینجا دل و جان را سوزاند
نیشِ هجرت همه نوشم ، که تو مرهم دارم

این مپندار که یادت برود از ذهنم
یاد زیبای تو هر لحظه و هر دم دارم

تو که باشی شده ام فصل بهاری سرسبز
با تو انگار که صدها گل مریم  دارم

خلوتم سخت تو را از تو تمنا دارد
بی تو در سینه ی خود هاله ی مبهم دارم

حرف ها مانده به دل تا به تو گویم برگرد
خوش بحالم که یکی مثل تو محرم دارم

#علی_خوش_قامت

دور از ٺماشای ٺو شب هایم سیاه اسٺ
اما ٺو باشی هر شبم لبریز ماه اسٺ

با یک نگاهت مسٺ ڪَردان چشم هایم
چشمان من دربند آن طرز نڪَاه اسٺ

#امیر_عباس خالق وردی

عیسای منی هر نفسم لطف دم توست
بارانی و در باغچه ام عطر نم توست

این روشنیِ روی تو آرایه ندارد
تشبیه به خورشید شود..باز کم توست

دلگیر و پریشان و دل آشفته منم من
دل،گیر در آن زلف پر از پیچ خم توست

تصویر دو دنیاست که در چشم تو پیداست
این مردمک مست مگر جام جم توست

ای عابر شب های من ای شاعر در من
هر واژه ام انگار صدای قدم توست

#علی_فرزانه_موحد

.
در وفایِ عشقِ تو مشهورِ خوبانم چو شمع
شب‌نشینِ کویِ سربازان و رِندانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشمِ غم‌پرست
بس که در بیماریِ هجرِ تو گریانم چو شمع

#حافظ

تو ماندگار ترین شاعرِ زمانِ منی
نه اینکه شعر بگویی تو شعرِ جانِ منی

از آفتابِ نگاهَت غرور میریزد
دلیلِ سر به هواییِ بی امانِ منی

مرا که مردمِ شهرم شبیه دیوارند
تویی که پنجره ی رو به بیکرانِ منی

شبی به طعنه میانِ ستارگان گفتم
که ماه فَخر ندارد تو آسمانِ منی

به فرض ایل و تبارم مرا رها کردند
چه غم که یک نفرِ کُلِّ خاندانِ منی

#علی_فرزانه_موحد

در دل دردی‌ست از تو پنهان که مپرس
  تنگ آمده چندان دلم از جان که مپرس

  با این همه حـــال و در چنین تنگـــدلی
  جـــا کرده محبـّت تو چنـدان‌که مپرس

  #ابو‌سعید_ابوالخیر

تا مثل هر شب باز هم باران ببارد
خود را به ابر شانه هایم می سپارد
 
 امشب دوباره  می رسد تا خاطراتی 
بر سطر سطر دفتر شعرم بکارد
 
می دانم آری، خوب مي دانم در اين شهر
سنگ صبوري جز من شاعر ندارد
 
«سارای» هر شب تا سحر در آسمانم
طوفاني از جنس زمستان مي گذارد
 
شب پرسه هامان رو به پايان است و او باز
يك دستمال نازك پر  گريه دارد
 
حالا دوباره وقت رفتن دست من را
محكم ميان دستهايش مي فشارد
 
او مي رود، او مي رود مثل شب پيش
اما خودش را پيش من جا مي گذارد

#جواد_ضمیری

بی تو شهرم قفس است ای همه آزادی من
غم مرا همنفس است ای تو همه شادی من

بی تو آوارم و در خویش فرو ریخته ام
ای همه سقف و ستون و همه آبادی من...

#حسین_منزوی

امشب ز عشق روی تو سرگشته و دیوانه‌ام
غوغا ز عشقت می‌کنم ای دلبر جانانه‌ام

امشب همه روی تو را در آسمان قلب خود
با چشم دل رؤیت کنم ای لعبت فرزانه‌ام

امشب غزال شعر من گویم غزل در وصف تو
درج‌اش به دیوان می‌کنم ای گلرخ دُردانه‌ام

امشب به بزم شمع تو گیسو پریشان می‌کنم
ریزم به زیر پای تو خاکستر پروانه‌ام

همچون زلیخا می‌شوم همدرد یعقوب نبی
آذر زنم از هجر تو بر این دل ویرانه‌ام

با موج دریا راهی سوی توام «باقی» بمان
در ساحل جان‌ودلم ای دلبر مستانه‌ام

تا خور بتابد روی خود در ساحل قلبم بمان
تا مست و مدهوشت کنم از ساغر پیمانه‌ام

#سیده_زهره_باقی

آمدی روی غزل‌های دلـم عطر شدی

تپـشِ واژهٔ  مستانـهٔ احساس شدی

تو خدای غـزلی ، ناب‌ترین شعرِ منی

ماه‌ِ معبـودِ‌ من و قبله‌ٔ احساس‌ منی!

#پریسا_سیروس

در چشم‌هایت آتشی از عشق برپا بود
وقتی که باران همنشین چتر دریا بود

باور نمی‌کردم که در من گام بردارد
مردی که لبریز از ترنم‌های زیبا بود

من دختر پایان پائیزم که در شعرم
چشمان تو پایان احساسات دنیا بود

تقدیر من لبخندهای سبز بارانی
پرهای تو یادآور یک قوی تنها بود

هرشب خیالت را به دست شعر می‌دادم
کارم فقط تفسیر بغضی پای غم‌ها بود

سبزم که از بیم "پرستش" شعر می‌بارد
بر سرزمینی که قنوتش یک معما بود

#پرستش_مددی

شعر و دریا و تو و نم نم باران.چه قشنگ
خنده های تو مرا می کشد آسان.چه قشنگ

دست در دست، دو دیوانه به دریا بزنیم
بی کسی را ببرد موج خروشان.چه قشنگ

#حمید رضا گلشن