کوچه به کوچه سر زده‌ام کو به کوی تو
چون حلقه در ‌به‌ در زده‌ام سر به ‌خانه‌ها

یک لحظه از نگاه تو کافی‌ست تا دلم
سودا کند دمی به همه جاودانه‌ها

#قیصر_امین‌پور

امشب برای دلخوشی‌ام اشتباه کن
قدری بخند و حال مرا رو به راه کن

تنها پناهگاه تن من وجود توست
فکری به حال این من بی سرپناه کن

در معبد نگاه تو، خورشید روشن است
پروا نکن، به سوختن من نگاه کن

مهتاب را به خانه بیاور جناب ماه!
خود را اسیر برکه‌ی چشم  سیاه کن

با وعده‌ی بهشت به پرهیز دلخوشی؟
یکبار هم بگو به جهنم ... گناه کن

این بی‌قرار سر به هوا را خودت بیا
آرام کن به بوسه‌ای و سر به راه کن

گفتی که عشق، لحظه به لحظه تباهی است
اصلا بیا و زندگی‌ام را تباه کن

#منیره_امینی

تک درختی روی کوهی دووور از آبادی ام
فارغ ازهرگونه ذوق وشوق و شورو شادی ام

ساده من، دیوانه من، بیچاره من، ناچار من
عمر من طی شد هنوزم در پی آزادی ام!

#کاوه_احمدزاده

شده که در وسطِ جمع؛ پریشان بشوی؟
صحبتت را بخوری؛ بعد پشیمان بشوی

شده که بغض کنی؛ خنده ولی روی لبت؟
روز را خنده کنی، گریه بیاید به شبت؟

شده آشفته شوی، کفش بپوشی، بروی؟
شده یک عمر همین باشی و درجا بدوی؟

شده بی خواب شوی، چشم ببندی الکی؟
شده با بغض به یک حرف بخندی الکی؟

شده که خیس تر از لحظه ی باران بشوی؟
شده که در وسطِ جمع؛ پریشان بشوی؟

شده تا در وسطِ جنگ؛ رفیقت برود؟
بخورد آینه ات سنگ... رفیقت برود...

شده هر روز به زخم بدنت فکر کنی؟
زنده باشی و به طرحِ کفنت فکر کنی؟

شده که خانه شود قبر، فشارت بدهد؟
اختیارت برود، جبر فشارت بدهد؟

شده یک سایه فقط توی خیابان بشوی؟
شده که در وسطِ جمع؛ پریشان بشوی؟

شده اندوه بیاید به سراغت؛ نرود؟
شده یک خاطره آید به اتاقت... نرود...

شده که سردتر از آجرِ دیوار شوی؟
شده بر روی خودت یکشبه آوار شوی؟

شده تنها شوی و شهر دلت را بدرد؟
شده امروزِ تو را دردِ قدیمی ببرد؟

شده پشت غزل و پنجره پنهان بشوی؟
شده که در وسطِ جمع؛ پریشان بشوی؟...

#امیر_حسین_خوش_حال

من عاشقِ کمرویم و تو دلبرِ فارغ
با دلبرِ فارغ چه کند عاشقِ کمرو؟

«امید» که شد یکشبه مهمانِ تو، گوید:
امشب جگرم خون مکن ای یارِ جفاجو

#مهدی_اخوان_ثالث

شاعرم باش و برای دل ویران بنویس
دو سه خط از من بیمار و پریشان بنویس

بنویس هرچه دلت خواست که آرام شوم
تا که آرام شوم، شعر فراوان بنویس

مدتی هست دلم تنگ غزلخوانی‌هاست
تا دلم وا شود از یار غزلخوان بنویس

سر و سامان که ندارد غم و آشفتگی‌ام
چند خطی ز من بی سر و سامان بنویس

قلمت سبز و دلت شاد بماند شاعر
از پریشانی من هر دم و هر آن بنویس

برده چشمان تو آرامش شبهای مرا
شاعرم باش و برایم سر و سامان بنویس

تو طبیب دل سرگشته و مجنون منی
لااقل نسخه‌ام امشب لب و دندان بنویس

باب میل دل من باش و به پرونده‌ی من
تا قیامت تو فقط واژه‌ی عصیان بنویس

#پديده_احمدی

قسم به چشم تو،ڪه ڪور باد چشمانم
اگر به غیر تو با دیگرے نظر دارم

ڪدام دلبرے؟ آخر به سینه،غیر دلی...
ڪه برده اے تو،دل دیگرے مگر دارم...؟!

#حسین_منزوی

دلم عجیب گرفته، چگونه دَم نزنم؟
چگونه بی‌‌تو بمانم؟ و ساز غم نزنم؟

شبیه ابر بهار، عاشقانه می‌بارم
به دشتِ خشکِ خیالم، چگونه نَم نزنم؟

گرفته باغِ دلم آفتی که می‌خشکد
نهالِ کوچکِ جان را، اگر که سَم نزنم

پر از گلایه و دردم، نمی‌شود که شبی
سری به بغضِ غریبانه‌ی قلم نزنم

اگر خدای سکوتم، ولی برابر ظلم
نمی‌شود که هَوار از شب و ستم نزنم

کنار پنجره با چشم خیس و خیره به ماه
چقدر تا به سحر، پلک روی هم نزنم؟

دلم عجیب گرفته، بدان که می‌میرم
اگر به ساحلِ یادت کمی قدم نزنم!

#نگار‌‌_حسینی

تورا می‌خواهم اے دیرینهٔ دلخواه
ڪه با نازِ گلِ رؤیا شڪفتی

به هر زیبا ڪه دل بستم، تو بودے
ڪه خود را در رخ او می‌نهفتی

#هوشنگ‌ابتهاج

باور نکن که از تو و یاد تو غافلم
حس می‌کنم همیشه تو هستی مقابلم

تنها به عشق توست نفس می‌کشم هنوز
گویی خدا سرشته ز عشق شما  گلم

یک شب بیا به خواب من آرامشم بده
تنها به جاست خاطره‌ای از تو حاصلم

یک لحظه از خیال تو غافل نمی‌شوم
عشق تو چلچراغ فروزان به منزلم

دل را زدی به آبی دریای بیکران
من عاقلی نشسته به پهنای ساحلم!

حتی نکرد زلزله با شهر بم چنین
کاری که کرد چشم سیاه تو با دلم...

#قاسم_حسینی

آنجا که دوست آینه‌ام را شکست و رفت
هیچ انتظار دیگری از دیگران نبود

از خنده‌ی ترحم مردم که بگذریم
با من کسی به غیر غمت مهربان نبود...

#پوریا شیرانی

ای خوشا با یاد تو انبوهی از غم داشتن
دفتری خیس از غزل هر شب فراهم داشتن

ای که بیش از حد مرا دلبسته‌ی خود کرده‌ای
درد جانسوزی‌ست این شب‌ها تو را کم داشتن

دل اگر زخم از دَم تیغ تو بردارد چه باک؟
احتیاجی نیست با زخم تو مرهم داشتن

قسمتم - ای‌کاش - می‌شد جای این آشفتگی
تکیه‌گاه شانه‌ات را قرص و محکم داشتن

«خلوت تنهایی من» با «تو» زیبا می‌شود
کاش می‌شد این دو را همراه با هم داشتن!

#سعید_ایران_نژاد

صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستم
که ز دیدن تو بی‌هوش و ز گفتن تو مستم

دل تنگ خویشتن را به تو می‌دهم، نگارا
بپذیر تحفهٔ من، که عظیم تنگ دستم

#اوحدی_مراغه_ای

تنهاست دل خسته و زارم برگرد
غم خیمه زده به روزگارم برگرد

هر لحظه برای دیدنت بی‌تابم
هر ثانیه بی تو بیقرارم برگرد

اینجا دل من غریب و تنهاست گلم
یاری که به جز خودت ندارم ،برگرد

دور از تو که زندگی ندارد لطفی
ای ماه شب تیره و تارم برگرد

دور از تو خوشی ندارم ای عشق عزیز
هر لحظه هوای گریه دارم برگرد

در جان و دلم نشسته‌ای، می‌دانی
ای عشق! همیشه ماندگارم، برگرد

رسوای زمانه کرده این عشق مرا
حالا که به عشق تو دچارم برگرد

#اسماعیل_حاج_علیان