دیشب تمام غربت خود را قدم زدم
انبوه درد و محنت خود را قدم زدم

کنج اتاق بغض گلوگیر خود شدم
دیشب تمام خلوت خود را قدم زدم

من واژه واژه بر مژه هایم نشسته اشک
من خط به خط روایت خود را قدم زدم

( باید چو شمع از سر درد ایستاده سوخت )
من قطره قطره قامت خود را قدم زدم

پاییز فصل سرد سکوت درخت هاست
با برگ ها حکایت خود را قدم زدم

دیشب برای گریه ی من شانه ای نبود
دیشب تمام غربت خود را قدم زدم

#علی اصغر شیری

دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
نقشی به یاد خطِِّ تو بر آب می‌زدم

ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه ‌ی محراب می‌زدم

روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم

#حافظ

دستم به جدایی برسد، رحم ندارم
بد شد "گذرِ پوست به دبّاغ نیفتاد"

با اینکه دلم گفته مدارا کنم اما
ای داد از این دوری و از عشق تو بی داد

#شهریار

تو را دارم ای گل، جهان با من است.
تو تا با منی، جان جان با من است.

چو می‌تابد از دور پیشانی‌ات
كران تا كران آسمان با من است.

چو خندان به سوی من آیی به مهر
بهاری پر از ارغوان با من است !

كنار تو هر لحظه گویم به خویش
كه خوشبختی بی‌كران با من است.

روانم بیاساید از هر غمی
چو بینم كه مهرت روان با من است.

چه غم دارم از تلخی روزگار،
شكر خنده آن دهان با من است.

#فریدون مشیری

من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی
‏یا چه کردم که نگه باز به من می‌نکنی
‏دل وجانم به تو مشغول و نظردرچپ و راست
‏تا ندانند حریفان که تو منظور منی
‏دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
‏تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

#سعدی

هیچکس چشم به راه من دیوانه نبود
هرچه بر در زدم انگار کسی خانه نبود

راندي از خویشم و من مردن خود را دیدم
کاش تشییع من اینقدر غریبانه نبود

سر به میخانه یادت زدم اما دیگر
جای لب های تو روی لب پیمانه نبود

در دلم بودی و شرمنده ز مهمان بودم
که سزاوار تو این خانه ویرانه نبود

پیش چشم همه ای عشق ! جوانم کن باز
تا ببینند، که اعجاز تو افسانه نبود

#فاضل_نظری

ای یار مرا موافقی وقتت خوش
بر حال دلم چو لایقی وقتت خوش

خواهم به دعا که عاشقان خوش باشند
ور زانکه تو نیز عاشقی وقتت خوش

#حضرت_مولانا

ای فرستاده سلامم به سلامت باشی
غمم آن نیست كه قادر به غرامت باشی

گل كه دل زنده كند بوی وفایی دارد
تو مگر صاحب اعجاز و كرامت باشی

خانه ی دل نه چنان ریخته از هم كه در او
سر فرود آری و مایل به اقامت باشی

دگرم وعده ی دیدار وفایی نكند
مگر ای وعده، به دیدار قیامت باشی

شبنم آویخت به گلبرگ كه ای دامن چاک
سزدت گر همه با اشک ندامت باشی

می‌كنم بخت بد خویش شریک گنهت
تا نه تنها تو سزاوار ملامت باشی

ای كه هرگز نكند سایه فراموش تو را
یاد كردی به سلامم به سلامت باشی

#هوشنگ_ابتهاج

بلبلی شیفتـه می گفت به گل
که جمال تو چراغ چمن است

گفت، امروز که زیبا و خوشـم
رخ من شاهد هر انجمن است

چون که فردا شد و پژمرده شدم
کیست آن کس که هواخواه من است !؟

#پروین اعتصامی

این چه جنگی‌ست که چشمان تو با من دارد
این دلِ خسته چرا این همه دشمن دارد

خود بگو جز منِ دل‌سوخته مهرپرست
آتش عشق تو را کيست که روشن دارد؟

شمعم و گریه‌ام از جانِ برافروخته است
به خدا آن‌چه سرم آمده شیون دارد

در غمم جامه ز تن می‌درد و می‌گرید
هرکه احساس به قدرِ سر سوزن دارد

مثل اسپند مرا هر تپشی فریاد است
قصه رنجِ من ای دوست «شنیدن» دارد

#علی_مقیمی

درویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشد
اندیشه آمرزش و پروای ثوابت

راه دل عشاق زد آن چشم خماری
پیداست از این شیوه که مست است شرابت

 #غزلیات حافظ