خواهی که رسی به کام بردار دو گام
یک گام ز دنیا و دگر گام ز کام

نیکو مثلی شنو ز "پیر بسطام "
از دانه طمع ببر که رستی از دام

#بایزید_بسطامی

دلگیرم  از این فاصله  کم کم، کمکم کن
بیزارم از این بارشِ نم نم، کمکم کن

بغضم شده  همدستِ هزاران گره کور
چون منزوی ام  در تبِ  همدم  کمکم کن

لعنت به همه ثانیه هایِ بد بی تو
در حبسیه یِ دوره ی ماتم، کمکم کن

گیرم که تو خوبی و دلم در گرووَت نیست
اندازه یِ یک قطره یِ شبنم، کمکم کن

گیرم که بدی های جهان کار دلم بود
افتاده دلم در تله ی غم، کمکم کن

از فاصله یِ دست من و موی لجوجت
سیلی شده این اشکِ دمادم، کمکم کن

"در حسرت دیدار تو آواره ترینم "
ای خاطره یِ گندم و آدم، کمکم کن


#یونس_عباسی

می‌شوی دلتنگ اگر مانندِ من جان دلم
_وعده‌ی دیدار ما در "کنجِ ایوانِ دلم"!

می‌شوم خوشحال اگر حینِ تَردُّدهات هم..
گاه فرمان کج کنی سمتِ "خیابان دلم"!

#یاس_امینی

آنقَدَر بی تو در این شهر خرابم که نگو
آنقَـدَر دوری تـو داده عـذابم کـه نگو

مثلِ یک پیچکِ غمگین شده از رفتنِ تو
تا بیایی همه جا در تب و تابم، که نگو

فکر کـردی بـروی مثـلِ تـو آرام شوم؟
بـه خدا کوره‌ی سوزان و مذابم، که نگو

ناگهان دست بـه دامانِ خرافات شدم
آنقَدَر دلخوشِ آن وقتِ جوابم، که نگو

باتو انگار شب و روزِ خدا مالِ من است
بی تـو آنقـدر تُهی مثلِ حبابم کـه نگو

دوست دارم همه‌ی فاصله‌ها کم بشود
تـوی آغـوشِ تـو آنقدر بخوابم که نگو

#رضا_جمشیدی

چشم زیبای تو را قاب کنم کنج دلم ؟
یا برایش بگویم شعر از عمق دلم ؟

شور چشمان تو را آفرید آن خدا
تا تح شوق رود شور شادی به دلم

 #سهراب_ایمانی

بید مجنون، زیر بال خود، پناهم دادہ بود!
در حریم خلوتے جان بخش، راهم دادہ بود.

تڪیہ بر بال نسیم و چنگ در گیسوے بید!
مسندے والاتر از ایوانِ شاهم دادہ بود.

شاہ بودم، بر سرِ آن تخت، شاهِ وقتِ خویش
یڪ چمن گل، تا افق، جاے سپاهم دادہ بود!

چتر گردون، سجدہ ها بر سایبانم بردہ بود
عطر پیچڪ، بوسہ ها بر پیشگاهم دادہ بود!

آسمان، دریاے آبی،ابرها، قوهاے مست!
شوقِ یڪ دریا تماشا بر نگاهم دادہ بود...!

آہ! اے آرامش جاوید! ڪے آیے بہ دست؟
آسمان، یڪ لحظہ، حالے دلبخواهم دادہ بود...!

#فریدون_مشیرے

نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانم
دردی است مرا در دل، باور نکنی دانم

خیره چه سراندازم بر خاک سر کویت
گر بوسه زنم پایت، سر برنکنی دانم

#خاقانی

شاعرڪہ شدم...! ترانہ اے خواهم ساخت
از عشق خودم فسانہ اے خواهم ساخت

بر تارُڪ واژہ واژہ ے شعر سپید
ساڪن شدہ آشیانہ اے خواهم ساخت

با تڪیہ بر ابیاتِ دلْ انگیز غزل
ازبختِ خوشم نشانہ اے خواهم ساخت

با مثنوے از درونِ خود خواهم گفت
از عیب و هنر بهانہ اے خواهم ساخت

همپاے چڪاوڪان غزل خواهم خواند
با شعر خود عاشقانہ اے خواهم ساخت

با مومِ دلِ شڪستہ ام در شبِ تار
شمعِ شبِ عارفانہ اے خواهم ساخت...

#پرویز_شالے

ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست
در بزم طـرب بی‌تو می و جـامم نیست

کــام دل و آرزوی مـن دیـدن تـوست
جــز دیـدن روی تو دگــر کـامم نیست

#عراقی

کوچه‌ها درد مرا بعد شما می‌فهمند
سایه‌ها خلوت شب‌های مرا می‌فهمند

مثل دریا که پریشان شد و ساحل فهمید
اشک‌ها درد تو را هم بخدا می‌فهمند

مَردُمِ چشم تو امروز به دارت بردند
سال‌ها بعد غزل‌های تو را می‌فهمند

به نفس‌های تو سوگند، که باور دارم
که نفس‌های تو را ثانیه‌ها می‌فهمند

کاش باران بزند، شعر بپرسد از من
ابرها بغض تو را باز چرا می‌فهمند

سجده در خلوت شب‌های "پرستش" زیباست
ذکرها را همه در خانه‌ی ما می‌فهمند

#پرستش_مددی

بخاطری که تویی دیگران فراموشند
مقیدان تو از یاد غیر خاموشند

هزار سال گذشت از حکایت مجنون
هنوز مردم صحرا نشین سیه پوشند..

#بابافغانی

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین🏴

نگاه کن به‌ نگاهم که دل‌فِدای توأم
حریصِ لحظه‌ی دیدار چشم‌های توأم

توئی که شاعرِ خورشیدِ صبحگاه مَنی
مَنی ‌که عاشق چَشمِ غَزل‌سُرای توأم

#محمد_بزاز

تو از تبار بهاری چگونه بی‌تو بمانم
شمیم عاطفه داری چگونه بی‌تو بمانم

تو از سلاله‌ی نوری، تو آفتاب حضوری
به رخش صبح سواری چگونه بی‌تو بمانم

تویی که باده نابی و گرنه بی‌تو چه سخت است
تمام عمر خماری چگونه بی‌تو بمانم

ببار ابر بهاری هنوز شهره شهر است
کرامتی که تو داری چگونه بی‌تو بمانم

بیا به خانه دل‌ها که در فراق تو دل را
نمانده است قراری چگونه بی‌تو بمانم

#حمید_هنرجو