میان بوسه گریزان مباش از چنگم
به من ببخش! که بی‌طاقتم؛ که دلتنگم

شراب سرخی و من جام شیشه‌ای، بنگر
که بی‌حضور تو از چهره می‌برد رنگم

به گریه، نزد تو اعجاز تازه آوردم
دو چشمه اشک که می‌جوشد از دل سنگم

رقیب را چه خیالی‌ست؟ خلق می‌دانند
که من برای تو با خویش نیز می‌جنگم

میان این‌همه رنگین‌کمان چشم‌نواز
مبین که ابر سیاهم؛ ببین که یک‌رنگم!

#حسین‌_دهلوی

دیدار شما برای چشمم خوب است
چون آب روان به تشنه ای مطلوب است


از نوع شراب چشمتان نوشیدم
به به  که چه ناب و خوش خور و مرغوب است

#اڪرم__نورانی

چشمم به تو افتاد که روح از بدنم ریخت
لب‌خند زدی تکه ی شعر از دهنم ریخت

لب‌خند زدی حسّ عجیبی به دلم بست
گل واژه ی سرخی ز لبت بر دمنم ریخت

یک بوسه زدم قند لبت تشنه ترم کرد
حالا چه کنم من که دیابت به تنم ریخت

خود خسته ازین پیچ و خمِ خاطره سازی
بس سر بسرِ سرد سکوتم،سخنم ریخت

زین شعله‌ی سوزنده تنم شد که جهنم
عمری عَلَمِ عشق به عمقِ عدنم ریخت

#ارشان_ارشیا

در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:
حُکمی که قضا بُوَد ز من می‌دانی؟

در گردشِ خود اگر مرا دست بُدی،
خود را برهاندمی ز سر گردانی

#خیام

روز من خوش مےشود وقتےتو بیدارم ڪنے
مےشوے خورشیدِ من تا بلڪہ  تبدارم ڪنے

پرتوےِ موهاےِ تو افتاده بر چشمانِ من
مےشوم بیمارِ تو تا آنڪہ تیمارم ڪنے

زندگے شیرین شود وقتے ڪنارم دارمت
عاشقانہ با لبت مستانہ دلدارم ڪنے

زل بہ چشمانم بزن تا بلڪہ با چشمانِ تو
از دوباره با نگاهت عاشق و زارم ڪنے

زندگے شیرین تر از شهدِ بهشتے مےشود
آن زمانے ڪہ مرا  با بوسہ بیدارم ڪنے

#محمد_صادق_رزمی

ای آن‌که نتیجه ی چهار و هفتی،
وز هفت و چهار، دایم اندر تَفْتی،

می خور که هزار باره بیشت گفتم:
باز آمدنت نیست، چو رفتی رفتی

#خیام

من عشقِ تو را از دلِ خود کم؟ نتوانم
در سینه نفس بی تو مجسم؟ نتوانم

می‌تابی و من محوِ تماشایِ تو هستم
غافل شدنم از تو بِ یک دم؟ نتوانم

تو سهمِ منی و ندهم ساده‌اَت از دست
من رد شدن از حقِ مسلم؟ نتوانم

تو محرمِ اسرارِ منی، معنیِ رازی
تصویر کنم غیرِ تو مَحرم؟ نتوانم

دور از کِ تاب و تبِ این قلبِ خرابی
برخاستن‌اَم با کمری خَم؟ نتوانم

سَر می‌کِشمت‌ با دل‌ و، جان می‌دهم از شوق
بوسیدنِ لب‌هایِ تو نم نم؟ نتوانم

بارانِ کویرِ دل من، گر تو نباشی
یک لحظه نباریدن‌اَم از غم؟ نتوانم

#مجتبی_خوش_زبان

همخانه ی چشم شاعرم باران است
همراز سکوت سینه ام طوفان است 

دریا شده در حاشیه ی دامانم
چون بغض تری به دیده ام مهمان است

سلول به سلول تنم در تب و تاب
هر بند دلم بی نفست زندان است

انگار جهان بی تو خزان پوشیده
بی بوی تو از شکوفه ها عریان است

از روز ازل با تو دلم پیمان بست
تا.. روز ابد بر سر آن پیمان است

با عشق  غزلواره  به پایان آمد
این عشق همان  غصه ی بی پایان است

#زیبا حسینی جیرندهی‌

درسرم نیست بجزعشقِ تورویایِ کسی
جز تو کاشانه ی قلبم نشود جایِ کسی

رو به رویم بنِشین سیر نگاهت بکنم
عهد بستم نکنم جز تو تماشایِ کسی

#نظام_غلامی_احمدابادی

تو نشاطِ نفسِ صبح پس از بارانی
جنگلِ ابری و در خاطره‌ها پنهانی

اگر از بام تو پرواز کنم یا نکنم
باز هم در قفسِ یاد توام زندانی

شرحِ دل‌بستن و دل‌کندنِ ما آسان نیست
تا کجا خانه نو ساختن از ویرانی!

بی‌گناهی اگر از ترسِ عذاب است نه عشق
برحذر باش از این وسوسه شیطانی

چشم بستیم، ولی جای نظربازی داشت
شرمِ دیدارِ تو در جامه تابستانی

دست در زلفِ تو بردم که شب آغاز شود
حیف! یلدای من این بار نشد طولانی

#علی‌مقیمی

میان موج های غم دلم اسیر شب شود
چوقایقی که بی هدف به این وآن طرف رود

نشسته کنج خلوتش میان جمع و انجمن
دلی که جای خالیت به من نهیب غم زند

#برانوش

عاقبت داغ دل ما بدوا هم برسد
وین کدورت که تو بینی بصفاهم برسد

گرچه طوفان بلا وقت مرا برهم زد
وقت برگشتن طوفان بلاهم برسد

سربلندی همه از دولت تیغت دارند
بخت اگر یار شود نوبت ماهم برسد

با جفای تو صبوریم که از خوان کرم
بخش کس جمله جفا نیست وفاهم برسد

اهلی از ساده رخان رنجه بدشنام مشو
دل بدشنام بنه وقت ثنا هم برسد

#اهلی_شیرازی

ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست
در بزم طـرب بی‌تو می و جـامم نیست

کــام دل و آرزوی مـن دیـدن تـوست
جــز دیـدن روی تو دگــر کـامم نیست

#عراقی