یاد تو در خیال من باز چه ناز می خزد

عاشق این نوازشم ، زنده به جان عشق تو

این غزل از نگاه تو آمده بر زبان من

شاعرم از فلسفه ی فن بیان عشق تو

#مرتضی_شاکری

آمدی از شوق تو امشب چه بارانی گرفت
شاخه خشک دلم لرزید و تن جانی گرفت

از طنین خنده ات گلهای احساسم شکفت
برق چشمت آتشی شد خرمنم آنی گرفت

زردی پاییز رخسارم به گلگونی نشست
طفل بیمار دلم خندید و درمانی گرفت

تا تو برگردی غباری آسمان را تیره کرد
آمدی خورشید من غمبار پایانی گرفت

در نبودت بلبلان خاموش و گل پژمرده شد
آمدی یاس کنار پنجره جانی گرفت

ای گل گلدان من عطر وجودت ماندگار
از هوای بودنت این خانه سامانی گرفت

#سیمین بهبهانی

سیر نمیشود دلم ، به شعر وصد ترانه ای ..

تشنه ای تو کجا رود؟ نیست چو تو یگانه ای ،

میان گلشن دلم ،چه خوش نهان نشستی ای ...

قسم به جان خسته ام ، تویی زعشق نشانه ای ،

#راحم_تبریزی

مرا ببربه نگاهى كه آسمان باشد
به سمتِ آبىِ دستى كه مهربان باشد

به عمقِ پاکیِ عشق و زلالِ درياها
و موج هاى نگاهى كه بى كران باشد

به سمتِ باغ ، به باران ، به آسمان، مهتاب
به هر کجا که نشانِ تو در میان باشد

ببر به ماه و ستاره به اوجِ زیبایی
به چشمهای سیاهی که کهکشان باشد

به سرزمینِ غزلهای عاشقانه که باز
شمیمِ عطرِ تو در واژه ها ، وزان باشد

بخوان مرا به نگاهِ بهاریت ، مگذار
که بی تو سهمِ من از فصل ها خزان باشد

مرا ببر به همان جا که عشق می خواهد
که شهرِ خوبِ نگاه تو ؛ مرزِ آن باشد

#ناشناس

لبخندِ تو آرامش این قلبِ مریض است

تو جـلوه‌ای از قــدرت زیبـای خـدایی

حقّا که بــه افتـــادن ِ در دام نگاهـت

چیزی نتوان گفت به جز عشق و رهایی

#سعید_غمخوار

تا تو هستے، دلم پریشان نیست
در نگاهم نماد باران نیست

با تو اے ناخدا در این دریا
وحشتے از هجوم طوفان نیست

آمدے از افق وَ من دیدم
هیچ سروے چنین خرامان نیست

یڪ نگاهت مرا ربود از من
از تو هیچ از خدا ڪہ پنهان نیست

دل، اگر محض عشق، محڪوم است
اصلا از جرم خود پشیمان نیست

درد از تاب من فراتر رفت
دل بہ دنبال راہ درمان نیست

بودنت، پادزهر تنهایے ست
تا تو هستے، دلم پریشان نیست

#شیوا_مهدوی

مرا غیر از تماشای تو کاری نیست در عالم

و این یعنی که من یکتاپرستم حضرت دلبر

#عباس_خالق_وردی

شور عشقت،‌از دلم جارے به اعضاے من است

یک نفس با تو کشیدن همه رویاے من است

باصدایت در دلم شور و نوا کردے به پا

لحن زیباےِ کلامت ساز سُرناے من است

بازڪن آعوش گرمت را نمیدانی مگر

کنج آغوشت پناهِ خستگی هاے من است

‌لوح دل را شسته ام ،از غیر یادت، تاابد

آرزویِ وصل تو عمرے تمناےِ من است

حاضرم در پاے عشقت من بمیرم تا ابد

عشق تو تنها امیدِ صبح فرداے من است

#مهناز نجفی

عاشقم من بہ همان ناز نگاهت گل من

ماہ شرمندہ شود از رخ ماهـت گل من

همہ عالم بہ فداے گل روے تــــو عزیز

من فداے مژہ و چشم سیاهت گل من

#سعیدسیدی

تو آن گلی که به وصفش غزل شنیدنی است
و عطرِ نابِ حضورش، نفس کشیدنی است

تویی که مثل و شبیهت ندیده چشم کسی
تویی که عشوه و نازت همیشه دیدنی است

فقط نه اینکه شراب از دو چشمِ میکده ات
که شهدِ کندوی لب های تو چشیدنی است

خوشا به بختِ بلندِ نسیمِ خیره سری
که در میانهٔ گیسوی تو وزیدنی است

تپش تپش تپشِ قلب من به خاطر توست
به شوقِ بودن تو، نبضِ دل تپیدنی است

اگر مدد بکند دستِ پُر سخاوتِ عشق
به دست گرمِ تو دستانِ من رسیدنی است

بمان کنار من و شادیِ جهانم باش
بمان که با تو غم از بامِ دل پریدنی است

#حسین _فروتن

باز ڪن آغوش گرمت را نمیدانے مگر


ڪنج آغوشت پناهِ خستگے هاے من است

#مهنازنجفی

تو عاشقانه ترین شعری وُ ، بهار منی ...
زبان شعر من هستی ، گل و هَزار منی ،

بیا بیا ز تو مستم ، بیا که خمّارم ...
بیا که جام شرابی. ، بیا که یار منی ،

تو باده ی لطفی ‌، تو سایه ی سحری ...
بیا که لعبت نازی .... بیا ، قرار منی ،

حدیث عشق تو است ، چکیده ی شعرم ...
چه ها بگویمت ای عشق ، که اعتبار منی ،

تو عطر ناب بهاری ، تو سرمه ی چشمی ...
تو یوسف دگر هستی ، تو غمگسار منی ،

ز سوز عشق تواست ، قصیده و غزلم ...
تو بوی عنبر و عودی ، تو خوش نگار منی ،

هزار فسانه شنیدم ز لیلی و مجنون ...
تو قصه ی دگر هستی تو انتظار منی ،

#مهدی_تهرانی

بی تو شهرم قفس است ای همه آزادی من

غم مرا همنفس است ای تو همه شادی من

بی تو آوارم و در خویش فرو ریخته ام

ای همه سقف و ستون و همه آبادی من...

#حسین منزوی