شعرهایم مال تو ، این اوج احسان منست
شعر من قیمت ندارد ، قیمتش جان منست

با خیال مهربانت ، قصه ها دارد دلم
در هوایت جان سپردن ، شرح عرفان منست

شعرهایم مال تو ، دلتنگے ات ما را بس است
خاطرات روشنت ، هر لحظه مهمان منست

#ناشناس

‍ گل نیلوفرم، جانم تو هستی
شقایق ، رقص مرجانم تو هستی

اقاقی، نسترن، سوری، بنفشه
چمن، شب بو ، گلستانم توهستی

سیه گیسوی سنبل، نرگس مست
سمن، گلپونه، ریحانم توهستی

چو بابونه چو یاس و یاسمن مست
گل زیبای الوانم توهستی

تو مهری، مهربانی همچو نوروز
به گلها مهر سوزانم تو هستی

منم شبنم زهجران غم گل
گلاب چشم گریانم توهستی

در این دنیای پر تشویش رنگین
وفای عهد و پیمانم تو هستی

#ناشناس

الا ای حضرت معشوق منوّر کن جهانم را

کدامین چشم میفهمد به جز چشمت زبانم را

به بوی گلبن وصلت به سَر مستانه می آیم

که درد اشتیاق تو بُریده تابِ جانم را....

#راحم_تبریزی

خط به خط، اشک‌نويسي مرا مي‌خواني
رفتنت، رفتنِ جان است، خودت مي‌داني

مثل هر بار که بستي و نرفتي، اين بار
چمدان باز کن و باز بگو مي‌ماني

هي مرا پس زدي و پيش کشيدي، نکند
پاي برگشت نداري که مرا مي‌راني؟

بروي باغچه‌ي قالي نُه متري ما

خشک خواهد شد از اين غصّه که مي‌افشاني

هر چه گفتم که بمان، فايده انگار نداشت

رفتنت، رفتن جان است، خودت مي‌داني!

#رضا_احسان_‌پور
.

با هرچه بلاست روبه‌رو، بعد از تو
سرگشته‌ء شهر، کو به کو، بعد از تو

من با غم بی‌کسی ولی می‌سازم
آه‌ این دلِ تنگ را بگو، بعد از تو

#امیر_مرادی

بی تو قطعا روزهای شاد من بسیار نیست
بعدطوفان چون گذشته زندگی سرشار نیست

عاشقت بودم شکستم را پذیرفتم ولی
مثل جنگی نا برابر فاتحی در کار نیست

گاه تنها اشتباه آدمی وابستگی است
قاب عکس کهنه هرگز جزئی از دیوار نیست

من به تنها ماندن عادت داشتم از ابتدا
رفتنت حالا بجز تکرار یک تکرار نیست

شهر متروکم غریبه از چه می ترسانی ام
زلزله در شهر ویران حاصلش آوار نیست

#آذر_امامی

چه کردم؟ دلبرا، از من چه دیدی؟
که کلی از من مسکین رمیدی

چه افتادت که از من سیر گشتی؟
چرا یک بارگی از من بریدی؟

من از عشقت گریبان چاک کردم
تو خوش خوش دامن از من در کشیدی

نگویی تا چه بد کرد بجایت؟
که روی نیکو از من در کشیدی

#عراقی

مثل تمام شعرهای نیمه جان مانده
یا حرف هایی که همیشه بینمان مانده

تو نیستی و گریه هایم شانه می‌خواهند
چشمان من ابریست که بی آسمان مانده...

غمگین ترین شعر جهان شاید همین باشد
بغضی که از  دیدار آخر در دهان مانده

وابستگی یعنی به حدی دوستت دارم
که اشک هم در یاری من ناتوان مانده

مینوشم اما شعر هم بعد از تو گیرا نیست
قدری بیا از این غزل یک استکان مانده

میبوسمت گاهی میان خواب ها  اما
در واقعیت تا لبت هفتاد خان مانده...

تو میوه ی ممنوعه ایی و تا ابد داغت
روی دل این آدمِ بی خانمان مانده

یک روز برمیگردی اما دیر ،خیلی دیر
روزی که از من چند تکه استخوان مانده....

#سجاد_صفری_اعظم

بیدارشو اے دل ڪه جهان میڪَذرد
ویـن مایه‌‌ے عمر ، رایڪَان میڪَذرد

در منزل تن مخسب و غافل منشین
ڪز منزل عمــر ڪـاروان می‌ڪَذرد

#مولانا

کمی تا قسمتی ابری ، دمایم منفی بیست
کسی جزتو نمیفهمد دلیل سردی ام چیست

تو دریای منی،من ماهی ام،محتاج آبم
علوم تجربی بودی ، نخواندی جزوه زیست؟

همیشه مقصدم هستی ولی قبل از رسیدن
مواجه می شوم با خط قرمز ، تابلوی ایست

چهل سالی شده مشغول رویایی محالم
به این حالت چه میگوید پزشکم؟ مِ...مازوخیست

ولی من معتقد هستم کسی که طی عمرش
نبوده در فضای عاشقی قطعا روانیست

پرستار آمده دنبال من، فعلا عزیزم
گمانم دیده در بخش روانی یکنفر نیست!

#علی_قهرمانی

سرد است دلم بیا و خورشیدم باش
پایانگر التهاب و  تردیدم باش

هرچند توقعم زیاد است ولی
هی دور نرو مقابلِ دیدم باش

#مهناز_محمودی

گرچه پیر است این تنم ، دل نوجوانی میکند ……
در خیال خام خود هی نغمه خوانی میکند !!

شرمی از پیری ندارد قلب بی پروای من ……
زیر چشمی بی حیا کار نهانی میکند !!

عاشقی ها میکند دل ، گرچه میداند که غم ……
لحظه لحظه از برایش نوحه خوانی میکند !!

هی بسازد نقشی ازروی نگاری هر دمی ……
درخیالش زیر گوشش پرده خوانی میکند !!

عقل بیچاره به گِل مانده ولیکن دست خود ………
داده بر دست ِ دل و ،با او تبانی میکند !!

گیج و منگم کرده این دل، آنچنانی کاین زبان ……
همچو او رفته ز دست و ، لنَتَرانی میکند !!

گفتمش رسوا مکن ما را بدین شهرو دیار ……
دیدمش رسوا مرا ، سطحِ جهانی میکند !!

بلبلی را دیده دل اندر شبی نیلوفری ……
دست وپایش کرده گم، شیرین زبانی میکند !!

استاد_شهریار

من که در تُنگ برای تو تماشا دارم
با چه رویی بنویسم غم دریا دارم ؟

دل پر از شوق رها‌ییست ولی ممکن نیست
به زبان آورم آن را که تمنا دارم

چیستم ؟! خاطره‌ی زخم فراموش شده
لب اگر باز کنم با تو سخن‌ها دارم

با دلت حسرتِ هم صحبتی‌ام هست ولی
سنگ را با چه زبانی به سخن وادارم ؟!

چیزی از عمر نمانده‌ست ، ولی می خواهم
خانه‌ای را که فروریخته ، برپا دارم

#فاضل نظری»

یک نفر آمد و بی آنکه بدانم همه دنیایم شد
مثل مهتاب به دل خیمه زدومونس شب‌هایم شد

تا که افتاد نگاهش به نگاهم دل من رفت زِکف
من شـدم  ســاحِلِ او یک  شبـه دریـایم  شد

#مهنازنجفی

گل شب بوی غزل ریز! مزاحم نشوم!  
وقت داری کمی از روی غمم برداری؟؟ 

میشود دست به بغضم بکشی؟ بی زحمت!
میشود گوش به آهنگِ دلم بسْپاری؟

"یک نفر آدمم و چند نفر غمگینم"
خسته ام،خسته از این زندگیِ اجباری!

شده مخروبه بنایِ دلِ کج بنیادم!
شاعری را چه به وصله زدن و معماری!

خسته ام،منتظرِ معجزه ی تازه ایَم
تو بیایی به دلم دینِ نُویی می آری!

کاش! پایانِ غمِ من به خودت ختم شود
کاش! شیرین شود این درد و غمِ تکراری

#ناشناس

درسرم نیست بجز حال و هوای تو و عشق


شادم از اینڪه همہ حال و هوایم تـو شدی

#علیرضا_آذر

‍ سر به زيرو ساكتم وقتي كه تنها ميشوم
درد دارد شعرهايم،بي تو رسوا  ميشوم

برگ برگ دفترم با خاطرات خوب و بد
با ورق خوردن ،ميانِ شعر معنا ميشوم

مي نويسم ،در غزل لبخندِ شيرين تو را
هر نفس با بوسه اي در گير رويا ميشوم

عاشقِ پروانه ام ،شمع و گل و شعر و غزل
با قيامِ شعله ها ،امشب چه زيبا ميشوم

تيغ چشمت، نبض احساسِ مرا كرده نشان
حس خوبي دارد و با آن مداوا ميشوم

بي مني و اشكِ من با بغض همبستر شده
آسمانم، تو بباري باتو دريا ميشوم

بس مصمم رفته اي،حتي غباري از تو نيست
دشت دلتنگي ام و اينگونه شيدا ميشوم

#ناشناس

مرا تو جان عزیزی و یار محترمی
به هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی

غمت مباد و گزندت مباد و درد مباد
که مونس دل و آرام جان و دفع غمی

#سعدى

بهانه کن مرا شبی، برای بی قراریت
برای شعر گفتنت، ترانه های جاریت

ز چشم من غزل بگو، قصیده شو برای من
به مثنوی ردیف کن، سرور و سوگواریت

کمی کنار من بمان، و پاک کن سرشک را
ز چشمهای خیس من، به رسم غمگساریت

برای باور دلت، عیان نکرده ای هنوز
که من چقدر عاشقم، فدای راز داریت

قسم به عطر رازقی، به یاس های تب زده
به نغمه چکاوک و به شرم دوست داریت

که اخم و خنده تو را به نقد جان خریده ام
تفاوتی نمیکند، عتاب و سازگاریت

تو جرعه ای از عاشقی بسوی من روانه کن
ببین چه شعله ای کشم برای چشمه ساریت

#ناشناس