از یـادِ تو برنـداشتم دسـت، هنـوز

دل هست به یادِنرگست،مست هنوز

گر حالِ مـرا حبیـب پرسـد، گوییـد

بیمـارِ غمت را نفـسی هست، هنـوز

#شهریار

گاهے بیا و بدترین اوضاع و حالم را ببین..
شب مرگی‌ام را دیدہ اے،روزِ زوالم را ببین..

در برگ برگِ دفترم، غم با غزل همسو شده..
بر واژه‌ هاے شعر من، اشڪِ زلالم را ببین..

ابریست حالم تا ابد، من روز و شب بارانی‌ام..
چترے بیاور با خودت، حالِ شمالم را ببین..

هرگز لبم شیرین نشد، تلخ است ڪام قهوه‌ام..
در نقشِ فنجانم بیا نحسیِ فالم را ببین..

آیا بهار آرزو در باغ دل گل می‌دهد..؟
گاهے تَوهم میزنم، طرحِ سوالم را ببین..!

از باغ سبز زندگے، هرگز نچیدم میوہ ای..
دست دلم ڪوتاہ شد، امیدِ ڪالم را ببین..

دلخستگے هایم اگر بر سینه‌ام فریاد شد..
گاهے سڪوتم را بخوان، گہ قیل و قالم را ببین..

در این ڪویر بی‌نشان، دنیا سرابے بیش نیست..
تسلیمِ تقدیرِ شبم ، هر ماہ و سالَم را ببین..

در آسمان عاشقے، گر بال و پر میزد دلم..
ڪو شوق پروازم دگر؟ عشقِ محالم را ببین..

گفتے ڪہ اهل خوابِ شب، از جنس رؤیا نیستی..
گاهےبراےدلخوشی خواب و خیالم را ببین...!

#نگار‌‌_حسینی

هے شعر سرودن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی
از بوسہ نوشتن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

از موے بلند و خط و خالِ لب و چشمان
هے گفتن و گفتن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

آوردن تضمین ز تمام شُعرا ، یا
«اهل سخن و فن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی»

از ڪوچہ گذر ڪردے و عطر نفست ماند
در راہ نشستن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشے

پر مے ڪشد از این قفس سینہ ے من جان
تو رفتے و ماندن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

پراونہ ے شدے پر زدے و رفتے و تا صبح
چون شمعِ تو روشن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی 

عید آمدودلها همہ چون غنچہ شکوفاست
سرمستے گلشن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشے

صیاد دلم بودے و در دام تو ماندم
در دام تو بودن که چہ ؟وقتے تو نباشی...

#شهرام_آذین

پیشِ تو هر قدر از دلتنگی‌ ام گفتم نشد

دردِ دل کردم ولی ، از دردهـایم کم نشد


هیچ‌کس جای تو را در خاطراتم پُر نکرد

بُردی از یادم... ولی یادت فراموشم نشد

#مجید_ترکابادی

هیچکس حاضـر نشداین قصـه را باور کند
جای من باشد، دو روز از زندگی را سر کند

در مسـیـر بـاد پـایـیـزی شکفـتـم! لاجـرم
میـرسد از راه تا این غـنـچـه را پـرپـر کنـد

تـک درختـی بـودم و هر کاروانـی که رسید
خـستـگـی آورد بـلـکـه در کـنــارم در کـنـد

بـارگــاهـی در مـیـان مـردمـی غـم پــرورم
هرکسی آمـدفقـط آمد که چشمـی تـر کند

عـشـق لازم بـود، امـا دیـر فـهـمـیـدم هـوا
مـی تـوانـد آتـشـی را بـاز شعـلـه ور کـنـد

می کشـم در آینـه خودرا در آغوش خودم
می توانداین هـم آغوشی مـرابهتـر کنـد؟!

#پیمان برنا

تا نگاهم میکنی دلشوره ام کم می شود
هر نگاه عاشقت بر زخم ،مرهم می شود

ای صمیمی ،ای قدیمی ،ای نگار نازنین
دستهایم را نگیری باز سردم می شود

اندکی با من بگو از عشق و احساس دلت
حرف های تو حریف غصه و غم می شود

شعرهایم چند وقتی رفته بود از یادها
بودنت شور تمام شعرها هم می شود

نبض احساس منی با تو دلم قرص است و بس
بند بندم با وجود عشق محکم می شود

فکر دوری از تو احوال مرا بد می کند
قامت قلبم ازاین دلشوره ها خم می شود

#اسماعیل_حاج_علیان

عاشق نباشی، دردِ رفتــــــن را نمیفهمی !
چون ‌غنچه، معنای شکفتــن را نمیفهمی !

با گریه هــــا خندیدن و با درد خوابیدن
رازِ سکوت و آه گفتــــــــــن را نمیفهمی !

چشمِ تو عادت میکند هر شب به بیداری
تا صبحِ فردا، حالِ خفتــــن را نمیفهمی !

وقتی که روز و شب دلت گیرِ کسی باشد
با دردِ دوری، خو گرفتــــــن را نمیفهمی !

تنها دلت خوش می شود با خاطراتش باز
طوری که حتی، دردِ رفتـــن را نمیفهمی !

#آنجلا

دورے اما نزدِ من،  تڪواژه‌ے نابے هنوز
مثل یڪ بیت الغزل،مضمونِ نایابے هنوز

در پناہ ذوق تو ،طعمِ غزل خوش میشود
بین حرفِ تلخ هم شیرین و جذّابے هنوز

بر ڪویرِ جسم و بر روحِ عطشناڪم ببار
اے ڪہ دشت سبزِ عشق و باغِ شادابے هنوز

روے دیوارِ دلم، تصویرِ لبخندِتو ماند
در نگارستان قلبم برترین قابے هنوز

سازِ ناڪوڪ دلم، پرشور شد با لحن تو
بین تار و پود قلبم، زخم مضرابی  هنوز

چلچراغِ آسمان پنهان شدہ در پلڪ ِ تو
نور چشم آفتاب و ماہ و مهتابے هنوز

عطرِ نابِ یادِ تو پیچیدہ در هر رڪعتم
قبلہ گاہ قلب های  رو بہ محرابے هنوز

دل بہ دریا مے زند ماهیِ تُنگِ تَنگِ دل
تو براے صید او،بے طعمہ، قلابی  هنوز

اے ڪہ آرامش،ڪنارِ نامِ تو پهلو  گرفت
ساحلِ بیدارے این چشم بیخوابے، هنوز...

#بهار_راد