دورے اما نزدِ من،  تڪواژه‌ے نابے هنوز
مثل یڪ بیت الغزل،مضمونِ نایابے هنوز

در پناہ ذوق تو ،طعمِ غزل خوش میشود
بین حرفِ تلخ هم شیرین و جذّابے هنوز

بر ڪویرِ جسم و بر روحِ عطشناڪم ببار
ای که دشت سبزِعشق و باغِ شادابی هنوز

روے دیوارِ دلم، تصویرِ لبخندِتو ماند
در نگارستان قلبم برترین قابے هنوز

سازِ ناڪوڪ دلم، پرشور شد با لحن تو
بین تار و پود قلبم، زخم مضرابی  هنوز

چلچراغِ آسمان پنهان شدہ در پلڪ ِ تو
نور چشم آفتاب و ماہ و مهتابے هنوز

عطرِ نابِ یادِ تو پیچیدہ در هر رڪعتم
قبلہ گاہ قلب های  رو بہ محرابے هنوز

دل بہ دریا مے زند ماهیِ تُنگِ تَنگِ دل
تو براے صید او،بے طعمہ، قلابی  هنوز

اے ڪہ آرامش،ڪنارِ نامِ تو پهلو  گرفت
ساحلِ بیداری این چشم بیخوابی هنوز...

#بهار_راد

دست هایم را رها کردی میان زندگی

بی تو مثل کودکی تنها پریشانم هنوز

روبرویت می نشـینم روبـرویـم نیـستی

نیستی هرشب برایت شعر میخوانم هنوز

#علی_صفری

یقین بدان که در دلم،عزیز و مهربان تویی
همان دوای آخرین ، به دردِ بی امان تویی

شبیـه راز و گوهـری ، میان سینه‌ی صدف
درون قلبِ کوچکم ،،عیان‌ترین نهان تویی

هراس گم شدن کجا.؟ میان کـوره راه‌ غم
که مقصدم‌ به جاده وبه راه بی‌نشان تویی

نفس بـریـز بر تنم ،، که یخ زده جوانـه‌ ام
خزان زده بهـار را ، بیـا کـه باغبـان تـویی

بخوان بـه لهجه‌ دلت ، غـزل ترین ترانه را
به نای بینوایی‌ام ،صدای نغمه‌خوان تویی

چه می‌شود شبی مرابپوشی و به تن کنی
بـرای لـرزش تنم ،، پنـاه و سایبـان تـویی

اگر چه نیستی ولی ،خیالِ توست همدمم
هنوزنبضِ جانی‌وهمیشه خوش‌زبان تویی

#نگار_حسینی

قلب من تا به ابدعاشق ودیوانه‌ ی توست

به خداوند قسم در دل من خانه‌ توست

تکیه کن بردل این عاشق وشیدا ای عشق
 
شانه‌ام امن‌ترین قسمت کاشانه‌ی توست‌

#مهدی‌_ملکی

بیا بامن دَمی بنشین ، تو ای آرامشِ جانم
کـه از هجرت گُلِ زیبا ،، پریـشانم، پریشانم

من آن پروانهٔ مستم که گِردِ شمع میگردم
بیا شمعِ وجـودم باش ،بسوزان و بمیرانم

به سودای تو بنهادم اگر چه دین و ایمانم
تو گر چه کافرم خوانی ولی ذاتاً مسلمانم

پریشان کرده اۍگیسوکمانی کرده ای ابرو
تو گویا قصدِ جان داری،بیا یکسر بسوزانم

تمامَ واژه ها امشب برای تو بـه رقص آرَم
که من در هر غزلواره ،تـو را جانانه بنشانم

زِمن پرسیددانایی چه سرمست و هراسانی
بدوگفتم که دل دادم به آیاتی که میخوانم

به ناصح گفتم ای شاعر چرا اینگونه نالانی
بگفتا چشمِ شـهلایی ، چنین کرده پریشانم

#شاه نعمت الله ولی

مے ڪند هجرانِ تو ، چشم انتظارے بيشتر

هرچه صبراندك بود،دل بيقراری بيشتر..!!!

#مهدے_خداپرست

محبوب منے  دارو ندارم شدہ اے تو
آشوب منم صبر و قرارم شدہ اے تو

دل در قفس عشق تـو آزادتـرین است
دلخواہ ترین بند و حصارم شدہ اے تو

لبـخنـد تــو نقـاشے زیبــاے خـداوند
سرسبز ترین فصل بهارم شدہ اے تو

با بودن تو هیچ نیازم بہ ڪسے نیست
غمخوار منے وڪس و ڪارم شدہ اے تو

غیر از تو دگر من بہ ڪسے دل نسپارم
مهتابِ  شبِ  تیرہ و تارم  شدہ اے تو

آغوش تو هست امن ترین نقطہ ے دنیا
ازغصہ و غــم راہ فــرارم شدہ اے تــو

صد شڪر خدا را تو شدے سنگ صبورم
همدردم وهمصحبت ویارم شدہ اے تو...

#جواد_الماسی

از یـادِ تو برنـداشتم دسـت، هنـوز

دل هست به یادِنرگست،مست هنوز

گر حالِ مـرا حبیـب پرسـد، گوییـد

بیمـارِ غمت را نفـسی هست، هنـوز

#شهریار

گاهے بیا و بدترین اوضاع و حالم را ببین..
شب مرگی‌ام را دیدہ اے،روزِ زوالم را ببین..

در برگ برگِ دفترم، غم با غزل همسو شده..
بر واژه‌ هاے شعر من، اشڪِ زلالم را ببین..

ابریست حالم تا ابد، من روز و شب بارانی‌ام..
چترے بیاور با خودت، حالِ شمالم را ببین..

هرگز لبم شیرین نشد، تلخ است ڪام قهوه‌ام..
در نقشِ فنجانم بیا نحسیِ فالم را ببین..

آیا بهار آرزو در باغ دل گل می‌دهد..؟
گاهے تَوهم میزنم، طرحِ سوالم را ببین..!

از باغ سبز زندگے، هرگز نچیدم میوہ ای..
دست دلم ڪوتاہ شد، امیدِ ڪالم را ببین..

دلخستگے هایم اگر بر سینه‌ام فریاد شد..
گاهے سڪوتم را بخوان، گہ قیل و قالم را ببین..

در این ڪویر بی‌نشان، دنیا سرابے بیش نیست..
تسلیمِ تقدیرِ شبم ، هر ماہ و سالَم را ببین..

در آسمان عاشقے، گر بال و پر میزد دلم..
ڪو شوق پروازم دگر؟ عشقِ محالم را ببین..

گفتے ڪہ اهل خوابِ شب، از جنس رؤیا نیستی..
گاهےبراےدلخوشی خواب و خیالم را ببین...!

#نگار‌‌_حسینی

هے شعر سرودن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی
از بوسہ نوشتن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

از موے بلند و خط و خالِ لب و چشمان
هے گفتن و گفتن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

آوردن تضمین ز تمام شُعرا ، یا
«اهل سخن و فن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی»

از ڪوچہ گذر ڪردے و عطر نفست ماند
در راہ نشستن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشے

پر مے ڪشد از این قفس سینہ ے من جان
تو رفتے و ماندن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی

پراونہ ے شدے پر زدے و رفتے و تا صبح
چون شمعِ تو روشن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشی 

عید آمدودلها همہ چون غنچہ شکوفاست
سرمستے گلشن ڪہ چہ ؟ وقتے تو نباشے

صیاد دلم بودے و در دام تو ماندم
در دام تو بودن که چہ ؟وقتے تو نباشی...

#شهرام_آذین

پیشِ تو هر قدر از دلتنگی‌ ام گفتم نشد

دردِ دل کردم ولی ، از دردهـایم کم نشد


هیچ‌کس جای تو را در خاطراتم پُر نکرد

بُردی از یادم... ولی یادت فراموشم نشد

#مجید_ترکابادی

هیچکس حاضـر نشداین قصـه را باور کند
جای من باشد، دو روز از زندگی را سر کند

در مسـیـر بـاد پـایـیـزی شکفـتـم! لاجـرم
میـرسد از راه تا این غـنـچـه را پـرپـر کنـد

تـک درختـی بـودم و هر کاروانـی که رسید
خـستـگـی آورد بـلـکـه در کـنــارم در کـنـد

بـارگــاهـی در مـیـان مـردمـی غـم پــرورم
هرکسی آمـدفقـط آمد که چشمـی تـر کند

عـشـق لازم بـود، امـا دیـر فـهـمـیـدم هـوا
مـی تـوانـد آتـشـی را بـاز شعـلـه ور کـنـد

می کشـم در آینـه خودرا در آغوش خودم
می توانداین هـم آغوشی مـرابهتـر کنـد؟!

#پیمان برنا