بر واژه ها ی سرد من شور آفرینی
شیرین نشستی بر دلم زیبا ترینی

عطرِ غزل ؛ عطرِ عسل ؛ در مذهبِ عشق
هر صبح را آورده ای نورِ یقینی

من غرقِ هر دلتنگی ام  ای نازنینم
در هر نفس آوایِ هر شعر و طنینی

با قندِ لبخندت ببین هر روز و شب را 
بر تار و پودم بی گُمان خوش می نشینی
 
در چشمِ من صدها معمایِ دلم را
با رنج های خاطرم یاری امینی

نا گفتنی هایی هنوزم در دلم هست
شاید ندانی بهترین ماهِ زمینی

#بدری_نصری

شاعرم گوهرفروشم مهر یاران میخرم
همچو دریا مے خروشم ناز جانان میخرم

مے نویسم تا غزل٬ بر وصف یار مهربان
مے برم بر منزلش٬ دل را چه آسان میخرم...!

#مولانا

بی تو تنهایی مرا بدجور تنها کرده است
عاشقی دیوانه ومجنون وشیدا کرده است

یوسفانه در میان شهر قلبم گم شدی!!!
حسرت عشقت مراهمچون زلیخاکرده است

در نبود تو زمان هم با دلم لج میکند ...
هر شب من را شبیه شام یلدا کرده است

خواستم تا دردهایم راز باشد در دلم ....
اشک بی معرفتم راز من افشا کرده است....

بیقراری ها مرتب شاعر شعر تو را ....
در میان بیتها راهی اغما کرده است ...

دست خالی پرشدم از عشق توروزی ولى
جای خالی تو من را دست تنها کرده است

#امیر امین پور

تو مثل خنده ے گل ، مثل خواب پروانه
تو مثل آن چه ڪه نا گفتنے است ، زیبایی

چگونه سیر شود چشمم از تماشایت ؟
ڪه جاودانه ترین لحظه ے تماشایی

#حسین_منزوی

ثریا تا ثریا را برایت عشق میکارم
نباشی! ازخودم از عشق از دنیام بیزارم

نباشی پهنه ی دردم اسیرم آذری زردم
نباشی مثل دائما ماتم ساکتم سردم

نباشی زنده ای بی جان نباشی شاعری لالم
نباشی نیستم دیگر نباشی سخت بی حالم

نباشی آه بی صبرم وچشمی مانده در ابرم
نباشی میروم بی تو به قاب خاکی قبرم

نباشی از خودم سیرم نباشی درد میگیرم
به جان هردومان ای عشق نباشی زود میمیرم

#شهناز سعیدی

از درد همیشه من دوا می‌بینم
در قهر و جفا لطف و وفا می‌بینم

در صحن زمین به زیر نه طاق فلڪ
بر هرچه نظر ڪنم ترا می‌بینم

#مولانا

دیشب بـه یادِ چشم هایت گریه کردم
دیدم چو خالی بـود جایت‌، گریه کردم

شاید خـدا این گونـه می خواهد برایم
بستـم لبـم را از شکایـت، گـریـه کردم

در ذهنِ بیتابم چو حَک شد نقشِ چشمت
من تـا خدا ، تا بی نهـایت، گریـه کردم

ماچون دو مرغِ عشق باهم عهد بستیم
ای جفتِ عاشق ، در هوایت گریه کردم

من دوستت دارم،گواهِ عشقم این است
دیدم چو سیلِ اشک هایت ، گریه کردم

مـرغِ شـب از دلتنـگیِ مهتــاب افسرد
وقتی شنیـدم ایـن روایت ، گریـه کردم

آئینـه از انـدوهِ مـن، چـون ابـر بـاریـد
تنهـا نـه او ، من هم برایت گریـه کردم

#نفیسه_مقدادی

بی تو شهرم قفس‌ است‌ ای همه‌ آزادیِ من

غم مرا همنفس‌است ای تو همه‌ شادیِ من

بی تـو آوارم و در خـویـش فـرو ریختـه ام

ای هـمه سقف و ستون و هـمه آبادیِ  من

#حسین_منزوی

سنگ تیپا خورده ی این روزگارم ای رفیق
از زمانه یک دل پر غصه دارم ای رفیق

شهر دلتنگی ست در من آشنایانم غریب
کنج تنهایی و غمها بی شمارم ای رفیق

در هیاهوی زمان هر کس که ساز خود زند
من به گور تن فقط سر می گذارم ای رفیق

رفتی و سنگ غرورت با دلم دانی چه کرد؟
با دل بشکسته کردی بی قرارم ای رفیق

بار تنهایی به دوشم فارغ از این مردمم
جز دل تنها در این دنیا ندارم ای رفیق

تکیه گاهم شانه ی دیوار و یار  من غم است
سالها در بند خود در این حصارم ای رفیق

پای دلتنگی همیشه ماندنم یک عادت است
این دوام و ماندگاری از تو دارم ای رفیق

#موسی_رئیسی_وانانی

چشم وا کردم و دیدم، کـه خدایم تو شدی

دفتـرِ پُـر غــزلِ خـاطـره هـایم تـو شدی

در سرم نیست بجز حال وهوای تو و عشق

شادم از اینکه همه حال و هـوایم تو شدی

#علیرضا_آذر

شعر من‌با لطفِ‌چشمِ‌توست که زیبا شده
طفلِ شعرم‌ دست‌در دستانِ تو سرپا شده

چشم‌هایت طعنه بر مهتاب شبهایم زده
با صدایت در سکوتِ سردِ من غوغا شده

گرچه‌سرد است‌‌و زمستانی‌‌‌ست‌دنیایم‌ ولی
با تو صد گلپونه در اندیشه‌هایم وا شده

ای‌غزل،ای‌مثنوی،ای‌طبعِ‌ شعرم از تو مست
واژه‌هایم یک‌به‌یک از عشقِ تو انشاء شده

لب به لبهایت زدم در شعر و دیدم ناگهان
بوسه‌‌هایم بر لبانت مست و بی پروا شده

بـر تنت گلبرگ روییده، بـه لب‌هایت غزل
جلوه‌هایِ عشق در چشمانِ تـو معنا شده

ای هوای عشق‌و مستی،با حضورت در دلم
جنگِ‌سختی بینِ عقل‌و قلبِ من برپا شده

چشم‌هـایـم از تـو تـا آنسویِ دنیا پل زده
شیشه‌یِ تنهایی‌ام با یادِ عشقت "ها" شده

در دل و اندیـشه‌ام، در سطرهـایِ دفترم
شاه بیتِ هر غـزل بـا یـادِ تو امضاء شده

رفتی و بعد از تو شاخ و بر‌گ‌هایم ریخته
طاقتم در زیر بارِ بـغـضِ حسرت تـا شده

#مجتبی_خوش_زبان

‌روزهـا میگــذرد تشـنه دیـــدارِ تــوام
مهرت از دل نَرود چون ڪه گرفتارِ توام

برسر ڪوے و گذر طعنه به دیوانهِ مزن
تا به اوجِ تـو رِسم جَلــدِ به دیوارِ توام

#مولانا

تا ڪنون دیوانہ وار اسم ڪسے بوسیدہ ای
نیمہ شب در آینہ با خندہ اش خندیدہ اے

چشم بر درخندہ برلب اشڪ هم دردیدگان
سالها با یاد او با ساز او رقصیدہ ای

راستے پیش آمدہ با ترس از دست دادنش
همچو طفلے از نبود مادرش ترسیدہ ای

اولین دیدار ماندہ خاطرت یڪ روز خوب
باز هر هفتہ بہ یادش در سماع چرخیدہ ای

با خیال اولین دیدار او عصرے قشنگ
صبح ها با فڪر آن عصرقشنگ بالیدہ ای

من نمے دانم چنان لیلاے مجنون ڪش شد
حال او را از هوا،از آینہ باد صبا پرسیدہ ای...

#نظامی