هیچ درکاردلم مغلطه و،حاشا نیست

عاشقت هستم ودر، آن اگرو اما نیست

شاید اے عشق توباور نکنی حرفم را

هیچ ڪس مثل تودر دیده ی من زیبا نیست

#‌مهنازنجفی

خداحافظ پرستویے ڪہ دیگر برنمے گردی
پریشان ڪردہ گیسویے ڪہ دیگر برنمے گردی

تمامِ شهر، پاییزِ غم و درد است بعد از تو
گُلِ زیبا و خوشبویے ڪہ دیگر برنمے گردی

چہ باید گفت از دردت، بہ جایِ خالے و سردت
شبِ تاریڪ، سوسویے ڪہ دیگر برنمے گردی

نصیبِ شاهنامہ زخمِ تنهایے ست بعد از این
پس از تو نوشدارویے ڪہ دیگر برنمے گردی

بغل وا ڪن بہ رویِ من، بخوان شعرے دمِ رفتن
تو اے ماهِ غزلگویے ڪہ دیگر برنمے گردی

دلم آشوب چون امواجِ توفان خوردہ یِ دریا
شدہ غرقِ هیاهویے ڪہ دیگر برنمے گردی

بہ تو با بغض مے گویم بمانم چشم بر راهت؟
بہ من با اشڪ مے گویے ڪہ دیگر برنمے گردی

از اینجا رفتہ اے و ردِ پایت ماندہ در باران
دو چشمم خیرہ بر سویے ڪہ دیگر برنمے گردی...

#شهرادمیدری

در سرم نیست دگر غیر تـــو رویای کسی
من‌که هرگز نشدم این‌ همه شیدای کسی

آنچنان در همه جای دل مـن جا شده ای
که به غیر از تو نباشد دل من جای کسی

#مجید_احمدی

فارغ از ﺷﺒﻬﺎ ﺧـﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻐـــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔـﺮﻓﺖ
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﮐﻨــﺪﻭﯼ ﻟﺒﻬﺎﯾﺖ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔـﺮﻓﺖ

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺑـﺎﻻﯼ ﺭؤﯾـﺎﻫــﺎ ﻧﮕﺎﻫــﺖ ﻣﯽ ﮐﻨـﻢ
ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﯾﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺖ ﻏﺰﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

ﻗـﺎﺻﺪﮎ آمد ولے ﺩﺭ ﺣﻖ ﻣـــﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑـﺮﺩ
ﺑــﻮﺳﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

مے سپارم ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺣـﺘﻤـﺎﻻﺕ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺯ ﻣﺤــﺘﻤﻞ ﺑﺎﯾــﺪ ﮔــﺮﻓﺖ

روز و شب ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ میڪشی
ﺭّﺩ ﭘﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣـــﮕﺮ ﺭﻭﯼ ﺯﺣـﻞ ﺑﺎﯾـﺪ ﮔـﺮﻓﺖ؟

ﺩﯾﺸﺐ ﺁﻭﺍﺯ مـــؤﺫﻥ ﻧﺎﮔـﻬﺎﻥ ﺷﺪ ﺑﺮ ﺧــﻼﻑ
ﺑﺎﻧﮓِ ﻏﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺱ ﺑﯽ ﻣﺤﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ﮔﺮ ﺑﮕﺮﺩﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺍﺩﺏ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﻌــﺮ ﻣﺒﺘــﺬﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

اے عسل ﺑــﺮ ﭼﯿﻦ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﮔــﺮﻩ ڪمتر بزن
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﯿﭻ ﺯﻟﻔﺖ ﺭﺍﻩ ﺣــﻞ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ

#علی_قیصری

مونسِ جان و دلم، جانانه میخواهم تو را


بر چراغِ سینه ام ، پروانـه میخواهم  تو را


هر سرِ مویت جدا ، دل می بَرد از سینه ام


آخرِ دلبستگی، دیـوانـه می خواهم  تو را

#راحم_تبریزی

در دفتر من فکر تو پاشید، غزل شد
آن شعر که چشمان تو را دید، غزل شد

بیچاره درختی که به آن تکیه زدی بعد
هر شاخه مدادی شد و آن بید، غزل شد

از جاذبه ی چشم تو هر سیب، زمین خورد
از شاخه جدا، سمت تو چرخید، غزل شد

بر خطْ خطِ گیسوی تو شعری‌ست نهفته
خورشید که بر موی تو تابید غزل شد

روی لب تو رنگ همین شعر نشسته
لب بر لبت آن لحظه که بوسید، غزل شد

#میلاد میرزایی

‌دلــم شکستـه و اوضـاعِ درهـمی دارد


و سال هاست بـرای خـودش غمی دارد


تـو در کنــارِ خـودت نیستی، نمی دانی


کـه در کنـارِ تـو بـودن، چه عالـمی دارد

#فرامرز_عرب_عامری

می کند آخـر مـرا رسـوا، غـمِ پنهـانی ام
ظاهـری شـادم ، نقـابی بـر رُخِ بارانی‌ ام

روزگاری عـاشقی راسِخ قـدم بـودم ، ولی
لـرزه‌ هـای عشقِ تـو شد باعثِ ویرانی ام

حرف هـایم در گلـو دیگر امـانـم را بُـرید
یک نفس مهلت بده، بعداً بکن قربانی‌ ام

عاشقت بودم و چشمانت چه حاشا میکند
ای زلیخا زل بـزن... من یوسفِ زندانی‌ ام

عـاقبت مانندِ من، سر در گریبـان میشوی
تـا ابـد یـادت بمـاند، مصرعِ پـایـانی ام

امشبی بـا مـن بمان، در جشنِ شام آخرم
با شرابِ خون و نان، پایان بده مهمانی‌ ام

#فریدون مشیری

شوقِ دیـدارِ تـو سر رفت ز پیمانـه ی ما


کِی قـدم می‌نهی ای شاه به ویرانه‌ ی ما


ما هنوز ای‌ نفست گرم، پُر از تاب و تبیم


سر و سامان بده بـر این دلِ دیوانه ی ما

#حضرت_مولانا

خسته ام،ميروم ازقلبِ تو با پاى خودم
تا كـه تنهـا بشوم بـا غمِ دنيـاى خودم

ليـلىِ قصـه نبـودى كـه شوم مجنونت
تن سپردم به بيابان و به صحراۍخودم

دلِ دريـايىِ طـوفـان زده ، ارزانىِ خـود
می روم تـا كـه شوم قايقِ درياى خودم

بعدِ تـو خاک از آيينـه ى  دل می گيرم
تا كـمى هم بنشينم بـه تماشاى خودم

ما كـه رفتيم تو باش و  همهٔ خاطره ها
ميروم تا برسم بى تـو بـه فرداى خودم

دل اگـر بعـدِ تـو لـرزيد، حرامش باشد
پايبـنـدم بـه خدا، بر سرِ فتواى خـودم

#کمال_جعفری_امامزاده

هاله ی اشکی، که بر شعرِ ترم پیچیده ای

آتشِ سرخی که بر خاکسترم  پیچیده ای


غمزه هایت آنچنان آميخت با جان ودلم

همچـو نیلوفر، بـه عمقِ باورم پیچیده ای

#علی_مولایی

لذتِ عشق است در افتان و خیزان بودنش
عاشقے زیباست با تسلیم شیطان بودنش

مرده‌ے جادوے چشمانِ جناب یوسفم
هے چہ می‌خوانے حدیث پاڪدامان بودنش

ڪوچه‌هاے دلبرے، سرهاے بسیارے شڪست
مستے و مستورے است و مردِ میدان بودنش

لاف مستے را نزن، گر نیست در بازوے تو
طاقتِ شبگردیِ ڪوہ و بیابان بودنش

گفت حوا سیب؛ گفتم روے چشمم جان بخواه
چیدم و پروا نڪردم، از پشیمان بودنش

شیوه‌ے ڪشف حجابش، وہ چہ قانون خوشی
اے بنازم همت و شمّ رضاخان بودنش

دست و پاے باده‌ے انگور را لیلا شڪست
با نگاہ سرڪش و مست و هوسران بودنش

گفت با عشقِ تو می‌مانم، بہ ایمانم قسم
لعنت‌ دنیا به‌او،با این‌ مسلمان‌ بودنش

#محمدعلی_شیردل

بی حضورِ روی ماهت ، کوچه مهتابی نبود

بی تـو من هرجا که رفتم آسمان آبی نبود


از تمامِ لحظه های بی تو بودن  در سکوت

سهمِ من جز گریه های وقتِ بی تابی نبود

#محسن_پیری

بر "تنِ بغضم" "لباسِ حسرتت" اندازہ شد
مرهمِ "دردِ سڪوتم" اشڪ‌هاے تازہ شد

از "تو تا من"، یڪ جهان راہ وُ هزاران پیچ وُ خم
"زخم‌هاے فاصله" افسوس بی‌اندازہ شد

بس‌ڪہ پوشاندم بہ "اندامِ غزل‌ها" "رَختِ غم"
بین مردم "داغِ عشقم" آاہ پُر-آوازہ شد

حرف‌هاے "د و ر ی"ات را تا نوشتم ناگهان..
"دفترِ قلبم" گُسست از هم، چہ بی‌-شیرازہ شد

خِشت-خشتم را ڪہ شد معمار"جایِ خالی‌ات"
"خانه‌ے دل" سُست وُ "بی‌شالوده" وُ "بدسازه" شد

دائما هرچہ بُریدم-دوختم تنها فقط..
بر"تنِ‌بغضم" لباسِ‌حسرتت‌اندازہ‌شد

#یاس امینی