واژه واژه این غزل را غرق مهرت میکنم
دین و دنیای منی قصد سجودت میکنم


هستی و جانم تویی ، ای مظهر آرامشم
گاه گاهی بی جهت فکر نبودت میکنم


حرفی از رفتن مزن،جانم فدایت ای صنم
زندگی بی برم را  نذر چشمت میکنم


عمر من،ای تو دلیل زندگی و هست من
بیت بیت شعر را مشحون بودت میکنم


شاعرم،اهل دلم،از عشق تو بنوشته ام
این غزل را سنگ فرش زیر پایت میکنم

#فاضل نظری

باز ڪن آغوش گرمت را نمیدانے مگر


ڪنج آغوشت پناهِ خستگے هاے من است

#مهنازنجفی

شب است و خانه پر است از سکوتِ دلتنگی‌
قطار می زند از دور سوتِ دلتنگی‌
‌
گرفته ام،نفسم تنگ میشود گاهی‌
شبیه ساز غریب فلوتِ دلتنگی‌

به احتساب غمی که به سینه ام مانده‌
هزار ساله شدم،چون بلوطِ دلتنگی‌

چقدر خسته ام از شعرهای بی مقصد‌
چقدر خسته ام از این خطوطِ دلتنگی‌
‌
تو نیستی که ببینی تنیده در قلبم‌
چه تارهای غمی عنکبوتِ دلتنگی...‌
‌
‌
#سیداحمد_موسوی_علوی

الا اے حضرت معشوق منوّر ڪن جهانم را
ڪدامین چشم میفهمد بہ جز چشمت زبانم را

بہ بوے گلبن وصلت بہ سَر مستانہ مے آیم
ڪہ درد اشتیاق تو بُریدہ تابِ جانم را....

#راحم_تبریزی

گرفته بوی تو را خلوتِ خزانی من
کجایی ای گل شب‌بوی بی‌نشانی من؟

غزل برای تو سر می‌بُرم، عزیزترین!
اگر شبانه بیایی به میهمانی من

چنین که بوی تنت در رِواق‌ها جاری‌ست
چگونه گل نکند بغضِ جمکرانی من؟

عجب حکایت تلخی‌ست ناامیدشدن
شما کجا و من و چادرِ شبانی من؟

در این تغزّل کوچک، سرودمت ای خوب
خدا کند که بخندی به ناتوانی من

به پای‌بوس تو آیینه دستچین کردم
کجایی ای گل شب‌بوی بی‌نشانی من...؟

#سعید بیابانکی

چه حسی برتر از اینست بدانی دوستت دارد

بگوید غم مخور هستم، مگر جزتو که را دارم؟

#پروانه_حسینی

خسته، شعرم از سکوت سینه ی اقرارها
از صدای سایه ها و تلخی ِ تکرارها

پر شد از پاییز و حرفش دامن سبز دلم 
زخم خورده خاطرم از تیزی گفتارها

در دلم عشق تورا با مثنوی حک کرده ام
تا شوم افسانه از پیچ و خم  هنجارها

تا که پیدایم کنی از لابه لای خاطرات
گم شوم در قاب عکس کهنه ی دیوارها

بارها از وسعت تنهایی ام کوچیده ای
بر زمین افتاده دل با بال خونین بارها

آه از بیداد غم وقتی که مهمانم شب است
کی شود درمان دلم با بوسه ی دیدارها

#زیبا_حسینی_جیرندهی

دیدار تو آرامش جانم شده است
سرچشمه‌ی شورِ بی‌کرانم شده است

هر بار که لبخند تو پیدا گردد
یک لحظه‌ی ناب در جهانم شده است

#سید هدایت الله سادات

در خیـال خود تو را دریـــا تصور می‌کنم
خویش را یک ساحــل تنها تصور می‌کنم

تکدرختی خشک در خواب کلاغ خسته‌ام
در مسیــر بـــاد بی پـــروا تصور می‌کنم

هرکجا پا می‌گذاری پا به پایت می‌دوم من
در هوایت خویش را لیلا تصور میکنم

نیستـــی هرچنـــــد در کار دلم اما تو را
در میان خواب و در رؤیا تصور می‌کنم

روزهای خسته‌ای دارم، دلم دردآشناست
سینه‌ام را عاشــق شیدا ؛تصور می کنم

#شیدا_التيام

تو بیا تا رمَقی  هست مـرا  کُنجِ قفس
توکه هم جانی وجانانِ منی مثلِ نفس

غزلم غرقِ خیالِ تو  شکوفا  شده است
تو برای دلِ من معجزهٰ عشقی و بس!

#شیوا صالحی

نمیدانم چرا خنده ز لبهایم فراری هست
درون چشم‌هایم حسرت واندوه وزاری هست

تمام لحظه های من شده دلتنگی وحسرت
فقط عکسی زچشمانت برایم یادگاری هست

تو ای عشق سفرکرده بگو کی می‌رسی از راه
درون ذهن آشفته سوال بی‌شماری هست

تو رفتی و زمین پر گشته از برگ خزان و دی
نمی‌‌دانم که می‌آیی و آیا نو بهاری هست؟

فراسوی جهانم را گرفته ابر دلتنگی
کجاو کی به غیرازتو برایم غمگساری هست؟

و مابین جدال عقل ومنطق مانده‌ای ای دل
دراین پیکارجان فرسا فقط چشم انتظاری هست

شدم مجنون چشمانت نگو دیوانه ام عشقم
که این دیوانگی هایم به عشقت انحصاری هست

#سعید_زاهدی

بگذار در نگاهِ تو باران شوم به شوق

دردت بغل گرفته پریشان شوم به شوق

خواهم شوی تو زلزله ویران کنی مرا

زیر نگاه مهر تو پنهان شوم به شوق

#طارق_خراسانی

تورا چون عطر نرگس درزمستان دوست میدارم
بہ سان  نغمہ ی  نے در نیستان  دوست میدارم

شبیہ قطرہ ا ی  شبنم  بہ   آغوش   گل     زنبق 
تورا همچون اقاقے در گلستان دوست مے دارم

تورا همچون صدای  نم نم    باران  پاییزے
شبیہ دانہ ے سرخ اناران  دوست میدارم

تورا چون  میل  پروانہ بہ گلبرگ گل  مریم
مثال عطربابونہ بہ بستان دوست   میدارم

چوعطرآشناے غنچہ های   اطلسی    در باغ
چو باران  درهیاهوے بهاران دوست میدارم

نشستم‌ گوشہ اے خلوت  شدم دیوانہ ی هجران
توراچون قرص مه اندرشبستان دوست میدارم...

#شهناز_حاتمے

قصدم از شعر تویی شور ذخروشان غزل

دوست میدارمت ای چشمه ی جوشان غزل

#شکوه_شکوهی_فر