تو همان آیه احساس ، همان شعر تری
که به آهنگ صدایت دل من را ببری 

تو همان  موج غزل بر لب شاعر هستی
گر نباشی که دگر نیست به دفتر اثری

#مریم_یزدان_پناه

تا دلم با هنر چشم تو شاعر بشود
شعر من با سر زلف تو معاصر بشود

هرکه چشمان تو را دید که می بخشد عشق
همه ی باور خود باخته ، کافر بشود

شعر اوج هنر بغض من و خنده ی توست
دل من با دل تو هردو مسافر بشود

باغ احساس من و دشت نگاهت ای کاش
با گل روی تو و عشق مجاور بشود

مانده ام رمز ” پرستش ” به نگاهم بدمند
کاش چشم تو در این غمکده حاضر بشود

#پرستش مددی

امشب از غم در نمی آید صدای اشک من
شب چه غمگین تکیه داده بر عصای اشک من

با خیالی آسمانگون چشمه ام را ماجراست
شسته غم پیراهنش را در صفای اشک من

ای غمت رنگین تر از خواب گیاهان بهشت
خنده‌ای گلگون برآور خونبهای اشک من

گل فشان کن خاطر افسردگان خاک را
یاد بی برگی بشوی از شاخه های اشک من

#نوذر پرنگ

باز از سرشب ترانه ے من غم بود
سمفونی رنج آور یڪ عالم بود

شب بود و من و پنجره و بیدارے
من بودم و غم ،‌ منظره اے تڪرارے

رفتی و غزل بی تو فراموشم گشت
ڱلواژه ے غم بی تو هم آغوشم گشت

پروانه ے دل ز شعله ات اغوا شد
در پیله ے خود تا به ابد تنها شد

من ڪوچ تو در فصل خزان را دیدم
در کوچه ے بن بست غمت پوسیدم

#مهنازنجفی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

تو همانی که دراندیشه ی رویت شب و روز
کلبه ای بهرِ دل از شعر و غزل ساخته ام

گرچه در فاصله ها نقش قلم تقدیر است
سالهاست برتبِ عشق قاعده را باخته ام

#مصطفی_مهماندوست

ماندگاری در من و اشعار من
چون تو هستی  عشق بی تکرار من

نیست یاری چون خودت عاشقترین
غم ندارم تا تویی غمخوار من

از تو جان می گیرد این گلواژه ها
شعر می جوشد ز تو ،دلدار من

خرده بر دیوانگی هایم نگیر
نیست غیر از عشقبازی کار من

تا همیشه با دل تنگم بمان
با دل عاشق بمان ای یار من

#اسماعیل_حاج_علیان

دلبـرا عمری ست تا مـن دوست میدارم تو را
در غمـــت مـیــسوزم و گفتن نمی یـارم تو را

یک زمان از پای ننشینم به جست و جوی تو
یــا کنم سر را فـــدایت یا به دست آرم تو را

ٌ#امیرخسرو_دهلوی

ای ردیف غزلم ورد زبانم نفسم
حاکم گستره ی فن بیانم نفسم

تو چه کردی که دلم این همه خواهانت شد
حکم کرده است فقط با تو بمانم نفسم

گوشه ی دنج اتاقم شب شعری برپاست
گرم چندین غزل پر هیجان ام نفسم

بیستون چیست بگو تا دل البرز بِکن
امتحان کن به گمانم بتوانم نفسم

چه شده راحت من این همه ناآرامی
غرق تشویش شدی من نگرانم نفسم

بسته ای بار سفر را به کجاها بی من
من که همراه تر از هر چمدانم نفسم

زندگی بی تو اگرمرگ نباشد زجراست
با تو تنظیم شده هر ضربانم نفسم

شب سپید است کنارتوتنم نورانی ست
با توخورشید ترین ماه جهانم نفسم...

#محمد علی بهمنی

دلتنگم و دیدار تو درمان منست
بیرنگ رخت زمانه زندان منست

بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آنچ از غم هجران تو بر جان منست

#مولانا

شبها که میگیرد دلم ،یاد تو را تن میکنم
تنها به یاد بودنت ،احساس بودن میکنم

خود را بغل میگیرمو ، از بین این دیوار ها
تنها به شوق یاد تو ،سودای رفتن میکنم

وقتی که جای خالیت خود را نمایان میکند
من در هجوم اشکها ،احساس مردن میکنم

کم دارد آغوش تورا ،این دستهای خسته ام
دور از هم آغوشی تو ،حس بریدن میکنم

این فکرهای لعنتی ،این خاطرات گم شده
آخر کجای ای جهان ،از عشق دیدن میکنم

این بغضهای تو به تواین اشکهای خود به خود
تاکی من این اندوه را باخودکشیدن میکنم

دلتنگ هستم خوب من ای کاش برگردی به من
شبها که میگیرد دلم ،یاد تورا تن میکنم....

#رضا پیربادیان

قسم بر چشم‌هایی که برای رفتنت، تر شد

که با دلتنگی بسیار این شبهای من سر شد

همیشه فکر میکردم فقط یک بار می‌ میرم

ولی رفتی شبی صدبار مُردن هم میسر شد

#امید_قدسی_زاده

کاش خطی بنویسی و دلم باز شود
کاش اصلا برسی از در و آغاز شود

عشق دیوانه کند باز مرا تا هر شب
از شراب تن تو، شهر چو شیراز شود

مثل باغ ارمی، بوی بهار نارنج
از لبت سر زده، ای کاش لبت باز شود

چند روزیست که خاموش‌تر از خاموشم
هی به امید صدای تو که آواز شود

کاش می‌شد بنویسم که چه حالی... اما
عشق بهتر که زمین‌خورده‌ی ایجاز شود

پشت این بیت زنی عاشق مردی شده است
تا به فرمان غزل پرده بر این راز شود

کاشکی شعر نیاید به زبانم دیگر
یا فقط عشق شما قافیه پرداز شود...

#علیرضا باقری

بی توتنهایی مرا تخریب و ویران می کند
خاطراتت  قلب  من  را  تیر باران می کند

درد  دوری و جدایی ، درد بی درمان عشق
فاصله  دارد  مرا  مجنون  دوران  می کند

#مسعود_محمدپور

ڪاش میشد لحظه اےبا قلب من همدم شود
جمعِ شادے باشد و از این دلم غم ڪم شود

حال و روزم را ببیند او در این حالِ خراب
بردلِ پُرزخم من اولحظه اے مرهم شود

بے تو جنّت را نمیخواهم به دوزخ دلخوشم
ڪاش میشد آخرش اقبالمان با هم شود

من ندارم الفتے هرگز به دنیا بے تو چون
با گسل هایش دلم چون ڪوچه هاے بم شود

میڪُشد آخر مرا این بغض مانده در گلو
ڪاش میشد سینه ام خالے زِ، هر ماتم شود

#مهنازنجفے
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌