غزل  غزل  بنویسم من از دو چشم سیاهت

که برده ای دل و دین رابه ناز و طرز نگاهت

برای وصف  رخ  تو قلم به دست بنشینم

که صد قصیده نشسته میان صورت ماهت

#الهام_رازقی

به شبِ تیـره ی من روشنیِ مـاه شدی
دلبری کرده و آن دلبر دلخـواه شدی

زندگی در نظرم غیـر غم وغصه نبـود
خوب من آمده ای چاره ی هرآه شدی

به فدای تـو و آن طرز نگاهت گل من
ای کـه بر قصر دلم آمده و شاه شدی

تو مقدس تـر ازآنی که قلم شرح دهد
ذکـرِ لبـهایِ مـنِ شاعـرِ گمــراه شدی

هرچه کردم که نشد عشق تو پنهان بکنم
چشمِ من داد زد از حرف دل آگاه شدی

غیر تو نیست کسی صاحب قلبم به خدا
مرهـم زخـم دل و نـالـه ی جانکاه شدی

وصفِ چشمانِ نجیبِ تو کند،سنگ ِصبور
گرچه زیباست ، تو زیباتر ازآن ماه شدی

#جواد الماسی

من برایت شعر می‌ڪَویم ، خواندنش با تو
به باران می‌ڪَویم ببارد ، چتر آوردنش با تو...

پروانه خواهم شد بر فراز شمع  ، تو اما
اگر خاکستر و پرپر شدم جمع ڪردنش با تو....!!

#سپهر

یک نفر اینجا دلش تنگ است ، باور می کنی؟!
یک گذر بر قلب او ، یکبار دیگر می کنی؟!

یک نفر دارد ، هوای پر کشیدن ، در دلت
یک سفر ، شهباز من ، با این کبوتر می کنی؟!

ماه من ، چشمان زیبایت ، مرا دیوانه کرد !
با من دیوانه ، ای زیبای من ، سر می کنی؟

گل بده در باغ دل ، تا جان دهم در پای تو !؟
گل بده ، کاشانه ی دل را ، معطر می کنی؟!

ساعتی پیشم نشین ، من خسته ام از زندگی
خستگی را از تنم ، با بوسه ای در می کنی؟

گوش من لج می کند وقتی که حرف ازرفتن است !
صحبت رفتن ، تو با این آدم کر می کنی؟

#هاله_جعفری

تا تورا دیدم صدای قلبِ من تغییر کرد
کاش می‌شد قلب‌ها را هم کمی تعمیر کرد

حرف قلبم را قلم با دوستت دارم نوشت
سوزن خودکار، رویِ از تو گفتن گیر کرد!

#ارس_آرامی

دوست دارم شعر گویم حال دل بهتر شود
با تو از احساس خوانم ،خطی از دفتر شود

دوست دارم در کنار چایی و قندان خود
لمس دستان تو باشد، مزه اش محشر شود!!

دوست دارم شعر هایم را بخوانی با نسیم
تازه گردم با صدایت ،گوش دنیا کر شود

دوست دارم طرحی از باران زنم بر شعر خویش
قطره قطره، نم نمک ریزد ،دو چشمم تر شود

دوست دارم بر مشامم بوی عطرت پیچد و...
تا به یک تصویر رویایی ز تو منجر شود

دوست دارم لحظه های بودنت را نازنین
آنقدر اینجا بمانی خستگی ها در شود

#نجمه_طوسی

تو همان آیه احساس ، همان شعر تری
که به آهنگ صدایت دل من را ببری 

تو همان  موج غزل بر لب شاعر هستی
گر نباشی که دگر نیست به دفتر اثری

#مریم_یزدان_پناه

تا دلم با هنر چشم تو شاعر بشود
شعر من با سر زلف تو معاصر بشود

هرکه چشمان تو را دید که می بخشد عشق
همه ی باور خود باخته ، کافر بشود

شعر اوج هنر بغض من و خنده ی توست
دل من با دل تو هردو مسافر بشود

باغ احساس من و دشت نگاهت ای کاش
با گل روی تو و عشق مجاور بشود

مانده ام رمز ” پرستش ” به نگاهم بدمند
کاش چشم تو در این غمکده حاضر بشود

#پرستش مددی

امشب از غم در نمی آید صدای اشک من
شب چه غمگین تکیه داده بر عصای اشک من

با خیالی آسمانگون چشمه ام را ماجراست
شسته غم پیراهنش را در صفای اشک من

ای غمت رنگین تر از خواب گیاهان بهشت
خنده‌ای گلگون برآور خونبهای اشک من

گل فشان کن خاطر افسردگان خاک را
یاد بی برگی بشوی از شاخه های اشک من

#نوذر پرنگ

باز از سرشب ترانه ے من غم بود
سمفونی رنج آور یڪ عالم بود

شب بود و من و پنجره و بیدارے
من بودم و غم ،‌ منظره اے تڪرارے

رفتی و غزل بی تو فراموشم گشت
ڱلواژه ے غم بی تو هم آغوشم گشت

پروانه ے دل ز شعله ات اغوا شد
در پیله ے خود تا به ابد تنها شد

من ڪوچ تو در فصل خزان را دیدم
در کوچه ے بن بست غمت پوسیدم

#مهنازنجفی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

تو همانی که دراندیشه ی رویت شب و روز
کلبه ای بهرِ دل از شعر و غزل ساخته ام

گرچه در فاصله ها نقش قلم تقدیر است
سالهاست برتبِ عشق قاعده را باخته ام

#مصطفی_مهماندوست

ماندگاری در من و اشعار من
چون تو هستی  عشق بی تکرار من

نیست یاری چون خودت عاشقترین
غم ندارم تا تویی غمخوار من

از تو جان می گیرد این گلواژه ها
شعر می جوشد ز تو ،دلدار من

خرده بر دیوانگی هایم نگیر
نیست غیر از عشقبازی کار من

تا همیشه با دل تنگم بمان
با دل عاشق بمان ای یار من

#اسماعیل_حاج_علیان

دلبـرا عمری ست تا مـن دوست میدارم تو را
در غمـــت مـیــسوزم و گفتن نمی یـارم تو را

یک زمان از پای ننشینم به جست و جوی تو
یــا کنم سر را فـــدایت یا به دست آرم تو را

ٌ#امیرخسرو_دهلوی

ای ردیف غزلم ورد زبانم نفسم
حاکم گستره ی فن بیانم نفسم

تو چه کردی که دلم این همه خواهانت شد
حکم کرده است فقط با تو بمانم نفسم

گوشه ی دنج اتاقم شب شعری برپاست
گرم چندین غزل پر هیجان ام نفسم

بیستون چیست بگو تا دل البرز بِکن
امتحان کن به گمانم بتوانم نفسم

چه شده راحت من این همه ناآرامی
غرق تشویش شدی من نگرانم نفسم

بسته ای بار سفر را به کجاها بی من
من که همراه تر از هر چمدانم نفسم

زندگی بی تو اگرمرگ نباشد زجراست
با تو تنظیم شده هر ضربانم نفسم

شب سپید است کنارتوتنم نورانی ست
با توخورشید ترین ماه جهانم نفسم...

#محمد علی بهمنی